clr/1995/1995_4_1709.pdf

(9)τονπερί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμον (Ν.1/90) — Αιτιολογία συστάσεων — Αντιδιαστολή προς τις περιπτώσειςπροαγωγής(Άρθρο35

(4)) — Το ζήτημα δεναποφασίστηκε— Ησύσταση αιτιολογημένη ενπάσηπεριπτώσειστηνκριθείσαπερίπτωση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί και προαγωγές — Κριτήρια — Εξωγενήκριτήρια — Δενμπορεί στοιχείο πον βρίσκεται στοφάκε­ λο και σχετίζεται με τακριτήρια να θεωρηθεί εξωγενές. 10 15 20 Προσφυγή βάσει τον Αρθρον 146τον Συντάγματος — Λόγοι ακυρώ­ σεως— Προβολήτουςμε τηναίτηση — Καν. 7τον Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 — Οι περιστάσεις στην κριθείσα περίπτωση — Ολόγος ακυρώσεωςδενκαλυπτόταν από τοδικόγραφο τωναπαραίτητων προς τού­ το διαβημάτων. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί / Προαγωγές — Κλήση δημοσίου υπαλλήλου από τηνΕ.Δ.Υ. προς νποβοήθησητον έργον της Άρθρο 17του Ν.1/90 — Σύννομη η κλήση και συμμετοχή συμβούλου σε διαδικασία προαγωγής στην κριθείσα περίπτωση. Ο αιτητής αμφισβήτησε τηνκατάληψηαπότον ενδιαφερόμενο, αντ' αυτού,τηςθέσηςΕπιμελητή (Χειρουργικής). 1709 Ανθούσης ν. Δημοκρατίας

(1995)Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 1. Η δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε πως στην παρούσα υπόθεση δεν είναι απαραίτητη η αιτιολογία δεδομένου ότι το Αρθρο 34

(9)του περί Δημοσίου Υπηρεσίας Νόμου(Ν. 1/90), που εφαρμόζεταιστιςπεριπτώσειςθέσεωνπρώτουδιορισμούκαιπρο­ αγωγής,δεναπαιτείρητάαιτιολογημένες συστάσεις,όπωςείναιη περίπτωσητωνπροαγωγώνκάτωαπότοΑρθρο 35

(4). 5 10 Δεν θαχρειασθεί νααποφασιστείτο σημείο αυτό.Μπορείναμεί­ νει ανερεύτητο μέχρις ότου εμφανιστεί ηκατάλληλη περίπτωση. Το σχετικό απόσπασματων πρακτικώνεν προκειμένου αποτελεί σαφήκαιπλήρηαιτιολογίατηςσύστασης χωρίς ναχρειάζεταιάλ­ ληανάλυση.Από αυτόπροκύπτουνξεκάθαραταστοιχείαπουξεχώριζαντοδιορισθέντααπότους ανθυποψηφίους του.

