(1995)21 Μαρτίου, 1995 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝΣΤΕΓΗΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 920/92) Φορολογία — Ο περί Στεγών για Ηλικιωμένους και Αναπήρους Νό μος (Ν.222/91) — Απαλλάσσονται από την υποχρέωσηκαταβολής φόρου προστιθέμενης αξίας οι στέγεςευγηρίας που παρέχουν κοι νωνική υπηρεσία — Εύλογη καιχωρίς πλάνη ηαπόφαση τουΕφό ρου να μην υπαγάγει στο Νόμο τις ιδιωτικές στέγες ευγηρίας οι 5 οποίες είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Φορολογία — Απαλλαγή τηςυποχρέωσης καταβολής Φ.Π.Α. τωνστε γών ευγηρίας που επιτελούν κοινωνικό έργο — Διάκριση μεταξύ Ιδιωτικών και Κρατικών ήΚοινοτικών Στεγών λογική υπό τις πε10 ριστάσεις — Δεν παραβιάζεται ηαρχή της ισότητας, ηοποία επι τρέπει διακρίσεις όταν βασίζονται σε αντικειμενική εκτίμησηδια φορετικών πραγματικών περιστατικών. Φορολογία— ΥποχρέωσηΙδιωτικώνΣτεγώνΕυγηρίαςνα καταβάλλουν Φ.ΠΛ.—Απόφασηληφθείσαμετάαπόδέουσαέρευνακαιαιτιολογεί ται—Αιτιολογία συμπληρώνεταιαπό ταστοιχείατουφακέλου. ΦυσικήΔικαιοσύνη — Αρχή τηςπροηγούμενης ακρόασης — Δενέχει εφαρμογή σε υποθέσειςδιοικητικής φύσης— Μόνοόπου ηαπόφασης έχειδικαστική ήοιωνεί δικαστική φύση. Φορολογία — Ερμηνεία φορολογικού Νόμου — Ερμηνεύεται στενά και προς όφελος του φορολογούμενου — Δεν έχει εφαρμογή σε 598 15 20 4\ΛΛ. Παγκ.£νν
- ΙδιοκτητώνΣτέγηςΕνγη$ίαςν.Δημοκρατίας πρόνοιες που παρέχουν στο φορολογούμενο ανακούφιση,έκπτωση ή απαλλαγή. 5 ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία — Οέλεγχος του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της υπέρβασης τωνορίωντηςδιακριτικήςεξουσίας — Τεκμήριο νομιμότητας— Εύλογα επιτρεπτή απόφαση— Έγκυ ρη ανεξάρτητα αν άλλο λογικό πρόσωπομπορούσε να αποφασίσει διαφορετικά. 10 Οι αιτητέςπροσέβαλανμετηνπροσφυγήτους τηναπόφασητων καθ'ων η αίτηση που περιείχετο σε επιστολή τους ημερομηνίας 9/10/92 και με την οποία τους πληροφορούσαν πως οι ιδιωτικές στέγες ευγηρίας υποχρεούνταννα εγγραφούν στο ΜητρώοΦ.Π.Α. 15 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά σισεότι: 20 25 30 35 40
- Τοεπιχείρηματων αιτητώνγιατηνύπαρξηνομικής ή πραγματι κήςπλάνης,δεν ευσταθεί. Οι πρόνοιες τουπερί Στεγώνγια Ηλικιωμένους καιΑναπήρους Νόμου(Ν.222/91) καιοισχετικοί Κα νονισμοί, γιατουςοποίουςπαραπονούνταιοιαιτητέςότιδεντέ θηκαν ενώπιον του Υπουργείου, δεν επηρεάζουν ή αλλοιώνουν τηνκατάσταση.Δεν τίθεταιθέμαότι καιοι ΙδιωτικέςΣτέγεςΕυ γηρίαςπαρέχουνκοινωνικήυπηρεσία,αλλάαυτόδενείναιτομόνοκριτήριογιαναεξαιρεθούναπότοΦ.Π.Α. Όπωςφαίνεταιαπό τη σχετική πρόνοια της Νομοθεσίας υπάρχει και δεύτερηπροϋ πόθεσης,δηλαδήηαναγνώρισητους απότον ΈφοροΦ.Π.Α. Με βάσηαπόφαση του Εφόρουδεν τυγχάνουναναγνώρισης τέτοιες στέγεςευγηρίαςότανδενείναικοινοτικές ήκρατικές.Ηβάσητου αποκλεισμού των στεγών αυτών,όπως περιέχεται στο Παράρτη μαΔ,μετοοποίοσυμφώνησε οΥπουργός, είναιότι οι Ιδιωτικές Στέγεςαποτελούνκερδοσκοπικές επιχειρήσεις, πουδενμπορούν να καλυφθούναπότην παραγρ. (χι) του ΠαραρτήματοςIIIτου Νόμου,καιόχιτοότιδενπαρέχουνυπηρεσίεςπουσυνδέονται με τηνκοινωνικήπρόνοια.
