(1995)6 Απριλίου, 1995 [ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ D.COUTOUMANOS ESTATESLTD, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1016/93) Φορολογία — Φορολογία εισοδήματος— Τόκοςκαι πρόσθεση επιβά ρυνση — Άρθρο 39
(2)των περί Βεβαιώσεως και ΕισπράξεωςΦό ρων Νόμων, 1978-1991 —Αδικαιολόγητη παράλειψη του φορολο γουμένου — Η ύπαρξη της θέμαπραγματικό — Λεν στοιχειοθετή θηκε στην κριθείσα περίπτωση — Περιστάσεις — Διαπίστωση μη 5 επιτρεπόμενης αναδρομικήςεφαρμογής τηςπρόνοιας περί πρόσθε της επιβάρυνσης στην κριθείσα περίπτωση. Ηπροσφυγήαφορούσε τηνεπιβολή τόκουπρος 9% ετησίως και 5% επιβάρυνση ως προς τις φορολογίες των αιτητών για τα έτη 10 1985-86.Επίδικοζήτημαήτανκατάπόσο οι αιτητές είχαν υποπέσει στην αδικαιολόγητη παράλειψη πουθαδικαιολογούσε τις επίδικες αποφάσεις. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις επίδικες αποφάσεις, αποφάσισε ότι: 1. Το μόνο θέμα που εγείρεται για εξέταση εν προκειμένω είναικα τάπόσο ηαπόφαση του Εφόρουνα απαιτήσει την καταβολήτό κουκαιπρόσθετης επιβάρυνσης ωςπροςτις επίδικες φορολογίες ήτανεύλογα επιτρεπτή σ' αυτόν. Οι απαιτήσεις του Εφόρουβασίστηκαν στο Αρθρο 39
(2)των πε ρί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων, 1978-
- Οι πιοπάνωπρόνοιες,όπωςεξάγεται απότολεκτικό τους,εφαρμόζονται μόνο σε περιπτώσεις όπου ηκαθυστέρηση στη διενέργεια 692 15 20 25 4ΧΛΛ. D. CoutoumanosEstatesLtdv. Δημοκρατίας βεβαιώσεωςοφείλεται στηναδικαιολόγητηπαράλειψητουφορο λογουμένου (ΦάνοςΙωνίδης Ατό. ν. Δημοκρατίας), Επομένως εκείνο που πρέπει ν* αποφασισθεί είναι κατάπόσο υπήρξεαδι καιολόγητη παράλειψηεκ μέρους τωναιτητών. 5
- Το θέμα του κατάπόσο υπήρξε ήόχιαδικαιολόγητηπαράλειψη είναιθέμαπραγματικόκαισυναρτάταιμεταπεριστατικάτηςκά θεπερίπτωσης. 10 15 20 25 30 35 40 Οιαιτήσεις υπέβαλαντις δηλώσεις και λογαριασμούς τους γιατα έτη 1985 και 1986 στις28/7/86και3/8/87αντίστοιχα. Κατά τηνπε ρίοδοεκείνηδενυπήρχεπρόνοιαστο Νόμοαναφορικάμετηνημε ρομηνίαυποβολήςτωνδηλώσεων. Οκαθορισμόςημερομηνίας(31η Μαΐου) από τον Έφορο,δεν έχειτην ισχύ Νόμου. Κρίνεται ότιη υποβολήαπό τουςαιτητέςτων φορολογικών τουςδηλώσεωνκατά τις πιοπάνω ημερομηνίες είχεγίνει εντός εύλογου χρόνου καιδεν μπορεί να λεχθεί ότι υπήρξε αδικαιολόγητηπαράλειψηεκμέρους τουςαναφορικά μετοχρόνο υποβολήςτωνδηλώσεων τους. 3.Στις 16/6/88ο Έφορος απηύθηνε επιστολή στους αιτητές με την οποίαζητούσε τηνυποβολήορισμένων συμπληρωματικών στοιχεί ωναναφορικάμετουςλογαριασμούςτουςγιαταέτη 1978-1986γε νικά,δίνονταςτουςταυτόχροναχρονικόπεριθώριοενόςμηνός γι« τηνυποβολήτους. Κανένααπόταστοιχεία αυτάδεναφορούσετο φορολογικόέτος
