clr/1995/1995_4_153.pdf

(1)(όπως τροποποιή­ θηκε από τοΆρθρο5 τουΝ.135/90) — Ερμηνεία— Ηδεύτερηεπι­ φύλαξη τουάρθρουμε καθαρότητακαθιερώνει εξαίρεσηστηνπερί­ πτωσηδιάθεσηςμετοχώνεταιρείας— Ηπρώτη επιφύλαξηεφαρμό­ ζεταιστιςπεριπτώσειςπουδενπεριλαμβάνουντιςμετοχέςεταιρεκον. 15 Φορολογία ΚεφαλαιουχικώνΚερδών — Ο περί Φορολογίας Κεφαλαι­ ουχικώνΚερδώνΝόμος (Ν. 52/80)— Άρθρο6(a) ΠΙ— Ερμηνεία — Επί διαθέσεωςμετοχών, οι αποσβέσειςείναι συστατικόστοιχείο του κόστους τους— Ορθά αφαιρέθηκανστηνκριθείσαπερίπτωση. 20 25 Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Ο περί ΦορολογίαςΚεφα­ λαιουχικών Κερδών Νόμος (Ν. 52/80) — Άρθρο 6(a)— Ερμηνεία — Διαφορά τηςρύθμισης από τηναντίστοιχη τηςαγγλικής νομο­ θεσίας — Ιδιαίτερα στο φορολογικό νόμο τίποτε δεν μπορεί να προστεθεί— Κάθεκτίσμα ιδιοκτησίαςεταιρείας για τους σκοπούς 153 Χρίστον ν. Δημοκρατίας

(1995)υπολογισμού του πληθωρισμού θεωρείται ότι αποκτήθηκε κατά το χρόνο που συντελέστηκε ηδαπάνηανέγερσης. Διοικητικό Δίκαιο — Αρχές — Η αρχή ότι ο διοικούμενος έχεικαθή­ κον να θέτει κάθε τι το σχετικό με την υπόθεση του ενώπιον τον 5 αποφασίζοντος οργάνου προτού ληφθείαπόφαση — Στοιχεία που δεν υποβλήθηκαν δεν μπορούν να ληφθούν υπόψηεκτωνυστέρων. Μετις τρεις συνεκδικασθείσες προσφυγές οαιτητής προσέβαλε τις σε βάρος του φορολογίες κεφαλαιουχικών κερδών αναφορικά με τηδιάθεση μετοχών του σε τρεις διαφορετικές εταιρείες. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, απο­ φάσισε ότι: 15

1. Δεν υπάρχει οτιδήποτε στο Αρθρο 15του περί Φορολογίας Κε­ φαλαιουχικών Κερδών Νόμων (Ν. 52/80) που να δικαιολογεί συμπέρασμα ότι ηυπέρβαση της προθεσμίας που ορίζει εξυπακούει συμφωνία μετηφορολογική δήλωση ήαφαιρείτοδικαίω­ ματου Διευθυντή νααπορρίψει την ένσταση καιναεπιβάλει τε20 λική φορολογία. Το Δικαστήριο βρίσκεται σε καθαρήπερίπτω­ σηπαράλειψηςοφειλόμενης νόμιμης ενέργειας που αντιμετωπί­ ζεται με το ένδικο μέσο της προσφυγής. Παρόλο που η καθυστέρηση είναι πάντοτε καταδικαστέα, η άπρακτηπαρέλευση προθεσμίας δεν εξουδετερώνει τις εξουσίες του Διευθυντή. 25
2. Ηδεύτερη επιφύλαξητου Αρθρου 9

(1)του Ν.52/80μεκαθαρό­ τητα καθιερώνει εξαίρεση στην περίπτωση διάθεσης μετοχών εταιρείας. Διαφορετικά δεν θα είχε θέση ή νόημα η χρήση του επιρρήματος "αποκλειστικά" πουπροηγείται του διαφορετικού κριτηρίου που προβλέπεται για την περίπτωση των μετοχών. Είναι εξίσου καθαρόότιη πρώτηεπιφύλαξη έχει εφαρμογή στις περιπτώσεις πουδεν περιλαμβάνουν τις μετοχές εταιρειών. 35 3. Ηεπίδικη απόφασηαναφέρει ρητάπως ητιμή κτήσης κάθε οι­ κοδομής καθορίστηκε αφούείχαν αφαιρεθεί οι κεφαλαιουχικές εκπτώσεις που παραχωρήθηκαν στην ιδιοκτήτρια εταιρεία, όπως επιτάσσει το Αρθρο 6(α) IIIτου νόμου. 40 Η αξία των μετοχών είναι άρρηκτασυνυφασμένη με την ακίνητη ιδιοκτησία (2ηεπιφύλαξητουΑρθρου 9

