clr/1995/1995_4_255.pdf

(1)τωνπερί Βε­ βαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων 1978-1991— Προσφυγή χωρίς τήρησητηςδιαδικασίας τον Άρθρον 20

(1)είναι πρόωρη — ΤαΆρθρα 19και47καιηπροβλεπόμενηεπίδοση Ειδοποίησης Επιβολής Φορολογίας — Αήψη τηςειδοποίησης αποτελεί ουσιώδητύ­ πο τηςόληςδιαδικασίας — Ελλείψειειδοποίησης δεν ενεργοποιεί­ ται το Άρθρο 20

(1)αλλά μόνο οι διατάξεις τον Άρθρου 146.1 του Συντάγματος. ΔιοικητικόΔικονομικόΔίκαιο—ΔιαδικαστικοίΚανονισμοί τονΑνωτάτονΔικαστηρίουτου1962—Κ. 18—ΠαραπομπήστουςπερίΠολιτι­ κήςΔικονομίαςΔιαδικαστικούςΚανονισμούς — Εφαρμογήστη συ­ γκεκριμένη περίπτωση της Δ.48,Θ.4 — Συγκρουόμενες εκατέρωθεν ένορκεςδηλώσεις—ΠορίσματατηςVuitton ν.ΑερμοσάκΛτδκ,ά. — Τρόποςαποδείξεως τηςεπίδοσης— Ανάγκη προφορικής μαρτυρίας που δενικανοποιήθηκε—Αποδεικτικόβάροςδεναπεσείσθη—Ενπά­ σηπεριπτώσειημόνηδυνατότηταήτανναστοιχειοθετηθείκατά τεκμή­ ριο γνώσηΚρίση περί μη ικανοποίησηςτωνπροϋποθέσεων τουΑρ­ θρου 146.3τονΣυντάγματοςκαιτονΆρθρου 19τουΝόμου, και στην περίπτωσηαυτή. Ο αιτητής ζήτησεμε την προσφυγήτηνακύρωσητων φορολο­ γιών εισοδήματοςπουτουεπιβλήθησαν,παρόλοπουδενείχενυπο- 255 Βεγχλήςν. Δημοκρατίας

(1995)βάλει ένσταση σχετικά με αυτές, επικαλούμενος ότι το μόνο που του επιδόθηκε ως προς τις κρίσιμες φορολογίες ήταν ηκλήση δυ­ νάμει του περί Είσπραξης Φόρων Νόμου (Ν.31/62)για εμφάνιση στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο σχετικά μετην έκδοση εντάλματοςπω­ λήσεως μέρους της περιουσίαςτου.Αντίστοιχηήτανη προδικαστικήένσταση περίπρόωρηςπροσφυγής,τηνοποίαήγειρανοι καθ'ων ηαίτησηκαι ηοποίααποτέλεσε το αντικείμενο της απόφασης. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προδικαστικήέν­ σταση,αποφάσισεότι: 10 1. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι η προσφυγή χωρίς να έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη στο Αρθρο20

(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων 1978-1991διαδικασία,είναι απα­ ράδεκτηως πρόωρη. 15 ΤαΑρθρα 19και47 τωνπερίΒεβαιώσεως καιΕισπράξεωςΦόρων Νόμων του 1978 έως (Αρ. 2) του 1991 (Αρ. 4/78, 23/78,41/79, 164/87,159/88,196/89, 10/91,57/91), προβλέπουν γιατην επίδοση Ειδοποίησης Επιβολής Φορολογίαςσε φορολογουμένους. 20 Ο αιτητής πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν έλαβε την ειδοποίηση δυνάμει τουΑρθρου 19καιγι' αυτόδενυποχρεούτοναυποβάλει ένσταση δυνάμει τουΑρθρου 20.Τοπρώτοζήτημαπουπρέπεινα επιλυθεί είναι κατά πόσο η μη λήψη της ειδοποίησης που προβλέπεται απότο Αρθρο 19του Νόμου4/78 καθιστάανενεργό το Αρθρο20 το οποίο κάμνειπρόβλεψη για ένσταση. Πάνω σ' αυτότοζήτημαυιοθετείται ηεισήγησητουευπαίδευτου συνηγόρου τουαιτητήότιδηλαδήηλήψητηςδυνάμειτουΑρθρου 19ειδοποίησης αποτελεί ουσιώδητύποτηςόληςδιαδικασίαςγια­ τί ανάμεσασ' άλλα εφιστάτηνπροσοχήτουφορολογουμένου επί των δυνάμει του Αρθρου 20δικαιωμάτων του. Ο αιτητήςλέγειότι δεν έλαβε ειδοποίησηδυνάμειτου Αρθρου 19 του Νόμου 4/78 αλλά κλήση δυνάμει του Νόμου 31/