- Αναφορικάμετοφορολογικόέτος 1986,ζη τήθηκε ηανάλυση των μισθών και ωφελημάτων του προσωπικού καιεπεξηγήσειςγιαποιοσκοπόπληρώθηκετοποσότωνΛΚ360ως δικηγορικά έξοδα. Είναι γεγονός ότι οιαιτητές δεν ανταποκρίθη καν στην επιστολή αυτή. Γι'αυτόοΈφορος,μενεώτερη επιστολή τουημερομηνίας24/8/88 επανήλθεεπί τουθέματοςθέτονταςστους αιτητέςνέοχρονοδιάγραμμαγιατηνυποβολήτωνζητηθέντωνστοι χείων (μέχριτης9.30 π.μ.της 15/9/88), προειδοποιώνταςτουςταυ τόχρονα ότι παράλειψητους να συμμορφωθούν θα είχεωςσυνέ πειατηλήψηδικαστικώνμέτρων εναντίοντουςκαιθαπαρείχεεπίσης το δικαίωμα στον Έφορονααποφασίσειτηνυπόθεσημεβάση τα στοιχείαπουείχεστηδιάθεση του. Οι αιτητές και πάλι δεν ανταποκρίθηκαν και ο Έφορος πράγματι αποφάσισεμεβάση ταστοιχεία πουείχεστηδιάθεσητουαλλάμετά τηνπάροδοτριώνκαιπλέονετώναπότηντελευταίαεπιστολήτου. Η καθυστέρησηαυτήστηδιενέργειατωνβεβαιώσεωνδενοφειλόταν στους αιτητές αλλά στον Έφορο,οοποίος είχεκάθεδικαίωμα να προβείστηβεβαίωσητωνφορολογιώναμέσωςμετάτηνπάροδοτης 693 D. Coutoumanos Estates Ltd v.Δημοκρατίας
(1995)προθεσμίας την οποία έδωσε στους αιτητές για την υποβολή των συμπληρωματικών στοιχείων,όπωςανέφερεκαιστηνεπιστολήτου ημερομηνίας24/8/
- ΠληνόμωςοΈφοροςκαθυστέρησεπέραντων τριών ετώνστηδιενέργεια τωνβεβαιώσεων.Τογεγονός ότι οΈφο ρος,λόγω τηςπαράλειψηςτων αιτητώνναυποβάλουντασυμπληρωματικάστοιχεία πουτουςζητήθηκαν, αναγκάστηκεναπροβείσε δικήτου έρευνα για διακρίβωσηορισμένων απόταστοιχεία είναι άσχετο,αφούηέρευνααυτήδιεξήχθημετάτηνυποβολή ενστάσεων απότουςαιτητέςκαισταπλαίσιαεξέτασηςτωνενστάσεων καιεπο μένως δενείχεκαμιά επίδρασηστοχρονικό διάστημαπουμεσολάβησεαπότην υποβολήτωνδηλώσεων ήτις επιστολές τουΕφόρου ημερομηνίας 16/6/88 και24/8/88,μέχρι τηδιενέργεια τωναρχικών βεβαιώσεων,οιοποίες ενπάσηπεριπτώσει έγινανμεβάση τα αρχι κάστοιχεία πουείχεενώπιοντουοΈφορος. 5 10 15 Μεβάση ταπιοπάνω,τοΔικαστήριοκατέληξεστο συμπέρασμαότι οι επίδικες αποφάσεις για επιβολή τόκου προς 9% ετησίως, από 1/7/81 και 1/7/87, όπωςκαιεπιβάρυνσης αναφορικά μετις φορολο γίες εισοδήματος των αιτητώνγια ταέτη 1985 και 1986 πρέπεινα ακυρωθούν. 20
