(1995)16Ιουνίου, 1995 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΉ/ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Συνεχόικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 201/92,235/92, 246/92, 269/92, 273/92, 279/92) Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος — Αόγοι ακυρώ σεως— Παράβασηουσιώδους τύπου — Ηπροϋπόθεση τον ουσιώ δους — Κρίση στο Δικαστή — Προϋποθέσεις — Η κριθείσαπερί πτωση παράβασης του Κανονισμού 8
(5)των περί Αστυνομίας (Προαγωγές)Κανονισμών τον 1989 (Κ.Δ.Π. 52/89) — Καμία βλάβη στα συμφέροντα τωναιτητών — Επουσιώδης παράβαση, 5 Αστυνομική ΔύναμηΚύπρου — Προαγωγές— Αξιολόγηση— Τοειδικό έντυπο τουΚαν. 8
(4)τηςΚΛ.Π. 52/89—Οριστική επίλυσητωνσχετι κώνθεμάτωνμε τηΔημοκρατίαχ.ά. ν.Αντωνίου χ,ά.. 10 Προσφυγή βάσει τον Αρθρον 146τον Συντάγματος— Αναθεωρητική δικαιοδοσία — Αδυναμία ελέγχου προγενέστερων της προσβαλλό μενης πράξεων — Η περίπταχτηπροαγωγής σε κατώτερεςθέσεις . από τηνεπίδικη — Τεκμαίρεται νόμιμη. 15 Προσφυγή βάσει του Αρθρον 146 τον Συντάγματος — Αόγοι ακνρώσεως — Εχθρική διάθεση και έλλειψηαντικειμενικότητας — Τρό πος απόδειξης — Βάρος αποδείξεως — Οι τεταμένεςσχέσεις δεν αρκούν. Αστυνομική Δύναμη Κύπρου — Προαγωγές — Πρόσθετο προσόν Ισχύει η γενική αρχή ανάγκης ειδικής αιτιολόγησης της παραγνώ1158 20 4ΑΛΛ. Γεωργίουκ.ά.ν. Δημοκρατίας ρισής τον — Ο Καν. 3
(3)της Κ.Δ.Π. 52/89 — Δεν δόθηκε η απαι τούμενη αιτιολογία στην κριθείσα περίπτωση για τηνπαραγνώριση πτνχίον Νομικής και μάλιστα στο σώμα τηςπράξης. 5 10 Αστυνομική Δνναμη Κνπρον — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Καν. 3
(2)της Κ.Δ.Π. 52/89— Ερμηνεία από τηνομολογία και εφαρμογή στην κριθείσα περίπτωση. Αστυνομική Δύναμη Κύπρου — Προαγωγές — Έγκριση από τον Υπουργό — Νόμιμη μεβάση την νομολογία. Οι αιτητές προσέβαλαντην προαγωγήτων ενδιαφερομένων με ρών σε Ανώτερους Υπαστυνόμους εγείροντας πλειάδαθεμάτων. 15 20 25 30 35 40 Το Ανώτατο Δικαστήριο, εν μέρει ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση,στην Υπ. Αρ. 273/92,και απορρίπτοντας κατάταλοιπά τις προσφυγές,αποφάσισεότι: 1. Δεν συνιστά λόγο ακύρωσης μιας πράξηςκάθε παράβασηΔιαδικαστικού Κανόνος αλλά μόνονη αθέτησητων ενεργειών εκεί νων οι οποίες χαρακτηρίζονταιως ουσιώδεις. Η κρίσηγιατονχαρακτήρα ενόςτύπουωςουσιώδους ήμη ανή κει στο Δικαστήριο και ως κριτήριον διάκρισης λαμβάνεται υπόψινηεπίδοσητηνοποίαάσκησε οπαραλειφθείςή ελλειπώς τηρηθείς τύπος στη λήψη της επίδικης απόφασης. Ηδιοικητική πράξηδεν ακυρούται εάν,απότην εκτίμηση των ειδικών συνθηκών που ισχύουν σε κάθεσυγκεκριμένηπερίπτωση,αποδειχθείπωςοι εγγυήσεις υπέρτηςνομιμότητας καιαμε ροληψίας της πράξηςδεν παραβιάστηκαν ήότι δεν έχει επέλθει οποιαδήποτε βλάβηστα συμφέροντατου διοικούμενου. Εκτιμώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κρινόμενης υπόθεσης, το Δικαστήριο έχει καταλήξει πως ηπαράβασητου Κανονι σμού8
(5)τωνπερίΑστυνομίας (Προαγωγές) Κανονισμών (ΚΑΠ. 52/89)ηοποίαεπήλθεαπότηνσύσταση28 αντί26 υποψηφίωνδε επέφερεοποιαδήποτεβλάβη στασυμφέροντατωναιτητών. Κανέναςαπότουςαιτητέςπουεπικαλέστηκαντον σχετικό λόγο ακυρώσεως δεν αγνοήθηκεαπότον Αρχηγό. Η προαγωγήτου 27ου στον κατάλογο,δεν μεταβάλλει το απο τέλεσμα της εισήγησης, δεδομένου ότι ηπροαγωγήτουυποψη1159 Γεωργίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1995)φίου αυτού δεν προσβλήθηκε με προσφυγή και κατά συνέπεια δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσαςδιαδικασίας. 2. Ο ίδιος ισχυρισμός ατυχώς προβάλλεται από τον αιτητή στην προσφυγή 201/92 ο οποίος δεν συστήθηκε από το Συμβούλιο Κρίσεως και δεν περιλήφθηκε στον σχετικόκατάλογο. Σύμφωνα με το Αρθρο 13Α
(5)του περί Αστυνομίας Νόμου, Κεφ.285, "οΑρχηγόςπροβαίνει εις την επιλογήν τωνπροαχθησομένων εκ των υπότου Συμβουλίου Κρίσεως καταρτισθέντων Πινάκων". Ο αιτητής αξιολογήθηκε απότην ΕπιτροπήΑξιολόγησης, σύμ φωνα μετακριτήρια του Καν.6
(2),συστήθηκε απότηνΕπιτρο πήπροςτο Συμβούλιοκαιέτυχετηςαξιολόγησης καικρίσηςτου Συμβουλίου. Ο λόγος της μησυμπερίληψης του στον τελικό κατάλογο έγκειτο στο γεγονός ότι ησυνολικήβαθμολογίαπουεξασφάλισεαπό την αξιολόγηση και των δύο σωμάτων δεν υπερέβαινε τις 84.17 μονάδες, ενώ ο τελευταίος περιληφθείς στον κατάλογο είχε σύνολοβαθμολογίας85.50 μονάδες. 5 10 15 20 Κατά συνέπεια, τα ελαττώματαπου είχαν εμφιλοχωρήσει στον καταρτισμό του πίνακα,δεν επηρέασαν καθ'οιονδήποτετρόπο τα συμφέροντα του αιτητήκαι ο σχετικός ισχυρισμός πουπρο- 25 βλήθηκε, απορρίπτεται. 3. Σύμφωναμετον Κανονισμό 8
