17Μαρτίου, 1995 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146, 12,28, 13, 15,30.2 ΚΑΙ 34 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 673/88) 5 10 15 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Πειθαρχικό αδίκημα — Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνειστην υποκειμενική εκτίμηση των γεγονότων από το αρμόδιο όργανο — Εύλογη απόφαση υπό τις περιστάσεις ναθεω ρηθείένοχος οαιτητής γιαπειθαρχικό αδίκημα— Ποινή — ΤοΔικαστήριο δεν επεμβαίνειστην επιμέτρηση τηςποινής. Ανώτατο Δικαστήριο — Αποφάσεις—Δεσμεντικότητα —Αναθεώρη ση προηγούμενης απόφασης Ανωτάτου Δικαστηρίου — Δυνατή εφόσον αποφασίζεται από την Ολομέλεια — Η Ολομέλεια μπορεί νααναθεωρήσει προηγούμενη απόφαση της σε ένα θέμααν κρίνει πως ήταν εσφαλμένη ή ότι οι πολιτικοκοινωνικές ή οικονομικές συνθήκεςεπιτάσσουν τηναναθεώρηση της. Ο αιτητήςπροσέβαλεμε την προσφυγή του την απόφαση των καθ' ωνηαίτηση μετην οποία βρέθηκε ένοχοςκαιτου επιβλήθηκε ποινήγιαπειθαρχικό αδίκημα πουδιέπραξε. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά σισεότι: 20 1. Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν επεμβαίνει στην υποκειμενική εκτίμησητων γεγονότωναπό το αρμόδιοόργανο. 567 Σάββα ν.Δημοκρατίας
(1995)- Έχονταςμελετήσειταστοιχεία πουτέθηκανενώπιον του,τοΔι καστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ηαπόφασητης Ε.Ε.Υ. να θεωρήσει ότι ο αιτητής συμμετείχε στη διοίκηση/διεύθυνση του φροντιστηρίου ήταν εύλογα επιτρεπτή σε αυτήν.Ταευρή ματα της επί των γεγονότων υποστηρίζονται απότη μαρτυρία και τα συμπεράσματαστα οποίακατέληξε ήτανεύλογα επιτρε πτά με βάση τα πιο πάνω γεγονότα. Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει.Δεν έχεισημασίαανηΕ.Ε.Υ.δεν διαχώρησεκατάπόσοησυμμετοχή τουαιτητήήτανάμεσηήέμμεσηεφ' όσον δεν γίνεται απότο Νόμο διαχωρισμός σε δύο ξεχωριστά αδικήματα, ούτε ήταναπαραίτητο να αποδειχθεί ότι ο αιτητής είχεοποιοδήποτεαντάλλαγμααπότησυμμετοχή του. 5 10 Συνεπώς η προσφυγή του αιτητή όσον αφορά την καταδίκη τουπρέπει νααπορριφθεί. 15
- Αναφορικάμετομέροςτηςπροσφυγήπουστρέφεταιεναντίοντης ποινής,δεν έχειβάσηο ισχυρισμός τουαιτητήότι δεν τηρήθηκαν οιαρχέςπουδιέπουντηνεπιβολήποινήςκαιαπορρίπτεται.Οπως φαίνεται απότην απόφασητης Ε.Ε.Υ.ημερομηνίας 13/7/1988,η απόφαση ανακοινώθηκεστην παρουσίατόσο του δικηγόρου του όσοκαιτου ιδίουτουαιτητήκαιστη συνέχεια δόθηκετόσοσεαυ τόνόσοκαιστοδικηγόροτουηευκαιρίαναπουνοτιδήποτεθεω ρούσανσκόπιμογιαμετριασμότηςποινής. 20 25 Επί πλέον, η ποινή που επιβλήθηκε στον αιτητή είναι μίααπό αυτές που απαριθμούνταιστο Αρθρο 69
(1)του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 10/69) και μπορούσε να επιβληθεί στην παρούσα περίπτωση. 30 Όσοναφοράτηνεπιμέτρησητηςποινής,είναιπάγια νομολογημένοότιτοΔικαστήριοδενμπορείναεπέμβει(Republicv. Mazoras
