(1995)17 Ιανουαρίου, 1995 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ28,29 ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 594/91) Εκπαιδευτικοί Αειτονργοί — Προαγωγές— Αρχαιότητα — Αποτίμη ση τηςσεμονάδες — ΤοΆρθρο 35Β
(4)(γ) τηςεκπαιδεντικήςνομόθεσίας — Το ζήτημα της αδυναμίας εφαρμογής του συνόλου των προνοιών τον Άρθρον 35Β των περί Δημόσιας Εκπαιδεντικής Υπηρεσίας Νόμων τον 1969 - 1990σε ορισμένες περιπτώσεις — Περίπτωσηόπου σεδιαδικασία πλήρωσηςθέσηςπρώτον διορισμού και προαγωγής όλοι οι υποψήφιοι διεκδικούσαν προαγωγή καικα νείς διορισμό — ΟΝόμος τηρήθηκε. 5 Προσφυγήβάσει τον Άρθρον 146 τουΣνντάγματος — Αόγοι ακυρώσε ως — Παράβασηουσιώδους τύπου — Προϋποθέσειςκαι συνέπειες 10 — Περίπτωση περιορισμού τηςβαθμολογίας τωναπλώνδασκάλων στο 36κατ' ανώτατο όριομεαπόφασητονΣώματος τωνΕπιθεωρη τών κατά παρέκκλιση από τονς περί Εκπαιδευτικών Αειτονργών (Επιθεώρησις και Αξιολόγησις) Κανονισμούς του 1976 (Κ.Δ.Π. 223/76)— Ηεπίδικη απόφασηκαι ηθέση τηςαιτήτριαςδεν επηρεά- 15 στηκαν από τηνπαρέκκλιση— Ηεπίδικηαπόφασηεπικυρώθηκε. Η αιτήτρια επιδίωξετηνακύρωση των προαγωγών των ενδια φερομένωνμερώνστηθέση ΒοηθούΔιευθυντήΣχολείωνΔημοτικής Εκπαίδευσης αλλά και την ακύρωση προπαρασκευαστικών της προαγωγής πράξεων που αφορούσαντηνίδια. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφά σισεότι: 82 20 4AAA. 5 Παπανιχολάουν. Δημοκρατίας 1. Το Αρθρο 35Β
(4)(γ) των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρε σίας Νόμων 1969-1990καθορίζει σανμέθοδο αποτίμησης τηςαρ χαιότηταςτωνυποψηφίωντοναριθμότωνσυμπληρωμένων ετών υπηρεσίας "σε θέση απότην οποίαουποψήφιος μπορεί να προαχθεί σύμφωνα μετο σχέδιο υπηρεσίας". Ημέθοδοςαποτίμησηςτωνλοιπώνκριτηρίων,αξίαςκαιπροσόντων, καθορίζεταιαπόταΑρθρα 35Β
(4)(α) και35Β
(4)(β), αντίστοιχα. 10 Στηνυπό εξέταση υπόθεση,παράτογεγονός ότι μεβάσητα Σχέδια Υπηρεσίας οι θέσειςήτανπρώτου διορισμού και προαγωγής,όλοι οι υποψήφιοι κατείχαν την ιεραρχικά αμέσως κατώτερη,προς την επίδικη,θέση δασκάλουΣχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης. 15 Μεταξύτων δύοθέσεων, δασκάλουκαι Βοηθού Διευθυντή Σχολεί ων Δημοτικής Εκπαίδευσηςδεν παρεμβάλλεται ενδιάμεσηβαθμίδα. Κατά συνέπεια, οι παρούσες θέσειςήτανγια όλους τους υποψήφι ουςδασκάλους,ασχέτως μισθολογικής κλίμακας,θέσειςπροαγωγής απότηναμέσωςκατώτερηβαθμίδατηνοποίακατείχαν. 20 Είναιορθόπωςσεορισμένες περιπτώσειςδυνατόνναπροκύψειαδυ ναμίαεφαρμογήςτουσυνόλου τωνπρονοιών τουΆρθρου 35Β. 30 Σύμφωναμετηνομολογία,αδυναμίαεφαρμογήςτουάρθρουαναφορικά με την αρχαιότητα, προκύπτει στις περιπτώσεις εκείνες όπου ορισμένοι απότουςυποψηφίουςδιεκδικούντηθέσηωςπρώτουδιο ρισμού καιάλλοι ως προαγωγής.Ενπάση περιπτώσει τέτοιοζήτη μαδενπροέκυψε στηνυπόεξέταση υπόθεσηκαικατάσυνέπειαη αρ χαιότητα των υποψηφίων που ήταν όλοι υπηρετούντες δάσκαλοι, ορθάσυνυπολογίστηκε καιαποτιμήθηκε αριθμητικά. 35 Έχει εξάλλου νομοληγηθεί σε σειρά αποφάσεων πως ηδιαδικα σία ηοποία προνοείται από τα άρθρα 35Α και 35Β των Νόμων ισχύει και εφαρμόζεται τόσο για θέσεις προαγωγής όσον και πρώτου διορισμού καιπροαγωγής. 25 40 Ταεπιχειρήματατουδικηγόρου τηςαιτήτριαςστο βαθμόπου στρέ φονταιεναντίον της σκοπιμότηταςκαιτουευλόγου τηςαριθμοποιησηςτουκριτηρίουτηςαρχαιότητας,καθώςκαιτηςλειτουργίας του σε βάροςτων λοιπών κριτηρίων, αξίαςκαι προσόντων, αποτελούν ζητήματαεκτόςτηςδικαιοδοσίαςτουΔικαστηρίουτούτουκαιγιατο λόγοαυτόδενθατύχουνοποιασδήποτε εξέτασης. Ηαριθμοποίηση της αρχαιότηταςτων υποψηφίων έγινεσύμφωνα 83 Παπανικολάουν.Δημοκρατίας
