4ΑΛΛ. 20 Ιουλίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΟΔΟΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ* ης ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 314/94) Αναγκαστική Απαλλοτρίωση— Διάταγμα — Η απαιτούμενη για τηνέκ δοσητουδέουσαέρευνα—Το εκδοθέναπό τηνΑ.Η.Κ.διάταγμααπαλ λοτρίωσηςήτανπροϊόν δέουσαςέρευναςστην κριθείσαπερίπτωση. 5 10 Αναγκαστική Απαλλοτρίωση — Διάταγμα — Αιτιολογία — Νόμιμη η αιτιολογία της απαλλοτρίωσης στην κριθείσα περίπτωση. Οι αιτητέςπροσέβαλαντοδιάταγμααπαλλοτρίωσης μέρους της ακίνητης συνιδιοκτησίας τους επικαλούμενοι έλλειψη δέουσας έρευνας απόμέρους της απαλλοτριούσας Αρχής Ηλεκτρισμού Κύ προυκαιέλλειψη αιτιολογίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισε ότι: 15 1. Μεβάσηταγεγονότα,ηΑρχήπροέβηκεσεενδελεχήέρευνακαισυ γκέντρωσε όλατααπαιτούμεναστοιχείαπουήταναπαραίτηταγια τους σκοπούςτηςαπαλλοτρίωσης. 20 Επομένως, οι ισχυρισμοί των αιτητών για έλλειψη δέουσας έρευνας καιπλημμελή έρευνα, απορρίπτονται. 2. Ηαιτιολογία τηςεπίδικης απόφασηςείναι εμφανήςσταδιάφο ρα έγγραφαπουτέθηκανενώπιον τουΔικαστηρίου. 1439 θεοόουλΰηςκ.ά. ν.ΑΗΚ
(1995)Ανεξάρτητα απόαυτόηΑρχήενήργησε μέσα στα πλαίσιατου Νόμου(Αρθρα 3και4τουπερί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσε ως Νόμου (Ν.15/62),όπως έχει τροποποιηθεί),καθώς καιτου Συντάγματος (Αρθρο 23.4(β)), καθορίζοντας με σαφήνειακαι επάρκειατουςλόγους καιτουςσκοπούςτηςαπαλλοτρίωσης. 5 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχίορίςέξοδα. Προσφυγή. 10 Προσφυγή εναντίον του διατάγματος απαλλοτρίωσης που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημε ρομηνίας 18/2/94,με αρ. γνωστοποίησης 204, αναφορικάμε μέ ρος του τεμαχίου407/12πουκαλύπτεταιαπότο πιστοποιητικό εγγραφής αρ. 30540, στην Αγία Ζώνη, Λεμεσός, Φ/Σχ.4Χ/50.5.ΐν. 15 Ν. Ιωάννου για Γ. Αγαπίου, γιατους Αιτητές. Κ. Στιβαρού για Γ. Κακογιάννη,γιατην Καθ' ηςηαίτηση. 20 Cur. adv.vult. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήαυτήοι αιτητέςζητούναπό φασητου Δικαστηρίου ότι το διάταγμααπαλλοτρίωσης που δη- 25 μοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομη νίας 18/2/94,με αριθμό γνωστοποίησης 204, όσον αφορά μέρος του τεμαχίου 407/12 που καλύπτεται από το πιστοποιητικό εγ γραφής αρ. 30540, στην ΟδόΠολυξένης Λοϊζιάδου (ήΦασούλας) με πρόσοψη στην Οδό Πλάτωνος, Αγία Ζώνη, Λεμεσός, Φ/Σχ. 30 LIV/50.5.1V,είναιάκυρο. Η Αρχή, γιανα αντιμετωπίσει τησυνεχώς αυξανόμενη ζήτη ση ηλεκτρικού ρεύματος στην περιοχήτωνΟδών Πλάτωνοςκαι Λοϊζιάδου στηΛεμεσό,εκπόνησε προκαταρκτικήμελέτηγιατην εγκαθίδρυση νέου επίγειου υποσταθμού με κέντρο φόρτου τη διασταύρωση των πιο πάνωΟδών,για τηβελτίωση των συνθη κών φόρτισης και πτώσης τάσης του συστήματος διανομής. Ως ο πλέον κατάλληλος χώρος για την εγκαθίδρυση τουυποσταθ μού, επιλέγηκε έκταση 30 τ.