clr/1995/1995_4_2691.pdf

(1995)2. Ησυνήγορος των καθ' ων ηαίτηση αντιπαράβαλε στην υπόθεση αυτή την απόφαση στην υπόθεση Moyo and Watson v. The Republic

(1983)3 C.L.R. 1203, όπου με ανάλογα γεγονότα κατ' έφεση το Δικαστήριο επεκύρωσε την άρνηση του πρωτόδικου,Δι­ καστή να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμααναστολής. \ 5 Στην απόφαση Moyo (πιο πάνω),το Δικαστήριο επιλαμβάνεται όλων των εγειρομένων εδώ θεμάτων.

1. Το βάρος απόδειξης ανεπανόρθωτης ζημιάς βρίσκεται στους ώμους της αιτήτριας. Η μόνη μαρτυρία που υπάρχει είναι στην ένορκο δήλωση του αιτητή,ο οποίος ισχυρίζεται στην παραγρ.11 ότι,αναπελαθεί ηαιτήτρια,ο ίδιος θαυποστεί ανεπανόρθωτη ζη­ μιά λόγω των εξόδων στα οποία έχει ήδη υποβληθεί για τηνπα­ ρουσία τηςαιτήτριαςστην Κύπρο.Έτσιηαίτησητηςαιτήτριαςπαραμένει χωρίς μαρτυρίαγια οποιαδήποτε προσωπική τηςζημιά. Ενόψειτων πιοπάνωκαιτων αρχώνπουαναφέρονται στηυπόθε­ ση Moyo(πιοπάνω),καθώςκαιτην ανάλυση πουγίνεται μεεφαρ­ μογή στα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι: (α)είναι αμφίβολο ανηαιτήτρια έχει έννομο συμφέρον στην παρούσα υπόθεση, λόγω του γεγονότος ότι κανένα δικαίωμα έχειαυτή να παραμείνει στην Κύπρο, έστω και αν ανα­ σταλεί η απόφασηκαι,(β) δενέχειαποδειχθεί ανεπανόρθωτηζημιά. 10 15 20 25
2. Η αίτηση τόοο του αιτητή όσο και της απητριαςαπορρίπτονται. Το προσωρινό διάταγμααναστολής ακυρώνεται. Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Amanda Marga Ltd v.Republic

(1985)3 C.L.R. 2388, Georgiou v.Republic (No.l)