1. Έναδεύτερο επιχείρημαπουσυναρτήθηκε μετηνεισήγησηείναι ότιοΔιευθυντής έκαμειδιαίτερημνείατωνπροσόντωνF.R.C.S., που δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα προσόντα που προσδιορίζουν την ειδικότητα, ηοποία χρειάζεται από το σχέδιο υπηρε­ σίας για κατάληψητης θέσης. Έχει λεχθεί πως αυτό ήταν εξω­ γενέςστοιχείο, πουεκμηδενίζει τοκύροςτωνσυστάσεων. ΤοΔι­ καστήριο δεν συμφωνεί. Δεν μπορεί στοιχείο που είναι στοφά­ κελοκαι σχετίζεται με τακριτήριαναθεωρηθεί εξωγενές.
2. Ο Καν.7 τουΔιαδικαστικούΚανονισμού τουΑνωτάτουΣυνταγ­ ματικού Δικαστηρίου του 1962 επιβάλλει υποχρέωση στον αιτητή να εγείρει μετοδικόγραφο τουόλατασημεία ταοποίαυποστηρί­ ζουντηνπροσφυγήαυτή.ΤοΔικαστήριοέχειδιεξέλθειτουςλόγους πουαπαρίθμησεοδικηγόροςτουαιτητή.Δενείναιορθόότιθέτουν ειδικά θέμα αναιτιολόγητου των συνεντεύξεων παρά τον μεγάλο αριθμόλόγων πουδιατυπώνονται στηναίτηση.Στηνκαλύτερη πε­ ρίπτωσημπορείναλεχθείότιεγείρεταιμεπολλήγενικότητακαιαο­ ριστίαπ.χ.παράβασηνόμουήκακήεφαρμογήτουνόμου.Όμωςαυτό δεναρκεί.Αν ηεισήγησηγινόταν δεκτήθαπαρεχόταν ευχέρεια γιατησυζήτησησχεδόν κάθεθέματος.Μεαποτέλεσματονεξοβελι­ σμότωνδικονομικών διατάξεωνκαιτουρόλουτουςστονκαθορι­ σμό των επίδικωνθεμάτωνκαιτηςδιεξαγωγήςτηςδιοικητικήςδί­ κης.Ησυγκεκριμενοποίηση όμως σελογικάόριακρίνεται απαραίτητη. Οπροτεινόμενος λόγος δενκαλύπτεται.Και εφόσον δενλή­ φθηκαντααπαραίτητα διαβήματαδενεπιτρέπεταινασυζητηθεί.
3. ΤοΑρθρο 17τουνόμουορίζειότι η Επιτροπήδικαιούταινακα1710 15 20 25 30 35 40 4ΑΑΛ. Ανθοΰσης ν. Δημοκρατίας λέσειοποιοδήποτε δημόσιο υπάλληλο "ναβοηθήσει τηνΕπιτρο­ πή πάνω σε οποιοδήποτε ζήτημα το οποίο η Επιτροπή έχει να εξετάσει κατάτην άσκησητων αρμοδιοτήτων της και " 5 10 Στην προκειμένη περίπτωση Ανώτερος Ειδικός Χειρούργος κλήθηκε ως σύμβουλος. Ο ρόλος του, όπως και του Διευθυντή, στη συνέντευξη διαγράφεταιστοπρακτικό.
4. Υπάρχει ένας τελευταίος λόγος περί υπεροχής του αιτητή στα τρίακριτήρια.Δεν είναιέτσιταπράγματα,όπωςδείχνουν ταγε­ γονότα καθώς καιταστοιχεία των φακέλων. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 Λο'ίζίδηςκ.άν. Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 4742, Πολυκάρπου κ.άν. Δημοκρατίας

(1993)4ΑΛΛ. 72, 20 Ηρακλέους ν. ΕΛ.Υ.

(1994)4ΑΛΛ. 226, Κελεπενιώτης ν.Α.Η.Κ.(Αρ. 1)

(1994)4 ΑΛΛ. 1795, Χατζηγιάννη ν.Δημοκρατίας

(1994)4 ΑΛΛ. 1815, 25 Αγαθαγγέλου ν. ΕΛ.Υ.

(1995)4ΑΛΛ. 903, Παρέλλης ν.Δημοκρατίας

(1995)4ΑΛΛ. 1145, 30 35 Αποφάσεις Συμβουλίου της Επικρατείας Αρ. 1188/87και 3897β8. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση, με την οποία διορίστηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη μόνιμη θέση Επιμελητή στην ειδικότητα της χειρουργικής αντί τον αιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. 40 Γ. Ερωτοκρίτον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Καθ' ης ηαίτηση. Π. Αγγελίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 1711 Ανθοΰσης ν.Δημοκρατίας

