(1995)17Μαρτίου, 1995 ΓΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 821/93) Διοικητικό Δίκαιο — Ακυρωτικές δικαστικές αποφάσεις — Υποχρέω ση της διοίκησης για συμμόρφωση προς αυτές — Αρχές, Θεωρία και Νομολογία —Διάκριση από τις αρχές τουδεδικασμένου—Συ νέπειες επί ακυρώσεωςπροαγωγών δημοσίων υπαλλήλων — Ανα κλητικές πράξεις—Αναδρομικότητα τωνπρος αποκατάσταση των πραγμάτων πράξεων — Εξειδικεύσεις από τηνομολογία. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις του Προϊσταμένου — Προϋποθέσεις νομιμότητας τους — Προϋπόθεση τηςεπαρκούς αιτιολογίας τους — Οι περιστάσεις της κριθείσας περίπτωσης όπου οι συστάσεις κρίθηκαν σύννομες. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146του Συντάγματος — Λόγοι ακυρώ σεως— Έλλειψηαντικειμενικότητας — Υπαρξη προκατάληψης — Απόδειξη — Βάρος αποδείξεως — Περίπτωση διαφωνίας μεταξύ λειτουργών που ενεργούν επί αξιολογήσεωςυπαλλήλου — Ρυθμί ζεται νομοθετικά — Δεν μπορεί να θεμελιώσειπροκατάληψη. Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146του Συντάγματος — Λόγοι ακυρώ σεως— Έκδηλη υπεροχή— Βάρος αποδείξεως — Ύπαρξη και σύστάσης τουΔιευθυντή, στησυγκεκριμένηπερίπτωση — Ολόγος δεν στοιχειοθετήθηκε. Ο αιτητήςπροσέβαλεμε την προσφυγή την προαγωγή τουεν διαφερομένου μέρους σε Ανώτερο ΣυντηρητήΔασών. Ορισμένοι 576 5 10 15 20 25 4ΑΛΛ Σωτηρίουν. Δημοκρατίας προβληθέντες ακυρωτικοίλόγοιβασίστηκαν στον τρόποπουη Επι τροπή Δημοσίας Υπηρεσίας χειρίστηκε το πρόβλημα πολλαπλών και διαπλεκομένων ακυρωτικών αποφάσεων που αφορούσαν την ίδια την επίδικηθέση ήάλλες όμοιες. 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγήαποφά σισεότι: 10 15 20 25 30 35 40
- Ηυποχρέωση της διοίκησης προς συμμόρφωση στις ακυρωτικές αποφάσεις του Δικαστηρίου συνίσταται στην εξαφάνιση όλων των αποτελεσμάτων της ακυρωθείσας πράξης και τηνεπαναφο ρά.τηςπροηγούμενης πραγματικήςκατάστασης. Σύμφωνα με τις αρχέςτουδιοικητικού δικαίουηυποχρέωση αυτή δενπεριορίζεται στηναπλήλήψητωναναγκαίωνμέτρων προςάμε σηεκτέλεση τηςακυρωτικήςαπόφασηςαλλά επεκτείνεται και στην ανάγκηέκδοσης των απαραίτητων εκτελεστών διοικητικών πράξε ων προς αποκατάστασητηςνομικής και πραγματικήςκατάστασης πουίσχυεπριντηνακύρωση.Κατάσυνέπεια,πράξειςοι οποίες εκδόθηκανμεβάσητην ακυρωθείσα ήβρίσκονται σε στενό σύνδεσμο προς αυτή, δεν επιτρέπεται να εφαρμοσθούν ή να συνεχίζουν να εφαρμόζονταικαιη διοίκηση έχειυποχρέωση νατις ανακαλέσει. Η υποχρέωση της διοίκησης προς συμμόρφωση στις ακυρωτικές αποφάσειςαποτελεί έννοιαευρύτερητουδεδικασμένου γιατολόγο ότιενδέχεται ναπεριλαμβάνει πρόσωπαωςπροςταοποίαδενυφί σταταιδεδικασμένο. Ενώτοδεδικασμένο εμπεριέχει μόνον ότιέχει αποφασισθείη υποχρέωση προςσυμμόρφωση επιβάλλει στην διοί κησηναενεργήσειότι απαιτείταικαιναπαραλείψει ότι εντοιςεφεξήςαντιβαίνειστηνπραγματοποίησητηςδικαστικήςεπιταγήςηπα ράβαση τηςοποίαςοδήγησε τηνπροσβληθείσα πράξη σεακύρωση. Σανσυνέπεια τηςπαντελούς εξαφάνισηςτωναποτελεσμάτων της ακυρωθείσας πράξης και της επαναφοράς των πραγμάτων στο καθεστώς που ίσχυε πριν την έκδοση της, υποψήφιοι κατά την επανεξέταση είναι όλοι όσοι ήσαν υποψήφιοι και εδικαιούντο κρίσεως κατάτην πρώτη εξέταση τουθέματος.
- Επανεξετάζοντας το θέμα πλήρωσης της θέσης πουπαρέμεινε κενήσυνεπεία της ακυρωτικής απόφασης,ηΕπιτροπήκατάτη συνε δρίαση της 17.5.93, ορθά θεώρησε ως προάξιμους υποψηφίους τους δύο κρίσιμους οι οποίοι ήσαν υποψήφιοι κατάτον ουσιώδη χρόνο καικατείχαντην αμέσως κατώτερηθέση ΣυντηρητήΔασών Α/Συντηρητή Δασών, 1ηςΤάξης. 577 Σωτηρίουν.Δημοκρατίας
(1995)Ηεπαναφοράτωνδύοαυτώνυποψηφίωνστιςθέσειςτιςοποίεςκα τείχαν προτού προαχθούν, σε συμμόρφωση προς την ακυρωτική απόφαση, κατέστησε ανύπαρκτηεξυπαρχής την πλήρωση των συ γκεκριμένων θέσεων πουκατείχαν και ηρύθμιση ηοποίαφανερά ακολουθήθηκε ήτανησιωπηρήανάκλησητωνπροαγωγώντους. 5 Ηαρχήσύμφωνα μετηνοποίαηακύρωσηπράξης συμπαρασύρει πράξεις οι οποίες έπονται και είναι στενά συνδεόμενες προςαυ τήν αποτελεί θεμελιώδη αρχήτηςχρηστής διοίκησης. 10
- Έχει κατ' επανάληψη νομολογηθει πως,κατ' εξαίρεση τουκανό να της μη αναδρομικότητας των διοικητικών πράξεων, πράξεις οι οποίες εκδίδονται προςαντικατάστασηεκείνων πουακυρώθη καν ήανακλήθηκανέχουν αναδρομική ισχύ. 15 Ο ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητήπως κατάτη συνεδρίαση της Επιτροπήςπρος λήψητης επίδικης απόφασηςδεντηρήθηκε η απαραίτητηανακλητική διαδικασία,δεν μπορεί να ευσταθήσει. Στο επίδικο πρακτικότης ημερομηνίας 20.7.93ηΕπιτροπή ρητά αναφέρει πως ηδιαδικασίαηοποίαθαακολουθείτο για τηνπλή ρωσητης κενής θέσης θαήτοδιαδικασία επανεξέτασης. Επιπρόσθετα, η ανακλητικήπράξη ηοποία αποτελεί έμμεσηαλ λά αναγκαία συνέπεια της ακυρωτικής απόφασης, δεν συνιστά ανάκληση μετηνκοινή έννοια καιγιατην νομιμότητα της δεν εί ναι αναγκαίο να συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις της ανάκλησης ούτε να τηρηθεί ησχετικήδιαδικασία. 20 25 Υπό το φως των πιο πάνω αρχών του διοικητικού δικαίου και 30 της νομολογίας όλοι οι ισχυρισμοί που αναπτύχθηκαν αναφορι κά με τη διαδικασία λήψης της επίδικης απόφασης κρίνονται αβάσιμοι καιαπορρίπτονται.