- Η επιβολή 5% επιβάρυνσης πρέπει να ακυρωθεί και για ακόμα ένα λόγο. Ηεπιβάρυνσηαφορά ταφορολογικάέτη 1985 και
- Κατάτα 25 χρόνια όμως αυτά δεν υπήρχε αντίστοιχη πρόνοια στη νομοθε σία. Ηνομοθετική πρόνοιαγιατην επιβολή επιβάρυνσης ίσης με 5%, σε περίπτωση αδικαιολόγητης παράλειψης του φορολογου μένου,εισήχθη με τον τροποποιητικόΝόμο 164/87, οοποίος έχει ισχύ όπωςαναφέρεταιστοΑρθρο 18:"... απότουαρχομένου την 30 Ιην Ιανουαρίου, 1989, φορολογικού έτους.". Επομένως, ηπρόνοια αυτήδεν μπορεί να έχει ισχύ σεπεριπτώ σειςπουαφορούνπροηγούμενα φορολογικάέτη. 35 Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: ΦόνοςΙωνίόηςΑτδ ν.Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΑ. 1459, 40 Zet Secretarial Ltd ν.Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ.2690, ΒαρνάβαςΝικολάου και Υιοί Ατδ ν.Δημοκρατίας
(1992)4 ΑΛΛ.
- 694 4ΑΛΛ. D.CoutoumanosEstates Ltd v.Δημοκρατίας Προσφυγή. 5 Προσφυγήκατά της απόφασηςτων Καθ' ων ηαίτηση μετην οποία επιβλήθηκε και/ήαπαιτήθηκε απότους αιτητές τόκοςκαι επιβάρυνση αναφορικά με φορολογίες για τα φορολογικά έτη 1985 και
- Γ. Τριανταφυλλίδης,γιατους Αιτητές. 10 15 20 Στ.Χ'Τιάννη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Ηπροσφυγή αυτήστρέφεται κατά τωναποφάσεωντου ΕφόρουΦόρουΕισοδήματος (οΈφορος),ημερομη νίας 14/10/93, με τις οποίες επιβλήθηκε και/ή απαιτήθηκεαπό τους αιτητές τόκος προς 9% ετησίως, από 1/7/86 και 1/7/87, αντίστοιχα, αναφορικάμε τις φορολογίες τους για τα φορολο γικά έτη 1985 και 1986, όπωςκαι5% επιβάρυνση,αναφορικάμε τις ίδιες φορολογίες. Οι αιτητές είναι εταιρείαπεριορισμένης ευθύνης καιαντλού σεταεισοδήματατης,κατάτονουσιώδηχρόνο,απόενοίκια,πα ροχήυπηρεσιών σε τρίτους καιτηλειτουργία εστιατορίου. 25 30 35 40 Στις 28/7/86και 3/8/87,OLαιτητές υπέβαλαν δηλώσεις εισο δήματος για ταφορολογικά έτη 1985 και 1986 αντίστοιχα.Μα ζί υπέβαλε και εξηλεγμένους λογαριασμούς για τα έτη αυτά. Ο Έφορος,με επιστολή τουημερομηνίας 16/6/88, ζήτησε απότους αιτητές συμπληρωματικά στοιχεία για τους λογαριασμούς των ετών 1978-1986,τους οποίους εξέταζε ταυτόχρονα. Οι αιτητές δεν ανταποκρίθηκανκαι ο Έφορος απέστειλε σ' αυτούς, στις 14/11/91και23/12/92, αρχικές Ειδοποιήσεις Επιβολής Φορολο γίας για ταπιο πάνωέτη,αντίστοιχα. Οι αιτητές