(1995)με τις διατάξεις του Αρθρου 35Β
(4)(γ)και ο υπολογισμός της ως κριτηρίου γιατηδιεκδίκηση των επίδικωνθέσεων,σύμφωνα μετις πρόνοιες του Αρθρου 35
(2)των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων. 5
- ΗεπόμενηεισήγησηαφορούσετηναπόφασημετηνοποίατοΣώ μα Επιθεωρητών Δημοτικής Εκπαίδευσης καθιέρωσε τηνπρακτι κήναμηδίδεται βαθμολογία μεγαλύτερη του 36στις περιπτώσεις αξιολόγησης απλών δασκάλων. 10 Τα κριτήρια αξιολόγησης των εκπαιδευτικών λειτουργών καθο ρίζονται απότιςδιατάξειςτων Κανονισμών 27,28και29τωνπε ρί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις και Αξιολόγησις) Κανονισμών του 1976 (Κ.Δ.Π.223/76). 15 Είναι φανερόπωςηκρίσιμη εδώαπόφασητου ΣώματοςΕπιθεωρη τών σε σχέση προς την ακολουθητέα μέθοδο αξιολόγησης τωνδα σκάλωνδενβρισκότανσεπλήρη εναρμόνιση μετους Κανονισμούς. Το ζήτημα της παράβασηςτύπου διατεταγμένου περί την ενέργεια μιας πράξης έχει κατ' επανάληψη απασχολήσει το Δικαστήριο κυ ρίως σε υποθέσεις πουαφορούσανπαρατυπίεςστην εφαρμογήτων διατάξεωντης εγκυκλίου 491 αναφορικάμε τηνετοιμασία καιυπο βολήτωνεμπιστευτικών εκθέσεων δημοσίων υπαλλήλων. 20 25 Όσον αφοράτο δικονομικό πεδίο ηπαράβαση της αρχής της νο μιμότητας από την αθέτηση τύπου είναι δεδομένη. Σύμφωνα όμως με τη σταθερή νομολογία ηοποία ακολουθείται, δεν συνε πάγεται ακυρότητα μιαςπράξηςκάθεπαράβασητωνδιαδικαστι κών ενεργειών παρά μόνον ηπαράβασητων κανόνων εκείνων οι οποίοι χαρακτηρίζονταιως ουσιώδεις. Ηκρίση για τον χαρακτήραενός τύπου ως ουσιώδους ήμηανήκει στο Δικαστήριο. Τοκριτήριο διάκρισης είναικαθαράεμπειρικόκαι συνίσταται στην in concreto εξακρίβωση τηςεπίδρασης πουάσκησε ο παραλειφθήςήελλειπώς τηρηθήςτύποςστηλήψητης διοικητικής απόφασης. Εφόσοντοπεριεχόμενο τηςπράξης,τηρηθέντοςήμητου τύπου,δεν μετατρέπεται,ηπράξηθεωρείται έγκυρη. 30 35 Έγκυρηθεωρείται επίσης ηπράξηόταναπότην εκτίμηση των ει40 δικών συνθηκών προκύπτει πως ηαθέτησητου τύπουδεν επηρέ ασε τις εγγυήσεις υπέρ της νομιμότητας της πράξηςήότι στησυ γκεκριμένη περίπτωση δεν επήλθε οποιαδήποτε βλάβη στα συμ φέροντα του διοικούμενου. 84 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Παπανικολάου ν.Δημοκρατίας Εφαρμόζοντας τις πιο πάνωαρχές στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης, το Δικαστήριο έχει καταλήξει πως η ελαττωματική εφαρμογήτων Κανονισμών ουδόλως επηρέασε τη θέση της αιτήτριας έναντι των ενδιαφερόμενων μερών ούτε άσκησε οποιαδήποτέ ουσιώδη επίδραση στη λήψη της επίδικηςαπόφασης. Ηεισήγηση ότι ηαιτήτριαθαετύγχανε υψηλότερης βαθμολόγησης εάνδενυφίστατοτο παράνομακαθορισθέν ανώτατοόριο,αφενός μενστηρίζεται σε μιααπλήυπόθεση μηανταποκρινόμενησευπαρκτάή έστωεπαρκώςπιθανολογούμενα πραγματικάγεγονότα,αφε τέρου δε,λόγω τηςαδυναμίας της,δενείναι σεθέσηναστηρίξει το