- Όπως έχει νομολογηθει σε σειρά αποφάσεων του Δικαστηρίου η 35 απλή αναδιατύπωση των τριών θεσμοθετημένων κριτηρίων χω ρίς οποιαδήποτε αναφορά στα σημεία υπεροχής των συστηθέντων έναντι των υπολοίπων υποψηφίων δεναποτελεί αιτιολογη μένη σύσταση, σύμφωνα με το Αρθρου 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90). 40 Παράλληλαέχεινομολογηθει πως,συστάσεις λακωνικές μεν στην διατύπωση,αποκαλυπτικέςόμως τωνλόγων προτίμησης του συστηθέντος από τον Διευθυντή, είναι επαρκώς αιτιολογημένες, 578 4AAA Σωτηρίουv.Δημοκρατίας σύμφωνα μετοΝόμο. 5 ΤοΔικαστήριο έχει εξετάσει μεπροσοχή τοπεριεχόμενο των επι δίκων συστάσεων, τόσο μονομερώς όσο και σε συνδυασμό μετα στοιχείατωνφακέλωνκαιέχεικαταλήξειπωςοισυστάσεις αυτές περιείχαν επαρκήαιτιολογία. 15
- Έχει επανειλημμένα τονισθεί πως η έλλειψη αντικειμενικότητας και η ύπαρξη προκατάληψης θα πρέπει να αποδεικνύονται με επαρκήβεβαιότητα είτε απόγεγονότα ταοποία προκύπτουν από επίσημα διοικητικά έγγραφαείτεαπόασφαλήσυμπεράσματαπου συνάγονται από τέτοια γεγονότα. Το βάρος αποδείξεως φέρει ο διάδικος ο οποίος ισχυρίζεται την ύπαρξηπροκατάληψης και ο οποίοςθαπρέπειναπαρουσιάσει συγκεκριμένες αποδείξειςγιατη θεμελίωσητέτοιου ισχυρισμού. 20 Ηύπαρξηπροκατάληψηςτην οποίαοαιτητής επιχείρησε ναστη ρίξει στη μείωσητης αξιολόγησης του άμεσα προϊσταμένου του από τον διοικητικά προϊστάμενο του,στις υπηρεσιακές εκθέσεις του 1990 και 1991, δεν είναι δυνατόννα ευσταθήσει. 25 Τοθέμα τηςύπαρξηςπιθανήςδιαφωνίαςμεταξύτων λειτουργών που ενεργούν την αξιολόγηση ρυθμίζεται νομοθετικά και για το λόγοαυτόδεν μπορεί ναστηρίξει βάσιμαοποιοδήποτε επιχείρημαγια ύπαρξηεχθρικής διάθεσης ήπροκατάληψης. 10 30
- Έχει κατ' επανάληψηνομολογηθει πως ησύσταση του Διευθυντή αποτελεί ένα σημαντικότατο στοιχείο κρίσεως προσδιοριστικό και επαυξητικότης αξίαςτων υποψηφίωνπουδεν μπορεί ναπαραγνωριστεί από την Επιτροπήχωρίς αυτήνα δώσει ειδική αι τιολογία για την παραγνώρισητης. 35 Έχει επίσης νομολογηθει πως,όταντοδιοικητικό όργανοεπιλέγει ένα υποψήφιο σε σύγκριση με άλλους, δεν είναι απαραίτητονα αποδείξειπωςοεπιλεγείς υπερέχει έκδηλατωνανθυποψηφίωντου. 40 Αντίθετα, το βάρος αποδείξεως φέρει ο αιτητής, ο οποίος στην υπό εξέταση υπόθεση, απέτυχε νααποδείξει ότι υπερείχε έκδηλα του επιλεγέντος. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Pantazis v.Republic
(1986)3 C.L.R. 239, 579 Σωτηρίουν. Δημοκρατίας
(1995)Δημοκρατία ν.Μαυρομμάτη κ.ά.
(1991)3Α.Α.Δ. 543, Constantinou v.GreekCommunal Chamber
(1965)3C.L.R. 96, 5 Kitromelides andOthers v. Republic
(1975)3C.L.R. 531, leronymides andOthersv. Republic
(1986)3C.L.R. 2424, Γρηγορίου v. Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 1339, 10 Ξενίόηςκ.ά. v. A.TH.K.
(1994)3AAA. 2351, Δημοκρατία v.Πιτσιλλίδη
(1990)3AAA. 4330, Δρουσιώτης v.Δήμου Λατσιών
(1992)3AAA. 437, 15 Σιαπιτής v.A.TH.K.(Αρ.2)
(1993)3AAA. 2616, Βανέζης κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)3AAA. 2522, 20 Απέητος κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1991)3AAA. 64, Christou v.Republic
(1980)3C.L.R. 437, Soteriadou andOthers v.Republic
(1983)3C.L.R. 921, 25 IoannidesandOthers v.Republic
(1989)3 C.L.R. 278, Χρίστου κ.ά.v.Δημοκρατίας
(1989)3AAA. 2111, 30 Σάββα v.Δημοκρατίας κ.ά.