(1968)3 C.L.R. 401, 35 Moyo and Watson v.Republic

(1988)3 C.L.R. 1203. Αίτηση. •Αίτηση σε προσφυγή με την οποία οι αιτητές ζητούν πρόσωρινό διάταγματου δικαστηρίου για αναστολή της απόφασης των καθ' ων η αίτηση για απέλαση και/ή σύλληψη της αιτήτριας αρ. 2, μέχρι την εκδίκαση της προσφυγής. 2692 40 4 ΑΛΛ. Τζίβας κ.ά.ν. Δημοκρατίας Γ. Ερωτοκρίτον, γιατους Αιτητές. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δ. Παπαδοπούλου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv vult. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή τους αυτή οι αιτητέςζη­ τούνδήλωση τουΔικαστηρίου ότι ηαπόφασητων καθ' ωνη αί­ τηση να απελάσουν και να συλλάβουν την αιτήτρια,προτιθέμενησύζυγο του αιτητή,είναι άκυρηκαι παράνομηκαι χωρίς νο­ μικόαποτέλεσμα.Μεαίτησητουςημερ.8.11.95οι αιτητέςζητούν προσωρινό διάταγματου Δικαστηρίου που να αναστέλλει την απόφασητων καθ' ων ηαίτηση μέχρι την εκδίκασητηςπροσφυ­ γής. Η αίτησηγιαπροσωρινό διάταγμασυνοδεύεται από ένορκη δήλωση τουαιτητή. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, πουπε­ ριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση και την προφορική μαρτυρίαπου δόθηκεκατά την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα για τους καθ' ων ηαίτη­ ση,προκύπτει το ακόλουθο ιστορικό. Ο αιτητήςείναι παντρεμένος με Ελληνοκύπρια, μετηνοποία βρίσκεται σε διάσταση αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθείδιαζΰγιο. Η αιτήτρια,η οποίακατάγεταιαπότις Φιλιππίνες, έφθα­ σε στην Κύπροως οικιακήβοηθός στις 31.12.92γιανα εργαστεί στην οικογένεια του Ανδρέα Χρίστου απότην Λάρνακα. Κατά την παραμονή της στην Κύπρο είχε σχέσεις με τον αιτητήκαι τον Ιανουάριοτου 1994 εγκατέλειψε την εργασίατης καισυζούσε με τον αιτητή.Στις 19.12.94 η αιτήτριαυπέβαλε αίτηση στις αρχές γιαανανέωση της προσωρινής της άδειαςπου έληγε στις 31.12.94,για να παραμείνει στην Κύπρο και να διαμένει κοντά στον αιτητή,μεσκοπότογάμο. Στις7.3.95ηαίτησηαυτήτηςαιτήτριας για παράτασητης άδειαςτης ως επισκέπτριας απορρίφθηκεκαι,σύμφωνα μετους καθ'ωνη αίτηση, ζητήθηκεαπότην αιτήτρια να προβεί στις δέουσες ενέργειες για να αναχωρήσει από την Κύπρο.Το γεγονός τούτο αμφισβητείται απότηνάλλη πλευρά και τούτο φαίνεται από την αντεξέταση που έγινε στο μάρτυρα.Οιαιτητές ισχυρίζονται ότι ουδέποτεκοινοποιήθηκεη απόφαση αυτήστηναιτήτρια. Στις 13.6.95 εκδόθηκαν εντάλματα κράτησης και απέλασης τηςαιτήτριας,αλλάγιααρκετούς μήνες δενκατέστηδυνατόννα εντοπισθεί, τούτο δε έγινετελικά τον Νοέμβριο του 1995, οπότε 2693 Αρτεμης, Δ. Τζίβαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1995)καισυνελήφθη καικρατείταιμέχρι σήμερα εναναμονήτηςέκβα­ ττ σης )ζ παρούσας αίτησης. Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την ένορκο δήλωση τουαιτητή,στις 12.4.95 κατετέθηνέααίτησηστις άΡχές μαζί με εγγυητική της Τράπεζας Κύπρου για να δοθεί άδεια στην αιτήτριαναπαραμείνει στην Κύπρο γιανα συνάψει γάμο μετον αιτητήμόλιςπερατωθείη διαδικασίαδιαζυγίουτου. Στο στάδιο αυτό θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η μαρτυρία που περιέχεται στην ένορκο δήλωση τουαιτητήείναι το λιγότε­ ρο καιεπιεικέστερο που μπορεί ναχαρακτηρισθεί ελλιπής: Ουδεμία αναφοράγίνεται σ' αυτή την ένορκη δήλωση για τηναρ­ χικήάφιξητης αιτήτριαςστην Κύπροκαιτο σκοπό τηςαφίξεως της, καθώς και ουδεμία αναφοράστην αίτηση του Δεκεμβρίου του 1994 και το αποτέλεσμα της ήτην κατ' ισχυρισμό μηκοινο­ ποίηση της απόρριψης της. 5 10 15 Δεν προτίθεμαι να καταλήξωσε τελικό συμπέρασμα αν πράγ­ ματικοινοποιήθηκεη απόφασηήόχιστηναιτήτρια,γιατί,όπωςθα φανεί πιο κάτω,τούτο δενεπηρεάζειτην παρούσα διαδικασία. 20 Τοπρώτο μου εύρημαείναι ότι οαιτητήςδεν έχει έννομοσυμ­ φέρον στην παρούσαδιαδικασία.Το συμφέρον, ανυπάρχει,είναι εκείνο της ίδιαςτης αιτήτριαςστην οποίααφοράηαπόφαση και όχι του αιτητή. Οποιοδήποτε συμφέρον προβάλλει ο αιτητής, εκτόςτουότι είναιαπομακρυσμένο,ούτεπροσωπικότουείναιού- 25 τε τον επηρεάζει άμεσα (δέστε και Amanda Marga Ltd v. The Republic

(1985)3C.L.R. 2388). Ως εκτούτου,ηαίτησηεκ μέρους τουαιτητήπρέπει νααπορριφθείκαι μόνο γιατολόγο αυτό. Η βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε η αίτηση είναι η κατ' 30 ισχυρισμό ανεπανόρθωτηζημιάπουθαπροκύψει ανη αιτήτρια απελαθείκαιτο γεγονός ότι δεν θαμπορεί ναπαρίσταταιως εκ τούτου κατάτη διάρκεια της εκδίκασης της προσφυγής της. Ο συνήγορος της αιτήτριας, προβάλλοντας το επιχείρημα αυτό, βασίστηκε στην πρωτόδικη απόφασηστην υπόθεση Georghiou 35 (No.l) v. The Republic