επιδιωκόμενο εξ αντιδιαστολής επιχείρημα,σύμφωνα μετο οποίο ηεφαρμογήενόςανώτερουόριουαξιολόγησης θαεξυπάκουεμεβε βαιότητα αναβαθμολόγηση των εκθέσεων της αιτήτριαςκαικαθήλωσητων εκθέσεων των ενδιαφερομένων μερών στα ίδιαπροςτα σημερινάεπίπεδα. Ηελαττωματικότητα στην εφαρμογήτων Κανονισμών δενεπηρέα σεδυσμενώς τασυμφέροντα τηςαιτήτριαςστην παρούσαπροσφυγή,ούτε άσκησε ουσιώδη επίδραση στη λήψη της επίδικης απόφα σηςκατάτρόποώστε ναδιαφοροποιείτοπεριεχόμενο της.
- Ηαπόφασητης Συμβουλευτικής Επιτροπής να μην συμπεριλάβει την αιτήτριαμεταξύτων υποψηφίων τουτελικού καταλόγου,που επιβεβαιώθηκεμετηναπόφασητηςΕπιτροπήςΕκπαιδευτικήςΥπη ρεσίας νααπορρίψει τηνένσταση της,ήτανυπότιςπεριστάσεις εύ λογαεπιτρεπτή. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Ιορδάνον ν.Δημοκρατίας κ.ά.
(1990)3Α.Α.Δ. 4515, Αιμνάτου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.4057, 35 Μυλωνάς κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 3544, Γενακρίτονκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)4Α.ΑΛ.2346, 40 Μεταξάς κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ.4055, Sekkides v.Republic
(1988)3 C.L.R. 2136, Χατζηνέστορος κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.ΑΛ. 870, 85 Παπανικολάου ν.Δημοκρατίας
(1995)Louka v. Republic
(1989)3C.L.R. 672, Στνλιανονv. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 2025, 5 Λαγόςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.1967, Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.ΑΛ. 1005, Δημοκρατία κ.ά. ν.Στυλιανούκ.ά.
(1990)3Α.ΑΛ. 2427, 10 Λύωναςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ. 2038, Χ'Ύτοφή κ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)4Α.ΑΛ. 474, 15 Λο'ϊζίδον ν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1992)4Α.ΑΛ. 732, Χαραλαμπίδης ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)4Α.Α.Δ. 2116, Ροδοσθένονς ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1992)4Α.ΑΛ.
- 20 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης των καθ* ωνηαίτηση με την οποίαπροήχθηκανταενδιαφερόμεναμέρη στηθέσηΒοηθού Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης από 1.4.91 αντί και/ήστηθέσητηςαιτήτριας. 25 Α. Σ.Αγγελίδης, γιατηνΑιτήτρια. Ε.Αοϊζίδον,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ',γιατους Καθ'ων η αίτηση. 30 Γ.Κά'ιζερ,γιαταΕνδιαφερόμενα Μέρηαρ.3,7,8και
- Cur.adv.vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Μετηνπροσφυγή αυτή ηαιτήτρια ζητά απότοΔικαστήριο τηνπιοκάτωθεραπεία: "
- ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότιηαπόφασητηςΣυμβουλευτν 40 κής Επιτροπής τουκαθ'ουηαίτησηΝο.2ναμη συμπεριλάβει τηναιτήτριαστουςσυστηθέντεςόπωςηκαιηαπόφασητηςΕΕΥ να μησυμπεριλάβει τηναιτήτρια στον τελικό κατάλογο των υποψηφίωνγιατηθέσηΒοηθούΔιευθυντήΣχολείωνΔημοτικής 86 35 4Α ^ Α . 5 10 Παπανικολάου ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. Εκπαίδευσης και/ήηαπόφαση να απορρίψει τηνόμιμη καιδί καιηένστασητηςείναιάκυρηκαιχωρίς νομικόαποτέλεσμακά θεδεπράξηπουεπακολούθησε εκ μέρους της ΕΕΥ που στηρί χτηκεστονκατάλογοτούτοθαπρέπεινασυνακυρωθεί και/ήνα κριθείάκυρη.