(4)το Συμβούλιο Κρίσεως "αξιο λογεί και βαθμολογεί κάθευποψήφιο σε ειδικό έντυπο που κα θορίζεταιαπότον Αρχηγόκαεγκρίνεται απότον Υπουργό". Το ειδικό έντυπο του Συμβουλίου Κρίσεως καθορίστηκε από τον Αρχηγόκαεγκρίθηκε από τον Υπουργό στις21.10.89,όπως προκύπτει απότοΤεκμήριο "Α" στηγραπτήαγόρευσητουδικη γόρου τωνκαθ'ωνηαίτηση. Οι δικηγόροι των αιτητών στις προσφυγές 237/92 και 201/92 εξακολουθούν να εγείρουν ζητήματαπουαφορούντην εγκυρό τητα του εντύπου αξιολόγησης και των κριτηρίων πουκαθορί στηκανκατά τησύνταξητου,τηνομιμότητα των στοιχείων κρίσεως της απόδοσης των υποψηφίων κατάτις συνεντεύξεις και τη σημασία που αποδόθηκεσ'αυτές θέματατα οποία εξετάστη καν καιαποφασίστηκανοριστικά απότηνΟλομέλεια τουΔικα στηρίου στην υπόθεση, Δημοκρατία κ.ά. ν. Ιωσήφ Αντωνίου 1160 30 35 40 4 AAA. Γεωργίουκ.ά.ν. Δημοκρατίας κ.ά.,στηνοποίαπαραπέμπειτοΔικαστήριοσχετικά,προς απο φυγήοποιωνδήποτεεπαναλήψεων. 5 10 15 20
- Η αναθεωρητική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται αποκλειστικά στην κρίση των θεμάτων πουαφορούντην επίδι κη απόφασηκαι δεν συνιστά μέσο για τον έλεγχο προγενέστε ρων ανεξάρτητωνδιοικητικώνπράξεων. Κατά συνέπεια, τα ενδιαφερόμενα μέρη τεκμαίρεται ότιπροάχθηκαννόμιμα στον προηγούμενοβαθμό.
- Ηέλλειψηαντικειμενικότητας και ηύπαρξηεχθρικής διάθεσης από ταόργαναταοποία μετέχουν στις διοικητικέςδιαδικασίες πρέπει νααποδεικνύονται με επαρκήβεβαιότητααπόγεγονότα ταοποίαπροκύπτουν απόεπίσημα έγγραφαήαπόασφαλήσυ μπεράσματαταοποίασυνάγονται απότέτοια γεγονότα. Στην υπόεξέταση υπόθεση,ο αιτητήςστην Πρ.269/92ο οποίος φέρει το βάρος αποδείξεως, απέτυχε να στοιχειοθετήσει τον ισχυρισμό του περί προκατελειμμένης διάθεσης του Αστυνομι κούΔιευθυντή Λάρνακος εναντίοντου. 25 Ηύπαρξητεταμένων σχέσεων μεταξύ ενός υπαλλήλου και του προϊσταμένουτουδενείναι αρκετήγιαναθεμελιώσειτηνύπαρξηπροκατάληψης. 30
- Το ζήτηματης προκατάληψηςατυχώς συνδέθηκε απότον αιτη τήμετο θέματης μετάθεσης του στη Λευκωσία, την οποία αποδέχθηκαιδεν προσέβαλε, όπωςπροκύπτει απόταστοιχεία του προσωπικούτουφακέλου. Επιπλέον η μετάθεση συνιστά αυτοτελή διοικητική πράξη η οποία δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσαςδιαδικασίας και κατάσυνέπειαηνομιμότητατηςδεν μπορεί να εξεταστεί. 35 40
- Αποτελεί βασικήαρχήτηςνομολογίας, πως όταντο διοικητικό όργανο αποφασίζεινα επιλέξει έναν υποψήφιο μηκάτοχο του απαιτούμενουπρόσθετουπροσόντος,κατάπαραγνώρισηάλλου υποψηφίου οοποίος τοκατέχει,θαπρέπει νααιτιολογεί ειδικά την απόφασητου αυτή. Σύμφωνα μετο εδάφιο
(3)του Κανονισμού 3των Κανονισμών "Πανεπιστημιακόδίπλωμαήτίτλος σπουδών ήισότιμο προσόν ή μετεκπαίδευση στο εξωτερικό για τουλάχιστον έξι μήνες συ1161 Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1995)νολικά σε θέματασυναφήμετις εξουσίεςκαι τακαθήκοντατης Δύναμης θεωρούνται επιπρόσθετο προσόν". Η κατοχή από τον αιτητή στην προσφυγή 273/92 πτυχίου της Νομικής Σχολής τουΑριστοτελείουΠανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,αποτελεί γεγονός αδιαμφισβήτητο. Στο πρακτικό της επίδικης απόφασης καμιά απολύτως μνεία δεν γίνεται αναφορικά με την κατοχή από τον αιτητή τέτοιου προσόντος και επιπλέον καμίααιτιολογία δεν δίνεται για τους λόγους που οδήγησαν στην παραγνώρισητου. Η αιτιολογία για την παραγνώριση του πρόσθετου προσόντος θαπρέπει να εμφαίνεται στο ίδιοτο σώμα της διοικητικής από φασης και όχι νααφήνεταινασυναχθεί καθ'οιονδήποτε τρόπο. Δοθέντος ότι ο αιτητής είχεαξιολογηθεί με εξαιρετική απόδοση από το Συμβούλιο Κρίσεως και επιπλέον είχε την υψηλότερη συνολικήβαθμολογία σε σχέσημε προς τα ενδιαφερόμενα μέρη η προσφυγή του αιτητή Ηλιάδη έναντι όλων των ενδιαφέρομενων μερών που προσέβαλε επιτυγχάνει για το λόγο ότι τοαρ μόδιο όργανο παρέλειψε να αιτιολογήσει ειδικά την απόφαση παραγνώρισης του πρόσθετου προσόντος του. 8. Σύμφωνα με τον Καν. 3
(2)των Κανονισμών, "Η αρχαιότητα θα λαμβάνεταιυπόψη,αλλάδεθααφήνεταιναρυθμίζει τηνπροαγωγή μεγαλύτερη βαρύτηταθαπροσδίδεται στην αξίακαιταπροσόντα". Ηρυθμιστική βαρύτητατουκριτηρίου τηςαρχαιότηταςσεσχέση προς τα υπόλοιπα στοιχεία κρίσεως έχει αναλυθεί και επεξηγηθεί στην υπόθεση,ΣτέφανοςΧαραλάμπους ν.Δημοκρατίας. 9. ΤοΑρθρο 13