(1995)ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Οαιτητής,πουκατέχειθέσηΙατρικού Λειτουρ­ γού 1ηςτάξης, διεκδίκησε τη θέση Επιμελητή στην ειδικότητατης χειρουργικής. Μπορεί,παρεμπιπτόντως,ναλεχθεί πωςυπήρχαν 6 άλλες κενές θέσεις Επιμελητή, αλλά σε διαφορετικές ειδικότη­ τες, OL οποίες πληρώθηκαν με την ίδια ευκαιρία και στην αυτή 5 διαδικασία. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας με απόφασητης ημερ.14/10/93,πουδημοσιεύθηκε στηνεπίσημηεφημερίδατηςΔη­ μοκρατίας στις 24/12/93- καιείναι τώρατοαντικείμενοαναθεώ­ ρησης διόρισε τον ενδιαφερόμενο γιατρό Νικόλαο Μαλακουνίδη στην παραπάνω μόνιμη θέση,που εντάσσεται στις θέσεις πρώτου 10 διορισμού καιπροαγωγής,από 15/11/93. Πρέπει εξαρχής να έχουμε υπόψη τα στοιχεία των διαδίκων που αφορούν τα τρία κριτήρια προαγωγής που θεσπίζει ο νό­ μος. Ο αιτητήςέχει δίπλωμα ιατρικήςτου πανεπιστημίου Αθη- 15 νώνκαιαπέκτησεστην Ελλάδαειδικότηταστηχειρουργική (βλέ­ πε σχετικά πιστοποιητικά από την προπαιδευτική παθολογική κλινική του ιδίου πανεπιστημίου). Ο ενδιαφερόμενος πήρε το πρώτο του ιατρικό δίπλωμα στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ακολούθως πήρε την ειδικότητα του έχοντας επιτύχει σε εξετά- 20 σεις σε δύο κέντρα. Διαθέτει τον τίτλο "Fellow Royal Collegeof Physicians & Surgeons", Glasgow (F.R.C.S.) και Fellow Royal College of Surgeons,Edinburgh (F.R.C.S.)"(βλέπε σχετικούς τίτ­ λους σπουδών στον προσωπικό του φάκελο). Συμπληρώνω, αναφέροντας ότι ο αιτητής είναι κατά 10 χρόνια αρχαιότερος 25 του συναδέλφου του. Στη βαθμολογία, για όσα χρόνια οπροα­ χθείς έχει εμπιστευτικές εκθέσεις, δεν υπάρχει ουσιαστική δια­ φορά. Υπερέχει ελαφράοαιτητής (βλέπε έκθεση 1990 αιτητής4 Εξ.,4Π.Ι.έναντι 1Εξ., 7Π.Ι.τουΜαλακουνίδη). 30 Πρέπειεδώναλεχθείότι οΔιευθυντής Ιατρικών Υπηρεσιών, που προσκλήθηκε και παραβρέθηκεκατά την κρίσιμη συνεδρία­ ση, σύστησε τον ενδιαφερόμενο. Τα σχετικά σχόλια του έγιναν αντικείμενο επικρίσεων απότοδικηγόρο του αιτητή.Οκ.Αγγε­ λίδης υποστήριξε ότι OLσυστάσεις πάσχουνσεβαθμόπουαφαι- 35 ρουν απότην πράξητην εγκυρότητα της. Κατάτην άποψητου είναι ελαττωματικές σε δύο σημεία:

(1)η ίδια η σύσταση είναι αναιτιολόγητηκαι

(2)οΔιευθυντής παραπλάνησετην Επιτροπή ως προς ταπροσόντα του ενδιαφερομένου. 40 Θα δούμε πώς έχει η εισήγηση. Αφού πρώταδηλώνει ότι οι υποψήφιοι Επιμελητές υπηρετούν στο Τμήματουκαιτους γνω­ ρίζει επομένως προσωπικά,οΔιευθυντής,πουέλαβευπόψη"τα νομοθετημένα κριτήρια στο σύνολο τους",σύστησεγιαπροαγω1712 4ΑΛΛ. Ανθούσηςν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. γήτονενδιαφερόμενο. Ακολουθεί ότιηδικηγόρος τη Δημοκρα­ τίας υποστήριξε πως αποτελεί αιτιολόγηση. 5 " ο Διευθυντής ανέφερε ότι ο Μαλακουνίδης έχειμεγαλύτερη συνολική πείρα στην ειδικότητα της χειρουργικής από τους άλλους υποψήφιους." Έπεται αναφορά στους τίτλους F.R.C.S. του ενδιαφερομένου, στοιχείο πουθασχολιασθεί αργότερα. Καιηεισήγηση συνεχίζει: 10 15 20 25 30 35 40 " Περαιτέρω, ο Διευθυντής ανέφερε ότι έλαβε υπόψητη γενικότερη πείρα πουαπέκτησε ο Μαλακουνίδης στις σύγ­ χρονες τεχνικές τηςχειρουργικής όπως καιτην πείρα στον τομέατης χειρουργικής ογκολογίας στον οποίοτομέα είναιο χειρουργός πουαναλαμβάνει τηχειρουργική θεραπείατων καρκίνων του μαστού στον κυβερνητικό τομέα. Όσον αφοράτους δύο υποψηφίους που προηγούνται σε αρ­ χαιότητα του Μαλακουνίδη,δηλαδή τους Ανθούση (αιτητή) καιΒουκή,οΔιευθυντής ανέφερε ότιαυτοί υστερούν γενικά στις σύγχρονες μεθόδους χειρουργικών επεμβάσεων έναντι τουυποψηφίου Μαλακουνίδηπουέχεισυστήσει." Η δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε διαζευκτικάπως στην παρούσαυπόθεση δενείναι απαραίτητη ηαιτιολογία δεδο­ μένουότιτοαρθρ.34