(1). Καισυνεπώς αυξομει­ ώνεται ανάλογα με την αυξομείωση της τιμής των ακινήτων. Οι 154 30 Χρίστουν.Δημοκρατίας 4Α^Λ. 5 10 15 20 25 30 αποσβέσεις, όπως καιο πληθωρισμός, είναι παράγοντεςπουσυ­ σχετίζονταιάμεσαμετηναξίατουακινήτουκαικατ'επέκτασηεκεί­ νηςτωνμετοχώντηςεταιρείαςστηνοποίαανήκει. Ηδιάκρισηπου επιχειρεί ο αιτητήςκαιηπροϋπόθεσηπουθέτει δενδικαιολογούνταιαπότηγλώσσα τουνόμου.Αλλωστεδενβλέπωπωςείναι δυ­ νατό ναυπάρχειπερίπτωση παραχώρησηςαποσβέσεων εταιρικής περιουσίαςσε μετόχους προσωπικά.Οι αποσβέσεις είναι συστατι­ κόστοιχείο τουκόστουςτωνμετοχώνκαιορθάαφαιρέθηκαν.

1. Έχει συζητηθεί και ένα άλλο ακόμη θέμα που σχετίζεται με την αξίακτήσης τωνμετοχών.Αφοράτονπληθωρισμό πουπροστίθε­ ται στην αξίατων ακινήτωνσύμφωνα μετοΑρθρο 6(α). Η λύση αυτήεγκαινιάστηκε το 1990 μετοΝ. 135/90γιανααποφεύγεται η πληρωμή φόρου πάνω σε κέρδη που είναι αποτέλεσμα τουπληθωρισμού. Είναικοινοτοπίααλλάπρέπειναλεχθεί ότιστονόμο ιδιαίτερατο φορολογικό τίποτε δεν μπορεί να προστεθεί. Κατάτηγνώμη του Δικαστηρίου κάθεκτίσμαήτμήματουπουανήκεισεεταιρεία θεωρείτσι,γιατουςσκοπούςυπολογισμού τουπληθωρισμού,ότι απο­ κτήθηκεκατάτοχρόνοκατάτονοποίοσυντελέστηκε ηδαπάνηανέ­ γερσης.
2. Είναικαθιερωμένηαπότηνομολογία αρχήότιοδιοικούμενος έχει καθήκονναθέτει κάθετι σχετικό μετηνυπόθεσητουενώπιον του αποφασίζοντοςοργάνουπροτούληφθεί απόφαση.ΤοΔικαστήριο παραπέμπει στην απόφασηΧέλεια Λτδ ν.Δημοκρατίας (Εφόρου ΦόρουΕισοδήματος)καιτις αποφάσεις πουαναφέρονταισε αυ­ τήν. Εφόσον τακρίσιμα εδώστοιχεία δενήτανενώπιον του Εφόρου ότανέπαιρνετην επίδικηαπόφαση,αυτά δεν μπορούσαννα ληφθούνυπόψηεκτωνυστέρων. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 35 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Δημοτική Επιτροπή Αγ. Δομετίου ν. Χριστόφορου κ.ά.

