(1995)28 Ιουλίου, 1995 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης ηαίτηση, (Σννεκδικαζόμενες ΥποθέσειςΑρ. 496/93, 497/93) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Αποκατάσταση σταδιοδρομίας — Διορισμοί και προαγωγές — Έλλειψη αίτησης υποψηφίου και σε διαδικασία διορισμών— Υπόθεση Καραγιώργηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας—Πραγ ματική αδυναμία υποβολής τηςαίτησης — Νομολογία. 5 Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146τον Συντάγματος — Λόγος ακυρώ σεως— Έλλειψη αιτιολογίας — Δημόσιοι υπάλληλοι — Διορισμοί —Συνεντεύξεις—Μη αιτιολόγηση τηςγενικήςεντύπωσηςαπό αυ τές — Στοιχειοθετεί το λόγο ακυρώσεως. 10 Μετιςσυνεκδικασθείσες προσφυγές προσεβλήθη οδιορισμός των ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΧημικού τηςΤάξης.Μίαεκτωνεν διαφερομένων υπέβαλε εκπρόθεσμη αίτησηεπειδήδενήταννοητόνα υποβάλει αίτησηπριντηλήξητηςπροθεσμίας αλλάθεωρήθηκεκανο νικάυποψηφίασταπλαίσιααποκαταστάσεωςτηςσταδιοδρομίαςτης μετά την ακύρωσητου διορισμού της στην ίδιαθέση. Κρίσιμο απέβη και το ζήτημα της αιτιολόγησης των γενικών εντυπώσεων από τις προφορικές εξετάσεις πουπεριελάμβανε η διαδικασία. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 1. Τοπρόβληματηςμηυποβολής(εμπρόθεσμης)αίτησηςαντιμετωπί στηκε ξανάαπότο δικαστήριο στην υπόθεση ΚύροςΔημοσθένους ν.Ε.Ε.Υ.Ηυπόθεσηαφορούσετην ΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπη1548 15 20 25 4ΑΛΛ. Κακοϋρηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας ρεσίας,αλλάηαντιστοιχίαείναιαπόλυτηδεδομένουότιτοΑρθρο 26
(1)του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου Ν. 10/69 (όπως τροποποιήθηκε) είναι στην ουσία ταυτόσημο με το Αρθρο33
(2)τουπερίΔημόσιαςΥπηρεσίας Νόμου(Ν. 1/90). Προ βλέπεταιδημοσίευσητωνθέσεωνκαιυποβολήαιτήσεων μέσαστην τασσόμενη προθεσμία. Κρίθηκε ότι η αρχή τηςαποκατάστασης υποψηφίουεπεκτείνεταικαικαλύπτεικαιτιςπεριπτώσειςπρώτου διορισμού. Η απόφασηεκείνη έχει σαν στήριγμα τη γνώμη της Ολομέλειας ΑνδρέαςΚαραγιώργηςκαι Άλλοςν.Δημοκρατίας. 10 15 20 25 30 35 40 Πέραντούτουυπάρχεικαιάλλος ανεξάρτητοςλόγος που δικαιώ νει τηθέσητης Ε.Ε.Υ.Καιτηνπαραγνώρισητουτύπου ((Αρθρο 33
(2)}. Είναιηαντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης τηςενδια φερόμενης μετον τύποτου νόμου χωρίς η ίδιαναφέρει την παραμικρήευθύνη. Ενόσωκατείχετηθέσηδενείχεέννομο συμφέρον νααποταθείγι'αυτήνούτεμπορούσενασυναρτηθείτο συμφέρον της με το ενδεχόμενο να ακυρωθεί ο διορισμός της. Η αρχήτης αδυναμίας συμμόρφωσης επεξηγείται στην απόφαση τηςΟλομέ λειας Αλίκη Λιμνάτον και Αλλες ν.Δημοκρατίας, πουήταν περίπτώση καθαρής παράβασης ουσιώδους τύπου. Το δικαστήριο έκρινεότιεφόσονηκατάστασηπουδημιουργήθηκεδενοφειλόταν σε υπαιτιότητατης εφεσειούσης "η μη τήρηση ουσιώδους τύπου στηνπερίπτωσητηςανάγεταισελόγουςπραγματικήςαδυναμίας". Ο κανόναςαυτόςείχεαναπτυχθεί απόxo Conseild'Etatκαιέγινε δεκτός απότο Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Λιμνάτον.Οι υποθέσεις Καραγιώργη,Δημοσθένουςκαι Αιμνάτου επιβάλλουν την ίδιαακριβώςαντιμετώπιση.ΗΕ.Δ.Υ.ορθάέκρινε τοζήτημα καιθεώρησε τηνδεύτερηενδιαφερόμενηυποψήφια.
- ΟδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςεπιχείρησε ναδιακρίνειτηνκρινό μενη περίπτωσηαπότηΧ'Τεωργίου διότι εκείδεναποφασίστηκε τοθέματηςγενικήςεντύπωσης απότιςσυνεντεύξεις. Μεάλλαλό για δεν συνάγεται ευρύτερη αρχήδικαίουκαι ότι ηυπόθεσηπε ριορίζεταισταδικάτηςπεριστατικά.Καιναυποτεθείπωςη θεώρήσηαυτήείναισωστή μεταγενέστερη απόφαση,πάλιντηςΟλομέ λειας, στην Δημοκρατία ν.Αναστασιάδον-Vantieghem, καθιστά σαφέςότι αιτιολογίατηςγενικής εντύπωσης μεχαρακτηρισμούς όπωςαυτούςπουχρησιμοποιήθηκανστηνπροκείμενηπερίπτωση είναι ανεπαρκής(βλέπεεπίσης τηνΣπύροςΚεττένης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας). Κρίθηκεπεραιτέρωότιοκαθορισμόςγενικώνκρι τηρίωνγιατηναξιολόγησητηςαπόδοσηςστησυνέντευξηδεναπο τελεί "αιτιολογίαγιατηναπόδοση τουκαθενόςστη συνέντευξη".
- Στηνπερίπτωσητουαιτητή,είναικατάδηλοαπότοσχετικόσχό1549 Κακοΰρηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1995)λιο τηςΣυμβουλευτικήςΕπιτροπήςότιδενυπάρχειίχνος αιτιο λογίας της γενικής εντύπωσης από τη συνέντευξη. Πρόκειται μάλισταγιαυποψήφιοπουαποκλείστηκεπαρόλοπουδιαθέτει, εκτόςάλλων,διδακτορικόδίπλωμαστηΧημεία.Πάσχειεπίσης και η απόφαση της Συμβουλευτικής Επιτροπής αλλά και της Ε.Δ.Υ. αναφορικά μετηναιτήτρια.Γιατίτίποτεάλλοδεν υπάρ χειπέραντουαπλούχαρακτηρισμού. Ως αποτέλεσμα των παραπάνωδιαπιστώσεων,για έλλειψη αι τιολογίαςτωνκρίσεωντωνδύοΕπιτροπώνκατάτηνπροφορικήεξέταση, η επίδικηπράξη ακυρώνεταισύμφωνα μετο Αρθρο 146.4(β) τουΣυντάγματος. 5 10 Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνοννμεέξοδα. 15 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Δημοσθένονς ν.Ε.Ε.Υ.
(1992)4Α.Α.Δ. 3160, 20 Καραγιώργηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1669, Λιμνάτονκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 4057, Δημοκρατία ν.Χατζηγεωργίου
(1994)3Α.Α.Δ. 574, 25 Δημοκρατία ν. Αναστασιάδου-Vantieghem
(1995)3Α.Α.Δ. 119, Κεττένηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ.
