(1995)29Νοεμβρίου, 1995 [ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146ΚΑΙ28ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣΜΠΑΤΙΣΤΑ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 61/95) Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146τον Συντάγματος — Προθεσμία — Έναρξη— Γνώση τον αιτητή— Πλήρης γνώση— Βάροςαποδείξεως — Εν αμφιβολία υπέρ τον αιτητή— Ηαμφιβολίαλειτούργησε υπέρ τηςαιτητρίαςστηνκριθείσα υπόθεση— Ηπροσφυγήεμπρόθεσμη. 5 Προσφυγή βάσει τον Άρθρου 146τον Συντάγματος — Εννομοσνμφέρον — Διορισμοί /προαγωγές — Προσόντα — Η ύπαρξη προσό ντος ως επίδικο θέμα— Τοέννομοσυμφέρονθεμελιώνεται. Διοικητικό Δίκαιο — Αρχές — Αρχή τηςκαλήςπίστης — Νομολογία 10 και θεωρία— Εφαρμογή τηςαρχής στηνκριθείσαπερίπτωση αντιφαντικής και αναιτιολόγητης συμπεριφοράς τον Κ.Ο.Τ. κατά την κατά καιρούς αξιολόγηση τουαυτούακαδημαϊκού διπλώματος. Προσφυγή βάσει τουΆρθρου 146τουΣυντάγματος — Λόγοι ακυρώσεως — Έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας — Αφορούσε προπαρασκευαστική τηςπροσβαλλόμενης πράξης — Ητελικήπρά ξη συμπαρεσύρθη σεακύρωση. 15 Ηαιτήτρια αξίωσετηνακύρωσητουδιορισμούτωνενδιαφερομένωνμερώνστηθέσητουριστικού λειτουργούλόγωτουότιηίδια αποκλείστηκε απόυποψήφιαμεκρίσητουπτυχίουτηςωςμηπανε πιστημιακού. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο,ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, 25 2614 Μπατίσταv. ΚΟΤ 4ΑΛΛ. αποφάσισε ότι: 5 10 15
- Κάθε διοικητική πράξη, ως δήλωση βούλησης, για να αποκτήσει νομική ενέργεια πρέπει να παύσει να αποτελεί εσωτερικό θέμα (internum) και να εξωτερικευτεί, δηλαδή να περιέλθει στο πρό σωπο στο οποίο αφορά. Γιανακινηθεί ηπροθεσμία γιαάσκησηπροσφυγήςπρέπει η γνώση τηςπράξηςπουπροκαλείζημίαστοναιτητήναείναιπλήρης.Πλήρης είναιηγνώσηπουεπιτρέπειστονενδιαφερόμενοναδιαγνώσειμεβε βαιότητακαιακρίβειατηνυλικήήηθικήζημίατηνοποίαέχειυποστεί απότηδημοσιευόμενηήκοινοποιούμενηπράξη. Το τι συνιστά πλήρη γνώση απετέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε σωρείααποφάσεων. Το βάρος απόδειξης φέρει το διοικητικό όργανο που έλαβε την απόφαση. Ηαμφιβολίαενεργείυπέρτουαιτητή. 20 25 30 35 Εν προκειμένω το Δικαστήριο είναι αναγκασμένο να θεωρήσει ότι ο μεν ισχυρισμός των καθ'ωνηαίτησηότι ηαιτήτρια πληρο φορήθηκε ενωρίτερα την απόφασηότι το δίπλωμα της δεν μπο ρούσενα θεωρηθεί ισότιμο προςπανεπιστημιακόδίπλωμα ή τίτ λο δεν ευσταθεί και ναδεχτεί τον ισχυρισμό ότι πληροφορήθηκε την απόρριψη της αίτησης της με την επιστολή ημερ. 3/11/1994 που ταχυδρομήθηκεστις 6.11.
- Αφούηπαρούσαυπόθεσηκαταχωρήθηκεστις 16.1.1995είναιφα νερό ότι έχει καταχωρηθεί μέσα στη συνταγματική προθεσμία των εβδομήντα πέντε ημερών.
- Στην παρούσαυπόθεση η εκτίμηση της διοίκησης αναφορικάμε τηνύπαρξητων προσόντων, εκτίμηση που έχει καταστεί επίδικο θέμα, αμφισβητείται σοβαρά από την αιτήτρια. Η αμφισβήτηση αυτήαποτελεί ουσιαστικά και τη βάσητης παρούσαςυπόθεσης. Ηαιτήτριακέκτηται εννόμου συμφέροντος γιατί ανλανθασμένα οι καθ'ων ηαίτηση έκριναν ότι το προσόν της δεν μπορούσε να θεωρηθεί πανεπιστημιακό δίπλωμα, θα έπρεπε να περιληφθεί στους υποψηφίουςγια αξιολόγηση και επιλογή. 40
- Στοδιοικητικόδίκαιοισχύειηαρχή τηςκαλήςπίστηςηοποία απο βλέπει στηδιασφάλισητης σύμμετρης λειτουργίας των διοικητικών οργάνωνκαιτοναποκλεισμότηςαυθαιρεσίας.Η αρχή αυτήδενεπι τρέπει εκτροπήαπότις αρχέςτουδιοικητικούδικαίου ήλειτουργία 2615 Μποτίστα v.ΚΟΤ