(1994)3 Α.Α.Λ. 434, 40 Χέλεια Ατδ ν.Δημοκρατίας

(1991)4ΑΛΛ. 923. Προσφυγές. Προσφυγές με τις οποίες ο αιτητής αμφισβητεί το κύρος της 155 Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(1995)φορολογίας πουοι καθ' ωνηαίτησηεπέβαλανσ' αυτόνσχετικά μετηδιάθεση μετοχών τουσε τρεις διαφορετικές εταιρείες. Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατον Αιτητή. 5 Λ. Δημητριάδου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ών η αίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ηφορολογική διαφοράστις τρεις αυτές προ- 10 σφυγές, πουσυνεκδικάστηκαν,έχειπροκύψει απότηδιάθεσημε­ τοχών του αιτητήσε τρεις διαφορετικές εταιρείες.Τις είχεπωλή­ σει με χωριστή συμφωνία,πουυπέγραψε με τους αγοραστές στις 15/6/90,αντί του συνολικού ποσού των £3.416.000.Τον επόμενο μήνα -στις 14/7/90-συμπλήρωσε και απέστειλε φορολογικές δη- 15 λώσεις σχετικά με τη μεταβίβαση των μετοχών του. Με βάσητα στοιχεία που περιείχαν του επιβλήθηκε φόρος κεφαλαιουχικών κερδών. Συγκεκριμένα φορολογήθηκε με £887,60 για τις 50.000 μετοχές του στην εταιρεία Kanika Tourist Enterprises Ltd και £11.358για 85.000μετοχές της Kanika Hotels Ltd. Γιατην τρίτη 20 περίπτωση, που αφορούσε τις 34.000 μετοχές στη Kanika Constructions Ltdηφορολογία ήτανμηδέν. Ο Διευθυντής του Τμήματος Εσα)τερικών Προσόδων προέβη στις 6/10/90σε αναθεωρημένηφορολογία. Ολόγος γιαυτόήταν 25 ότι ο αιτητήςδεν έθεσεστηδιάθεσητου στοιχεία πουδικαιολο­ γούσαν το προϊόν διάθεσης των μετοχών που δήλωσε. Συγκε­ κριμένα -και σύμφωνα με επιστολή ημερ*6/10/90-που ο διευ­ θυντής είχε στείλει στον αιτητή, δεν τον προμήθευσε μεαναλυ­ τικές καταστάσεις της ακίνητης ιδιοκτησίας των εν λόγω εται- 30 ρειών κατάτην 15/6/

1. Περαιτέρω ο αιτητής δεν υπέβαλε ισο­ λογισμούς των εταιρειών κατάτην ίδιαπερίοδογιαναελεχθείη ορθότητατωνυπολογισμών του. Καιεπίσης έκθεση προσοντού­ χου ελεγκτή πουναδείχνει "τηβάσηεκτίμησης", όπωςαναφέρει ηεπιστολή, της ακίνητης ιδιοκτησίας των εταιρειών. 35 Ελλείψει των πιο πάνωστοιχείων ο Διευθυντής προσδιόρισε το προϊόν διάθεσης των μετοχών στηριζόμενος στην αγοραία αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας της κάθε εταιρείας. Στοδικογράφημα τίιϊνκαθών αναφέρεταιότι ο αιτητής ενεστηστην αναθεω- 40 ρημενη φορολογία (παράγραφος 5).Την ένσταση υπέβαλαν γρα­ πτώς στις 23/11/90οι λογιστές -ελεγκτές του. Ηεπιστολή αυτή, όπως αναγνωρίζουν και οι δύο πλευρές, λήφθηκε την 26/11/
2. Στηγραπτήαγόρευση της ηδικηγόρος τηςΔημοκρατίας,στο με156 4\ΛΛ. 5 10 15 Χρίστου ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Α. ρος πουαφιερώνεταιστο ιστορικό των υποθέσεων, δέχεται ότι ο αιτητής, προηγουμένως, στις 24/10/90,υπέβαλε την ένσταση του "καιακολούθωςυπέβαλεσυμπληρωματικούς λόγους ένστασης με επιστολή ημερ.23/11/90". Ο λόγοςπουπροβάλλει ηεπιστολή της 24/10/90είναι ότιη αγοραίααξίατωνακινήτωνδεν ήτανηδηλω­ θείσααπότοναιτητή-ητιμήπώλησης των μετοχών σύμφωνα με τιςγραπτέςσυμφωνίες -καιεπομένως οι αγοραίεςαξίεςτωνακι­ νήτων,όπως τις προσδιόρισε οΔιευθυντής, ήτανυποθετικές. Πε­ ραιτέρω παραπονέθηκεπως ο Διευθυντής δεν εξήγησετη μέθοδο πουχρησιμοποίησε γιατην εξεύρεσητηςαγοραίαςαξίας. Είναι αξιοσημείωτο ότι η επιστολή της 24/10/90, που κατά κοινήομολογία δόθηκεστο Διευθυντή στις 30/10/90, σφραγίστη­ κεαπότον τελευταίο μετην ένδειξη"Objection". Καιοι δύο αυτές επιστολές αποτελούν μέρος τουφακέλου. Η μέχρι τώρακαι ημετέπειτα αναφοράμαςστις χρονολογίες, που συνήθως είναι αχρείαστες, έχει εδώ ιδιαίτερη σημασία, γιατί, όπως θα δούμε, αποτελεί το υπόστρωμα και συνδέεται άμεσα με την πρώτη ει­ σήγησητουαιτητή. 20 25 Πρέπει,για να συμπληρώσουμε, να πούμε πως ο Διευθυντής επέμεινε στην απόφασητου.Οι ενστάσεις απορρίφθηκαν. Η από­ φασηλήφθηκε την25/11/
3. Μεεπιστολή του της ίδιαςημερομη­ νίας απέστειλε τελικές φορολογίες στον αιτητή (παράρτημαΖ). Στην επιστολή (παράρτημαΗ)παρέχονταικαι OLλόγοιπουοδή­ γησανστιςσυμπληρωματικές φορολογίες. Αποτέλεσμαήτανηεπι­ βολή πρόσθετου φόρουπουσυνολικά ανέρχεται στις£372.660,
4. Ο αιτητήςμετιςπροσφυγέςτουαμφισβητείτοκύροςτηςφορολο­ γίας πουοΔιευθυντής επέβαλεγιατηνκάθεπερίπτωση. 30 35 40 Τοαρθρ. 15τουπερίΦορολογίαςΚεφαλαιουχικώνΚερδώνΝό­ μου αρ.52/80,όπως τροποποιήθηκε από το αρθρ. 11 τουτροπο­ ποιητικούνόμου αρ. 135/90,προβλέπει (μετην επιφύλαξητου)ότι ο Διευθυντής "αποφασίζειπάνωστις ενστάσεις που τουυποβάλλονται εντός 2ετών απότηνημερομηνία τηςυποβολήςτους".Επι­ καλούμενος τηδιάταξηαυτή οδικηγόροςτουαιτητήυπέβαλεότιη επίδικηαπόφασηημερ.25/11/92λήφθηκε μετάτην παρέλευση της προθεσμίαςπουτάσσειονόμος,δεδομένουότιηένστασηέγινεσης 24/10/90και παραδόθηκε στις 30/10/
5. Επομένως ο Διευθυντής δενείχεδικαίωμανααπορρίψει την ένστασηκαιναεπιβάλειτελι­ κέςφορολογίες. Περαιτέρωπρέπειναθεωρηθείότιηαρχικήδήλω­ σητουφορολογουμένου είναιδεσμευτική γιατοΔιευθυντή. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι καιστην περίπτωσηπου θεωρηθεί 157 Νικήτας, Δ. Χρίστου ν.Δημοκρατίας

