clr/1995/1995_4_377.pdf

(1995)1. Ηπρόνοιατου Καν.23

(3)των περίΑρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΌροιΥπηρεσίας) Κανονισμών(ΚΑΠ.291/86),έχωτηγνώμη,πως εμπεριέχει υποχρέωσητηςΑρχήςνααιτιολογεί τη διαφωνίατηςμε τιςσυστάσεις τηςΣυμβουλευτικήςΥπεπιτροπήςκαιτουΔιευθυντή, γιατίεφόσονοφείλεινατιςλαμβάνει"δεόντωςυπόψη",πιθανήδιαφωνία μεαυτές πρέπεινα αιτιολογείται. Στην επίδικηόμως από­ φασηγίνεται ακριβώςτούτο.Το μεγαλύτερο μέρος τηςαιτιολόγη­ σηςτηςαφιερώνεταιστηνέκθεσητωναπόψεωντουΣυμβουλίουκαι τουςλόγουςπουδιίστανταιαπότησύστασητουΔιευθυντή. 5 10

1. Προβάλλεται επίσης οισχυρισμός πως ο προαχθείςδεν πληροί τα Σχέδια Υπηρεσίας, γιατί δεν κατέχει το προσόν της ικανο­ ποιητικήςπείραςσε εμπορικές δραστηριότητες στηβιομηχανία προμήθειας ηλεκτρισμού. Απλήόμως αναφορά στησταδιοδρο­ μία του,και στην ειδική αναφοράπου γίνεται απότο Συμβού- 15 λιο στη μακρόχρονη πείρα του, μαρτυρούν την έγκυρηυποψη­ φιότητα τουγιατηθέση,αλλάκαιτην ορθήκρίση τουΣυμβου­ λίου, πουτηθεώρησε καιως στοιχείο της συνολικής αξίας του.
2. Στηναιτιολογία της επίδικηςαπόφασης,διαβάζεται. "Ηεισήγη20 ση του Γενικού Διευθυντή στηρίζεται στην αξιολόγηση, δηλαδή αξία, ικανότητα ως και άλλα συναφή στοιχεία. Αναφορικά με την αξιολόγηση τα μέλη παρατηρούν ότι η διαΦΟοάτων δύο υποψηφίων δεν είναι τόσηώστενα καθίσταταιέκδηληυπεροχή του ενός έναντι του άλλου. Αν ηαιτιολογία σταματούσε εδώ,η 25 γνώμητουΔικαστηρίου είναι πωςηακύρωσητηςαπόφασης θα ήταν αναπόφευκτη, εφόσον το σημείο εγειρόταν στους λόγους ακύρωσης της προσφυγής. Υποχρέωση του διορίζοντος οργά­ νου είναι ηεπιλογή τουκαταλληλότερου υποψήφιου. Διαφορε­ τικά, μπορεί να επικρατήσει υποψήφιος που μολονότι κρίνεται 30 ασθενέστερος, επιλέγεται, με την αιτιολογία πως ο καλύτερος δεν υπερτερεί έκδηλα έναντι του επιλεγέντος. Προφανώς το Συμβούλιο έχεισυγχύσειτακριτήρια,βάσειτωνοποίωνκαιλει­ τουργεί, μετο κριτήριο πουθέτει ηνομολογία, καιεφαρμόζουν τα διοικητικά Δικαστήρια. Το ακυρωτικό Δικαστήριο, για να 35 ανατρέψει απόφασηδιοικητικού οργάνουγιαδιορισμό ή προα­ γωγή, πρέπει να ικανοποιηθεί πως ο αιτητής απέδειξε έκδηλη υπεροχή έναντι αυτούπουδιορίστηκε ήπροάχθηκε. Η νομολο­ γιακή αυτή αρχή διασφαλίζει ταυτόχρονα την εξουσία καιαρ­ μοδιότητα τουοργάνουπάνωστο θέμα,καιτηνάσκησητηςδια40 κριτικήςτουευχέρειαςκατάτηλήψητηςσχετικής απόφασης.Το διοικητικό όμως όργανοέχει καθήκονναεπιλέξειτονκαταλλη­ λότερο απότους υποψήφιουςπουκρίνει ότι υπερέχει, έστωκαι ελαφρά,των υπολοίπων. 378 4ΑΛΛ Ιωάννονν. ΑΗΚ Το πρακτικό όμως της απόφασης συνεχίζει και οδηγούνται τα γνωστά κριτήρια επιλογής στον ορθό δρόμο. 