υπέβαλαν ενστάσεις στις 2/12/91 και 11/1/93,ισχυριζόμενοι ότι οι φορολο γίες δεν έγιναν σύμφωνα με τους υποβληθέντες λογαριασμούς. Κατάτην εξέταση της ένστασης, μετάαπόέρευνες του Γραφεί ου του Φόρου Εισοδήματος,διαπιστώθηκε ότι οι αιτητές δεν εδικαιούντο ορισμένων φορολογικών εκπτώσεων τις οποίες διεκδι κούσαν μετιςδηλώσεις εισοδήματοςτους.Μετάτηνεπίτευξηπρο φορικής συμφωνίας, μεταξύ του Γραφείου του ΦόρουΕισοδήμα τος και των Ελεγκτών των αιτητών,τροποποιήθηκανανάλογαοι λογαριασμοί τωναιτητών(βλέπεέγγραφοτουΦόρουΕισοδήματος 695 Κονρρης, Δ. D.CoutoumanosEstates Ltd v. Δημοκρατίας
(1995)προςτους Ελεγκτές των αιτητών, ημερομηνίας 14/10/93). Οι ενστάσεις διευθετήθηκαν και ο Έφορος με ειδοποιήσεις του ημερομηνίας 14/10/93,απαίτησε μαζί με την πληρωμή του οφειλόμενου φόρου,την καταβολήτόκου προς 9%ετησίως από 1/7/86 και 1/7/87 αντίστοιχα,όπως και επιβάρυνσης ίσης μεπο σό 5% επί των πληρωτέων ποσών φόρου. 5 Οι αιτητέςκαταχώρησαντηνπαρούσαπροσφυγήστις29/12/93. 10 Το μόνο θέμα που εγείρεται για εξέταση είναι κατά πόσο η απόφαση του Εφόρου να απαιτήσει την καταβολή τόκου και πρόσθετης επιβάρυνσης ήτανεύλογα επιτρεπτήσ' αυτόν. Οι απαιτήσεις του Εφόρου βασίστηκαν στο άρθρο 39
(2)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων, 1978-1991(ο Νόμος),το οποίο έχει ως εξής: 15 "
(2): Οσάκις ηκαθυστέρησις εις την διενέργειαν βεβαιώσεως οφείλεται εις αδικαιολόγητονπαράλειψιν τουφορολογούμε- 20 νου,καταβάλλεταιποσόν εκπέντετοις εκατόν επίτουποσού τουοφειλομένου φόρουωςκαιτόκος προςεννέατοις εκατόν ετησίως από της πρώτης ημέρας του Δεκεμβρίου, του έτους εις το οποίον αναφέρεται η βεβαίωσις, ανεξαρτήτως του έτους εν των οποίων όντως εγένετοητοιαύτηβεβαίωσις. 25 Νοείται περαιτέρω ότι απότου φορολογικού έτους 1979 και εντεύθεν ο εξ 9% ετήσιος τόκος καταβάλλεται από της 1ης Ιουλίου του έτους του αμέσως επομένου του φορολογικού έτους εις το οποίον αναφέρεταιηβεβαίωσις.". 30 Οι πιο πάνω πρόνοιες, όπως είναι φανερό από το λεκτικό τους, εφαρμόζονται μόνο σε περιπτώσεις όπου η καθυστέρηση στηδιενέργεια βεβαιώσεως οφείλεται στηναδικαιολόγητηπαρά- 35 λειψή του φορολογουμένου (ΦάνοςΙωνίδης Ατό. ν. Δημοκρα τίας
(1991)4Α.Α.Δ. 1459).Επομένως εκείνο πουπρέπει ν' απο φασισθεί είναι κατά πόσο υπήρξε αδικαιολόγητη παράλειψη εκ μέρους των αιτητών. 40 Ο δικηγόρος των αιτητών ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με την επιφύλαξη του άρθρου 5
