(1995)27 Απριλίου, 1995 (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣΑ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 93/94) Φορολογία — Φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών — Εικονικότητα μεταβίβασης—Άρθρο 33
(1)τουπερί ΒεβαιώσεωςκαιΕισπράξεως ΦόρωνΝόμου (Ν. 4/78) — Ερμηνεία — Στόχος της δικαιοπραξίας — Εύλογα επιτρεπτή ηαπόφαση του Εφόρουπερί της εικονικότη ταςδωρεάς ακινήτου στηνκριθείσαπερίπτωση. 5 Φορολογία — Φορολογία κεφαλαιουχικώνκερδών—Άρθρο 6τουΠε ρί ΦορολογίαςΚεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου (Ν. 52/80)— Τρό-' πος υπολογισμού του κέρδους— Ερμηνεία — Ηαξία τουδιατεθέ ντος ακινήτου καθορίζεται από τοΚτηματολόγιο — Ο Έφοροςδεν 10 δύναται να εκτιμήσει τηναξία τουακινήτου — Υπέρβασηεξουσίας από τον Έφορο στην κριθείσα περίπτωση αναφορικά με τηνεκτί μηση τηςαξίας του ακινήτου πουδιατέθηκε. Προσφυγήβάσει τουΆρθρου 146τουΣυντάγματος—Φορολογία — Φορολογία κεφαλαιουχικώνκερδών— ΈργοτουΔικαστηρίου κατά τον έλεγχοπροσβληθείσας φορολογίας— ΤοΔικαστήριο δενυπαγορεύει εναλλακτικέςπροσεγγίσεις αλλά ελέγχειαν ηδεδομένη αιτιολογική βάσηπαρέχει νόμιμοστήριγμαστηνπροσβαλλόμενηαπόφαση. 15 20 Ο οατητήςπροσέβαλε τηνεπιβολήσεβάροςτουφόρουκεφαλαι ουχικώνκερδών ωςπροςακίνητοτουτοοποίοδιόρισεστη σύζυγο του, δωρεάπου θεωρήθηκεεικονικήαπότον Διευθυντή. Κρίσιμο απέβητο ζήτηματης αξίας του διατεθέντοςακινήτου ηοποία δεν 824 4AJLA. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας ήταν δεδομένη από το Κτηματολόγιο και ο Διευθυντής συνέπραξε ο ίδιος στον καθορισμό της. 5 10 15 20 25 30 35 40 Το Ανώτατο Δικαστήριο, μερικώς ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση,αποφάσισε ότι: 1. Σεκάθεπερίπτωση επίκλησης του Αρθρου 33
(1)του περί Βεβαι ώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων (Ν. 4/78) αναζητείται η αληθινήφύσητης συναλλαγής όπως αυτήμπορεί ναδιακριβωθεί με γνώμονα τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Ηδιαπίστωση έλλει ψης εμπορικού στόχου ήίσως καλύτερα,αφούεδώπρόκειται για δωρεά,του στόχου πουαπότηφύσητωνπραγμάτωνενέχειηορι σμένη δικαιοπραξία έτσι που να καταλείπεται ως κατευθυντή ριος σκοπός η μείωσητων φορολογικών υποχρεώσεων, θεωρείται ως αποκαλυπτική εικονικότητας. (Βλ. Νίκος Ιωνίδης ν. Δη μοκρατίας.) Στην παρούσα υπόθεση, από το σύνολο των περιστατικών και ιδιαίτεραενόψειτου γεγονότος ότι,όπως επισημαίνεται απότον Έφορο,το προϊόν της πώλησης κατατέθηκε σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό του ααητή και της συζύγου του, η προσβαλλόμενη απόφαση προβάλλει ως εύλογα