4AJUL 30 Ιουνίου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αιτητής, ν, ΔΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ ΚΑΙ/Ή ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1061/94) Προσφυγή βάσει τον Άρθρου 146τον Συντάγματος — Δικονομία — Γραπτές αγορεύσεις — Πρόνοια,φύση και λειτουργία — Ηπερί πτωση αίτησης για διαγραφή τμημάτων γραπτής αγόρευσης — Άνευ ερείσματος. 5 10 Μετην αίτησηζητήθηκεαπό τουςκαθ' ωνηαίτησηη διαγραφή τμημάτων της γραπτής αγόρευσης του αιτητή με επίκληση των Κ.17,18και 19τουΔιαδικαστικούΚανονισμούτουΑνωτάτου Συ νταγματικούΔικαστηρίουκαιτωνΔ.39, θ.18καιΔ.48,θ.2και3των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην αίτηση, αποφάσι σε ότι: 15 20 25 1. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας κάνουνπρόνοιαμόνογιαπρο φορικές αγορεύσεις. Δυνατότηταγιατην έκδοσηοδηγιώνγιατην υποβολή γραπτών αγορεύσεων παρέχεται από τον Κ.10
(2)του Διαδικαστικού Κανονισμού όπως τροποποιήθηκε από τον περί Ανωτάτου Δικαστηοιου (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικόν Κανονισμόν του 1975, (βλ. Παράρτημα Δεύτερο της Επί σημηςΕφημερίδαςτηςΔημοκρατίας,ημερομηνίας 10Οκτωβρίου, 1975). Είναι στο πλαίσιο αυτούτου Διαδικαστικού Κανονισμού πουεκδίδονταιοδηγίεςγιατηνυποβολήγραπτώναγορεύσεων ως υποκατάστατου των προφορικών αγορεύσεων. Ηγραπτήδιατύπωσηδεν μεταβάλλει τηφύσητης αγόρευσης, ούτε αλλοιώνει το 1275 Βασιλείου ν.ΔήμουΠαραλιμνίου κ.ά.
(1995)σκοπόγιατον οποίουποβάλλεται. Η γραπτή,εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό όπως και η προφορική αγόρευση, και περιορίζεται στα ίδια πλαίσια. Ηαγόρευση είναι το μέσογιατηνπροβολήκαιανάπτυξητης επιχειρηματολογίας των διαδίκωνυπέρ των θέσεων τους.Τα επίδι κα θέματα προσδιορίζονται από τη δικογραφία και στοιχειοθε τούνται από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου. Όπου προσάγεται ένορκη μαρτυρία,μετην άδειατου Δικαστηρίου,και αυτήπεριλαμβάνεται στο μαρτυρικόυλικό σεόποιαέκτασηάπτεται των επιδίκων θεμάτων. 2. Η αγόρευση γραπτή ή προφορική δεν συνιστά ούτε δικόγραφο ούτε αποδεικτικό μέσο. Ηισχύς της συναρτάται μετην πειστικό τητα της επιχειρηματολογίας η οποία προβάλλεται. Αναφορά στην αγόρευση σε μαρτυρία ηοποία δεν προκύπτει απότα στοι χεία του φακέλου ή σε άσχετα θέματα,στερείται οποιασδήποτε σημασίας. Ηαγόρευση δενσυνιστά μέσοπροσαγωγήςμαρτυρίας. Απάντηση στην αγόρευσητουαιτητήδίδεταιμετηναγόρευση του άλλου μέρους. Σ' αυτή μπορεί να υποδειχθεί η αναφορά στην αγόρευση του άλλου μέρους σε άσχετα θέματα καθώς και σε ισχυρισμούς πουδεν τεκμηριώνονται απότην προσαχθείσαμαρ τυρία.Τέλοςοι θέσειςτων μερών μπορεί ναδιασαφηνισθούνπε ραιτέρω στο στάδιο των διευκρινήσεων, οι οποίες συνιστούν μορφήσυμπληρωματικής προφορικής αγόρευσης. 5 10 15 20 25 Διαπιστώνεται ότι ηαίτησηστερείται ερείσματος. Η αίτησηαπορρίπτεται με έξοδα. 30 Αίτηση. Αίτηση σε προσφυγή με την οποία οι αιτητές-καθ' ων η αίτη ση ζητούν τη διαγραφή"τμημάτων" της αγόρευσης του αιτητή με τα οποία όπως ισχυρίζονται, προσάγεται μαρτυρία και γίνεται αναφορά σε άσχετα θέματα. 35 Α. Παντελίδης με Γ. Καραπατάκη για Ε. Οδυσσέως, για τους Αιτητές-Καθ' ων η αίτηση. 40 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Καθ' ου η Αίτηση-Αιτητή. Cur. adv. villi. 1276 4 ΑΛΛ. Βασιλείου ν.Δήμου Παραλιμνίου κ.ά. ΠΙΚΗΣ,Π.:Στις22 Φεβρουαρίου, 1995, δόθηκανοδηγίες για την υποβολή γραπτών αγορεύσεων απότα μέρη. 5 10 15 Η αγόρευση του αιτητή υποβλήθηκε στις 20 Μαρτίου, 1995, μέσα στην ταχθείσαπροθεσμία.