- Προσφυγές. 30 Προσφυγέςεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνηαίτηση μετην οποίαδιορίσθηκαν στηθέση Χημικού2ηςΤάξη,στο ΓενικόΧημείο τουκρότου,ταενδιαφερόμενα πρόσωπααντίτωναιτητών. 35 Γ. Μηχανικός,για τον Αιτητήστην ΠροσφυγήΑρ. 496/
- Α. Καίνσταντίνον, γιατηνΑιτήτριαστηνΠροσφυγή Αρ.497/
- Α. Βασιλειάδης,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατην Καθ' ηςη αίτηση. Α. Ευσταθίου, γιατοΕνδιαφερόμενομέροςΑγάθηΑνάσταση. 1550 40 4ΑΛΛ Κακούρηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας Α. Αλεξάνδρου για Τ.Παπαδόπουλο,για το Ενδιαφερόμενο μέρος Μάρω Χριστοδουλίδου. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γ. Δανού νια Α. Παπαχαραλάμπονς, για το Ενδιαφερόμενο μέρος ΕλένηΔημητρίου. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: OLδύο αυτές προσφυγές συνεκδικάστηκαν. Στρέφονται κατά της ίδιας απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Δημοσιεύθηκε στηνεπίσημη εφημερίδατηςΔημοκρα τίας στις 17/2/93.Μετην απόφασηδιορίστηκαν σε θέση Χημικού 2ηςτάξης,στο Γενικό ΧημείοτουΚράτους,τατρίαενδιαφερόμε να πρόσωπαΑγάθη Ανάσταση, ΜάρωΧριστοδουλίδου και Ελέ νη Δημητρίου. Με ισχύ από2/3/93.Συμπληρώνω ότι η συνεκδίκαση υπαγορεύθηκε και απότο ότι τα γεγονότα συμπίπτουν σε μεγάληέκταση.Παράλληλασυζητήθηκαννομικάσημείαπουείναι κοινάκαιστις δύο περιπτώσεις. Ανοιξαν πέντε τέτοιες θέσεις πουυπάγονταιστηνκατηγορία θέσεων πρώτου διορισμού. Ορίστηκε όμως αρμοδίως ότι οι τρεις προορίζονταν για τον κλάδο της Χημείας, όπως υπαγό ρευαν OLανάγκες της υπηρεσίας,και οι δύο για εκείνο της Μι κροβιολογίας. Προβλέφθηκανδιαφοροποιημέναπροσόντα στην κάθε περίπτωση. Συμπεριλήφθηκαν επίσης στο σχέδιο υπηρεσίαςκαιειδικέςπρόνοιεςγιαπλεονεκτήματα.Υποβλήθηκαν 164 αιτήσεις. Έχει σημασία να λεχθεί ότι με βάσητην προκήρυξη οι αιτήσεις έπρεπε να φτάσουν στην Ε.Δ.Υ. μέχρι 17/5/
- Τελικά, ηαρμόδιαΣυμβουλευτική Επιτροπήείχεεξετάσει 85 μόνο υπο ψηφίους είτε διότι κρίθηκε ότι ορισμένοι δεν είχαν τα απαραίτηταπροσόντα είτε διότι άλλοι δενενδιαφέρθηκαν. Τοπρώτο θέμα στο οποίο συγκλίνουν οι απόψεις - και οι ει σηγήσεις -των αιτητών αφορά την ενδιαφερόμενη ΜάρωΧρι στοδουλίδου. Και έγκειται στο ότι δενυπέβαλεαίτησησύμφωνα μετο χρονοδιάγραμματου σχεδίου υπηρεσίας. Είναι σωστό ότι αυτή αποτάθηκε για τη θέση εκπρόθεσμα, ενόσω βρισκόταν σε εξέλιξηηδιαδικασίατων διορισμών. Συγκεκριμένα έστειλεεπι στολήστην Ε.Δ.Υ.στις 21/8/92με την οποίαζητούσε νασυμπε ριληφθεί στους διεκδικητές των επίδικων θέσεων. Συγχρόνως εξήγησε γιατί δεν κινήθηκε έγκαιραγια ναθέσειυποψηφιότητα. EivaLγεγονός ότι είχεδιοριστεί στην ίδιαθέσηΧημικού 2ηςΤά ξης στις 2/7/
