4ΑΛΛ. 1 Δεκεμβρίου, 1995 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑΑΡΘΡΑ 146,28, 30ΚΑΙ 26 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΠΑΠΑΤΑΣ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΛΙΜΕΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 787/94) 5 Διοικητικό Δίκαιο—Διοικητική πράξη — Εκτελεστή διοικητική πράξη σε αντιδιαστολή προς διοικητικό μέτρο εσωτερικής φύσεως—Νομολογία και θεωρία — Ηκριθείσα απόφαση τον Δωικητικον Συμβουλίου της Αρχής Αιμένων ως προς τα σημειώματα τον Γενικού Διευθυντή της Αρχής ήταν μέτρο εσωτερικής φύσεως χωρίς εκτελεστότητα. 10 Ο Γενικός Διευθυντής των καθ* ων ηαίτησηπροσέφυγε κατά της απόφαση τους να αναμειγνύονται στο εξής στην διαδικασία των σημειωμάτων του Γενικού Διευθυντή και OLκατά περίπτωσηαρμόδιοι Διευθυντές. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας ως απαράδεκτη την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 15 20 25 Στην απόφασηΚόκκαλος ν. Δημοκρατίας, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με το θέμα των αρχώντης διάκρισης των εκτε λεστών διοικητικών αποφάσεων από τις αποφάσεις που αποτελούν απλώςδιοικητικόμέτρο εσωτερικής φύσηςκαινααναφερθείστηνυπό θεση Costa v.Republic
(1983)3 C.L.R. 115, όπουγίνεταιανάλυσητου θέματοςαπότον ΠικήΔ.,όπωςήταντότε. Εξετάζοντας με προσοχή την "απόφαση"τουΔιοικητικού Συμ βουλίου,τηνοποίαπροσβάλλει μετην προσφυγήτουοαιτητής,το Δι καστήριο έχει καταλήξει ότι αυτήαποτελεί διοικητικό μέτρο εσωτερικήςφύσης,γιατί περιορίζεταιστηρύθμισηθεμάτωναναγομένων στην εσωτερική λειτουργία τουΔιοικητικού Συμβουλίου και ουδόλως επι2639 Παγιάταςν.Αρχής ΛιμένωνΚνπρον
(1995)φέρει οποιαδήποτε άμεση ή έμμεσητροποποίηση των υποχρεώσεων καιτων δικαιωμάτωντουΑιτητή. Δεν μπορεί ναυποστηριχθεί πωςη "απόφαση"θίγειήμειώνει μεοποιοδήποτετρόποτηνυπηρεσιακήκα τάσταση (status) τουαιτητήήτις αρμοδιότητες του όπως αυτάκαθο ρίζονται απότοΝόμοκαιτο σχέδιο υπηρεσίας. 5 Ηπροσφνγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 Κόκκαλος ν.Δημοκρατίας
(1994)4 Α.Α.Δ.2007, Costeas v.Republic
(1983)3 C.L.R. 115, 15 Ζίγκας ν.Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 3327, Σοφρωνιον ν.Δήμον Έγκωμης
(1989)3ΑΛΛ.
- Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση, με την οποία αποφασίστηκε όπως στα Σημειώματα του Γενικού Δι ευθυντή που υποβάλλονται στο Συμβούλιο καταγράφονται οι διαφορετικές απόψεις ή διαφωνίες των κατά περίπτωση αρμο δίων Διευθυντών. 25 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. Αλ. Λυκούργου τηση. για Τ.Παπαδόπουλο, για τους Καθ' ων ηαί 30 Cur. adv. vult. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Ο αιτητής είναι ο Γενικός Διευθυντής της Αρχής Λιμένων Κύπρου και με την προσφυγή του ζητάαπόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρη η απόφαση 194/94 του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής, η οποία φαίνεται στο ΠαράρτημαΑ της αίτησης και περιλαμβάνει τα ακόλουθα: "3.2 Αφού αποχώρησε ο Νομικός Σύμβουλος, με βάση την ενημέρωση που είχε το Συμβούλιο αποφάσισε: (α)Με διαφωνία του κ. Σ. Καραβιώτη,όπως στα Σημειώματα του Γενικού Διευθυντή που υποβάλλονται στο Συμβούλιο καταγράφονται οι διαφορετικές απόψεις ήδιαφωνίες των 2640 35 40 4ΑΛΛ. 5 Παγιάτας ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου Αρτεμης,Λ. κατά περίπτωση αρμοδίων Διευθυντών/ Προϊσταμένων (Διευθυντή Εκμετάλλευσης, Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης, Οικονομικού Διευθυντή, Προϊσταμένου Κλά δου Πολιτικής Μηχανικής/Αρχιτεκτονικής και Προϊσταμένου ΚλάδουΜηχανολογίας/Ηλεκτρολογίας),οι οποίες υποβλήθηκανγραπτώςστο ΓενικόΔιευθυντή.