clr/1995/1995_4_1793.pdf

(1995)μπορεί ναεπέμβει. Μετοθέμα αυτό ασχολήθηκε διεξοδικά η ΟλομέλειατουΑνωτάτου Δικαστηρίου στηνυπόθεση Vrahimis v. Republic

(1984)3C.L.R.

2. Η απόφασητωνκαθ'ωνηαίτησημεημερομηνία 7/4/1992,απο5 τελείπράξηπληροφοριακούχαρακτήρακαισαντέτοιαδεν μπο­ ρείν'αποτελέσειαντικείμενοπροσφυγήςσύμφωναμετοΑρθρο 146τουΣυντάγματος. (ΒλέπεPhyiaktidesv. Republic

(1984)3 C.L.R. 1328). 10 3. Ηπροσφυγή απορρίπτεται ωςαβάσιμη.Οιπράξεις πουπρο­ σβάλλονται στερούνται εκτελεστούχαρακτήρακαι σαντέτοιες δεν μπορούν ν' αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής σύμφωνα μετοΑρθρο 146.1 του Συντάγματος. 15 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Vrahimis v. Republic

(1984)3(Β) C.L.R. 1428, 20 Phyiaktides v.Republic

(1984)3C.L.R.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση,με την οποία επιβλήθηκε στην ανήλικη κόρη τωναιτητών ηποινή της αποβολής τριών ημερών. 25 Σ.Σωφρονίου, για τους Αιτητές. 30 Ε. Λοϊζίόου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', γιατους Καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτήοι αιτητές ζητούν την ακύρωση:(α)της απόφασης ημερομηνίας 3/4/1992 με την οποία επιβλήθη­ κε στημαθήτρια Σάρρα Πετρίδου θυγατέρα τωναιτητών,η ποινήτης αποβολής τριών ημερών και (β)της απόφασης ημερομηνίας 7/4/1992 με την οποία, όπως ισχυρίζονται απορρίφθηκετο αίτηματους να εξαιρεθεί ηπιο πάνω μαθήτριααπότην παρακολούθηση του μαθήματος των 1794 35 40 4ΑΛΛ. Πετρίδης χ.ά. ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. θρησκευτικών και τη συμμετοχή της σε εκδηλώσεις του σχο­ λείου στις οποίες περιλαμβάνονται θρησκευτικές ομιλίες ή άλλες εκδηλώσεις θρησκευτικού περιεχομένου. 5 Γεγονότα Οι αιτητές είναι οι γονείς της μαθήτριαςΣάρρας Πετρίδουη οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο φοιτούσε στο Α' Περιφερειακό Γυμνάσιο Λευκωσίας. 10 15 20 25 30 35 40 Στις 25/10/1991το Α' Περιφερειακό Γυμνάσιο Λευκωσίας εί­ χε το ενδοσχολικό του εορτασμό για την 28η Οκτωβρίου
2. Το πρωΐ της25/10/1991 επτάμαθητές μεταξύ των οποίων καιη Σάρρα Πετρίδου ανακοίνωσανστη διεύθυνση του σχολείου ότι δενθα παρίσταντο στον εορτασμόγιατίήταν"ΜάρτυρεςτουΙεχωβά". Ο Διευθυντής του Σχολείου τους πληροφόρησε ότι σύμ­ φωναμετους ΚανονισμούςΛειτουργίας τουΣχολείουήτανυπο­ χρεωμένοι να παρευρεθούν στον εορτασμό αλλά όχι ναλάβουν μέρος στο πρόγραμματης εορτής. Τυχόν δε παρακοή στις οδηγίεςαυτέςθαείχεπειθαρχικέςσυνέπειες. Παράτις προειδοποιή­ σειςτουΔιευθυντήοι επτάμαθητέςδενπαρευρέθηκαν στον εορ­ τασμό.Αυτόείχεσανσυνέπειατηναποβολήτουςαπότοσχολείο για μιαμέραστις29/10/
3. Στις3/4/1992 επιβλήθηκεστη ΣάρραΠετρίδουηποινήτηςαπο­ βολής τριών ημερών για το παράπτωμα της απειθαρχίαςστους Κανονισμούς Λειτουργίας του Σχολείου. ΣυγκεκριμέναηΣάρρα ΠετρίδουπαρέβηκετουςΚανονισμούς Λειτουργίας τουΣχολείου παρακούοντας τις οδηγίες του Διευθυντή να παρευρεθεί στους σχολικούς εορτασμούς των επετείωνγιατην28η Οκτωβρίου, των Χριστουγέννων, της25ης Μαρτίουκαιτης 1ηςΑπριλίου κατάτο σχολικό έτος1991-