(1995)ότι μόνο η δεύτερη επιστολή ημερ. 23/11/90αποτελεί ένσταση, πάλιν, έχοντας υπόψη ταπαραπάνω χρονικά δεδομένα, η από­ φαση είναι εκπρόθεσμη και έχει τα ίδια έννομα αποτελέσματα. Ο συνήγορος προσπάθησε να υποστηρίξει τη θέση του αντιπα­ ραβάλλονταςτηνπαράλειψητουΔιευθυντή στην προκείμενη περίπτωση μεεκείνηφορολογουμένου ναυποβάλειέγκαιρατηνέν­ σταση του,πράγμαπου επιτρέπει στο Διευθυντή να τηναγνοή­ σει παντελώς. 5 ΠαράτηναρχικήτηςθέσηκαιταδεδομέναηδικηγόροςτηςΔη- 10 μοκρατίας, κατά το στάδιο των προφορικών διευκρινίσεων, ου­ σιαστικά υπαναχώρησε λέγοντας OTL μόνον η επιστολή της 23/11/90συνιστά ένσταση. Κιαυτόδιόπστηντελευταία χρησιμο­ ποιείται η φράση "υποβάλλουμε ένσταση για τους πιο κάτω λό­ γους", που δεν υπάρχει στην πρώτη επιστολή, την οποίαν χαρά- 15 κτήρισε απλώς σαν πληροφοριακής φύσεως. Και καταλήγει πως δε σημειώθηκε παραβίασητου αρθρ.

1. Κάθεάλλο παρά πληρο­ φορίες ζητούσε η επιστολή των λογιστών του αιτητή ημερ. 24/10/90.Δε θα επαναλάβωτο περιεχόμενο της. Αρκεί μόνον να λεχθεί ότι προβάλλονται λόγοιπουσχετίζονται μετοέγκυρο των 20 φορολογιών καιεπίσης ο ισχυρισμός, σανεπωδός,ότιοι φορολο­ γίες είναι αυθαίρετεςκαι άκυρες. Το εύρημα μου στο προκείμενο είναι ότι επρόκειτο καθαρά για υποβολή ένστασης, γεγονός που και ο ίδιος ο Διευθυντής μετην ενέργεια του αναγνώρισε. Καιδε θαήτανσύμφωνο μετις αρχέςτηςχρηστής διοίκησης και τηςκα- 25 λής πίστης να επιτραπεί τώρα στο Διευθυντή να διατείνεται το αντίθετο. Τοαναπόφευκτοσυμπέρασμα είναι ότι ηένσταση απο­ φασίστηκε μετάτην πάροδοτηςπροθεσμίαςτουαρθρ.
2. Ηαπάντησητων καθών αναφορικάμε την ουσία είναι ότι η 30 προθεσμία αυτή είναι ενδεικτική και ότι οι συνέπειες της δεν μπορεί να είναι διαφορετικές απ'εκείνεςτων περιπτώσεων που καλύπτει το αρθρ. 29 του Συντάγματος.Ο αιτητής επιχειρημα­ τολόγησεδια μακρώνότι δεβρίσκει εδώπεδίοεφαρμογήςτο
3. Παρατηρώ ότι η επίκληση της συνταγματικής αυτής διάταξης 35 έγινεγια να παραλληλισθεί ηπαρούσαπερίπτωση με τις περι­ πτώσεις για τις οποίες θέτει προθεσμία το 29 (για την εμβέλεια του άρθρουαυτούβλέπε την πρόσφατηαπόφασηστη Δημοτική ΕπιτροπήΑγ. Δομετίου ν. ΧριστόφορουΑ. Χριστόφορου και Αλλων