Νοείταιότι σε περίπτωση που στα Σημειώματαδεν θακαταγράφεται τέτοιαδιαφορετικήάποψηήδιαφωνία θατεκμαίρεταιότι υπάρχει η σύμφωνηγνώμητους. 10 (β)Όπως η παρουσίατων Διευθυντών/ Προϊσταμένων ενώ πιον του Συμβουλίου, εφόσο χρειάζεται, ρυθμίζεταιαπό τονΠρόεδρο." 15 20 Οι καθ'ων η αίτησηπροβάλλουν αριθμόπροδικαστικώνεν στάσεων, βασικότερη των οποίων είναι ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη γιατί δεν προσβάλλει εκτελεστή διοικητική πράξη αλλά στρέφεται εναντίον εγκυκλίου ήμέτρου εσωτερικής φύσης των καθ'ων ηαίτηση,που στερούνται εκτελεστότητας. Αντίθετα, ο ευπαίδευτοςσυνήγορος των αιτητώνυποβάλλει ότι μετην ενέργεια τουτοΔιοικητικό Συμβούλιοεπεμβαίνεικαιπεριορίζει τα δικαιώματα, τις εξουσίες και τις υποχρεώσεις πουαπορρέ ουν απότηθέσητου αιτητήκαιως εκ τούτου ηαπόφασηεπιδέ χεται προσφυγήςδυνάμειτου άρθρου
- 25 30 35 40 Με παραπομπή στο "Γενικό Διοικητικό Δίκαιο",Δαγτόγλου, 3ηΈκδοση 1992 καισταΠορίσματαΝομολογίαςΣυμβουλίουτης Επικρατείας 1929-1959,η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ'ων η αίτησηπροβάλλει τηθέση ότιηπροσβαλλόμενη απόφαση στερείται εκτελεστότητας, γιατί δεν παράγειεξωτερικές έννομες συνέ πειες,στοιχείο πουθεωρείται απαραίτητο για το εκτελεστόδιοι κητικήςαπόφασης.Στησελ.238τωνΠορισμάτων(πιοπάνω) ανα φέρονταιτα ακόλουθα: "ββ\Διοικητικά ιιέτοα εσωτερικής φύσεως. Πάσαιαιπράξεις αι αποτελούσαι διοικητικάμέτρα εσωτερικής φύσεως στερού νταιεκτελεστούχαρακτήροςκαιαπαραδέκτωςπροσβάλλονται δι' αιτήσεωςακυρώσεως:742
(29), 1461
(57).Τοιαύταιείναιαι πράξειςαι αναγόμενοιεις τηνεσωτερικήν λειτουργίαν τηςΔιοικήσεως καιουδεμίαναμέσως επιφέρουσαιτροποποίησιν εις ταςυποχρεώσεις καιταδικαιώματα τωνδιοικούμενων. Την κυριωτέραν κατηγορίαν διοικητικών μέτρων εσωτερικής φύσεως αποτελούναιδιάφοροιεγκύκλιοι διαταγαί,αιεκδιδό2641 Αρτεμης, Δ. Παγιάταςν.Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1995)μεναιυπότωνδιοικητικώναρχώνκαιαπευθυνόμενοιπροςτας υφίσταμένας αρχάςκαιέχουσαιχαρακτήραοδηγιώνή ανακοι νώσεων ή σκοπόνερμηνείαςτουνόμου.Ειςαυτάς ανήκουν αι πράξεις αι παρέχουσαι οδηγίαςσχετικός προςτην ερμηνείαν νόμου ήτην εφαρμογήν αυτού επίτίνοςθέματος,ήκοινοποιούσαι απλώςνόμον ήδιοικητικήν κανονιστικήν πράξιν. Επί σης αιπράξειςαιπεριέχουσαι συστάσειςόπωςεπί ωρισμενου θέματοςτηρήται(ορισμένοςτρόπος ενεργείας: 1884
(5)." 5 Στην απόφαση μου Κόκχαλος ν, Δημοκρατίας
(1994)4 10 Α.Α.Δ.2007, είχατηνευκαιρίαναασχοληθώ μετοθέματωναρ χώντηςδιάκρισηςτωνεκτελεστώνδιοικητικώναποφάσεωναπό τιςαποφάσεις πουαποτελούναπλώς διοικητικό μέτροεσωτερι κής φύσηςκαινα αναφερθώ στην υπόθεσηCostea v.Republic
(1983)3C.L.R. 115,όπουγίνεταιανάλυσητουθέματος από τον 15 ΠικήΔ.,όπωςήταν τότε.Στιςσελίδες 122και 123αναφέρονται τα ακόλουθα: "The jurisdiction of theSupreme Court underArticle 146 is confined to administrative acts of an executory character.The 20 characterof theactderives from itsrepercussions inlaw andfact. Ithasbeen said timeandagain thatif theactaffects thestatusof a public officer in the service, speaking of acts bearing on the position of civil servants, itis executory.Thestatus of an officer may be affected by legal aswellas factual changes inhisposition 25 in the service. Itis easy to identify legal changes anddetermine their effect on the status of an officer. Factualchanges must be empirically examined in eachcase in ordertoget to thecoreof the matter. If they affect his status, they are executory butnot otherwise. The subject was discussed in detail by Triantafyilides, 30 P.,in Chrystalla Yiallourouv. The Republic
