4AJLA. 12Σεπτεμβρίου,1995 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Γ.Α.ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ &ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 290/94) 5 10 Φορολογία—Φορολογία έκτακτηςεισφοράς—Αποτελεί φόρο — Επι βάλλεται κατά τοχρόνο αποκτήσεωςτον εισοδήματος— Αρκεί η ύπαρξητονσχετικού νόμου κατά τοχρόνο εκείνο έστω και ανο νόμος δενισχύει κατά τονκαθορισμότης φορολογίας— Οι περιστά σεις στην κριθείσα περίπτωση— Άρθρο 3
(1)τονπερί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμου (Ν. 4/78). Ηαιτήτριαεταιρείαζήτησετηνακύρωσητηςεπιβολής φορολογίας έκτακτηςεισφοράςσεβάροςτηςμετονισχυρισμό ότιηφορολογίαεπι βλήθηκεχωρίςναυπάρχεινόμος πουναθεμελιώνει τηνεπιβολήτης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τηνπροσφυγή, απο φάσισε ότι: 15 20 25 1. Είναικαθιερωμένηηαρχήότιηεπιβολήτηςφορολογίας καιηδημι ουργίατης οφειλής γίνεται κατάτοχρόνο πουαποκτάταιτοφορολογίσημο εισόδημα,νοουμένου ότικατάτοχρόνοαυτόβρίσκεται σε ισχύνομοθεσίαπουναπροβλέπει τέτοιαεπιβολήκαιότι μεβάσητο Αρθρο 24.2 του Συντάγματος επιτρέπεται οκαθορισμός της φορο λογίας, έστω και ανο νόμος που προέβλεπε γιατηνεπιβολήτης έπαυσεναείναι σε ισχύ κατάτοχρόνο τουκαθορισμούτης. Είναιαδιαμφισβήτητογεγονόςότικατάτοχρόνοπουπροέκυψετοεισόδημα το οποίο εδημιούργησε την υποχρέωση καταβολής έκτακτης εισφοράςγιατοπρώτοτρίμηνο του 1987, ήτανσε ισχύο περίΕκτά1749 ΓΛ. Καλλίμαχος& ΥιοίΛτ6 ν.Δημοκρατίας
(1995)κτουΕισφοράς (Προσωρινοί Διατάξεις)Νόμοςτου 1978(Ν.34/78), όπως τροποποιήθηκε απότον περί της Προσωρινής Νομοθεσίας (ΠαράτασηςτηςΙσχύος)Νόμοτου 1987(Ν.44/87),πουεπίσηςήτανσε ισχύ.Επομένως σύμφωναμετηνωςάνωαρχή,ηεπίδικηφορολογία δενείναιαντίθετημετιςπρόνοΐίςτουΑρθρου24.2τουΣυντάγματος. 5 2. Σύμφωναμετηνομολογία ηέκτακτηεισφορά θεωρήθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι είναι φόρος (βλ. Anastasiou v.Republic
(1977)3C.L.R. 91).Επομένως,έστωκαιαν ο Ν.4/78σύμφωνα μετουςπερί Έκτακτης Εισφοράς(Προσωριναί 10 Διατάξεις) Νόμους του 1990,εφαρμοζόταν τηρουμένων των ανα λογιών γιασκοπούς καθορισμού καιεισπράξεως της έκτακτης ει σφοράς,μετηλήξητης ισχύοςτωνΝόμωναυτώναπότις30.6.92,ο Ν. 4/78παρέμεινεαπό μόνοςτου,χωρίς επιφυλάξεις,σανοΝόμος που προνοεί γιατον καθορισμό καιείσπραξη τηςέκτακτης εισφο- 15 ράς,δεδομένων τωνπρονοιώντουΑρθρου 3
(1). Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Kyriakides v.Republic, 4R.S.C.C. 109, Attorney-General v.Frangos
(1965)3 C.L.R. 641, Δημοκρατία v.lordos PlasticsLtd.