(1989)3AAA. 2037, Χριστοδουλιδου ν.Δημοκρατίας
(1992)4AAA. 3309, Δημοκρατία ν.Παπαμιχαήλ
(1989)3AAA. 823, 35 Μουρτζής ν. Δημοκρατίας
(1989)3AAA. 1615, Σταύρου ν.Δημοκρατίας
(1989)3AAA. 1206, 40 Αλετράρηςν, ΕΑ.Υ.
(1994)4AAA. 1100, Hadjisawav.Republic
(1982)3C.L.R. 76, 580 4AAA Σωτηρίουv.Δημοκρατίας Δημητριάδηςκ.ά: ν.Ε.Δ.Υ.
(1992)4AAA.
- Προσφυγή. 5 10 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων η αίτηση με την οποία προήχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη μόνιμη θέση Ανώτερου Συντηρητή Δασών (Τακτ. Προϋπολογισμός) Τμήμα Δασών, αντί τουαιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης,γιατον Αιτητή. Δ. Παπαδοπούλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 15 Α. Κωνσταντίνου,για το Ενδιαφερόμενο μέρος Μ. Δανιήλ. Cur. adv. vult. 20 25 ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτήο αιτητής ζητάαπό το Δικαστήριο τηνπιοκάτωθεραπεία: "ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι η πράξηκαι/ήαπόφασητης καθ' ης η αίτηση η οποία δημοσιεύτηκε στις 10.9.1993 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και με την οποίαν προήγαγεν τον ΜάρκοΑ. Δανιήλ στη μόνιμη θέση Ανώτερου Συντηρητή Δασών (Τακτικός Προϋπολογισμός) Τμήμα Δα σών απότις 15.6.92αντίκαι/ήστηθέσητουαιτητήείναιάκυ ρη, παράνομηκαι στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτε λέσματος." 30 Στησυνεδρίαση της ημερομηνίας 28.12.90ηΕπιτροπήΔημό σιας Υπηρεσίας αποφάσισε την από 15.1.91 προαγωγή σε μια κενήθέσηΑνώτερου ΣυντηρητήΔασών του ΜάρκουΔανιήλ, εν διαφερομένου μέρους στην παρούσαπροσφυγή. 35 Εναντίον της πιο πάνωπροαγωγήςκαταχωρίστηκε ηυπ' αρ. 365/91 προσφυγή. 40 Εκκρεμούσης τηςπροσφυγήςαυτήςκαικατόπινπρότασηςτης αρμόδιαςαρχήςημερομηνίας 11.6.91, ηΕπιτροπή,σε συνεδρίαση της ημερομηνίας 20.5.92, προχώρησε στην πλήρωση άλλης μιας κενής θέσης Ανώτερου Συντηρητή Δασών με την προαγωγή του Αριστου Ιωάννου, αιτητήστην προσφυγή 365/91, από 15.6.
- 581 Χατζητσαγγάρης, Δ. Σωτηρίουν.Δημοκρατίας
(1995)Κατά τη διάρκεια επίσης της εκκρεμοδικίας στην προσφυγή 365/91,ηαρμόδιααρχή,μεεπιστολή τηςημερομηνίας27.2.92 απέ στειλε στην Επιτροπήπρόταση για πλήρωση μιας θέσης Ανώτε ρου Συντηρητή Δασών, ηοποίαπαρέμενε κενή από 1.2.92,συνε πεία προαγωγής του κατόχουτης. Στην επιστολή αυτήκαθίσταταισαφέςπωςτοσύνολο τωνυπόπλήρωσηθέσεων είναιδύο,συ μπεριλαμβανομένης και της αιτούμενης, η δε πρόταση για πλή ρωση της άλλης θέσης ήταναυτήπου είχε υποβληθεί με τηνπρομνησθείσα επιστολή τηςαρμόδιας αρχής,ημερομηνίας 11.6.91. 5 10 Η πρόταση της αρμόδιας αρχής ημερομηνίας 27.2.92 οδήγησε στην από 15.6.92 προαγωγήτου Αλέξανδρου Χριστοδούλου, που αποφασίστηκεσεσυνεδρίασητης Επιτροπήςημερομηνίας203.92. Εναντίον των δύο πιο πάνωπροαγωγών ο αιτητήςκαταχώρήσε την υπ' αρ.707/92 προσφυγή. 15 Σαν συνέπεια της ακυρωτικής απόφασης στην Άριστος Ιωάν νου ν.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 3522, η Επιτροπή σε συνε δρίασητηςστις 173.93προέβησε επανεξέτασητηςπλήρωσης της κενωθείσας θέσης και αποφάσισετην αναδρομικήπροαγωγή στη θέσηαυτήτουΑριστου Ιωάννου,από 15.1.91, οοποίος,όπως έχει αναφερθεί, είχε προαχθεί σε άλλη ίδια θέση από 15.6.92 με την απόφασητης Επιτροπήςημερομηνίας203.
- 20 25 Ακολούθως η Επιτροπή, σε συνεδρίαση της ημερομηνίας 16.7.93,προχώρησε στην επανεξέταση της πλήρωσης της θέσης που κατείχε ο Αριστος Ιωάννουαπό 15.6.92καιπου παρέμεινε κενή συνεπεία της αναδρομικής προαγωγής του και αποφάσισε την προαγωγή στη θέση αυτή του Αλέξανδρου Χριστοδούλου, από 15.6.92,ο οποίος, όπως έχει προαναφερθεί,είχε προαχθεί σε άλλη ίδιαθέση,επίσης από 15.6.92,με την απόφασητης Επι τροπής ημερομηνίας 20.5.
- Τέλος ηΕπιτροπήσεσυνεδρίαση τηςστις 20.7.93, επανεξέτασε την πλήρωση της θέσης ηοποία παρέμεινε κενή συνεπεία της προαγωγής του Αλέξανδρου Χριστοδούλου σε άλλη ίδια θέση και αποφάσισε την από 15.6.92 προαγωγή του Μάρκου Δανιήλ στην εν λόγω θέση. 30 35 40 Αποτέλεσεβασικήεισήγηση τουδικηγόρουτουαιτητήπωςμε τάτηναναδρομικήπροαγωγήτουΑ. Ιωάννουπρος συμμόρφωση με την ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου η Επιτροπήακο λούθησε μιασειράπαράνομωνδιαδικασιώνκαιμεθοδεύσεων που 582 4ΑΛΛ. Σωτηρίουν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης,Δ. είχανσαναποτέλεσματηνπροαγωγήτουΑ. Χριστοδούλουσεθέ σηπου ήδηκατείχε καθώςκαι την επίδικηπαράνομη προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους,αναδρομικάαπό15.6.