- Μεβάσητις αρχέςτουδιοικητικούδικαίουπερί ισότητας,η διά κρισηπουέγινεστην παρούσαπερίπτωση μεταξύ Ιδιωτικώνκαι Κρατικών ή Κοινοτικών Στεγών είναι λογική υπό τις περιστάσεις,γιατίοι ΚρατικέςκαιΚοινοτικές Στέγεςδενέχουντοχαρα κτηριστικό της κερδοσκοπικής επιχείρησης, όπωςστηνπερίπτω σητων Ιδιωτικώνστεγών. Η ύπαρξηνομοθεσίαςκαικανονισμών που θέτει περιορισμούς και ρυθμίζει τη λειτουργία Ιδιωτικών Στεγών Ευγηρίας,δεν επηρεάζει τηβάσητης λειτουργία τους ως 599 Παγκ.Σννδ. ΙδιοκτητώνΣτέγηςΕυγηρίαςν.Δημοκρατίας
(1995)κερδοσκοπικές επιχειρήσεις.
- Απορρίπτεται επίσης ο ισχυρισμός ότι δεν διεξήχθη η δέουσα έρευνα,γιατί είναι φανερόνότι το θέμα ερευνήθηκε καιλήφθηκε υπόψηκαι το σημείωμα πουπεριέχει τις απόψειςτης Υπηρεσίας Φ.Π.Α.,πουαιτιολογεί την εισήγησηγια αρνητικήαπόφαση.Συναρτόμενη με αυτότοθέμαείναι καιηύπαρξηήμηαιτιολογίας. Η απόφασηπου κοινοποιήθηκε στους αιτητές καιπουαναφέρει λακωνικάότι δεν εμπίπτουνκάτωαπότις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας οι Ιδιωτικές Στέγες,συμπληρώνεται απόταστοιχεία τουφακέλουπουείχεενώπιον τουοΥπουργός, δηλαδήκατάκύ ριολόγοτοσημείωμα τηςΥπηρεσίας Φ.Π.Α.,στοοποίοδίδεταιη αιτιολογίαγιατηναπόρριψητουαιτήματος. Είναιπάγια νομολογημένοότιηαιτιολογίαμιαςαπόφασηςμπορείνασυμπληρώνεται από ταστοιχεία τουφακέλουτηςυπόθεσης. 5 10 15
- Όσοναφορά τουςκανόνεςτηςφυσικήςδικαιοσύνηςκαιτηναρ χή audi alteram partem, αυτέςδεν έχουν εφαρμογήσε υποθέσεις διοικητικής φύσης,αλλάμόνοόπουη απόφασηέχειδικαστικήή οιωνεί δικαστικήφύση.
- Είναι νομολογημένη αρχή ότι όταν ερμηνεύεται φορολογικός Νόμος αυτός ερμηνεύεται στενά και προς όφελος του φορολο γουμένου,αρχήόμως πουδεν εφαρμόζεταισεπρόνοιεςπουπα ρέχουν στο φορολογούμενο ανακούφιση,έκπτωση ήαπαλλαγή.