(1994)3Α.Α.Δ.434). Κατάτηνεισήγησηηπαράλειψητου 40 Διευθυντή νααποφασίσειτηνένσταση μέσαστηνπροθεσμίαπου θέτει το αρθρ. 15 του νόμου είναι προσβλητή με προσφυγή για να εξαναγκασθεί σε συμμόρφωση. 158 4ΑΛΛ. 5 Χρίστου ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Δεν υπάρχει οτιδήποτε στο αρθρ. 15 που να δικαιολογεί συ­ μπέρασμαότι ηυπέρβασητης προθεσμίας που ορίζει εξυπακούει συμφωνία με τη φορολογική δήλωσηή αφαιρεί το δικαίωματου Διευθυντή να απορρίψει την ένσταση και να επιβάλει τελική φορολόγια. Εδώβρισκόμαστε μπροστάσεκαθαρήπερίπτωσηπαρά­ λειψηςοφειλόμενης νόμιμης ενέργειας πουαντιμετωπίζεται μετο ένδικο μέσοτηςπροσφυγής. Γιατηφύσηαυτούτου είδους παρά­ λειψης αναφέρει ο Θ. Τσάτσος "Η αίτησις ακυρώσεως ενώπιον τουΣυμβουλίουτης Επικρατείας3ηέκδοση,σελ. 143και 144: 10 15 20 25 "Προςταςεκτελεστάς διοικητικός πράξεις εξομοιούται η ρη­ τήάρνησιςκαιηπαράλειψιςοφειλομένης νομίμου ενεργείας, οσάκις εκ του νόμου επιβάλλεται εις την διοίκησιν η ρύθμισις συγκεκριμένης σχέσεως διάπράξεως Καιεφόσον υπάρχειτεθειμένη προθεσμία προςεκτέλεσιντης οφειλομένης ενεργείας η παράλειψις είναι τετελεσμένηάμα τηπαρόδωτης προθεσμίαςταύτης." Παρόλο που η καθυστέρηση είναι πάντοτε καταδικαστέα,η άπρακτηπαρέλευση προθεσμίας δεν εξουδετερώνει τις εξουσίες του Διευθυντή. Το επιχείρημα αποτυγχάνει. Ο αιτητής διαφωνεί ως προς τον τρόπο υπολογισμού του προϊόντοςδιάθεσηςτων μετοχών του. Τοθέμαδιέπεται από τις διατάξειςτουαρθρ.9

(1)τουΝ. 52/80,όπωςτροποποιήθηκεαπό το αρθρ. 5του Ν.135/90: "Το προϊόν της διάθεσης ιδιοκτησίας είναι το ποσό το οποίο δηλώνεται απότους συμβαλλομένους: 30 35 Νοείταιότι σε περίπτωση αμφισβήτησης της δήλωσης απότο Διευθυντή, ο τελευταίος δικαιούται,το αργότερο μέσα σε έξι μήνες απότην ημερομηνία της δήλωσης, ναπροβεί σε έρευνα καιαναποδεδειγμέναδιαπιστωθείότιηδήλωσηήτανψευδής έχει δικαίωμα να απαιτήσει την καταβολή φόρου πάνω στη διαφορά μεταξύ του ποσού της δήλωσης και του ποσού της αποδειχθείσας διάθεσης της ιδιοκτησίας και τόκο προς 9% από την ημέρα της καταβολήςτου φόρου με βάσητηδήλωση των συμβαλλομένων: 40 Νοείταιπεραιτέρωότι,σεπερίπτωσηδιάθεσηςμετοχών εται­ ρείας, το προϊόν της διάθεσης της ιδιοκτησίας υπολογίζεται αποκλειστικά με βάσητην ακίνητη ιδιοκτησία." 159 Νικήτας, Δ. Χρίστου ν.Δημοκρατίας