(1995)τηςδιοίκησης έξωαπότουςκανόνεςτηςχρηστής διοίκησης. Σε παρόμοιες συνθήκες με αυτές της αιτητρίας στο παρελθόν οι καθ'ωνηαίτησηθεώρησανδιάφοραδιπλώματα,μεταξύτωνοποίων και το δίπλωμα που κατέχει ηαιτήτρια, ως πανεπιστημιακούς τίτ5 λους, προέβηκαν μάλιστα σε διορισμούς στην ίδιαθέση,προσώπων πουτακατείχαν.ΟΟργανισμός εδώκατάτρόποαντιφατικόκαιχω ρίς οποιανδήποτε σαφήαιτιολογία, πλην της απλής αναφοράςσε απόφασητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας ότι τίτλοι σπουδών πουαποκτώνταισεχρόνο λιγότεροτωντριών ετώνδενθεωρούνται 10 πανεπιστημιακά διπλώματα, αποφάσισε να μεταβάλει την πάγια πρακτικήτουκαινααποκλείσει τηναιτήτρια.Η αντίφασητονίζεται ακόμαπερισσότερο καιαπότογεγονόςότιστην ίδιασυνεδρίακατά την οποία το δίπλωμα της αιτήτριας θεωρήθηκε ως μηπανεπιστη μιακό,οι καθ'ωνηαίτησηθεωρώνταςότι άλλος λειτουργόςπουκα15 τείχε παρόμοιο δίπλωμα, έπρεπε με βάση τον συγκεκριμένο τίτλο σπουδώννατοποθετηθείσευψηλότερηκλίμακα,γιατίτοπροσόντου εθεωρείτο πανεπιστημιακό. Ηδιάκριση που έγινε για την ισοτιμία των δύο παρόμοιων διπλωμάτων καθώςκαι ηδιαφορετικήαντιμε τώπιση σε διαφορετικούςχρόνους του ίδιουδιπλώματος μπορεί να 20 θεωρηθεί αυθαίρετηκαισυνιστά άνισημεταχείριση. Η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού να αποκλείσει την αιτή τριαωςμηπροσοντούχο,αντίκειταιστιςαρχέςτηςκαλήςπίστηςκαι τηςχρηστής διοίκησηςκαιθαπρέπειναακυρωθεί. 25
- Το τι συνιστά επαρκήέρευνα είναι θέμαβαθμούυπόθεσης. Στα πλαίσια της έρευνας για το κύρος των πανεπιστημιακών δι πλωμάτων ή τίτλων σπουδών, το πλέον αρμόδιο για να εκφέρει άποψη όργανο είναι το Υπουργείο Παιδείαςκαι Πολιτισμού. Οι καθ'ωνη αίτησηαπευθύνθηκανστο ΥπουργείοΠαιδείας,το οποίο όμως τους επανέλαβε προηγούμενη γνωμοδότηση του επί του ση μείου, γνωμοδότηση η οποία από μόνης της δεν παρείχε στοιχεία πουναδικαιολογούντηδιαφοροποίησητηςαπόφασηςπουοΟργα νισμόςείχεπροηγουμένως λάβειαναφορικάμεάλλουποψήφιοπου είχεπαρόμοιοδίπλωμα.Βέβαιατοαποφασίζονόργανοδενοφείλει νασυμμορφωθεί μετηγνώμη ειδικούηοποίαζητήθηκεσταπλαίσια έρευνας,αλλά σε μιατέτοιαπερίπτωσηυποχρεούταινααιτιολογή σει ειδικώς τηναπόκλισητουαπότηγνώμηαυτή. Γενικώςηαιτιο λόγηση αποσκοπεί στη δυνατότητα δικαστικοιύ ελέγχου για εξασφάλιση της διαφάνειας. Πλήρης διαφάνειαθαπρέπει ναυπάρχει ακόμακαιστο στάδιοκάθεπροπαρασκευαστικήςπράξης. Στην παρούσαυπόθεση τοΣυμβούλιο δενέχει αιτιολογήσει επαρ2616 30 35 40 Μπατίσταv. ΚΟΤ 4ΑΛΛ. 5 10 κώςτηναπόφασητουναθεωρήσει τοκατεχόμενοαπότηναιτήτρια προσόνως μηισότιμο προςπανεπιστημιακό δίπλωμα. Ηαιτιολο γία ότι οποιοσδήποτε τίτλος που αποκτήθηκε με σπουδές κάτω των δύο ετών δεν μπορεί ναθεωρηθεί πανεπιστημιακός, κρίνεται ανεπαρκής,ιδίωςλόγωτηςαλλαγήςπουπραγματοποιείταιστηδι οικητικήπρακτικήκαιτηναπόκλισηαπό τηγνώμητου Υπουργεί ουΠαιδείαςπουαπαιτούσανειδικήαιτιολόγηση.
- Είναι γνωστήηνομολογιακήαρχήότι ηακυρότηταπροπαρασκευαστικής πράξης οδηγεί σε ακύρωσηκαιτηντελικήδιοικητικήπράξη στην ολότητατης,γιατίαπότηφύσητουςτασυνθετικάστοιχείατης πράξηςδενείναιχωριστάκαιανεξάρτητατοένααπότοάλλο. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοκρατία ν.Παπαενριπίδη
(1993)3Α.Α.Δ. 129, 20 Θεοπέμπτον ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λάρνακας
(1995)4 ΑΛΛ. 1190, Moran v.Republic, 1 R.S.C.C. 10, 25 Papaioannou v.Republic
(1982)3C.L.R. 103, Kritiotisv.MunicipalityofPaphosandothers
(1986)3C.L.R. 322, Ploussiou v.Central Bank of Cyprus
(1982)3C.L.R. 230, 30 Neophytouv.Republic 1964C.L.R. 280, Γεωργίου v.Δημοκρατίας
(1994)4AAA. 1127, 35 Παντελή v.Δημοκρατίας
(1994)4AAA. 1020, Παππαρίδης v.Λ.Η.Κ.
(1995)4AAA. 539, Παπαλεοντίου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1995)4AAA. 26, 40 Vassiiiou v.Republic
(1982)3C.L.R. 220, Papadopouiou v.Republic
(1984)3C.L.R. 332, 2617 Μπατίσταv. ΚΟΤ
(1995)TamassosTobaccoSuppliersandCo.v.Δημοκρατίας
(1992)3AAA. 60, Soteriou v.Greek CommunalChamberandAnother
(1964)3C.L.R. 83, Medcon Construction andOthers v. Republic
(1968)3C.L.R. 535, 5 Drousiotis v.C.B.C.
(1984)3C.L.R. 546, Nicolaou v.Ministerof InteriorandAnother
(1974)3C.L.R. 189, 10 Knai v.Republic
(1987)3C.L.R. 1534, Ευθυμίου v.Δημοκρατίας
(1995)4AAA. 104, 15 Δημοκρατία v.Χατζηγεωργίου
(1994)3AAA. 574, Michaeloudesandanotherv. Republic
(1979)3C.L.R. 56, Ioannouv.E.AC.
(1981)3C.L.R. 280, 20 Agrotis v.EA.C.