1. Αν έτσι έχουν ταπράγματα,κατάτηνκρίση τουΔικαστηρίου,δεν μπορεί να τεθούν σε εφαρμογή οι πρόνοιες του Αρθρου 20 του Νόμου 4/78 αλλά μόνο εκείνες τουΑρθρου 146.1 του Συντάγματος. 25 30 35 40 Τοδικαίωματουαιτητήήταννακαταχωρίσει προσφυγή μέσα σε 75 μέρες απότην ημέρα πουείχε λάβει γνώσηττ\ς φορολογίας με τηνδυνάμει του Νόμου 31/62 κλήση. 256 4ΑΛΛ. Βεγχλήςν. Δημοκρατίας
2. Τοεπόμενοζήτημαπουπρέπειναεπιλυθεί είναικατάπόσοο αιτητής έλαβε γνώση των επιδίκων φορολογιών όπως ισχυρίζονται οι καθ'ωνηαίτηση. 5 10 15 Πάνω στο ζήτημα αυτό οι θέσεις των δυο πλευρών διίσταντο. Και οι δυο πλευρές συμφώνησαν ότι έπρεπε να στηρίξουν τις αντίστοιχες θέσειςτους μεμαρτυρία. Γιατολόγοαυτόκαταχώρισανένορκες δηλώσεις,ανάγνωσητους δε αποκαλύπτει ότι υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα με­ ταξύ των δύο ενόρκων δηλώσεων στο βαθμό πουαναφέρονται στις διάφορεςδιευθύνσεις τουαιτητή.
3. Σύμφωναμε τον κανονισμό 18των Διαδικαστικών Κανονισμών τουΑνωτάτου Δικαστηρίου 1962 εφαρμόζονταιτηρουμένων των αναλογιών και εφόσον οι περιστάσεις επιτρέπουν τούτο οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί, "εκτός ανάλ­ λως προβλέπεταιεις τονπαρόντα Κανονισμόν ήεκτός εάντοΔικαστήριον ήΔικαστής άλλως ήθελεν ορίσει." 20 Στην προκειμένη περίπτωση μπορούν να τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες τηςΔιάταξης48 Θεσμός4 των περί Πολιτικής Δικονο­ μίας Διαδικαστικών Κανονισμών η οποία έτυχε ερμηνείας στη Vuitton ν.Δερμοσάχ Λτδ χ.ά.. 25 30 35 40 Στηνκρινόμενη περίπτωσητοβάροςτηςαπόδειξηςτης επίδοσης των επιδίκων φορολογιών πέφτειπάνωστους καθ'ων η αίτηση. Έπρεπε να αποδείξουν την επίδοση με τον τρόπο που επεξηγείται στηνΠίτσιακκος ν.Δημοκρατίας

(1985)3C.L.R.1700 στησελίδα

1. Ενόψει δε της διάστασης μεταξύτων ενόρκων δηλώσεων οικαθ' ων η αίτηση έπρεπε να παρουσιάσουν προφορική μαρτυρίαγια απόδειξη των ισχυρισμών τους, κάτι το οποίο παρέλειψαν να πράξουν. Επομένως δεν έχουν αποσείσει το αποδεικτικόβάρος μετο οποίοβαρύνονται,καιακολούθως δεν έχουν αποδείξειτην επίδοση των επιδίκων φορολογιών. Ενόψει του πιο πάνω συμπεράσματος του Δικαστηρίου ότι δεν ενεργοποιείται το Αρθρο20, ηπροσφυγήδεν είναι πρόωρηκαιη σχετική προδικαστικήένσταση πρέπει νααποτύχει.
2. Ακόμα καιανεγένετο δεκτόότι οιεπίδικες φορολογίες είχανεπι­ δοθεί στον αιτητήησχετική επίδοση θαείχεσαν αποτέλεσμα μό- 257

(1995)Βεγκλής ν. Δημοκρατίας νο "constructive notice"ή"presumption of Knowledge" καιπάνω σ' αυτότοζήτημαόχιμόνο τοΔικαστήριο συμμερίζεται τις αμ­ φιβολίες τουΔικαστή κ. Λοΐζου στην Πίτσιαχκος (πιο πάνω), στο σχετικό απόσπασμα,αλλά κρίνει ότιδενικανοποιούνταιοι προύποθέσεις του Αρθρου 146.3 του Συντάγματος και του Αρθρου 19του Νόμου4/