- Όμωςτο Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τοδιο ρισμό της στις Προσφυγές, που κατέθεσαν μία άλληυποψήφια καιηαιτήτριαΚατερίναΚοντογιώργη. (Παρτασίδονκ.ά. ν.Δη1551 Νικήτας, Δ. Κακοΰρηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)μοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.2701.)Ηακυρωτικήαπόφαση εκδό θηκε στις 29/7/92και είχεως αποτέλεσμα ηαιτήτριανα επανέλ θει στην προηγούμενη της θέση στη δημόσια υπηρεσία δηλαδή τουΤεχνικού Χημείας 2ηςΤάξης. 5 Τοθέμααπασχόλησε τηνΕ.Δ.Υ.Μετά απόθετικήγνωμάτευ σηπουπήρεαπότοΓενικόΕισαγγελέα ότι "ηαρχικήαίτησηπου είχευποβληθεί απότην ενδιαφερόμενη αναβιώνει κατά πλάσμα δικαίου (fictio juris)", η Ε.Δ.Υ. πρόσθεσε την Χριστοδουλίδου στον τελικό κατάλογοτωνυποψηφίωνγιατιςτρεις επίδικεςθέ- 10 σεις, αποφασίζονταςσυνάμα να την καλέσει αργότερα σε προ φορική συνέντευξη. Οι δικηγόροι των αιτητών αμφισβήτησαν την ορθότητα της γνωμάτευσης της Νομικής Υπηρεσίας και των ενεργειών της Ε.Δ.Υ. πουβασίστηκαν σε αυτή.Ας σημειωθεί ότιη αιτήτριαΚοντογιώργηδιαμαρτυρήθηκεστηνΕ.Δ.Υ.μεεπιστολήημερ. 3/11/92 σχετικά με τη συμπερίληψη της ενδιαφερόμενης, πλην όμως η Ε.Δ.Υ. τηναπέρριψε.Συγκεκριμέναοι αιτητέςεισηγήθηκαν ότι η υπόθεση Γ. Γεωργίάδη, που αποτελεί τη βάσητης γνωμάτευσης, διακρίνεταιδιότι επρόκειτο εκείπερίπροαγωγήςκαιόχι πρώτου διορισμού, όπως είναι η παρούσα περίπτωση. Στην περίπτωση Γεωργίάδη υπήρχαν περιθώρια για την εφαρμογή του αρθρ. 45 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου Ν. 1/90 που επέτρεπε την προαγωγή του αιτητή ως υπεράριθμου. Όμως στην περίπτωση μας,όπωςκαταλήγειηεισήγηση, δενυπήρχεπεριθώριοαποκατά στασης υποψηφίου του οποίου ο διορισμός ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο εφόσονδενυπέβαλεεμπρόθεσμααίτησηγια διορισμό στην επίδικη θέσησύμφωνα με το αρθρ. 33
(2)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας ΝόμουΝ. 1/90. Η διάταξηπροβλέπει ότι: 15 20 25 30 "Ηδημοσίευση τωνθέσεων παρέχειπλήρηστοιχεία τουσχεδίου υπηρεσίαςκαικαθορίζειτηνπροθεσμίαυποβολήςαιτήσεων." Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισε ξανά το δικαστήριο στην 35 υπόθεση ΚύροςΔημοσθένους v.Ε.Ε.Υ.
(1992)4Α.Α.Δ. 3160. Η υπόθεση αφορούσε την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, αλλά ηαντιστοιχία είναι απόλυτηδεδομένου ότι το αρθρ. 26
(1)του περί Δημόσιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμου (Ν.10/69) (όπως τροποποιήθηκε) είναι στην ουσία ταυτόσημο με το αρθρ. 40 33
(2)τουΝ. 1/90. Προβλέπεταιδημοσίευση τωνθέσεων καιυπο βολήαιτήσεων μέσα στην τασσόμενη προθεσμία. Κρίθηκε ότι η αρχήτηςαποκατάστασηςυποψηφίου επεκτείνεται καικαλύπτει και τις περιπτώσεις πρώτου διορισμού. Ηαπόφασηεκείνηέχει 1552 4ΑΛΛ Κακονρης κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. σαν στήριγμα τηγνώμη τηςΟλομέλειας στην ΑνδρέαςΚαρα γιώργηςκαιΑλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 1669, που διατυπώνεται ωςεξής: 5 " μετά τηνακύρωση ενός διορισμού ήμίαςπροα γωγής υπαλλήλου, ηδιοίκηση έχει καθήκοννααποκαταστή σει τησταδιοδρομία,όπωςαυτήθαεξελισσόταν ανδεν μεσο λαβούσεη ακυρωτική απόφασηχωρίςδικήτουυπαιτιότητα." 10 Πέραντούτουυπάρχεικαιάλλος ανεξάρτητοςλόγος πουδι καιώνει τη θέση της Ε.Δ.Υ. Καιτηνπαραγνώριση τουτύπου (αρθρ. 33