- Ηεξουσία τουδικαστηρίουπεριορίζεταιστον έλεγχοτης διοικη τικής πράξηςκαιστο κατάπόσοηδιοίκηση έχει υπερβεί τα όρια τηςδιακριτικήςτηςεξουσίας,τοδεβάροςτηςαπόδειξηςτων λό γωνακυρότηταςφέρουνοιαιτητές. Αν ηαπόφασητηςδιοίκησης ήταν εύλογα επιτρεπτή, τότε ανεξάρτητααπότο πωςθατο απο φάσιζε έναάλλο λογικό πρόσωπο,ηαπόφασηθεωρείταιέγκυρη. Με βάσητις πιο πάνωαρχές,ηπαρούσα περίπτωση ήτανμέσα στα όρια της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης να καταλήξει στην απόφασηστην οποίακατέληξε καιτο Δικαστήριο δενμπο ρείναεπέμβει αντικαθιστώνταςτηνκρίσητουμεεκείνητηςδιοί κησης. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 20 25 30 35 40 Αναφερόμενες υποθέσεις: Mikrommatisv.Republic, 2R.S.C.C. 125, 600 4 ΑΛΛ. Παγκ.Σννδ.ΙδιοκτητώνΣτέγης Ευγηρίαςν.Δημοκρατίας PapaxenophontosandOthers v. Republic
(1982)3C.L.R. 1037, Christoudias v. Republic
(1988)3C.L.R. 891, 5 Papaleontiou v. Republic
(1967)3C.L.R. 624, ChnstodoulidesandOthers v. Republic
(1984)3C.L.R. 1297, Theodoridou v. Republic
(1984)3C.L.R. 146, 10 Iacovou v. Republic
(1987)3C.L.R. 167, Κωνσταντινίδηςκ.ά. v. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1544, 15 Ρούσος ν. Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 2137, Ιωνίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 1459. Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ'ων ηαίτηση, με την οποία απορρίφθηκεαίτηματων αιτητών για εξαίρεση Ιδιω τικών Στεγών Ευγηρίας απότην επιβολήΦ.Π.Α.. 25 Α. Παπαντωνίου,γιατους Αψητες. Ελ. Ζαχαριάδον,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ων ηαίτηση. Cur.adv.vult. 30 35 40 ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Οι αιτητές στην προσφυγή αυτή είναι οΠαγκύπριος Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Στέγης Ευγηρίας,διάτουΠροέ δρουκ. Κώστα Ιωαννίοη,σύνδεσμοςεγγεγραμμένοςσύμφωνα με τον Περί Συντεχνιών Νόμο.Μετηνπροσφυγήτουςζητούνδήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφασητων καθ' ων η αίτηση που γνωστοποιήθηκεσεαυτούςμεεπιστολήημερ.9.10.92,είναιάκυρη, παράνομηκαι στερημένηοποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. Ηπιο πάνω επιστολήστάληκεσε απάντησηαιτήματοςτων αιτη τών για εξαίρεση Ιδιωτικών Στεγών Ευγηρίας από την επιβολή Φ.Π.Α. καιαναφέρειταακόλουθα: "Έχω οδηγίες ν' αναφερθώ στην επιστολή σας προς τον Υπουργό Οικονομικών με ημερομηνία 8 Σεπτεμβρίου 1992 αναφορικά με το πιο πάνω θέμα και να σας πληροφορήσω 601 Αρτεμης, Δ. Παγκ.Σννδ. ΙδιοκτητώνΣτέγηςΕυγηρίαςν.Δημοκρατίας ότι με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία (Νόμοι 246/90 και 52(Ι)/92, Παράρτημα III,Παράγραφος (XI)) οι ΙδιωτικέςΣτέ γες Ευγηρίας δεν εξαιρούνται απότον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας. Συνεπώς οι Στέγες αυτές υπόκεινται στην φορολογία και υποχρεούνται ναεγγραφούν στο μητρώο ΦΠΑ,νοουμένου ότι ηαξίατων φορολογικών τους παραδόσεωνυπερβαί νει τις £12.000το χρόνο."