- 5 10 Σύμφωναμετηνπιοπάνωεισήγηση,εφόσον ηπροαγωγήτου Χριστοδούλουδεν υπήρξε το αποτέλεσμα ανακλητικήςπράξης σε συμμόρφωση προς οποιαδήποτεακυρωτικήαπόφαση,ηΕπι τροπήδεν εδικαιούτοναπροχωρήσει σε ανάκλησητηςπροαγω γής τουΧριστοδούλουούτε ναδιενεργήσει επαναπροαγωγήτου σε θέσηστην οποίαείχεήδηπροαχθείαπότην ίδιαημερομηνία. 15 Με το ίδιο σκεπτικό και η επίδικη προαγωγή,η οποία διε νεργήθηκε μεβάσητησυμβατικήδιαδικασίαπλήρωσης θέσηςσυ νεπείαπροαγωγήςτουπροκατόχουτης,δενθαμπορούσε ναέχει αναδρομικόαποτέλεσμα. 20 25 30 35 40 Προςενίσχυσητωνθέσεων τουοδικηγόροςτουαιτητή πρόβα λε σαν επιπρόσθετο επιχείρημα το γεγονός ότι οι δυο θέσεις οι οποίεςπληρώθηκανμετις παράνομεςδιαδικασίεςτης 15.6.92και της επίδικης ήταν το αποτέλεσμα δύο ξεχωριστών, ανεξάρτητων και μησχετιζόμενων μετηδιαδικασίατης επανεξέτασηςπροτάσε ων τηςαρμόδιαςαρχήςημερομηνίας 11.6.91και27.2.92αντίστοι χα·κατάσυνέπεια,ηΕπιτροπήδενεδικαιούτοναπροβείσεεπανε ξέτασητηςπλήρωσης τουςούτεναδιενεργήσει αυτόβουληπλήρωση χωρίς την απαιτούμενη απότο Αρθρο 29 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουπροηγούμενηπρότασητηςαρμόδιαςαρχής. Δεν θαυπεισέλθω στην εξέταση της ουσίας των επιχειρημά των που προβλήθηκαν αναφορικάμε τη νομιμότητα τηςπροαγωγής του Α. Χριστοδούλου, γιατο λόγο ότι το Δικαστήριο θα επιληφθεί των ζητημάτωναυτώνστην υπ' αρ.820/92προσφυγή ηοποίαέχειήδηκαταχωρισθεί. Αναφοράστηνενλόγωδιαδικασίαθαγίνειμόνο σεόσηέκτασηκρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσηςκαι ειδι κότερα τηςνομιμότητας της απόφασηςτης Επιτροπήςναπροσ δώσει αναδρομικόαποτέλεσμα στην επίδικη προαγωγή. Η υποχρέωση της διοίκησης προς συμμόρφωση στις ακυρωτικές αποφάσεις του Δικαστηρίου συνίσταται στην εξαφάνιση όλων των αποτελεσμάτων τηςακυρωθείσαςπράξηςκαιτηνεπα ναφοράτηςπροηγούμενης πραγματικήςκατάστασης. Σύμφωνα με τις αρχές του διοικητικού δικαίουη υποχρέωση 583 Χατζητσαγγάρης, Δ. Σωτηρίουν.Δημοκρατίας
(1995)αυτή δενπεριορίζεται στην απλή λήψητωναναγκαίων μέτρων προς άμεση εκτέλεσητης ακυρωτικής απόφασηςαλλά επεκτείνε ται και στην ανάγκηέκδοσης των απαραίτητων εκτελεστών διοι κητικών πράξεων προς αποκατάσταση της νομικής και πραγμα τικήςκατάστασηςπου ίσχυε πριν την ακύρωση. Κατάσυνέπεια, 5 πράξειςοι οποίες εκδόθηκανμε βάσητην ακυρωθείσα ήβρίσκο νται σεστενό σύνδεσμο προς αυτή,δενεπιτρέπεται να εφαρμο σθούν ήνασυνεχίζουν ναεφαρμόζονταικαιηδιοίκησηέχειυπο χρέωση νατις ανακαλέσει.(Βλ. σχετικά,Κυριακόπουλου,"Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον", Γ' 4η έκδοση, 1962,σελ. 155,Συ- 10 μπλήρωμα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας
(19351952)Τόμος Ι,σελ. 135, Παράγραφοι 3855, 3856, Alexandres Pantazis v.Republic
(1986)3C.L.R. 239,245-250και Δημοκρα τία v.Όλγα ΜανρομμάτηκΛ.
(1991)3Α.Α.Δ. 543.) 15 ΣτονΤιμητικό Τόμο του Συμβουλίου της Επικρατείας, 19291979, σελ. 576-577,στο κεφάλαιο,"Το Κρίσιμο ΝομοθετικόΚα θεστώς κατάτηΘετική Συμμόρφωση τηςΔιοίκησης στις Απο φάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας",οκαθηγητήςΔαγτόγλου αναφέρειταακόλουθα σχετικά: "Η αίτηση ακυρώσεως όμως μπορεί ναεπιδιώκει -και η ακυρωτική απόφασηνα επιτάσσει -και θετικές ενέργειες εκ μέρους τηςδιοικήσεως. Στην περίπτωση αυτήτης υποχρεώ σεως θετικής συμμορφώσεως, ηδιοίκηση είναι υποχρεωμένη όχι μόνο να ανακαλέσει πράξεις που στηρίχθηκαν στην ακυ ρωθείσα,αλλά και να εκδώσει νέαπράξη. Η πράξη αυτή, έστω και αντηςδοθεί αναδρομική ισχύς, εκδίδεταιβέβαια,κατάλογικήανάγκη,στοπαρόνκαιόχι στο παρελθόν." 20 25 30 Ηυποχρέωση της διοίκησης προς συμμόρφωση στις ακυρω τικές αποφάσεις αποτελεί έννοια ευρύτερη του δεδικασμένου για τολόγο ότι ενδέχεται ναπεριλαμβάνει πρόσωπαως προςτα 35 οποίαδενυφίσταταιδεδικασμένο. Ενώτοδεδικασμένο εμπεριέ χει μόνον ό,τιέχει αποφασισθεί ηυποχρέωση προς συμμόρφω ση επιβάλλει στην διοίκηση να ενεργήσει ό,τι απαιτείται καινα παραλείψει ό,τι εντοις εφεξής αντιβαίνειστηνπραγματοποίηση της δικαστικής επιταγής η παράβασητης οποίας οδήγησε την 40 προσβληθείσα πράξησε ακύρωση. Σαν συνέπεια τηςπαντελούς εξαφάνισης των αποτελεσμάτων της ακυρωθείσας πράξης καιτης επαναφοράςτων πραγμάτων 584 4ΑΛΛ. 5 Σωτηρίουν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης,Δ. στοκαθεστώςπουίσχυεπριντηνέκδοσητης,υποψήφιοικατάτην επανεξέταση είναι όλοι όσοι ήσαν υποψήφιοι και εδικαιούντο κρίσεως κατά την πρώτη εξέταση του θέματος. (Βλ. σχετικά Stylianos Constantinou v. The Greek Communal Chamber
(1965)3C.L.R.96, Kitromelides and Others v.Republic
(1975)3 C.L.R. 531, leronymides and Others v. Republic
(1986)3 C.L.R. 2424,2431,ΓρηγόρηςΓρηγορίουv.Δημοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 1339 και Ξένης Ξενίδηςκ.ά.v. A.TH.K.
