4ΑΑΛ. 6 Νοεμβρίου, 1995 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗ, Αιτητής, ν. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 158/93) 5 10 Φορολογία — Φορολογία εισοδήματος— Συμφωνία διευθέτησης με ταξύ Εφόρου και φορολογουμένου ωςπρος το εισόδημα— Δενθε μελιώνει την φορολογία η οποία επιβάλλεται κανονικά με εκτελε στή πράξη — Καθιστά περιττή τη συνέχιση της έρευνας από πλενράς Εφόρου — Κωλύει τον φορολογούμενο από του να προβάλει μεταγενέστερα ισχυρισμούς πλημμελούς έρευνας. Φορολογία — Φορολογία εισοδήματος — Υποχρέωση του φορολο γούμενου να προσκομίζει στοιχεία νποστηρικτικά των εκδοχών του — Ειδικότερα το θέματης αδικαιολόγητηςπαράλειψης — Πε ριστάσεις στην κριθείσα περίπτωση. Οαιτητήςαμφισβήτησετηφορολογίατουεισοδήματοςτουγιαπε ρίοδοπέραντηςδεκαπενταετίαςπροβάλλονταςσειρά ισχυρισμών. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, εν μέρει ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση,αποφάσισεότι: 20 25 1. Ο φόρος επεβλήθη εδώ με εκτελεστή διοικητική απόφαση. Η συμφωνίααφορούσε απλώς στο ΰψος των ειδοσημάτων τουαιτητή και εφόσον ο αιτητής συμφώνησε ως προς το πόσαήταν αυτά τα εισοδήματα, δεν νομιμοποιείται τώρα να ισχυρίζεται ότι δεν διεξάχθηκε έρευνα προς εξακρίβωση τους ή οτιδήποτε άλλο. Ησύμπτωσητωνθέσεων τουαιτητήκαιτουΕφόρουενώπιον τουοποίου βρίσκονταν και ταυπόλοιπαστοιχεία του φα κέλου ωςπροςτο εισόδημα τουαιτητή,καθιστούσε περιττή είτε 2409 Χ"Παναγήν.ΕφόρουΦόρουΕισοδήματος
(1995)τηδιεξαγωγή άλλης έρευνας είτετην παραπομπήσε άλλα στοι χεία. Ηαπόφασητου Εφόρουγιαταέτημέχρι το 1980 ήτανεύ λογα επιτρεπτή.
- Ηεκτίμηση των γεγονότων ανήκει στον Έφορο. Ηκατάληξητου πωςδενπροσκομίστηκαν στοιχεία πουθαέπειθανπώς εμβάστηκε καιτοσυζητούμενο ποσόαπότοεξωτερικό δενέχεικλονιστείκαι η απόρριψη του ισχυρισμού του αιτητή πάνω σ' αυτή τη βάση, ήταν εύλογα επιτρεπτή. Ηκατανομήτου ποσού στα χρόνια που αναφέρθηκανδεν αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης καιηαπόφασητου Εφόρουπρέπεινα επικυρωθεί και ωςπροςαυτότοθέμα.
- ΚάθεάλλοπαράήτανευθύνητουΕφόρουναερευνήσειοίδιοςτον ισχυρισμό πωςηεπίμαχηκατάθεσηανήκεστον αδελφότουαιτητή. Η κατάθεση ήταν καταχωρισμένη στο όνομα του αιτητή και εναπόκειτοσ' αυτόννααντικρούσει τησαφήσημασίατης,μεστοιχεία. 5 10 15
- Ως προς τοζήτηματηςεπένδυσης στο λογαριασμό εξωτερικού, η παράλειψηπαροχήςλεπτομερειών απότοναιτητήδεναναπληρώ νει τοκενό. Δεν θεμελιώθηκε οποιοδήποτε συγκεκριμένο γεγονός 20 που θααποτελούσε βάσηγια την εξαγωγή συμπεράσματος.Αλλη προσέγγιση θασήμαινε πως οΈφοροςθαμπορούσε να θεωρήσει πωςηκατάθεσηήμέροςτης έγινεακόμακαιπριναπότο
- Η εξασφάλιση των απαραίτητωνστοιχείων γι'αυτό το ζήτημαήταν στο πεδίοτων δυνατοτήτων του Εφόρουκαιόπως καιστην υπό25 θέση Andreas Charalambous στην οποία αντιμετωπίστηκε και παρόμοιο θέμα,απαιτείτοπεραιτέρω έρευνα.
