4AJLA. 22 Νοεμβρίου, 1995 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΙΣΑΒΕΤΣΠΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης ηαίτηση. (Συνεκόικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 571/94, 595/94) 5 10 15 Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146 τον Σνντάγματος — Λόγοι ακνρώσεως— Προβολήτωνλόγων με το δικόγραφο τηςπροσφυγής, όχι με τις γραπτές αγορεύσεις — Εκπαιδεντικοί Λειτουργοί — Προα γωγές— Προβληθείςλόγος σχετικάμε τηναιτιολογία τηςπαροχής μονάδων καλύφθηκε στην κριθείσα περίπτωση από υφιστάμενο αναγραφόμενο λόγο στο δικόγραφο — Οι περιστάσεις. Προσφυγήβάσει τουΆρθρου 146τον Σνντάγματος — Λόγοι ακνρωσε(ος— Έλλειψηαιτιολογίας — Εκπαιδεντικοί λειτουργοί —Προαγωγές— Μονάδες— Ηανάγκηαιτιολόγησηςτηςπαροχήςμονάδων από τηνΕ.Ε.Υ. στους υποψηφίους—Πορίσματα τηςΠιπεριόηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας χ.ά. και εφαρμογήτους στην εξετασθεισα νπόθεση αναιτιολόγητης πρόσθεσηςμονάδων. [Πέραντωνπω πάνω τίτλωνηαπόφασητουΔικαστηρίου δια βάζεται ωςσύνολο.] Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουνμεέξοδα. 20 Αναφερόμενες νποθέσεις: CyprusFlourMillsCo. LtdandAnotherv.Republic
(1973)3C.L.R. 690, Χατζηελισσαίονκ.ά. v.Ε.Δ.Υ.
(1995)4Α.Α.Δ. 2404, 2549 Σπύφον κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)Πιπερίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1995)3Α.Α.Δ.
- Προσφυγές. Προσφυγέςεναντίοντηςαπόφασηςτων καθ' ωνηαίτησηημερομηνίας22/4/1994, μ£τηνοποίαπροήχθηκανστηθέσηΔιευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης25 ενδιαφερόμεναμέρη. 5 Α. Σ. Αγγελίδης, για τηνΑιτήτρια στην ΥπόθεσηΑρ.571/
- 10 Ι.Νικολάου, για τους Αιτητές στην ΥπόθεσηΑρ.595/
- Γ. Στυλιανίόης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 15 Κλ. Χ'Ήίττας, για ταΕνδιαφερόμεναπρόσωπα Ε. Καλλή,Γ. ΑσσίώτηκαιΑ. Θεοχαρίδου. Τρ. Κωνσταντινίδης, για τα Ενδιαφερόμενα πρόσωπα Γ. Λουκαΐδη καιΑιμ. ΧΤιάγκου. 20 Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατο Ενδιαφερόμενο πρόσωπο Μ. Ιωαννίδη. Cur. adv. wit. 25 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.:ΜεαπόφασητηςΕπιτροπήςΕκπαι δευτικής Υπηρεσίας ημερομηνίας 22 Απριλίου 1994, 25 εκπαι δευτικοί προάχθηκανστη θέση Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης. Μετην Προσφυγή571/94αμφισβητείταιτο κύρος της προαγωγής των Α. Μαυρέση, Γ. Γρηγοριαδη και Γ. Ρουσή. 30 Με την Προσφυγή595/94 αμφισβητείται το κύρος τωνπροαγω γών των Σ.Προδρόμου,Μ.Τσαγγαρίδου,Γ.Λουκαΐδη, Ε. Καλ λή,Λ. Λουκά, Α. Αλεξάνδρου, Αιμ. Χατζηγιάγκου,Γ. Χαϊλή, Γ. Ασσιώτη, Α. Θεοχαρίδου, και Μ. Ιωαννίδη. Οι προσφυγές συνεκδικάστηκαν. Αποτελεί τον κοινό ισχυρισμό των αιτητώνκαι στις δυοπρο σφυγές πωςοι προαγωγές είναιάκυρες επειδήδεν αιτιολογήθηκε, όπως απαιτείτο άρθρο35Β