(1970)3 C.L.R. 210, 221, Christofides v. CYTA (πιο πάνω), Petrouv.Republic(\9&0) 3C.L.R.203).Στηνπιοπρόσφατηαπό φασητηςΟλομέλειας στην υπόθεσηΠαπαφώτης ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1302,όπουυποβλήθηκεεισήγησηγιααναθεώρηση τηςεπίσηςαπόφασηςτηςΟλομέλειας στηνυπόθεση Mozoras,λέ χθηκαντα ακόλουθα:Το Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με αναγνωρισμένη εξαίρεση στην αρχή της δεσμευτικότητας των δικαστικών αποφάσεων μπορεί ναμηακολουθήσει προηγούμενηαπόφασητουανκατα λήξει στο συμπέρασμα ότι ήταν εσφαλμένη ή αν αλλαγές στις πολιτικές,οικονομικές ήκοινωνικές συνθήκες επιτάσσουνανα568 35 40 Σάββα ν.Δημοκρατίας 4\ΛΛ. 5 θεώρησητης προηγούμενης προσέγγισης (Δημητριάδης ν. Δη μοκρατίας
(1977)3 Α.Α.Δ. 213). Στην προκειμένηπερίπτωση δενσυντρέχουνοπιοεσδήποτεαπότιςπροϋποθέσειςπου δικαι ολογούναναθεώρηση τηςπροηγούμενηςπροσέγγισηςτου ΑνωτάτουΔικαστηρίουστηνυπόθεση Μόζορσ. 10 Μεβάση ταπιοπάνω,κρίνεταιότικαιτομέροςτηςπροσφυγής τουαιτητή πουστρέφεταιεναντίοντηςποινήςπουτουεπιβλή θηκεπρέπεινααπορριφθεί, αφούτοΔικαστήριοδενμπορείνα επέμβειστηνεπιμέτρησητηςποινής. ΗπροσφυγήαπορρίπτεταιμεΑ.Κ.200 έξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Enotiadou v. Republic
(1971)3C.L.R. 409, Christondes v. CYTA
(1979)3C.L.R. 99, 20 Kyprianou v. PublicService Commission
(1973)3C.L.R. 206, Matsas v. Republic
(1989)3C.L.R. 1448, 25 Republicv. Mozoras
(1970)3C.L.R. 210, Petrou v. Republic
(1980)3C.L.R. 203, Παπαφώτης v. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.
- 30 Προσφυγή. 35 Προσφυγήεναντίον της απόφασης των καθ' ων ηαίτηση,με την οποία βρέθηκε ο αιτητής ένοχος πειθαρχικού αδικήματος καιτου επιβλήθηκε ηχρηματικήποινήτων£2.
- Χρ. Θεμιστοκλέους, γιατον Αιτητή. 40 Ρ.Πετρίδον,ΑνώτερηΔικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. wit. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής επιδιώκει την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.), 569 Δημητριάδης,Δ. Σάββα ν.Δημοκρατίας
(1995)ημερομηνίας 13/7/1988,με την οποία βρέθηκε ένοχος πειθαρχι κού αδικήματος και του επιβλήθηκε η χρηματική ποινή των £2,000.-. Ο αιτητής είναι καθηγητής φιλολογίας και κατά το ακαδημαϊκό έτος 1986-1987υπηρετούσε στο Λύκειο Κύκκου Α'. Με αφορμή γραπτή καταγγελία πατέρα μαθήτριας της ΔΣ1 του Λυκείου Κύκκου Α' προς το Υπουργείο Παιδείας, διατά χθηκε έρευνα αναφορικάμε την πιθανότηταδιάπραξηςπειθαρχικών αδικημάτωναπότηναιτητή. Μιααπότις καταγγελίεςπου περιλαμβάνονταν στην πιο πάνω επιστολή ήταν ότι ο αιτητής δίνει στους μαθητέςτου την εντύπωση ότι "το μόνο πράγμα για το οποίο ενδιαφέρεται στο χώρο του σχολείου είναι ηάγρα μα θητών για το φροντιστήριο "PROODOS" το οποίο είναι εγγεγραμμένο κατάνόμο στο όνομα της συζύγου του". 