- Οι ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας αναφέρονται σεαδικαιο λόγητη παράλειψητου αιτητήαλλά ούτε σ' αυτέςούτε στην τέλι30 κήαπόφασηή σεάλλο έγγραφουπάρχειεξήγησηωςπροςτοποια ήταν ηαδικαιολόγητηπαράλειψηπουείχευπόψη τουοΈφορος και ακόμα ως προς το ποιος ήταν ο συσχετισμός της με τηνβε βαίωση για το κάθε φορολογικό έτος. Δεν μπορεί να βρεθεί αν όσα αναφέρθηκανστηγραπτήαγόρευση για τους καθ'ωνηαίτη35 ση συνιστούν πράγματι την αδικαιολόγητη παράλειψη που είχε κατάνουν ο Έφοροςκαιθα ήτανανεπίτρεπτοναελεχθείηνομι μότητα αυτήςτης πτυχήςτης απόφασηςπάνωσετέτοια υποθετι κήβάση.Ούτε είναι έργο τουΔικαστηρίου ναεπιχειρήσει άντλη ση συμπερασμάτων από τα αναρίθμητα,αταξινόμητα μάλιστα, 40 στοιχεία του φακέλου σε σχέση με το κάθε επίδικο έτος από το 1971 μέχρι το
- Η αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης ανήκει στη διοίκηση, ελλείπει εν προκειμένω, οδικαστικός έλεγ χος είναι αδύνατος, και αυτότο μέρος της απόφασηςπρέπει να 2410 4AAA, Χ'ΊΙαναγήv.ΕφόρουΦόρου Εισοδήματος ακυρωθεί. Εφόσον οΈφοροςαιτιολογήσει τηναπόφασητουκαι νοουμένου ότι οαιτητήςδενθαικανοποιηθείκαιθαθέσει εκνέ ου το θέμα ενώπιον του Δικαστηρίου, ο αναθεωρητικόςέλεγχος θααφορά σεδιοικητικήκρίσησυγκεκριμένη. 5
- Γιατους πιοπάνωλόγους,δυνάμειτουΑρθρου 146.4(a)και(β) του Συντάγματος, Α. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηεπικυρώνεται 10 (α)στην έκτασηπουαναφέρεται σταφορολογικά έτη 1971-1975, 1978, 1979/78, 1979 και 1980, 15 (β)στην έκτασηπου αναφέρεταιστο ποσό των Λ.Κ.22,700που καταμερίστηκε σταφορολογικά έτη 1981 και 1983-1987, (γ) στην έκτασηκατάτην οποίαθεωρεί το ποσό της επένδυσης στο εξωτερικό ύψουςΛ.Κ.144.098,48ως εισόδημα του αιτη τήυποκείμενο σε φόρο εισοδήματος, 20 (δ)στην έκτασηκατάτηνοποίαθεωρεί ότι ηπιοπάνωεπένδυση απέφερεστον αιτητήετήσιοεισόδημασεποσοστό 15/14% ετη σίωςυπόμορφήτόκων,υποκείμενο σε φόροεισοδήματος. 25 Β. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηακυρώνεται (α)ωςπροςτο μέροςτηςπουαναφέρεταιστον καταμερισμότου ποσού της επένδυσης στο εξωτερικό στα έτη 1985 και 1986 και συνακολούθως 30 (β)ως προςτονυπολογισμό τουεισοδήματος υπόμορφήτόκων από τηνπιοπάνωεπένδυσηκαι 35 (γ) ωςπροςτηνεπιβολήτόκωνγιακαθυστέρησηστηδιενέργειατης βεβαίωσης,οφειλόμενησεαδικαιολόγητηπαράλειψητουαιτητή. Η προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς χωρίς έξοδα. 40 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Rainbow v.Republic
(1984)3 C.L.R. 846, Eliades v.Republic
(1985)3 C.L.R. 1904, 2411 Χ"Παναγήν.Εφόρου Φόρου Εισοδήματος
(1995)Σκαρπάρηςν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ. 1004, Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 912, Νίκος Ψαράς και Υιοί Κέντρα Αναψυχής Ατό ν. Δημοκρατίας
(1991)4Α.ΑΛ. 663, 5 Κεφάλας ν. Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ. 944, 10 Kalogyrou v.MinisterofFinancea.o.
