4ΑΑ-Δ. 30Οκτωβρίου,1995 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣΠΑΝΑΠΩΤΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ωνηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 243/94) 5 ΦόροιΚαταναλώσεως— Μηχανοκίνητα οχήματα— Κατασκευή οχή ματος στηΔημοκρατία — Τρίτος Πίνακας τονπερί Τελωνειακών Δασμών και ΦόρωνΚαταναλώσεως Νόμου — Κατάσχεση — Δεν είναι εκτελεστή πράξη — Ταπορίσματα τηςΑριστοτέλουςκ.ά. ν. Δημοκρατίας—Δεσμευτικά και για τηνκριθείσα περίπτωση. [Πέραν των ανωτέρων τίτλων, η απόφαση του Δικαστηρίου, διαβάζεταιως σύνολο], 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Αριστοτέλους κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ. 279. 15 Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίοντηςαπόφασης τουκαθ'ουη αίτηση αρ. 2 ημερομηνίας 3.2.1994, με την οποία προέβη στην κατάσχεση τουυ π ' αρ.εγγραφής JR321οχήματοςτου αιτητή. Φ. Πελίδης, γιατον Αιτητή. 25 Λ. Καοντζάνη, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ων ηαίτηση. Cur.adv.vult. 2319 Παναγιωτίδης ν. Γεν. Εισαγγελέακ,ά.
(1995)ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.: Οαιτητήςμετηνπροσφυγήαυτήπροσβάλλει την απόφαση του Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων ημερ.3.2.94 με την οποία ο Διευθυντής προέβη στην κατάσχεση του υπ'αρ. εγγραφής JR 321 οχήματος τουαιτητή. 5 Ο λόγος πουοδήγησε στην πιο πάνωπράξηήτανότι ηαλλα γή αμαξώματοςκαι αλλαγή μηχανής του επίδικου αυτοκινήτου έγιναν σε μικρό χρονικό διάστημαη μια απότην άλλη (6 μήνες περίπου), γεγονός που κατά την άποψη των καθ' ων η αίτηση οδηγούσε στο συμπέρασμα πως οαιτητής "κατασκεύασε"όχημα στηΔημοκρατία,με αποτέλεσμα αυτόναβαρύνεται μετουςφό ρους κατανάλωσης που προβλέπονται στην αντίστοιχη κλάση του Τρίτου Πίνακατου Περί Τελωνειακών Δασμών καιΦόρων Καταναλώσεως Νόμου. 10 15 Ο δικηγόρος του αιτητήισχυρίστηκε πως ηεπίδικηπράξη λή φθηκεκατάπαράβασητουνόμουκαιχωρίςτηδιεξαγωγήδέουσας• έρευνας αναφορικάμε τις συνθήκες που οδήγησαν στις αλλαγές αμαξώματοςκαι μηχανήςπριντηκατάσχεση τουοχήματος. 20 Δεν χρειάζεται να υπεισέλθω στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης ενόψειτηςπρόσφατηςαπόφασηςτηςΟλομέλειας στην Ανδρέας Αριστοτέλους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1995)3 Α.Α.Δ.279, στην οποίααποφασίστηκεότι ηκατάσχεσηδεν είναι εκτελεστήδιοικητική πράξηκαι δεν υπόκειται σε αναθεωρητικό έλεγχο δυνάμει του Λρθρου 146 τουΣυντάγματος. Ηδικηγόρος των καθ' ων ισχυρίστηκε ενώπιον μουπριν την έκδοση της απόφασηςτης Ολομέλειας πως η επίδικη πράξη εί ναι εκτελεστήκαι υποκείμενη σε αναθεωρητικό έλεγχο με βάση τοΑρθρο 146 προβάλλοντας βασικάταίδιαεπιχειρήματαπουη Δημοκρατίαπρόβαλεκαιενώπιον τηςΟλομέλειας. Οδικηγόρος τουαιτητήείπε πωςδενθαήθελεναπροβείσεοποιοδήποτεσχό λιο επί του θέματος εφόσον αναμένετοπολύ σύντομα ηαπόφα ση της Ολομέλειας. 