(2)του Νόμουκαιοι διατάξειςτων Κανονισμών 21 και 22 παρέχουν στον Αρχηγό της Αστυνομίας την εξουσία να διενεργεί προαγωγές μελώντηςΔύναμης αφούπροβεί ο ίδιοςσε αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. 5 10 15 20 25 30 35 Ο Αρχηγός, αφούεξιολόγησεκαισυνεκτίμησε όλα τα αναφερό μενα σε κάθευποψήφιο στοιχεία και έγγραφαμέσα στογράμμα και το πνεύμα του Καν, 3,ζήτησε με επιστολή ημ. 28.12.91 την 40 κατά Νόμο έγκριση του Υπουργού για την προαγωγή των εν διαφερομένων μερών. Ηέγκριση το Υπουργού δόθηκε μεσημείωμα του ημερ.31.12.91 1162 4ΑΛΛ. Γεωργίου κ.ά.ν. Δημοκρατίας επί της επιστολής του Αρχηγού. 5 10 Ηεισήγηση των απητώνπωςηαπλήαναγραφή απότον Υπουργό τηςλέξης "εγκρίνεται" επί τηςεπιστολής του Αρχηγού αποτελούσε απεμπόλησηκαιδέσμια άσκησητηςκυριαρχικήςτουεξουσίας δεν μπορεί ναευσταθήσει μεβάσητηνκρατούσα νομολογία Εν πάση περιπτώσει, το διαπιστωθέν σφάλμα όσον αφορά την αναιτιολόγητο τηςπαραγνώρισης τουπρόσθετου προσόντος είχε εμφιλοχωρήσει και στην αιτιολογία της έγκρισης του Υπουργού, ηοποίαόσον αφοράτομέρος τούτο,κρίνεται αναιτιολόγητη. 10.OL αιτητές δεν απέδειξαν έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφε ρομένων μερών πουπροσέβαλαν. 15 Οι προσφυγές201/93,235/92,246/92,269/92και279/92 αποτυγχά νουνκαιαπορρίπτονται. 20 Ηπροσφυγή273/92 όσον αφοράτον αιτητή 1.ΙωάννηΗλιάδη,για όλους τουςλόγους πουπροαναφέρθηκαν, επιτυγχάνει έναντι όλων τωνενδ.μερών πουπροσέβαλε. Η ίδιαπροσφυγήόσον αφοράτον αιτητή2. ΧαράλαμποΤαλιαδώρο,αποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. 25 Δεν εκδίδεταικαμιάδιαταγήγιαέξοδα. Διαταγή ωςανωτέρω. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Sekkides v.Republic
(1988)3 C.L.R. 2136, Χατζηνέστοροςκ.άν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.870, Στυλιανού ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 2025, 35 Ααγός κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1967, Χριστοφή ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 2245, 40 Βασιλείου ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1005, Δημοκρατία κ.ά. ν. Στυλιανού κ.ά.
(1990)3ΑΛΛ. 2427, Λύωνας κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 2038, 1163 Γεωργίουκ.ά.ν. Δημοκρατίας Σοφοκλέουςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 1590, Παπαννχολάου ν.Δημοκρατίας
(1995)4ΑΛΛ. 82, Δημοκρατία κ.άν.Αντωνίου κ.ά.
(1993)3ΑΛΛ. 325, Ευγενιόδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 136, Αντωνίου κ.ά ν.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ. 4520, Μηνά κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ. 2403, Γιωργάκηςκ.άν. Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 2091, Βανέζης κ.ά ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)3ΑΛΛ. 2522, Κλέανθονς ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1992)4ΑΛΛ. 3077, Christou v.Republic
(1980)C.L.R. 437, IoannidesandOthers v.Republic
(1989)3C.L.R. 278, Χρίστου κ.ά. v.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 2111, Louca andAnother v.Sawa a.o.
(1989)3C.l.R. 672, Μουζούρης κ.ά v.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 4076, Kontemeniotis v.C.B.C
(1982)3C.L.R. 1027, Koufettasv.Republic
(1987)3C.L.R. 1614, Othonos andOthersv.Republic
(1987)3C.L.R. 362, Tourcekiv.Republic
(1973)3C.L.R. 592, Nissiotis v.Republic
(1977)3C.L.R. 388, Siatis v.Republic
(1987)3C.L.R. 1264, Κλεάνθους v.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 250, Δημητρίον v.Δημοκρατίας
(1995)4ΑΛΛ. 1150, 1164 4ΑΛΛ. Γεωργίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Γεωργίουκ.άν. Δημοκρατίας(Αρ. 2)
(1989)3ΑΛΛ. 1822, Χατζηχριστοδούλουν.Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ.2753, 5 Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 1058, Παντελήν. Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 973, 10 Χρκποδούλουκ.άν.ΑρχηγούΑστυνομίαςκαιΆλλων
(1994)4 ΑΛΛ. 1601, Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1994)3ΑΛΛ. 77, Κνπριανονκ.άν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 1699, 15 Χ" Φραγκίσκονκ.ά ν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 1674, Μιχαηλίδηςκ.άν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)3ΑΛΛ.
- 20 Προσφυγές. Προσφυγέςεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνηαίτησημετην οποία ποοηχθηκανταενδιαφερόμενα μέρηστοβαθμό τουΑνώτε ρουΥπαστυνόμουστηνΑστυνομικήΔύναμη Κύπρου. 25 Ι.Τυπογράφος,γιατονΑιτητήστην Υπόθεση Αρ.201/
- Ο Αιτητής στην Υπόθεση Αρ. 235/92 παρουσιάζεται αυτο προσώπως. 30 Λ. Κληρίδης, γιατον Αιτητήστην Υπόθεση Αρ.246/
- Ε.Ευσταθίου,γιατονΑιτητήστην Υπόθεση Αρ. 269/
- 35 Α. Σ.Αγγελίδης, γιατους Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 273/
- 40 Π. Παπαγεωργίου, γιατονΑιτητήστην Υπόθεση Αρ. 279/
- Μ. Ευαγγέλου,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων η αίτηση. Ε.Σεργίδης,γιατοΕνδιαφερόμενοςΜέροςΝ.Νεοκλέους. Cur.adv. wit. 1165 Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Με τιςπροσφυγές αυτές που συνεκδικάστηκανγιατίεδράζονταιστην ίδιαδιοικητικήπράξηκαι παρουσιάζουνκοινάσημεία γεγονότων καινόμου οι αιτητέςζη τούν την ακύρωση των προαγωγών των ενδ. μερών στο βαθμό τουΑνώτερου Υπαστυνόμου στηνΑστυνομική Δύναμη Κύπρου από 1.1.92πουδημοσιεύτηκαν στις ΕβδομαδιαίεςΔιαταγές της 7ης Ιανουαρίου 1992, Τόμος XXXIII, Αύξων Αρ.