(1989)3C.L.R. 455, Charalambous v. Republic
(1989)3C.L.R.
- Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του καθ' ου ηαίτηση σε σχέσημε ταεισοδήματα τουαιτητήγιαταχρόνια απότο
- Σπ. Ευαγγέλου, γιατονΑιτητή. 20 Λ. Δημητριάδου,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατουςΚαθ'ων η αίτηση. Cur.adv. vult. 25 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Τίθεται υπόαναθεώρησηηαπόφα σητουΕφόρου Φόρου Εισοδήματος σε σχέσημεταεισοδήματα του αιτητήσχεδόν γιαόλαταχρόνια απότο 1971 -
- Τα φορολογικά έτη 1971-1975, 1978, 1979/78, 1979 και 1980, 30 συνθέτουν την πρώτη ενότητα. Βεβαιώθηκε η φορολογία ως προς αυτά πάνω στη βάση συμφωνίας μεταξύ του Εφόρουκαι του αιτητήμέσω των ελεγκτών του.Πρόκειται για μικρά ποσά συνολικού ύψους £1,620 περίπου. Είναι η άποψη του αιτητή πως παράτησυμφωνία,πουδέχεται OTL πράγματιέγινε,οΈφο- 35 ρος είχε καθήκον συνυπολογισμού στοιχείων που βρίσκονταν στο φάκελο αλλά και περαιτέρω έρευνας, ιδιαίτερα αφού ήταν γνωστό ότι ο αιτητής έμβαζε εισοδήματα από επενδύσεις που έκαμε ότανήτανκάτοικος εξωτερικού. Η συμφωνίαδενήτανδε σμευτική, δενείχενομική ισχύκαιπάντωςδενμπορούσε ναδη- 40 μιουργήσει έννομα αποτελέσματα.Ταεισοδήματατουαιτητήγια τα χρόνια αυτάσυμφωνήθηκανστοπλαίσιοδιαπραγματεύσεων για πλήρηδιευθέτηση τωνυποχρεώσεων τουαιτητή,ηοποίαδεν έγινε τελικά κατορθωτή.Συμφωνεί όμως ο αιτητής πωςησυμ2412 4ΑΛΛ. Χ"Παναγή ν.Εφόοον Φόρου Εισοδήματος Κωνσταντινίδης, Δ. φωνία δεν τελούσε κάτω από οποιανδήποτε αίρεση και ειδικά κάτω απότην αίρεση της πλήρους διευθέτησης. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δεν βρισκόμαστε μπροστά σε αξίωση φόρουδυνάμει της συμφωνίας και δεν τίθεται ζήτημα αναζήτησης έννομων συνεπειών πουεκπηγάζουναπότησυμφωνία απ' ευθείας.Οφόροςεπεβλήθη με εκτελεστήδιοικητική απόφαση. Ησυμφωνία αφορούσε απλώς στούψος των εισοδημάτων τουαιτητήκαι εφόσον οαιτητήςσυμ φώνησε ωςπροςτοπόσαήταναΐϊτάταεισοδήματα,δενμπορώνα δω πώς νομιμοποιείται τώρα να ισχυρίζεται ότι δεν διεξάχθηκε έρευναπροςεξακρίβωσητουςήοτιδήποτεάλλο.Ησύμπτωσητων θέσεων του αιτητήκαι του Εφόρου ενώπιον του οποίου βρίσκο ντανκαιταυπόλοιπαστοιχεία τουφακέλουωςπροςτο εισόδημα του αιτητή,καθιστούσε περιττή είτετηδιεξαγωγή άλλης έρευνας είτετηνπαραπομπήσεάλλαστοιχεία. Η απόφασητουΕφόρουγια ταχρόνιαπουαναφέρθηκανήτανεύλογαεπιτρεπτή. Μπορείναείναισύντομηκαιηεξέτασητουθέματοςπου εγείρε ταισεσχέση μεταφορολογικάέτη 1981 και 1983 -1987 αναφορικά με τη διαπίστωση του Εφόρου πώς προέκυψε αδήλωτο εισόδημα ύψους£22.740απότησύγκριση τηςκατάστασηςκεφαλαίουτου αι τητή μεταξύ της 1 Ιανουαρίου 1981 και 31 Δεκεμβρίου
