clr/1995/1995_4_1735.pdf

(1)(Ε) των περί Φορολογίας τουΕισο­ δήματοςΝόμων 1961-1990— Περιεχόμενορύθμισης— Λεν τίθεται ζήτημα αντισυνταγματικότητα της — Νομολογία. Ο αιτητής έθεσε μετην προσφυγήτοζήτηματου επιτρεπτού της φορολόγησης των εισοδημάτων από σύνταξη και από συνταγματι­ κήάποψη. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 15 20 25 1. Ηπροσβαλλόμενη φορολογία έγινε μεβάσηταΑρθρα 2, 3, 5

(1)και 6 των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων του 19611990 καιηένσταση τουαιτητήαποφασίστηκε μεβάσητο Αρθρο 20

(5)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεων ΦόρωνΝόμων του 1978 και 1979. Ο Έφορος βασιζόμενος σης πιο πάνωπρόνοιες, απέρριψε την ένσταση τουαιτητήγιατίοι συντάξεις σύμφωνα μετοΝόμο φο­ ρολογούνται. Η αιτιολογία αυτή είναι επαρκής και δεν χρειαζόταν να γίνει περαιτέρω έρευνα, δεδομένου ότι από το υλικό που ο Έφορος 1735 Μιλτιάόους ν. Δημοκρατίας

(1995)είχεενώπιον του,ήτανγνωστό τούψοςτουεισοδήματος τουαι­ τητή, το οποίο δεν ήταν υπό αμφισβήτηση, όπως επίσης και η πηγήτου εισοδήματος. 2. Όσοναφοράτην ισχυριζόμενη αντισυνταγματικότητα,δεν μπορεί κανείς σοβαράνα ισχυριστεί στην υπόκρίση υπόθεση,ότι η νομοθετικήδιάταξηΑρθρο5

(1)(ε)τωνπερί ΦορολογίαςτουΕι­ σοδήματος Νόμων 1961-1990, αντίκειται στις πρόνοιες των Αρθρων 24 και28 τουΣυντάγματος. 5 10 Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί των εγερθέντων θεμάτων είναι πλούσια και δίδει την απάντηση στην παρούσα υπόθεση. OL πρόνοιες των Αρθρων 28 και 24

(1)καθιερώνουν την αρχή της ισότητας των πολιτών και επιβάλλουν τόσο στη νομοθετική εξουσία όσο και στη διοικητική, ισότητα ή ομοιό15 μορφήμεταχείρισηόλων των πολιτών πουτελούν κάτωαπότις ίδιες συνθήκες. Επιτρέπεται, ωστόσο, τόσο στη νομοθετική εξουσία όσο και στη διοίκηση ηδημιουργία λογικών και μη αυ­ θαίρετων διακρίσεων όταν η φύση των πραγμάτων (intrinsic nature of things)το επιτρέπει,γιατί ηαρχήτης ισότητας δεν ση- 20 μαίνει απόλυτηκαι μαθηματικήισότητα.

1. Στην πιο κρίση υπόθεση δεν παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δι­ καστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που να αποκαλύπτουν δια­ φορετική μεταχείριση τουαιτητήαπ' όλους τους άλλους συνταξιούχους.Απεναντίας είναιπασίγνωστογεγονός ότιόλοι οισυ­ νταξιούχοι τυγχάνουν της ίδιας φορολογικής μεταχείρισης και δεν μπορεί ναγίνει αποδεκτόσύμφωνα μετηνπροαναφερθείσα νομολογία, ότι η επιβληθείσα στον αιτητήφορολογία είναικα­ ταστρεπτικήςήαπαγορευτικήςφύσεωςή ότι είναι ενάντιαπρος τοΝόμοήτο Σύνταγμα. Μπορείηφορολογική κλίμακα,πουεί­ ναιηίδιαγιαόλους τουςπολίτες ναείναιψηλή,αλλάδενμπο­ ρεί ναχαρακτηριστεί ούτε καταστρεπτική,ούτε απαγορευτική. 25 30
2. Δεν είναι με την περαιτέρωέρευνα της όλης οικονομικής κατά35 στάσης των πολιτών που εκφράζεται με το συνυπολογισμό όλων των περιουσιακών τους στοιχείων πουκαθορίζεταιη φο­ ρολογική ικανότητα και το ΰψος της φορολογίας για κάθεφο­ ρολογικό έτος,αλλά με βάσητις δηλώσεις των πολιτών καιτην έρευναπουακολουθεί, εξευρίσκεται το φορολογητέο τους εισό40 δημακαι μετηνκοινήγιαόλους τους πολίτες κλίμακαφορολο­ γίας,βεβαιώνεταικαι επιβάλλεται ηφορολογία. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1736 4ΑΛΛ. Μιλτιάδουςν.Δημοχρατίας Αναφερόμενες υποθέσεις: Mikrommatis v. Republic, 2R.S.C.C 125, 5 Republicv. Avakian andOthers