(1)του Νόμου, οι αιτητές έπρεπε να υποβάλουν τις φορολογικές τους δηλώσεις μέχρι τις 31 Δεκεμ βρίου του έτους το οποίο έπεταιτουφορολογικού. Εφ'όσον δε 696 4ΑΛΛ. D.CoutoumanosEstates Ltd v. Δημοκρατίας Κουλής,Δ. υπέβαλαντις δηλώσεις καιλογαριασμούς τους έγκαιρα (28/7/86 και 3/8/87 αντίστοιχα),ηοποιαδήποτεκαθυστέρηση στηβεβαίω σητων φορολογιών δεν οφειλόταν σ'αυτούς. 5 10 15 20 25 Η δικηγόρος των καθ' ων ηαίτησηυποστήριξε ότι η επιφύλα ξητου άρθρου5
(1)του Νόμουτέθηκε σε ισχΰ με το Νόμο164/87 καιγι' αυτόδενέχειεφαρμογήστηνπαρούσαπερίπτωση,ηοποία αφοράταφορολογικά έτη 1985 και
- Πριντην εφαρμογήτου νόμουαυτούηημερομηνία υποβολήςλογαριασμώνκαι δηλώσεων εισοδήματοςκαθορίζετοστο σχετικό έντυποδηλώσεως εισοδήμα τοςκαιήτανη31η Μαΐου τουέτουςτουεπόμενου του φορολογι κού.Συνεπώς,οι αιτητέςδενυπόβαλαντιςδηλώσεις καιλογαρια σμούς τους εμπρόθεσμα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι αιτητέςήταν υπεύθυνοιαδικαιολόγητηςπαράλειψηςγιατίδενανταποκρίθηκαν στηνεπιστολή τουΕφόρου,ημερομηνίας 16/6/88,γιαπαροχήπρό σθετων στοιχείων αναφορικά με τους λογαριασμούς των ετών 1978-1986, τους οποίους ο Έφοροςεξέταζε ταυτόχρονα.Επίσης, κατάτην εξέταση των ενστάσεων τους αποκαλύφθηκεότι οι αιτητές διεκδικούσαν εκπτώσεις τις οποίες δεν εδικαιούντο,λόγω δε τηςπαράλειψηςτουςναυποβάλουνταστοιχεία πουτουςζητήθη καν απότον Έφοροασκήθηκεποινική δίωξη εναντίον τους,ο δε Έφορος προέβηκε σε δικήτου έρευνα για τον προσδιορισμό του κόστους ανέγερσης 10καταστημάτωνκαι2διαμερισμάτωντωναι τητών. Στησυνέχεια, μετάαπόπροφορικήσυμφωνίαμετους Ελεγκτές των αιτητών, οι λογαριασμοί τους τροποποιήθηκαν και η ποινική δίωξη αποσύρθηκε. Οι πιο πάνω παραλείψεις των αιτη τώνσυνέτειναν, όπωςυποστήριξε ηδικηγόροςτωνκαθ'ωνηαίτη ση, στην καθυστέρηση 7 χρόνων απότην υποβολή των λογαρια σμών μέχρι καιτηντροποποίησητους,το
- 30 35 40 Απαντώντας οδικηγόρος των αιτητών ισχυρίστηκε ότι ο κα θορισμός από τον Έφορο της 31ης Μαΐου ως τελευταίας ημε ρομηνίας γιαυποβολή δηλώσεων καιλογαριασμών ήταν αυθαί ρετοςκαιδενκαθιστάτουςαιτητέςένοχους αδικαιολόγητης παράλειψης αφούηημερομηνία αυτήδεν ορίζεται απότο Νόμοή τους Κανονισμούς. Είπε επίσης ότι σημασία έχει το πότε οι αιτητές υπέβαλαντις δηλώσεις καιλογαριασμούς τους,όλαδετα μεταγενέστερα γεγονότα είναι άσχετα.Όσογιατηνεπιστολή του Εφόρου ημερομηνίας 16/6/88,είπε ότι οι πληροφορίες πουζητουντο με αυτήν δεν αφορούσαν καθόλου το φορολογικό έτος 1985, και σε πολύ μικρό βαθμότο·