- Ο Έφοροςαπέρριψεσυναφώςτους ισχυρισμούς τουαιτητήότι ποσό συνολικού ύψους £28.070αντιπροσώπευε χρήματαταοποία απέκτησε στο εξωτερικό πριντο 1971,ότι ησύζυγος τουείχεκατάτην 31Δεκεμβρίου 1980£10.000 μετρητάκαιότιτοκόστος τηςημιτε λούς κατοικίαςτου κατά την 31 Δεκεμβρίου 1980 δεν ήταν £7.000 αλλά£12.860.0αιτητήςθέτειθέμαμόνοσεσχέσημεταχρήματατα οποίακατάτον ισχυρισμό τουεισήξεαπότοεξωτερικό. Υποστηρίζειπωςείχεεισάξει £200.000,πώςσεανύποπτοχρόνο είχε αναφέ ρει πως κάποιος αλλοδαπός του όφειλε £50.000και πως δεν εδικαιολογείτο οΈφοροςνακαταλήξει σεαντίθετηδιαπίστωση. Ο Έφορος, όπως αναφέρεταιαπότους καθ'ων ηαίτηση,είχε δεχθεί πως ο αιτητής είχε εισάξει £105.000 μέχρι την 31 Δε κεμβρίου 1980 και άλλες £24.152 κατά την περίοδο 1981
- Απέρριψε τους ισχυρισμούς πως οαιτητήςεισήγαγε καιτο άλλο ποσό το οποίο προτάθηκε ως η εξήγηση για τη διαφορά κεφα λαίου που διαπιστώθηκε επειδή,ως προς αυτό,δεν προσκομίστηκαν οποιαδήποτεαποδεικτικά στοιχεία. Δέχεται στηναγόρευσητουοαιτητήςπως,"είναι ίσως γεγονός ότιοαιτητήςδενπροσκόμισε αρκετάαποδεικτικάστοιχεία,(προ σκόμισεορισμένα),γιαναυποστηρίξει τον ισχυρισμό του" αλλά 2413 Κωνσταντινίδης,Δ. Χ'ΊΙαναγήν. ΕφόρουΦόρουΕισοδήματος
(1995)εισηγείται πως έπρεπεναληφθεί υπόψηότι ταεμβάσματαπροέρ χονταν από τη Νιγηρία,η αυστηρή νομοθεσία της οποίας δημι ουργούσε τεράστιες δυσκολίες στην εξαγωγή συναλλάγματος. Παρεμβάλλω πως δεν έχει εξειδικευθεί ποια είναι τα "ορισμένα στοιχεία" που παρουσίασε ο αιτητής ως προς το συγκεκριμένο 5 ποσό αλλάδενομίζω πωςχρειάζεταινασταθούμεσ'αυτό.Η εκτί μηση των γεγονότων ανήκει στον Έφορο.Ηκατάληξη του πως δεν προσκομίστηκαν στοιχεία πουθαέπειθανπώς εμβάστηκεκαι το συζητούμενο ποσό από το εξωτερικό δεν έχει κλονιστεί καιη άποψητου ισχυρισμού τουαιτητήπάνωσ' αυτήτηβάση,ήτανεύ- 10 λογα επιτρεπτή.Η κατανομήτουποσού σταχρόνια που αναφέρ θηκαν δεν αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης και ηαπόφασητου Εφόρουπρέπει να επικυρωθεί καιως προς αυτότοθέμα. Αφιερώθηκε περισσότερη επιχειρηματολογία σε σχέση με το τρίτο θέμα το οποίο αφορά και στο μεγαλύτερο από τα ποσά που θεωρήθηκανότι συνιστούσαν εισόδημα τουαιτητή. 