(1994)4 Α.Α.Δ. 2351.) 10 15 20 25 30 35 40 Επανεξετάζονταςτοθέμαπλήρωσης τηςθέσης πουπαρέμεινε κενήσυνεπείατηςακυρωτικήςαπόφασης,η Επιτροπήκατάτησυ νεδρίαση της 17.5.93,ορθάθεώρησε ως προάξιμους υποψηφίους τους Α. ΙωάννουκαιΑ. Χριστοδούλου, οι οποίοι ήσανυποψήφιοι κατά τον ουσιώδη χρόνο και κατείχαν την αμέσως κατώτερη θέσηΣυντηρητήΔασών Α' ΣυντηρητήΔασών, 1ηςΤάξης. Η επαναφορά των δύο αυτών υποψηφίων στις θέσεις τις οποίες κατείχαν προτού προαχθούν,σε συμμόρφωση προς την ακυρωτικήαπόφαση,κατέστησε ανύπαρκτηεξυπαρχήςτηνπλή ρωσητων συγκεκριμένων θέσεων πουκατείχανκαι ηρύθμιση η οποία φανερά ακολουθήθηκε ήταν η σιωπηρή ανάκληση των προαγωγών τους. Ηαρχήσύμφωνα μετην οποίαηακύρωση πράξης συμπαρα σύρει πράξεις οι οποίες έπονται και είναι στενά συνδεόμενες προς αυτήναποτελεί θεμελιώδη αρχήτης χρηστής διοίκησης. Από το σύγγραμμα του Φ. Βεγλερή, "Η Συμμόρφωση της Διοίκησης εις τας Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας", παραθέτω τα πιο κάτω σχετικά αποσπάσματα, από τις σελίδες 99, 100 και 101: "Κατάκανόνα,ηκατάστασις,εις ηνηΔιοίκησις υποχρεούταινα επαναφέρηταπράγματα,είναι ηκατάστασιςη υφιστα μένη ήοφείλουσα εκτουνόμουναυφίσταταικατάτον χρόνον της εκδόσεως της ακυρωθείσης πράξεως ή κατά τον χρόνον καθ' ον καθίστατο υποχρεωτική η εκ του νόμου οφειλομένη ενέργεια. Κατά κανόνα,η κατάστασις αύτη, ηδιαταραχθείσα διάτης παρανόμουπράξεως,είναι ηνόμιμος και εις τηνεπαναφορανταύτηςδέοννακατευθύνωνταιαιενέργειαι αποκατα στάσεως. Τούτο επιτάσσει το αναδρομικόν αποτέλεσμα της ακυρώσεως, και η εις εφαρμογήν τούτου επιβαλλομένηαπαλ λαγήτουδιοικητικούκαθεστώτος απόπάσανυπότηςπαρανό585 Χατζητσαγγάρης,Δ. Σωτηρίουν.Δημοκρατίας
(1995)μουπράξεωςδημιουργηθείσαν συνέπειαν. Όταν,εν τούτοις,κατά το διαρρεύσαν μεταξύτης εκδόσεως της πράξεως και της ακυρώσεως αυτήςδιάστημα,εγεννήθησαν εκ της κειμένης νομοθεσίας και της παρόδουτου χρόνου υπο5 χρεώσειςπροςενέργειαν τηςΔιοικήσεως, αύταιοφείλουν ναληφθώσινυπ' όψιν εντημετ'ακύρωσιναποκατασταθείτωνπραγ μάτων,είτεδιατηρούμενοι εάνεξεπληρώθησαν ήδη,είτεεκπληρούμεναι συγχρόνως με τας ενεργείας αποκαταστάσεως,διότι άνευαυτώνδενδύναταιναεγκαθιδρυθήνόμιμον καθεστώς. Εν 10 τοιαύτηπεριπτώσει δύναταιναλεχθήότιουχί μόνονοχρόνοςο κατάτηνέκδοσιντηςακυρωθείσηςβραδύτερονπράξεωςοφείλει ναληφθήωςγνώμαιντηςαποκαταστάσεωςτωνπραγμάτων,αλ λάκαιοχρόνος καθ' ονλαμβάνει χώρανη αποκατάστασις, ού τως ώστε, συν τη εξαφανίσει των αποτελεσμάτων της παρανό- 15 μουπράξεως,ναεξασφαλίζηταικαιηνόμιμος καικανονικήεξέλιξις των πραγμάτων. Ητροποποίησις αύτη του κανόνος της αποκαταστάσεως των πραγμάτων εις την προτέραν των θέσιν συνάδει μετο διέπον την έννοιαν τηςακυρώσεως τωνδιοικητι κώνπράξεων αξίωμα,καθ'ό, μετάτην απαγγελίαντης ακυρώ- 20 σεως,ταπάνταοφείλουν ναβαδίσουνωσείμηδέποτεείχενεκδοθήηακυρωθείσαπράξις.