- Κατάτηδιάρκειατηςδιαδικασίαςόλεςοιπροσφυγέςπουστρέ φοντανεναντίοντηςνομιμότητας τηςπροαγωγήςτουενδ.μέρους ΣτέφανουΧαραλάμπους αποσύρθηκανκαιαπορρίφθηκαν. 5 10 Τιςπροσφυγέςτουςεπίσηςαπέσυραν,οαιτητήςΝίκος Γεωργίου εναντίον της προαγωγής του Γεώργιου Παπαγεωργίου, οαιτητής Στέλιος ΠάρπαςεναντίοντηςπροαγωγήςτουΠ.Ασσιώτηκαιοαι- 15 τητής Κώστας Σακκάςεναντίοντων προαγωγώντων Π. Ασσιώτη, Γ. Γεωργιαδη, Θ.Αναστασίου,Δ. ΙάσονοςκαιΧ. Κουλέντη. Περαιτέρω,οαιτητής στην προσφυγή246/92,ορθάαποδεχό μενος την προδικαστική ένσταση του δικηγόρου των καθ' ων η 20 αίτηση γιαέλλειψη συνάφειας μεταξύ τωνδύο συμπροσβληθέντων με το ίδιο δικόγραφοδιοικητικών πράξεων, απέσυρε την προσφυγή τουεναντίον τουαναπληρωματικού διορισμούτου Α. Χριστόφορου στη θέση Ανώτερου Υπαστυνόμου από1.1.92κατά συνέπεια, η προσφυγή τουθεωρείται παραδεκτή καιθα 25 εξεταστεί μόνον όσον αφοράτην προτασσόμενη στοδικόγραφο πράξηπροαγωγής των ενδ. μερών, τα ονόματα των οποίων εμ φαίνονται στο ΔελτίοΑ'τηςαίτησης. Μετά τηνολοκλήρωση τηςδιαδικασίας αξιολόγησης όλων 30 των προσοντούχων υποψηφίωναπότην ΕπιτροπήΑξιολόγησης και τοΣυμβούλιο Κρίσεως, σύμφωνα μετις πρόνοιες των Κα νονισμών 4-8τωνπερί Αστυνομίας (Προαγωγές) Κανονισμών του 1989, Κ.Δ.Π.52/89, το Συμβούλιο Κρίσεως κατάρτισεπίνα κα μετα ονόματα όλων όσων εσυστηνοντο για προαγωγή κατ' 35 αλφαβητικήσειράτονοποίοκαιυπέβαλεπροςτονΑρχηγό, σύμ φωνα μετις πρόνοιες των εδαφίων4και6του Κανονισμού
- Στον πίνακατου Συμβουλίου Κρίσεως περιλαμβάνονταν28 υποψήφιοι Υπαστυνόμοι, οι οποίοι εσυστηνοντο ωςοικαταλ- 40 ληλότεροι για προαγωγή στον βαθμότου Ανώτερου Υπαστυνό μου,μεταξύτων οποίωνκαιοιδιάδικοιστην παρούσαδιαδικα σία πλην του αιτητήστην προσφυγή201/92Νίκου Γεωργίου και του αιτητήστην προσφυγή269/92Στέλιου ΝικολάουΠάρπα. 1166 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Γεωργίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. Ο Αρχηγός, ενασκώνταςτις εξουσίες τουσύμφωνα μετοάρ. 13Α
(1)του Κεφ. 285, όπως τροποποιήθηκε, και τον Καν. 8
(6)των Κανονισμών, συνεκτίμησε και αξιολόγησε όλα τα ενώπιον του τεθέντα στοιχεία αναφορικάμε τους υποψηφίους καιπροέβηστην επιλογή δεκατριών απόαυτούς τους οποίους έκρινε ως τουςκαταλληλότερους γιαπροαγωγή. ΜετάτηνπροβλεπόμενηαπότοΑρθρο 13Α
(1)τουΝόμουκαι τον Καν.8
(6)έγκριση του Υπουργού, η οποία δόθηκε στις 31.12,91, οι προσβαλλόμενες προαγωγές δημοσιεύτηκαν στις Εβδομαδιαίες Διαταγές της 7.1.92, Τόμος XXXIII, Μέρος II, Αύξων αρ. 1. Απετέλεσεβασικήεισήγηση των δικηγόρωντων αιτητών στις προσφυγές 201/92, 273/92 και 279/92 πως η προσβαλλόμενη απόφαση έπασχε από ουσιώδη παρατυπία η οποία συνίστατο στο γεγονός ότι, ενώ οι επίδικεςκενές θέσεις ήτανμόνον 13,το Συμβούλιο Κρίσεως περιέλαβε στον κατάλογο που υπέβαλε στον Αρχηγό 28 συνιστώμενους υποψηφίους,αριθμό πουυπερέβαινε το διπλάσιο των υφιστάμενων κενών θέσεων, κατάπα ράβασητου Καν.8(Γ) των Κανονισμών. Η ίδια εισήγηση επεκτάθηκε, περαιτέρω, στην αντιφατική, όπως χαρακτηρίστηκε, ενέργεια του Αρχηγού να παρακάμψει ιδίαπρωτοβουλία και χωρίς οποιαδήποτε εκ του νόμου αρμο διότητα τις δύοτελευταίες υποψηφιότητες τουκαταλόγουαλλά να προχωρήσει τελικά με την επιλογή και προαγωγή του 27ου περιληφθέντος στονκατάλογουποψηφίου,Τάκη Χριστοδούλου. 30 Σύμφωνα με την σταθερά ακολουθούμενη νομολογία, δε συ νιστά λόγο ακύρωσης μιας πράξηςκάθε παράβασηδιαδικαστι κού κανόνος αλλά-μόνον η αθέτηση των ενεργειών εκείνων οι οποίες χαρακτηρίζονταιως ουσιώδεις. 35 Ηκρίση για τον χαρακτήρα ενός τύπου ως ουσιώδους ή μη ανήκει στο Δικαστήριο και ως κριτήριο διάκρισης λαμβάνεται υπόψινηεπίδρασητηνοποίαάσκησε οπαραλειφθείςή ελλειπώς τηρηθείς τύπος στηλήψητης επίδικης απόφασης. 40 Ηδιοικητικήπράξηδενακυρούταιεάν,απότηνεκτίμησητωνει δικών οίΛθηκών που ισχύουν σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, αποδειχθεί πως οι εγγυήσεις υπέρ της νομιμότητας και αμερολη ψίας της πράξηςδεν παραβιάστηκαν ήότι δενέχει επέλθει οποια δήποτεβλάβηστασυμφέροντατουδιοικούμενου.(Βλ.σχετικά,Σεκ1167 Χατζητσαγγάρης,Δ. Γεωργίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1995)κίδης γ.Δημοκρατίας{\9SS) 3ΑΛΛ. 2136, Χατζηνέστοροςκά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 870, Γιαννούλα Λουκά κ.ά. ν. Σάββα χ.0.