(1992)3Α.Α.Δ. 488, 25 ΕλληνικήΤράπεζαΑτδ v.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1992)4AAA. 2470, Δημοκρατία ν.Χατζηϊωάννον κ.ά.
(1994)3Α.Α.Δ. 401, 30 Anastasiou v.Republic
(1977)3C.L.R.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνηαίτηση ημε- 35 ρομηνίας 15.2.94, μετηνοποία επιβλήθηκε το.ποσό των£5.824,90 στην αιτήτρια εταιρεία ως φορολογία έκτακτης εισφοράς για το πρώτο τρίμηνο του
- Κ. Αιμιλιανίδης, γιατονΑιτητή. • Λ. Καουτζάνη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για τουςΚαθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 1750 40 4ΑΛΛ ΓΛ. Καλλίμαχος &Υιοί Λτδ ν. Δημοκρατίας ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Η παρούσα προσφυγή στρέφεται ενα ντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνη αίτησηημερ. 15.2.94,να επιβά λουν στην αιτήτριαεταιρείαφορολογία έκτακτηςεισφοράςγιατο πρώτοτρίμηνοτου 1987 γιατοποσότων£5.824,
- 5 10 15 20 25 30 ΗαιτήτριαεταιρείαυπέβαλεΔήλωσηΕισοδήματος για τοφο ρολογικό έτος 1987 στις 9.12.91και ο καθ' ου ηαίτησηΈφορος ΦόρουΕισοδήματοςπροέβησεαρχικήφορολογία γιαέκτακτηει σφοράγιατατρίμηνα 1-4/87 στις 29.4.92,σύμφωνα μετηδήλωση τηςεταιρείας. Σαν επακόλουθοτης υποβολής από μέρους της εταιρείας λο γαριασμών (Παράρτημα Γ στην ένσταση) και άλλων στοιχείων πουπαρασχέθησαναπότους ελεγκτέςτης εταιρείας (Παράρτημα Βστην ένσταση), ο Έφοροςαπέστειλε αναθεωρημένη φορολογία έκτακτης εισφοράς γιατοπρώτοτρίμηνο του 1987 στις 30.12.
- Ηαιτήτριαεταιρείαυπέβαλε ένσταση γιατηφορολογία αυτή μέσωτων ελεγκτών της (Παράρτημα ΣΤστην ένσταση) και ισχυρίστηκε ότι οΠερίΕκτάκτουΕισφοράς(Προσωρινές Διατάξεις) Νόμος,έπαυσεναβρίσκεται σε ισχύ απότην 1.7.92 και συνεπώς φορολογίες που επιβάλλονται με βάσητις πρόνοιες του Νόμου αυτού μετά την 1.7.92,είναι άκυρες. ΟΈφοροςΦόρουΕισοδήματος,αφούεπανεξέτασε τηνυπόθε ση,απέρριψε τηνένσταση της αιτήτριαςεταιρείαςκαιαποφάσισε ότι η φορολογία έκτακτης εισφοράς για το πρώτο τρίμηνο του 1987 ορθά επιβλήθηκε και δεν πρέπει να ακυρωθεί. Ακολούθως απέστειλε στην αιτήτρια ειδοποίηση επιβολής έκτακτης εισφοράς την 1.3.94, μαζί με συνοδευτική επιστολή ημερ. 15.2.94, με την οποίακοινοποιεί στηναιτήτριατηνπροσβαλλόμενη απόφαση. Σαν αποτέλεσμα καταχωρήθηκεηπαρούσα προσφυγή. 35 40 Ομόνοςλόγοςακυρότηταςπουοδικηγόροςτηςαιτήτριαςεται ρείαςπροωθεί μετηγραπτήτουαγόρευση,αφοράισχυρισμό ότιη επίδικηφορολογία έχειεπιβληθεί κατάπαράβασητουάρθρου24.2 του Συντάγματος,δεδομένου ότι κατά το χρόνο που επιβλήθηκε δενυπήρχεσεισχύοποιοσδήποτενόμοςοοποίοςναπροβλέπειτην επιβολή,καθορισμόκαιείσπραξη έκτακτηςεισφοράς. Το άρθρο24.2 του Συντάγματοςπρονοεί ταακόλουθα: "