5 10 15 Ως ερευνών λειτουργός διορίστηκε οκ. Χριστόδουλος Αχιλλεούδης, Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης. 20 Στα πλαίσια διερεύνησης των καταγγελιών, ο κ. Αχχιλεούδης πήρεκαταθέσειςαπόμαθητές,τοΔιευθυντήκαιυποδιευθυντήτου σχολείου. Έστειλε επίσης επιστολή στον αιτητή, ημερομηνίας 5/12/1986,με την οποία έφερε σε γνώση του τις διερευνούμενες καταγγελίες και τον ειδοποιούσε ότι θα τον καλούσε να δώσει 25 γραπτήκατάθεση. Οικαταθέσειςπουσχετίζονται μετηνυπό εξέ ταση κατηγορία είναι δύο μαθητριών της τελευταίας τάξης του Λυκείου Κύκκου Α', οι οποίες λήφθηκανστις 17/12/
- Μεεπιστολή του κ.Αχιλλεούδηημερομηνίας 28/1/1987, οαι- 30 τητής κλήθηκε να καταθέσει αναφορικάμε τις καταγγελίες ενα ντίον του. Ο αιτητής προσήλθε στο γραφείο του κ. Αχιλλεούδη στις 9/2/1987μαζί με το δικηγόρο του καιάρχισε ναδίνεικατά θεση χωρίς την παρουσίατου δικηγόρου του,όπως τουζητήθη κε απότον κ. Αχιλλεούδη. Σεκάποιοστάδιοόμως αντιλήφθηκε 35 ότι η κατάθεση του θ* απέβαινε εναντίον του και την απέσυρε, αρνούμενος να προβεί σε άλλη κατάθεση τη απουσία τουδικη γόρου του,εκτός ενώπιον της Ε.Ε.Υ. Οη. Αχιλλεούδηςυπέβαλετην έκθεσητου,μαζίμετοπόρισμα 40 του,προςτοΥπουργείο Παιδείας,στις 27/2/
- Ηέκθεσητουκ. Αχιλλεούδηπαραπέμφθηκεστο Γενικό Εισαγγελέα γιαγνωμοδό τηση. Με επιστολή ημερομηνίας 6/8/1987,Λειτουργός του Γρα φείουτου Γενικού Εισαγγελέα εξέφρασε τηνάποψηότι μπορούσε 570 4ΑΛΛ. Σάββα ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. ναδιατυπωθείεναντίον τουαιτητήηακόλουθηκατηγορία: 5 10 "Πειθαρχικό Αδίκημα Συμμετοχή στην διοίκηση διεύθυνση επιχείρησης ιδιωτικής φύσεως, (άρθρο52
(1)του Νόμου 10/69). Λεπτομέρειες Πειθαρχικού Αδικήματος Ενώ είσαστε εκπαιδευτικός Λειτουργός ανήκων στην Δημό σια Εκπαιδευτική Υπηρεσία κατά το σχολικό έτος 1986-87 ασχολείστο με την διοίκηση-διεύθυνση του Επιμορφωτικού Κέντρου (φροντιστηρίου) "Πρόοδος" κατάπαράβασητου εκ του νόμου απορρέοντος, λόγω της δημοσιοϋπαλληλικής σας ιδιότητας, καθήκοντος σας να μην μετέχετε άμεσα ή έμμεσα στην διοίκηση ήδιεύθυνση επιχείρησης ιδιωτικής φύσεως." 15 Η διατυπωθείσα κατηγορία παραπέμφθηκε από το Υπουρ γείο Παιδείαςστην Ε.Ε.Υ.μαζί μετο φάκελοτου αιτητή,μεεπι στολήημερομηνίας21/8/1987. 20 Ο αιτητής εμφανίστηκε ενώπιον της Ε.Ε.Υ. στις 28/11/1987 και δεν παραδέχτηκε την κατηγορία. Ηακρόασητης υπόθεσης άρχισε στις 26/2/1988καισυμπληρώθηκε στις 13/5/1988,οπότεη απόφασηεπιφυλάχθηκε. 25 ΗΕ.Ε.Υ.,εκδίδοντας την απόφασητης στις 13/7/1988,ηύρε τον αιτητήένοχο στην πιο πάνωκατηγορίακαιαφούέδωσε την ευκαιρία,τόσο στον ίδιο όσο καιστο δικηγόροτου ναπουν οτι δήποτε επιθυμούσαν για μετριασμό της ποινής, ανέβαλε την απόφασητης αναφορικάμετηνποινή. 30 Στις 14/7/1988,η Ε.Ε.Υ. επέβαλε στον αιτητή τη χρηματική ποινήτων £2,000.-, με οδηγίες νααποκοπείαπότο μισθό του σε δέκα μηνιαίες δόσεις. 35 40 Εναντίον της απόφασηςτης Ε.