(1972)3C.L.R. 294, Republicv. Christoudiaa.o.

(1988)3C.L.R. 2622, 10 Commercial Union Assurance (Cyprus) Ltd v. Δήμου Λευκωσίας

(1990)3Α.Α.Λ. 2199, Δημοκρατία v. Χατζηϊωάννουκ.ά.

(1994)3Α.Α.Λ. 401, Παπαδοπούλουν. Δημοκρατίας

(1991)4Α.Α.Δ.

1. 15 Προσφυγή. 20 Προσφυγήεναντίοντης απόφασηςτου ΕφόρουΦόρουΕισο­ δήματος,μετηνοποίαεπιβλήθηκεστον αιτητήφόροςεισόδηματος επί των συντάξεων του,για τοφορολογικό έτος
2. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατον Αιτητή. 25 30 35 40 Λ. Καοντζάνη,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων η αίτηση. Cur.adv. wit. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετηνπαρούσαπροσφυγήπροσβάλ­ λεταιη απόφασητουΕφόρουΦόρουΕισοδήματοςημερ. 20.5.93, με την οποία επιβλήθηκε στον αιτητή φόρος εισοδήματος επί των συντάξεων του,γιατο φορολογικό έτος
3. Ο καθ' ουηαίτησηστις30.12.92έκαμεαρχικήφορολογίαγια το φορολογικό έτος 1990 (αναφοράφορολογίας 90/92/12), φορολογώντας τις δύο συντάξεις του αιτητή που ανέρχοντο στο ποσό των £6.324.- (£5.835.- απότο Γενικό Λογιστήριο της Δη­ μοκρατίαςκαι£489.απότοΤαμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων). Ο αιτητήςμεεπιστολήτουημερ.25.1.93υπόβαλεένστασηκατάτηςπιοπάνωφορολογίας,μετηναιτιολογίαότιη φορολογία πουτουεπιβλήθηκεαφορά συντάξεις πουαποτελούν κοινωνική παροχή του κράτους προς αφυπηρετήσαντα πρώην δημόσιο υπάλληλοκαιείναιαντισυνταγματικήκαικαθιστά ιδιαίτεραδύ­ σκολητην επιβίωση τουκαιτηςοικογένειαςτου. 1737 Χρνσοστομής,Δ. Μιλτιάδουςν.Δημοκρατίας

(1995)Ο καθ' ου η αίτηση αποφάσισε την ένσταση και την 1.6.93 έστειλε στον αιτητήτελικήειδοποίηση επιβολής φορολογίας για το φορολογικό έτος 1990, μαζί με επιστολή στην οποίααναφέ­ ρεταιη αιτιολογία της απόφασης.Τοπεριεχόμενο της επιστολής που είναι Παράρτημα Δ στην ένσταση, έχει ως ακολούθως: "Έχω οδηγίες ν' αναφερθώ στην ένσταση σας ημερ. 25.1.93 κατά της Ειδοποίησης Επιβολής Φορολογίας σας με αναφο­ ρά 90/92/12επειδή έχετεφορολογηθεί τις συντάξεις σαςαπό την Κυπριακή Δημοκρατία και από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων καινα σαςπληροφορήσω όπως πιοκάτω: 5 10 (α)Σύμφωνα με το άρθρο5