επιτρεπτή. Καταφαίνεταιπως η δηλωθείσα ως δωρεά στην πραγματικότηταδεν απέβλεπε στο εγγενώς έννομο αποτέλεσμα τηςαλλά στην αποφυγήτης πληρωμής του φόρου που θακαταβαλλόταν αν η πώληση του ακινήτου γι νόταν απότοναιτητή. Ηχρησιμοποίηση τωνχρημάτωνπροςανέγερση οικοδομήςγιατα παιδιάτουζεύγους,την οποίαεπικαλείται ο ίδιος οαιτητής, κάθε άλλο παρά προσφέρεται ως στοιχείο που θααποχαρακτήριζε τηδωρεάως εικονική. Εφόσον αυτήήταν ητελικήπροοπτικήθα αφαιρείτο από τηδωρεά κάθεαυτόνομος στόχος αφούθαεμφα νιζόταν ως αχρείαστο ενδιάμεσο στάδιο. 2. Το Αρθρο 6 του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών ΚερδώνΝό μουτου 1980 (Ν. 52/80)όπωςτροποποιήθηκε απότοΝόμο135/90 καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού του κέρδους. 'Οπως ορίζεται, απότοπροϊόν τηςδιάθεσηςθαεκπίπτεταιηαξίατης ιδιοκτησίας κατά την 1Ιανουαρίου 1980 καθώς επίσης καιημετέπειτααύξησητης αξίαςαυτής λόγω πληθωρισμού. Ημέθοδος εξεύρεσηςτης αξίας είναι επίσης προσδιορισμένη. Είναι ηκαθορισμένη "με την γενική εκτίμηση που διενεργήθηκε σύμφωνα με το Αρθρο 69 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφήκαι Εκτίμησης) Νόμου" Κεφ.224 όπως τροποποιήθηκε. 825 Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1995)Δεν είναι έργο του Δικαστηρίου στη διαδικασίααυτήναελέγξει αν νομίμως επιβλήθη στον αιτητή ο ορισμένος φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας πάνω στη βάση άλλων εκτιμήσεων. 'Οταν ορισμένο ζήτημα ρυθμίζεται κατ' ευθείαναπότο Νόμο,δεν υπάρχει περι θώριοαναζήτησηςτουνομίμου μεαναφοράσεπρογενέστερους ή άλλους διοικητικούς χειρισμούς. ΤοΔικαστήριο δεν υπαγορεύει εναλλακτικές προσεγγίσεις αλλάελέγχει ανηδοσμένη αιτιολογι κήβάσηπαρέχεινόμιμο στήριγμαστηνπροσβαλλόμενη απόφαση. Οι καθ' ων ηαίτησηθεωρούν ότιη γενικήεκτίμηση τηςαξίαςτου αδιαίρετου κτήματος συνιστά και εκτίμηση της αξίας του διατεθέντοςακινήτουκατάτονουσιώδηχρόνοκαιαυτόείναιτοαντι κείμενο του ελέγχου. 5 10 Αναζητείται ηαξίατου ακινήτουπουδιατέθηκε, ως συγκεκριμένου εδαφικούχώρου.ΑυτήηαξίαπρέπεινακαθορίζεταιαπότοΚτήμα15 τολόγιο στο πλαίσιο γενικής εκτίμησης, όπως ορίζει ο Νόμος. Ο Έφορος δεν εκτιμά την αξία. Εφαρμόζει το Νόμο πάνω στη βάση υπάρχουσαςγενικήςεκτίμησηςαπότοΚτηματολόγιο.Χωρίςαυτήτη γενικήεκτίμησητουακινήτουπουδιατίθεται,δενυπάρχειτουπόβα θρογιατονυπολογισμό τουκέρδουςαπότονΈφορο. 20
