clr/1995/1995_4_1965.pdf

(2)και 48

(1)τον περί Δημόσιας ΥπηρεσίαςΝόμου (Ν. 1/90)— Οιπεριστάσειςστηνκριθείσαπερίπτωση— Ημετάθεσηνόμιμη. Προσφυγή βάσειτον Άρθρου 146τον Συντάγματος— Αναθεωρητικός έλεγχος — Δημόσιοι υπάλληλοι — Μεταθέσεις — Όρια των εξου­ σιών του Δικαστηρίου κατά την αναθεώρηση τους. 10 15 Ηαιτήτριαπροσέβαλε τη μετάθεση τηςαπότηΛεμεσόστη Λάρ­ νακα,ύστερα από 17χρόνια υπηρεσίας της στη Λεμεσό,επικαλού­ μενηλόγους πουερείδονταν κατάβάσησταπροβλήματαπουθατης δημιουργούσε η καθημερινή μετακίνηση της στη Λάρνακα και τα οποία δεν είχαν επαρκώς διερευνηθεί και ληφθεί υπόψη πριν την έκδοση τηςπροσβαλλόμενης πράξης. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτηνπροσφυγήαποφά­ σισεότι: 20 25 1. ΚατάτοΑρθρο 48

(2)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμου(Ν. 1/90) ηπρότασηηοποίααπαιτείταιγια μετάθεση πρέπει ναπεριέχει τους λόγους που επιβάλλουν το μέτρο. Σύμφωνα με τα νομολογηθέντα πρέπει να λαμβάνονται πρωτίστως υπόψη οι υπηρεσιακές ανάγκες αφού συνεκτιμηθούν καιοιτυχόνυπάρχουσεςπροσωπικές καιοικο­ γενειακές ανάγκεςτου κρινόμενου περιλαμβανομένης και της κατά1965 Γεωργίου ν.Δημοκρατίας

(1995)στάσης τηςυγείαςτου.

1. ΗΕΑ Υ. ενπροκειμένωδενάφησεανερεύνητηκαμιάπτυχήτουθέματος. Είναι γεγονός πως η Επιτροπή δεν παρέπεμψε την αιτήτρια για εξετάσεις από κυβερνητικούς γιατρούς. Δεν χρειαζόταν. Όπως προκύπτει απότοπρακτικόηΕπιτροπήέλαβευπόψητιςπαθήσεις της αιτήτριας - τις οποίες και περιγράφει - και τις επιπτώσεις τους. Ορθά όμως επεσήμανε ότι δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα αν ηαιτήτρια διέμενε στον τόπο της εργασίας της.
2. Ας σημειωθεί πωςσύμφωναμετονομοθετικό ορισμό (Αρθρο 48

(1)| "μετάθεση" σημαίνει την "μετατόπιση ενός υπαλλήλου ηοποία συνε­ πάγεταιαλλαγήτόπουδιανομής".Επομένως ηαιτήτριαδενμπορού­ σε ναπροβάλει τηδιαμονήσανδικαιολογία γιαναπαραμείνει στον προηγούμενο τόπο εργασίας,πουυπηρέτησε για 17περίπουχρόνια. ΘαήτανφυσικάάλλοθέμαανOLπαθήσειςτηςαιτήτριαςδενμπορού­ σαννατύχουννοσηλείας στοντόποτηςμετάθεσης,πράγμαόμωςπου δενσυμβαίνει στην παρούσαπερίπτωση. 5 10 15 20 Αναφορικά με την εκτίμηση των αναγκών μιας υπηρεσίας στο υπό συζήτηση θέμακαιτιςσχετικές παρατηρήσειςτουδικηγόρουτηςαιτήτριας για την ιδιαίτερη εξειδίκευση τους, το σχετικό απόσπασμα από την υπόθεση Ησαΐας,παρέχει απάντηση και προσδιορίζει τα όριατων εξουσιών τουδικαστηρίου. 25 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με ΑΚ150 έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Isaias v.Republic

(1985)3ΑΛΛ. 490, Zachariou v.Republic

(1986)3 C.L.R. 969, Kammitsis v.Republic

(1987)3 C.L.R. 384, 35 Βεληγκέκα v.Δημοκρατίας

(1991)3Α.Α.Δ. 567, Πεδίου v.Ε.Δ.Υ.