(1981)3C.L.R.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία διόρισαν στηθέση τουριστικού λειτουργού ταενδια φερόμενα μέρη αντί της αιτήτριας. 25 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατηνΑιτήτρια. 30 Α. Αικηγορόπονλος, yvaτους Καθ' ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΟΑΑΪΔΗΣ, Δ.: Στις21.11.1993οι καθ'ωνηαίτησηπρο- 35 κήρυξαν τηθέση τουριστικού λειτουργού γιατηνοποία το σχέ διο υπηρεσίας προνοούσε ως απαιτούμενο προσόν, μεταξύάλ λων, πανεπιστημιακό δίπλωμαήτίτλο ή ισότιμο προσόν σταΟι κονομικά, Εμπορικά,Στατιστική,Marketing(*), Tourism, Πολι τικές Επιστήμες,Δημόσια Διοίκηση, Δημόσιες Σχέσεις,Διεθνείς 40 Σχέσεις, Διεύθυνση καιΔιοίκηση Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων (Hotel andCatering Administration,Hotel Management),Νομικά * ΗαναφοράσταΑγγλικάέχειληφθείκατ'αναγραφή τουσχεδίουυπηρεσίας. 2618 4ΑΛΑ. Μπατίστα ν, ΚΟΤ Νικολαΐδης,Δ. ήσε άλλα συναφή θέματα. 5 10 15 20 Η αιτήτρια που είναι απόφοιτος της Τουριστικής Σχολής Glion Ελβετίας, υπέβαλε αίτηση για τη θέσηκαι κλήθηκε ναπαρακαθήσει σε γραπτή εξέταση. Το Διοικητικό Συμβούλιο των καθ'ων ηαίτηση (στο εξής αναφερόμενο ως "Το Συμβούλιο") σε συνεδρία του ημερ. 30.6.1994, αποφάσισε όπως, αναφορικά με τους υποψήφιους που κατείχαν δίπλωμα της Σχολής Glion και πέτυχαν στη γραπτή εξέταση, διερευνηθεί περαιτέρω κατά πόσο το δίπλωμα αυτό εθεωρείτο ως ισότιμο με πανεπιστημιακό δί πλωμαήτίτλο. Στησυνέχεια καισυγκεκριμένα στις 21.7.1994, το Συμβούλιοαποφάσισεon τοδίπλωματηςΞενοδοχειακής Σχολής Glion πουκατείχαν δύο υποψήφιοι για τη θέσητου τουριστικού λειτουργού, μεταξύ των οποίων καιηαιτήτρια,δεν μπορούσε να θεωρηθεί ισότιμο προς πανεπιστημιακό δίπλωμα. Ως εκ τούτου ηαιτήτριαδενκλήθηκε ναπροσέλθει στις προφορικές συνεντεύ ξεις ενώπιον της Επιτροπής Προσωπικού που διενεργήθηκαν στις 12.10.1994,αφούθεωρήθηκε ότι δεν πληρούσε ταπροσόντα του σχεδίου υπηρεσίας.Τελικά OL καθ'ων ηαίτηση μεαπόφαση τους ημερ. 12.10.1994 αποφάσισαν όπως προσφέρουν διορισμό στην επίδικηθέσηστα τρία ενδιαφερόμενα μέρη Μαρία Ελευθεριάδου,ΕύηΣωτηρίουκαιΜόνικαΙωάννου. Μετηνπαρούσααί τησηαξιώνεται ακύρωσητηςαπόφασης αυτής. 25 Από τον ευπαίδευτοσυνήγορο των καθ'ωνηαίτησηηγέρθηκαν δύο προδικαστικές ενστάσεις. Έγινε ισχυρισμός ότι η πα ρούσαπροσφυγήήτανεκπρόθεσμη γιατίη αιτήτριαπληροφορή' θηκεγιατην απόφασηότι το προσόν της δεν μπορούσε ναθεω ρηθεί ισότιμο με πανεπιστημιακό δίπλωμα πολύ πριν τηναπό30 φάσητης ΕπιτροπήςΠροσωπικού της 12.10.
- 35 40 Κάθεδιοικητικήπράξη,ως δήλωσηβούλησης,γιανααποκτήσει νομική ενέργεια πρέπει να παύσει να αποτελεί εσωτερικό θέμα (internum)καιναεξωτερικευτεί, δηλαδήναπεριέλθει στοπρόσωπο στο οποίο αφορά." (Βλ. Δημοκρατίαν. Αντώνη Παπαενριπίδη
(1993)3Α.Α,Δ.129.Βλ. επίσης ΚυριακόπουλουΔιοικητικόν Ελληνικόν Δίκαιον,Τέταρτη Έκδοση,Τόμος Β;σελ.396-397). Για να κινηθεί ηπροθεσμία για άσκηση προσφυγής πρέπει η γνώσητηςπράξηςπουπροκαλείζημίαστον αιτητήναείναιπλή ρης (Ενριδίκηθεοπέμπτον ν.ΣυμβουλίουΑποχετεύσεωνΑάρνακας(\995)4 Α.Α.Δ. 1190).Πλήρης είναι ηγνώσηπουεπιτρέ πει στον ενδιαφερόμενο να διαγνώσει με βεβαιότητα και ακρί βεια την υλική ήηθικήζημία την οποίαέχει υποστεί απότη δη2619 ΝικολαΤδης, Α. Μποτίστα ν. ΚΟΤ
(1995)μοσιευόμενη ή κοινοποιούμενη πράξη(βλ. Θ.Τσάτσου Η Αίτη σις Ακυρώσεως ενώπιοντου Συμβουλίουτης Επικρατείας,Τρί τηΈκδοση, σελ.74). Το τι συνιστά πλήρη γνώση απετέλεσε αντικείμενο εξέτασης 5 σε σωρεία αποφάσεων(βλ. μεταξύ άλλων JohnMoran v. The Republic, 1 R.S.C.C 10, 13, Papaioannou v. The Republic
(1982)3 C.L.R. 103, 108, Kritiotis v. Municipality of Paphos and Others
(1986)3C.L.R. 322, 345-346). Στηνυπόθεση Spyros Ploussiou v. The CentralBank of Cyprus