Τοαξίωματούτοεπιτάσσει τηνεξαφάνισιν των αποτελεσμάτων της ακυρωθείσης πράξεως,αλλάκαι τηνδιατήρησιντουνομίμου διοικητικού"ρυθμού" " 25 " Συνεπεία αποφάσεωναπαγγελλουσών τηνακύρω σιν διορισμών, προαγωγών,ήαπολύσεων υπαλλήλων,ηΔιοίκησις,ήτις καθ' όλην τηνδιάρκειαντηςπροδικασίαςτηςπρο σφυγής,εχορήγησεν ενδεχομένως αλλεπάλληλους προαγωγός εις υπαλλήλους παρανόμως διορισθέντας, ή αντικατέστησεν 30 υπαλλήλους παρανόμως στερηθέντας της θέσεως αυτών, δύ ναταιν' αναθεώρησητηνκαταστασιντων υπαλλήλων τούτων διά την επακολουθήσασαν τας ακυρωθείσας πράξεις περίοδον.ΑύτηοφείλειV αποκαταστήσητηνκατ' αρχαιότηταπροαγωγήν συμφώνως προς τους υπό των κανονισμών προβλε- 35 πομένους όρους. Όσον αφοράτην κατ' εκλογήν προαγωγήν, δύναταιαύτηναπαράσχηειςτουςενδιαφερομένους,αντίτων παρανόμωνπροαγωγών,προαγωγήνσύμφωνονπροςτοδεδικασμένον του Συμβουλίου της Επικρατείαςκαι προς ταλοι πά ατομικάδικαιώματα." 40 Επανεξετάζοντας το θέμαπλήρωσης της θέσης που παρέμει νε κενήσυνεπεία της ακύρωσης η Επιτροπήπροήγαγετονυπο ψήφιο Α. Ιωάννου,αναδρομικάαπό 15.1.91. 586 4ΑΛΛ, Σωτηρίουν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης,Δ. Προςαποκατάσταση των πραγμάτωνκαιπέραντων δεδομέ νων τηςακυρωτικής απόφασηςη Επιτροπήπροχώρησε περαιτέ ρω στην πλήρωση των δύο θέσεων οι οποίες παρέμειναν κενές συνεπεία της ανάκλησης. 5 Οι πληρώσεις αυτές βρίσκονταν σεστενόσύνδεσμο προς την πληρωθείσα με την επανεξέταση θέσηκαι κατάσυνέπεια ηδιευ θέτηση πουακολούθησε ηΕπιτροπήβρισκόταν στα πλαίσια της διακριτικήςτης ευχέρειας. 10 Έχει κατ' επανάληψη νομολογηθει πως, κατ' εξαίρεση του κανόνα της μη αναδρομικότητας των διοικητικών πράξεων, πράξεις οι οποίες εκδίδονται προς αντικατάσταση εκείνων που ακυρώθηκανήανακλήθηκανέχουν αναδρομική ισχύ. 15 Στην απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Αλέκου Πιτσιλλίδη
(1990)3 Α.Α.Δ.4330,αναφέρονται ταακό λουθα σχετικά: 20 25 "Εκδίδοντας νέα πράξη σε αντικατάσταση εκείνης που ανακλήθηκε το διοικητικό όργανο οφείλει πρωτίστως ναθε ωρήσει ανίσχυρη και νομικά ανυπόστατη την αρχικήδιοικη τικήπράξη. Λόγωτουαναδρομικούαποτελέσματος τηςανά κλησης, ηνέα πράξη ανάγεται στο χρόνο έκδοσης της αρχικής· και κατά συνέπεια στο καθεστώς που υπήρχε κατά το χρόνο εκείνο. Τη γενική αυτήαρχήενστερνίστηκε η νομολο γία μας σε πολυάριθμες περιπτώσεις. Μεταξύ αυτών και οι δύο προαναφερθείσες. Βλέπε επίσης Μυτίδηςν. Λημοχραη«ί
(1988)3Α.Α.Δ. 737." 30 Περαιτέρω, στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση, Εύηςάρονσιώτηςν.ΛήμονΛατσιών(\992)3 Α.Α.Δ.437, τονί ζονται,μεταξύ άλλων, ταακόλουθα: 35 40 "Ηανάκλησηεξολοκλήρου διοικητικής πράξης διορισμού ήπροαγωγής ενεργεί ex tuncκαι επιφέρει την εξαφάνιση της πράξης εξ υπαρχής(Βλ. Χρίστος Παπαδόπονλλοςν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 973.) Μετά την ανάκληση ηκατάστασηεπα νέρχεται στο πραγματικό και νομικό καθεστώς της ημέρας πουεκδόθηκε ηπράξηπουανακλήθηκε. Στις περιπτώσεις διορισμού ήπροαγωγής ηΔιοίκηση έχει 587 Χατζητσαγγάρης,Δ. Σωτηρίουν.Δημοκρατίας
(1995)υποχρέωση να επανεξετάζειτο ζήτηματηςπροαγωγής μεβά ση το νομικό και πραγματικόκαθεστώς της ημέραςτουδιο ρισμού ή προαγωγής που ακυρώθηκε ή ανακλήθηκε,γιατί η νέααπόφασηέχει αναδρομικήισχύ καιαρχίζειαπότο χρόνο τηςπράξηςπουακυρώθηκεήανακλήθηκε." 5 (Βλ. επίσης, Χαράλαμπος Σιαπιτής v. A.TH.K.