5 "Περαιτέρω μελέτη των φακέλων των δυο υποψηφίων σε σχέσημετηνπείραστην οποίααπέκτησανκατάτηνμέχρι σή­ μερα υπηρεσία τους στην Αρχή, στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη μεβάσητους Κανονισμούς, διακρίνει υπεροχή τουκ. Προδρομίτη έναντι του κ. Ιωάννου με αποτέλεσμα να τον καθιστά καταλληλότερο για την υπ' όψη θέση". 10 15 20 25 Στησυνέχεια μάλιστα παρατίθενταικαιταστοιχεία πουτοΣυμ­ βούλιο θεωρεί ότι τεκμηριώνουν την καλύτερη πείρατου ενδια­ φερομένου προσώπου.Έτσι,ηφράση "ηδιαφοράτων δύουπο­ ψηφίων δεν είναι τόση ώστε να καθίσταται έκδηλη η υπεροχή του ενός έναντι του άλλου" παραμένει φραστικόολίσθημα, που δεν είχε πραγματική επίδραση στην απόφασητου Συμβουλίου, εφόσον προχωρεί και αναλύει γιατί θεωρεί τον προαχθέντα ως τον καταλληλότερο υποψήφιο.
3. Η οποιαδήποτε κοινωνική προσφορά, η άλλη δραστηριότητα, κάποιου υποψήφιου μπορεί να συμβάλουν στην εκτίμηση που έχει γι* αυτόν ο κοινωνικός του περίγυρος, δεν σχετίζονται όμως καθόλου με την καταλληλότητα του για τη διεκδικούμενη θέση σε εργασία.Το Συμβούλιο, δεν έκαμε καμιάαναφοράστην κοινωνική προσφορά του αιτητή.Εξάλλου δεν υιοθέτησε τησύ­ σταση του Διευθυντή πουαναφερότανσ' αυτήν. Συνεπώς καιαυτότοθέμαδενέπαιξεοποιοδήποτε ρόλο στηλή­ ψη της επίδικηςαπόφασης. 30 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Προσφυγή. 35 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της καθ' ης η αίτηση Αρχής με την οποία προήγαγε το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Διευθυντή Εμπορικών Υπηρεσιών, αντί του αιτητή. Α, Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. 40 Κ. Στιβαρού για Γ. Κακογιάννη, για την Καθ' ης η αίτηση. Ι.Νικολάου, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Cur. adv. vult. 379 Ιωάννου v. ΑΗΚ

(1995)ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Τα σχέδια υπηρεσίας της θέσης που διεκδι­ κείται στην Α.Η.Κ.,Διευθυντής Εμπορικών Υπηρεσιών, καιπου επισυνάπτονται στην ένσταση, είναι διατυπωμένα στην Αγγλική γλώσσα. Από το φάκελοτηςυπόθεσης διαπίστωσαπως όταν κα­ τατέθηκαν ενώπιον της Βουλήςτων Αντιπροσώπων για έγκριση, πολύ ορθά, τα επέστρεψε για να συνταχθούν στα Ελληνικά, μια από τις επίσημες γλώσσεςτης Δημοκρατίας.Αναμένεται λοιπόν, νακατατίθενταιστοΔικαστήριο ταέγκυρασχέδιαυπηρεσίας. 5 Ο αιτητήςπροσβάλλει τηνπροαγωγήτουενδιαφερομένου μέρους, στην επίδικη θέση, που ελήφθη από το Συμβούλιο της Αρχής στις 21.12.93,με ισχύ από1.1.94. 