(1995)Ας υπομνησθεί ότι ο Διευθυντής πήρεως μέτρο τηναγοραία αξία των μετοχών κατά το χρόνο διάθεσης. Ο αιτητής όμως ισχυρίζεται OTL το 9

(1)προβλέπει ως βάση υπολογισμού το τί­ μημα πώλησης των μετοχών. Αυτό είναι το αληθινό τουνόημα. Και μετον τρόποαυτόυπολόγισε τον οφειλόμενο φόροστις δη5 λώσεις του. Αναπτύσσοντας το επιχείρημα του ο κ. Τριαντα­ φυλλίδης είπε ότι ο Διευθυντής δεν μπορεί να παραγνωρίσει το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης. Η δεύτερη επιφύλαξη δεναναφέ­ ρεται σε διαφορετική μέθοδο υπολογισμού του προϊόντος διά­ θεσης. Σημαίνει απλάότι η αξίατων μετοχών "περιορίζεται και 10 υποβαθμίζεται" στην αξίατης ακίνητης ιδιοκτησίας της εταιρεί­ ας.Χωρίςναλαμβάνει καθόλουυπόψητηναξίατων υπόλοιπων περιουσιακών της στοιχείων. Μόνον αν καταδειχθεί πως η δή­ λωση είναι ψευδής μπορεί ο Διευθυντής να αγνοήσει το ποσό που δηλώθηκε, όπως προβλέπει ηπρώτηεπιφύλαξη,ανωτέρω. 15 Η προτεινόμενη ερμηνεία δεβρίσκει έρεισμα στηλεκτική δια­ τύπωση της διάταξηςπου έχουμε διαβάσει. Ηδεύτερη επιφύλα­ ξη με καθαρότητακαθιερώνει εξαίρεση στην περίπτωση διάθε­ σης μετοχών εταιρείας. Διαφορετικά δε θα είχε θέσηήνόημα η χρήσητου επιρρήματος "αποκλειστικά" πουπροηγείταιτουδια­ φορετικού κριτηρίου που προβλέπεται για την περίπτωση των μετοχών. Είναι εξίσου καθαρό ότι η πρώτη επιφύλαξη έχει εφαρμογήστις περιπτώσεις πουδεν περιλαμβάνουν τις μετοχές εταιρειών. Αν γινόταν δεκτήη εισήγησηθαακολουθούσε μίαδύ­ σκοληδιαδικασία,πουδενκαλύπτει το άρθρο, της εξεύρεσης σε κάθε περίπτωση,από το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης, τουπο­ σού που αντιστοιχεί στην ακίνητη ιδιοκτησία και εκείνου που συσχετίζεται με άλλης φύσεως ιδιοκτησία τηςεταιρείας. 20 25 30 Η επίδικη απόφασηαναφέρει ρητά πως η τιμή κτήσης κάθε οικοδομής καθορίστηκε αφούείχαν αφαιρεθεί οι κεφαλαιουχι­ κές εκπτώσεις που παραχωρήθηκανστην ιδιοκτήτρια εταιρεία, όπως επιτάσσει το αρθρ.6(α)IIIτουνόμου. Πρέπει νατοέχου­ με υπόψημας: 35 "6. Κατάτον υπολογισμό του κέρδους θαεκπίπτεται απότο προϊόν διάθεσης(α)Η αξίατης ιδιοκτησίαςκατάτην 1ηΙανουαρίου,1980,όπως έχει καθοριστεί με τη γενική εκτίμηση που διενεργήθηκε σύμ­ φωνα μετοαρθρ.69 τουπερί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφήκαι Εκτίμησις) Νόμου,καθώςεπίσης ημετέπειτα αύξησητης αξίαςτης ιδιοκτησίας λόγωπληθωρισμού: 160 40 4 ΑΛΛ Χρίστου ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. Νοείται ότι: 0) 00 5 ί0 15 20 25 (in) σε περίπτωση που μέρος ήολόκληρο το ποσό τηςαξίας παραχωρήθηκε ως αφαίρεση,σύμφωνα με τους εκάστοτε σε ισχύ περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμους, το μέρος αυτό της αξίαςδε θα εκπίπτεται·" Δεν είναι υπό αμφισβήτησητογεγονός ότι επιτράπηκαν οπο­ σβέσεις για τα ακίνητα των εν λόγω εταιρειών. Ο αιτητής όμως υπέβαλεότιημείωσητηςτιμήςκτήσης των ακινήτωνκατάτοπο­ σό των εκπτώσεων είναι λανθασμένη και παράνομη. Οι αποσβέ­ σειςαφορούντις εταιρείες. Δεδόθηκανστοναιτητήοοποίοςέχει νομικήπροσωπικότηταχωριστή απόαυτές.Μόνοστηνπερίπτωσηπουηίδιαηεταιρεία,πουείχεκαιτοευεργέτημα,πωλούσε τις μετοχές της ήτανδυνατόνα αφαιρεθούνοι εκπτώσεις. Το επιχείρημα παραγνωρίζει ότι η αξία των μετοχών είναι άρρηκτασυνυφασμένη μετηνακίνητηιδιοκτησία [2η επιφύλαξη τουαρθρ.9