Ε.Υ.καταχωρήθηκεη παρού σα προσφυγή,η οποία στρέφεται τόσο εναντίον τηςκαταδίκης του αιτητή,όσο καιτηςποινής ηοποίατουεπεβλήθη. Οδικηγόροςτουαιτητήισχυρίστηκε ότιηΕ.Ε.Υ.παρέλειψενα ερμηνεύσει τιςλέξεις"άμεσος"και"έμμεοΌς"συμμετοχή,πουαπαντούνται στο Νόμοκαιυπέβαλε ότι δεν νοείται συμμετοχή χωρίς αντάλλαγμα,οδεαιτητήςδενείχεκανέναόφελος απότην ισχυρι ζόμενησυμμετοχή. Υπέβαλεεπίσηςότιδεναποδείχθηκαντα στοι χεία πουστοιχειοθετούν το αδίκημα,καιότι ηΕ.Ε.Υ. στηρίχθηκε 571 Δημητριάδης,Δ. Σάββα ν.Δημοκρατίας
(1995)στημαρτυρίαδύομόνο μαρτύρων,υιοθετώνταςτασυμπεράσματα τους χωρίς άλλη μαρτυρία. Είπε επίσης, παραπέμπονταςσε ση μεία της μαρτυρίας,ότι υπάρχουναντιφάσεις μεταξύ τηςμαρτυ ρίας των δύο αυτών μαρτύρωνκαι των καταθέσεων που έδωσαν στονκ.Αχιλλεούδη.Τέλος,υπέβαλεότι ηεπιβληθείσαποινήείναι δυσανάλογη προς το αδίκημα,ότι δεν τηρήθηκαν οι αρχές που αφορούντην επιβολή ποινήςκαιότι τοΔικαστήριο έχειδικαίωμα να επέμβει στο θέματηςποινήςσε περυπώσεις όπωςηπαρούσα. 5 Ο αιτητήςκατηγορήθηκε με βάσητο άρθρο52
(1)του περί Δη- 10 μοσίας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμου,(αρ. 10/69)(οΝόμος) το οποίο προνοεί ότι:"Ουδείς εκπαιδευτικός λειτουργός επιτρέπεται όπως συμμετέχηαμέσως ήεμμέσωςτης διοικήσεως οιασδήποτε εταιρεί- 15 ας ήσυνεταιρισμού ήάλλης επιχειρήσεως ιδιωτικής φύσεως." Στηναπόφασητης ηΕ.Ε.Υ., αναφέρειότι ηόληυπόθεσηενα ντίον του αιτητή βασίζεταικυρίως πάνωστη μαρτυρίατων δύο μαθητριών, Ελένης Παύλουκαι Κούλας Χριστοφή. Αφού αναλύειτημαρτυρίατων δύοαυτώνμαρτύρων,ηΕ.Ε.Υ.ανέλυσετη μαρτυρίατων μαρτύρωνυπεράσπισης,καιαποφάσισεναδεχθεί τη μαρτυρία των δύο μαρτύρων κατηγορίας.Αναφέρει σχετικά ότι: "Ειδικά η Επιτροπή εντυπωσιάστηκε από την ειλικρίνεια και πειστικότητα των δύο ανεξάρτητων μαρτύρων της κατηγορίαςΕλένης ΠαύλουκαιΚούλαςΧριστοφήκαιδέχεταιτηνμαρ τυρία τους χωρίς κανέναδισταγμό.". Στησυνέχεια ηΕ.Ε.Υ.αναφέρθηκεστις αντιθέσεις πουυπήρ χαν στις μαρτυρίες των μαρτύρων υπεράσπισης. Πρόσθεσε ότι "Οι αντιφάσεις στις μαρτυρίες αυτέςπροσπαθούννακαλύψουν την πραγματικότητα που επικρατούσε στο φροντιστήριο αυτό για το ποιος επιλαμβάνετο των διαφόρωνθεμάτων του φροντι στηρίου.". Ηαπόφαση καταλήγειως εξής:- 20 25 30 35 "Ο καθ'ου ηκατηγορίακατηγορείται ότι κατά το σχολικό έτος 1986/87 ασχολείτο μετηδιοίκηση διεύθυνση του φροντι στηρίου "Πρόοδος"κατάπαράβασητης εκτουνόμουαπορρέ ουσαςλόγωτηςδημοσιοϋπαλληλικής τουιδιότητας,υποχρεώ σεως του να μη μετέχει άμεσα ή έμμεσα στη διοίκηση ή διεύ- 40 θυνση επιχείρησης ιδιωτικής φύσεως. ΤΕχουμε τη γνώμη ότι, ότανέναςαναμιγνύεταιενεργάσεσημαντικάθέματαπουαφο ρούν μια επιχείρηση όπως εμπλέκεται ο καθ' ου η κατηγορία στην υπόθεση αυτή με βάσητην μαρτυρία των μαρτύρωνκα572 4ΑΛΛ. 5 10 Σάββα ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. τηγορίας, συγκεκριμένα