10 Στη μακρά αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή εγείρεται πληθώρα ζητημάτων,που σχολιάζονται στην επίσης μακροσκελή αγόρευση του δικηγόρου της Αρχής. Θα συνοψίσω τους λό­ γους που επικαλείται ο δικηγόρος του αιτητήγια την ακύρωση της απόφασης,μερικοί απότους οποίους είναι προδήλως αβά­ σιμοι,γιατί ενώ γίνεται γι,' αυτούς πολύς λόγος, απότημελέτη του διοικητικού φακέλουδιαπιστώνεται πως δεν ευσταθούν. 15 20 Προβάλλεται ο ισχυρισμός πως δεν έγινε η δέουσα έρευνα. Αν διαβαστούν όμως τα πρακτικάθαδιακριβωθεί πως το Συμ­ βούλιο ασχολήθηκε ενδελεχώς με το ζήτημα, εφαρμόζονταςπι­ στά τους Κανονισμούς που ισχύουν και τις γνωστές αρχές του 25 διοικητικού δικαίου. Ο διευθυντής σύστησε για προαγωγή τον αιτητή, δίδοντας μια εμπεριστατωμένη αιτιολογία για τηνπρο­ τίμηση του έναντι του ενδιαφερομένου μέρους. Το Συμβούλιο της Αρχής με πλειοψηφία,6υπέρκαι 3αποχές, δεν τηνυιοθέτη­ σε. Αναφορικά με το ζήτηματούτο, της απόκλισης δηλαδήτου 30 Συμβουλίου απότησύσταση του διευθυντή,οδικηγόρος τουαι­ τητήδιατείνεται πως ηαπόφασηπάσχει γιατί δεν αιτιολογείται. Ο Κ.23

(3)της Κ.Δ.Π. 291/86προνοεί: "κατά την προαγωγήν εις θέσιν επί κλίμακος Α15 καιάνωως καιεις ανωτέρανσυνδε- 35 δυασμένην θέσιν, ηΑρχήλαμβάνει δεόντως υπόψίν τας συστά­ σεις της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής και του διευθυντή και τας περί των υποψηφίων εμπιστευτικάς εκθέσεις." Ηπρόνοιααυτή,έχωτηγνώμη,πωςεμπεριέχει υποχρέωση της Αρχής να αιτιολογεί τη διαφωνίατης με τις συστάσεις της Συμ­ βουλευτικής Υπεπιτροπής καιτουδιευθυντή,γιατί,εφόσοοφείλει να τις λαμβάνει "δεόντωςυπόψη",πιθανήδιαφωνίαμεαυτέςπρέ­ πεινααιτιολογείται. Στηνεπίδικηόμωςαπόφασηγίνεταιακριβώς 380 40 4ΑΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ιωάννου v. AH Κ Αρτεμίδης, Δ. τούτο. Το μεγαλύτερο μέρος της αιτιολόγησης της αφιερώνεται στην έκθεση των απόψεων του Συμβουλίου και τους λόγους που διίστανται απότησύσταση του διευθυντή. Εδώαναφέρωπως τη Συμβουλευτική Υπεπιτροπή αποτελούσαν ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Αρχήςκαι έναάλλο μέρος. Ο Πρόεδρος σύστησεγια προαγωγήτοναιτητή,ενώτοάλλο μέρος εισηγήθηκε ναπαραπεμ­ φθείστην Ολομέλεια, χωρίς οποιαδήποτεσύσταση. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός πως ο προαχθείςδενπληρεί τασχέδια υπηρεσίας,γιατί δενκατέχει τοπροσόν τηςικανο­ ποιητικής πείρας σε εμπορικές δραστηριότητες στη βιομηχανία προμήθειας ηλεκτρισμού. Απλή όμως αναφοράστη σταδιοδρο­ μίατου,καιστην ειδικήαναφοράπουγίνεται απότο Συμβούλιο στη μακρόχρονηπείρατου,μαρτυρούν την έγκυρηυποψηφιότητά του για τη θέση, αλλά και την ορθή κρίση του Συμβουλίου, που τηθεώρησε και ως στοιχείο της συνολικής αξίαςτου. Ο προαχθείς και ο αιτητής ήσαν οι πιο ισχυροί υποψήφιοι για τηθέση.