μ. περίπου, μέρος του τεμαχίου 407/12,Φ/Σχ.LIV/50.5.IV. Μετά από σχετική έρευνα στο Κτηματολόγιο, διαπιστώθηκε ότιτοπροαναφερόμενοτεμάχιο407/12,καθώςκαιτοδιπλανότε1440 35 40 4ΧΛΛ. 5 10 15 θεοδουλίδης κ.ά. ν. ΑΗΚ Κοΰροης,Δ. μάχιο 407/14 που αποτελούσε το δεύτερο κατάλληλο μέρος για εγκαθίδρυση του υποσταθμού, ανήκαν στους κληρονόμους της Μαρίας Νικολάου,αιτητέςστην παρούσαπροσφυγή. ΗΑρχήμε επιστολή της ημερομηνίας 2/4/91, αποτάθηκεστους αιτητές που είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού (Αγγλίας), για την αγοράτου μέρους του τεμαχίου 407/12 που επιλέγηκε για την εγκαθίδρυση τουυποσταθμού,πουστησυνέχεια θααποκαλείταιως "οχώρος". ΟιαιτητέςμεεπιστολήτουςπροςτηνΑρχή,ημερομηνίας5/4/91 τουςπληροφόρησανγιατηνάρνησητουςναπωλήσουντοχώροκαι μέσω των δικηγόρων τους Alan Edwards& Co., διαμαρτυρήθηκαν προς την Αρχή. Επίσης,οι αιτητέςαποτάθηκανστον Πρόεδροτης Δημοκρατίας,στην Υπάτη Αρμοστεία τηςΔημοκρατίαςστοΛονδί νο,καθώςκαισεάλλουςυπηρεσιακούςπαράγοντες,στους οποίους διαμαρτυρήθηκανκαιτουςοποίουςκάλεσανναεπέμβουν. Στις 11/3/92 εγκρίθηκε η τελική μελέτη, ημερομηνίας 11/2/92 για την εγκαθίδρυσηυποσταθμού με εισήγηση για απαλλοτρίωση τουχώρου καιανέγερση μετασχηματιστή πάνωσε πασσάλους. 20 25 30 Στη συνέχεια η Αρχή αποτάθηκε σε ιδιώτη εκτιμητή και με επιστολή της ημερομηνίας 30/7/92προς τους αιτητές, πρότεινε τοποσότωνΛ.Κ.£9.000γιααγοράτουχώρου.Οι αιτητέςμεεπι στολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 1/9/92απέρριψαν την πιο πάνω προσφορά. Μετά τις πιο πάνω προσπάθειες, η Αρχή στη συνεδρία της στις 21/4/93,αποφάσισεναπροχωρήσει με τηδιαδικασίααπαλ λοτρίωσης του κτήματος των αιτητών και ζήτησε μέσω του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου για τη δημοσίευση γνωστοποίησης τηςΑρχήςγιατηναπαλλοτρίωση τουχώρου. Η δημοσίευση της γνωστοποίησης έγινε στις 14/5/93 και στις 25/5/93 κοινοποιήθηκε στους αιτητές. 35 40 Οι αιτητές απέστειλαν προς τον Αρχιμηχανικό της Αρχής, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας,στο Γενικό Εισαγγελέα και το Υπουργείο Εμπορίουκαι Βιομηχανίας,επιστολές με τις οποίες εξέφραζαντηδιαμαρτυρίατουςκαιζητούσαντηναποτροπήτης απαλλοτρίωσης του χώρου. OLαιτητές μέσω των δικηγόρων τους στην Κύπρο υπέβαλαν στις 16/6/93 ένσταση για τη σκο πούμενη απαλλοτρίωση. Στησυνεδρία του Συμβουλίου της Αρχής στις 19/10/93,εγκρί1441 Κούρρης,Δ. Θεο6ουλ16ηςχ.ά. ν. ΑΗΚ