(10)(β)των περί ΔημόσιαςΕκπαιδευ τικήςΥπηρεσίας Νόμωντου 1969 -1994, ηαπόφασητηςΕΕΥ για 40 παροχή πρόσθετων μονάδων. Οι αιτητές στην Προσφυγή595/94 ισχυρίζονταιεπιπρόσθεταπωςηβαθμολογίαστιςυπηρεσιακέςεκ θέσεις των υποψηφίων ήτανπαράνομηως γενόμενη κατά παρά βαση των περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις και 2550 35 4ΑΛΛ Σπύβου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. Αξιολόγησις)Κανονισμών του 1976 Κ.Δ.Π. 223/76. 5 Είναι ηθέσητων καθ' ων ηαίτηση και των ενδιαφερομένων προσώπων που συμμετέσχον στη διαδικασίαπως κανέναςαπό τους πιο πάνω ισχυρισμούς δεν καλύπτεταιαπότους νομικούς λόγους που αναφέρονται στην Προσφυγή και, επομένως, κατά τηνομολογία πάνωστο θέμα,δεν μπορούν ναεξεταστούν αφού δεν είναι επιτρεπτή ηεισαγωγή ισχυρισμών για λόγους ακυρό τητας με τις γραπτές αγορεύσεις. 10 15 20 25 30 35 40 Στους νομικούς λόγους της Προσφυγής 571/94περιλαμβάνε ται και ισχυρισμός για αναιτιολόγητο παραγκωνισμό της αιτήτριας καιγιαπαράβασητου καθήκοντοςτης ΕΕΥ να δώσει "την απαραίτητηκατά ρητήπρόνοια του Νόμουαιτιολογία". Ομοίως, στην προσφυγή 595/94,μεταξύ άλλων, προβάλλεται ως νομικός λόγοςηπαράλειψηαιτιολόγησης τηςπροσβαλλόμενης απόφασης, ηκακήχρήσηδιακριτικήςεξουσίας καιηπαράβασητύπου. Η παροχήπρόσθετων μονάδων συνιστά την πεμπτουσία της διακριτικής εξουσίας που ο Νόμος παρέχει στην ΕΕΥ. Η ρητή αιτιολόγηση της συνιστά ουσιώδη τύπο της καιηάσκησηαυτής της εξουσίας είναι κατ'ευθείανσυνυφασμένη μετην επιλογή των καταλληλότερων την οποία και προδιαγράφει όταν,όπως εδώ, η σειρά στον τελικό κατάλογο είναι δυνατό να ανατραπεί ανάλογα με τον αριθμό των πρόσθετων μονάδων που θα δοθούν στον καθένααπότους υποψηφίους. Οι νομικοί λόγοι πουπρο τάθηκανδεν αναφέρονταιονομαστικά στην αιτιολογία της από φασης για παροχήπρόσθετων μονάδων αλλά, στο πλαίσιο του μηχανισμού προαγωγών και των εξουσιών και καθηκόντων της ΕΕΥ όπωςταπροβλέπει ο Νόμος,εύλογα παραπέμπουν σ'αυτή και κρίνω ότι εγείρουν το θέμαεπαρκώς. Δεν μπορώ όμως νασυμφωνήσω ότι ισχύει το ίδιο και στην περίπτωση του ισχυρισμού αναφορικάμε τον τρόπο βαθμολογίαςτων υποψηφίων απότους επιθεωρητές. Ο ισχυρισμός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση"αντίκειται προς την κειμένηνομοθε σία πρωτογενή και/ή δευτερογενή", ο οποίος προτάθηκε ως ο πλησιέστερος, δενμπορείναθεωρηθεί,όσοεπιεικώςκαιανπρο σεγγιζόταν, ότι εισάγει τέτοιο θέμα. Είναι εντελώς