(9)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90), που εφαρμόζεται στις περιπτώσεις θέσεων πρώτου διορι­ σμούκαιπροαγωγής,δεναπαιτείρητάαιτιολογημένες συστάσεις, όπως είναι η περίπτωση των προαγωγών κάτω απότο αρθρ. 35

(4),τοοποίο ερμήνευσε ηνομολογία στην οποία παρέπεμψεο κ.Αγγελίδης: ΓεώργιοςΛοίζίδης&'Αλλοςν.Αημοχρατίας

(1992)4Α.Α.Δ.4742,ΝίκηΠολυκάρπου&Άλλοςν.Δημοκρατίας

(1993)4 Α.Α.Δ. 72, Ελένη Ηρακλέους v. ΕΑ.Υ.

(1994)4 Α.Α.Δ.226, Αντώνης Κελεπενιώτης v.Α.Η.Κ.

(1994)4 Α.Α.Δ. 1795, Ενάνθη ΣτανρήΧ'Τιάννη ν. Δημοκρατίας

(1994)4Α.Α.Δ. 1815 και Αλέ­ κοςΑγαθαγγέλου ν.ΕΛ.Υ.

(1995)4Α.Α.Δ. 903. Δεθαχρειασθεί νααποφασίσωτοσημείο αυτό.Μπορείναμεί­ νει ανερεύνητο μέχρις ότου εμφανιστεί ηκατάλληλη περίπτωση. Έχωσχηματίσει τηνάποψηότιτοαπόσπασμαπουπαρέθεσααπο­ τελεί σαφή καιπλήρηαιτιολογία της σύστασης χωρίς ναχρειάζε­ ται άλλη ανάλυση..Από αυτόπροκύπτουνξεκάθαρατα στοιχεία πουξεχώριζαντοδιορισθέντααπότουςανθυποψηφίουςτου.Ένα δεύτερο επιχείρημα που συναρτήθηκε μετην εισήγηση είναι ότι ο 1713 Νικήτας, Δ. Ανθονσης ν.Δημοκρατίας

(1995)Διευθυντής έκαμε ιδιαίτερη μνεία των προσόντων F.R.C.S.,που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ταπροσόντα πουπροσδιορίζουν την ειδικότητα,ηοποίαχρειάζεταιαπότοσχέδιουπηρεσίαςγιακατά­ ληψητηςθέσης.Έχειλεχθεί πωςαυτόήτανεξωγενές στοιχείο,που εκμηδενίζει το κύρος των συστάσεων. Δε συμφωνώ. Δεν μπορεί στοιχείο πουείναιστοφάκελοκαισχετίζεται μετακριτήριαναθε­ ωρηθεί εξωγενές. Λέχθηκεπεραιτέρω ότι ο Διευθυντής επεδίωκε τονεντυπωσιασμό της ΕΛ.Υ. καιτηνπαραπλάνησητης.Αυτόδεν είναι καθόλου σωστό. Ηορθήδιάστασητων διπλωμάτων μνημο­ νεύεται ρητάστην εισήγηση.Τονίζεται μάλισταότι δεν μπορεί να θεωρηθούν ως πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν. 5 10 Εκτοξεύθηκε και μία άλλη κατηγορία για παραπλάνησητης Ε.Δ.Υ. από το Διευθυντή, που αφορά την υπηρεσιακή έκθεση του ενδιαφερομένου για το