4. Ο αιτητής υπ' αρ. 1στην αίτηση διαμαρτυρήθηκεγια την ως άνωτιμωρία της κόρης του με επιστολή προς το Διευθυντή του Σχολείουημερομηνίας9/12/
5. Κοινοποίησητηςεπιστολής έγι­ νεμεταξύάλλωνκαιπροςτοΓενικόΕισαγγελέατηςΔημοκρατίας. Ο Γενικός Εισαγγελέας μεεπιστολήτουημερομηνίας23/12/1991 προςτοΓενικόΔιευθυντήΥπουργείου Παιδείαςζητούσετασχόλια τουπάνωστοθέματηςτιμωρίαςτηςΣάρραςΠετρίδου,γιανα μπο­ ρέσεινα επιληφθεί του εγειρόμενου θέματος σταπλαίσιατων αρ­ μοδιοτήτωντου. 1795 Δημητριάδης,Δ. Πετρίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1995)Στις 3/3/1992οαιτητήςυπ' αρ.1απέστειλε επιστολή προςτο Γενικό ΕισαγγελέατηςΔημοκρατίαςμεκάποιεςπαρατηρήσειςκαι επισημάνσεις του επίτουθέματοςκαιστην ίδιαεπιστολήαπηύθυ­ νετοερώτημα"εάνπράγματιηεπίσημηθέσητουΥπουργείου Παι­ δείας είναι ότιόποιος μαθητής δεν είναι παρώνσεενδοσχολικές εκδηλώσεις, είτε θρησκευτικές, είτεπολιτικού χαρακτήραγιαλό­ γους συνειδήσεως να αποβάλλεται από το σχολείο; Εάν ναι,σε ποιο Κανονισμό του Υπουργείου Παιδείας αναφέρεται;..." Στις 7/4/1992ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας μεεπιστολή του προς το Γενικό Εισαγγελέα τονπληροφόρη­ σε για την άποψη του Υπουργείου Παιδείας όσον αφοράτα ερωτήματα και τιςπαρατηρήσεις που περιέχονται στην πιοπά­ νω επιστολή του αιτητήαρ.1. 5 10 15 Εναντίον της πιο πάνω επιστολής, με ημερομηνία 7/4/1992 και της ποινής που επιβλήθηκε στην κόρη των αιτητών στις 3/4/1992, καταχωρήθηκεηπαρούσαπροσφυγήστις8/6/1992. Οι καθ'ωνηαίτηση με την ένσταση τους πρόβαλαντιςακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις:- 20

(1)'OIL ηπράξηπου προσβάλλεται μετοναρ. 1(β)τηςαίτη­ σης, δηλαδήηάρνηση των καθ'ωνηαίτηση στην επιστολή τους ημερομηνίας 7/4/1992αναφορικά μετοαίτημαναμησυμμετέχει 25 η ΣάρραΠετρίδου σεεκδηλώσεις τουσχολείου στις οποίες πε­ ριλαμβάνονται θρησκευτικές ομιλίες η άλλες εκδηλώσεις θρη­ σκευτικού περιεχομένου δεναποτελεί εκτελεστήδιοικητικήπρά­ ξη στην έννοια του άρθρου 146 του Συντάγματος αλλά είναι πράξηπληροφοριακούκαι/ή επιβεβαιωτικού χαρακτήρα. 30

(2)Ηαπόφασητου Διευθυντή τουΑ'Περιφερειακού Γυμνα­ σίου Λευκωσίας ημερομηνίας 3/4/1992 μετην οποία αποβλήθη­ κε και/ήτιμωρήθηκε ηθυγατέρα τωναιτητών ΣάρραΠετρίδου της Β8 τάξηςτουπιο πάνωσχολείου αποτελεί εσωτερική πράξη 35 της διοίκησης τουΣχολείου καιδεναποτελεί εκτελεστήπράξη σύμφωνα μετοΑρθρο 146 του Συντάγματος. Όσον αφοράτηνπρώτη προδικαστική ένσταση, δηλαδήότι η απόφαση τουΔιευθυντή τουΑ' Περιφερειακού Γυμνασίου Λευκωσίας ημερομηνίας 3/4/1992με την οποία αποβλήθηκεκαι/ή τι­ μωρήθηκεηθυγατέρατωναιτητώνΣάρραΠετρίδουκρίνωότιαυ­ τήαποτελεί εσωτερικό μέτρο της διοίκησης του σχολείου καιδεν αποτελεί εκτελεστήδιοικητική πράξησύμφωνα μετοΑρθρο 146 1796 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Πετριδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. του Συντάγματος,καιγιατο λόγο αυτό τοΔικαστήριοδενμπορεί να επέμβει. Μετο θέμα αυτό ασχολήθηκεδιεξοδικάη Ολομέλεια του ΑνωτάτουΔικαστηρίουστην υπόθεση Vrahimis v. Republic