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφασητου καθ' ου ηαίτηση με την οποίαν προήγαγεν τους Σωτηρούλλα Κοιλαρά,Παντελίτσα Μιχαηλίδου,Αθηνά ΝικολαΐδουκαιΡιρή Αθηνά στη θέση Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσηςαπό 1.4.1991 αντίκαι/ήστηθέσητηςαιτήτριαςείvaL άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος." 15 Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας με έγγραφο του ημερομηνίας 24/12/1990διαβίβασε έγκριση για πλήρωση εν νέακενώνθέσεων ΒοηθούΔιευθυντή Σχολείων ΔημοτικήςΕκπαί δευσης πουήτανθέσειςπρώτουδιορισμού καιπροαγωγής. 20 Στις 3/1/1991η ΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας αποφά σισε την προκήρυξη των εν λόγω θέσεων με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το άρθρο 35Β
(1)των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969-1990, κατάλογος όλων των αιτητών μαζί με τις αιτήσεις τους,αντίγραφοτης δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα, κα θώςκαιοι φάκελοι των υπηρεσιακών εκθέσεων τωνυποψηφίων διαβιβάστηκαν στο Γενικό Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης ως Πρόεδρο της οικείας Συμβουλευτικής Επιτροπής. 25 30 Στις 13/2/1991ο Γενικός Επιθεωρητής Δημοτικής Εκπαίδευ σηςδιαβίβασεστην ΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας τηνέκ θεσητης Συμβουλευτικής μαζίμετον κατάλογοτων υποψηφίων που συστήθηκαν στον οποίο περιλαμβάνονταντα ενδιαφερόμε να μέρη,όχι όμως η αιτήτρια. 35 40 Την 1/3/1991 ηΕπιτροπή,αφούεξέτασετις ενστάσεις που υπο βλήθηκανεκ μέρους επηρεαζόμενων για αναθεώρησητου καταλό γουκαιαφούυπολόγισε τις μονάδεςαξίας,προσόντων καιαρχαι ότηταςτηςαιτητριαςαποφάσισεπωςτοσύνολοτουςδενεπέτρεπε τηνπερίληψητηςστον κατάλογοκαιαπέρριψετην ένστασητης. Ακολούθως η Επιτροπή,στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 7/3/1991 δέχτηκε σε προσωπική συνέντευξη τους υποψηφίους του τελικού καταλόγου και αύξησε τις μονάδες ενός εκάστου 87 Παπαδόπουλος, Δ. Παπανικολάου ν.Δημοκρατίας
(1995)ανάλογα με την εντύπωση που αποκόμισε απότις συνεντεύξεις καιαπότοπεριεχόμενο τωνπροσωπικώνφακέλωνκαιτωνυπη ρεσιακών τους εκθέσεων. Μεβάσητην εκτίμηση του συνόλου των ενώπιον της στοιχεί5 ων η Επιτροπή αποφάσισε να προσφέρει προαγωγή στη θέση Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης, από 1/4/1991, στα ενδιαφερόμενα μέρηκαθώςκαιστους υποψηφίους Ανδρέα Ξενοφώντος, Αναστασία Αγγελίδου, Ανδρέα Χρυσο στόμου, Κλεοπάτρα Γεροκώστα και Αθηνά Καρεφυλλίδου ενα- 10 ντίον των οποίων ηπροσφυγή της αιτήτριαςαποσύρθηκε, Είναι ηεισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριαςπως ηεπίδικη απόφασηθαπρέπει να ακυρωθεί για μια σειρά άκυρωνκαι πα ράνομων προπαρασκευαστικών πράξεων που προηγήθηκαντης έκδοσης της. Σύμφωνα μετην εισήγηση, το άρθρο35Β
