4ΑΛΑ 29 Σεπτεμβρίου, 1995 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣΑ. ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης ηαίτηση. (ΣννεκδικαζόμενεςΥποθέσεις Αρ. 641/94, 652/94) 5 10 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Σνστάσεις τον Προϊσταμένον τον Τμήματος — Άρθρο 35
(4)τον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν.1/90)—Διενεργούνταιαπό τονΠροϊστάμενοκαι μόνον ελλείψει εξουσιοδοτικής πρόνοιας για μεταβίβαση της αρμοδιότητας του Προϊσταμένου — Οιπεριστάσεις στην κριθείσα περίπτωσηπροαγω γώνμε ανατάσειςδι' αντιπροσώπου — Οι προαγωγέςάκυρες. Με τις συνεκδικασθείσες προσφυγές προσβλήθηκε η προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών σε Επιμελητές, 1ης Τάξης (Υπουργείο ΠαιδείαςκαιΠολιτισμό). Οι συστάσεις κατάτη διαδικασίατων προ αγωγώνείχανυποβληθεί από "αντιπρόσωπο"του Γενικού Διευθυντή ο οποίος λόγω ταξιδιούκωλυόταν νατις υποβάλλει ο ίδιος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 20 Ο νομοθέτης, μετο Αρθρο 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90), έχει επιλέξει για ευνόητους λόγους τον "προϊστά μενο τουοικείου τμήματος" στον οποίο έχει εναποθέτει την ευθύνη γιαυποβολήσυστάσεων πουαφορούνσε προαγωγές.Ο ίδιος ονό μος δεν παρέχει την ευχέρεια μεταβίβασης της ευθύνης ήαρμοδιό τηταςπαροχήςσυστάσεων, πουθαήτανημόνηδικαιολογητικήβά σηγια τέτοια ενέργεια. 25 Έγινε επίκληση,γενικευτικά, απότοδικηγόροτηςΔημοκρατίας 1971 Φιλίππουκ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1995)στις διατάξειςτουΑρθρου 3
(2)τουπερί Εκχωρήσεως τηςΕνασκήσεως των Εξουσιών τωνΑπορρεουσών εκτινός Νόμου,Νόμοςτου 1962 (Ν. 23/62). Δεν διαφαίνεταισυσχετισμός μετους αξιωματούχουςπουαπαριθμεί το Αρθρο 3
(2)του Ν.23/62.Ούτε μπορούσε να έχει τέτοιες ερμηνευτικές προεκτάσεις, θ α ήταν εμφανείς οι κίνδυνοι εκφυλι σμού και εξουδετέρωσης της σημαντικής αυτής αρμοδιότηταςγια το συμφέρον της δημόσιας υπηρεσίας σε περίπτωση που ήτανδυ νατήηανέλεγκτη μεταβίβασητηςσε άλλο υπάλληλο. 5 10 Υπάρχει καιμιαάλληόψη.Από τηνανάγνωσητων συστάσεων, που είναι διατυπωμένες σε δύο περίπου σελίδες του πρακτικού, διακρίνει κανείς τον έντονο προσωπικό τόνο των εν προκειμένω συστάσεων στις οποίες είχε προβεί ο παρευρευθείς. Προκύπτει ότι εξέφραζε τις δικές του απόψεις.Όχι εκείνες του Διευθυντή, όπως απαιτεί ο νόμος. 15 Η γνώμη που έχει σχηματίσει το Δικαστήριο βρίσκει πλήρες έρεισμα στην υπόθεση Φ.Στνλιανίδηςκ.ά ν.ΕΛ.Υ. Καισυμφωνεί απόλυτα μετις επιπτώσεις πάνωστηνομιμότητατηςπράξης,όπως διαγράφονται στην απόφασηεκείνη. Οι προσφυγές Λ.Κ.200 έξοδα. επιτυγχάνουν 20 με 25 Αναφερόμενη νπόθεση: Στνλιανίδη κ.ά. ν. Ε.Δ.Υ.
(1995)4 Α.Α.Δ.