(1995)5 Τα νομικά σημεία, πάνωστα οποία βασίζουν την προσφυγή τουςοι αιτητέςείναι (α)ότιηαπόφασητωνκαθ'ωνηαίτησηλή φθηκε με κατάχρηση και/ήυπέρβαση εξουσίας και/ήως αποτέ λεσμαπραγματικήςκαι/ήνομικής πλάνης,(β)ότι είναι αντίθετη με τις παραδεδεγμένες αρχές του Δημόσιου Δικαίου,τηςΝομο λογίας και του Φυσικού Δικαίου και (γ) ότι η απόφαση είναι αναιτιολόγητη. 10 15 Με τη γραπτήτους αγόρευση οι αιτητές προβάλλουν επίσης ως λόγο ακυρότηταςτη μη διεξαγωγή της δέουσας έρευνας. Ταγεγονότασεσυντομία είναιταακόλουθα:Οιαιτητέςμεεπι- 20 στολή τους ημερ. 20.7.92 ζήτησαν από τον Έφορο ΦόρουΠρο στιθέμενης Αξίας όπως οι Ιδιωτικές Στέγες Ευγηρίας εξαιρεθούν απότηνυποχρέωση γιαεγγραφή στο μητρώο Φ.Π.Α.Η Υπηρεσία Φόρου Προστιθέμενης Αξίας με επιστολή της ημερ. 5.8.92 απά ντησεότι δεν μπορούσε ναδοθείαυτήηεξαίρεση,γιατίοι Ιδιωτι- 25 κοί Οίκοι Ευγηρίας δεν εμπίπτουν στις πρόνοιες της παραγρά φου (χι) του ΠαραρτήματοςIIIτου Ν.246/90. Οι αιτητές με νέα επιστολή τους ημερ. 8.9.92προς τον Υπουργό Οικονομικών τον πληροφόρησαν σχετικά με όλη την αλληλογραφία που διεξήχθη και επανέλαβαν το αίτημα τους (Παράρτημα Γ). Η Υπηρεσία 30 Φ.Π.Α.ετοίμασε σχετικό σημείωμα προςτον Υπουργό Οικονομι κών ημερ.29.9.92ειοηγούμενη την απόρριψητουαιτήματος(Πα ράρτημα Δ). Στις 3.10.92 ο Υπουργός Οικονομικών συμφώνησε με το περιεχόμενο του σημειώματος (Παράρτημα Δ) και το Υπουργείο Οικονομικών απάντησεστους αιτητές με την επιστο- 35 λή ημερ. 9.10.92,στην οποίαέκαμααναφορά πιό πάνω,απορρί πτονταςκαιπάλιν τοαίτηματους. ΤαΠαραρτήματαπουαναφέ ρονταιπιό πάνωείναι επισυνημμένα στηνΈνσταση. Η σχετική πρόνοια της Νομοθεσίας, με την οποία εξαιρούνται απόπληρωμή Φ.Π.Α. Οίκοι Ευγηρίας,δηλαδήη παράγρα φος (χι)του Παραρτήματος IIIτου σχετικού Νόμου, προνοείτα ακόλουθα: 602 40 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παγκ. Σύνό. ΙδιοκτητώνΣτέγηςΕυγηρίαςν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. "Παροχέςυπηρεσιών και παραδόσειςαγαθώνπου συνδέονται στενά με την κοινωνική πρόνοια και ασφάλισηπεριλαμβανο μένωνκαιτωνπαρεχομένωναπόοίκουςευγηρίας,καιοιοποί εςπραγματοποιούνται από οργανισμούς ήάλλα ιδρύματα,νοουμένου ότι τυγχάνουναναγνώρισηςαπότονΈφορο." Από το Παράρτημα Δ, που είναι το σημείωμα της Υπηρεσίας Φ.Π.Α προς τον Υπουργό φαίνεται ότι με σχετική απόφαση του ΕφόρουαναγνωρίζονταιγιασκοπούςτουΝόμουαυτούμόνοΚοινοτικές και Κρατικές Στέγες Ευγηρίαςκαιόχι Ιδιωτικές,μεαπο τέλεσμα οι τελευταίες να εμπίπτουνστις πρόνοιες τουΝόμου πε ρίΦ.Π.