(1968)3 C.L.R.401,όπουστην προσφυ­ γή της αιτήτριας δόθηκε προσωρινό διάταγμα αναστέλλοντας την απέλαση της με βάση το γεγονός ότι αυτήθα εστερείτο του δικαιώματος να έχει άμεση πρόσβαση στα Κυπριακά Δικαστή­ ρια κατά την εκδίκαση της προσφυγής της, ζημιά που δυνατόν 40 να μην μπορούσε ναυπολογισθεί γιανααποζημιωθείη αιτήτρια σεπερίπτωση πουκέρδιζε τηνπροσφυγή. Ησυνήγορος των καθ' ων η αίτηση αντιπαράβαλε στην υπόθεση αυτή την απόφαση στην υπόθεση Moyo and Watson v. The Republic

(1988)3 2694 4ΑΛΛ. Τζίβαςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Αρτεμης,Δ. C.L.R. 1203, όπου μεανάλογαγεγονότα κατ'έφεση τοΔικαστή­ ριοεπεκύρωσε τηνάρνησητουπρωτόδικουΔικαστή ναεκδώσει τοαιτούμενοδιάταγμααναστολής. Στηνσελ. 210 τηςαπόφασης αυτής λέχθηκαν ταακόλουθασχετικά με το θέμα αυτό: 5 10 15 20 25 30 35 40 "The human right acknowledged by article 30.1, safeguarding unimpeded access to the Court,does not require that aliens be allowedto stay in thecountry pending the hearing of a judicial proceedings. What this article entitles the appellants, is to be present at the trial of their case. (See, Sayigh v. Republic

(1986)3C.L.R.277)." Επίσης,ησυνήγορος των καθ' ων ηαίτηση,βασιζόμενηστην απόφαση αυτή, υπέβαλε στο Δικαστήριο ότι, αφούείχε λήξει η άδειαπαραμονήςτηςαιτήτριας στην Κύπρο,αναστολήτης από­ φασης απέλασης δεν θα έδιδε δικαίωμαπαραμονήςαυτής στην Κύπρο και έτσι δεν θαεπηρεαζότανκανένα της έννομο συμφέ­ ρον,γεγονός πουθακατέληγεστημηύπαρξηενεστώτος έννομου συμφέροντος εκ μέρους της αιτήτριας,που θα της έδιδε το δικαίωμαναασκήσειπροσφυγή. Περαιτέρω,υπέβαλεότιανμετηναναστολήτηςεκτέλεσης της διοικητικής απόφασηςεξυπακουότανότι θαεπιτρέπετο στηναι­ τήτριαναπαραμείνειστην Κύπρο,τούτοθαισοδυναμούσε μεέκδόση διοικητικής απόφασηςαπότο Δικαστήριο,γεγονός ανεπί­ τρεπτογιατίθαπαραβιάζοντανοι αρχέςτηςνομολογίας που κα­ θορίζουν ότι δεν μπορεί να δοθεί αναστολή αρνητικήςδιοικητι­ κήςπράξης,διότι εξυπακούειτηνπιοπάνω συνέπεια. Στην απόφασηMoyo (πιο πάνω), το Δικαστήριο επιλαμβά­ νεται όλων τωνπιοπάνωθεμάτωνκαιως εκτούτουθεωρώανα­ γκαίο να παραθέσωεκτεταμένα αποσπάσματα απότην απόφα­ ση,στην οποία,αςσημειωθεί, ηαπόφασητης διοίκησης να απε­ λάσει τον αιτητή 1λήφθηκε ενώ δεν είχε ακόμηδοθείαπάντηση στην αίτηση του για παράταση της άδειαςπαραμονής. Στη σελ. 1207 λέχθηκαντα ακόλουθα: "Counsel for the appellants founded his submissions of flagrant illegality -in the case of appellant 1- on thefailure of the Authorities to give prompt reply to his application for extension of his permit to stay and the rightallegedly accruing thereupon to a foreign subject to stay in the country pending the determination of such application. Invited by the Court to support his proposition by authority, if available,hereferred us 2695 Αρτεμης,Δ. Τζίβας κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1995)to English statutory provisions that have no application in Cyprus. Ourlegislation Aliens andImmigration Law, Cap. 105 - and Regulations madethereunder,recognise nosuchrightto an alien;norindeedanyrighttostay beyondthetimeexpressly limitedby thepermit authorising hisstay inthecountry." 5 Και στις σελ. 1209- 1210: "Where the act challenged is a negative one, that is, a decision leavingunchangedthelegalregime,its suspension can 10 have no consequences on the right of the subject. For this reason thereis noamenitytosuspendby aprovisional ordera negative act because the suspension can have no noticeable consequences on therightsof thepursuer.This is explained in Sayigh v. Republic