1. Ας σημειωθεί πως τελικά βαθ- 15 μολογήθηκε με 7 Εξ. και 1Π.Ι.,αλλά ηέκθεση κατατέθηκε στις 23/3/94.ΟΔιευθυντής ανέφερε στην Επιτροπή κατά τον κρίσιμο χρόνο (Οκτώβριος 1993) ότι η προσφορά του αιτητή -καικά­ ποιου άλλου υποψηφίου -κατά το 1992, που δεν είχαν ακόμη υποβληθεί OL υπηρεσιακές εκθέσεις, ήτανπάρα πολύ ικανοποιη- 20 ηκή, κυμαινόμενη στα ίδια επίπεδατου
2. Όπως σημειώνε­ ται στοπρακτικόηγνώση τουΔιευθυντή στοπροκείμενο προήλ­ θε απόπληροφορίες πουφρόντισε ναπάρεικαιαπότηδικήτου εμπειρία ως προϊσταμένου. Αυτό, κατά το συνήγορο, απέβλεπε σε εντυπωσιασμό και παραπλάνηση. Ούτε το ένα είναι ούτε το 25 άλλο. Μαρτυρεί μόνο προσπάθεια για πλήρη ενημέρωση του διορίζοντος οργάνου. Τόσο ηΣυμβουλευτική Επιτροπήόσονκαιη Ε.Δ.Υ.δέχθηκαν τους υποψηφίους σε συνέντευξη. Το αποτέλεσμα είναι ότι και 30 στις δύο περιπτώσεις ο ενδιαφερόμενος είχεκαλύτερη απόδοση από τον αιτητή.Ο δικηγόρος του αιτητή,στην απαντητικήτου αγόρευση,έθιξε γιαπρώτηφοράθέμαμηαιτιολόγησης του απο­ τελέσματος των συνεντεύξεων, όπως απαιτεί ρητά το αρθρ. 34

(10). Ηκα Ερωτοκριτου υπέβαλε πως ο αιτητής κωλύεται να 35 συζητήσει το θέμα εφόσον δεν το έχει θέσει στο δικόγραφοτου. Και στηρίχθηκε στην υπόθεση ΜιχάληςΠαρέλληςν. Δημοκρα­ τίας

(1995)4 Α.Α.Δ. 1145, στην οποία ο Αρτεμίδης Δ., έκρινε, υπό τις ίδιες συνθήκες, ότι ο ισχυρισμός "δεν επιτρέπεται να προβληθεί γιατί δεν περιλαμβάνεται στους λόγους στους οποί- 40 ους στηρίζεται η προσφυγή." Ο κ. Αγγελίδης είπε πως το θέμα καλύπτεται απότους νομικούς λόγους 2, Π, 13 και