15 Απεστάλη από τις Φορολογικές Αρχές του Ηνωμένου Βασι λείου πληροφοριακό δελτίο σύμφωνα με το οποίο κατά το χρό- 20 νο που έληξε στις 5 Απριλίου 1986 ο άψητης είχε καταθέσεις στην Αγγλία ύψους £144.098,48στερλίνες σε treasury stocks. Η εξέλιξη καταγράφεταιστην επιστολή του Εφόρου ημερομηνίας 20 Νοεμβρίου 1992 ηοποίαενσωματώνει καιτην προσβαλλόμε νη απόφαση. Με δυο λόγια οαιτητής δεν προσκόμισε οποιαδή- 25 ποτέστοιχεία σεσχέσημετηνκατάθεσηαλλάπεριορίστηκε στον ισχυρισμό πως ενώ πράγματιήτανο ίδιος πιστωμένος, αυτότο ποσό ανήκε στον αδελφότου. Ο Έφοροςαπέρριψε τον ισχυρισμό του αιτητήγιατί δεν είχε 30 προσκομίσει αποδεικτικάστοιχεία προς υποστήριξη του. Οαιτητής εισηγείται πως υπήρχε αποδεικτικό στοιχείο που απεκά λυπτε πως η κατάθεση ανήκε στον αδελφό του. Παρέπεμψε σε φωτοαντίγραφο επιταγής που είχε, όπως ισχυρίστηκε, εκδώσει εις διαταγήτου αδελφούτου το 1987, σε ανύποπτοδηλαδήχρό- 35 νο,γιατοποσό των£179.040στερλινών. Ηεπιταγήήταντοισά ξιο τηςκατάθεσηςτότε,καιμαρτυρεί τηνεπιστροφήτης. Ενπά ση περιπτώσει, συνεχίζει ηεισήγηση του αιτητή, και ανδεν είχε προσκομίσει ικανοποιητικάστοιχεία,ήτανυποχρέωση τουΕφό ρου να ερευνήσει ο ίδιος προς αποκάλυψητων σχετικών προς 40 την κατάθεση, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που πρόσφερε η Σύμβασημεταξύ της Κύπρουκαιτου Ηνωμένου Βασιλείου περί Αποφυγής της Διπλής Φορολογίας και της Παρεμποδίσεως της Φοροδιαφυγής εν σχέσει προς Φόρους Εισοδήματος πουδημο2414 4AAA. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χ"Παναγή ν.ΕφόρουΦόρου Εισοδήματος Κωνσταντινίδης, Δ. σιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδαστις 5 Ιουλίου 1974. Πρόσθε σε πωςυπήρχαν στο φάκελο δεδομένα πουέδειχναν πως δεν ήτανδυνατόναείχεοαιτητήςαδήλωτοεισόδημα.Υπήρχετογε γονός τουεμβάσματος πολύ σημαντικών ποσών απότο εξωτερικό και επιπλέον οι λογαριασμοί των εταιρειών του αιτητή υποβάλλονταν κανονικάκαιγίνονταν αποδεκτοίχωρίς ναπρο κύπτει ότι υπήρχαν αδήλωτα εισοδήματα. Τελικά, ο ίδιος ο Έφορος στις επιστολές τουημερομηνίας 23 Σεπτεμβρίου 1993 και 25 Μαΐου 1994 ουσιαστικά παραδέχεταιπωςδεν διεξήχθη έρευνα και πως είχε αμφιβολίες αναφορικάμετοθέμα.Οιεπι στολέςείναι μεταγενέστερες τηςπροσβαλλόμενης απόφασηςαλ λάείναι σχετικές, πάνταόπωςυποστηρίζει οαιτητής,γιατίανα φέρονταισεγεγονότα πουανάγονταισεχρόνο πριν απότην έκ δοση της.Ήταν τοεναλλακτικό επιχείρημα του αιτητήπως, ούτως ήάλλως, αφούοΈφοροςμε την επιστολή του ημερομηνίας 20 Νοεμβρίου 1992χαρακτηρίζειτοποσό τηςκατάθεσηςως"κε φάλαιο",δεν εδικαιολογείτο νατοφορολογήσει ωςεισόδημα. Οι καθ'ωνηαίτηση αναφέρθηκανστη σειρά τωνυποθέσεων στις οποίες τονίστηκε τοκαθήκοντου φορολογουμένου να προ σκομίσειστοιχεία προςτεκμηρίωση των ισχυρισμών τουκαι στις επιπτώσεις από τη μή εκπλήρωση του. [Βλ. μεταξύ άλλων Rainbow v. Republic
(1984)3 C.L.R. 846,Eliades v. Republic