(2). Είναιηαντικειμενικήαδυναμία συμμόρφωσης της ενδιαφερόμενης μετοντύπο τουνόμου χωρίς η ίδια ναφέρει την παραμικρήευθύνη. Ενόσω κατείχε τηθέση δενείχε έννομο συμφέρον νααποταθείγιαυτήνούτε μπορούσενασυναρτηθείτο συμφέρον τηςμετοενδεχόμενο ναακυρωθείοδιορισμός της. Η αρχή τηςαδυναμίας συμμόρφωσης επεξηγείται στην απόφαση της Ολομέλειας Αλίκη Λιμνάτον και Αλλες ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.4057,πουήτανπερίπτωσηκαθαρής παράβασης ουσιώδους τύπου.Τοδικαστήριοέκρινε ότιεφόσον η κατάστα ση πουδημιουργήθηκε δενοφειλόταν σε υπαιτιότητατης εφεσείουσας "η μητήρηση ουσιώδους τύπου στην περίπτωσητης ανάγεται σε λόγους 'πραγματικήςαδυναμίας'". Οκανόνας αυ τός είχεαναπτυχθεί απότοConseil d' Etatκαιέγινεδεκτόςαπό τοΑνώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Λιμνάτον.Οι υποθέσεις Καραγιώργη,Δημοσθένους και Λιμνάτον επιβάλλουν τηνίδια ακριβώς αντιμετώπιση. Με τη σκέψη αυτή καταλήγω ότι η Ε.Δ.Υ. ορθά έκρινε τοζήτημακαιθεώρησε τηνενδιαφερόμενη ΜάρωΧριστοδουλίδου υποψήφια. 15 20 25 30 Ηαιτήτριαισχυρίστηκε πωςκαμιάαπότιςδύοεπιτροπέςεί τεηΣυμβουλευτικήείτεη Ε.Δ.Υ.δεναιτιολόγησετηγενικήεντύ πωσηπουσχημάτισε γιαυτήναπότησυνέντευξη.Έτσιπαραβιά στηκανοιδιατάξειςτουαρθρ. 33
(14)τουνόμου πουορίζειότι: 35 "Η γενική εντύπωσητης Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαι της Επιτροπής αναφορικά μετηναπόδοση των υποψηφίωνκατά τηνπροφορικήεξέτασηκαταγράφεταιπάντοτεσταπρακτικά τηςκαθεμιάςΕπιτροπήςκαιαιτιολογείται." 40 Σαν προοίμιο στη βαθμολόγηση των υποψηφίων, η οποία ακολουθεί,ηΣ.Ε. σημειώνει: "Η Συμβουλευτική Επιτροπήκατέγραψετηγενική εντύπωση 1553 Νικήτας, Δ. Κακούρης κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)της απόδοσης των υποψηφίων αφού τους αξιολόγησε σύμ φωνα με την ορθότητα και τη διατύπωση των απαντήσεων κατάτην προφορική συνέντευξη, την ευθυκρισία και προσω πικότητα τους. 5 Επίσης για τις τρεις
(3)θέσειςγιατις οποίες τααπαιτούμενα προσόντα του σχεδίου υπηρεσίας έχουν για γνωστικό αντι κείμενο τη Χημεία έλαβε υπόψη την ενημέρωσητων υποψη φίων στις εξελίξεις γύρω από θέματα που αφορούν την επι στήμη της Χημείας." Το μόνο που αναφέρεταιγια την αιτήτρια είναι ότι "αξιολο γήθηκε με βαθμό 8" (με προφανώς κορυφαίο βαθμό το 10). Η Ε.Δ.Υ. στη δική της αξιολόγηση χρησιμοποίησε το χαρακτηρι σμό "σχεδόν πολύ καλή". Υποστηρίζοντας πως και τα δύο όρ- 15 γανα δεν παρέχουν αιτιολογία της αποτίμησης της προφορικής συνέντευξης, ο δικηγόρος της αιτήτριας έκαμε χρήση της από φασηςτης Ολομέλειας τουδικαστηρίου στηνΔημοκρατίαν. Γε ώργιουΧ'Τεωργίον