(1989)3ΑΛΛ. 672,ΑνδρέαςΣτυλιανού ν.Δημοκρατίας
(1989)3 ΑΛΛ. 2029,ΑνδρέαςΛαγόςκ,ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3 ΑΛΛ. 1967, Δρ.ΧρυσόστομοςΧριστοφή ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 5 2245, ΧαράλαμποςΒασιλείουν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1005, Δημοκρατίακ,ά. ν.ΑνδρέαΣτυλιανούκ,ά.
(1990)3ΑΛΛ. 2427,Γε ώργιοςΑνωναςκ,ά, ν. Δημοκρατίας(\990) 3ΑΛΛ. 2038, Σπηλιωτόπουλος,ΕγχειρίδιονΔιοικητικούΔικαίου,1978,σελ.403-407,Δαγτόγλου, ΓενικόΔιοικητικό Δίκαιο ΓΙ, 1981,σελ. 282-286 καιΣτασι- 10 νόπουλος,ΔίκαιονΔιοικητικών Πράξεων, 1951,σελ.227-234). Εκτιμώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κρινόμενης υπόθεσης έχω καταλήξει πως ηπαράβασητου Κανονισμού8
(5)των Κανονισμών ηοποία επήλθε από την σύσταση28 αντί 26 15 υποψηφίων δενεπέφερε οποιαδήποτε βλάβη στασυμφέροντα των αιτητών. Κανένας από τους αιτητές πουεπικαλέστηκαν τονσχετικό λόγο ακύρωσης δεν αγνοήθηκε απότον Αρχηγό. Σύμφωνα μεταενώπιον μου στοιχεία, τόσο οιαιτητές στην προσφυγή273/92όσο καιοαιτητήςστην προσφυγή279/92είχαν αριθμούς 7,22και23 στον κατάλογο και κατά συνέπεια περι λαμβάνονταν μεταξύ τωνυποψηφίων τους οποίους οΑρχηγός έλαβε υπόψιν. 20 25 ΗπροαγωγήτουΤάκηΧριστοδούλου,οοποίος είχετοναριθμό 27στονκατάλογο,δενμεταβάλλειτοαποτέλεσματηςεισήγησης,δε δομένουότιηπροαγωγήτουυποψηφίουαυτούδενπροσβλήθηκε με 30 προσφυγήκαικατά συνέπεια δεναποτελεί αντικείμενο τηςπαρού σαςδιαδικασίας(Βλ. σχετικά,ΣοφοκλήςΣοφοκλέουςκ,ά.ν.Δημο κρατίας(\994)4ΑΛΛ. 1590). Ο ίδιος ισχυρισμόςατυχώςπροβάλλεται απότον αιτητήστην προσφυγή 201/92 ο οποίος δενσυστήθηκε απότο Συμβούλιο Κρίσεως και δεν περιλήφθηκε στον σχετικόκατάλογο. Σύμφωνα μετο άρ. 13Α
(5)τουΝόμου,"οΑρχηγόςπροβαίνει εις την επιλογήν των προαχθησομένων εκτων υπό του Συμβουλίου Κρίσεως καταρτισθέντωνΠινάκων". Ο αιτητής αξιολογήθηκε απότην Επιτροπή Αξιολόγησης, σύμφωνα με τακριτήρια του Καν.6
(2),συστήθηκεαπότην Επι1168 35 40 4ΑΛΛ. Γεωργίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Λ τροπήπροςτοΣυμβούλιοκαιέτυχετηςαξιολόγησης καικρίσης του Συμβουλίου. 5 10 Ο λόγος της μη συμπερίληψης του στον τελικό κατάλογο έγκειτο στο γεγονός ότιησυνολικήβαθμολογίαπου εξασφάλισε από τηναξιολόγηση καιτωνδύοσωμάτων δενυπερέβαινε τις 84.17 μονάδες,ενώοτελευταίος περιληφθείς στον κατάλογοεί χε σύνολοβαθμολογίας85.50μονάδες. Κατάσυνέπεια,ταελαττώματαπουείχανεμφιλοχωρήσει στον καταρτισμότουπίνακα,δενεπηρέασανκαθ' οιονδήποτετρόποτα συμφέροντα τουαιτητήκαιοσχετικός ισχυρισμός πουπροβλήθη κε,απορρίπτεται.(Βλ. σχετικά, ΤασούλαΠαπανικολάου ν.Δημο κρατίας
(1995)4ΑΛΛ. 82). 15 Σύμφωνα με τον Κανονισμό 8
(4)το Συμβούλιο Κρίσεως "αξιολογεί καιβαθμολογεί κάθευποψήφιοσεειδικό έντυποπου καθορίζεταιαπότονΑρχηγόκαι εγκρίνεται απότον Υπουργό". 20 Τοειδικό έντυποτουΣυμβουλίου Κρίσεως καθορίστηκεαπό τον Αρχηγόκαιεγκρίθηκε απότονΥπουργόστις21.10.89,όπως προκύπτει απότοΤεκμήριο "Α" στηγραπτήαγόρευση τουδικη γόρου των καθ'ωνη αίτηση. 25 Οιδικηγόροι των αιτητών στις προσφυγές 237/92και 201/92 εξακολουθούν ναεγείρουν ζητήματαπουαφορούντηνεγκυρότη τα τουεντύπου αξιολόγησης καιτωνκριτηρίων πουκαθορίστη καν κατάτησύνταξη του,τηνομιμότητα τωνστοιχείων κρίσεως της απόδοσης τωνυποψηφίων κατά τις συνεντεύξεις καιτη σημασίαπουαποδόθηκεσ'αυτές,θέματαταοποίαεξετάστηκανκαι αποφασίστηκαν οριστικά απότην Ολομέλεια του Δικαστηρίου στηνυπόθεση,Δημοκρατίακ.ά. ν.ΙωσήφΑντωνίουκ.ά.