(1985)3 C.L.R. 1904,Ιωάννης Σκαρπάρης v.ΚυπριακήςΛημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1004, Σταυρούλλα Χριστοδούλου ν.Δη μοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 912,ΝίκοςΨαράς και Υιοί Κέντρα ΑναψυχήςΛτδ ν. Δημοκρατίας(\99\) 4Α.Α.Δ.663και Ανδρέας Κεφάλα ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1992)4Α.ΑΛ. 944.] Συμφωνώμετην εισήγηση των καθ' ωνηαίτησηπωςκάθεάλ λο παρά ήτανευθύνη του Εφόρουνα ερευνήσει ο ίδιος τονισχυ ρισμό πωςηκατάθεσηανήκεστον αδελφότουαιτητή. Ηκατάθεση ήτανκαταχωρισμένηστο όνομα τουαιτητήκαι εναπόκειτο σ'αυ τόν να αντικρούσει τη σαφή σημασία της, με στοιχεία. [Βλ. AngelosKalogyrou v.Republic
(1989)3C.L.R. 455 και Andreas Charalambous v.Republic
(1989)3C.L.R.655.]Πέρααπόαυτά, ο ατεκμηρίωτος ισχυρισμός τουαιτητήπως ταχρήματαανήκαν στον αδελφότουπουκατοικούσε μόνιμαστις ΗΠΑκαιπωςκατέ ληξαν στην Αγγλία για νααποκρύβουναπότησύζυγο του,όπως επεσήμανε καιο Έφορος στην απόφαση του,αποδείχθηκεκαι αντιφατικός. Οαιτητής,στο στάδιοτης,διερεύνησης τουθέματος, δήλωσε πως μέρος τα>νχρημάτων ανήκε πράγματι στον ίδιο και πρόβαλε τηδιαφορετική εξήγηση πώς προήλθαν απόκαταθέσεις που έκαμε όταν βρισκόταν στοεξωτερικό πριν από το 1971.Το 2415 Κωνσταντινίδης,Δ. Χ'Ήανογήν.ΕφόρουΦόρου Εισοδήματος
(1995)φωτοαντίγραφο της επιταγής πουκατέθεσε, στο πλαίσιο του συ νόλου των γεγονότων, δενμπορούσε νασημαίνει τίποτεαφούδεν μπορούσε να συσχετισθεί εξαντικειμένου προς την κατάθεση και εύλογα αγνοήθηκεαπότονΈφορο.Τελικά,οι επιστολές του Εφό ρουπρος τον Γενικό Εισαγγελέα ούτε αμφιβολίαούτε παράλειψη 5 διεξαγωγής έρευνας ομολογούν, έστω εμμέσως. Στην πρώτη, ο Έφορος καταγράφει τηθέσητουόπωςτην εμπεριέχει ηπροσβαλ λόμενη απόφαση, αναφέρεται στους ισχυρισμούς του αιτητήκαι σχολιάζει τη συμβιβαστική πρόταση που υπέβαλε ο τελευταίος. Στηδεύτερη,μεταξύάλλων,αρνείταιακριβούςτον ισχυρισμό πως 10 μετηνπροηγούμενηαναγνώρισε ότι ήταναπίθανοναπροερχόταν το ποσό της κατάθεσης απόκέρδη του αιτητή. Επισημαίνει,ορθά όπωςπροκύπτειαπότηνανάγνωσητηςεπιστολής ημερομηνίας 23 Σεπτεμβρίου 1993, πως ταπιοπάνωαπλώς απέδιδαν την εκδοχή του αιτητή.Ηαπόφασητου Εφόρουπως το ποσό της επένδυσης 15 ανήκεστον αιτητή,ήτανεύλογαεπιτρεπτή. Η διαζευκτική πρόταση του αιτητή πως αφούη ίδια ηπρο σβαλλόμενη απόφασηχαρακτηρίζει το ποσό της επένδυσης ως "κεφάλαιο" δεν είναι δυνατόνα τίθεται ζήτημα επιβολής φόρου 20 εισοδήματος, είναι επίσης αβάσιμη. Είναι καθαρό πως ο όρος "κεφάλαιο" χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή προς τους τόκους και όχι με την έννοια του κεφαλαιουχικού στοιχείου που ως τέ τοιο δεν επισύρει φόρο εισοδήματος. 25 Ο αιτητήςαμφισβήτησε καιτηνπροσθήκηστο εισόδηματόκων απότηνπιοπάνωεπένδυσηκαισυναφώς,τονκαταμερισμότηςως αντιπροσωπεύουσας κατάτο ήμισυ εισόδημα του