(1994)3Α.Α.Δ.574. Σύμφωνα με την από φασηαυτήηαιτιολογία αποτελεί ουσιώδη τύποτης διοικητικής 20 πράξης,παράβασητου οποίου επιφέρει ακυρότητα. Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας επιχείρησε ναδιακρίνει την κρι νόμενηπερίπτωση για τολόγοότι στηΧ'Τεωργίον δεναποφασί στηκετοθέματηςγενικής εντύπωσης απότις συνεντεύξεις. Μεάλ- 25 λαλόγιαδεσυνάγεται ευρύτερηαρχήδικαίουκαιότιηυπόθεσηπε ριορίζεται στα δικάτης περιστατικά. Καιναυποθέσω πως η θεώ ρηση αυτήείναι σωστήμεταγενέστερη απόφαση,πάλιντηςΟλομέ λειας, στην υπόθεση Δημοκρατία ν, Αναστασιάδον-Vantieghem
(1995)3Α.Α.Δ.119,καθιστάσαφέςότιαιτιολογίατηςγενικής εντύ- 30 πωσης με χαρακτηρισμούς όπως αυτούς που χρησιμοποιήθηκαν στην προκείμενη περίπτωση είναι ανεπαρκής (βλέπε επίσης την ΣπύροςΚεττένηςκαιΑλλοιν.Δημοκρατίας
(1994)4Α.Α.Δ. 2135). Κρίθηκε περαιτέρω ότι ο καθορισμός γενικών κριτηρίων για την αξιολόγηση τηςαπόδοσηςστησυνέντευξηδεναποτελεί "αιτιολογία 35 γιατηναπόδοσητουκαθενόςστη συνέντευξη". Ηκρίση της Συμβουλευτικής Επιτροπής για τον αιτητή,που βαθμολογήθηκε με6 1/2, διατυπώνεται στο σχετικό πρακτικόως εξής: "Έκαμε καλή εντύπωση (αξιολογήθηκε με 6 1/2) και έχει 40 μεταπτυχικάπροσόντα." Κρίθηκε ότι έχειμεταπτυχιακό προσόν ως πλεονέκτημα. Πρέπει νααναφέρωότι οδικηγόρος τουαιτητήδεν ανέπτυξε 1554 10 4ΑΛΛ Κακούρηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. ιδιαίτερα το θέματης αιτιολογίας στην αγόρευση του.Όμως το εγείρει στο δικόγραφοτου: 5 10 15 20 25 30 "Η προσβαλλόμενη απόφασηκαι/ήπράξηείναιαναιτιολόγητη και/ή πλημμελώς αιτιολογημένη και/ή παρανόμως αιτιο λογημένη. Δεν περιέχει ως όφειλε, πλήρη και ειδικήν αιτιο λογία, δεν εκθέτει τα πραγματικάπεριστατικά, ως και τους λόγους διά τους οποίους έφθασε στην περί των καταλληλό τερων κρίση αυτής. Δεν μνημονεύει ουσιαστικά προσόντα τωνυποψηφίωνκαιτηνγενομένηαξιολόγηση καιδησυγκρι τικώς,ιδίαδεν μνημονεύει τασυγκεκριμένα ουσιαστικάπρο σόντα των διορισθέντων και δεν γίνεται αξιολόγηση τούτων έναντι των προσόντων τουπαραλειφθέντος Αιτητή." Επομένως το ζήτημαβρίσκεται κανονικά ενώπιον μου σαν επί δικοθέμα. Παίρνω πρώτα την περίπτωση του αιτητή. Είναι κατάδηλο από το σχόλιο της Συμβουλευτικής Επιτροπής που μόλιςπαρέθεσα ότι δεν υπάρχει ίχνος αιτιολογίας. Πρόκειται μάλιστα για υποψήφιοπουαποκλείστηκε παρόλοπουδιαθέτει,εκτός άλλων, διδακτορικό δίπλωμα στη Χημεία. Πάσχει επίσης και ηαπόφα σητης Συμβουλευτικής Επιτροπήςαλλά και της Ε.Δ.Υ.αναφο ρικά με την αιτήτρια. Γιατί τίποτε άλλο δεν υπάρχειπέραντου απλούχαρακτηρισμού. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω διαπιστώσεων μου,γιαέλλει ψη αιτιολογίας των κρίσεων των δύο Επιτροπώνκατάτηνπρο φορικήεξέταση,ηεπίδικηπράξηακυρώνεταισύμφωνα μετο άρθρ. 146.4(β)του Συντάγματος.Επιδικάζεται σε βάροςτουδημο σίουποσό£150 σεκάθευπόθεσηέναντιτων εξόδων τωναιτητών. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. 1555