(1993)3 ΑΛΛ. 325,στηνοποίαπαραπέμπωσχετικά,προςαποφυγήοποι ωνδήποτε επαναλήψεων.(Βλ.επίσης,ΠελοπίδαςΕυγενιάδηςκ,ά. ν.Δημοκρατίας(\994) 4ΑΛΛ. 136.) 30 35 40 Ο αιτητής στην προσφυγή235/92 πρόβαλε τηνεισήγηση πως ορισμένα απόταενδ. μέρη δεν εδικαιούντο προαγωγήςκαικατά συνέπεια παράνομαπροάχθηκανγιατολόγοότιδενκατείχαντο απαιτούμενοπροσόν τηςεπιτυχίας στις εξετάσεις για προαγωγή στον κατώτεροβαθμότουΥπαστυνόμου τον οποίοκατείχαν. Ταπροβλεπόμενα απότον Κανονισμό 11
(1)(γ)προσόνταγια προαγωγήστοβαθμότουΑνώτερου Υπαστυνόμου δενθέτουν 1169 Χατζητσαγγάρης, Δ. Γεωργίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)ως προϋπόθεση την επιτυχία σε εξετάσεις για προαγωγή σε προηγούμενους βαθμούς. Το εγειρόμενο ζήτημα δενεμπίπτει στα πλαίσια της παρού σας διαδικασίας, ηοποία αποτελεί αυτοτελή διοικητική πράξη, κρινόμενη στηβάση τωνσυγκεκριμένων περιστατικών που την περικλείουν. 5 Η αναθεωρητικήδικαιοδοσία τουΔικαστηρίου περιορίζεται αποκλειστικά στην κρίση των θεμάτων πουαφορούντην επίδι- 10 κη απόφασηκαιδενσυνιστά μέσο γιατον έλεγχο προγενέστε ρων ανεξάρτητων διοικητικών πράξεων. Κατά συνέπεια,ταενδ.μέρητεκμαίρεταιότι προάχθηκαννόμι μα στον προηγούμενο βαθμόκαι ο σχετικός ισχυρισμός, απορρί- 15 πτεται.(Βλ. σχετικά ΙωσήφΑντωνίουκ,ά, ν.Δημοκρατίας
(1991)4 ΑΛΛ. 520,Ανδρέας Μηνά κ,ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)4 ΑΛΛ. 2402, Οδυσσέας Γιωργάκης κ,ά, ν.Δημοκρατίας
(1993)4 ΑΛΛ. 2091 καιΠαναγιώτηςΒανέζηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)3 ΑΛΛ. 2522.) 20 Απορριπτέος τυγχάνει επίσης καιο ισχυρισμός τουαιτητή ότι κατάτην ημερομηνία υποβολής προς τονΑρχηγό τουκατα λόγου συστηνομένων υποψηφίων του Συμβουλίου Κρίσεως ήταναδύνατονναπροβλεφθεί οαριθμόςτωνθέσεων πουθαεκε- 25 νούντο κατάτην 31.12.91. Σύμφωναμετααποδεικτικάστοιχεία πουζητήθηκαναπότον αιτητή καικατατέθηκαν με επιστολή τηςδιοίκησης ημ. 12.4.93 (Βλ. Τεκμήριο "Α" στησυμπληρωματική αγόρευση τουαιτητή), υπήρχαν κατάτην 31.12.91 δεκατρείς κενές θέσεις στον βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου, όσεςήσανκαιοι θέσεις πουπλη ρώθηκαν μετηνεπίδικη διαδικασία. 30 Περαιτέρω, εφόσον ο αιτητής συστήθηκε απότο Συμβούλιο 35 Κρίσεως καιπεριελήφθη στον σχετικό κατάλογο, δεν νομιμο ποιείται να προβάλλει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς για τυχόν πλημμέλειες κατάτον καταρτισμό του καταλόγου στον οποίοο ίδιος συμπεριελήφθη καιαπότιςοποίες κανένα συμφέροντου δεν είχε επηρεαστεί δυσμενώς. (Βλ. ΑνδρέαςΝ. Κλεάνθους ν. 40 Δημοκρατίαςκ,ά.
(1992)4ΑΛΛ. 3077.) Απετέλεσε βασική εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή στην προσφυγή269/92πως ησυμμετοχή του Αστυνομικού Διευθυντή 1170 4ΑΛΛ Γεωργίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. 5 τηςΕπαρχίαςΛάρνακος στην ΕπιτροπήΑξιολόγησηςπουσυνήλ θεστις 11.2.91γιανααξιολογήσει τον αιτητήήτανπαράνομη, ως αντίθετηπροςτον Καν. 5των Κανονισμών, γιατο λόγο ότι κατά τηνημερομηνίααυτήοαιτητήςδενυπηρετούσε πλέον στην ΕπαρχίαΛάρνακος λόγω τηςαπό6.2.91μετάθεσης τουστη Λευκωσία. 10 Από τονπροσωπικό φάκελο τουαιτητή, Π.Φ.952,Κυανούν 649,προκύπτειπράγματιότι στις 2.2.91δόθηκεδιαταγήγιαμετά θεσητουαιτητήαπότηΛάρνακα,όπουυπηρετούσε,στη Λευκωσία Ωςημερομηνία μετάθεσης ορίστηκε η6.2.91. 15 20 Όπως επίσης προκύπτει απόταέγγραφα του ιδίου φακέλου (Βλ. Κυανούν649 και650) ημετάθεσηαυτήδενπραγματοποιήθη κε τελικά παρά μόνον την 26.3.91, ημερομηνία κατάτην οποίαο αιτητήςτοποθετήθηκεκαιανέλαβεενεργάκαθήκονταως Υπεύθυ νοςτηςΑστυνομικής ΠεριφέρειαςΠέραΧωρίου- Ποταμιάς. Ενόψει των πιο πάνω,οισχυρισμός τουαιτητήότι κατά την ημερομηνία αξιολόγησης του απότην ΕπιτροπήΑξιολόγησηςο Αστυνομικός Διευθυντής καιάμεσαπροϊστάμενος του δενήταν ταπρόσωπαταοποία μετείχαν στησύνθεση της Επιτροπής, δεν υποστηρίζεται απόταγεγονότα και απορρίπτεται. 35 Έχει κατ' επανάληψηνομολογηθεί πως ηέλλειψηαντικειμενικότητας καιη ύπαρξη εχθρικής διάθεσης από ταόργανατα οποία μετέχουν στις διοικητικές διαδικασίες πρέπει νααποδει κνύονται με επαρκή βεβαιότητααπόγεγονότα ταοποίαπροκύ πτουν από επίσημα έγγραφα ήαπό ασφαλή συμπεράσματατα οποία συνάγονται από τέτοια γεγονότα. (Βλ. Christou ν. Republic