- Προσφυγές- 30 Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτης καθ'ης ηαίτηση ημε ρομηνίας 4/3/94, με την οποία προήχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Επιμελητή, 1ης Τάξης, στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, αντί των αιτητών. 35 Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. Γ. Στυλιανίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την Καθ' ης ηαίτηση. Καμία εμφάνιση για τα Ενδιαφερόμενα μέρη. Cur. adv. vult. 1972 40 4ΑΛΛ. 5 10 Φιλίππου κ,ά. ν. Δημοκρατίας ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Στις 4/3/94η καθής η αίτηση Επιτροπή απο φάσισε την προαγωγή των ενδιαφερομένων προσώπων από τις 15/4/94στη θέση Επιμελητή 1ης τάξης στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Είναι η Γιαννούλα Παπαέλληνα-Σκοτεινούτης οποίας την προαγωγήπροσβάλλουν η αιτήτρια στην προσφυγή αρ.652/94καιοαιτητήςστην 641/
- Στηντελευταίααυτήαίτη ση συμπροσβάλλεται και ηπροαγωγήστην ίδιαθέση της Λητώς Χ. Βαλιαντή και του Ανδρέα Βασιλειάδη. Η επίδικηαπόφαση δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 27/5/
- Είναιφανερόςολόγος συνεκδίκασης τους. Θαμπορού σε εδώναλεχθεί ότι οι συνεκδικαζόμενες προσφυγές αρ.512 και 513/94, που στρέφονταν κατάτης ίδιαςπράξης, αποσυνδέθηκαν, κατόπιν σχετικού αιτήματος και αποσύρθηκαν. Η απόρριψη τους έγινε στις 14/9/
- 15 20 25 Η Ε.Δ.Υ. κάλεσε με επιστολή της το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου ναεκφέρει,ωςπροϊστάμενος τουτμήματοςπουυπη ρετούσαν οι υποψήφιοι,τις απόψεις τουκατάτην κρίσιμη συνε δρίασηπουέγινε,όπωςαναφέρθηκεστην αρχή,στις 4/3/
- Οτελευταίος πληροφόρησε την Επιτροπή(επιστολήημερ.28/2/94) OTL "λόγω απουσίαςμουστοεξωτερικό έχωεξουσιοδοτήσει τονΠρώ το Διοικητικό Λειτουργό του Υπουργείου Παιδείαςκαι Πολιτι σμούκ. Χρ. Ιωάννουναμεαντιπροσωπεύσει στην ενλόγω συνε δρίαση". Πράγματιστησυνεδρίασηπαρέστηοκ.Ιωάννου"ωςεκπρόσωπος του Γενικού Διευθυντή" όπως καταγράφηκε στο πρα κτικό της απόφασης και σύστησε τα τρία ενδιαφερόμενα μέρη. Όπως προκύπτειαπότο ίδιοπρακτικόοι συστάσεις αυτέςείχαν επίδραση,θαήτανκαλύτεραναπει κανείς κυριαρχικήεπίδραση, στηδιαμόρφωσητηςκρίσης τηςΕπιτροπής. 30 35 40 Με αφορμή αυτό το γεγονός ο δικηγόρος των αιτητών υπέ βαλεπωςη σύσταση είναι παράνομη.Ονόμος αναθέτειτηνυπο χρέωση σε προϊστάμενο τμήματος ο οποίος δεν έχει δικαίωμα να εκχωρεί σεάλλο υπάλληλο τηναρμοδιότηταπουτουπαρέχει το αρθρ. 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου αρ. 1/90. Για να υποστηρίξει τη σκέψητου αναφέρθηκεσε απόφασητου Προέδρου του Δικαστηρίου στην Φ. Στνλιανίδης & Αλλοι ν. ΕΛ.Υ.
(1995)4 Α.Α.Δ. 1873. Ηδιαζευκτικήπρόταση του κ. Αγγελίδη που αφοράτο ίδιο θέμα είναι πως οι συστάσεις ήταν αναιτιολόγητες. Περαιτέρω ότι δεν αποκαλύπτεταιη πηγή των πληροφοριών του κ. Ιωάν νου. Το παράπονοσχετίζεται με τις πληροφορίες που πήρεγια τους υποψηφίους απότους άμεσαπροϊστάμενους τους και τον 1973 Νικήτας, Δ. Φιλίππου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Πρώτο Επιμελητή, πράγμαπουαναφέρεταιρητάστοπρακτικό. Προσβάλλεται σαναναιτιολόγητη HOLηίδιαηεπίδικηαπόφαση. Τέλος οσυνήγορος σχολιάζει ταστοιχεία πουαφορούνστακρι τήρια προαγωγήςπουπροβλέπει ονόμος γιαναπροβάλει τη θέ σηότι οι αιτητές υπερέχουν ήείναι ισάξιοι των προαχθέντων. Προτεραιότητα έχει το πρώτο θέμα που έθιξε ο συνήγορος. Είναι φανερόπως έχεικυριαρχικήσημασία. Ονομοθέτης, μετο αρθρ. 35
(4), έχει επιλέξει για ευνόητους λόγους τον "προϊστά μενο του οικείου τμήματος" στον οποίο έχει εναποθέσει την ευβύνη για υποβολή συστάσεων που αφορούν σε προαγωγές. Ο ίδιοςονόμος δενπαρέχειτηνευχέρεια μεταβίβασηςτης ευθύνης ήαρμοδιότηταςπαροχήςσυστάσεων, πουθαήτανημόνηδικαι ολογητική βάσηγια τέτοια ενέργεια.