- Ηεξεύρεσητης αξίαςτουακινήτουπουδιατέθηκεμετηδιαίρεση που έγινε εν προκειμένω ήταν το αποτέλεσμα συλλογισμού του Εφόρου. 25 Κρίνεται ότι οΈφοροςδενέχειτέτοιας μορφήςεξουσία.ΟΈφο ρος οφείλει να ενεργεί πάνωστη βάσηδοσμένης εκτίμησης και ο καθορισμόςτουκέρδους μετονπιοπάνωτρόπο,έγινεκαθ' υπέρ βασηεξουσίας. Ηεπιφύλαξη(ιι)στοΑρθρο6δεν μπορείναανα μειχθεί στη συζήτηση, αφούκαι αυτή, προϋποθέτει ορισμένηγενική εκτίμηση από το Κτηματολόγιο. Αν το Κτηματολόγιο λάμ βανε υπόψη προσθήκες ήαλλαγές που έγιναν μετά την 1.1.80,ο Έφοροςκαθηκόντωςθαεφάρμοζετηνεπιφύλαξη.Από τηνάλλη, η επιφύλαξηως ερμηνευτικό βοήθημααναφορικάμε τηζητούμε νη αξίααφοράκαι πάλιν στο Κτηματολόγιο στο οποίο εναποτίθεται ηευθύνηγιατον καθορισμότης. 30 35
- Η προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς. Η προσβαλλόμενηαπόφαση, ως προςτο μέρος τηςπουαναφέρεται στην εικονικότητατηςδω ρεάς επικυρώνεται, ενώ ως προς το μέρος της που αναφέρεται 40 στον υπολογισμό του κέρδους, ακυρώνεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μερικώς. 826 4 AAA. Γεωργίουv.Δημοκρατίας Αναφερόμενη υπόθεση: Ιωνίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ. 508. 5 Προσφυγή. ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνΚαθ'ωνηαίτησημετην οποίαεπιβλήθηκεστον αιτητήΦόροςΚεφαλαιουχικών Κερδών. 10 Γ. Μηχανικός, γιατον Αιτητή. Στ. Ιωσήφ,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur.adv. vult. 15 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Αντικείμενο της προσφυγής είναιη επιβολή στον αιτητήφόρουκεφαλαιουχικών κερδών. Οαιτητής υποστηρίζει 20
(1)ότι τηνπώλησητουακινήτουτηνπραγματοποίησεόχι ο ίδιος αλλά ησύζυγος του ως εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια τουκαι
(2)ότι εν πάση περιπτώσει, πάσχει ο υπολογισμός του ύψους του πληρωτέου φόρου. 25 30 35 Τοακίνητοανήκεστον αιτητή. Μερικούς μήνες πριναπό την πραγματοποίησητηςπώλησης,οαιτητήςτοδώρισε στην σύζυγο του. Ο Έφοροςθεώρησε τη μεταβίβασητου ακινήτου στη σύζυ γο του αιτητήως εικονική και την αγνόησε δυνάμει τουάρθρου 33
(1)του περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου του 1978 (Ν.4/78 όπως τροποποιήθηκε).Συνυπολόγισε ότι (α)τα χρήματαπου εισέπραξε απότηνπώληση δενκατατέθηκαν σε προσωπικό λογαριασμό της συζύγου του αιτητή αλλά σε κοινό τους λογαριασμό, (β)δεν παρουσιάστηκε συμβόλαιο πώλησης του ακινήτουκαι (γ)οαιτητήςείχεεξαντλήσει τοαφορολόγητοποσότων£10.000. 40 Ο Έφοροςαπέρριψε συναφώς τα επιχειρήματαπουπρόβαλε ο αιτητής στη χειρόγραφη ένσταση του και τις άλλες παραστά σεις στις οποίες προέβη. Οπως προκύπτει, δεν θεώρησε πειστι κήτηνάποψητουαιτητήπωςθαέπρεπεναείχεθεωρηθεί γνήσια 827 Ι 1 Κωνσταντινίοης, Δ. Γεωργίου ν.Δημοκρατίας