(1984)3(B) C.L.R., σελίδα

1. Στις σελίδες 1433-1436 διαβάζούμεταπιο κάτω:"What is basically at issue, is the nature of the action of the principal of theschool of 14.10.1976, with aview to determing its justiciability. Administrative law draws a distinction between declarations of the administration, definitive of the rights of the subjects and, acts of internal administration or management, having no noticeable effects in law. Only acts of the former category are subject to review. Acts of the latter category, although they may have repercussions upon freedom of movement andchoiceof thesubject, have nobearing onhis status andleavehis rights unaffected. Theepithet "internal"is employed to characterize acts incidental to andfalling within the framework of adefined legalrelationship;it is designed to denotethecontrast with actscreative of alegal relationship and,therefore, executory. Professor Forsthoff, in his treatise on "The Administrative Act" (English translation by C. Heinzi,pages 10 and 11),classifies acts according to whether they are referable to a basic relationship or an operational relationship. Only acts of theformer category are subject to review. Examples of acts arising out of an operational relationship instanced in the aforementioned work are, school penalties, directives of a superior to a subordinate as to the performance of work, and a request of the prison authorities requiring a prisoner to undergo a medical examination. What is common in theseacts is thatthey constitutemanifestations of the exercise of power inherentin abasic relationship. Professor Stassinopoulos* explains that the exercise of discipline within aninstitutional relationship isa special species of an administrative act, interwoven with the special administrative relationship subsisting between an institution andthose subject to it. German administrative law has a special terminology to describe such acts- "Antaltsgewalt" -which, translated in English, means "jurisdiction of an institution". Acts of this nature are beyond the compass of judicial review, being non productive of legal consequences. The power of discipline is regarded as institutionally necessary for the functioning of the institution. Consequently, punishments incidental to the exercise of such * LawofAdministrativeActs 1951, pp. 141-