(1995)θηκεη εισήγηση όπως ηΑρχή απορρίψει την ένσταση τηςιδιοκτή τριας και προχωρήσει με την ταυτόχρονη έκδοση και δημοσίευση τωνδιαταγμάτωναπαλλοτρίωσηςκαιεπίταξηςτουαναγκαίουχώ ρου. Η απόφασηαυτήμεαριθμό6942, κοινοποιήθηκε στο Υπουρ γείου Εμπορίου και Βιομηχανίας, το οποίο προτού την υποβάλει 5 στο Υπουργικό Συμβούλιο ζήτησε με επιστολή του ημερομηνίας 19/11/93τηγνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας. Το συμπέρασμα του Γενικού Εισαγγελέα όπως αναφέρεται στην επιστολή τουημερομηνίας 8/12/93 είναιπωςδενυπάρχειοποιοδή ποτε νομικό κώλυμα γιααπόρριψητης ένστασης των ιδιοκτητών. 10 Μετάτηνομική γνωμάτευση,το Υπουργείο Εμπορίουκαι Βιομη χανίας υπέβαλετην απόφαση της Αρχής στο Υπουργικό Συμβού λιο τοοποίομετησειράτουαπέρριψετηνένστασητωνιδιοκτητών και ενέκρινε τηδημοσίευση των διαταγμάτων απαλλοτρίωσης και επίταξηςτουχώρου. Ταενλόγω διατάγματαδημοσιεύθηκανστην 15 επίσημη εφημερίδατηςΔημοκρατίας,αρ.2859, στις 18/2/94. ΗΑρχήμεεπιστολή της ημερομηνίας 1/3/94, ενημέρωσε τους αιτητέςγιατηνταυτόχρονηδημοσίευση των διαταγμάτωναπαλ λοτρίωσης και της επίταξης του χώρου και τους πρόσφερε ως 20 αποζημίωσητο ποσό των£8.582πλέον τόκους προς 9% απότις 14/5/93, ημερομηνία που δημοσιεύθηκε η γνωστοποίηση της απαλλοτρίωσης. Οι αιτητές μέσω των δικηγόρων τους Alan Edwards & Co., 25 έστειλαν στις 8/3/94 επιστολή στην οποία αναφέρουν ότι θα αντιμετωπίσουν δικαστικά την απόφασητης Αρχής. Ως αποτέ λεσμα των πιο πάνω, καταχωρήθηκεηπαρούσα προσφυγή. Οι λόγοι ακυρότητας που προβάλλει ηδικηγόρος των αιτητων είναι οι τρεις πιοκάτω: 30 (α)Έλλειψη δέουσας έρευνας. (β)Πλημμελής έρευνα. (γ)Έλλειψη αιτιολογίας. Είναιηθέσητων αιτητώνότιηΑρχή δενπροέβηκε στηδέουσα έρευνα πριν αποφασίσει να απαλλοτριώσει την ακίνητη ιδιοκτη σία τους. Η Αρχήδεν εξέτασε καιδεν ερεύνησε ανυπήρχανστην περιοχή άλλα ακίνητακατάλληλα για τους σκοπούς της απαλλοτρίωσης των οποίων η απαλλοτρίωση θα προξενούσε λιγότερο επαχθήστέρηση στους ιδιοκτήτες τους σε σύγκριση μετη στέρηση και ταλαιπωρίαπου υφίστανταιοι αιτητές απότηναπαλλοτρίω σητηςακίνητηςιδιοκτησίαςτους. ΗΑρχήόφειλεναμελετήσεικαι 1442 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 θεοδονλίδηςκ.ά. ν. ΑΗΚ Κούρρης, Δ. να εξετάσει διεξοδικά μεβάσητο Νόμο,ταυπαλλακτικά ακίνητα πουυπέδειξανοι αιτητές.