- Ενπάσηπεριπτώσει με την επιστολή αυτή δίνετο στους αιτητές προθεσμία ενός μηνός για να υποβάλουν τα στοιχεία, ενώ ο Έφορος καθυστέρησε πέ ραν των 3 1/2 ετών απότην επιστολή για τη διενέργεια της βε697 Κούρρης, Δ. D.CoutoumanosEstates Ltd v. Δημοκρατίας
(1995)βαίωσης των φορολογιών. Υπέβαλε ότι ηκαθυστέρηση οφειλό ταν στην παράλειψητου Εφόρουκαιόχι των αιτητών. Το θέμα του κατά πόσο υπήρξε ή όχι αδικαιολόγητη παρά λειψηείναι θέμαπραγματικόκαι συναρτάται μεταπεριστατικά της κάθε περίπτωσης. 5 Οι αιτητές υπέβαλαντις δηλώσεις καιλογαριασμούς τουςγια ταέτη 1985 και 1986 στις28/7/86και3/8/87αντίστοιχα. Κατάτην περίοδο εκείνηδεν υπήρχεπρόνοια στο Νόμο αναφορικάμε την 10 ημερομηνία υποβολής των δηλώσεων. Οκαθορισμός ημερομηνίας (31η Μαΐου)απότον Έφορο,δενέχειτην ισχύΝόμου. Κρίνωότι ηυποβολήαπότουςαιτητέςτωνφορολογικών τουςδηλώσεωνκα τάτις πιο πάνωημερομηνίες είχεγίνει εντός εύλογου χρόνουκαι δεν μπορεί να λεχθείότι υπήρξε αδικαιολόγητηπαράλειψηεκ μέ- 15 ρους τους αναφορικά μετοχρόνο υποβολής τωνδηλώσεων τους. Στις 16/6/88οΈφοροςαπηύθηνεεπιστολήστουςαιτητέςμετην οποία ζητούσε την υποβολή ορισμένων συμπληρωματικών στοι χείων αναφορικά μετουςλογαριασμούςτουςγιαταέτη 1978-1986 20 γενικά,δίνονταςτους ταυτόχροναχρονικό περιθώριο ενός μηνός γιατηνυποβολήτους. Κανένααπόταστοιχεία αυτάδεναφορού σε το φορολογικό έτος
- Αναφορικά με το φορολογικό έτος 1986, ζητήθηκε ηανάλυση των μισθών καιωφελημάτων τουπρο σωπικούκαιεπεξηγήσεις γιαποιοσκοπόπληρώθηκετοποσότων 25 £360ως δικηγορικάέξοδα.Είναιγεγονός ότιοι αιτητέςδεναντα ποκρίθηκαν στην επιστολή αυτή. Γι* αυτόο Έφορος,με νεώτερη επιστολή τουημερομηνίας24/8/88 επανήλθεεπίτουθέματοςΘέτο νταςστους αιτητέςνέο χρονοδιάγραμμαγιατηνυποβολήτωνζη τηθέντων στοιχείων (μέχρι της 9.30 π.μ. της 15/9/88), προειδοποι- 30 ώνταςτουςταυτόχροναότιπαράλειψητουςνασυμμορφωθούν θα είχεωςσυνέπειατηλήψηδικαστικώνμέτρων εναντίοντουςκαιθα παρείχε επίσης τοδικαίωμαστον Έφορονααποφασίσειτηνυπό θεσημεβάσηταστοιχεία πουείχεστηδιάθεσητου. 