(1986)3 C.L.R. 277 alongside with 15 reference to Greekcase law.Thereis nojurisdiction to reverse by a provisional order a negative act which is precisely what appellant 1 is seeking to achieve in these proceedings. The jurisdiction of the Court under article 146 is confined to a review of thelegality of administrative actionwith aviewtoits 20 annulmentwhereillegal. Theassumptionof further jurisdiction would transgress the limits set by article 146 and offend the principleof separation of powers enshrinedinthe Constitution. The suspension of the decision would be of no assistance to 25 appelant 1, as it would confer no right to him to stay in the country. This being the position it is doubtful whether he has a legitimate interest toimpugnthesubjudice act.Direct prejudice of an existing interest is a prerequisite for the invocation and exercise of the jurisdiction of the Supreme Court under article 30 146.1. We shall say no more on that aspect of the case, as the jurisdiction is intrinsically connected with themeritsof thecase." Τέλος,στησελ. 1207,σχετικάμετοθέμαανεπανόρθωτηςζημιάς: 35 "It is truly difficult to contemplatethe occurrenceof anything in the nature of irreparable damage, that is, damage irretrievable by any of the remedies available to a successful party upontheannulmentof administrative action,considering the circumstances of theappellants,particularly theabsence of an unqualified right to work inthecountry." Στο σημείο αυτό θα ήθελα ναπαρατηρήσωότιτοβάρος από­ δειξης ανεπανόρθωτης ζημιάς βρίσκεταιστουςώμουςτης αιτή2696 40 4ΑΛΛ. 5 10 Τζίβαςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. τριας. Η μόνη μαρτυρία που υπάρχει είναι στην ένορκο δήλω­ σητου αιτητή,οοποίος ισχυρίζεται στην παραγρ.11ότι,αν απε­ λαθεί ηαιτήτρια,ο ίδιος θαυποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά λόγω των εξόδων σταοποίαέχειήδη υποβληθεί γιατηνπαρουσίατης αιτήτριας στην Κύπρο. Έτσι ηαίτηση της αιτήτριας παραμένει χωρίς μαρτυρίαγια οποιαδήποτεπροσωπική τηςζημιά. Εν όψει των πιο πάνωκαι των αρχών που αναφέρονται στην υπόθεσηMoyo (πιοπάνω),καθώςκαιτηνανάλυσηπουγίνεται με εφαρμογή στα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης, καταλήγω στο συ­ μπέρασμα ότι: (α)είναι αμφίβολο αν ηαιτήτρια έχει έννομο συμ­ φέρον στην παρούσαυπόθεση,λόγω τουγεγονότος ότι κανέναδι­ καίωμαέχειαυτή ναπαραμείνει στην Κύπρο,έστω καιαναναστα­ λεί η απόφαση και,(β)δεν έχειαποδειχθείανεπανόρθωτη ζημιά. 15 Ηαίτηση τόσο του αιτητή όσο καιτης αιτήτριαςαπορρίπτο­ νται.Το προσωρινό διάταγμααναστολής ακυρώνεται. Δεν εκδίδεται διάταγμα για έξοδα. Η αίτησηαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 2697

(1995)13Δεκεμβρίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ GEORGEALAN WHITE, Αιτητής, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1/94) Φορολογία— ΦορολογίαΚεφαλαιονχικών Κερδών — Άρθρο 5

(2)τον περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου (Ν.52/80)— Ερμηνεία και εφαρμογή στην κριθείσα περίπτωση — Περίοδος ιδιοκατοίκησης — Κύρια κατοικία — Τρόπος υπολογισμού — Κρίσιμος χρόνος. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146τον Σνντάγματος — Λόγοι ακυρώ­ σεως— Έλλειψη δέονσας έρευνας — Φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών — Η απόφαση του Εφόρου έπασχε. 10 Ο αιτητήςπροσέφυγεκατάτηςεπιβολήςσεβάροςτουφορολογίας κεφαλαιουχικώνκερδώνωςπροςτηδιάθεσητηςκατοικίας του. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 1. Ενόψει του γεγονότος ότι οαιτητής μέχρι τον Ιανουάριοτου 1987 εργαζόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο καιεπισκέφθηκε την Κύπροσυ­ νολικά για περίοδο 68 ημερών, στο διάστημα τριών ετών, απότο 1984-1986 και μόνογιαδιακοπές,κρίνεταιότιήτανεύλογα επιτρεπτό στον Έφορονα μηλάβειυπόψητηνπερίοδοαυτήτων 68ημε­ ρώνπροκειμένουναυπολογίσει τηνπερίοδοτωνπέντεετώνπουτο Αρθρο 5

(2)τουπερί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών ΚερδώνΝόμου (Ν.52/80) προνοεί καθότι κατάτηνπερίοδοαυτήηεν λόγωκατοι­ κίαδενήτανηκύριακατοικίατουαιτητή. 2698 15 20 25