(1980)3 C.L.R. 437, 451-452, Ioannides&Others v. Republic
(1989)3C.L.R. 278, Γιαννούλα ΤάκηΧρίστου κ.ά.v. Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 2111, Yiannouia Louca & Another v.Republic
(1989)3C.L.R. 672,Χρίστος Μουζούρης χ.ά. v.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 4076 και Κυριακόπουλος, Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον, Μέρος Γ,σελ.140). 40 Στην υπό εξέταση υπόθεση,οαιτητής,οοποίος φέρει το βά ρος αποδείξεως,απέτυχε να στοιχειοθετήσει τον ισχυρισμό του περί προκατειλημμένης διάθεσης του Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος εναντίον του. 25 30 Η ύπαρξητεταμένων σχέσεων μεταξύενός υπαλλήλου καιτου προϊσταμένουτουδενείναιαρκετήγιαναθεμελιώσειτηνύπαρξη προκατάληψης. (Βλ. Kontemeniotis v. C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1171 Χατζητσαγγάρης,Δ. Γεωργίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)1027,1035,Koutettas v.Republic
(1987)3C.L.R. 1614,1616-1617, και Othonos&Others v.Republic
(1987)3C.L.R.362). To ζήτηματης προκατάληψηςατυχώςσυνδέθηκε απότοναι τητή με το θέμα της μετάθεσης του στη Λευκωσία, την οποία απεδέχθηκαι δεν προσέβαλε, όπως προκύπτει από τα στοιχεία τουπροσωπικού του φακέλου. Επιπλέον η μετάθεση συνιστά αυτοτελή διοικητική πράξηη οποία δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσαςδιαδικασίαςκαι κατά συνέπεια ηνομιμότητα τηςδεν μπορεί να εξεταστεί. 5 10 Ο ισχυρισμός περί επηρεασμού των υπολοίπων μελών της Επιτροπής Αξιολόγησης από τον Αστυνομικό Διευθυντή Λάρ νακος δεν έχει θεμελιωθεί. Ο αιτητήςαξιολογήθηκε καιβαθμολογήθηκε απότα αρμόδια συλλογικά όργανα με βάσητους Κανονισμούς. Το σύνολο τηςβαθμολογίαςτου απότις αξιολογήσεις της Επι- 20 τροπήςκαιτουΣυμβουλίουανήρχετο,σύμφωναμεταενώπιονμου στοιχεία, σε 64 μονάδες.Ο τελευταίος περιληφθείς στον κατάλογο τουΣυμβουλίουΚρίσεως είχεσυνολική βαθμολογία8550μονάδες. Ο αιτητήςδεναπέδειξε οποιοδήποτε λόγο γιατονοποίοημη 25 συμπερίληψη του στον τελικό κατάλογο θαμπορούσε να κριθεί ακροσφαλήςκαιγιατο λόγο αυτόηπροσφυγήτουαποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. Αποτελεί βασική αρχή της νομολογίας, πως όταν το διοικη- 30 τικό όργανο αποφασίζει να επιλέξει ένα υποψήφιο μη κάτοχο του απαιτούμενου πρόσθετου προσόντος, κατά παραγνώριση άλλου υποψηφίουο οποίος το κατέχει,θαπρέπει να αιτιολογεί ειδικά τηναπόφασητουαυτή.(Βλ. Tourpeki v.Republic
(1973)3 C.L.R. 592, 603, Nissiotis v. Republic
(1977)3 C.L.R. 388, 35 Siatis v. Republic
(1987)3 C.L.R., 1264, Κλεάνθους v. Δημο κρατίας
(1989)3 ΑΛΛ. 250 και ΙάκωβοςΑ. Δημητρίου ν. Δη μοκρατίας
(1995)4 ΑΛΛ. 1150.) Σύμφωνα με το εδάφιο
(3)του Κανονισμού 3 των Κανόνι- 40 σμών, "Πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλος σπουδών ή ισότιμο προσόν ήμετεκπαίδευση στο εξωτερικό γιατουλάχιστον έξι μή νες συνολικά σε θέματασυναφή με τις εξουσίες και τακαθήκο ντα της Δύναμης θεωρούνται επιπρόσθετο προσόν". 1172 15 4ΑΛΛ Γεωργίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. Η κατοχή από τον αιτητή στην προσφυγή 273/92, Ιωάννη Ηλιάδη,πτυχίου της ΝομικήςΣχολής του ΑριστοτελείουΠανε πιστημίου Θεσσαλονίκης, αποτελεί γεγονόςαδιαμφισβήτητο. 5 Στο πρακτικό της επίδικης απόφασης (Βλ. Παράρτημα Ε' στην ένσταση) καμιάαπολύτως μνεία δεν γίνεται αναφορικάμε τηνκατοχήαπότον αιτητήτέτοιου προσόντος και επιπλέονκα μία αιτιολογία δεν δίνεται γιατους λόγους που οδήγησαν στην παραγνώρισητου. 10 15 20 25 30 Ηαιτιολογίαγιατηνπαραγνώρισητουπρόσθετου προσόντος θα πρέπει να εμφαίνεται στο ίδιο το σώμα της διοικητικής από φασηςκαι όχι να αφήνεταινα συναχθεί καθ'οιονδήποτε τρόπο. (Βλ. ΑνδρέαςΓεωργίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1989)3 ΑΛΛ. 1822.) Δοθέντος ότι οαιτητήςείχεαξιολογηθεί με εξαιρετική απόδο σηαπότο Συμβούλιο Κρίσεως και επιπλέον είχε την υψηλότερη συνολική βαθμολογία σε σχέση προς τα ενδιαφερόμενα μέρη η προσφυγήτουαιτητή Ηλιάδηέναντι όλων των ενδιαφερομένων μερώνπουπροσέβαλε επιτυγχάνει γιατολόγοότιτοαρμόδιοόρ γανοπαρέλειψε νααιτιολογήσει ειδικάτηναπόφασηπαραγνώρι σης του πρόσθετου προσόντος του. (Βλ. σχετικά Χριστάκης Χ'Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1993)4 ΑΛΛ. 2753, Ιάκωβος Θεμιστοκλέους ν.Δημοκρατίας