γενικός και αόριστος, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι καλύπτει σχεδόν οποιοδήποτε ζήτημα και, επιπλέον, αναφέρεται στην "επίδικη απόφαση" δηλαδήστην ίδιατην απόφασητης ΕΕΥ. Τογεγονός ότι το άρθρο 146.1 του Συντάγματος καταγράφει 2551 ΙΚωνσταντινίδης,Δ. Σπύρου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1995)ως αιτίες ακυρότητας την αντίθεση προς τις διατάξεις τουΣυ ντάγματος,ήτο Νόμο,καιτην υπέρβασηήκατάχρηση εξουσίας, δενσημαίνει ότι αρκείηγενικήεπίκληση κάποιαςαπόαυτέςχω ρίς άλλο. Ηταξινόμηση κάποιουνομικού λόγου ως υπαγομένου στα πιο πάνω, είναι εγχείρημα ουσίας πουπροϋποθέτει την έγερση του σύμφωνα μετις δικονομικές διατάξεις. 5 Η επίκληση της αδυναμίαςεξακρίβωσης όλων των δεδομένων πουπλαισιώνουν ορισμένηδιοικητικήαπόφασηπριντηνκαταχώ ρισητηςπροσφυγής,δενβοηθάτουςαιτητές. Είναισεκάποιοβαθ μό αντινομική προς την εισήγηση τους ότιτοορισμένο ζήτημα πράγματι εγείρεται στην πράξη,αλλά, το κυριότερο, παραγνωρί ζει τηνύπαρξη δικονομικής δυνατότητας γιατροποποίησητης Προσφυγής με την προσθήκηνομικών λόγων. [Βλ. CyprusFlour Mills Co. Ltdand Another v.Republic
(1973)3C.L.R.690, Στέ λιοςΧατζηελισσαίον και Άλλοι ν.ΕΛΥ.
(1995)4Α.ΑΛ. 24(W.] Οι ισχυρισμοί πουπροβάλλονται στηγραπτή αγόρευση των αιτητών στην Προσφυγή 595/94 αναφορικάμετον τρόπο τηςβαθμο λογίας των υποψηφίων απότους Επιθεωρητές, δεν μπορούν να εξεταστούν. 10 15 20 Η απόφασητης ΕΕΥγια παροχή πρόσθετων μονάδων εξα ντλείται και σ' αυτή την περίπτωση με την πιο κάτω, στερεότυ πηπλέον, διατύπωση: 25 Στη συνέχεια η Επιτροπή αφού μελέτησε τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη τοπεριεχόμενο των φα κέλων αυτών, καθώςκαιτην εντύπωση που αποκόμισεκατά τις προσωπικές συνεντεύξεις όπως φαίνεται πιο πάνω,απο φασίζει σύμφωνα μετο άρθρο 35Β
(10)(β)των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως 1994, να αυξήσει τις μονάδες τωνυποψηφίων ωςαποτέλεσμα της εκτίμησης των στοιχείων αυτών, ως εξής: Ακολουθούν ταονόματα των υποψηφίων και OL πρόσθετες μονάδες που τους δόθηκαν. Οικαθ' ωνηαίτησηκαιταενδιαφερόμεναπρόσωπααναφέρθη κανστην απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση ΠανλοςΠιπέρι- 40 6ης και Αλλοι ν.Κυπριακής Δημοκρατίας καιΑλλων