2. 1797 Δημητριάδης, Δ. Πετρίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1995)institutional jurisdiction, are distinguishable from disciplinary punishmentsproper,such as thepunishmentimposed upon public officers, that have direct repercussions upon their status and career. The classification of acts of punishment made by Prof. Forsthoff, notedabove, found favour with Triantafyllides, J.,as he 5 then was, in Roditis, supra.TheCourtsubscribed totheviewthat the imposition of sanctionsby school authorities upon students of theschool, are internalactsnotamenable toreview; nevertheless, in that case, an executory act had emerged because of the assumption of jurisdiction by a superior educational authority to 10 review a disciplinary power in exercise of its supervisory jurisdiction over schools. Themannerandresults flowingfrom the exercise of such power were held to be matters in thedomain of publiclaw, reviewable attheinstanceof anaggrievedparty. In this case we are not faced with the reviewability of such action of a 15 public authority,but we aresolely concernedwith the justiciability of sanctions meted out by theschool authorities. Therelevance of the above case to the one presently under consideration, stems from the dicta that the exercise of disciplinary power by school authorities is not,in itself,amenable to judicial review. A similar 20 approach was adopted by the Greek Council of State in Decision 97/80,referred toby thelearnedtrial Judgeby way ofguidance for his deliberations French jurisprudence, noted by Mr.Tahos, does not obliterate the distinction between administrative acts definitive of legalrightsandinternalactof theAdministration.The 25 flexibility in theirapproachliesin readiness to assume jurisdiction when a given act has, notwithstanding its formal characteristics, noticeable consequences upon the subject. Similar flexibility was shown by the Supreme Court in thecase ofRoditis. Inaccordancewith theprinciples of administrative law explained above, the exercise of disciplinary power by the school authorities,over pupils or students of aschool,is anact of internal management of the school, unless designed to break or sever the association of the pupil with the school, in which case it becomes prejudicial tohis status and,as such,justiciable. Inagreement with thetrial Court,we regard thedecision of theprincipal to directthe appellant to leave school in order to comply with his directions respecting his appearance,was an act incidentalto theexercise of disciplinary powers by the school authorities. The pupil was, in effect, suspended for defiance of thedirections of theprincipaland in order to afford him an opportunity to comply therewith. It did not of itself have abearing onthestatus of theappellant. 