(1)].Καισυνεπώς αυξομειώνεται ανάλογαμετηναυ­ ξομείωση της τιμής των ακινήτων. Οι αποσβέσεις, όπως και ο πληθωρισμός, είναι παράγοντες που συσχετίζονται άμεσα με την αξία του ακινήτου και κατ' επέκταση εκείνης των μετοχών της εταιρείαςστηνοποίαανήκει. Η διάκρισηπουεπιχειρεί οαίτητής και η προϋπόθεση που θέτει δε δικαιολογούνται από τη γλώσσα του νόμου. Αλλωστε δε βλέπω πως είναι δυνατό να υπάρχει περίπτωση παραχώρησης αποσβέσεων εταιρικής περι­ ουσίας σε μετόχους προσωπικά.Οι αποσβέσεις είναι συστατικό στοιχείο του κόστους των μετοχών καιορθά αφαιρέθηκαν. 30 35 40 Έχει συζητηθεί και ένα άλλο ακόμη θέμα που σχετίζεται με τηναξίακτήσης των μετοχών. Αφορά τον πληθωρισμό πουπρο­ στίθεται στην αξίατων ακινήτων σύμφωνα με το αρθρ.6(α). Η λύσηαυτήεγκαινιάστηκε το 1990 μετο Ν. 135 γιανααποφεύγεταιηπληρωμή φόρουπάνωσε κέρδηπου είναι αποτέλεσμα του πληθωρισμού. Είναι λοιπόν η θέση του αιτητή ότι ο πληθωρι­ σμόςυπολογίζεται με βάσητηδαπάνηπου ενεργείται κάθεχρό­ νο και όχι, όπως έγινε εδώ,στο σύνολο της δαπάνηςόταν συ­ μπληρώθηκε ηοικοδομή. Κατάτην εισήγησηηδαπάνη, αναπροσαρμοσμενη λόγω πληθωρισμού, αφαιρείταικατάτο τέλος του φορολογικού έτους πουέγινε. ΗκαΔημητριάδου υπέβαλε ότι ορθά οπληθωρισμός υπολο­ γίστηκε με βάση τη συνολική δαπάνημετά την ημερομηνία συ161 Νικήτας, Δ. Χρίστου ν.Δημοκρατίας

(1995)μπλήρωσης των οικοδομών. Καιγιαναυποστηρίξει τηνάποψη τηςαναφέρθηκε στο εξής απόσπασμα απότην 11ηέκδοση

(19921993)τουβιβλίουτων Butterworths, U.K.Tax Guideσελ. 618 πα­ ράγραφος21-20: 5 " where there are several items of allowable expenditure incurred atdifferent times,theindexedriseiscalculated separately for each, and the aggregate is then the indexation allowance. However, indexation applies only to items of relevant allowable expenditure,broadly thecostofacquisition andanyexpenditure on enhancement orpreservation of title " Ο δικηγόρος του αιτητή υπέβαλε πως το απόσπασμααυτό υποστηρίζει ακριβώςτηδικήτουανάπτυξηπωςο πληθωρισμός υπολογίζεται πάνωστηδαπάνηπουγίνεται κάθεχρόνο. Καισε επίρρωση παρέθεσε το νομοθετικό ορισμό της φράσης "relevant allowableexpenditure" πουαπαντάται στοαρθρ. 32