Όφειλεναεξαντλήσει κάθευπαλλακτικήλύσηκαιναπροβείσεσύγκρισητηςαπαλλοτριωθείσαςπεριου σίαςμεάλλαακίνηταπρινκαταλήξειστην απόφασητηςνααπαλλοτριώσειτην ακίνητηιδιοκτησία τωναιτητών. Οι αιτητές με επιστολή τους ημερομηνίας 5/4/91 που συνο δευόταν από σχεδιάγραμμα, υπεδείκνυαν άλλους υπαλλακηκούςχώρους στηνπεριοχήωςκαταλληλότερους γιαυποσταθμό, τους οποίους η Αρχή παρέλειψε να εξετάσει. Συγκεκριμένα οι ατητέςυπεδείκνυαν έναγωνιακό οικόπεδο και έκτασηγης μέσα στην οποίαβρίσκεται το "Λανίτειο". ELVOL ο ισχυρισμός των αιτητών ότι η Αρχή χωρίς καμία έρευνα ανέφερε ότι το γωνιακό οικόπεδο δεν ήταν κατάλληλο γιατί θαπροξενούσε ζημιάκαι ταλαιπωρίαστον ιδιοκτήτη του αφού θατου αποστερούσε χώρο που προσφερόταν γιαγκαράζ. Το συμπέρασμα αυτότης Αρχής,υπέβαλανοι αιτητές,είναιαυ θαίρετογιατί χωρίς συγκεκριμένα σχέδια ανέγερσης οικοδομής, ήταναδύνατο γιατηνΑρχήνακαθορίσει εκτων προτέρων ανη απαλλοτρίωση συγκεκριμένου χώρου ακίνητης ιδιοκτησίας θα στερούσε τον ιδιοκτήτητης απότηδυνατότηταανέγερσης οποι ουδήποτευποστατικού,ήστησυγκεκριμένη περίπτωση, γκαράζ. 25 Οι αιτητές,υπέβαλανότι ηΑρχήπαρέλειψε παντελώς ναεξε τάσει το άλλο υπαλλακτικό ακίνητο που υπέδειξαν οι αιτητές και που όπως αναφέρθηκεπιο πάνωείναι κατάπολύ μεγαλύτε ρο του ακινήτουτων αιτητών. 30 ΕίναιηθέσητηςΑρχήςπως εφαρμόζονταςτοΝόμοπουπρο νοεί για την αναγκαστική απαλλοτρίωση (Ν. 15/62, όπως έχει τροποποιηθεί),εφάρμοσαντις ρητές πρόνοιες της σχετικής διά ταξης, αφού εξέτασαν προηγουμένως όλα τα νομικά καιπραγ ματικά περιστατικά που συνέτρεχαν και έκδοσαν τηναπόφαση τους για απαλλοτρίωση. 35 Συνυφασμένος μετονπιοπάνωείναικαιοεπόμενος νομικός ισχυρισμός, ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν πλημμελούς έρευνας. 40 Είναι η θέση των αιτητών ότι κανένα στοιχείο δεν υπήρχε ενώπιοντηςΑρχήςκατάτοχρόνο τηςλήψηςτηςαπόφασης.Υπο στήριξανότιαπότα πρακτικάτηςσυνεδρίαςτηςΑρχής,ημερομη νίας21/4/93, κατάτηνοποίαλήφθηκεη απόφασηγιατηναπαλλο1443 Κούροης,Δ. θεοδουλίδηςχ.ό. ν. ΑΗΚ
(1995)τρίωση, προκύπτει ότι το μόνο στοιχείο τοοποίο είχετεθεί ενώ πιον της Αρχής ήταν μια επιστολή του Τμήματος Γραμματείας Νομικών Υπηρεσιών προς τον Αρχιμηχανικό και Γενικό Διευθυ ντή, με ημερομηνία 5/4/93.