(4)(γ)του Νόμουπου ρυθμίζει την αριθμητικήαποτίμησητης αρχαιότηταςτωνυποψη φίων δεν μπορούσε νατύχει εφαρμογήςκαι λανθασμένα εφαρμόστηκε στην υπό εξέταση διαδικασίαγιατολόγο ότι,όπως το ίδιο το κείμενο του άρθρου σαφώς ορίζει, οι σχετικές πρόνοιες τίθε νται σε εφαρμογήμόνον όσον αφορά θέσεις προαγωγήςκαι είναι ανεφάρμοστεςγιαθέσεις πρώτουδιορισμούκαιπροαγωγής,όπως ήταν οι επίδικες. 15 20 25 Επιπλέον, θέσεις πρώτου διορισμού και προαγωγής σκοπό έχουν να προσελκύουν ικανούς και κατάλληλους υποψηφίους στην υπηρεσία, χωρίς τον περιορισμό που επιβάλλει ηυποχρέ ωση επιλογής ανάμεσα σε υποψηφίους -κατόχους της αμέσως 30 προηγούμενης θέσης·κατάσυνέπειαηαρχαιότηταδεν έπρεπενα διαδραματίζει οποιοδήποτε ρόλο ούτε καινααποτελεί κριτήριο επιλογής για τηδιεκδίκηση τέτοιων θέσεων. Το άρθρο 35Β
(4)(γ) καθορίζει σαν μέθοδο αποτίμησης της αρχαιότητας των υποψηφίων τον αριθμό των συμπληρωμένων ετών υπηρεσίας "σε θέση απότην οποίαουποψήφιος μπορείνα προαχθεί σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας". 35 Η μέθοδος αποτίμησης των λοιπών κριτηρίων, αξίας και προσόντων, καθορίζεταιαπόταάρθρα35Β
(4)(α) και 35Β
(4)(β), αντίστοιχα. 40 Στηνυπόεξέτασηυπόθεση,παράτογεγονός ότι μεβάσηταΣχέ88 4 ΑΛΛ. Παπανικολάου ν. Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. δια Υπηρεσίας οι θέσεις ήταν πρώτου διορισμού και προαγωγής, όλοιοι υποψήφιοι κατείχαντην ιεραρχικάαμέσως κατώτερη, προς τηνεπίδικη,θέσηδασκάλουΣχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης. 5 Μεταξύτωνδύοθέσεων, δασκάλουκαι Βοηθού ΔιευθυντήΣχο λείων Δημοτικής Εκπαίδευσηςδενπαρεμβάλλεται ενδιάμεσηβαθμί δα·κατάσυνέπεια,οιπαρούσεςθέσεις ήτανγιαόλους τουςυποψή φιουςδασκάλους,ασχέτως μισθολογικής κλίμακας, θέσειςπροαγω γήςαπό τηναμέσωςκατώτερηβαθμίδατηνοποία κατείχαν. 10 Είναι ορθό πως σε ορισμένες περιπτώσεις δυνατόν να προ κύψει αδυναμίαεφαρμογής του συνόλου των προνοιών τουάρ θρου 35Β. 15 20 25 30 35 Σύμφωνα με τη νομολογία, αδυναμία εφαρμογής του άρθρου αναφορικάμετηναρχαιότητα, προκύπτειστις περιπτώσεις εκείνες όπουορισμένοι απότουςυποψηφίουςδιεκδικούντη θέσηωςπρώ του διορισμού και άλλοι ως προαγωγής. Εν πάσηπεριπτώσει τέ τοιοζήτημαδενπροέκυψε στην υπόεξέταση υπόθεση καικατάσυνεπειαη αρχαιότητατωνυποψηφίωνπουήτανόλοι υπηρετούντες δάσκαλοι,ορθάσυνυπολογίστηκε καιαποτιμήθηκεαριθμητικά. Έχει εξάλλου νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων πως η διαδι κασίαη οποίαπρονοείται απόταάρθρα35Α και 35Β του Νόμου ισχύει καιεφαρμόζεταιτόσο γιαθέσεις προαγωγήςόσον και πρώ τουδιορισμού καιπροαγωγής. (Βλέπε σχετικά,ΑνθήΙορδανού ν. Ε.Ε.Υ. κ.ά.
