(1995)27Απριλίου, 1995 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146 ΓΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΙΚΟΣΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 712/94) Διοικητικό Δίκαιο — Μεταβίβασηαρμοδιότητος — Αρμοδιότητα προ αγωγών κρίθηκε ότι νομίμως μεταβιβάστηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο τουΚ.Ο.Τ. στην Επιτροπή Προσωπικού, στηνκριθείσα περίπτωση. 5 Οργανισμοί Δημόσιον Δίκαιον — Κνπριακός Οργανισμός Τουρισμού — Προαγωγές — Συστάσεις — Υποβολή σύστασης από λειτουργό άλλο από τον προϊστάμενο του οικείου Τμήματος συνιστά παρά βασηκανονισμού — Στην κριθείσαπερίπτωση ηυποβολήσυστάσε ων εκτός των άλλων και από τη Γενική Διευθύντρια οδήγησε σε 10 ακυρότητα τις προαγωγές. Οαιτητήςπροσέβαλετηνπροαγωγήτωνενδιαφερομένωνμερών στη θέση Ανώτερου ΤουριστικούΛειτουργού,πλήττοντας κυρίως τηδιαδικασίατωνσυστάσεωνοιοποίεςκαιέκριναντοαποτέλεσμα 15 τηςπροσφυγής. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι: 20 1. ΜεαπόφασητουΔιοικητικούΣυμβουλίουτουΟργανισμούημε ρομηνίας 27 Σεπτεμβρίου 1993 ηεξουσίαγιαπροαγωγέςμετα βιβάστηκε στην ΕπιτροπήΠροσωπικούηοποία και, επομένως, αρμοδίως επελήφθητουθέματος. 25 832 4Λ^..Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Οιχονομίδηςν.Κ.Ο.Τ. 2. Στην υπόθεση Δημήτρης Δημητρίου και Αλλοι ν. ΚΟΤ, ο Δι καστήςΝικήταςέκρινε ότι ηυποβολήσύστασης από λειτουργό άλλο απότον προϊστάμενο τουΤμήματος "εν τωοποίωηκενή θέσις" συνιστούσε παράβασητου Κανονισμού 15
(3)των περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωση και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (Κ.Δ.Π.829/70). Ηαπόφα ση αυτήυιοθετήθηκε απότον δικαστή Πογιατζήστην υπόθεση Νίνα Φιτικίδον και Άλλες ν. ΚΟΤ και στην υπόθεση Κώστας Κνπριανίδης και Άλλος ν. ΚΟΤ. Οι τρεις κενές θέσεις είχαν κατανεμηθείσε τρίαδιαφορετικάτμήματακαι είχε ήδη υποβά λει τις συστάσεις του ο προϊστάμενος του καθενός από αυτά. Ηυποβολή σύστασης και απότη Γενική Διευθύντρια, κατά τα αποφασισθέντα στις πιο πάνω υποθέσεις, συνιστά και στην παρούσα υπόθεση παράβασηΚανονισμού. Ησύσταση της Γενικής Διευθύντριας αποτέλεσε στοιχείο κρίσης ως προς την αξία των υποψηφίωνκαι ηπροσβαλλόμενη απόφασηείναι γ^ αυτό το λόγοάκυρη. 3. Οι συστάσεις των προϊσταμένων δεν βρίσκονται σε σύγκρουση προς τη νομολογία που επικαλέστηκε ο αιτητής. Οι υποθέσεις Angelidou and Others v.Republic και Ν.Σιαφκάλλης ν.ΘΟΚ αναφέρονταιστο εντελώς διαφορετικόζήτηματηςσημασίαςτης γνώσης την οποία μπορεί να έχει για τους υποψήφιους όχι ο προϊστάμενος πουσυστήνει αλλά μέλος ήταμέλη τουσυλλογικού οργάνου που είναι αρμόδιο για τη λήψη της τελικής από φασης. Εδώ,εξ ορισμού οι προϊστάμενοι αναμένεταινα διατυ πώσουν τηδικήτους γνώμη,ως ξεχωριστό στοιχείο κρίσης,και το Δικαστήριο δεν βρίσκει οτιδήποτε το μεμπτό στον τρόπο με τον οποίο επιτέλεσαν αυτό το καθήκον τους. EivaL νομολογημένο πως δεν είναι αναγκαίαη αναφοράτου συστήνοντος σε όλους τους υποψηφίους αλλά αυτό κάθε άλλο παρά σημαίνει πως το αντίθετο συνιστά σφάλμα. Το Δικαστήριο δεν βρίσκει οποιανδήποτε ασυμφωνία μεταξύ των απόψεων αναφορικάμε τον αιτητήήγενικά μεταξύ των συστάσεων και των στοιχείων του φακέλου και καταλήγει επαναλαμβάνονταςπως οι ισχυρι σμοί τουαιτητήαναφορικά μετιςσυστάσεις των προϊσταμένων είναιαβάσιμοι. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 40 Αναφερόμενεςυποθέσεις: C.T.O. v.HjiDemetriou
(1987)3 C.L.R. 780, 833 Οιχονομίδης v. Κ.Ο.Τ.