- Στοπλη ροφοριακόδελτίο αναφέρεταιότι ηεπένδυση φέρει τόκο προς 15 1/4% ετησίως. Στην ένδειξη "ακαθάριστο ποσό εισοδήματος" (gross amount of income) δεν αναγράφεται οτιδήποτε αλλάπροσ διορίζεται ως έτος κατάτηδιάρκειατουοποίουτο εισόδημαπλη ρώθηκεήήτανπληρωτέο,τοέτοςπουέληγεστις5Απριλίου
- (year ended5April duringwhichincome was paidor due 1986). 30 35 Συμφωνώ με τηθέση των καθ'ωνηαίτηση πως εύλογαθεώρη σεοΈφοροςπωςηεπένδυσηαπέδωσεεισόδημαυπόμορφήτόκου στο ποσοστό πουαναφέρθηκε,τοοποίο θαέπρεπε να συνυπολο γιστεί προςκαθορισμό τουπληρωτέου φόρουεισοδήματος.Νομί ζωόμωςπωςήτανελλιπήταστοιχεία γιανααποτελέσουν αφ'εαυ- 40 των ασφαλήβάσηγιατον καταμερισμόπουέγινεκαι συνακολού θωςγιατονυπολογισμό τουτόκου.Τοπληροφοριακόδελτίο ανα φερόταν σεφορολογικό έτος πουέληγεστις 5Απριλίου 1986και, όπως δέκτηκανκατάτις διευκρινίσεις και οι καθ'ωνηαίτηση τί2416 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χ"Παναγή ν.ΕφόρουΦόρου Εισοδήματος Κωνσταντινίδης,Δ. ποτεαπό ταστοιχεία πουυπήρχανδεναπέκλειε τοενδεχόμενο να μή είχε γίνει οποιοδήποτε μέρος της κατάθεσης κατά το 1985 ή οποτεδήποτε πριν την τελευταία ημέρα της περιόδου πουαναφέ ρεταιστο δελτίο. Ωςπρος αυτότοζήτημα,ηπαράλειψηπαροχής λεπτομερειών από τον αιτητήδεναναπληρώνει τοκενό.Δεν θεμε λιώθηκε οποιοδήποτε συγκεκριμένο γεγονός που θα αποτελούσε βάση για την εξαγωγή συμπεράσματος. Αλληπροσέγγιση θασή μαινεπως οΈφοροςθαμπορούσε ναθεωρήσει πωςη κατάθεσηή μέρος της έγινε ακόμακαι πριν απότο
- Η εξασφάλιση των απαραίτητωνστοιχείων γι'αυτότοζήτημαήτανστο πεδίοτωνδυ νατοτήτων του Εφόρου και νομίζω πως,όπως και στην υπόθεση Andreas Charalambous (ανωτέρω) στην οποία αντιμετωπίστηκε και παρόμοιο θέμα,απαιτείτοπεραιτέρω έρευνα. ΟΈφοροςεπέβαλετόκοσεσχέση μετηφορολογίατουκάθεχρό νου.Οι δυοπλευρές αναφέρθηκαν στασχετικά άρθρα τουπερί Βε βαιώσεως καιΕισπράξεως ΦόρωνΝόμουόπως καιστη νομολογία πάνω στο θέμα. Συμφωνούν πως το κρίσιμο ερώτημα συνίσταται στο κατά πόσο υπήρξε αδικαιολόγητη παράλειψη του αιτητή που προκάλεσε καθυστέρηση στη βεβαίωση του φόρου και δεν νομίζω πως χρειάζεται ναεπεκταθώ,σ' αυτήτην υπόθεση,σε άλλα. Στην άποψητου αιτητήπως δεν υπάρχει οτιδήποτε που να δικαιολογεί τηνεπιβολήτόκου,οι καθ' ωνη αίτησηπαρέπεμψανστηνπαράλει ψη του να προσκομίσει στοιχεία