1. 5
2. Μετά από τηναπόρριψητηςπροδικαστικής ένστασης τοΔικα­ στήριο θαπροχωρήσει να επιληφθεί της ουσίας τηςπροσφυγής. 10 Τοθέματων εξόδων τηςδιαδικασίαςαυτήςεπιφυλάσσεται. Διαταγή ως ανωτέρω. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Petrolina Ltd. v.Municipal CommitteeofFamagusta

(1971)3 C.L.R. 420, Pitsiakkosv.Republic

(1985)3C.L.R. 1700, 20 Pantelidou v.Republic

(1986)3C.L.R. 687, Psatharis a.o. v.Republic

(1989)3C.L.R. 250, Μιχαήλ κ.ά. v.Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 1879, 25 Vuittonv.Δερμοσάκ Ατδ και Άλλης

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Προδικαστική ένσταση. 30 Προδικαστική ένσταση σε προσφυγή γιατο λόγο ότι ηπρο­ σφυγή είναι πρόωρη γιατί δεν είχε υποβληθεί προηγουμένως η προβλεπόμενη απότο Νόμο ένσταση. Κ. Καλλής, γιατονΑιτητή. 35 Α. Δημητριάδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατουςΚαθ' ων η αίτηση. Cur.adv. vult. 40 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή ζητά τηνπιοκάτωθεραπεία:"Α. Δήλωση τουΔικαστηρίου ότι οι κατωτέρω πράξεις καιή 258 4ΑΛΛ. Βεγκλής ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. αποφάσεις των αιτητώνοιοποίες επέβαλλαν Φόρο Εισο­ δήματοςστον Αιτητήείναι άκυρεςκαιστερημένεςοιουδή­ ποτε αποτελέσματος. λΦορολογίας ΠοσόΦόοου 798508 808606 415.25 818712 275.00 828805 395.00 838906 325.00 131.00 890001 890002 131.00 890003 131.00 900001 108.00 900003 108.00 849011 262.50 Έξοδα 2.00 £2.391.75 20 25 30 35 Τόκος 13.14 367.45 218.63 278.48 152.75 20.63 18.67 15.72 7.29 1.80 66.28 μέγοι30/4/91 συν9%από1/5/91 ' 9% ' 1/5/91 * 9% ' 1/5/91 * 9% ' 1/5/91 * 9% 1 1/5/91 ' 9% ' 1/5/91 ' 9% ' 1/5/91 ' 9% ' 1/5/91 * 9% ' 1/5/91 ' 9% ' 1/5/91 * 9% ' 1/5/91 Κατά ή περί την 1/11/1991 επιδόθηκε στον αιτητή δυνάμει του περί Εισπράξεως ΦόρωνΝόμουτου 1962(Νόμος 31/62) με την οποία εντέλλετο ναεμφανισθεί ενώπιον τουΕπαρχιακού Δικαστηρίου καιναδώσει λόγους γιατί να μην εκδοθεί ένταλμα πωλήσεως μέρους της περιουσίας του γιατην πληρωμή τωνποσων του φόρου εισοδήματος πουαναφέρονταιπιο πάνω. Ο αιτητής πρόβαλε τον ισχυρισμό ότιγια πρώτη φοράπλη­ ροφορήθηκεγιατηνεπιβολή των πιοπάνωφορολογιών απότην επίδοσητηςκλήσης στηνοποίαγίνεταιαναφοράπιοπάνω.Από τηνάλληοικαθ'ων ηαίτηση ισχυρίζονται ότι όλεςοιπιοπάνω φορολογίες επιδόθηκανστον αιτητήνόμιμα καιορθά. Εκ μέρους των καθ' ωνηαίτηση ηγέρθη προδικαστικήέν­ σταση για τολόγοότιηπροσφυγή είναι πρόωρη γιατί δεν έχει υποβληθεί ένσταση με βάσητο άρθρο20

(1)των περί Βεβαιώσε­ ως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμωντου 1978-1991. Το άρθρο20έχει ως πιο κάτω:- 20.