1798 30 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 Πετρίδηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. Not only as a matter of legal principle but as a matterof policy of the law as well,we are inclined to refuse jurisdiction to review thesubjudice decision. Inouropinionitisundesirable to judicialise the exercise of discipline at school having regard to educational realities. Although we agree with theproposition thattheremust be constraints to theexercise of power, such constraints need not be of a judicial character. Higher educational authorities are responsible for securing a healthy system of education, including responsibility for ensuring observance by educationalists of proper standards in the exercise of discipline. It is advisable they should evolve a comprehensive code of discipline reflecting modem liberal and democratic approach to education. The exercise of school discipline is not, in our judgment, a proper subject for judicial review.Judicialisation of theprocess of discipline at school would, we believe, encourage a legalistic approach to the subject, whereas, what is needed is flexibility and freedom to respond to individual circumstances of a case, as well as the atmosphere prevailing at a given school. It would, we believe, be socially undesirable to render Judges thearbiters of discipline at school." 20 Στο βιβλίο του καθηγητή Π.Δ. Δαγτόγλου Γενικό Διοικητικό Δίκαιο,έκδοσητρίτη,αναθεωρημένηκαισυμπληρωμένη, 1992, στη σελίδα 238 διαβάζουμε τα εξής πολύ σχετικά με την υπό εξέταση υπόθεση. 25 30 35 "Ο σχολικός κανονισμός π.χ. που αφορά την εμφάνισηκαι συμπεριφορά των μαθητώνενός σχολείου έχει, εφόσονπεριο­ ρίζεται σε εύλογα, από την ανάγκη ομαλής λειτουργίας του σχολείου επιβαλλόμενα όρια, "εσωτερικό" μόνο χαρακτήρα: "Μέτρο εσωτερικής τάξεως" αποτελεί και η επιβολή πειθαρχι­ κήςποινήςγιατηνπαράβασητους, ότανηποινήέχει μορφήκαι έντασηπουδεν επηρεάζειτον πυρήνα της σχολικής σχέσεως*. Η πρώτη προδικαστικήένσταση γίνεται αποδεκτή, η επιβολή ποινής απότο Διευθυντή του σχολείου αποτελεί "μέτρο εσωτερι­ κής τάξεως" και όχι εκτελεστή πράξηπου μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή. Η δεύτερη προδικαστικήένσταση αφορά επιστολή του Γενι* Έτσικαιη ΣτΕ97/1980(Ολ.) ΤοΣ 1980, 137,μεαντίθετημειοψηφία: επιβολήαποβολήςμιαςημέρας σε μαθήτριαπου αρνήθηκενασυμμορφωθείστις σχολικές διατάξειςπερί αμφιέσεως μαθητών. 1799 Δημητριάδης, Δ. Πετρίδης κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1995)κούΔιευθυντήτουΥπουργείου Παιδείας,ημερομηνίας 7/4/1992 προς το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίαςκαι η οποίαστάληκε σε απάντηση επιστολής του αιτητή αρ. 1, ημερομηνίας 3/3/1992, καιπάλινπροςτο Γενικό Εισαγγελέακαιμετην οποία ο αιτητής ρωτούσε να πληροφορηθεί την επίσημη θέση του Υπουργείου Παιδείαςόσον αφοράτη μη παρουσία μαθητήσε ενδοσχολικές εκδηλώσεις. Παραθέτω αυτούσιες τις επιστολές του αιτητήκαιτου Υπουργείου Παιδείας ημερομηνίας 3/3/1992 και 7/4/1992αντίστοιχακαιοι οποίες έχουν ως πιοκατω:- 5 10 "Έχω λάβειτην επιστολή σαςημερομηνίας20Φεβρουαρί­ ου 1992 και στην οποίαδιαπιστώνωτο προσωπικό σας εν­ διαφέρον για το θέμαπουέχει δημιουργηθεί στο Α'Περιφε­ ρειακό Γυμνάσιο Λευκωσίας καιέχωναπαρατηρήσω ταπιο κάτω στηθέσηπουσας έχει προφανώς παρουσιασθείαπό το 15 Γενικό Διευθυντήτου Υπουργείου Παιδείας μετην επιστολή του προς εσάς με ημερομηνία 4 Φεβρουαρίου 1992 καιαρ. φακ. Υ.