(1991)4 ΑΛΛ. 330, 40 Τσιακούρη ν.Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ. 3946, Δημοκρατία ν.Χατζηγεωργίου

(1994)3Α.Α.Δ. 574, 1966 4ΑΛΛ Γεωργίου ν.Δημοκρατίας Ιωσήφν. Δημοκρατίας

(1991)4Α.Α.Δ.

1. Προσφυγή. 5 Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνηαίτησημετην οποία μετατέθηκε ηαιτήτριααπότο ΕπαρχιακόΓραφείο Ευημε­ ρίαςΛεμεσού, στο ΕπαρχιακόΓραφείο ΕυημερίαςΛάρνακας. Α. Σ. Αγγελίδης, για την Αιτήτρια. 10 Κ. Στανρινός,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την Καθ'ης η αίτηση. Cur.adv.vult. 15 20 25 30 35 40 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Η αιτήτριαείναι ΙδρυματικόςΛειτουργός 1ης τάξης.Πρωτοδιορίστηκε στηδημόσιαυπηρεσίατο
2. Καιτο­ ποθετήθηκε στο ΕπαρχιακόΓραφείο Ευημερίας Λεμεσού. Έκτο­ τε ασκούσε αδιάλειπτατακαθήκοντατης στην ίδιαπόλη.Κατά τον κρίσιμο χρόνο υπηρετούσαν4 τέτοιοι λειτουργοί στηΛεμε­ σό. Στις 17/11/94 αποφασίστηκε από την καθής η αίτηση Επι­ τροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ. ή η Επιτροπή) η μετάθεση της αιτήτριας στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λάρνακας από 1/12/
3. Το γεγονός της γνωστοποιήθηκε με επιστολή ημερ. 24/11/94.Ηαπόφασηαποτελεί το αντικείμενο της προσφυγής. Αρχικά ηΔιευθύντρια τουΤμήματος Κοινωνικής Ευημερίας ζήτησε ναπληροφορηθεί απότους4 λειτουργούς κατάπόσον εί­ χαν ένσταση να μετατεθούν γιατί υπήρχε πρόθεση να γίνει μία μετάθεση. Η αιτήτρια διατύπωσε γραπτώς τις αντιρρήσεις της στις 24/7/
4. Μεταξύ άλλων πρόβαλε και λόγους υγείας χωρίς τότε να στείλει ιατρικάπιστοποιητικά για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς της. Η Διευθύντρια ετοίμασε έκθεση για την προ­ τεινόμενη μετάθεσητηςαιτήτριας. Αφού επεσήμανε τηνέλλειψη πιστοποιητικών,ηΔιευθύντρια σχολίασε κάθετι πουπρόβαλεη αιτήτρια κατά της μετάθεσης της. Ακολούθησε στις 25/10/94ηπρότασητου Γενικού Διευθυντή τουΥπουργείου Εργασίαςκαι Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Είναι στην προκείμενη περίπτωση η αρμόδια αρχή, η οποία έχει την ευθύνη να εισηγείται στην Επιτροπή,που έχει την κυριαρχική αρμοδιότητα,τηδιενέργεια μεταθέσεων. Πρέπει εδώναυπομνήσω ότι κατά το αρθρ. 48

(2)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νό­ μου αρ. 1/90 ηπρότασηηοποίααπαιτείταιγια μετάθεση πρέπει να περιέχει τους λόγους που επιβάλλουν το μέτρο. 1967 Νικήτας,Δ. Γεωργίουν.Δημοκρατίας

(1995)Σύμφωνα μετανομολογηθέντα πρέπει να λαμβάνονταιπρω­ τίστως υπόψηοι υπηρεσιακέςανάγκεςαφούσυνεκτιμηθούν και οι τυχόν υπάρχουσες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες τουκρινόμενου περιλαμβανομένηςκαιτηςκατάστασηςτης υγεί­ αςτου: βλέπε Ησαΐας ν.Δημοκρατίας

(1985)3Α.Α.Δ.490, Ζα· 5 χαρίον ν.Δημοκρατίας

(1986)3Α.Α.Δ. 969, Καμμίτσηςν.Δη­ μοκρατίας

(1987)3 Α.Α.Δ. 384, Βεληγκέκα ν. Δημοκρατίας

(1991)3 ΑΛΛ. 567, ΕλπίδαΠεδίον ν. Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ.330, Τσιακονρην.Δημοκρατίας(\99\)4 Α.Α.Δ.3946και Δημοκρατία ν.Χ'Τεωργίον