(1)παρ.(ε) των Νόμων περίΦο­ ρολογίας του Εισοδήματοςτου 1961-1992 οιπιοπάνωσυ­ ντάξεις φορολογούνται. 15 (β)Εσωκλείω Ειδοποίηση Επιβολής Φορολογίας με αναφορά 91/93/05 και κώδικα 4 (τελική φορολογία για διευθέτηση χωρίς συμφωνία) και 20 (γ)Αν νομίζετε ότι ηπιο πάνωαπόφασημου σας αδικεί επι­ σύρω την προσοχή σας στην παράγραφο7της πιο πάνω Ειδοποίησης Επιβολής Φορολογίας." Σαν αποτέλεσμα καταχωρήθηκεηπαρούσαπροσφυγή. 25 Οινομικοί ισχυρισμοί τουδικηγόρουτουαιτητήμπορούννα συνοψιστούν ως ακολούθως: 1. Ηενέργεια των καθ' ων ηαίτηση και ηνομοθετική διάταξη 30 άρθρο5

(1)(ε)των περί Φορολογίαςτου Εισοδήματος Νόμων 1961-1990, αντίκειται στις πρόνοιες των άρθρων 24 και 28 τουΣυντάγματος.

1. Ηαπόφασητου καθ* ου ηαίτηση είναι αυθαίρετηγιατί πα- 35 ραβίασε τις γενικές νομολογιακές αρχές του διοικητικού δι­ καίου και της χρηστής διοίκησης.
2. Ηαπόφασηείναι αναιτιολόγητη. 40
3. Η απόφασηλήφθηκεχωρίςτηδιεξαγωγήτηςδέουσα έρευνας. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς περί αντισυνταγματικότηταςο δικηγόρος τουαιτητήανάφερε,μεταξύάλλων,ότιη απόφασητων 1738 4ΑΛΛ. 5 10 15 Μιλτιαδουςν.Δημοκρατίας Χρυοοστομής,Δ. καθ' ωνηαίτησηαντίκειταιστοάρθρο28 τουΣυντάγματος,είναι αυθαίρετη και δεν μπορεί να συνάδει με το άρθρο 24.1 τουΣυ­ ντάγματος, γιατί πρόκειται περί μιας φανταστικής φορολογίας καιόχι φορολογίαςπουείναιανάλογημετιςδυνάμειςτουαιτητή, είναι ενάντιαμετονόμοκαιτων πραγματικώνδεδομένων τουaLτητή. Επίσης παραπονέθηκεγιατί ο ΈφοροςΦόρουΕισοδήματος κοινοποίησε την απόφασητου χωρίς τη διεξαγωγή της δέουσας έρευναςκαιχωρίςναζητήσει περαιτέρωπληροφορίεςαπότοναι­ τητή, κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 20

(3)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμωντου 1978 και 1979. Η προσβαλλόμενη φορολογία έγινε με βάση τα άρθρα 2, 3, 5

(1)και 6 των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων του 1961-1990και η ένσταση του αιτητή αποφασίστηκε με βάση το άρθρο20

(5)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεων ΦόρωνΝό­ μων του 1978 και 1979. Τοάρθρο5

(1)(ε)των περί Φορολογίαςτου ΕισοδήματοςΝό­ μων 1961-1990,προνοεί ταακόλουθα: 20 25 30 "5.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεωντου παρόντοςΝόμου, δι' έκαστον φορολογικόν έτος επιβάλλεται βάσει φορολογικών συντελεστών ειδικώτερον εντοις εφεξής καθοριζομένων, φό­ ρος επί του εισοδήματος εκ των κατωτέρω αναφερομένων πηγών παντόςπροσώπου,του κτώμενου ήπροκύπτοντος εν τηΔημοκρατία ήαποστελλομένου και λαμβανομένου εις την Δημοκρατία εκ των κατωτέρωαναφερομένων πηγών,ήτοι: (ε)οιαιδήποτεσυντάξεις,ποσάεισοδήματος πληρωτέαδυνάμει αποφάσεως του δικαστηρίου ήόρου τεθέντος εν δια­ θήκη ήσυμβάσει, ως και ετήσιαι ισόβιοι ήδι' ωρισμένην περίοδον καταβαλλόμενοι πρόσοδοι." 35 Ο Έφορος βασιζόμενος στις πιο πάνω πρόνοιες, απέρριψε την ένσταση του αιτητήγιατίοι συντάξεις σύμφωνα μετοΝόμο φορολογούνται. 40 Ηαιτιολογία αυτήείναι κατάτηγνώμη μου,επαρκήςκαιδεν χρειαζόταν να γίνει περαιτέρω έρευνα, δεδομένου ότι από το υλικόπουοΈφοροςείχεενώπιον του,ήτανγνωστό τούψος του εισοδήματος του αιτητή,το οποίο δεν ήταν υπό αμφισβήτηση, όπως επίσης και ηπηγήτου εισοδήματος. Κατά συνέπεια το τι απέμενε για τον Έφορονα πράξειήταν 1739 Χρυσοστομής,Δ. Μιλτια&ονς ν.Δημοκρατίας