Έχουνπερίπουταίδιαακαδημαϊκά προσόντα,μολονότι στα ενδεικτικά τους ο αιτητήςπαρουσιάζεται μεκαλύτε­ ρη ακαδημαϊκή επίδοση, κάτι όμως, που στην κρίση μου, δεν έχεικαμιάσημασία. Ανάφερα ήδηπως ο αιτητής είχεκαιτησύσταση τουδιευθυντή ο οποίος έκρινε πως ήτανκαταλληλότερος γιατη θέσηαπό το ενδιαφερόμενο μέρος, που έχει αρχαιότητασε προηγούμενες θέσεις. Το Συμβούλιο αξιολόγησε όλα ταπιο πάνωδεδομένα. Ηθέση είναι διευθυντική, με ευρύτερη επομένως ευχέρεια επιλογής από το Συμβούλιο, που έκλινε υπέρ του ενδιαφερομένου προ­ σώπου. Δεν αποδεικνύεται έκδηλη υπεροχή τουαιτητή. Με προβλημάτισαν όμως πολύ δυο ζητήματα,τα οποία δεν εγείρονται, ανδεν κάνω λάθος, στις γραπτές αγορεύσεις. Αφού τα επισημάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω αν επηρεάζουν την επίδικη απόφαση. Το πρώτο, στο οποίο έκαμα ήδη νύξη, δημι­ ουργείται απότηναιτιολογία της επίδικηςαπόφασης,όπουδια­ βάζουμε. "Η εισήγηση του γενικού διευθυντή στηρίζεται στην αξιολόγηση, δηλαδήαξία,ικανότηταως και άλλα συναφή στοι­ χεία. Αναφορικά με την αξιολόγηση τα μέληπαρατηρούνότιη. διαφοράτωνδύουποψηφίωνδενείναι τόσηώστενακαθίσταται έκδηλη υπεροχή του ενόα έναντι του άλλου" (υπογράμμιση δική μου).Αν η αιτιολογία σταματούσε εδώ,ηγνώμη μουείναι πωςη 381 Αρτεμίδης, Δ. Ιωάννου ν. ΑΗΚ

(1995)ακύρωσητης απόφασηςθαήταναναπόφευκτη,εφόσο τοσημείο εγειρόταν στους λόγους ακύρωσης της προσφυγής. Υποχρέωση του διορίζοντος οργάνου είναι η επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου. Διαφορετικά, μπορεί να επικρατήσει υποψήφιος που μολονότι κρίνεται ασθενέστερος, επιλέγεται, με την ai/uo5 λογία πως ο καλύτερος δεν υπερτερεί έκδηλα έναντι του επιλε­ γέντος. Προφανώςτο Συμβούλιο έχει συγχύσει τακριτήρια, βά­ σει των οποίων καιλειτουργεί,μετοκριτήριο πουθέτει η νομο­ λογία, και εφαρμόζουν τα διοικητικά Δικαστήρια. Το ακυρωτι­ κόΔικαστήριο,γιαναανατρέψει απόφασηδιοικητικούοργάνου 10 για διορισμό ή προαγωγή, πρέπει να ικανοποιηθεί πως ο αιτητής απέδειξε έκδηλη υπεροχή έναντι αυτού που διορίστηκε ή προάχθηκε. Ηνομολογιακή αυτήαρχήδιασφαλίζει ταυτόχρονα την εξουσία και αρμοδιότητα του οργάνου πάνω στο θέμα,και τηνάσκησητης διακριτικήςτουευχέρειας κατάτηλήψη τηςσχε- 15 τικής απόφασης. Το διοικητικό όμως όργανο έχει καθήκον να επιλέξει τον καταλληλότερο από τους υποψήφιους που κρίνει ότι υπερέχει, έστωκαι ελαφρά,των υπολοίπων. Το πρακτικόόμως της απόφασηςσυνεχίζει και, κατά τηγνώμη μου, οδηγούνται τα γνωστά κριτήρια επιλογής στον ορθό δρόμο. Διαβάζουμε σ* αυτόαμέσως παρακάτω: 20 "Περαιτέρω μελέτη των φακέλων των δυο υποψηφίων σε σχέση με την πείρα την οποία απέκτησανκατά την μέχρι σή- 25 μέρα υπηρεσία τους στην Αρχή, στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη με βάση τους κανονισμούς, διακρίνει υπεροχή του κ. Προδρομιτη έναντι τουκ.