(1994)3Α.Α.Δ.574. Στηναπόφαση 10 στην Ζωή Παναγιώτον Ιωσήφν.Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ. 2980,τονίστηκε ότι: "η αρμόδιαδιοικητικήαρχήείναι ο κριτής των αναγκώντης υπηρεσίας και εφόσον δενπαρεισφρύουν εξωγενείς παράγοντες στην αποτίμηση τους,δεν παρέχεται έδαφοςγιαπαρέμ­ βασητου δικαστηρίου." 15 Στέκομαι στην πρόταση. Εχει διπλή αιτιολογική βάση. Την κάλυψητωνυπηρεσιακών αναγκώνστοπλαίσιοτων συνηθισμέ- 20 νων μεταθέσεων και την ισότιμη μεταχείριση των υπαλλήλων. Σχετικά με αυτότο τελευταίο αναφέρει πωςηαιτήτριαθααντι­ καθιστούσε συγκεκριμένο ομόβαθμοσυνάδελφοτης,πουθαεπέ­ στρεφε στη Λεμεσό,ύστερα απόυπηρεσία 8 ετών στηΛάρνακα. Η πρόταση συνοδεύθηκε απότην έκθεση της Διευθύντριας και 25 τιςγραπτέςπαραστάσειςτηςαιτήτριας.Καιεπίσηςκατάλογομε τα στοιχεία πουαφορούντις μεταθέσεις όλων τωνΙδρυματικών Λειτουργών 1ης τάξης, περιλαμβανομένων των ατομικών και οικογενειακών τους συνθηκών, 30 Πρέπει να σημειωθεί ότι ηαιτήτριααπευθύνθηκεστην Ε.Δ.Υ. επαναλαμβάνονταςτηναντίθεσητηςστηνπρότασηγιαμετάθεση, συναποστέλλοντας και ιατρικά πιστοποιητικά από ιδιωτικούς γιατρούς. Τοκύριοπιστοποιητικόφέρει ημερ.4/11/94.Βεβαιώνει πως ηαιτήτριαπάσχει απόοσφυαλγίες καιοστεοαρθρίτιδα (της 35 αυχενικής μοίρας).Και συνιστάται στην αιτήτριανα μη σηκώνει βάρηκαινααποφεύγειταμάκρυναταξίδια.Παραπονείται επίσης για ημικρανίες καιυπερευαισθησίατηςόρασης. Οι βασικέςεισηγήσειςτουδικηγόρουτηςοατήτριαςαπολήγουν σε τούτο:ότι ηΕπιτροπή(καιπροηγουμένως ηΔιευθύντρια)δεν προέβησανσε έρευνααναφορικάμετηνκατάστασητηςυγείαςτης αιτήτριας ζητώντας της να υποβληθεί σε εξέταση από ιατροσυμ­ βούλιο ή σε άλλη εξέταση. Η παράλειψη είναι τόσο εξώφθαλμη 1968 40 4ΑΛΛ. Γεωργίουν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. και θεμελιακή πουεπιβάλλεται ακύρωσητης πράξηςγιατολόγο αυτό, αλλά και για πλάνη περί ταπράγματα. Είναι ακόμη αναι­ τιολόγητη.Υποστηρίχθηκε συναφώςκαιότιδενεξειδικεύονται οι ανάγκεςτηςυπηρεσίαςγιαναείναιεφικτόςοδικαστικόςέλεγχος. 5 10 15 20 Η Ε.Δ.Υ. δεν άφησε ανερεύνητη καμιά πτυχή του θέματος. Διαπιστώθηκε ορθάαπότον πιο πάνωκατάλογο ότι η αιτήτρια "δεβρίσκεται σε μειονεκτική θέση" έναντι των άλλων. Αναφέρο­ νταικαιOL υπάλληλοι που μετατέθηκανεπανειλημμένα παράτα προβλήματαυγείας που είχαν. Και ότι ηαιτήτριαδεμετατέθη­ κε απότότε που διορίστηκε. Στησυνέχεια εξετάστηκαν έναςπρος έναοι λόγοιπου επικα­ λέστηκε για να μη μετακινηθεί. Η Επιτροπήδιαπίστωσε ότι τα δύοπαώιά της αιτήτριαςείναι ενήλικες (τότε20 και24 χρονών) και ότι δεν ήτανημόνη υπάλληλος μεχρέη απόδάνειαπουσυ­ νήψε. ΗΕπιτροπήκατέληξε, απότα στοιχεία που είχε στη διά­ θεσητης,πως δεν υπήρχε βάσιμηδικαιολογία γιανα μημετατε­ θείη αιτήτρια.Παράλληλαέκρινεπωςδενυπήρχαναλλότριακίνητραστην ενέργεια τηςδιοίκησης "αλλάοι λόγοιτης μετάθεσης δεν είναι άλλοι από την εξυπηρέτηση των αναγκών της υπηρε­ σίας". Οι βασικές σκέψεις της απόφασης αντανακλώνται στο κείμενο της κοινοποίησης της που στάληκε στις 24/11/94 και αποτελεί μαζί με ταπαραπάνω έγγραφατην αιτιολογία της. 25 30 35 40 Είναι γεγονός πως η Επιτροπήδεν παρέπεμψε την αιτήτρια για εξετάσεις από κυβερνητικούς γιατρούς. Δε χρειαζόταν. Όπως προκύπτει απότο πρακτικόηΕπιτροπήέλαβε υπόψητις παθήσειςτηςαιτήτριας-τις οποίες καιπεριγράφει - καιτις επιπτώσεις τους. Ορθά όμως επεσήμανε ότι δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα ανηαιτήτριαδιέμενε στον τόποτης εργασίας της: "Η Επιτροπήπαρατηρεί ότι η μετάθεση της Γεωργίου απότη Λεμεσό στη Λάρνακα δεν εξυπακούει ότι αυτήπρέπει να πηγαινοέρχεται καθημερινάαπότον τόποτης τωρινής διαμονής τηςστον τόπομετάθεσηςτηςκαισυνεπώς τοθέμαυγείαςπρο­ κύπτει μόνο εάν, αντίθεταπροςτην έννοιατηςαλλαγήςτόπου διαμονής,ηΓεωργίου επιλέξει ναδιαμένει στηΛεμεσό." Ας σημειωθεί πως σύμφωνα με το νομοθετικό ορισμό {αρθρ. 48