(1990)3 Α.Α.Δ.4515, Αλίκη Διμνάτονκ.ά.ν.Δημο κρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ.4057,Χαράλαμπος Μυλωνά κ.α.ν. Δη μοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.3544, Χαρά Γενακρίτουκ.ά. ν.Δήμο· κρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ.2346καιΚωνσταντίνοςΜεταξάςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.ΑΛ. 4055.) Τα επιχειρήματα του δικηγόρου της αιτήτριας στο βαθμό που στρέφονται εναντίον τηςσκοπιμότητας καιτου ευλόγου της αριθμοποίησης του κριτηρίου της αρχαιότητας, καθώς και της λει τουργίας του σε βάρος των λοιπών κριτηρίων, αξίας και προσό ντων, αποτελούν ζητήματα εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστη ρίου τούτου και για το λόγο αυτό δεν θα τύχουν οποιασδήποτε εξέτασης. 40 Ηαριθμοποίηση της αρχαιότηταςτων υποψηφίων έγινε σύμ φωνα με τις διατάξεις του άρθρου 35Β
(4)(γ)και ο υπολογισμός της ως κριτηρίου για τη διεκδίκηση των επίδικων θέσεων, σύμ φωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 35
(2)του περί Δημοσίας 89 Παπαδόπουλος, Δ. Παπανικολάου ν. Δημοκρατίας
(1995)Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου,όπως τροποποιήθηκε. Ενόψει των πιοπάνω,ταεπιχειρήματατουδικηγόρουτηςαιτήτριας κρίνονται αβάσιμακαι απορρίπτονται. 5 Η επόμενη εισήγησηαφορούσε την απόφασημε την οποίατο Σώμα Επιθεωρητών Δημοτικής Εκπαίδευσης καθιέρωσε την πρακτικήνα μηδίδεται βαθμολογία μεγαλύτερη του 36 στις πε ριπτώσεις αξιολόγησης απλώνδασκάλων. 10 Ηπρακτικήαυτήυπήρξε,σύμφωνα μετηνεισήγηση, παράνο μη, αυθαίρετη και ισοπεδωτική, λήφθηκε κατ' αντίθεση προς τους Κανονισμούς και στέρησε την αιτήτρια των μεγαλύτερων βαθμολογιών τις οποίες με βεβαιότηταθαελάμβανε εάν δεν εμ φιλοχωρούσε ηπαρανομία στην αξιολόγηση της. Το ανορθόδοξο του συστήματος αξιολόγησης των δασκάλων υποστηρίχθηκε στις δύο ένορκες δηλώσεις που κατέθεσαναφυπηρετήσαντες Επιθεωρητές, ενώ στην ένορκη δήλωση του ο εν ενεργεία Διευθυντής Δημοτικής Εκπαίδευσης ανέφερε πως η πρακτικήαυτήκαθιερώθηκε για σκοπούς δικαιότερης,κατάτην άποψητων Επιθεωρητών,εφαρμογήςτου Κανονισμού.Ανέφερε επίσης πωςτοζήτημααντιμετωπίζετο ήδημετηνκατάθεσηνέων κανονισμών στη Βουλή. 15 20 25 Η δικηγόρος των καθ' ων ηαίτησηδεν υπερθεμάτισε την ακο λουθούμενη μέθοδοαξιολόγησης αλλάυποστήριξε στοστάδιοτων διευκρινίσεων πωςακόμακαιανυπήρξεπαρατυπίαστηνεφαρμο γήτων κανονισμών, ηπαρατυπία αυτήδεν επηρέασεδυσμενώς τα συμφέροντα της αιτήτριαςαφού το ίδιο μέτρο αξιολόγησης εφαρμοστηκε καθολικάγιαόλους τους εκπαιδευτικούς-δασκάλους. Αντικρούοντας τα πιο πάνω επιχειρήματα ο δικηγόρος της αιτήτριας υπέβαλε πως ηδιοικητική αρμοδιότητα θαπρέπει να ασκείται πάντοτε στα πλαίσια του νόμου και των κανονισμών και πως τυχόν αποδοχή της άποψης των καθ' ων η αίτηση θα ισοδυναμούσε στην ουσία μεαποδοχήτης παρανομίας. 30 35 Τακριτήριααξιολόγησης των εκπαιδευτικώνλειτουργών κα θορίζονταιαπότις διατάξειςτων Κανονισμών 27,28και29των 40 περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις και Αξιολόγησις) Κανονισμών του 1976, ως ακολούθως: "27.-
(1)Εις την ειδικήν έκθεσιν ο εκπαιδευτικός λειτουργός 90 4ΑΛΛ. Παπανικολάου ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. αξιολογείται ως προς ταακόλουθα στοιχεία: 5 (α)Επαγγελματική κατάρτισις. (β)Επάρκειαεις εργασίαν. (γ)Οργάνωσις, διοίκησις, ανθρώπινοι σχέσεις. (δ)Γενικήσυμπεριφορά και δράσις.