- Ουδεμία τοιαύτη συνεισφορά διά καταβολής φόρου, 1751 Χουσοστομής, Δ. Γ.Α. Καλλίμαχος & Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1995)τέλους ήεισφοράς οιασδήποτεφύσεως επιβάλλεται, ειμή διά νόμου ήκατ'εξουσιοδότησιν νόμου." Ο δικηγόρος της αιτήτριας εταιρείας προς τεκμηρίωση της εισήγησης του αναφέρθηκε στις υποθέσεις Kyriakides v. The Republic, 4 R.S.C.C. 109, Christou v. The Republic
(1965)3 C.L.R.καιAttorney-General v.Frangos
(1965)3C.L.R.641. 5 Οι πιο πάνωυποθέσεις και ηνομολογία που ακολούθησε (βλ. μεταξύ άλλων Κυπριακή Δημοκρατία v. Lordos Plastics Ltd
(1992)3Α.Α.Δ.488, Ελληνική ΤράπεζαΛτδ ν.ΚυπριακήςΔημο κρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.2470,Κυπριακή Δημοκρατία ν. Αντρέα Χ"Ιο>άννου κ.ά.
(1994)3Α.Α.Δ.401, καθιέρωσαν την αρχήότι η επιβολήτηςφορολογίας καιηδημιουργίατηςοφειλής γίνεταικα τά το χρόνο που αποκτάται το φορολογίσημο εισόδημα, νοουμέ νου ότι κατά το χρόνο αυτόβρίσκεται σε ισχύ νομοθεσία πουνα προβλέπει τέτοια επιβολή και ότι με βάσητο άρθρο24.2 του Συ ντάγματοςεπιτρέπεταιοκαθορισμόςτηςφορολογίας,έστωκαι αν ο νόμος που προέβλεπε για την επιβολή της έπαυσε να είναι σε ισχύ κατάτο χρόνο τουκαθορισμούτης. Είναιαδιαμφισβήτητογεγονός ότι κατάτοχρόνο που προέκυ ψετο εισόδηματο οποίο εδημιούργησε τηνυποχρέωσηκαταβολής έκτακτηςεισφοράςγιατοπρώτοτρίμηνοτου 1987,ήτανσε ισχύο περί Εκτάκτου Εισφοράς (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμος του 1978 (Ν.34/78), όπως τροποποιήθηκεαπότον περί τηςΠροσωρι νήςΝομοθεσίας(ΠαράτασιςτηςΙσχύος)Νόμοτου 1987 (Ν.44/87), που επίσης ήτανσε ισχύ. Επομένως σύμφωνα μετην ως άνω αρ χή, η επίδικη φορολογία δεν είναι αντίθετη με τις πρόνοιες του Αρθρου 24.2 τουΣυντάγματος. Όμως,πέραντούτου,είναιηεισήγησητουδικηγόρουτηςαιτήτριας εταιρείας ότι κατά το χρόνο της βεβαίωσης τηςαναθεωρη μένης φορολογίας, δηλαδή στις 30.12.93, ή/και κατά την 15.2.94 που λήφθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, όχι μόνο ο Ν. 34/78, 35 όπωςτροποποιήθηκε,έπαυσενα ισχύει,αλλάέπαυσαννα ισχύουν και οι περί Εκτάκτου Εισφοράς (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμοι του 1990 (Ν. 111/90),που επαναφέρετην έκτακτηεισφορά και ο Τροποποιητικός Νόμος248/90.