(1993)4 Α.Α.Δ.2616, ΠαναγιώτηςΒανέζηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ.2522καιΑνδρέαςΑπέητοςκ.ά. ν.Δημοκρατίας(199\) 3 Α.Α.Δ.64.) 10 Ο ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητή πως κατάτη συνε δρίασητηςΕπιτροπήςπροςλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςδεντη ρήθηκεη απαραίτητη ανακλητικήδιαδικασία,δεν μπορεί ναευσταθήσει. 15 Στο επίδικο πρακτικό της ημερομηνίας 20.7.93 η Επιτροπή ρητά αναφέρει πως η διαδικασία η οποία θα ακολουθείτο για την πλήρωση της κενής θέσης θαήτόδιαδικασία επανεξέτασης. 20 Επιπρόσθετα, ηανακλητική πράξηηοποία αποτελεί έμμεση αλλά αναγκαίασυνέπεια της ακυρωτικής απόφασης, δεν συνι στά ανάκληση με την κοινή έννοια και για την νομιμότητα της δεν είναι αναγκαίο νασυντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις της ανάκλησης ούτε να τηρηθεί η σχετική διαδικασία. (Βλ. 25 Pantazis v.Republic,ανωτέρω). Υπό το φως των πιο πάνω αρχών του διοικητικού δικαίου και της νομολογίας όλοι οι ισχυρισμοί πουαναπτύχθηκανανα φορικά με τη διαδικασία λήψης της επίδικης απόφασηςκρίνονται αβάσιμοι καιαπορρίπτονται. 30 Αποτέλεσε βασική εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή πως η σύσταση τουΔιευθυντή ευρίσκετο σεπλήρηαντίθεσηπροςτηννο μοθετικήεπιταγήτου αρ.35
(4)τουπερίΔημοσίας Υπηρεσίας Νό- 35 μουτου 1990τοοποίοπρονοείγια"αιτιολογημένες συστάσεις του Προ'ισταμένου τουΤμήματος"καιεπιπλέον ήτοαντίθετηπροςτα στοιχεία των φακέλων των υποψηφίων τα οποίααποκάλυπταν σαφήυπεροχήτουαιτητήέναντι τουενδιαφερομένου μέρους. 40 Το πλήρες κείμενο των συστάσεων του Διευθυντή, όπωςκα ταγράφτηκεστο σχετικό πρακτικότης συνεδρίασης τηςΕπιτρο πής,ήταντο ακόλουθο: 588 4 ΑΛΛ. Σωτηρίου ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. "Στη σύσταση μου και σε ο,τιδήποτε σχετικό αναφέρω, έχω υπόψη μου ότι αναφέρομαιστον ουσιώδη χρόνο. 5 Όλοι οι υποψήφιοικατέχουντααπαιτούμενααπότοΣχέδιο Υπηρεσίας προσόντα. Γνωρίζω πολύκαλάόλους τουςυποψηφίουςκαιτηνπρο σφορά τους στο Τμήμα και επιπλέον έχω μελετήσειτιςαξιο λογήσεις όλων των υποψηφίων απότο 1981 μέχρι το 1991. 10 15 Λαμβάνοντας υπόψητα καθιερωμένα κριτήρια στο σύνο λο τους - αξία, προσόντα, αρχαιότητα - και τις απαιτήσεις τηςνέαςθέσης,τηνοποίαθεωρώπολύσημαντικήγιατοΤμή μα,κρίνω ότι οΔανιήλ Μάρκοςυπερέχει των άλλων υποψηφίωνκαιτον συστήνω γιαπροαγωγή. Ο Δανιήλ είναι πρώτος σεαρχαιότητακαιείναι έναςεξαί ρετος λειτουργός, τούτο δε αντανακλάται στην αξιολόγηση του στις Ετήσιες Εμπιστευτικές/Υπηρεσιακές Εκθέσεις." 20 25 Όπως έχεινομολογηθει σε σειρά αποφάσεωντου Δικαστηρί ουη απλήαναδιατύπωσητων τριών θεσμοθετημένων κριτηρίων χωρίς οποιαδήποτε αναφοράστα σημεία υπεροχής των συστηθέντων έναντι των υπολοίπων υποψηφίων δεν αποτελεί αιτιολογημένησύσταση, σύμφωνα με το άρ. 35
(4)τουΝόμου. 30 Παράλληλα έχει νομολογηθει πως,συστάσεις λακωνικές μεν στην διατύπωση, αποκαλυπτικές όμως των λόγων προτίμησης του συστηθέντος απότον Διευθυντή, είναι επαρκώς αιτωλογημένες, σύμφωνα με τοΝόμο. 35 Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των επιδίκων συ στάσεων, τόσο μονομερώς όσο και σε συνδυασμό μετα στοιχεία των φακέλων,και έχω καταλήξει πως οι συστάσεις αυτές περιείχαν επαρκήαιτιολογία. 40 Ο Διευθυντής ανέφερε ότι γνώριζε πολύ καλά όλους τους υποψηφίους και την προσφορά τους στο τμήμα. Αναφέρθηκε επίσης στις απαιτήσεις της νέας θέσης,την οποία θεωρούσε πολύ σημαντική,και έκρινε πως,με βάσητις απαιτήσειςαυτέςκαι τα τρίαθεσμοθετημένα κριτήρια,το ενδιαφερόμενο μέρος ήτο ο καταλληλότερος. Ο Διευθυντής χαρακτήρισε το ενδιαφερόμενο μέρος ως έναεξαίρετο υπάλληλο,τον πρώτοσε αρχαιότητα,και είναι φανερό πως τα στοιχεία αυτά σε συνδυασμό προς την ση589 Χατζητσαγγάρης, Δ. Σωτηρίουν.Δημοκρατίας
(1995)μαντικότητα της θέσης, αποτέλεσαν τα σημεία και την αιτιολο γία της προτίμησης του. Διαφωνώ μετην εισήγηση πουδιατυπώθηκεότι ηπροσωπική γνώση του Διευθυντή για τους υποψηφίους παρέμεινε γεγονός αδιευκρίνιστο και αμφισβητήσιμο. 5 Διαφωνώ επίσης με τον ισχυρισμό πως ο Διευθυντής προέβη σε αδικαιολόγητες τροποποιήσεις στις υπηρεσιακές εκθέσεις τουαιτητήγιαταέτη 1990 και 1991,βασιζόμενος σεελλειπή,αό- 10 ριστη και προκατειλημμένη γνώμη γι,'αυτόν. Ηπροσωπικήγνώση τουΔιευθυντή γιατον αιτητήεπιβεβαι ώνεται τόσο απότο περιεχόμενο του φακέλου Π.15173σύμφω να με το οποίο ο κ. Παιονίδης υπήρξε ο αξιόλογων ή/και προ- 15 συπογράφων λειτουργός του αιτητή απότο έτος 1984 μέχρι το 1989, συμπεριλαμβανομένων, όσο και από το περιεχόμενο της επιστολής του Διευθυντή προς την ΕΔΥ, με Ερυθρό 38, ημερο μηνίας 18.5.92,στον ίδιοφάκελο. 20 Έχει επανειλημμένα τονισθεί πως η έλλειψη αντικειμενικό τητας και η ύπαρξη προκατάληψης θα πρέπει να αποδεικνύο νται με επαρκήβεβαιότηταείτεαπόγεγονότα ταοποίαπροκύ πτουν από επίσημα διοικητικά έγγραφα είτε από ασφαλή συ μπεράσματα που συνάγονται από τέτοια γεγονότα. Το βάρος αποδείξεως φέρει ο διάδικος ο οποίος ισχυρίζεται την ύπαρξη προκατάληψης και ο οποίος θα πρέπει να παρουσιάσει συγκεκριμμένες αποδείξεις για τηθεμελίωση τέτοιου ισχυρισμού. (Βλ. μεταξύ άλλων, Christou v. Republic