Α. Το επιχείρημα των αιτητών για την ύπαρξηνομικής ή πραγματικήςπλάνης,κατάτηγνώμη μου,δεν ευσταθεί. Οι πρόνοιες του περί Στεγών για Ηλικιωμένους και Αναπήρους Νόμου (Ν.222/91)και οι σχετικοί Κανονισμοί, για τους οποίους παρα πονούνται οι αιτητές ότι δεν τέθηκαν ενώπιον του Υπουργείου, δεννομίζωναεπηρεάζουνήνααλλοιώνουν τηνκατάσταση. Δεν τίθεται νομίζω θέμαότι καιοι Ιδιωτικές Στέγες Ευγηρίας παρέ χουν κοινωνική υπηρεσία,αλλάαυτόδεν είναι το μόνο κριτήριο για να εξαιρεθούν απότο Φ.Π.Α. Όπως φαίνεται απότησχετι κή πρόνοια της Νομοθεσίας υπάρχει και δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή η αναγνώριση τους από τον Έφορο Φ.Π.Α. Με βάση απόφαση του Εφόρου δεν τυγχάνουν αναγνώρισης τέτοιες στέ γες ευγηρίας όταν δεν είναι κοινοτικές ήκρατικές. Ηβάση του αποκλεισμού των στεγών αυτών, όπως περιέχεται στο Παράρ τημα Δ, με το οποίο συμφώνησε ο Υπουργός, είναι ότι OL Ιδιω τικές Στέγες αποτελούν κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, που δεν μπορούν να καλυφθούν απότην παραγρ. (χι) τουΠαραρτήμα τος IIIτου Νόμου,και όχι το ότι δεν παρέχουν υπηρεσίες που συνδέονται με την κοινωνικήπρόνοια. Παραπονούνται επίσης οι αιτητές ότι το αποτέλεσμα της απόφασηςείναιηδυσμενής διάκρισημεταξύ Κρατικώνκαι Κοι νοτικών αφενόςκαι Ιδιωτικών Στεγών αφετέρου.Ηευπαίδευτη συνήγορος των καθ'ων η αίτηση αντικρούει την επιχειρηματο λογία που προτάσσεται με βάση αυτό το νομικό λόγο, με ανα φορά στη νομολογία. Η αρχήτης ισότητας δεν απαγορεύει διακρίσεις όταν βασίζονται σε αντικειμενική εκτίμηση διαφορετι κών πραγματικών περιστατικών ή αν αποτελούν λογικές δια κρίσεις, γιατί ισότητα δεν σημαίνει απόλυτη και μαθηματική ισότητα. (Δέστε, μεταξύ άλλων, Mikrommatis v. Republic 2 R.S.C.C. 125, Papaxenophontos and Others v.Republic
(1982)603 Αρτεμης,Δ. Παγχ. Σύνδ. ΙδιοκτητώνΣτέγηςΕυγηρίαςν.Δημοκρατίας '
(1995)3C.L.R. 1037,Cbristoudias v.Republic
(1988)3(B)C.L.R. 891). Μεβάσητιςαρχέςαυτέςείμαι τηςγνώμης ότιηδιάκρισηπου έγινεστηνπαρούσαπερίπτωση μεταξύΙδιωτικώνκαιΚρατικών ήΚοινοτικών Στεγών είναι λογική υπότιςπεριστάσεις,γιατίοι 5 Κρατικές καιΚοινοτικές Στέγες δενέχουν τοχαρακτηριστικό της κερδοσκοπικής επιχείρησης, όπως στην περίπτωση των Ιδιωτικών Στεγών. Ηύπαρξη νομοθεσίας καικανονισμών που θέτει περιορισμούς καιρυθμίζει τηλειτουργία Ιδιωτικών Στε γών Ευγηρίας,δενεπηρεάζει τηβάση τηςλειτουργίας τους ως 10 κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Απορρίπτω επίσης τονισχυρισμό ότιδενδιεξήχθη ηδέουσα έρευνα,γιατί είναι φανερόνότιτο θέμα ερευνήθηκε και λήφθηκε υπόψηκαιτοσημείωμα πουπεριέχει τιςαπόψειςτης Υπηρεσίας 15 Φ.Π.