ότι έδιδε πληροφορίες σχετικά μετα δίδακτρα στις μαθήτριεςγιαναεγγραφούνστα μαθήματατου φροντιστηρίου "Πρόοδος" και επιλαμβάνετο προβλημάτων πουεγείροντο εκεί,όλααυτάσυνιστούν,πέρανπάσηςλογικής αμφιβολίαςσυμμετοχή κατά άμεσο ή έμμεσο τρόπο στη διοίκησηδιεύθυνση τουφροντισητρίου "Πρόοδος"καιη Επιτροπή βρίσκει αυτόνένοχο τηςπιοπάνω κατηγορίας." Σύμφωνα με τηνομολογία μας,το Δικαστήριο κατάκανόνα δεν επεμβαίνει στην υποκειμενική εκτίμηση των γεγονότωναπό τοαρμόδιοόργανο(Enotiadouv.Republic
(1971)3C.L.R. 409, 415, Christofides v. CYTA
(1979)3 C.L.R. 99, 125, Kyprianou v. Public Service Commission
(1973)3 C.L.R. 206, 222-223, Matsas v.Republic
(1988)3C.L.R. 1448). 15 Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου, στην υπόθεση Matsas ν. Republic(πιοπάνω),είπεσχετικάταακόλουθα,στησελίδα 1452:20 25 30 35 40 "The Subjective evaluation, on the other hand, of the evidence by members of the Disciplinary Committee (the Public Service Commission) was not as such open to review, except to the extent that its findings might not be reasonably open to them on consideration of theevidence in its totality." Και στη σελίδα 1457;"The ponderation of the evidence tendered in disciplinary proceedings isamatter for thedisciplinary committee.Itis clear there is no room for interference by a Court exercising revisional jurisdiction under Art. 146.1 with the subjective evaluation of the facts by the body trusted with disciplinary competence. (See, inter alia, Enotiades v. Republic
(1971)3 C.L.R. 409; Christofides v. CYTA
(1979)3 C.L.R 99). Interference is only permissible if the findings were not on consideration of thetotality of theevidence reasonably open to thedisciplinary committee." Έχω μελετήσει τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, συ μπεριλαμβανομένης της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον της Ε.Ε.Υ.καικατέληξαστο συμπέρασμαότιη απόφασητηςΕ.Ε.Υ. να θεωρήσει ότι ο αιτητής συμμετείχε στη διοίκηση/διεύθυνση τουφροντιστηρίου ήτανεύλογα επιτρεπτήσ' αυτήν.Τα ευρήμα τα της επί των γεγονότων υποστηρίζονταιαπότη μαρτυρία και τασυμπεράσματασταοποίακατέληξεήτανεύλογαεπιτρεπτάμε 573 Δημητριάδης, Δ. Σάββα ν.Δημοκρατίας
(1995)βάσηταπιοπάνωγεγονότα. Επομένως το Δικαστήριο δενμπο ρεί να επέμβει, σύμφωνα μετις αρχέςπουεκτέθηκανπιοπάνω. Δεν έχει σημασία αν η Ε.Ε.Υ.δεν διαχώρησε κατάπόσο η συμ μετοχήτουαιτητήήτανάμεσηήέμμεσηεφ'όσον δενγίνεταιαπό το Νόμο διαχωρισμός σε δύο ξεχωριστά αδικήματα, ούτε ήταν απαραίτητο να αποδειχθεί ότι ο αιτητής είχε οποιοδήποτε αντάλλαγμα απότησυμμετοχή του. 5 Συνεπώς η προσφυγή του αιτητή όσον αφοράτηνκαταδίκη του πρέπει ν' απορριφθεί. Αναφορικά μετομέροςτηςπροσφυγήςπουστρέφεταιεναντίον τηςποινής,βρίσκω ότι δενέχειβάσηοισχυρισμός τουαιτητήότι δεν τηρήθηκανοι αρχές πουδιέπουν την επιβολή ποινής και τον απορρίπτω. Όπωςφαίνεταιαπότην απόφαση της Ε.