(1995)ημεταβίβασηεπειδήοαιτητήςγνώριζε ταπερί την εικονικότητα αφού είχεήδηαπορριφθεί άλληπροσφυγή του μεόμοιο θέμα σε σχέση με άλλο ακίνητο. Επίσης, θεώρησε χωρίς σημασία το γε γονός ότι εκδόθηκε στο όνομα μόνο της συζύγου του αιτητή άδεια για την ανέγερση οικοδομής για τα παιδιά τους, σε σχέση με την οποία διατέθηκε τελικά το τίμημα της πώλησης. Σημειώ νεται στο φάκελοπωςη άδειαοικοδομής είχεεκδοθεί στις 13 Σε πτεμβρίου 1993 όταν πλέον ήταν γνωστή η απόφαση του Εφό ρου νααγνοήσει την πώληση ως εικονική. 5 10 Σε κάθεπερίπτωση επίκλησης του άρθρου 33
(1)αναζητείται η αληθινή φύση της συναλλαγής όπως αυτή μπορεί να διακριβωθεί με γνώμονα τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Η διαπίστωση έλλειψης εμπορικού στόχου ή ίσως καλύτερα, αφούεδώ μιλού μεγιαδωρεά,του στόχου πουαπότηφύσητων πραγμάτωνενέ- 15 χει η ορισμένη δικαιοπραξία έτσι που να καταλείπεται ως κα τευθυντήριος σκοπός ημείωσητωνφορολογικών υποχρεώσεων, θεωρείται ως αποκαλυπτική εικονικότητας. (Βλ. ΝίκοςΙωνίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ. 508.) 20 Στην παρούσα υπόθεση, από το σύνολο των περιστατικών και ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι, όπως επισημαίνεται από τον Έφορο, το προϊόν της πώλησης κατατέθηκε σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό του αιτητή και της συζύγου του, ηπρο σβαλλόμενη απόφαση προβάλλει ως εύλογα επιτρεπτή. Κατάφαίνεται πως ηδηλωθείσα ως δωρεά στην πραγματικότητα δεν απέβλεπε στο εγγενώς έννομο αποτέλεσμα της αλλά στην απο φυγή της πληρωμής του φόρου που θακαταβαλλόταν αν η πώ λησητου ακινήτου γινόταν απότον αιτητή. 25 30 Η χρησιμοποίηση των χρημάτων προς ανέγερση οικοδομής για τα παιδιά του ζεύγους, την οποία επικαλείται ο ίδιος ο αιτητής,κάθεάλλο παρά προσφέρεται ως στοιχείο πουθααποχα ρακτήριζε τη δωρεά ως εικονική. Εφόσον αυτή ήταν η τελική προοπτική θααφαιρείτο απότη δωρεά κάθε αυτόνομος στόχος 35 αφού θαεμφανιζόταν ως αχρείαστο ενδιάμεσο στάδιο. Οι ισχυ ρισμοί του αιτητή για ανεπαρκή έρευνα, πλάνη, κατάχρηση εξουσίας και για πλημμελήαιτιολογία, είναι αβάσιμοι. Το δεύτερο θέμα σχετίζεται με τον υπολογισμό του κέρδους. 40 Ο αιτητής αμφισβητεί τη βάση του και επικαλείται την ύπαρξη αντιφατικών εκτιμήσεων που αποκαλύπτουν, όπως εισηγείται, χρησιμοποίηση δυο μέτρων και δυο σταθμών ανάλογα με το τί συμφέρει στο δημόσιο ταμείο. Για τον υπολογισμό του φόρου 828 4ΑΛΛ Γεωργίουν. Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. ακίνητης ιδιοκτησίας το ίδιο ακίνητο εκτιμήθηκε ως μεγαλύτε ρηςαξίαςενώγιατον υπολογισμό τουκεφαλαιουχικούκέρδους ως μικρότερης αξίας,με σημείο αναφοράς την ίδιαημερομηνία. 