(1)Πανπρόσωπον το οποίον αμφισβητεί την εις αυτό επιβληθείσαν φορολογίαν,δύναται,δι' εγγράφουειδοποι­ Ενστάσεις ήσεως ενστάσεως, να αποταθή εις τονΔιευθυντήν προς κατάφορο­ επανεξέτασιν και αναθεώρησιν αυτής αλλά οφείλει όπως λογίας5 ταυτοχρόνως αποστείλη ειςτον Διευθυντήν δήλωσα του του 164/87 40 259 • Δημητριάδης, Δ. Βεγκλής ν. Δημοκρατίας

(1995)αντικειμένου του φόρου εάν δεν έχη υποβάλη τοιαΰτην, και καταβάλλει τον οφειλόμενον φόρον βάσει ιδικού του υπολογισμού. Ηειδοποίησις αύτηδέον όπως εκθέτη επα­ κριβώς τους λόγους της ενστάσεως του εις την φορολογίαν,εκτός δεεάνάλλως προβλέπηταιενοιοδήποτε ετέρω νόμω, δέον όπως αύτη δοθή ουχί βραδύτερον του τέλους του μηνός ο οποίος έπεταιτου μηνός εν τω οποίωηεν τω άρθρω 19 αναφερομένη ειδοποίηση, εδόθη εις το πρόσω­ πον τούτο: 5 10 Νοείται ότι, ο Διευθυντής, όταν ικανοποιηθή ότι, λόγω απουσίας εκτηςΔημοκρατίας,ασθενείαςή άλλης ευλόγου αιτίας, το αμφισβητούν την φορολογίαν πρόσωπον εκωλύθη του να δώση την ειδοποίησα ενστάσεως εντός της ρηθείσης προθεσμίας, χορηγεί εύλογον υπό τας περιστάσειςπαράτασιντης προθεσμίαςταύτης." 15 Είναινομολογιακάκαθιερωμένοότιηπροσφυγήχωρίς ναέχει τηρηθεί ηπροβλεπόμενη στοάρθρο20

(1)διαδικασίαείναιαπαρά­ δεκτη ως πρόωρη (βλέπε PetroUna Ltd. v. The Municipal Committee of Famagusta

(1971)3 C.L.R. 420 στη σελίδα 425, Pitsiakkos v.The Republic

(1985)3C.L.R. 1700 στησελίδα 1720, Pantelidou v. The Republic

(1986)3 C.L.R.687 στη σελίδα 689, Psatharisa.o. v.Republic

(1989)3C.L.R. 250, Μιχαήλκ.ά. v.Δη­ μοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ.1879). Τα άρθρα 19 και 47 των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων του 1978 έως (Αρ. 2) του 1991 (Αρ. 4/78, 23/78, 41/79, 164/87, 159/88, 196/89, 10/91,57/91),προβλέπουν για την επίδοση Ειδοποίησης Επιβολής Φορολογίας σε φορολογούμενους και έχουν ως πιοκάτω:- 20 25 30 "Αρθρο