(1995)3 Α.ΑΛ. 134, αλλά μόνο για νααντικρούσουν τον πράγματιαβάσι μο ισχυρισμό των αιτητών αναφορικά μετη σημασία της κρίσης του Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης ως προς την απόδοσητων 2552 30 35 4ΑΛΛ 5 10 15 Σπύρου κ.ά, ν. Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. υποψηφίωνκατάτιςσυνεντεύξεις. Θαανέμεναπωςθαέβλεπανκαι πως θαπεριλάμβανανστην αγόρευση τους και την επίπτωση της απόφασηςαυτήςσεσχέσημετηνπαροχήτωνπρόσθετωνμονάδων. Αντ' αυτού,υποστήριξαν πως το πρακτικότης ΕΕΥ περιέχει την απαιτούμενη αιτιολογία ή, κατ'ελάχιστον, πως η αιτιολογία θα μπορούσε νασυμπληρωθεί απότοπεριεχόμενο των φακέλλων. Δεν υπάρχουν τέτοια περιθώρια. Η αιτιολογία καθίσταται από το Νόμοσυστατικό στοιχείο της απόφασηςκαι μόνο ησυμπερίληψή της στο σώμα της ικανοποιεί. Ό,τι εμφανίζεται στο πρακτικό της ΕΕΥ ως αιτιολογία, όπως κρίθηκε στην υπόθεση ΠανλοςΠιπερίδηςκαι Άλλοι (ανωτέρω) σε σχέσημε όμοιο χει ρισμό, συνιστά αχρείαστη επανάλειψη της νομοθετικής διάτα ξης,δεν αποκαλύπτειτο συλλογισμό πουοδήγησε στηνπαροχή των πρόσθετων μονάδων στον κάθε ένα απότους υποψήφιους και,κατ'επέκταση,καθιστάαδύνατο το δικαστικόέλεγχο. 20 Ηαντίληψη μερικών απόταενδιαφερόμενα πρόσωπαπωςη όποιαπαρατυπίαείναιεπουσιώδης επειδήπροηγούνταντωναιτητών στον τελικό κατάλογο,παραγνωρίζειπως ηκατά τοΝό μοάσκηση της εξουσίας της ΕΕΥ για παροχήπρόσθετων μονά δων θαμπορούσε ναανατρέψει εκείνητησειρά. 25 Οι προσφυγές επιτυγχάνουν και ηπροσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεταιμε έξοδα.Ταέξοδαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή καινα εγκριθούν απότο Δικαστήριο. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. 2553
(1995)27Νοεμβρίου, 1995 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΝΑ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ης ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 482/94) Προσφνγή βάσει τον Άρθρον 146 του Σνντάγματος — Αόγοι ακυρώ σεως— Έκδηλη νπεροχή — Δεν αποδείχθηκε στην κριθείσα προα γωγή στην Αρχή Ηλεκτρισμού. . Ο αιτητήςπροσέφυγε κατάτης προαγωγήςτου ενδιαφερομένου σε Μηχανικό Βάρδιας Ελέγχου Συστήματος. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισε ότι: 10 Ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος έχουν ανάλογη πείραο καθέναςστον τομέατηςΑρχής στον οποίουπηρετεί. Η πείραόμως των υποψηφίωνδενπεριορίζεται μόνο στην πείραπου αποκτήθηκε κατάτηδιάρκειατηςυπηρεσίαςτουςστην Αρχή,αλλά επεκτείνεται και σε θέσεις πουαυτοί κατείχανπροηγουμένως. 15 Οσον αφοράτη θέση του δικηγόρου του αιτητή ότι αυτόςαπέ σπασεκαλύτερασχόλια απότον Προϊστάμενο τουαπ' ό,τι τοενδια φερόμενο μέρος,παρατηρείταιπως ο Προϊστάμενος του αιτητήδεν είναιτοίδιοάτομομετονΠροϊστάμενοτουενδιαφερόμενουμέρους. 20 Κατά συνέπεια και με βάση τα πιο πάνω κρίνεται πως δεν υπάρχει οποιαδήποτεαντίφασημεταξύ της Εισήγησης τηςΕπιτρο πήςκαι του περιεχομένου των φακέλων. 25 Καταλήγονταςτο Δικαστήριο βρίσκει πως ηαπόφασηγιαπρο2554