Έπετοη υποβολή της αγόρευσης τωνκαθ' ωνη αίτηση.Πριντηνκαταχώρισητης,οικαθ' ων η αί τηση υπέβαλαντηνπαρούσααίτησηγιατηνέκδοση διαταγήςγια τηδιαγραφή"τμημάτων" της αγόρευσης του αιτητή μεταοποία, όπως ισχυρίζονται, προσάγεται μαρτυρία και γίνεται αναφορά σε άσχεταθέματα. Η αίτηση θεμελιώνεται στις πρόνοιες των Κ. 17, 18 και 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, (οΔιαδικαστικός Κανονισμός) καιεκείνες τηςΔ.39, θ.18 καιΔ.48, θ.2 και 3των ΘεσμώνΠολιτικής Δι κονομίας καθώςκαι τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ο καθ' ου ηαίτηση (ο αιτητής) έφερε ένσταση στην αίτηση. Είναι ηθέση του ότι οι διαδικαστικοί κανονισμοί που επικαλεί20 ται δεν παρέχουν έρεισμα για παροχή της θεραπείας η οοποία επιζητείται. Η Δ. 39, θ.18 παρέχει εξουσία για την έκδοση δια ταγήςγιατηδιαγραφή τουπεριεχομένου ενόρκων δηλώσεων και όχι αγορεύσεων. Ως προς την ουσία του αιτήματος αμφισβητεί ται ότι η αγόρευση του αιτητή περιέχει ο,τιδήποτε το οποίο θα 25 * μπορούσε να θεωρηθεί ως απαράδεκτοστο πλαίσιο της επιχει ρηματολογίας ηοποία προβάλλεται υπέρ των θέσεων του αιτη τήστην προσφυγή. 30 35 40 Μετάτηνκαταχώρισητηςπαρούσαςαίτησης υποβλήθηκε και η αγόρευση των καθ' ων η αίτηση στην οποία αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία τους ως προς το ενστάσιμο των ισχυρισμών του αιτητήτων οποίων ηδιαγραφήεπιδιώκεται με την αίτηση. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας κάνουν πρόνοια μόνο για προφορικές αγορεύσεις. Δυνατότητα για την έκδοση οδηγιών για τηνυποβολήγραπτώναγορεύσεων παρέχεταιαπότον Κ.10
(2)του Διαδικαστικού Κανονισμού όπως τροποποιήθηκε από τον περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αναθεωρητική Δικαιοδοσία) Διαδικαστικόν Κανονισμόν του 1975, (βλ. ΠαράρτημαΔεύτερο της Επίσημης ΕφημερίδαςτηςΔημοκρατίας,ημερομηνίας 10Οκτωβρίου, 1975). Είναι στο πλαίσιο αυτού του Διαδικαστικού Κανονισμού πουεκδίδονταιοδηγίες γιατηνυποβολήγραπτώναγορεύσεων ως υποκατάστατουτων προφορικών αγορεύσεων. Η γραπτή διατύ πωση δεν μεταβάλλει τη φύση της αγόρευσης, ούτε αλλοιώνει το 1277 Πικής, Π. Βασιλείουν.ΔήμουΠαραλιμνίου κ.ά.
(1995)σκοπόγιατον οποίουποβάλλεται. Η γραπτή,εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό όπως και η προφορική αγόρευση· και περιορίζεται στα ίδιαπλαίσια. Η αγόρευσηείναιτομέσογιατηνπροβολήκαιανά πτυξη της επιχειρηματολογίας των διαδίκων υπέρ των θέσεων τους.Ταεπίδικαθέματαπροσδιορίζονται απότηδικογραφίακαι στοιχειοθετούνται απότοπεριεχόμενο τουδιοικητικούφακέλου. Όπου προσάγεται ένορκη μαρτυρία, μετηνάδεια του Δικαστηρί ου,καιαυτήπεριλαμβάνεταιστο μαρτυρικόυλικό σεόποιαέκτα σηάπτεταιτων επιδίκωνθεμάτων. 5 10 Η αγόρευση γραπτήήπροφορική δεν συνιστά ούτεδικόγρα φο ούτε αποδεικτικό μέσο. Η ισχύς της συναρτάται με την πει στικότητα της επιχειρηματολογίας η οποία προβάλλεται. Ανα φοράστην αγόρευση σε μαρτυρίαη οποίαδενπροκύπτει απότα στοιχεία του φακέλου ή σε άσχετα θέματα,στερείται οποιασδή- 15 ποτέ σημασίας. Ηαγόρευση δενσυνιστά μέσοπροσαγωγής μαρ τυρίας. Απάντηση στην αγόρευση τουαιτητήδίδεταιμετηναγό ρευσητου άλλου μέρους. Σ' αυτή μπορεί να υποδειχθεί η ανα φορά στην αγόρευση τουάλλου μέρους σε άσχεταθέματακαθώς και σε ισχυρισμούς που δεν τεκμηριώνονται από την προσα- 20 χθείσα μαρτυρία.Τέλος οι θέσεις των μερών μπορεί ναδιασα φηνισθούν περαιτέρω στο στάδιοτων διευκρινήσεων, οι οποίες συνιστούν μορφήσυμπληρωματικής προφορικής αγόρευσης. Διαπιστώνεται ότι ηαίτηση στερείται ερείσματος. Ηαίτηση απορρίπτεταιμεέξοδα. Η αίτησηαπορρίπτεται μεέξοδα. 1278 25