35 Οι αιτητές και πάλι δεν ανταποκρίθηκαν και ο Έφορος πράγματι αποφάσισε με βάσητα στοιχεία που είχε στη διάθεση του αλλά μετάτην πάροδοτριώνκαιπλέον ετών απότην τελευ ταία επιστολή του. 40 Βρίσκω ότι ηκαθυστέρηση αυτήστη διενέργεια των βεβαιώ σεων δεν οφειλόταν στους αιτητές αλλά στον Έφορο, ο οποίος είχε κάθε δικαίωμα να προβεί στη βεβαίωση των φορολογιών αμέσως μετάτηνπάροδοτηςπροθεσμίαςτηνοποίαέδωσεστους 698 4ΑΛΛ 5 10 D.CoutoumanosEstates Ltd v.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. αιτητές για την υποβολή των συμπληρωματικών στοιχείων, όπωςανέφερεκαιστην επιστολή τουημερομηνίας24/8/
- Πλην όμωςοΈφοροςκαθυστέρησε πέραντωντριών ετών στηδιενέρ γεια τωνβεβαιώσεων. Το γεγονός ότιοΈφορος,λόγω της παράλειψης τωναιτητώνναυποβάλουντασυμπληρωματικάστοι χεία που τους ζητήθηκαν,αναγκάστηκε ναπροβεί σε δική του έρευναγιαδιακρίβωσηορισμένων απόταστοιχεία είναιάσχετο, αφούηέρευνα αυτήδιεξήχθη μετάτην υποβολή ενστάσεων από τους αιτητέςκαι στα πλαίσια εξέτασης των ενστάσεων καιεπομένως δενείχεκαμιάεπίδρασηστο χρονικόδιάστημαπουμεσο λάβησε από την υποβολή των δηλώσεων ή τις επιστολές του Εφόρου ημερομηνίας 16/6/88και24/8/88, μέχρι τη διενέργεια των αρχικών βεβαιώσεων, οιοποίες ενπάσηπεριπτώσει έγιναν με βάσητααρχικάστοιχεία πουείχε ενώπιον του ο Έφορος. 15 Μεβάσηταπιοπάνωκατέληξαστοσυμπέρασμαonοιεπίδικες αποφάσεις για επιβολή τόκου προς 9% ετησίως, από 1/7/81 και 1/7/87,όπωςκαιεπιβάρυνσηςαναφορικάμετιςφορολογίες εισοδή ματοςτωναιτητώνγιαταέτη1985 και 1986 πρέπειναακυρωθούν. 20 Η επιβολή5% επιβάρυνσης πρέπει να ακυρωθείκαιγιαακό μα ένα λόγο. 25 30 35 Η επιβάρυνσηαφορά ταφορολογικά έτη 1985 και
- Κατά ταχρόνια όμως αυτάδενυπήρχεαντίστοιχηπρόνοιαστηνομοθε σία. Ηνομοθετική πρόνοιαγια την επιβολή επιβάρυνσης ίσηςμε 5%, σε περίπτωσηαδικαιολόγητηςπαράλειψηςτου φορολογουμέ νου,εισήχθημετοντροποποιητικόνόμο 164/87,οοποίοςέχει ισχύ όπωςαναφέρεταιστοάρθρο 18:"... απότουαρχομένουτην ΙηνΙανουαρίου,1989, φορολογικού έτους.". Επομένως, ηπρόνοια αυτήδενμπορεί ναέχει ισχύ σεπερι πτώσεις πουαφορούνπροηγούμενα φορολογικά έτη.Σχετικέςμε τοθέμααυτόείναικαιοιυποθέσεις ZetSecretarialLtd. ν.Δήμο· χρατίας
(1991)4Α.Α.Δ.2690καιΒαρνάβαςΝικολάου&ΥιοίΑτδ. ν.Δημοκρατίας(\992)4Α.Α.Δ.3211, μετις οποίες συμφωνώ. Ως αποτέλεσμα,η παρούσαπροσφυγήεπιτυγχάνει καιοιεπί δικες αποφάσειςακυρώνονται. 40 Δε γίνεται διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 699