Ε.Υ.ήμερομηνίας 13/7/1988, ηαπόφασηανακοινώθηκε στην παρουσία τόσο τουδικηγόρου τουόσο καιτου ιδίουτουαιτητήκαιστη συνέχεια δόθηκε τόσο σ' αυτόν όσο και στο δικηγόρο του η ευκαιρία να πουνοτιδήποτεθεωρούσαν σκόπιμογιαμετριασμό τηςποινής. 10 15 20 Επί πλέον, ηποινήπουεπιβλήθηκε στον αιτητήείναι μίααπ' αυτές που απαριθμούνταιστο άρθρο 69
(1)του Νόμουκαιμπο ρούσε ναεπιβληθεί στην παρούσαπερίπτωση. Όσον αφοράτηνεπιμέτρηση τηςποινής,είναιπάγια νομολογημένο ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει (Republic ν. Mozoras
(1970)3 C.L.R. 210, 221, Christofides v. CYTA (πιο πάνω), Petrou v. Republic
(1980)3 C.L.R. 203). Στην πιοπρό σφατη απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Παπαφώτης ν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1302, όπου υποβλήθηκε εισήγηση γιααναθεώρησητηςεπίσηςαπόφασηςτηςΟλομέλειας στηνυπό θεση Mozoras (πιο πάνω),λέχθηκαν ταακόλουθα:"Ερχόμαστε τώραστο δεύτερο λόγο εφέσεως. Στηνυπόθε ση Μοζορα (πιο πάνω), με απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ηοποία βασίστηκε πάνω στις σχετι κές αρχές του διοικητικού δικαίου στην Ελλάδα, νομολογήθηκεότι "the severity as such of a disciplinary sanction cannot be tested, and decided upon, by means of a recourse under Article 146 of the Constitution". Ο ευπαίδευτος συνήγορος μαςκάλεσε να επανεξετάσουμε την υπόθεσηΜοζορα. 574 25 30 35 40 4AAA 5 10 Σάββαv.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. Πράγματι τοΑνώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με αναγνω ρισμένη εξαίρεση στην αρχήτηςδεσμευτικότητας των δικα στικών αποφάσεωνμπορεί να μηακολουθήσει προηγούμενη απόφασητουανκαταλήξειστο συμπέρασμαότιήτανεσφαλμένηήαναλλαγές στις πολιτικές, οικονομικές ήκοινωνικές συνθήκες επιτάσσουν αναθεώρηση της προηγούμενης προ σέγγισης{Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας
(1977)3Α.Α.Δ.213.) Κρίνουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε απότιςπροϋποθέσεις που δικαιολογούναναθεώρηση τηςπροηγούμενης προσέγγισης τουΑνωτάτου Δι καστηρίου στην υπόθεση Μόζορα(πιο πάνω). Αξίζει να ση μειωθεί ότι σχετικά θέματα έχουν εξεταστεί επίσης από την ΟλομέλειακαιστηνυπόθεσητηςΔημοκρατίας ν.Αενκον Γεωργιάδη
(1972)3 Α.Α.Δ.594στησελ. 692. 15 Επομένωςκαιοδεύτεροςλόγοςεφέσεωςπρέπεινααπορρι φθεί." 20 25 Μεβάσηταπιοπάνω,κρίνωότικαιτο μέροςτηςπροσφυγής του αιτητήπου στρέφεται εναντίον της ποινής πουτουεπιβλή θηκεπρέπει ν' απορριφθεί,αφούτοΔικαστήριο δενμπορείνα επέμβει στην επιμέτρηση τηςποινής. Ως αποτέλεσμα, η παρούσα προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Οαιτητήςναπληρώσει τοποσότων£200,-έξοδατωνκαθ'ων η αίτηση. Η προσφυγή απορρίπτεταιμε£200 έξοδα. 575