(1995)5 10 15 Έγινε επίκληση, γενικευτικά, από το δικηγόρο της Δημοκρα τίας στις διατάξειςτου αρθρ.3
(2)του περί Εκχωρήσεως τηςενασκήσεως των Εξουσιών τωνΑπορρεουσών εκτίνοςΝόμου,Νόμος του 1962 (Ν.23/62). Όμωςηπροσεκτικήανάγνωσητωνδιατάξεων αυτών δείχνει ότι ηεμβέλεια τους περιλαμβάνει μόνο Υπουργό ή 20 Ανεξάρτητο Αξιωματούχο τηςΔημοκρατίας ήάλλη αρχήστηΔη μοκρατία.Δεν μπορεί νακαλύπτει "Προϊστάμενο Τμήματος"που, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του αρθρ.2 του Ν. 1/90, "σημαίνει αυτόνπουκατέχειτηνιεραρχικάανώτατηθέσηστοΤμή μα". Δε διαφαίνεται συσχετισμός με τους αξιωματούχους που 25 απαριθμεί το αρθρ. 3
(2)του Ν.23/62.Ούτε μπορούσε να έχειτέ τοιεςερμηνευτικές προεκτάσεις. Θαήτανεμφανείςοικίνδυνοιεκ φυλισμούκαιεξουδετέρωσης τηςσημαντικήςαυτήςαρμοδιότητας για το συμφέρον της δημόσιας υπηρεσίας σεπερίπτωσηπου ήταν δυνατήηανέλεγκτη μεταβίβασητης σε άλλο υπάλληλο. 30 Υπάρχει και μίαάλλη όψη.Από την ανάγνωσητων συστάσε ων,πουείναι διατυπωμένες σεδύοπερίπουσελίδεςτουπρακτι κού,διακρίνει κανείςτον έντονο προσωπικό τόνο των συστάσε ων στις οποίες είχε προβεί ο παρευρεθείς. Προκύπτει ότι εξέφράζε τις δικές του απόψεις.Όχι εκείνες του Διευθυντή, όπως απαιτεί ονόμος.Αρκείτοακόλουθοαπόσπασμαγιαναδείξει τη βασιμότητα της θέσης: "Γνωρίζω προσωπικάπολλούς απότους υποψηφίους, ιδιαίτερα τους παλαιότερους,εξαιτίαςτης μακρόχρονης παραμο νής μουστο Υπουργείο σευπεύθυνεςθέσεις. Παράταύτα,τό σο γι' αυτούςόσο καιγια τους υπόλοιπους υποψηφίουςπου δε γνωρίζω, πήραπληροφορίες για την προσφορά,τηναξία 1974 35 40 4 ΑΛΛ. Φιλίππου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. καθώςκαιτην καταλληλότητατους γιατηνυπόπλήρωσηθέ ση τόσο από τους άμεσα προϊσταμένους τους όσο και από τον Πρώτο Επιμελητή." 5 Η γνώμη που έχω σχηματίσει βρίσκει πιστεύω πλήρες έρει σμα στην υπόθεση Φ. Στνλιανίδης, ανωτέρω. Και συμφωνώ απόλυτα με τις επιπτώσεις πάνω στη νομιμότητα της πράξης, όπως διαγράφονταιστην απόφαση: 10 "Οι αξιολογήσεις καισυστάσεις πουυποβλήθηκανστιςυποθέ σεις που αποτελούν το αντικείμενο αυτών των προσφυγών, δενπροήλθαναπότηναρχήπουπροβλέπει ονόμος. Η υποβο λή τους ήταν παράνομη.Και η απόφασητης Ε.Δ.Υ. έκνομη εφόσον λήφθηκε στην απουσίατων στοιχείων που προβλέπει ονόμος - συστάσεις τουΠροϊσταμένου -καικατά παρέκκλιση από τις διατάξειςτουλήφθηκανυπόψηοι συστάσεις αξιωμα τούχου άλλου απόεκείνο πουκαθορίζειο νόμος." 15 20 25 Ηκατάληξηαυτήκαθιστάαχρείαστη την ενασχόληση μου με οποιονδήποτε άλλο απότους λόγους που προβλήθηκαν για την ακύρωσητηςπράξης. Οι προσφυγές πετυχαίνουν.Επιδικάζω £200έξοδα σεβάρος του δημοσίου. Ηεπίδικη απόφασηακυρώνεται στο σύνολο της δυνάμει των διατάξεωντου αρθρ. 146.4(β)τουΣυντάγματος. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με £200έξοδα. 1975