Π.528/68/3ότι έχουν δοθεί οι δέουσες εξηγήσεις, στη συνάντησηπουείχα μετοΔιευθυντήτουενλόγωΓυμνασίου. 20 ΠΡΩΤΟΝ: Ησυνάντησηγιατηνοποίαγίνεταιλόγοςέλα­ βε χώρα πριν την αποστολή της επιστολής μου (παράπονο) στον πιοπάνωΔιευθυντήκαισυγκεκριμένα στις5/11/91. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ο λόγος που με υποκίνησε να γράψω την 25 επιστολή μου έγκειται στο γεγονός ότι ο Διευθυντής ισχυρί­ στηκε ότι είχε ρητές οδηγίες τουΥπουργείου Παιδείαςόπως αποβάλει απότο σχολείο όσους δεν ήτανπαρόντες, για λό­ γουςσυνειδήσεως, στην ενδοσχολική εκδήλωση μετην ευκαι­ ρία του εορτασμούτης 28ης Οκτωβρίου. 30 ΤΡΙΤΟΝ:Μουελέχθειότιστομέλλον εάνηαπόφασημουήτο καιπάλιηαπουσίατηςκόρηςμου,ΣάρραςΠετρίδου,γιαλόγους συνειδήσεως σε ενδοσχολική εκδήλωση θαλάμβανεδιπλήαπο­ βολήκαθ'ό,τιο ίδιοςείχεαποφασίσειναεπιβάλει,σεεκείνητην 35 περίπτωσητης28ηςΟκτωβρίου,αποβολήμεαναστολή. Το ερώτημα μου μετάταπιο πάνωήτανκαι εξακολουθεί να είναι το εξής: 40 EivaL πράγματιηεπίσημηθέση του ΥπουργείουΠαιδείας ό,τιόποιος μαθητήςδενείναιπαρών σεενδοσχολικέςεκδηλώ­ σεις, είτε θρησκευτικούείτε πολιτικού,χαρακτήρα γιαλόγους συνειδήσεως νααποβάλλεταιαπότοσχολείο; ΕάνvaL, σεποιο 1800 4ΑΛΛ. Πετρίδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. κανονισμό τουΥπουργείου Παιδείας αυτό αναφέρεται; 5 10 15 20 25 30 Το ερώτημα αυτό απαιτείαπάντησηδιότι σύντομα καισυ­ γκεκριμένα στις 25 Μαρτίουκαι 1 Απριλίου τέτοιες ενδοσχολικέςεκδηλώσεις θαεπαναληφθούνκαθώςκαιεκκλησιασμοί με την ευκαιρίατου Πάσχααπότην Ορθόδοξη Εκκλησία στο τέ­ λος Απριλίου. Θαπρέπεινααναμένωon ηεπιθυμίαμουνα μηνείναι παρούσαηκόρημου στις πιοπάνωεκδηλώσεις θαγίνει σεβαστή χωρίς τις συνέπειες τηςαποβολήςήθατης επιβληθεί η αποβο­ λή,αποστερώντας το ανθρώπινοδικαίωμα μαςνα έχουμε πε­ ποιθήσεις καιπιστεύω διαφορετικάαπότην πλειονότητα; Τέλοςθαήθελαναυπογραμμίσωότιουσιαστικάηαπάντηση τουπιοπάνωΔιευθυντή είναι παραπλανητικήκαθ' ότι ησυνά­ ντησηπροηγήθηκετης επιστολής μου(παράπονο)καιότι επικε­ ντρώθηκεστοναμουξεκαθαρίσειτηδικήτουθέση,γιατηναπο­ βολήτηςκόρης μουκαινα μεπροειδοποιήσει για.τις συνέπειες τηςαποβολήςσεπερίπτωσηεπανάληψηςτου "ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ" της μηπαρουσίαςσετέτοιες εκδηλώσεις. Ως εκτούτου σας κα­ λώόπωςμηθεωρήσετετοόλοθέμαωςλήξαντουναντίονενόψει τουκινδύνου σύντομαναεπαναληφθείηενψυχρώ τιμωρίακαι κανείς,εκτόςαπόσας,ναμηνέχεικάμει οτιδήποτεγιαναδιορθωθεί ηόλη λανθασμένη εντύπωση και πεποίθησητου εν λόγω εκπαιδευτικού που με την απόφασηπου ο ρηθείς Διευθυντής έλαβε "πολεμά" την ανεξιθρησκεία και εκκινά από τη διαφορά θρησκευτικών πεποιθήσεων με στόχο και σκοπό νακαταπνίξει κάθεάλλουείδουςθρησκευτικήπεποίθησηκαιπιστεύωτωνπαιδιών μαςταοποίαέτυχεναδιαφωνούνμεταδικάτουπιστεύω. Γι' αυτό έντιμε κε Γ. Εισαγγελέα σας απευθύνω τηνπα­ ρούσα μου παρακαλώνταςσας όπως επιληφθείτε το όλο θέ­ μαώστε να απονεμηθεί τοδίκαιο." 