σε σχέση με την κατάθεση στην Αγγλία απότο 1989 και μετά. Βέβαιαοαιτητής είχεπροβάλει την εκδοχήτου,άλλο αναυτήθαέπρεπεναείχεαπορριφθείωςατεκμη ρίωτη αλλά δεν δικαιολογείται να εμπλακώ σ' αυτά. Οι ειδοποιή σειςεπιβολής φορολογίας αναφέρονταισεαδικαιολόγητηπαράλει ψητουαιτητήαλλάούτεσ'αυτές ούτεστηντελική απόφασηή σεάλλο έγγραφουπάρχει εξήγησηως προς τοποιβήτανη αδικαιολόγη τηπαράλειψηπουείχευπόψητουοΈφοροςκαιακόμαωςπροςτο ποιοςήτανοσυσχετισμόςτηςμετηνβεβαίωσηγιατοκάθεφορολο γικό έτος.Δεν μπορούμε ναβρούμε ανόσα αναφέρθηκανστηγρα πτή αγόρευση για τους καθ' ων ηαίτηση συνιστούν πράγματιτην αδικαιολόγητη παράλειψη που είχε κατά νουν ο Έφορος και θα ήταν ανεπίτρεπτο να ελεχθεί η νομιμότητα αυτής της πτυχής της απόφασηςπάνωσετέτοιαυποθετικήβάση.Ούτε είναι έργο τουΔι καστηρίου ναεπιχειρήσει άντληση συμπερασμάτων απότα αναρίθ μητα,αταξινόμητα μάλιστα, στοιχεία του φακέλου σε σχέσημε το κάθεεπίδικοέτος απότο 1971 μέχρι το
- Η αιτιολόγηση τηςδι οικητικήςαπόφασηςανήκειστηδιοίκηση,ελλείπειενπροκειμένω,ο δικαστικός έλεγχος είναι αδύνατος, καιαυτότο μέρος τηςαπόφα σηςπρέπει ναακυρωθεί. Εφόσον οΈφορος αιτιολογήσει την από φασητου καινοουμένου ότι ο αιτητήςδεν θα ικανοποιηθεί καιθα 2417 Κωνσταντινίδης,Δ. Χ'ΊΙαναγή ν. ΕφόρουΦόρουΕισοδήματος
(1995)θέσει εκνέου το θέμα ενώπιον τουΔικαστηρίου,οαναθεωρητικός έλεγχοςθααφοράσεδιοικητικήκρίση συγκεκριμένη. Γιατους πιο πάνωλόγους, δυνάμει του Αρθρου 146.4(a) και (β)του Συντάγματος, 5
(1)ηπροσβαλλόμενη απόφασηεπικυρώνεται (α)στην έκτασηπουαναφέρεταισταφορολογικά έτη 19711975, 1978, 1979/78, 1979 XOL 1980, 10 (β)στην έκτασηπουαναφέρεταιστο ποσό των£22,700που καταμερίστηκε σταφορολογικά έτη 1981 και 1983 1987, (γ)στην έκταση κατά την οποία θεωρεί το ποσό της επέν- 15 δύσης στο εξωτερικό ύψους £144.098,48 ως εισόδημα του αιτητήυποκείμενο σε φόρο εισοδήματος, (δ)στην έκτασηκατάτηνοποίαθεωρεί ότιηπιοπάνωεπέν δυση απέφερε στον αιτητήετήσιο εισόδημα σε ποσοστό 15 1/4% ετησίως υπόμορφήτόκων,υποκείμενο σεφόρο εισοδήματος. 20
(2)Ηπροσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται 25 (α)ως προς το μέρος της που αναφέρεταιστον καταμερι σμό του ποσού της επένδυσης στο εξωτερικό στα έτη 1985 και 1986 και συνακολούθως (β)ως προς τον υπολογισμό του εισοδήματος υπό μορφή τόκων απότην πιο πάνωεπένδυσηκαι (γ)ως προς την επιβολή τόκων για καθυστέρηση στη διε νέργεια της βεβαίωσης, οφειλόμενη σε αδικαιολόγητη παράλειψητου αιτητή. Δεν εκδίδεται διαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μερικώς χωρίς έξοδα. 2418 30 35