(1)| "μετάθεση" σημαίνει την "μετατόπιση ενός υπαλλήλου η οποία συνεπάγεταιαλλαγήτόπουδιαμονής".Επομένωςηαιτήτρια δεν μπορούσε ναπροβάλει τηδιαμονήτηςσανδικαιολογίαγιανα παραμείνειστονπροηγούμενοτόποεργασίας,πουυπηρέτησεγια 17 1969 Νικήτας, Δ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(1995)περίπουχρόνια.Θαήτανφυσικάάλλο θέμαανοι παθήσειςτηςαιτήτριαςδενμπορούσαννατύχουννοσηλείας στον τόποτηςμετάθε­ σης,πράγμαόμωςπουδεσυμβαίνει στηνπαρούσαπερίπτωση. Αναφορικά με την εκτίμηση των αναγκών μιας υπηρεσίας στο υπό συζήτηση θέμακαι τις σχετικές παρατηρήσεις τουδικη­ γόρου της αιτήτριας για την ιδιαίτερη εξειδίκευση τους νομίζω πως το παρακάτωαπόσπασμα από την υπόθεση Ησαΐας, ανω­ τέρω,παρέχει απάντησηκαιπροσδιορίζει ταόριατων εξουσιών του δικαστηρίου: 5 10 "A presumption operates that transfers of public officers are effected in the interest of theservice Inevitably,transfers are made in the context of evaluation of the wider needs of a branch of theservice. Review of such evaluation wouldrequire 15 the Court in every case to examine how each branch of the department is staffed, virtually an impossibletask,andone that would, in effect, render the Courts the overseers of administrative action; whereas, their role is confined to the scrutiny of thelegalityof administrativeaction. Examination of 20 the needs of the service on such wideranging basis, would deprive the Administration of the flexibility necessary to respond to the ever-changing needs of the service." Υπό το πρίσμα των παραπάνω συσχετισμών ηεπίδικη απόφάση ήταν λογικά δυνατή αν όχι αναπόφευκτη.Κανένας έγκυ­ ρος λόγος για την ανατροπήτης δεν έχει θεμελιωθεί. Η προσφυγή απορρίπτεται με£150 έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. Ηαπόφασηεπικυρώνεται σύμφωνα με το αρθρ. 146.4(a) του Συντάγματος. Η προσφυγή αποοοίκτεται με £150έξοδα. 1970 25 30