(1980)3 C.L.R. 437, 451, 452, Soteriadou and Others ν. Republic
(1983)3 C.L.R. 921, 944, loannides and Others v. Republic
(1989)3 C.L.R. 278, Γιαννούλα Τάκη Χρίστου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.2111, Κωνσταντίνος Σάββα ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)3Α.Α.Δ.2037και ΠαναγιώταΧριστοδουλιδουν.Αημο· κρατίας
(1992)4 ΑΛΛ. 3309.) Η βαθμολογία στις εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητήκαθ' όλη τη διάρκειατης περιόδου αξιολόγησης του απότον κ.Παιονίδηυπήρξε "Εξαίρετος". Η ύπαρξη προκατάληψης την οποία ο αιτητής επεχείρησε να στηρίξει στημείωσητηςαξιολόγησης τουάμεσαπροϊστάμενουτου απότονδιοικητικάπροϊστάμενο του,κ.Παιονίδη,στιςυπηρεσια590 25 30 35 40 4Α^Δ. Σωτηρίουν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης,Δ. κέςεκθέσεις του 1990και 1991,δενείναιδυνατόνναευσταθήσει. 5 Το θέμα της ύπαρξης πιθανής διαφωνίας μεταξύ των λει τουργών που ενεργούν την αξιολόγηση ρυθμίζεται νομοθετικά καιγιατολόγο αυτόδεν μπορεί ναστηρίξει βάσιμαοποιοδήπο τε επιχείρημα γιαύπαρξηεχθρικής διάθεσης ή προκατάληψης. Σύμφωνα μετον Καν. 7
(7)της Κ.Δ.Π. 386/90, 10 15 20 25 30 35 "Στηνπερίπτωσηπουδενμπορείνασυσταθείτριμελήςομά δα αξιολόγησης σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παραγράφου
(1),ηαξιολόγηση γίνεται απότο διοικητικά προϊστάμενο και τον άμεσα προϊστάμενο του αξιολογούμενου υπαλλήλου. Σε περίπτωση διαφωνίας υπερισχύει η άποψη του διοικητικά προ'ισταμένου το αξιολογούμενου υπαλλήλου. Οάμεσαπροϊ στάμενος μπορεί,ανεπιθυμεί,νακαταγράψειτους λόγους της διαφωνίαςτουστοκατάλληλο ΜέροςτηςΈκθεσης." Ό,τιαπομένειναεξεταστεί είναιτοβάσιμοτηςεισήγησης περί ασυμφωνίας μεταξύ της σύστασης του Διευθυντή και των στοιχείων του φακέλουκαθώςκαιο ισχυρισμός γιαέκδηληυπε ροχή του αιτητήέναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Από συγκριτική μελέτη των υπηρεσιακών / εμπιστευτικών εκθέσεων των δύουποψηφίωνπροκύπτει ότι αιτητήςκαιενδια φερόμενο μέρος έχουν ίση βαθμολογία στην αξιολόγηση του 1991 ενώ κατά το 1990 ο αιτητής υπερέχει. Τόσο ο αιτητής όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος βαθμολογούνται ως Εξαίρετοι κατά τα έτη 1986 μέχρι 1988, συμπερι λαμβανομένων, ενώ στις αξιολογήσεις των ετών 1981, 1982, 1984 και 1985 το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει, μεγενική βαθ μολογία "Εξαίρετος" έναντι "Λίαν Καλός" τουαιτητή. Αιτητής και ενδιαφερόμενο μέρος κατέχουν τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης προσόντα, ενώ σεαρχαιό τητα το ενδιαφερόμενο μέρος προηγείται του αιτητήκατά4 1/2 μήνες στηνθέσηΣυντηρητήΔασών,2ηςΤάξης,γεγονός τοοποίο συνάδει μεταόσα δήλωσε οΔιευθυντής στη σύσταση του. 40 Επιπλέον,το ενδιαφερόμενο μέρος είχευπέρτουτη σύσταση τουΔιευθυντή,η οποία,μεβάσηταόσααναφέρθηκανπιοπάνω, βρισκόταν σε συμφωνία με ταστοιχεία των φακέλων καιηΕπι τροπήορθάτην υιοθέτησε. 591 Χατζητσαγγάρης, Δ. Σωτηρίου ν.Δημοκρατίας
(1995)Έχει κατ' επανάληψηνομολογηθει πως ησύσταση του Διευ θυντήαποτελεί ένασημαντικότατοστοιχείο κρίσεως προσδιορι στικό καιεπαυξητικότης αξίαςτων υποψηφίωνπουδεν μπορεί να παραγνωριστεί απότην Επιτροπήχωρίς αυτήναδώσει ειδι κήαιτιολογία γιατηνπαραγνώρισητης.(Βλ. μεταξύάλλων,Λημοκρατια ν.ΠέτρουΠαπαμιχαήλ
(1989)3Α.Α.Δ. 823,Μάριος Μονρτζήςν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1615, Έλενα Σταύ ρου ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1200 καιΣταύρος Αλετράρης ν.ΕΔΥ
(1994)4 Α.Α.Δ.1100.) 5 10 Έχει επίσης νομολογηθει πως, όταν το διοικητικό όργανο επιλέγει ένα υποψήφιο σε σύγκριση με άλλους, δεν είναι απα ραίτητο να αποδείξει πως ο επιλεγείς υπερέχει έκδηλα τωνανθυποψηφίωντου. 15 Αντίθετα, τοβάροςαποδείξεως φέρει οαιτητής,οοποίος στην υπό εξέταση υπόθεση,απέτυχε να αποδείξει ότι υπερείχε έκδηλα του επιλεγέντος. Ηαπόφασητης Επιτροπήςήτανεπαρκώςαιτιολογημένη εφόσον παρέθετεταστοιχεία σταοποίαβάσισε τηνκρίσητης,λήφθη κεμετάαπότηδέουσαέρευνακαιβρισκότανσταπλαίσιατηςδια κριτικής τηςεξουσίας. (Βλ. HjiSavvav.Republic
(1982)3 C.L.R. 76, 78,καιΔημητριάδηςκ.ά. ν.ΕΔΥ
(1992)4 Α.Α.Δ.1749). 20 25 Ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαιη επίδικηαπόφαση επικυρώνε ται χωρίς καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 592