(1982)3C.L.R. 230, 10 237, αναφέρονταιτα ακόλουθα: "Article 146.3 does not envisage knowledge from any particular source. All it requires is knowledge of the decision, certain enough to enable a party affected thereby to pursue his 15 rights. A party, an existing legitimate interest of whom is prejudiced by the decision, is deemed tobein such aposition as soon as he gains adequate knowledge of the decision itself. Adequate is that kind of knowledge that comprises every material aspect of the decision." 20 To βάρος απόδειξης φέρει το διοικητικό όργανο που έλαβε τηναπόφαση.Αυτό υπαγορεύεται απότημιααπότηνανάγκηοι αποφάσεις διοικητικώνοργάνωνπουεπηρεάζουντα δικαιώμα τα του διοικούμενου να δημοσιοποιούνται και από την άλλη 25 από την ανάγκη αποτελεσματικής προστασίαςτου δικαιώματος τουπολίτηνααμφισβητείαποφάσεις πουεπηρεάζουνταδικαι ώματα του.Αν τοΔικαστήριο έχει οποιανδήποτεαμφιβολία κα τά πόσο συγκεκριμένος αιτητήςέχει λάβει ικανοποιητικήγνώση πουθατουεπιτρέψει ναδιεκδικήσειταδικαιώματατουενώπιον 30 Δικαστηρίου, η αμφιβολίααυτήθαπρέπει να ενεργεί υπέρ του αιτητή (βλ. Spyros Ploussiou v. The Central Bank of Cyprus
(1982)3 C.L.R. 230, 235, 236 και Costas ISeophytou v. The Republic
(1964)C.L.R. 280,290). 35 Ο φάκελος φέρει,κατάτον ισχυρισμό του δικηγόρουτηςαιτήτριας, σφραγίδα του Ταχυδρομείου Λευκωσίας με ημερ. 16.11.1994.Στηγραπτήαγόρευσητου συνηγόρου τωνκαθ'ωνη αίτησηαναφέρεται o n ηαιτήτριαπληροφορήθηκετηναπόφαση για την αξιολόγηση του διπλώματοςτης πολύ πριν απότην τε- 40 λικήαπόφασητης ΕπιτροπήςΠροσωπικού.Οισχυρισμόςαυτός δεν τεκμηριώνεται καθ' οιονδήποτε τρόπο, ενώ στο σχετικόφά κελο πουκατατέθηκεσαν τεκμήριο,ημόνησχετική επιστολή με την οποία η αιτήτρια πληροφορείταιότι δεν κατέστηδυνατήη 2620 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Μπατίστα ν.ΚΟΤ Νικολαΐδης,Δ. επιλογή της φέρει ημερομηνία 14.8.1995καιιδιόχειρησημείωση ότι στάληκε στις 16.8.1995.Προφανώςείτεηεπιστολή αυτή φέ ρει λανθασμένη ημερομηνία ήαναφέρεται σε αίτηση γιαδιορι σμό σεάλληθέσηπουεπίσης υπέβαλε ηαιτήτρια. Ο ισχυρισμός τηςαιτήτριαςστην απαντητικήαγόρευση τουσυνηγόρου τηςότι ηαιτήτριαπληροφορήθηκετηνμηεπιλογή τηςμεεπιστολή ημερ. 3.11.1994, δεν αμφισβητήθηκε απότον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ'ωνηαίτηση σεοποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Εν όψει τωνπιοπάνω, είμαι αναγκασμένος ναθεωρήσω ότιο μενισχυρισμός τωνκαθ'ωνηαίτησηότιηαιτήτριαπληροφορή θηκε ενωρίτερα την απόφασηότιτοδίπλωμα της δεν μπορούσε να θεωρηθεί ισότιμο προς πανεπιστημιακόδίπλωμα ήτίτλο δεν ευσταθεί καιναόεκτώ τον ισχυρισμό ότι πληροφορήθηκετην απόρριψητηςαίτησης τηςμετηνεπιστολή ημερ. 3.11.1994που ταχυδρομήθηκεστις 6.11.1994. Εν όψει όλων των πιο πάνω βρίσκω ότι αφού ηπαρούσα υπόθεση καταχωρήθηκεστις 16.1.1995είναι φανερόότιέχει κα ταχωρηθεί μέσα στη συνταγματική προθεσμία των εβδομήντα πέντε ημερών καισυνεπώς ηπρώτηπροδικαστική ένστασητων καθ' ωνηαίτηση θαπρέπει νααπορριφθεί. Η δεύτερη προδικαστική ένσταση είναι ότι ηαιτήτριααφού δεν είχε τα προβλεπόμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα, όπωςβέβαιαισχυρίζονται οικαθ' ωνη αίτηση,στερείται εννόμου συμφέροντος. Ηνομολογία δεν φαίνεταιναστηρίζει τηθέση αυ τή. Στην υπόθεση Αανίό Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1994)4 Α.Α.Δ. 1127, αποφασίστηκεότιαπότηστιγμήπουαμφισβητείται σοβαρά ηεκτίμηση τηςδιοίκησης αναφορικάμεταπροσόντα,η οποίακαικαθίσταταιεπίδικο θέμα,οαιτητήςδεν χάνει τοέννο μο τουσυμφέρον να επιδιώξει αναθεώρησητης(βλ.επίσηςΠα ντελήςΑντωνίουΠαντελή ν.Δημοκρατίας
(1994)4Α.Α.Δ.1020, στην οποία υιοθετείται το σκεπτικό σχετικών αποφάσεωντου Συμβουλίου της Επικρατείας).Επίσης στην Αντώνης Παππαρίδης ν.ΑρχήςΗλεκτρισμού Κύπρου
(1995)4 Α.Α.Δ.539, αναφέ ρεται ότιτοιδιαίτεροσυμφέρον πουαπαιτείτοΑρθρο 146.2 του Συντάγματοςγιατηνομιμοποίηση επηρεαζόμενων προσώπωννα προσφύγουν κατά εκτελεστής διοικητικής απόφασης συναρτάται μετηφύσητηςαπόφασης πουπροσβάλλεται. 40 Στην παρούσαυπόθεση ηεκτίμηση τηςδιοίκησηςαναφορικά μετηνύπαρξητωνπροσόντων,εκτίμησηπουέχεικαταστείεπίδι κοθέμα,αμφισβητείταισοβαράαπότηναιτήτρια.Ηαμφισβήτηση αυτή αποτελεί ουσιαστικά καιτηβάσητηςπαρούσας υπόθεσης. 2621 Νικολοΐδης, Α. Μποτίστα ν. ΚΟΤ