Με αυτότο έγγραφο ήταν αδύνατοη Αρχήναασκήσει ορθά τηδιακριτικήτης ευχέρεια και ναερευνή5 σει τη δυνατότητα ύπαρξης άλλων ακίνητων κατάλληλων για τους σκοπούς της απαλλοτρίωσης. Οι εισηγήσεις και υποδείξεις των αιτητών,ουδέποτε τέθηκαν ενώπιον του αποφασίζοντοςορ γάνου, όπως δεν τέθηκαν ενώπιον του και οι υπαλλακτικοί χώ ροι. Περαιτέρω,καμία μελέτηήσχέδιο γιατο έργο για το οποίο 10 έγινεηαπαλλοτρίωση δεν είχετεθεί ενώπιον τηςΑρχήςκατά την ημερομηνία λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης. Έχω εξετάσει τον ισχυρισμό για έλλειψη δέουσας έρευνας. Από ταΤεκμήριαπουείναι ενώπιον μου,καιειδικάαπότηδέσμη 15 Παραρτημάτων "Α" που κατατέθηκε,φαίνεται να υπάρχει αντί γραφο της προκαταρκτικής μελέτης της Αρχής, ημερομηνίας 16/9/89,γιατηντεχνικήαναγκαιότητατηςεγκατάστασηςτουυπο σταθμού και την καταλληλότητα του επιλεγέντος χώρου για την εγκατάστασητου.Επίσης,στηδέσμηΠαραρτημάτων"ΣΤ"στοέγ- 20 γράφο προς τον Αρχιμηχανικό και Γενικό Διευθυντή, ημερομη νίας 5/4/93, στην παράγραφο(δ)καθώςκαισταέγγραφα-επιστολές ημερομηνίας 18/3/93 και5/5/93, καθώςκαιστηδέσμηΠαραρ τημάτων "Ζ" στην επιστολή-απάντηση της Αρχής, ημερομηνίας 28/9/89, αναλύονταιειδικάόλοιοι λόγοιγιατους οποίους επιλέ- 25 γηκε ο υπό απαλλοτρίωση χώρος, αντί άλλων χώρων, γεγονός που αποδεικνύει έρευνακαι μελέτη απόμέρους τηςΑρχήςκαιτη σύγκριση μεάλλαυπαλλακτικάακίνηταπου υπήρχαν. Επίσης η Αρχή, κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 21/4/93 30 (δέσμη Παραρτημάτων "ΣΤ"),φαίνεται ότι δεν βασίστηκε μόνο στην επιστολή προς τον Αρχιμηχανικό και Γενικό Διευθυντή, αλλάπροέβησε εκτεταμένη μελέτητου θέματοςκαιότι δενήταν ημόνηφοράπουασχολήθηκε μετοθέματηςαπαλλοτρίωσης του χώρουγιατην εγκαθίδρυση επίγειου υποσταθμού.Από τηδέσμη 35 Παραρτημάτων "ΣΤ" και "Ζ" φαίνονται OLεπιστολές που ανταλλάγηκαν ανάμεσα στα διάφορα Τμήματα της Αρχής, κα θώς και οι μελέτες που έγιναν και που αφορούσαν το θέμακαι την ενημέρωση των αρμόδιων Τμημάτων της Αρχής πριν να προχωρήσουν στησυνεδρία της21/4/93.ΗΑρχήδενπροχώρησε 40 στην απαλλοτρίωση με μόνο το περιεχόμενο της επιστολής ημε ρομηνίας 5/4/93, αλλά είχε ερευνήσει το θέμακαισυνεπώς ορθά άσκησε τη διακριτική της ευχέρεια, αφούλήφθηκαν υπόψη και άλλοι προσφερόμενοι χώροι (δέσμη Παραρτημάτων "IB"). Σε 1444 4ΑΛΛ. θεοδουλίδηςκ.ά. ν.ΛΗΚ Κούρρης, Δ. αυτή τη δέσμη (Παράρτημα 1),αναφέρεται το ιστορικό της με λέτης για την εγκαθίδρυση υποσταθμού και φαίνεταιότι το Δι οικητικό Συμβούλιο της Αρχής είχε γνώση του όλου θέματος ακόμα καιόσον αφορά τις εισηγήσεις των αιτητών. 5 Βρίσκω, με βάση ταγεγονότα, ότι η Αρχήπροέβηκε σε ενδε λεχήέρευνακαισυγκέντρωσε όλατααπαιτούμεναστοιχεία που ήταν απαραίτηταγια τους σκοπούς της απαλλοτρίωσης. 