Ακόμα ισχυρίστηκε ότι δενυπήρ χεσεισχύοποιοσδήποτεάλλοςνόμοςπερίέκτακτηςεισφοράς,ού- 40 τε και οποιοσδήποτε άλλος νόμος που ναπροέβλεπε τονκαθορι σμό είσπραξης έκτακτης εισφοράς και κατά συνέπεια η επίδικη φορολογία είναι άκυρηκαιπαράνομη.Επεξηγώνταςτηνεισήγηση τουοδικηγόρος τηςαιτήτριαςεταιρείαςανάφερεότι σύμφωναμε 1752 10 15 20 25 30 4ΑΛΛ 5 10 15 20 25 ΓΑ. Καλλίμαχος&ΥιοίΛτδ ν.Δημοκρατίας Χουοοστομής, Δ. τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Ν. 111/90,όπως τροποποιήθηκε από το Ν.248/90, ηΈκτακτηΕισφορά δεν είναι φόρος καιδεδο μένου ότι ο Νόμος αυτόςπρονοεί για τον καθορισμό καιείσπρα ξηφόρων,δενείναιδυνατόούτενακαθορισθείούτενα εισπραχθεί ηέκτακτηεισφορά μεβάση τοΝ. 4/78. Αλλάκαιανθεωρηθεί ότι η εισφοράαποτελείφόρο,είναιηεισήγησητου,ότι οΝ. 4/78καιπά λι δεν εφαρμόζεται,διότι υπήρχαν ρητές πρόνοιες στο Ν.111/90, όπως τροποποιήθηκε απότον Ν.248/90, που πρόβλεπαν ότι ηει σφορά επιβάλλετο καθορίζετο και εισπράττετο με βάση τους νόμους αυτούςκαιότι ο Ν. 4/78 εφαρμοζόταντηρουμένων τωνανα λογιών. Κατάτηνεπιβολήτηςπροσβαλλόμενης φορολογίας,πρό σθεσε, οι Ν. 111/90και248/90 έπαυσανναισχύουν και δεδομένου ότιοιΝόμοιαυτοίπροέβλεπανρητάγιατηνεφαρμογήτουΝ.4/78, τηρουμένων των αναλογιών, κατά συνέπεια δεν μπορεί να έχει εφαρμογήο Ν. 4/78 απόμόνος τουστην παρούσαυπόθεση. Ηεισήγησητου δικηγόρου της αιτήτριας εταιρείας δεν με βρί σκεισύμφωνο. Σύμφωναμετηνομολογία η έκτακτηεισφοράθεω ρήθηκε απότην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι είναι φόρος (βλ.Anastasiou v. TheRepublic
(1977)3C.L.R.91). Επο μένως,έστωκαιανο Ν. 4/78 σύμφωνα μετουςπερί ΈκτακτηςΕι σφοράς (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμους του 1990, εφαρμοζόταν τηρουμένων των αναλογιών γιασκοπούςκαθορισμούκαιεισπρά ξεωςτηςέκτακτηςεισφοράς,μετηλήξητηςισχύος τωνΝόμωναυτώναπότις 30.6.92, οΝ. 4/78 παρέμεινε απόμόνος του,χωρίςεπι φυλάξεις, σαν ο Νόμος που προνοεί για τον καθορισμό και εί σπραξητηςέκτακτηςεισφοράς,δεδομένου ότιοιπρόνοιες τουάρ θρου 3
(1)προνοούν ταακόλουθα: 30 "3.-
(1)Εξαιρέσει των περιπτώσεων δι' αςγίνεται διάφοροςπρό νοιαεντινιετέρωνόμω,τοποσόνπαντόςφόρουεπιβληθέντοςπρο ήμετάτην έναρξιν της ισχύος τουπαρόντος Νόμουκαθορίζεται καιεισπράττεταιδυνάμειτωνδιατάξεωντουπαρόντος Νόμου." 35 Επομένως η επίδικη πράξη λήφθηκε ορθά και νόμιμα σύμ φωνα με το Νόμοκαι τοΣύνταγμα. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Ηεπίδικηπράξηεπικυρώνεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1753