5 10 Τοακίνητο αποτελούσε μέρος κτήματος που κατάτην 1 Ια νουαρίου 1980 ήτανακόμααδιαίρετο.Οαιτητής ήτανοκύριος του ενός τρίτου τουκτήματοςκαι,μετάτο διαχωρισμό του,τού αναλόγισαν έξιοικόπεδα πλέον ένα τρίτο μερίδιο σεάλλα δυο οικόπεδα. Το επίδικο είναι ένα απόταέξιοικόπεδα. Ηδιάθεση του πραγματοποιήθηκετις3 Μαρτίου 1989και, όπως συμφω νούν και οι δυο πλευρές, ουπολογισμός του κέρδους διέπεται από τις διατάξειςτου άρθρου6του περί Φορολογίας Κεφαλαι ουχικών Κερδών Νόμου του 1980(Ν.52/80)όπως τροποποιή θηκε απότο Νόμο 135/
- 15 20 25 30 35 40 Το άρθρο 6 καθορίζει τοντρόπο υπολογισμού του κέρδους. Όπως ορίζεται,απότοπροϊόν τηςδιάθεσης θαεκπίπτεταιηαξία της ιδιοκτησίας κατάτην 1Ιανουαρίου 1980 καθώςεπίσης καιη μετέπειτααύξησητηςαξίαςαυτήςλόγωπληθωρισμού. Ημέθοδος εξεύρεσηςτηςαξίαςείναιεπίσηςπροσδιορισμένη. Είναιηκαθορι σμένη"μετην γενική εκτίμηση που διενεργήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 69τουπερί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή,Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου"Κεφ.224 όπωςτροποποιήθηκε. Υπήρχαν τρεις εκτιμήσεις. OLδύο, πουόπως εισηγείται ο αιτητής θαέπρεπε ναυιοθετηθούν και εν προκειμένω,αφορούσαν στην αξίατουδιατεθέντος ακινήτου,ως οικοπέδου.Ωστόσοτην 1 Ιανουαρίου 1980το ακίνητο δενήταν οικόπεδο αλλά μέρος αδιαιρέτουκτήματος.Υποστηρίζουν λοιπόν οι καθ'ων ηαίτηση πως θαπαραβιαζόταν οΝόμος ανυπολογιζόταν το κέρδοςπά νω στη βάσητης αξίας οικοπέδου,τοοποίο,κατάτον ουσιώδη χρόνο, ήταν ανύπαρκτο.Προσθέτουν πως και στην υποθετική περίπτωση που τοακίνητο θα εκτιμάτο γιατους σκοπούςτου Νόμου ωςοικόπεδο, αναπόφευκτα,ενόψει τηςεπιφύλαξης(ιι) στοάρθρο6,θα έπρεπε να ελαμβάνοντο υπόψη "οποιεσδήποτε προσθήκες ήαλλαγές πουέγιναν μετάτην 1.1.90"οπότε και πά λιν ωςαξία τηςιδιοκτησίας θαλογιζόταν ηαγοραία αξία της "όπως είχε την 1.1.80". Ητρίτη εκτίμηση, όπως και ηδεύτερη, ήταν γενική εκτίμηση σύμφωνα μετοάρθρο 69του Κεφ.224 μετηδιαφοράότιαφο ρούσε στην αξία τουαδιαίρετου κτήματος κατά την 1.1.
- Το Κτηματολόγιο υπολόγισε αυτήτηναξίασε£225.000.Τονέοκτήμα είχεδιαιρεθείσε 19οικόπεδακαιοΈφοροςθεώρησε ως αξίατου 829 Κωνσταντινίδης, Δ. Γεωργίου ν.Δημοκρατίας
(1995)ακινήτουπουδιατέθηκετοποσότων£11.840(225.000-19=11.842) πλέον £3.120που υπολογίστηκε ότι αντιπροσώπευαν έξοδα δια χωρισμού του σεοικόπεδα. Δεν είναι έργοτουΔικαστηρίου στηδιαδικασίααυτήναελέγξει αννομίμως επεβλήθη στον αιτητήοορισμένος φόροςακίνη της ιδιοκτησίας πάνω στη βάση άλλων εκτιμήσεων. Όταν ορι σμένο ζήτημα ρυθμίζεται κατ' ευθείαν απότο Νόμο,δεν υπάρ χει περιθώριο αναζήτησηςτου νομίμου μεαναφορά σε προγενέ στερους ή άλλους διοικητικούς χειρισμούς. Το Δικαστήριο δεν υπαγορεύει εναλλακτικές προσεγγίσεις αλλά ελέγχει αν η δο σμένη αιτιολογική βάση παρέχει νόμιμο στήριγμα στην προ σβαλλόμενη απόφαση. Οι καθ' ων ηαίτηση θεωρούν ότι η γενι κή εκτίμηση της αξίας του αδιαίρετου κτήματος συνιστά και εκτίμηση της αξίαςτου διατεθέντος ακινήτουκατάτον ουσιώδη χρόνο και αυτό είναι το αντικείμενο του ελέγχου. Αναζητούμε την αξίατουακινήτουπουδιατέθηκε, ως συγκε κριμένου εδαφικού χώρου. Αυτή η αξία πρέπει νακαθορίζεται από το Κτηματολόγιο στο πλαίσιογενικής εκτίμησης, όπως ορίζει ο Νόμος. Ο Έφορος δεν εκτιμά την αξία.Εφαρμόζει τοΝό μο πάνω στη βάση υπάρχουσας γενικής εκτίμησης απότο Κτη ματολόγιο. Χωρίς αυτή τη γενική εκτίμηση του ακινήτου που διατίθεται, δεν υπάρχει το υπόβαθρο για τον υπολογισμό του κέρδους απότον Έφορο. 5 10 15 20 25 Ηγενική εκτίμηση πουοδήγησε στον υπολογισμό τουκέρδους στην παρούσαυπόθεση δεν ήτανεκτίμηση του ακινήτουπουδια τέθηκε αλλά κατάπολύ ευρύτερου εδαφικούχώρου. Ηεξεύρεση της αξίας του ακινήτου που διατέθηκε με τη διαίρεση που έγινε, 30 ήταν το αποτέλεσμα συλλογισμού του Εφόρου. Αναπόσπαστο στοιχείο αυτούτουσυλλογισμούήτανη εξομοίωση, απότηνάπο ψη της αξίας,των 19 οικοπέδων στα οποίαδιαιρέθηκε μεταγενέ στερα το κτήμα.ΟΈφορος,αφούεισήξεο ίδιος ως σχετικό στοι χείοτοναριθμότων οικοπέδωνσταοποίαδιαιρέθηκετοκτήμαεκ 35 των υστέρων (τα οποία είναι αγνώστου εμβαδού,θέσης ή άλλων χαρακτηριστικών),εκτίμησε ότι ο εδαφικόςχώρος πουδιατέθηκε αντιστοιχούσε σε ορισμένο αδιαίρετομερίδιο. Κρίνω ότι ο Έφορος δεν έχει τέτοιας μορφής εξουσία. Ο Έφορος οφείλει να ενεργεί πάνωστη βάσηδοσμένης εκτίμησης και ο καθορισμός του κέρδους με τον πιο πάνω τρόπο, έγινε καθ' υπέρβασηεξουσίας. Ηεπιφύλαξη(ιι)στο άρθρο6δενμπο ρεί να αναμειχθεί στη συζήτηση, αφού και αυτή, προϋποθέτει 830 40 4 ΑΛΛ. 5 10 Γεωργίου ν. Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. ορισμένηγενική εκτίμηση απότο Κτηματολόγιο. Αν το Κτημα τολόγιο λάμβανε υπόψη προσθήκες ή αλλαγές που έγιναν μετά την 1.1.80,ο Έφοροςκαθηκόντως θαεφάρμοζε την επιφύλαξη. Από την άλλη,η επιφύλαξηως ερμηνευτικό βοήθημααναφορικά με τη ζητούμενη αξία αφοράκαι πάλιν στο Κτηματολόγιο στο οποίο εναποτίθεταιηευθύνη για τον καθορισμό της. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνει μερικώς. Η προσβαλλόμενη απόφα ση,ωςπροςτο μέρος τηςπουαναφέρεταιστην εικονικότητα της δωρεάς επικυρώνεται, ενώ ως προς το μέρος της πουαναφέρε ται στον υπολογισμό του κέρδους, ακυρώνεται. Καμιάδιαταγή για έξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 831