1. Ας ση­ μειωθεί ότι προβάλλονται συνολικά 17λόγοι ακυρότητας. 1714 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ανθούσηςν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. Ο Καν.7τουΔιαδικαστικού Κανονισμού επιβάλλει υποχρέω­ σηστον αιτητήναεγείρει μετο δικόγραφοτου όλα τασημείατα οποίαυποστηρίζουν την προσφυγήαυτή.Έχωδιεξέλθειτους λό­ γουςπουαπαρίθμησεοδικηγόροςτουαιτητή. Δενείναιορθόότι θέτουνειδικάθέμααναιτιολόγητουτωνσυνεντεύξεων απόταδύο όργανα, παράτον μεγάλοαριθμόλόγων πουδιατυπώνονταιστην αίτηση.Στηνκαλύτερη περίπτωση μπορεί ναλεχθείότι εγείρεται με πολλήγενικότητα και αοριστία π.χ. παράβαση νόμου ήκακή εφαρμογήτουνόμου.Όμωςαυτόδεν αρκεί. Αν ηεισήγησηγινότανδεκτήθαπαρεχότανευχέρειαγιατησυζήτησησχεδόν κάθεθέ­ ματος.Μεαποτέλεσματονεξοβελισμότωνδικονομικών διατάξε­ ων και του ρόλου τους στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων καιτηςδιεξαγωγήςτηςδιοικητικήςδίκης.Η συγκεκριμενοποίηση όμως σε λογικά όριακρίνεται απαραίτητη. Οπροτεινόμενος λόγοςδενκαλύπτεται. Καιεφόσονδελήφθηκαντααπαραίτηταδια­ βήματαδεν επιτρέπεταινασυζητηθεί. Είναικατάλληλος οχρόνοςναπροχωρήσω σεέναάλλο παρά­ πονο του αιτητή ότι το πρακτικό δεν αποκαλύπτει τις απόψεις του Ανώτερου Ειδικού Χειρούργου Δρα Καμμίτση που κλήθηκε από την Ε.Δ.Υ. νατηβοηθήσει στο έργο της. Τοαρθρ. 17τουνό­ μου επιτρέπει τέτοια πρωτοβουλία. Η Επιτροπή δικαιούται να καλέσει οποιοδήποτε δημόσιο υπάλληλο "να βοηθήσει την Επι­ τροπήπάνωσε οποιοδήποτεζήτηματοοποίο ηΕπιτροπήέχεινα εξετάσεικατάτηνάσκησητων αρμοδιοτήτωντηςκαι " Ο Δρ. Καμμίτσης κλήθηκε ως σύμβουλος (βλέπε πρακτικό παράρτημα 12). Ο ρόλος του,όπως και του Διευθυντή, στη συ­ νέντευξη διαγράφεταιστο πρακτικό αυτό. Η Επιτροπή "σε συνεννόησημε τοΔιευθυντή καιτον κ. Καμμίτση" υπέβαλεερωτή­ σεις στους υποψηφίους για ναδιαπιστωθεί το επίπεδο της ικα­ νότητας τους και να διαφανεί η προσωπικότητα τους. Σημειώ­ νεται στη συνέχεια on ο Διευθυντής αντάλλαξε απόψεις με τον κ. Καμμίτσηαναφορικά μετις απαντήσειςτωνυποψηφίωνπροτού ο πρώτος τους αξιολογήσει. Το παράπονοεντοπίζεται στο ότι οι απόψεις αυτέςδεν καταγράφηκαν και παραμένουνάγνω­ στες. Μπορεί όμως ναυποθέσει κανείς εύλογα απότη διατύπω­ ση,όπως εισηγείται ηκα Ερωτοκριτου,ότι οι δύοήτανσύμφωVOLωςπροςτοαποτέλεσμα.Αλλωστεδενπρέπεινα λησμονείται ότι ησυμμετοχή του κ. Καμμίτση ήτανκαθαρά συμβουλευτικής φύσεως. Όπως παρατηρεί ο Ε. Σπηλιωτόπουλος "Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου" 6ηέκδοση, 1993, σελ. 139, παραγ. 134: " Εκτός ανυπάρχει ρητήαντίθετηνομοθετική διάταξη,το 1715 Νικήτας,Δ. Ανθούσης ν. Δημοκρατίας (199S) όργανο το οποίο αποφασίζει τελικά πρέπει να είναιδιαφο­ ρετικό από το γνωμοδοτικό όργανο και να μη μετέχει στη δράσητου." Ηάποψηαυτή στηρίζεται στις αποφάσειςτου Σ.Ε. 1188/87και 3897/
2. 5 Υπάρχει ένας τελευταίος λόγος περί υπεροχής του αιτητή στατρία κριτήρια. Δεν είναι έτσι ταπράγματα,όπως δείχνουν τα γεγονότα που εξέθεσα καθώςκαι ταστοιχεία των φακέλων. 10 Ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι ο ενδιαφερόμενος είχε σύσταση του Διευθυντή και ήταν καλύτερος στη συνέντευξη. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι και ηπείρα που απέκτησε 10χρόνια σε διάφορα βρεττανικά νοσοκομεία και σε ορισμένες περιπτώσεις με την ιδιότητατου Επιμελητή τηςχειρουργικής. 15 Με τις σκέψεις αυτές απορρίπτωτην αίτηση και επικυρώνω την επίδικηπράξησύμφωνα με το αρθρ. 146.4(a)τουσυντάγμα­ τος. Δεν επιδικάζωέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1716