(1995)Η αιτήτριακέκτηται εννόμου συμφέροντος γιατί ανλανθασμένα οι καθ'ων ηαίτηση έκριναν ότι το προσόν της δεν μπορούσε να θεωρηθεί πανεπιστημιακό δίπλωμα, θα έπρεπε να περιληφθεί στους υποψηφίουςγιααξιολόγηση καιεπιλογή καισυνεπώς ημη περίληψητηςπλήττει τασυμφέροντα της.Συνεπώς,ηαιτήτριαείχε έννομο συμφέρον προς αμφισβήτηση της πράξηςτων καθ'ων ηαίτησηκαιέτσικαι αυτήηπροδικαστικήένσταση θαπρέπεινα απορριφθεί. Τοσχέδιο υπηρεσίαςπρονοούσε πανεπιστημιακόδίπλωμα,ή τίτλο ή ισότιμο προσόν σε διάφορες ειδικότητες. Στις30.6.1994 και αφούηαιτήτρια είχεπαρακαθήσειεπιτυχώς σε γραπτή εξέ ταση,το Συμβούλιο αποφάσισεότι όσον αφοράτηναιτήτριακαι ακόμα ένα υποψήφιο που κατείχαν δίπλωμα της σχολής Glion Ελβετίας και πέτυχαν στηγραπτήεξέταση διερευνηθεί περαιτέρωκατάπόσο το ενλόγωδίπλωμαθεωρείται ως ισότιμο με πα νεπιστημιακό δίπλωμα ήτίτλο. Στις21.6.1994ηΓενική Διευθύ ντρια σε υπόμνημα της προς το Συμβούλιο με θέματην αξιολό γησητων προσόντων των υποψηφίων γιατηθέσητου τουριστι κού λειτουργού αναφέρεται σε επιστολή του Υπουργείου Παιδείας που αποτελεί απάντηση στο ίδιο ερώτημα που τέθηκε σε προηγούμενη παρόμοια περίπτωση όταν ζητήθηκε από το Υπουργείο να πληροφορήσει τον οργανισμό κατά πόσο το δί πλωμα DeGlion Ελβετίαςκαιαριθμόςάλλων διπλωμάτωνμπο ρούσε να θεωρηθεί πανεπιστημιακού επιπέδου. Στην επιστολή ημερ. 10.10.1991 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Σχετικά μετά δι πλώματα από τις Σχολές "Les Roches", "Chur", και "De Glion" της Ελβετίας,πουκατέχουνοι τρεις πιοπάνωυποψήφιοι,ύστε ρααπό μελέτητων στοιχείων πουμαςέχετεαποστείλει καιλαμ βάνοντας υπόψη το επίσημο έγγραφο της Ελβετικής πρεσβείας ημερ. 12.4.1991,αντίγραφοτου οποίου επισυνάπτουμε, καταλή γουμε στο συμπέρασμα ότι οι πιο πάνωυποψήφιοι είναικάτο χοι προσόντος ισοτίμου προςΠανεπιστημιακόΔίπλωμα στηΔι εύθυνση και Διοίκηση Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων." Στο ίδιο υπόμνημα της Γενικής Διευθύντριας αφού υπογραμμίζεται ότι σε ό,τι αφοράταπανεπιστημιακάδιπλώματαθεωρείται απότην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας ότι η ελάχιστη διάρκειασπου δών πρέπει να είναι τριετής,καλείται το Συμβούλιο όπως μελε τήσει το όλο θέμακαι αποφασίσει κατά πόσο OLυποψήφιοικα τέχουν τα απαραίτητα ακαδημαϊκάπροσόντα. Το επίσημο έγγράφο της Ελβετικής πρεσβείας που αναφέρεται στην επιστολή του Υπουργείου Παιδείας είναι επιστολή της πρεσβείας της Ελβετίας στην Κύπρο προς το Υπουργείο Εξωτερικών τηςΔη μοκρατίας, στην οποία επισημαίνεται ότι το θέμα της ξενοδο2622 5 10 15 20 25 30 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μπούστα ν.ΚΟΤ Νικολαΐδης,Δ. χειακήςκαιτουριστικής εκπαίδευσης (διαχείριση καιδιοίκηση), δεν παρέχεται απόΕλβετικά πανεπιστήμιακαι συνεπώς διπλώ ματααπόοποιανδήποτεξενοδοχειακή ήτουριστική σχολήστην Ελβετία δεν μπορούν να θεωρηθούν πανεπιστημιακά.Στηνίδια επιστολή επισημαίνεται ότι διπλώματα από ορισμένες ξενοδο χειακές σχολές, μεταξύτων οποίων καιησχολήDeGlion,ανα γνωρίζονται διεθνώς απόειδικούς στην τουριστικήβιομηχανία. Ιδιαίτερα η σχολή De Glion απολαμβάνει διεθνώς υψηλής φή μης. Επισημαίνεται επίσης ότι η Ελβετική τουριστική και ξενοδοχειακή βιομηχανία όταν προσλαμβάνει προσωπικό για υψη λές θέσεις,θεωρεί τουςαπόφοιτουςτων σχολών αυτώνως ίσους ήακόμακαιανώτερους των αποφοίτωνωρισμένων αλλοδαπών πανεπιστημίων. Σεάλλο υπόμνηματηςπρος το Συμβούλιο ημερ. 15.7.1994, η Γενική Διευθύντρια εισηγείται όπως στο μέλλον διπλώματα ξε νοδοχειακών σχολών συμπεριλαμβανομένων καιτων ξενοδοχει ακών σχολών πουαναφέρονταιστην επιστολή του Υπουργείου Παιδείας (μεταξύ των οποίων και η σχολή De Glion) μη θεωρούνται ισότιμα μεπανεπιστημιακόδίπλωμα ήτίτλο. Στη συνέ χεια το Συμβούλιο σε συνεδρία του ημερ.21.7.1994,αποφάσισε OIL ταδιπλώματαπου απονέμουν διάφορεςξενοδοχειακές σχο λές του εξωτερικού, μεταξύ των οποίων και ησχολή De Glion, μηθεωρούνται ισότιμα με πανεπιστημιακόδίπλωμαήτίτλο και έτσι απέρριψε την αιτήτρια.