(1994)4 ΑΛΛ. 1058, Παντελής Α. Παντελή ν.Δημοκρατίας
(1993)4 ΑΛΛ. 973 και Ανδρέας Χριστοπούλου κ.ά.ν.Δημοκρατίας {\994)4 ΑΛΛ. 1601). Οι ισχυρισμοί τωναιτητώνστις προσφυγές235/92και273/92 ότιπαραγνωρίστηκεη αρχαιότητατουςκαιο ισχυρισμός τουαι τητήστην προσφυγή279/92ότι ηαρχαιότητατων ενδιαφερομέ νων μερών λειτούργησε σε βάρος της δικής του υπεροχής σε αξίακαιπροσόντα,δεν μπορούννα ευσταθήσουν. 35 Σύμφωναμετον Καν. 3
(2)των Κανονισμών, "Η αρχαιότητα θαλαμβάνεταιυπόψη,αλλάδεθααφήνεταιναρυθμίζειτηνπρο αγωγή· μεγαλύτερη βαρύτηταθα προσδίδεται στην αξία και τα προσόντα". 40 Η ρυθμιστική βαρύτητα του κριτηρίου της αρχαιότητας σε σχέση προς τα υπόλοιπα στοιχεία κρίσεως έχει αναλυθεί και επεξηγηθεί στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση, Στέφανος Χαραλάμπους ν.Δημο κρατίας
(1994)3ΑΛΛ. 77: 1173 Χατζητσαγγάρης, Δ. Γεωργίουχ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)'Το γεγονός ότιο παράγονταςαυτός δενείναι ρυθμιστικός για τις διεκδικήσεις καιυπολείπεται σε σπουδαιότητατων άλλων παραγόντων,δενεξουδετερώνει ούτε καταργείτηση μασία τουως ουσιώδους στοιχείου κρίσεως γιατην καταλ ληλότητα τωνυποψηφίωνγιαπροαγωγή." 5 Έχω εξετάσει μεπροσοχήταεπιχειρήματαπουπροβλήθηκαν και έχωκαταλήξει πωςστην υπόκρίση υπόθεση ηβαρύτηταη οποία αποδόθηκε στοκριτήριο τηςαρχαιότητας βρισκόταν σε πλήρηεναρμόνιση προςτουςΚανονισμούς καιτιςαρχέςτηςνο- 10 μολογίας και εντός των νομίμων πλαισίων της διακριτικής εξουσίας τουαρμοδίουοργάνου. Επιπλέον,ηδιαφοράμερικών μονάδωνήυποδιαιρέσεων μο νάδων στην κλίμακατου εκατόν,δενήτανικανή,λαμβανομένων 15 υπόψινκαιτωνλοιπών κριτηρίων,ναθεμελιώσειτον ισχυρισμό των αιτητών, Ιεροθέου, Ταλιαδώρου, Χ"Μιχαλάκη καιΣακκά γιαέκδηληυπεροχήτους έναντιτων ενδιαφερομένων μερώνπου προσέβαλαν.(Βλ.σχετικά,ΚώσταςΚυπριανούχ.ά. ν.Δημοκρα τίας
(1994)4 ΑΛΛ. 1699,ΤρύφωνΧαραλάμπουςκ.ά.ν. Δήμο- 20 κρατίας
(1994)4 ΑΛΛ. 1711,Ιωάννης Χ"Φραγκίσκος κ,ά.ν. Δημοκρατίας
(1994)4 ΑΛΛ. 1674 καιΔημοκρατία ν. Ιωσήφ Αντωνίου, (ανωτέρω).) Τοάρθρο 13
(2)του ΝόμουκαιοιδιατάξειςτωνΚανονισμών 21 και22 παρέχουν στον Αρχηγό τηςΑστυνομίας τηνεξουσία να διενεργεί προαγωγές μελών τηςΔύναμηςαφούπροβείοίδιος σεαξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. 25 Ο Αρχηγός, αφούαξιολόγησε καισυνεκτίμησε όλατααναφερόμενασεκάθευποψήφιο στοιχεία καιέγγραφαμέσα στο γράμ μα καιτοπνεύμα τουΚαν. 3,ζήτησε με επιστολή ημ. 28.12.91 την κατά Νόμο έγκριση τουΥπουργού γιατηνπροαγωγή των ενδιαφερομένων μερών. 30 35 Η έγκριση του Υπουργού δόθηκε με σημείωμα τουημ. 31.12.91επίτηςεπιστολής τουΑρχηγού. Η εισήγηση των αιτητών πως η απλή αναγραφή από τον Υπουργό τηςλέξης"εγκρίνεται" επίτηςεπιστολής τουΑρχηγού 40 αποτελούσε απεμπόληση και δέσμια άσκηση της κυριαρχικής του εξουσίας δενμπορεί ναευσταθήσει μεβάσητην κρατούσα νομολογία. (Βλ. σχετικά,ΠαναγιώτηςΜιχαηλίδηςκ,ά. ν.Δημο κρατίας(\99\) 3ΑΛΛ. 537,ΠελοπίδαςΕνγενιάδηςκ.ά.ν.Δη1174 4ΑΛΛ Γεωργίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης,Δ. μοχρατίας(ανωτέρω) και ΣοφοκλήςΣοφοκλέουςκ.ά.ν. Δημο κρατίας, (ανωτέρω).) 5 10 Ενπάσηπεριπτώσει,τοδιαπιστωθένσφάλμαόσον αφοράτο αναιτιολόγητο της παραγνώρισης του πρόσθετου προσόντος του αιτητή Ηλιάδη,είχεεμφιλοχωρήσει καιστην αιτιολογία της έγκρισης του Υπουργού, η οποία,όσον αφοράτο μέρος τούτο, κρίνεται αναιτιολόγητη. Οι αιτητές δεν απέδειξαν έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδια φερομένων μερών πουπροσέβαλαν. OL προσφυγές 201/92,235/92,246/92,269/92και279/92απο τυγχάνουν και απορρίπτονται. 15 Η προσφυγή273/92όσον αφορά τον αιτητή 1. ΙωάννηΗλιά δη, για όλους τους λόγους που προαναφέρθηκαν,επιτυγχάνει έναντι όλων των ενδ.μερών που προσέβαλε. 20 Ηίδιαπροσφυγήόσον αφοράτον αιτητή2. ΧαράλαμποΤαλιαδώρο,αποτυγχάνεικαι απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται καμιάδιαταγήγια έξοδα. Διαταγή ως ανωτέρω. 1175