(2)Εκαστον των ως άνωστοιχείων αναπτύσσεται εις επί μέ ρους σημεία εις τον τύπον της ειδικής εκθέσεως. 10
- Η αξιολόγησις των αναφερομένων εν τω Κανονισμώ 27 τεσσάρων στοιχείων της ειδικής εκθέσεως γίνεται επί τηβά σει αριθμητικής βαθμολογίας επί κλίμακος ένα έως δέκα αποκλειομένων των κλασματικών ήδεκαδικών αριθμών. 15
- Βάσειτης εις την έκθεσιν συγκεντρωνομένης γενικής βαθ μολογίας συμφώνως προς την εντω Κανονισμώ 28 διάταξιν, ηεκπαιδευτικήυπηρεσία εκπαιδευτικού τίνος λειτουργού χα ρακτηρίζεται ως20 25 30 35 40 εξαίρετος -εάνηβαθμολογία είναι 36 και άνω λίαν ευδόκιμος -εάνηβαθμολογία είναι 31 και άνω αλλά κάτωτου 36 ευδόκιμος -εάνηβαθμολογία είναι 26 και άνω αλλά κάτω του 31 ικανοποιητική -εάν ηβαθμολογία είναι 20 και άνω αλλά κάτωτου
- Νοείται ότι εάν εις οιονδήποτε των εν τω Κανονισμώ 27 αναφερομένων στοιχείων η βαθμολογία είναι κάτωτου πέντε ηυπηρεσία χαρακτηρίζεται ως μη ικανοποιητική." EivaL φανερό πως ηαπόφασητου Σώματος Επιθεωρητών σε σχέση προς την ακολουθητέα μέθοδο αξιολόγησης των δασκάλων δεν βρισκόταν σε πλήρη εναρμόνιση με τους Κανονισμούς. Το ζήτημα της παράβασηςτύπου διατεταγμένου περί την ενέργεια μιας πράξηςέχει κατ' επανάληψη απασχολήσει το Δικαστήριο κυ ρίως σευποθέσεις πουαφορούσανπαρατυπίεςστην εφαρμογήτων διατάξεωντης εγκυκλίου 491 αναφορικάμετηνετοιμασίακαι υποβολή των εμπιστευτικών εκθέσεων δημοσίων υπαλλήλων. Όσον αφοράτο δικονομικό πεδίο ηπαράβαση της αρχής της νομιμότητας από την αθέτηση τύπου είναι δεδομένη. Σύμφωνα όμως με τησταθερήνομολογία ηοποίαακολουθείται, δενσυνε91 Παπαδόπουλος, Δ. Παπανικολάου ν.Δημοκρατίας
(1995)πάγεται ακυρότητα μιας πράξης κάθε παράβασητων διαδικα στικών ενεργειών παρά μόνον ηπαράβασητωνκανόνων εκεί νων οιοποίοι χαρακτηρίζονταιως ουσιώδεις. Ηκρίσηγιατονχαρακτήραενόςτύπουωςουσιώδους ήμηανήκει στοΔικαστήριο.Τοκριτήριοδιάκρισηςείναικαθαράεμπειρικό και συνίσταται στην in concreto εξακρίβωση τηςεπίδρασηςπου άσκησεοπαραλειφθείςήελλειπώςτηρηθείςτύποςστηλήψητηςδι οικητικής απόφασης. Εφόσον τοπεριεχόμενο της πράξης, τηρηθέντος ήμητουτύπου,δεν μετατρέπεται, η πράξηθεωρείται έγκυρη. 5 10 Έγκυρηθεωρείται επίσης ηπράξηόταν απότηνεκτίμηση των ειδικών συνθηκών προκύπτειπωςηαθέτησητουτύπουδενεπηρέ ασετιςεγγυήσειςυπέρ της νομιμότητας της πράξηςήότιστη συ γκεκριμένη περίπτωση δεν επήλθε οποιαδήποτεβλάβηστα συμφέ- 15 ροντατουδιοικούμενου.(Βλέπεσχετικά,Σεκκίόηςν.Δημοκρατίας
(1988)3Α.Α,Δ. 2136,Χατζηνέστοροςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)3 Α.ΑΛ. 870,ΓιαννούλαΑονκάκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3 Α.ΑΛ. 672, ΑνδρέαςΣτυλιανού ν.Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 2025, ΑνδρέαςΑαγόςκ,ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.1967,Δρ.Χρν- 20 σόστομοςΧριστοψή ν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.ΑΛ. 2245, Χαρά λαμποςΒασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 1005, Δημο κρατίακ.ά. ν.ΑνδρέαΣτυλιανούκ.ά.