Ιωάννουμεαποτέλεσμα νατονκα­ θιστά καταλληλότερο γιατην υπ' όψη θέση". 30 Στη συνέχεια μάλιστα παρατίθενται και τα στοιχεία που το Συμβούλιο θεωρεί ότι τεκμηριώνουν τηνκαλύτερηπείρατουεν­ διαφερομένου προσώπου.Έτσι,νομίζω,πως ηφράση"ηδιαφο­ ρά των δύο υποψηφίων δεν είναι τόση ώστε να καθίσταται έκ­ δηλη ηυπεροχή του ενός έναντι του άλλου" παραμένει φραστικό ολίσθημα, που δεν είχε πραγματικήεπίδραση στην απόφαση του Συμβουλίου, εφόσο προχωρεί και αναλύει γιατί θεωρεί τον προαχθέντα ως τον καταλληλότερο υποψήφιο. Το άλλο ζήτημα που με απασχόλησε, το βρίσκουμε στη σύστάση του διευθυντή, ο οποίος, δίδοντας την αιτιολόγηση της προτίμησης του προς τον αιτητή κάμνει αναφορά, σαν πρόσθε­ το στοιχείο της υπεροχής του,και στην κοινωνική τουπροσφο­ ρά. Σε αυτή αναφέρεται και ο συνήγορος στη γραπτή τουαγό382 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 Ιωάννου ν.ΑΗΚ Αρτεμίδης,Δ. ρεύση, παραθέτοντας κατάλογο των συνδέσμων και οργανώσε­ ων στις οποίες μετέχει οαιτητήςως αξιωματούχος.Τέτοια όμως δραστηριότητα,έχωτηγνώμη,πως είναι εντελώς εξωγενές στοι­ χείο, και είναι ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιηθεί ως ένα από τα κριτήρια επιλογής, που περιορίζονται αποκλειστικά σε αναφο­ ρά με τα προσόντα και τη συνολική αξία του υποψήφιου στην άσκηση των καθηκόντων της θέσης. Η οποιαδήποτε κοινωνική προσφορά, ήάλλη δραστηριότητα, κάποιου υποψήφιου μπορεί να συμβάλουν στην εκτίμηση που έχει γι' αυτόν ο κοινωνικός του περίγυρος, δεν σχετίζονται όμως καθόλου με την καταλλη­ λότητα του για τη διεκδικούμενη θέση σε εργασία. Το Συμβού­ λιο, δεν έκαμε καμιά αναφορά στην κοινωνική προσφορά του αιτητή. Εξάλλου δεν υιοθέτησε τησύσταση τουδιευθυντή. Συνε­ πώς και αυτό το θέμα δεν έπαιξε οποιοδήποτε ρόλο στη λήψη της επίδικηςαπόφασης. Συνοψίζοντας, καταλήγω πως το Συμβούλιο ενήργησε μέσα στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας. Ενώπιον του είχε δυο ισχυρές υποψηφιότητες, και επέλεξεαυτόν πουθεώρησε ως τον καταλληλότερο. Ο αιτητής δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή έναντι του προαχθέντος. Η προσφυγή απορρίπτεται. Υπό τις περιστάσεις δεγίνεται οποιαδήποτε διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 383