1. Εις έκαστον πρόσωπον, ούτινος το όνομα αναγράφεται εν τοις φορολογικοίς καταλόγοις, επιδίδε­ ται,εντολήτουΔιευθυντού, είτεδιάπροσωπικής επιδόσε- 35 ως είτεδιάσυστημένης επιστολής, ειδοποίησις απευθυνό­ μενηεις την συνήθη προσωπικήν ήεπαγγελματικήν αυτού διαμονήν,δηλούσα το αντικείμενον τουφόρουκαι τοπο­ σόν του πληρωτέου φόρουκαιεφιστώσα τηνπροσοχή αυ­ τού επί των δυνάμει τουάρθρου20 δικαιωμάτωναυτού." 40 Αρθρον 47:Επίδοσις Ειδοποιήσεων
2. Αι ειδοποιήσεις επιδίδονται προσώπω τινί είτε διά 260 4ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Βεγκλήςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. προσωπικής επιδόσεως είτε διά συστημένης επιστολής αποστελλόμενης εις την τελευταίαν αυτούγνωστήν επαγγελματικήν ήιδιωτικήν διεύθυνσιν. καιεις τηντελευταίαν περίπτωσιν αι ειδοποιήσεις λογίζονται επιδοθείσαι εις μεν την περίπτωσιν προσώπων διαμενόντων εν τη Δημο­ κρατία ουχί βραδύτεροντης εβδόμης ημέρας αφ' ηςηεπι­ στολή εταχυδρομήθη,ειςδετηνπερίπτωσινπροσώπων μη διαμενόντων εν τηΔημοκρατίαουχί βραδύτεροντηςτρια­ κοστής ημέρας αφ' ηςαύτηεταχυδρομήθη. Τοιαύτηεπίδοσις αποδεικνύεται επαρκώς εάν αποδειχθήότι η εμπεριέ­ χουσατην ειδοποίησιν επιστολή έφερε τηνορθήν διεύθυν­ σιν και εταχυδρομήθηδεόντως." Ο αιτητής πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν έλαβε την ειδοποίησηδυνάμειτουάρθρου 19καιγι' αυτόδενυποχρεούτο ναυπο­ βάλει ένσταση δυνάμει του άρθρου
3. Το πρώτοζήτημαπουπρέπει να επιλυθεί είναι κατά πόσο η μηλήψη της ειδοποίησης πουπροβλέπεται απότο άρθρο 19του Νόμου4/78 καθιστάανενεργό τοάρθρο20τοοποίοκάμνειπρό­ βλεψη για ένσταση. Πάνωσ' αυτότο ζήτημαυιοθετώ τηνεισήγησητουευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητή ότι δηλαδήη λήψητης δυνάμει του άρθρου 19 ειδοποίησης αποτελεί ουσιώδη τύπο της όληςδιαδι­ κασίαςγιατί ανάμεσασ' άλλα εφιστά την προσοχή τουφορολο­ γουμένου επί των δυνάμει του άρθρου20 δικαιωμάτωντου. Ο αιτητήςλέγειότιδενέλαβεειδοποίησηδυνάμειτουάρθρου 19 του Νόμου 4/78 αλλά κλήση δυνάμει του Νόμου 31/
4. Αν έτσι έχουν τα πράγματακατά την κρίση μου δεν μπορεί να τε­ θούν σε εφαρμογή οι πρόνοιες του άρθρου 20 του Νόμου 4/78 αλλά μόνο εκείνες τουΑρθρου 146.1 τουΣυντάγματος. Το δικαίωματου αιτητή ήταν νακαταχωρίσει προσφυγή μέ­ σα σε 75 μέρες από την ημέρα που είχε λάβει γνώση της φορο­ λογίας με την δυνάμει του Νόμου 31/62 κλήση. Το επόμενο ζήτημαπου πρέπει να επιλυθεί είναι κατά πόσο ο αιτητής έλαβε γνώσητων επιδίκων φορολογιών όπως ισχυρί­ ζονται οι καθ'ων η αίτηση. Πάνωστοζήτημααυτόοιθέσειςτωνδυοπλευρώνδιίσταντο. Και οι δυο πλευρές συμφώνησαν ότι έπρεπε να στηρίξουν τις 261 Δημητριάδης,Δ. Βεγκλήςν.Δημοκρατίας

(1995)αντίστοιχες θέσειςτους μεμαρτυρία. Γιατο λόγοαυτόκαταχώρισανένορκες δηλώσεις, ανάγνωση τους δεαποκαλύπτει OTLυπάρχειδιάστασηωςπρος τα γεγονό­ τα μ£ταξύτων δυοενόρκων δηλώσεων στο βαθμόπουαναφέρονται σιις διάφορεςδιευθύνσεις τουαιτητή. 5 Σύμφωνα μετονκανονισμό 18τωνΔιαδικαστικών Κανονι­ σμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου 1962εφαρμόζονται τηρουμέ­ νων των αναλογιών και εφόσον οιπεριστάσεις επιτρέπουν τού- 10 το οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί, "εκτός ανάλλως προβλέπεται εις τον παρόντα Κανονισμόν ή εκτός εάντοΔικαστήριον ήΔικαστής άλλως ήθελεν ορίσει." Έχω τηγνώμη ότι στην προκειμένη περίπτωση μπορούν να 15 τύχουνεφαρμογήςοιπρόνοιεςτηςΔιάταξης48θεσμός4τωνπε­ ρί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών ηοποία έτυχε της παρακάτω ερμηνείας στη Vuitton ν. Δερμοσάκ κ.ά.