10 15 20 Επομένως,ενόψει τωνπιοπάνω,οι ισχυρισμοί τωναιτητώνγια έλλειψηδέουσαςέρευναςκαιπλημμελή έρευνα,απορρίπτονται. Ο τρίτος προβαλλόμενος νομικός λόγος γιατον οποίοζητεί ται από τους αιτητές η ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, είναι ηέλλειψηαιτιολογίας. Ηδικηγόρος των αιτητών ισχυρίστηκε ότι με βάσητην πλημ μελήέρευνα η απόφασητης καθ' ης ηαίτηση ήταν αδύνατονα ικανοποιεί τις βασικές αρχές που διέπουν την αιτιολογία των διοικητικών πράξεων. Τομόνο πράγμαπουέγινεκατάτηνημε ρομηνία λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης ήταν η μελέτη μιας και μόνο επιστολής του Τμήματος Γραμματείας Νομικών Υπηρεσιών προς τον Αρχιμηχανικό και Γενικό Διευθυντή της Αρχής, ημερομηνίας5/4/93. 25 30 35 40 Είναι νομολογιακά καθιερωμένο και αποτελεί βασικήαρχής του διοικητικού δικαίου,ότι οι διοικητικές πράξεις είναι απα ραίτητο να είναι σωστά και με επάρκεια αιτιολογημένες, ιδιαί τερα στις περιπτώσεις όπου ηαπόφασητης Διοίκησης δημιουργεί δυσμενείς καταστάσειςγιατο διοικούμενο. Η θέση του δικηγόρου της Αρχής είναι ότι μετά τη συνεδρία της 21/4/93,ηΑρχήπροωθούσε μέσω του Υπουργείου Εμπορί ου και Βιομηχανίας τη δημοσίευση γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης του αναγκαίουχώρου στην επίσημη εφημερίδα τηςΔη μοκρατίας,ηοποίατελικά έλαβεχώραστις 14/5/93. Ακολούθως, τηδημοσίευση αυτή,τηνκοινοποίησε στις 25/5/93 στην ιδιοκτή τρια (τότε ΜαρίαΝικολάου) (Παράρτημα"ΣΤ")και ακολούθη σαν ενστάσεις-επιστολές της τότε ιδιοκτήτριας και των δικηγόρων της,καθώςκαιάλλες επιστολές προς το Γενικό Εισαγγελέα και το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας,οι οποίεςφαίνο νται στηδέσμη Παραρτημάτων"Ζ"και"Η". Είναι φανερό ότι η Αρχή μετά την πιο πάνω διαδικασία, 1445 Κοΰροης, Δ. θεοδουλίδηςκ.ά. ν.ΑΗΚ
(1995)αφούεξέτασε τηνένσταση τηςιδιοκτήτριας,σενέασυνεδρίατης ημερομηνίας 19/10/93(Παράρτημα"Θ"),απέρριψε την ένσταση της ιδιοκτήτριαςκαιπροχώρησε στην τελική πράξητης έκδοσης του διατάγματοςαπαλλοτρίωσης. 5 Δεν βρίσκω έρεισμα στο λόγο αυτό ακυρώσεως. Ηαιτιολο γία τηςεπίδικης απόφασηςείναι εμφανήςσταδιάφοραέγγραφα που τέθηκαν ενώπιον μου. Γι' αυτότοναπορρίπτω. Ανεξάρτητα από το πιο πάνω, η Αρχή ενήργησε μέσα στα 10 πλαίσια του Νόμου (άρθρα3και4 του Νόμου 15/62,όπως έχει τροποποιηθεί), καθώς και του Συντάγματος (Άρθρο 23.4(β)), καθορίζοντας με σαφήνεια και επάρκεια τους λόγους και τους σκοπούς της απαλλοτρίωσης (Παράρτημα "ΣΤ", ημερομηνίας 5/4/93και Παράρτημα"Η",επιστολή ημερομηνίας 16/6/93). 15 Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. 20 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1446