(1976)3C.L.R. 214. Recently, opportunity arose to debate the same subject in Karapataki v. The Republic
(1982)3 C.L.R. 88. The implications of a decision mustbe objectively examined.Anact isexetutoryifitobjectively affects thepositionofanofficer inthe 35 service. An act does not become executory merely because the officer concernedfeels subjectively aggrieved. Itis the objective insignia of theactthat matter. The principle emerging, is that judicial control is available to safeguard thestatus of public officers intheinterests of legality. It is administration subject to law, not administration by the Courts. Matters of internal administration are the exclusive 2642 4ΑΛΛ. Παγιάτος ν. ΑρχήςΛιμένων Κύπρου Αρτεμης, Δ. province of the administration. Judicial review in that area is regarded as an unjstified interference with matters of pure administration, theprovinceof theexecutive,notthejudiciary." 5 10 15 20 25 (Δέστεεπίσης και την απόφαση στην υπόθεση Ζίγκας ν.Δη μοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ. 3327,ως επίσης καιτηνΣοφρωνίον ν. ΔήμουΈγκωμης(\9S9) 3Α.Α.Δ. 759.) Μεβάσητις πιοπάνωαρχέςκαιεξετάζοντας μεπροσοχήτην "απόφαση"τουΔιοικητικού Συμβουλίου,τηνοποία προσβάλλει με την προσφυγήτου ο αιτητής,έχω καταλήξει ότι αυτή αποτε λεί διοικητικό μέτρο εσωτερικής φύσης,γιατί περιορίζεται στη ρύθμιση θεμάτων αναγομένων στην εσωτερική λειτουργία του Διοικητικού Συμβουλίου και ουδόλως επιφέρει οποιαδήποτε άμεση ήέμμεσητροποποίηση των υποχρεώσεων και των δικαι ωμάτων του Αιτητή. Δεν μπορεί να υποστηριχθεί πως η "από φαση"θίγειήμειώνει μεοποιοδήποτετρόποτηνυπηρεσιακήκα τάσταση (status) του αιτητή και ούτε καταργεί ή μεταβάλλει τα καθήκοντα,τις εξουσίες ήτις αρμοδιότητες του όπως αυτά καθορίζονται απότο Νόμοκαιτο σχέδιο υπηρεσίας. Ως εκ τούτου,άγομαι στο συμπέρασμα ότι ηπροσφυγήπρέ πει να απορριφθείως στρεφόμενη εναντίον διοικητικού μέτρου εσωτερικής φύσης και ως εκ τούτου απαράδεκτη. Εν όψει του συμπεράσματος μου στο πιο πάνωθέμα περιττεύει να εξετάσω τις άλλες προδικαστικές ενστάσεις των καθ' ων ηαίτησηκαθώς και την ουσία τηςπροσφυγής. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Δενεκδίδεταιδιάταγμαγιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χ(ορίςέξοδα. 2643
(1995)4 Δεκεμβρίου, 1995 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Ι.ΠΙΛΛΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 635/94) Πυροβόλα Όπλα — Εγγραφή — Ακύρωση Εγγραφής — Άρθρα 11
(3)και 32
(1)του περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου (Ν.38/74) — Ερμη νεία Περιστάσεις στην κριθείσα περίπτωση ακύρωσης εγγραφής. Διοικητική πράξη — Αιτιολογία — Μπορεί να προκύπτει και από το διοικητικό φάκελο — Πλήρως αιτιολογημένη ηκριθείσα ακύρωση εγγραφής όπλου παρόλο που στο σώμα τηςπράξης δεν περιλαβανόταν αιτιολογία. 5 Ο αιτητήςπροσέφυγεκατάτηςακύρωσηςτηςεγγραφήςτουκυνηγεπκού του όπλου που ακολούθησε την συμπεριφοράτου ιδίου όπωςδιαπιστώθηκεαπό τηνΑστυνομία. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισεότι: Το Αρθρο 11
(3)του περί Πυροβόλων ΌπλωνΝόμου (Ν. 38/74) δίδειεξουσία στον Αρχηγό τηςΑστυνομίας καθ*οιονδήποτεχρόνο και για λόγους δημοσίου συμφέροντος να ακυρώνειοποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφήςπυροβόλουόπλου μεέγγραφηειδοποίηση στονκάτοχο του. ΤοΑρθρο 32
(1)επιβάλλειυποχρεώσειςπροςτοδιοικούμενοκαι όχι προς τη διοίκηση και, συγκεκριμένα, υποχρεώνει τον πολίτη, του οποίου ακυρώνεταιη εγγραφήόπλου,να το παραδώσειεντός 2644 15 20 25