(1990)3Α.ΑΛ. 2427, Γεώρ γιοςΑύωνακ.α. ν. Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ. 2038, Σπηλιωτόπουλος,Εγχειρίδιον ΔιοικητικούΔικαίου, 1978,σελ.403-407,Δαγ- 25 τόγλου, ΓενικόΔιοικητικό Δίκαιο Π, 1981,σελ. 282-286καιΣτα σινόπουλος, Δίκαιον Διοικητικών Πράξεων, 1951,σελ.227-234). Εφαρμόζονταςτιςπιοπάνωαρχές σταγεγονότατηςυπόκρί σηυπόθεσης, έχω καταλήξει πως ηελαττωματικήεφαρμογήτων 30 Κανονισμών ουδόλως επηρέασε τη θέσητης αιτήτριας έναντι των ενδιαφερόμενων μερών ούτε άσκησε οποιαδήποτε ουσιώδη επίδραση στη λήψητης επίδικης απόφασης. Ηεισήγησηότιηαιτήτριαθαετύγχανε υψηλότερης βαθμολόγησης εάνδενυφίστατοτοπαράνομακαθορισθέν ανώτατοόριο, αφενός μενστηρίζεται σεμιααπλήυπόθεση μηανταποκρινόμε νη σε υπαρκτάή έστω επαρκώς πιθανολογούμενα πραγματικά γεγονότα, αφετέρουδε,λόγωτης αδυναμίαςτης,δενείναι σεθέ ση ναστηρίξει το επιδιωκόμενο εξ' αντιδιαστολής επιχείρημα, σύμφωνα μετο οποίο ηεφαρμογήενός ανώτερου όριου αξιολό γησης θαεξυπάκουε με βεβαιότητα αναβαθμολόγηση τωνεκθέ σεωντηςαιτήτριαςκαικαθήλωσητων εκθέσεων τωνενδιαφερό μενων μερών στα ίδιαπροςτασημερινά επίπεδα. 92 35 40 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Παπανικολάου ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. Ο ισχυρισμός πως ηαιτήτριαθαέπρεπε να είχε πιστωθεί με μια πρόσθετη μονάδα μετά την απόκτηση τίτλου Bachelor in Education,δενδιαφοροποιείτηθέση της,γιατο λόγο ότι, μεβά σητοσύνολο των205 μονάδωνπουσυγκέντρωνε, θαεξακολουθούσε ναυστερεί τουτελευταίου περιληφθέντος στονκατάλογο, με σύνολο μονάδων208.75. Αλλά ακόμακαι στην περίπτωση πουηαιτήτρια εξασφάλιζε τη συμπερίληψη της στον τελικό κατάλογο και επιπρόσθετα ελάμβανε το μέγιστο δυνατό αριθμό μονάδων για την απόδοση της στη συνέντευξη σύμφωνα με το άρθρο 35Β
(10)(β) του Νό μου, θα εξακολουθούσε να υστερεί τόσον του ενδιαφερόμενου μέρους Μιχαηλίδου που συγκέντρωνε 215 μονάδες, όσον και των ενδιαφερόμενων μερών Κοιλαρά,Νικολαΐδου καιΡιρήπου συγκέντρωναν 214.25μονάδεςέκαστη. (Βλέπε σχετικά,Ζήσιμος Χ" Ττοφήςκ.ά. ν.Ε.Ε.Υ. κ.ά.
(1991)4 ΑΛΛ. 474, ΠόπηΑοϊζίδον v. Ε.Ε.Υ. κ.ά.
(1992)4 Α.ΑΛ. 732, Χαράλαμπος Χαραλαμπίδηςv.Ε.Ε.Υ. κ.ά.
(1991)4 Α.ΑΛ. 2116, Κωνσταντίνος Με ταξάςκ.ά. v.Ε.Ε.Υ. κ.ά.
(1992)4Α.ΑΛ. 4055και ΘεοδόσιοςΡοδοσθένονς v.Ε.Ε.Υ. κ.ά.
(1992)4 ΑΑΛ. 339.) Ενόψει των πιοπάνωέχω καταλήξει πωςηελαττωματικότη τα στην εφαρμογήτων Κανονισμών δεν επηρέασε δυσμενώς τα συμφέροντα της αιτήτριαςστην παρούσαπροσφυγή, ούτεάσκησε ουσιώδη επίδραση στη λήψη της επίδικης απόφασης κατά τρόπο ώστε ναδιαφοροποιεί το περιεχόμενο της. Ηαπόφασητης Συμβουλευτικής Επιτροπήςνα μην συμπερι λάβει τηναιτήτριαμεταξύτων υποψηφίων τουτελικούκαταλόγου,που επιβεβαιώθηκε με την απόφασητης ΕπιτροπήςΕκπαι δευτικής Υπηρεσίας νααπορρίψει την ένσταση της,ήτανυπότις περιστάσεις εύλογα επιτρεπτή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ηπροσφυγήαπορρίπτεται καιηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. Δεν εκδίδεται διάταγμαως προς ταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 93