Στο πρακτικό της ίδιας συνεδρίας του Συμβουλίου αποφασίστηκε ότι όσον αφοράτον κ. Γ. Κωνσταντινίδη που υπηρετούσε ήδη στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού και κατείχε δίπλωμα της σχολής Chur, είχε δεπρο σληφθεί κατά το διάστημα της γνωμάτευσης του Υπουργείου Παιδείας,ότι το συγκεκριμένο δίπλωμα εθεωρείτο ισότιμο με πανεπιστημιακό δίπλωμα και για σκοπούς όπως αναφέρεται, ορθής και δίκαιης μεταχείρισης του, εγκριθεί ηαναδρομικήτο ποθέτηση του σε υψηλότερη κλίμακα. Ηαιτήτριααξιώνει ακύρωσητης απόφασηςτων καθ' ων η αί τηση,διότι ηαπόφαση του Συμβουλίου να κρίνει, αντίθεταμε τη γνώμη του Υπουργείου Παιδείας που εξασφαλίστηκε στις 10.10.1991 και27.5.1994,ότιοτίτλος τηςδενείναιισότιμος μεπα νεπιστημιακόδίπλωμακαινατηναποκλείσει ωςμηπροσοντούχο, ελήφθηκατάτρόποαντιφατικόμετην πάγιατακτικήτουΟργανι σμού και τη γνώμη του Υπουργείου και κατά συνέπεια είναι εσφαλμένη. Ηαιτήτρια ισχυρίζεται περαιτέρωότι ησχετική από φασηστερείται δέουσαςέρευναςήαναφοράςστακριτήριαπουλή φθηκανυπόψηκαιτέλος ότι πάσχει απόέλλειψη αιτιολογίας. 2623 Νικολαΐδης, Δ. Μπατίστα ν. ΚΟΤ
(1995)Στοσύγγραμμα του Μ. Στασινόπουλου Δίκαιον Διοικητικών Πράξεων,ανατύπωση 1982, σελ. 339,αναφέρεταιότι αντοδιοι κητικόόργανο εφαρμόζεικατάορισμένοτρόποτονόμο σε ορι σμένεςπεριπτώσεις μπορεί μεν,ελλείψει αντίθετης διάταξης να μεταβάλει τακτική,όμως θαπρέπει να εκθέσει τους λόγους για 5 τους οποίους κατέληξε στη μεταβολή αυτή, ιδίως όταν ημετα βολήείναι δυσμενής γιατονδιοικούμενο. (Βλ. επίσης Απόφαση Συμβουλίου της Επικρατείας 1185
(1934)). Στα Πορίσματα Νομολογίας τουΣυμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959σελ. 181, 182σεσχέσημετηδιακριτικήεξουσία της διοίκησης αναφέρονταιταακόλουθα: "Ηδιακριτικήεξουσία έχειόριον καιπηγήντον νόμον. Η έννοια δε της χρηστής Διοικήσεως ενυπάρχει εις το πνεύμα των διοικητικών νόμων: 785
(31).Τοπεδίον,εντός τουοποί ουδέον νακινήταιηΔιοίκησις εντηασκήσει τηςδιακριτικής αυτής εξουσίας οριοθετείται υπότων εξής αρχών: α)της αγαθήςκρίσεως, ήτις δέον ναδιέπητην "χρηστήν" και "εύρυθμον" διοίκησιν: 86,620
(33). 10 15 20 β)του ίσου μέτρου κρίσεως διάτην αντιμετώπισιν των ομοί ων περιπτώσεων. 25 γ) της επιλογής του ολιγώτερον επαχθούςδιάτον διοικούμενον τρόπον πραγματώσεως της διοικήσεως, ως λ.χ. αντί απαλλοτριώσεως, επίταξιςεκεί,ένθαδιάμόνης ταύτηςδύνα νται να θεραπευθούν αιδημόσιαι ανάγκαι300
(36). 30 Ούτω,ηΔιοίκησις εν τηασκήσει της διακριτικής αυτήςευ χέρειαςοφείλεινατηρή,πληντωνδιαγεγραμμένωνυπότουνό μουτύπωνκαικανόνων,καιτουςεκτουδεδηλωμένου σκοπού καιτουόλουπνεύματοςαυτούενδεικνυόμενους όρουςκαιτας γενικάς αρχάςτου δικαίου,ενεργούσα εν γένει μετά διακρίσεωςκαιουχί κατ' απόλυτονκρίσιν,επερχόμενης άλλωςακυρότητος των πράξεωναυτής,διάκακήνχρήσιν διακριτικήςεξου σίας: 95
(29),59
(30),505
(43), 1382
(48), 127
(47), 1750
(50)." 35 Με βάση τις πιο πάνω γενικές αρχές έχει αποφασιστεί ότι η 40 διοίκηση οφείλει να χρησιμοποιεί το αυτό μέτρο κρίσης έναντι πάντων των ενδιαφερομένων πολιτών,είτεπρόκειται περί νομι κών προσώπων είτε περί φυσικών προσώπων (ΠορίσματαΝο μολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας,ανωτέρω, σελ. 182, 2624 4AAA. Μπατίστα v.KOT Νικολαΐδης,Δ. υποθ.218
(39)). Η διοίκηση μπορεί βέβαιανα μεταβάλειτακτική ως προςτον τρόποάσκησης τηςδιακριτικήςτης εξουσίας, αλλά η μεταβολή αυτήχρήζει ειδικής αιτιολογίας. (ΠορίσματαΣ.τ.Ε. ανωτέρω,σελ. 182, υποθ. 1185
(34)και 343