(1995)να εφαρμόσει στα αδιαμφισβήτητα γεγονότα και στοιχεία τη σχετικήνομοθεσία καιναεπιβάλει τηφορολογία μεβάσητιςφο­ ρολογικές δηλώσεις του αιτητή. Συνεπώς τα περί ανεπάρκειας τηςαιτιολογίας καιτης έρευναςδεν ευσταθούν. 5 Όσον αφορά την ισχυριζόμενη αντισυνταγματικότητα, δεν έχω πρόθεση να αναφερθώστις αρχές που διέπουν τον επί του προκειμένου δικαστικό έλεγχο, γιατί πιστεύω πως δεν μπορεί κανείς σοβαράνα ισχυριστεί στην υπόκρίση υπόθεση,ότι ηνο­ μοθετικήδιάταξηάρθρο5

(1)(ε)του Νόμου,αντίκειται στις πρό- 10 νοιες των άρθρων24 και28 τουΣυντάγματος. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί των εγερθέντων θεμάτωνείναιπλούσιακαιδίδειτηναπάντησηστηνπαρούσαυπό­ θεση. OL πρόνοιες των άρθρων28 και24

(1)καθιερώνουν τηναρ- 15 χη της ισότητας των πολιτών και επιβάλλουν τόσο στη νομοθετι­ κή εξουσία όσο και στη διοικητική,ισότητα ή ομοιόμορφη μετα­ χείρισηόλων τωνπολιτών πουτελούν κάτωαπότις ίδιεςή παρό­ μοιες συνθήκες. Επιτρέπεται,ωστόσο,τόσο στηνομοθετικήεξου­ σίαόσοκαιστηδιοίκησηηδημιουργίαλογικών καιμηαυθαίρετων 20 διακρίσεωνότανηφύσητωνπραγμάτων(intrinsic natureofthings) το επιτρέπει,γιατί ηαρχήτης ισότητας δεν σημαίνει απόλυτη και μαθηματική ισότητα. (Βλ. Mikrommatis v. The Republic, 2 R.S.C.C. 125 στησελ. 131,Republicv.ArakianandOthers(\971) 3C.L.R. 294 στησελ. 302,Δημσχρατία v.ΜαρίαςΧριστονδιακαι 25 Αλλων

(1988)3Α.Α.Δ.2622.) Στην υπόθεση CommercialUnionAssurance (Cyprus) Ltd v.ΑήμονΛευκωσίας

(1990)3Α.Α.Δ.2199, αναφέρθηκανταακό­ λουθα στησελ. 2202: "Οσον αφοράτον ισχυρ^μο τωναιτητώνγιαπαραβίασητης αρχήςτηςισότητας,άρθρο28τουΣυντάγματος,στηνπρόσφατη απόφασηΑριστείδηςΠαπά ν. Συμβουλίου ΒελτιώσεωςΚακό· πετριάς(ανωτέρω)έχουνλεχθείταπιοκάτωστις σελ. 335-337: 35 'Παράβαση της αρχής της ισότητας υπάρχει ανδιαπι­ στωθεί διαφορετική μεταχείρηση, η οποία να μην είναι εύ­ λογαδικαιολογημένη με αντικειμενικάκριτήρια. Ηισότητα ενώπιοντουΝόμουδενέχειτηνέννοιατηςαριθμητικής LOO- 40 τητας.Προστατεύει τον πολίτη απόαυθαίρετηδιαφορετική μεταχείριση. Δεν αποκλείει εύλογες διακρίσεις, οι οποίες πρέπει να γίνονται λόγω της φύσης των πραγμάτων(Argyris Mikrommatis and The Republic (Minister of 1740 30 4ΑΛΛ. Μιλτιάδονς ν. Δημοκρατίας Χφυσοστομής,Δ. Financeand Another)2R.S.C.C. 125,στησελίδα 131). 5 10 15 20 25 30 35 40 Σταθέματαφορολογίαςεπιτρέπεταιστις Αρχέςευρύτερη διακριτική ευχέρεια και ευρύτερη εξουσία ταξινόμησης και διαφοροποίησης-AntoniadesandOthersv.Republic