25 30 35 Ηπιο πάνωαπόφασητης Ολομέλειας έχειεπιλύσει οριστικά το θέμακαιπαραθέτωπιοκάτωσχετικόαπόσπασμα: "Σύμφωνα με τις απόψειςπουεκφράστηκαν,ηκατάσχεση είναι εκτελεστή διοικητική πράξη επειδή επιφέρει στέρηση της κατοχής και της χρήσης των εμπορευμάτων και, όπως προσθέτουν οι καθ'ων ηαίτηση,επειδήεμπεριέχει απόφαση του αρμόδιου διοικητικού οργάνου ότι τα εμπορεύματα 2320 40 4ΑΛΛ. 5 Παναγιωτίδης ν.Γεν.Εισαγγελέακ.ά. Αρτεμης, Δ. πράγματι υπόκεινται σε δήμευση. Επομένως, όπως εισηγού νται, "οι διατάξεις του Δευτέρου Παραρτήματοςτου Νόμου περίΤελωνείωνκαιΦόρωνΚατανάλωσηςαρ.82/67, οι οποί ες καθιερώνουν την κήρυξη ήεπικύρωση της δήμευσης μέσα από αστική διαδικασία ενώπιον ΕπαρχιακούΔικαστηρίου", είναι συλλήβδην αντισυνταγματικές. Όπως εξήγησαν, το έρ γο του ελέγχουτης ορθότηταςτης νομιμότητας τηςκατάσχε σης εμπίπτει κατάτο Σύνταγμαστην αποκλειστικήδικαιοδο σία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 10 15 20 25 30 35 40 Βρίσκεται στον πυρήνατης εισήγησης ηαντίληψη πως οι διατάξεις του Νόμου που εξουσιοδοτούν την κατάσχεση εί ναι αυτοτελείς και,επομένως, διαχωρίσιμες απότις υπόλοι πες.Δεν είναι έτσι.Ο Νόμοςεισάγει μηχανισμό αδιαίρετο.Η κατάσχεση δεν αποτελεί την ενέργεια που αφ' εαυτής, κατά το Νόμο,επιφέρει τηδήμευση καιδεν επάγεταισυνέπειες ως προς τοδικαίωματηςκυριότηταςεπί τουεμπορεύματος που κατάσχεται. Το εμπόρευμα περιέρχεται ή δεν περιέρχεται στην κυριότητα της Δημοκρατίας ανάλογα με την αντίδραση του κυρίου του ή την κατάληξη της τελωνειακής δίωξης. Η πρότασητων καθ' ων ηαίτησηκαιτων αιτητών πουτηνυιο θετούν, παραγνωρίζει αυτή την πραγματικότητα. Αποτελεί όρο του Νόμουναδιενεργείται ηκατάσχεση όχι γιαναεπέλ θουν εξ αυτήςτης ίδιαςόποιαέννομα αποτελέσματα, εννοείται άλλα από όσα συνδέονται προς την προσωρινή κατοχή του εμπορεύματος στα οποία θα επανέλθουμε, αλλά για να ακολουθήσουν όσα προνοούνται ως συνέχεια κατά το νόμο. Η υιοθέτηση της εισήγησης που υποβλήθηκε θα προσέδιδε στην κατάσχεση έννοια και περιεχόμενο ασυμβίβαστο προς τις ρητές διατάξεις του Νόμουπου τηδιέπουν. Γιατουςλόγους πουπαραθέσαμεκρίνουμε πως,στοπλαίσιο του πλέγματος των διατάξεων του Νόμου82/67,ηκατά σχεση δεν είναι εκτελεστήδιοικητική πράξηκαι δεν υπόκει ται σε αναθεωρητικόέλεγχοδυνάμει τουάρθρου 146 του Συ ντάγματος. EivaLγεγονός ότιηκατάσχεση αφ' εαυτήςστερεί τηνκατοχήτουεμπορεύματοςπουκατάσχεταιαλλάδενείναι εξ αυτού του λόγου εκτελεστή διοικητική πράξη ενόψει της άρρηκτης σύνδεσης της προς τη δικαστική διαδικασία που προνοείται.Οι υποθέσεις PhediasKyriakides v.Republic 1 R.S.C.C. 66, και Charilaos Xenophontos v. Republic 2 R.S.C.C. 89 είναι σχετικές. 2321 Αρτεμης, Δ. Παναγιωτίδης ν. Γεν. Εισαγγελέα κ.ά.
(1995)Οι προσφυγές στην έκτασηπουπροσβάλλουν κατάσχεσηπου έγινε, θααπορριφθούνωςαπαράδεκτες." Με βάση τα πιο πάνωκρίνω ότι με την παρούσα προσφυγή δεν προσβάλλεται εκτελεστή διοικητική πράξη υποκείμενη σε αναθεωρητικό έλεγχο, καικατά συνέπεια καθίσταταιαχρείαστη ηεξέταση της ουσίας τηςυπόθεσης. Η προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίς διάταγμαγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2322 5