(38)). 5 10 15 20 25 30 35 40 ΌπωςαναφέρειοΠ.Δ.Δαγτόγλου στο ΓενικόΔιοικητικό Δί καιο, Έκδοση 1977, σελ. 106και 107, ησυχνή και αυξανόμενη εξάρτηση του σύγχρονου ανθρώπουαπότην παροχικήκαιρυθ μιστική κυρίως διοίκηση έχει δημιουργήσει μίαν αμεσότητακαι στενότητα επαφήςδιοίκησης και ιδιώτη πουκαθιστάαπαραίτη τητηνκαλήπίστηστις σχέσειςτους.Από τηναρχήτηςκαλήςπί στης προκύπτειότι ηδιοίκησηδενδικαιούταινα εκμεταλλευτεί, ήακόμαλιγότερο ναδημιουργήσει καταστάσειςπλάνης,απάτης ή απειλής. ΤοΣυμβούλιο τηςΕπικρατείας εφαρμόζει μάλιστα στη διοίκηση τηναρχήτου estoppel (χωρίς βέβαιανα την ανα φέρει ρητώς)κατά την οποίαηδιοίκηση δεν δικαιούται,επικα λούμενητιςίδιες της παραλείψεις,στις οποίες δεν συνέπραξεο ιδιώτης, να αγνοεί μια ευνοϊκή για τονιδιώτη πραγματική κα τάσταση, δημιουργημένη από πολύ χρόνο και νααρνείταιτην υπέρτου ιδιώτη συναγωγή των ωφελημάτων καινομίμων συνε πειών που προκύπτουν απόαυτήν.(Σ.τ.Ε.2024-2025/59). Σύμ φωνα μετον ίδιο συγγραφέα ηδιοίκηση παραβαίνει τηναρχή τηςκαλήςπίστης προπάντωνότανενεργείκατά τρόπο αντίθετο προς την δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ιδιώτη. Τονίζεται επίσης ότιη επιδίωξη του δημοσίου συμφέροντος στους διαρ κώς μεταβαλλόμενους όρους της οικονομικής κυρίως ζωής επι βάλλει την ευελιξία,προσαρμοστικότητα καιδυνατότητατηςδι οίκησης ναμεταβάλλει πορείαόπουτοκρίνει αναγκαίο,αλλάοι αλλαγές αυτές δενπρέπει να αποτελούν εκδήλωση ασυνέπειας και αυθαιρεσίας. Η αντιφατική συμπεριφορά της διοίκησης (venire contra factum proprium) προσβάλλει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τουιδιώτη απέναντι τηςκαιμπορεί ναστηρίξει την παρανομίατης διοικητικήςπράξης. Οι ίδιες αρχές απασχόλησαν και τηνΚυπριακή νομολογία. Έχει αποφασιστεί ότιστοδιοικητικό δίκαιο ισχύει ηαρχή της καλήςπίστης ηοποίααποβλέπει στηδιασφάλισητης σύμμετρης λειτουργίας των διοικητικών οργάνων και τοναποκλεισμότης αυθαιρεσίας (Ιφιγένεια ΠαπαλεοντίονκαιΆλλοι ν. Αημοκρατίας
(1995)4Α.Α.Δ.26). Η αρχή αυτήδενεπιτρέπει εκτροπήαπό τις αρχές τουδιοικητικού δικαίου ήλειτουργία της διοίκησης έξω απότους κανόνες της χρηστής διοίκησης. (Βλ.Vassiliou ν. The Republic
(1982)3 C.L.R. 220, Papadopoulou v. The Republic
(1984)3C.L.R. 332,Tamassos TobaccoSuppliers & 2625 Νικολαΐδης, Δ. Μπατίατα ν. ΚΟΤ
(1995)Co ν. Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 60. Βλ. επίσης και Eleftherios Soteriou v. The Greek CommunalChamber and Another
(1964)3 C.L.R. 83, 104, Medcon Construction and Others v. The Republic
(1968)3 C.L.R. 535, 544 και Spyros Drousiotis v. The Cyprus Broadcasting Corporation
(1984)3 C.L.R.546, 552). 5 Σεπαρόμοιες συνθήκες στο παρελθόν OLκαθ'ωνηαίτησηθεώ ρησαν διάφοραδιπλώματα,μεταξύ των οποίων και το δίπλωμα πουκατέχειη αιτήτρια,ωςπανεπιστημιακούςτίτλους,προέβηκαν 10 μάλιστα και σε διορισμούς στην ίδιαθέσηπροσώπων πουτα κα τείχαν. ΟΟργανισμός κατάτρόποαντιφατικόκαιχωρίςοποιαν δήποτε σαφήαιτιολογία,πλην της απλήςαναφοράςσεαπόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ότι τίτλοι σπουδών που αποκτώνται σε χρόνο λιγότερο των τριών ετών δεν θεωρούνται 15 πανεπιστημιακά διπλώματα, αποφάσισενα μεταβάλει τηνπάγια πρακτικήτουκαινα αποκλείσει την αιτήτρια. Η αντίφασητονί ζεται ακόμαπερισσότερο και απότο γεγονός ότι στην ίδια συνε δρία κατάτην οποίατο δίπλωματης αιτήτριαςθεωρήθηκε ως μη πανεπιστημιακό, οι καθ'ων η αίτηση θεωρώντας ότι άλλος λει- 20 τουργός πουκατείχε παρόμοιοδίπλωμα,έπρεπε μεβάσητονσυ γκεκριμένο τίτλο σπουδών να τοποθετηθεί σε υψηλότερη κλίμα κα, γιατί το προσόν του εθεωρείτο πανεπιστημιακό. Ηδιάκριση που έγινε για την ισοτιμία των δύο παρόμοιων διπλωμάτωνκα θώς και ηδιαφορετική αντιμετώπιση σε διαφορετικούς χρόνους 25 του ίδιουδιπλώματος μπορείναθεωρηθεί αυθαίρετηκαισυνιστά άνιση μεταχείριση. Έτσι βρίσκω ότι ηαπόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού να αποκλείσει την αιτήτρια ως μη προσοντούχο, αντίκειται στις αρχές της καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης καιθαπρέπει ναακυρωθεί. 30 Η αιτήτρια ισχυρίζεται επίσης ότι ηεπίδικη απόφασηπάσχει λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας και λόγω έλλειψης αιτιολογίας. Το τι συνιστά επαρκή έρευνα είναι θέμα βαθμού και εξαρτάται απόταγεγονότακαιπεριστατικάτηςκάθευπόθεσης.(Nicolaou ν. The Minister of Interior and another
(1974)3C.L.R. 189,Knai v. The Republic