(1992)1 Α.Α.Δ.1453. 20 "Εφόσον αμφισβητούνταιτα γεγονότα ταοποία στοιχειοθε­ τούν τηναίτηση, επιβάλλεται ηαπόδειξη τους απότο διάδι­ κοοοποίος φέρει τοβάροςτηςαπόδειξης,όπως ορίζεται στη Δ.48, Θ.4.Το αποδεικτικόμέσο, όπως καισεκάθεάλληπερί­ πτωση πουδε γίνεται πρόνοια περί τουαντιθέτου, είναι η 25 προφορική μαρτυρία, όπως αποφασίστηκε στην Krasbias ShoeFactory Limited,also trading as "K"Shoes v. Adidas SportschuhfabrikenAdiDassIerKG(\9S9) 3 Α.Α.Δ.750.Η μαρτυρία ηοποίαπροσάγεται,πρέπει να είναι αποδεκτή βά­ σει του δικαίου της απόδειξης. Δεν περιορίζονται όμως οι 30 μάρτυρεςοιοποίοι μπορεί νακληθούν γιανααποδείξουντα αμφισβητούμενα γεγονότα σ' εκείνο ήεκείνους που κατέθε­ σαν ένορκη δήλωση. Μόνο μαρτυρία παραδεκτήκατά τους κανόνες τηςαπόδειξηςμπορεί ναθεμελιώσειτα αμφισβητού­ μενα γεγονότα γιατην παροχήενδιάμεσης θεραπείας [ηαπό- 35 φάσηστηStylianou v. Stylianou

(1988)1C.L.R.520κατα­ τείνει προς την ίδια κατεύθυνση όπως και η Krasbias ως προς την ερμηνεία της Δ.48, Θ.4]." Στην κρινόμενη περίπτωση τοβάρος τηςαπόδειξης τηςεπίδόσης των επιδίκων φορολογιών πέφτει πάνωστους καθ' ωνη αίτηση. Έπρεπε νααποδείξουν τηνεπίδοση μετοντρόπο που επεξηγείται στην Πίτσιακχος ν.Δημοκρατίας

(1985)3 C.L.R. 1700 στη σελίδα 1718. 262 40 4ΑΛΛ 5 10 Βεγκλής ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. 'That the service of a notice under s.42 is proved if the letter containing the notice is sent (

1. a)by registered post, (
2. b)it is correctly addressed toeithertheaddressee's business or private address and,inview of thepractice of the postal authorities in Cyprus as disclosed by the evidence, (
3. c)the register slip notifying the addressee that the letter awaits collection at the post office is left at his address." Ενόψει δε της διάστασης μεταξύτων ενόρκων δηλώσεων οι καθ' ωνηαίτησηέπρεπεναπαρουσιάσουνπροφορικήμαρτυρία για απόδειξητων ισχυρισμών τους,κάτι το οποίοπαρέλειψαν ναπράξουν. Επομένωςδενέχουναποσείσει τοαποδεικτικό βά­ ροςμετοοποίοβαρύνονταικαιακολούθωςδενέχουναποδείξει την επίδοσητων επιδίκωνφορολογιών. 15 Ενόψει τουπιοπάνωσυμπεράσματοςμουότιδενενεργοποι­ είται το άρθρο20 η προσφυγήδεν είναι πρόωρηκαιη σχετική προδικαστικήένστασηπρέπεινα αποτύχει. 20 25 30 35 40 Ακόμακαιανεγένετοδεκτόότι οι επίδικεςφορολογίεςείχαν επιδοθεί στον αιτητήησχετική επίδοσηθαείχε σαναποτέλεσμα μόνο "constructive notice"ή "presumption of knowledge" και πά­ νω σ' αυτό τοζήτημα όχι μόνο συμμερίζομαι τις αμφιβολίεςτου Δικαστήκ.Λοΐζου στηνΠίτσιακκος (πιοπάνω),στοαπόσπασμα πουακολουθεί,αλλάκρίνωότιδενικανοποιούνταιοιπροϋποθέ­ σεις του άρθρου 146.3 του Συντάγματος και του άρθρου 19του Νόμου4/78. "But, having said this, I must also add that the position would have been different if it were satisfactorily proved that the register sliphadcome to theknowledge of the applicant andhe had deliberately abstained from collecting the letter because it would thenmean that hehad access to the information andthe means of knowledge and had by his deliberate act avoided to obtain it." "But,nevertheless, it is,to say theleast, doubtful whether even in cases where all the ingredients of the section are ostensibly satisfied, constructive notice or presumption of knowledgebecause this is what it amounts to-can be said to satisfy the provisions ofArticle 146.3where,asinthepresent case,itisan undisputed fact thattheletter didnotcometotheknowledge of the applicant." 263 Δημητριάδης,Δ. Βεγκλήςν.Δημοκρατίας

(1995)Μετάαπότην απόρριψητηςπροδικαστικήςένστασης το Δι­ καστήριο θαπροχωρήσει να επιληφθεί της ουσίας τηςπροσφυ­ γήςΗ προσφυγήορίζεται για οδηγίες στις 16/3/1995. Το θέματων εξόδων τηςδιαδικασίας αυτής επιφυλάσσεται. Διαταγή ος αναπέρω. 264 5