(1)(α)τηςαγ­ γλικής νομοθεσίας Capital GainsTax Act 1979: "Relevant allowable expenditure is basically the acquisition cost or value, taken for these purposes as incurred when the assetis acquired or provided, andexpenditure onenhancement and on establishing, preserving and defending the title and rights to the asset, such expenditure being taken for these purposes as incurred when it becomes due andpayable." 10 15 20 25 Είναι φανερόγια μένα ότι στην Αγγλία το θέμααπασχόλησε ιδιαίτερα και έγινε, όπως είδαμε,αντικείμενο νομοθετικής επε­ ξεργασίαςκαι ρύθμισης,πουφαίνεταινασυγκλίνει μετηνάπο­ ψητουαιτητή. Γιατοσχολιασμό τουθέματοςτουπληθωρισμού 30 ευρύτερα παραπέμπω στους Easson: Cases and Materials on Revenue Law, 2η έκδοση, 1990, σελ. 485 έως 487 και 509 και Whitehouse & Buttle, 8η έκδοση 1990 σελ. 235 στην παράγραφο με επικεφαλίδα The Indexation of allowableexpenditure. Πρέπει όμως να παρατηρήσωότι το δικό μαςνομοθέτημα δεν περιέχει 35 παρόμοια πρόνοια, πράγμα που πείθει ότι δεν ήταν αυτός ο σκοπός του νομοθέτη. Είναικοινοτοπίααλλά πρέπει να λεχθεί ότι στονόμο ιδιαίτερατοφορολογικότίποτεδενμπορείναπρο­ στεθεί. Κατάτηγνώμη μουκάθεκτίσμαήτμήματουπουανήκει σε εταιρείαθεωρείται,γιατους σκοπούς υπολογισμού του πλη- 40 θωρισμού, ότι αποκτήθηκεκατάτο χρόνο κατά τον οποίο συ­ ντελέστηκε ηδαπάνη ανέγερσης. Ο αιτητής επιζητεί ακύρωση της επίδικηςαπόφασηςγιαδύο 162 4 A-A.A. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χρίστου ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. πρόσθετους λόγους: πρώτον,ότιδελήφθηκευπόψηκαιδενυπο­ λογίστηκε στο κόστος των ακινήτων μέρος της δαπάνης ανέγερ­ σης τουξενοδοχείου ΜέγαςΑλέξανδρος καιτηςπολυκατοικίας Απόλλωνπουδίνει οδικηγόρος στην αγόρευση του.Και,δεύτερον,ότι οΔιευθυντής περιέλαβε στηφορολογία καιακίνητατων παραπάνω εταιρειών, που καταγράφονται σε δύο καταλόγους που επισυνάφθηκαν στην απάντησητου αιτητή, τα οποία είχαν πωληθεί πριν απότις 15/6/90. Από το παρακάτω απόσπασματης απόφασηςτου Διευθυντή είναι φανερό ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο δεν υποβλήθηκαντα σχετικά στοιχεία παρόλο που ζητήθηκαν: "Δεν έχετεακόμαυποβάλειοποιαδήποτεστοιχεία πουναδείχνουν λεπτομέρειες της ακίνητης ιδιοκτησίας κάθε εταιρείας και την αγοραίααξία κατάτο χρόνο διάθεσης των μετοχών σας, ήοποιαδήποτε άλλη αιτιολόγηση του προϊόντος διάθε­ σης πουέχετε δηλώσει. Η μηυποβολήδικαιολογητικώνπουνασυνάδουνμετιςπρόνοι­ εςτουΝόμουθεωρείταιωςεσκεμμένηπαράλειψη ή/καιαμέλεια. Για τους πιο πάνω λόγους έχω αποφασίσει να προβώ σε τε­ λικήβεβαίωσητων υπό ένσταση φορολογιών σας μεβάσητα στοιχεία που έχω στη διάθεση μου καθορίζοντας ως προϊόν διάθεσης των μετοχών σας ως εξής: Είναι καθιερωμένη απότη νομολογία αρχήότι ο διοικούμενος έχει καθήκον να θέτει κάθε τι σχετικό με την υπόθεση του ενώπιον του αποφασίζοντος οργάνου προτού ληφθείαπόφαση. Παραπέμπω στην απόφασηΧέλεια Λτδ. ν.Δημοκρατίας (Εφό­ ρου ΦόρουΕισοδήματος)

(1991)4 Α.Α.Δ. 923, και τις αποφά­ σειςπουαναφέρονταισε αυτήν. Εφόσον ταπαραπάνω στοιχεία δεν ήτανενώπιον του Εφόρουότανέπαιρνετην επίδικηαπόφα­ ση,αυτάδεν μπορούσαν ναληφθούν υπόψη εκ των υστέρων. Για τους λόγους που εξέθεσα και οι τρεις προσφυγές απορ­ ρίπτονται. Οι επίδικες φορολογίες επικυρώνονται. Δεν εκδίδω διάταγμαγια έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χω­ ρίς έξοδα. 163