(1987)3 C.L.R. 1534, 1546). Η ΓενικήΔιευθύ ντρια του Οργανισμού με τουπόμνηματηςημερ.21.6.1994κάλε σε τοΔιοικητικό Συμβούλιο να μελετήσειτοθέμακαινααποφα σίσειγια τααπαιτούμεναακαδημαϊκά προσόντα.Έχωτηγνώμη ότι το Συμβούλιο δεν προέβη στη δέουσα έρευνα κατάπόσο το προσόν της αιτήτριας ικανοποιούσε το σχέδιο υπηρεσίαςτηςθέ σης,εν όψει μάλιστα καιτουγεγονότος ότι το 1991,το ίδιοπρο σόν θεωρήθηκε ισοδύναμο μεπανεπιστημιακόπροσόνπουικανο2626 35 40 4AAA. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μπατίστα v. KOT Νιχολαΐδης, Δ. ποιούσε τασχέδια υπηρεσίας.Σύμφωναμετηγνώμη του Υπουρ γείου Παιδείας,το κατά πόσο συγκεκριμένος τίτλος θεωρείται ισότιμος μεπανεπιστημιακόδίπλωμαθαπρέπεινακριθεί απότο όργανοπουθαπληρώσει τηθέση,αφού λάβει υπόψη συγκεκριμένα κριτήρια όπως (α)το βαθμόαναγνώρισης του εκπαιδευτικού ιδρύματος στη χώρα όπου λειτουργεί, (β)το επίπεδοτου τίτλου του ενδιαφερομένου σε σύγκριση με το πανεπιστημιακό πτυχίο, (γ)τοπεριεχόμενο τουπρογράμματοςπουοδήγησε τον τίτλοκαι (δ)τους σκοπούς τουσχεδίου υπηρεσίας.ΤοΣυμβούλιο σεκαμιά έρευναπροςτηνκατεύθυνσηαυτήδενπροέβη.Οι διευκρινιστικές επιστολές της πρεσβείας της Ελβετίας ημερ. 12.4.1991 και 11.7.1994αξιολογήθηκανεπιλεκτικά απότοΣυμβούλιο,τοοποίο παρέλειψε επίσης να σχολιάσει ήλάβει υπόψητην αναφορά που γίνεται στο κύρος πουαποδίδεταιστασυγκεκριμένα διπλώματα. Είναι φανερό από όλα τα ανωτέρω ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τοΣυμβούλιοπροέβηστηδέουσαέρευνακαισυνεπώςκαιστο σημείοαυτόηαπόφασηπάσχει. Έχει λεχθείστην ΚυριάκοςΕυθυμίου ν. Δημοκρατίας
(1995)4 Α.Α.Δ.104,ότι σταπλαίσιατηςέρευναςγιατοκύροςτωνπανεπι στημιακών διπλωμάτωνήτίτλων σπουδών,τοπλέον αρμόδιογια ναεκφέρει άποψηόργανοείναιτοΥπουργείο ΠαιδείαςκαιΠολι τισμού. Οι καθ' ων ηαίτηση απευθύνθηκανστο ΥπουργείοΠαι δείας,το οποίο όμως τους επανέλαβεπροηγούμενη γνωμοδότηση του επί του σημείου,γνωμοδότηση ηοποίααπόμόνη τηςδεν πα ρείχε στοιχεία που να δικαιολογούν τη διαφοροποίησητης από φασηςπουοΟργανισμός είχεπροηγουμένως λάβει αναφορικάμε άλλουποψήφιοπου είχεπαρόμοιοδίπλωμα.Βέβαιατο αποφασίζον όργανο δεν οφείλει να συμμορφωθεί με τη γνώμη ειδικού η οποία ζητήθηκε στα πλαίσια έρευνας, αλλά σε μια τέτοια περί πτωση υποχρεούται να αιτιολογήσει ειδικώς την απόκλιση του από τηγνώμη αυτή(ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας,ανωτέρω,σελ. 193). Γενικώς ηαιτιολόγησηαποσκο πεί στη δυνατότηταδικαστικού ελέγχουγια εξασφάλιση τηςδιαφάνειας.Πλήρηςδιαφάνεια θαπρέπει να υπάρχει ακόμακαι στο στάδιοκάθεπροπαρασκευαστικήςπράξης(Δημοκρατία ν. Γεώρ γιουΧατζηγεωργίου
(1994)3Α.Α.Δ.574). Στην παρούσα υπόθεση το Συμβούλιο δεν έχει αιτιολογήσει επαρκώςτην απόφασητου να θεωρήσει το κατεχόμενο απότην αιτήτρια προσόν ως μη ισότιμο προς πανεπιστημιακόδίπλωμα. Ηαιτιολογίαότι οποιοσδήποτε τίτλος πουαποκτήθηκεμεσπου δές κάτω των δύο ετών δεν μπορεί να θεωρηθεί πανεπιστημια κός, κρίνεται ανεπαρκής,ιδίως λόγω της αλλαγής που πραγμα2627 Νικολαΐδης, Δ. Μπατίστα ν. ΚΟΤ
(1995)τοποιείται στη διοικητική πρακτική και την απόκλιση από τη γνώμη του Υπουργείου Παιδείας πουαπαιτούσανειδικήαιτιο λόγηση. Είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι η ακυρότητα προπα5 ρασκευαστικής πράξης οδηγεί σε ακύρωση και την τελική διοι κητικήπράξηστην ολότητα της,γιατί απότηφύσητους τασυν θετικάστοιχεία τηςπράξηςδενείναιχωριστάκαιανεξάρτητατο ένααπότο άλλο (βλ. μεταξύάλλων Micbaeloudes and another v. The Republic
(1979)3 C.L.R. 56, 71, 72, loannou v. The 10 Electricity Authority of Cyprus
(1981)3 C.L.R. 280, 299 και Agrotis v. The Electricity Authority of Cyprus
(1981)3 C.L.R. 503, 513). Έτσι αφού η απόφαση του Συμβουλίου ημερ. 21.7.1994 πάσχει, παρασύρει σε ακυρότητακαι την τελική από φασηημερ. 12.10.1994. Ενόψει όλων των πιο πάνωβρίσκω ότι 15 η επίδικη διοικητική απόφασηπρέπει να ακυρωθεί και διά του παρόντος ακυρώνεται με έξοδαυπέρ τηςαιτήτριας. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα νπερ της αιτήτριας. 2628