Α.,που αιτιολογεί τηνεισήγηση γιααρνητικήαπόφαση. Συναρτόμενη με αυτότοθέμαείναι καιηύπαρξηήμηαιτιολογίας. Η απόφασηπουκοινοποιήθηκε στους αιτητές και πουαναφέρει λακωνικάότιδενεμπίπτουνκάτωαπότιςπρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας οι Ιδιωτικές Στέγες,συμπληρώνεται απόταστοιχεία 20 τουφακέλουπουείχεενώπιον τουοΥπουργός, δηλαδήκατάκύ ριολόγο τοσημείωμα της Υπηρεσίας Φ.Π.Α.,στοοποίοδίδεταιη αιτιολογία γιατην απόρριψητουαιτήματος. Είναι πάγια νομολογημένο ότιηαιτιολογία μιας απόφασηςμπορεί να συμπληρώ νεται από τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης. (Δέστε 25 Papaleontiou r.Republic
(1967)3C.L.R.624,Christodoulides and Others v.Republic
(1984)3C.L.R.1297και Theodoridou v. Republic
(1984)3C.L.R.146).Ωςεκτούτουαπορρίπτεταικαιαυ τό τοεπιχείρημα των αιτητών. 30 Όσον αφοράτους κανόνες τηςφυσικής δικαιοσύνης και την αρχήaudi alteram partem,αυτέςδενέχουνεφαρμογήσε υποθέσεις διοικητικής φύσης, αλλά μόνο όπουηαπόφασηέχειδικαστική ή οιωνεί δικαστικήφύση(Iacovou v.Republic
(1987)3C.L.R. 167, Κωνσταντινίόηςχ.ά ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1544,Βασι- 35 λείου ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1382.) Ωςεκτούτου απορ ρίπτεταικαιαυτόςολόγος ακυρότηταςτωναιτητών. Είναινομολογημένη αρχήότι ότανερμηνεύεται Φορολογικός Νόμος αυτός ερμηνεύεται στενά καιπρος όφελος τουφορολο- .40 γουμένου, αρχήόμως πουδενεφαρμόζεταισεπρόνοιες πουπα ρέχουν στο φορολογούμενο ανακούφιση, έκπτωση ή απαλλαγή. (ΔέστεΡούσος ν.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 2137.) 604 4 AJLA. 5 10 Παγκ. Σύνο. ΙδιοκτητώνΣτέγηςΕυγηρίαςν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. Η εξουσία τουΔικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχοτηςδιοι κητικήςπράξηςκαιστοκατάπόσοηδιοίκησηέχειυπερβείταόρια τηςδιακριτικήςτηςεξουσίας,τοδεβάροςτηςαπόδειξηςτωνλόγων ακυρότητας φέρουν οι αιτητές.Αν ηαπόφασητηςδιοίκησηςήταν εύλογα επιτρεπτή,τότε ανεξάρτητααπότο πώς θατοαποφάσιζε ένα άλλο λογικό πρόσωπο, ηαπόφασηθεωρείται έγκυρη. (Δέστε, μεταξύάλλων,Ιωνίδηςν.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ.1459.) Μεβάσητις πιο πάνωαρχέςβρίσκω ότι στην παρούσαπερίπτώση ήταν μέσα στα όρια της διακριτικής ευχέρειας της διοί κησης να καταλήξει στην απόφασηστην οποία κατέληξε και το Δικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει αντικαθιστώντας την κρίση του με εκείνη της διοίκησης. Έτσι, η'προσφυγή απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διάταγμαγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 605