(1979)3C.L.R.641,IoannisC. Voyiasv.Republic(Municipalityof LimassolandAnother

(1974)3C.L.R. 390,στησελ. 413,και Apostolouand Othersv. Republic(ανωτέρω)."' Επίσης στην απόφασητης Ολομέλειαςστην ΚυπριακήΔημο­ κρατία ν.Αντρέα Κ.Χ'Ίωάννου κ.ά.

(1994)3Α.Α.Δ.401, γίνε­ ται ηακόλουθηανάλυση: "Για τις δαπάνες της Πολιτείας είναι αναγκαίαη συνεισφοράτων πολιτών. Βασικήυποχρέωση κάθεατόμουείναι η συνεισφορά στα δημόσια βάρη. Ο καθένας έχειδικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις. Στην πρώτηπαράγραφο του Αρθρου24 αναφέρεταιη υποχρέωσηγιασυνεισφοράσταδημόσιαβάρη,αλλάεκφράζεταικαι διασφαλίζεταιηαρχήτηςισότητας ενώπιον τουΝόμουστη φο­ ρολογία. Συνιστά κανόναδικαίου της ισότητας,ηοποίαεξαγ­ γέλλεταιστο Αρθρο28 τουΣυντάγματοςκαιδεσμεύειτονομο­ θέτηκαιτηδιοίκηση,αναφορικάμετηφορολογία.Έτσι, διακηρύττονταιτοπάνδημοτουφόρουκαιηφορολογικήδικαιοσύνη. Ο φόροςεπιβάλλεται ανάλογαμετηφοροδοτική ικανότητα. Ηπαράγραφος4απαγορεύειτην επιβολή φόρου, τέλουςή εισφοράς οποιασδήποτε φύσης εκτός των τελωνειακών δασμών - καταστρεπτικής ήαπαγορευτικής φύσεως. Φόρος είναι καταστρεπτικής φύσεως, εάν είναι τόσο δυ­ σανάλογος με τη φοροδοτική ικανότητα του φορολογουμέ­ νου,ώστενα επιφέρει την οικονομική καταστροφήτου,ήτο αποτέλεσμα του να απολήγει, ουσιαστικά, στη στέρησηή δή­ μευσητης περιουσίας του. Απαγορευτικής φύσεως είναι η φορολογία που χρησιμο­ ποιείται για σκοπούς περιορισμού της άσκησης ορισμένου επαγγέλματος ήτης διεξαγωγής ορισμένης εργασίας. Ηφορολογία,γιαναχαρακτηριστεί καταστρεπτικήςήαπα­ γορευτικής φύσεως, πρέπει να είναι ιδιαίτερα επαχθής - (βλ., μεταξύ άλλων, Loizos Xydias v. Republic (Minister of 1741 Χονσοστομής, Δ. Μιλτιάδους ν.Δημοκρατίας

(1995)Interior and Another)

(1976)3 C.L.R. 303, 304, 305, Singer Sewingv. Republic

(1978)3C.L.R. 71,74,84,SingerSewingv. Republic (\919) 3 C.L.R.507, 511, HaraHotels v.Republic