35 "Αναφερόμενος στηνέαεπιστολή τουκ. ΙακώβουΠετρίδη μεημερομηνία 3Μαρτίου 1992, παρατηρώ,ότι τοΥπουργείο Παιδείαςδεν έχεικανέναλόγονααμφισβητήσει τα λεγόμενα τουΔιευθυντή του Α' Περιφερειακού Γυμνασίου Λευκωσίας. 40 Οσον αφοράδεστοπροκύψανθέμα,το ΥπουργείοΠαιδεί­ ας έχει την άποψη, OTL OL μαθητές,που φοιτούν στα δημόσια σχολεία, πρέπει νατηρούν τους Κανονισμούς, απότους οποί­ ους διέπεται ηλειτουργία των σχολείων αυτών.Αν υπάρχουν 1801 Δημητριάδης,Δ. Πετρίδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1995)γονείς,πουδενσυμφωνούν μετουςΚανονισμούς αυτούς,είναι απολύτωςελεύθεροιναεγγράψουνταπαιδιάτουςσ' άλλασχο­ λείατηςαρεσκείαςτους." Ενόψει τωνπιοπάνωκρίνωότιη απόφασητων καθ' ωνη αϊ5 τηση με ημερομηνία 7/4/1992,αποτελεί πράξη πληροφοριακού χαρακτήρακαισαντέτοιαδεν μπορεί ν' αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής σύμφωνα μετοΑρθρο 146του Συντάγματος.(Βλέπε Phyiaktides v.Republic

(1984)3C.L.R.σελίδα 1328.) 10 Οιαιτητέςστηθεραπεία(1β)τηςπροσφυγήςζητούνδήλωσητου Δικαστηρίου ότιη απόφασητωνκαθ' ωνημερομηνίας 7/4/1992, με την οποία απορρίφθηκε αίτημα τους, το οποίο υπέβαλαν στις 19/3/1992,καιμετοοποίοζητούσανόπωςηθυγατέρατουςεξαιρε­ θεί του μαθήματος των θρησκευτικών λόγω διαφορετικών θρη- 15 σκευτικών πεποιθήσεων είναι άκυρηκαιπαράνομη. Μετάαπόμε­ λέτητόσο της επιστολής των αιτητών ημερομηνίας 19/3/1992και 3/3/1992δενέχωεντοπίσει τέτοιοαίτημα. Ταερωτήματακαιοιπα­ ρατηρήσειςτωναιτητώνσχετίζονται μετηναποβολήτηςθυγατέρας των καιγενικά την επιβολήτιμωρίας σ' αυτήνγιατί δεν ήτανπα- 20 ρούσασεδιάφορες ενδοσχολικές εκδηλώσεις. Επομένωςτέτοιοαί­ τημα,γιαεξαίρεση της ΣάρραςΠετρίδουαπότηνπαρακολούθηση τουμαθήματοςτωνθρησκευτικών δενέχειυποβληθεί καιδενμπο­ ρούν οι αιτητές να κάμνουν αναφορά στην επιστολή του Υπουρ­ γείου Παιδείαςημερομηνίας 8/6/1992,διότι η επιστολή αυτήστα- 25 ληκεσεαπάντησηεπιστολής τουδικηγόρουτωναιτητώνημερομη­ νίας21/4/1992,ηοποίαόμωςστάληκεκατόπινοδηγιώνάλλουπρο­ σώπου(Μιχαήλ Παύλου)καιόχι των αιτητών.Δηλαδήηεπιστολή 8/6/1992αφορούσεάλληυπόθεση,στην οποίαπράγματιζητήθηκεη εξαίρεση απότο μάθηματωνθρησκευτικών. 30 Για όλους τους πιο πάνω λόγους και ηδεύτερη προδικαστι­ κή ένσταση γίνεταιαποδεκτή. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιως αβάσιμη. Οι πράξεις που προ- 35 σβάλλονται στερούνται εκτελεστού χαρακτήρα και σαν τέτοιες δενμπορούνν' αποτελέσουν αντικείμενοπροσφυγήςσύμφωναμε το Αρθρο 146.1 τουΣυντάγματος. OL αιτητές να πληρώσουν τα έξοδα των καθ' ων ηαίτηση τα οποία ναυπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. 40 Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 1802