(1987)3C.L.R.618,633-634, H.M. Seervai- "Constitutional Law of India", Third Edition, Vol. 1, σελ. 580-583 (ιδιαίτερα σελ. 5 581), Basu - "Commentary on the Constitution of India",Sixth Edition, Vol. C, (Article 10), σελ. 312, 313, Paul G. Kauper "Constitutional Law - Cases and Materials", Fith Edition, σελ. 852, Χ ν the FederalRepublicof Germany, Application No. 8724/79, European Commission of Human Rights, D.& R. 20, 10 σελ. 226-229,(σελ. 228),Τορναρίτη-"To Πολιτειακόν Δίκαιον της ΚυπριακήςΔημοκρατίας", 1982, σελ. 209). Διπλήφορολογίαείναιφορολογίαδύοφορέςτουιδίουεισο­ δήματος,του ιδίου προσώπου αναφορικάμε το ίδιο εισόδημα, είτεάμ^σα,είτε έμμεσα - (βλ.Barnesv.HelyHutchinson [1940] Α.α81,σελ.97). Αυτός οορισμός της διπλής φορολογίας εξάγεται, επίσης, εύκολα και από τα σχετικά Αρθρα της Κυπριακής Νομοθεσίας αναφορικά με τη διπλή φορολογία, και τις Συμβάσεις για αποφυγήδιπλής φορολογίας. Ηδιπλή φορολογία, απόμόνη της,δε συνιστά φορολογία καταστρεπτικήςήαπαγορευτικήςφύσεως. 15 20 25 Στην παρούσα υπόθεση, επιβλήθηκε φορολογία το 1979 για δύο διαφορετικά εισοδήματα -το εισόδημα του 1978 και το εισόδημα του 1979. Αυτό δε συνιστά διπλήφορολογία. 30 Υψηλήήυπερβολική φορολογία δεν είναι φορολογία κα­ ταστρεπτικής ή απαγορευτικής φύσεως, εάν δεν πληροί τις άλλες απαιτήσεις που έχουνπροαναφερθεί." Τέλος στην υπόθεση Παπαδοπούλου ν.ΚυπριακήςΔημοκρα- 35 τίσς

(1991)4Α.Α.Δ.3308, αποφασίστηκεότι ησύνταξη είναιφο­ ρολογήσιμο εισόδημα σύμφωνα μετο άρθρο5

(1)(ε)των περί Φο­ ρολογίας του Εισοδήματος Νόμων καιτο Δικαστήριο δεν ικανο­ ποιήθηκεότιηπερίληψητηςσύνταξηςχηρείαςστο φορολογήσιμο εισόδημα είναι αντίθετη ή ασύμφωνη με το άρθρο 24.1 του Συ- 40 ντάγματος, που προβλέπει ότι οκαθένας έχει υποχρέωση νασυ­ νεισφέρει σταδημόσια βάρη ανάλογαμετις δυνάμειςτου. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν παρουσιάστηκαν ενώπιον του 1742 4ΑΛΛ, 5 10 15 Μιλτιάόουςν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. Δικαστηρίου οποιαδήποτεγεγονότα πουνα αποκαλύπτουνδια­ φορετική μεταχείριση του αιτητήαπ'όλους τους άλλους συντα­ ξιούχους. Απεναντίας είναιπασίγνωστογεγονός ότι όλοιοισυ­ νταξιούχοι τυγχάνουν της ίδιας φορολογικής μεταχείρισης και δεν μπορεί ναγίνει αποδεκτόσύμφωνα μετηνπροαναφερθείσα νομολογία, ότι η επιβληθείσα στον αιτητή φορολογία είναικα­ ταστρεπτικής ήαπαγορευτικήςφύσεως ήότι είναι ενάντιαπρος το Νόμοήτο Σύνταγμα. Μπορείη φορολογική κλίμακα,πουεί­ ναι ηίδιαγια όλους τους πολίτες να είναι ψηλή,αλλά δεν μπορεί ναχαρακτηριστεί ούτε καταστρεπτική,ούτεαπαγορευτική. Δεν είναι μετην περαιτέρω έρευνα της όλης οικονομικήςκα­ τάστασης των πολιτών που εκφράζεται με το συνυπολογισμό όλων των περιουσιακών τους στοιχείων πουκαθορίζεταιη φορολογική ικανότητα και το ύψος της φορολογίας για κάθεφο­ ρολογικό έτος,αλλά μεβάσητις δηλώσεις των πολιτών καιτην έρευναπουακολουθεί, εξευρίσκεται το φορολογητέο τους εισό­ δημακαι μετην κοινή για όλους τους πολίτες κλίμακα φορολο­ γίας,βεβαιώνεται και επιβάλλεται ηφορολογία. 20 Κανέναςαπότουςλόγους ακυρότηταςπουεπικαλέσθηκε οαιτητήςδενευσταθείκαικατάσυνέπειαηπροσφυγήαποτυγχάνει. Η προσβαλλόμενη απόφασητου Εφόρου"ήτανεύλογα επιτρεπτή και επικυρώνεται στην ολότητα της.Δεν επιδικάζονται έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1743