(1995)C.T.O. v.PitsUIides
(1988)3 C.L.R. 2154, Δημητρίου κ.ά. ν.Κ.Ο.Τ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 1035, Φαικίδου κ.ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 ΑΛΛ. 2028, Κνπριανίδης κ.ά. ν.Κ.Ο.Τ.
(1993)4 ΑΛΛ. 2486, Angelidou andOthersv.Republic
(1982)3 C.L.R. 520, 10 Σιαφκάλης v.Θ.Ο.Κ.
(1989)3ΑΛΛ. 3242, Κλεάνθονς v.Δημοκρατίας
(1992)4 ΑΛΛ. 3077, 15 Χατζηγιάννη ν.Δημοκρατίας
(1994)4 ΑΛΛ. 1815, Αδάμον ν.Δημοκρατίας
(1994)4 ΑΛΛ.
- Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση με την οποία προήχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Ανώτε ρου Τουριστικού Λειτουργού. Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή. 25 Λ. Δικηγορόπουλος, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 30 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Αντικείμενο της προσφυγής είναι η απόφαση της Επιτροπής Προσωπικού του Κυπριακού Οργανι σμού Τουρισμού με την οποία προήχθηκαν οι Μαίρη Κυριακίοου, Δέσπω Συμεού και Λευκός Φυλακτίδης στη θέση Ανώτερου Του ριστικού Λειτουργού. 35 Προτάθηκαν τα ακόλουθα ως λόγοι ακυρότητας:
- Η Επιτροπή Προσωπικού εστερείτο αρμοδιότητας. 40
- Αντίθετα προς τους Κανονισμούς υποβλήθηκε και συνυπο λογίστηκε από την Επιτροπή Προσωπικού σύσταση της Γενι κής Διευθύντριας του Οργανισμού. 834 4ΑΛΛ. Οικονομίδης ν. Κ.Ο.Τ. Κωνσταντινίδης, Δ.
- ΕφόσονηΓενικήΔιευθύντριατουΟργανισμούπροέβησεσύ στασηωςπροςτουςκατάτηνκρίσητηςκαταλληλότερουςδεν μπορούσε να συμμετέχει και στην Επιτροπή Προσωπικού προς λήψη απόφασης ως προς τουςπροακτέους. 5
- Οι συστάσεις των προϊσταμένων των Τμημάτων σταοποία ανήκαν οι κενές θέσεις,πάσχουν. Ηαρμοδιότητατης Επιτροπής Προσωπικού 10 Ο αιτητήςδεν αρνείται τηδυνατότηταμεταβίβασηςτηςαρ μοδιότητας του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού να διορίζει και επομένως να προάγει, στην Επιτροπή Προσωπι κού. 15 20 Τοερώτημαπουετέθηαναφέρεταιστο ανέγινεπράγματιτέ τοια μεταβίβαση.Διαπιστώνεται ότι με απόφασητου Διοικητι κού Συμβουλίου του Οργανισμού ημερομηνίας 27 Σεπτεμβρίου 1993 η εξουσία για προαγωγές μεταβιβάστηκε στην Επιτροπή Προσωπικού η οποία και, επομένως, αρμοδίως επελήφθη του θέματος.(Βλ. συναφώς C.T.O. v.HjiDemetriou
(1987)3 C.L.R. 780 και C.T.O v.Pitsillides
(1988)3C.L.R. 2154). Ησύσταση της Γενικής Διευθύντριας 25 30 35 40 Στην υπόθεση Δημήτρης Δημητρίου και Άλλοι ν. ΚΟΤ
(1993)4 Α.Α.Δ. 1035, ο Δικαστής Νικήταςέκρινε ότι ηυποβολή σύστασης από λειτουργό άλλο από τον προϊστάμενο τουΤμή ματος"εντωοποίωηκενήθέσις" συνιστούσε παράβασητου Κανονισμου 15
(3)των περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωση και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (Κ.Δ.Π.829/70).Ηαπόφασηαυτήυιοθετήθηκε αποτον Δικαστή Πογιατζή στην υπόθεση iVtva Φιτικίδον και Άλλες ν. ΚΟΤ
(1993)4 Α.Α.Δ.2028και απόεμένα στην υπόθεση Κώστας Κνπριανίδηςκαι Άλλος ν. ΚΟΤ
(1993)4 Α.Α.Δ.2486. OL τρεις κε νές θέσεις είχαν κατανεμηθεί σε τρία διαφορετικάτμήματακαι είχε ήδηυποβάλει τις συστάσεις του ο προϊστάμενος τουκαθε νός από αυτά. Ηυποβολή σύστασης και απότη Γενική Διευθύ ντρια, κατά τα αποφασισθένταστις πιο πάνωυποθέσεις, συνιστά και στην παρούσα υπόθεση παράβασηΚανονισμού. Ησύ σταση της Γενικής Διευθύντριας αποτέλεσε στοιχείο κρίσης ως προς την αξία των υποψηφίωνκαι ηπροσβαλλόμενη απόφαση είναι γι,*αυτότο λόγοάκυρη. 835 Κωνσταντινίδης,Δ. Οικονομίόης ν. Κ.Ο.Τ.
(1995)Η συιΐίίετογή της Γενικής Διευθύντριας στη σύνθεση της Επι τροπής Προσωπικού Η Γενική Διευθύντρια ήταν μέλος της Επιτροπής Προσωπι κού που πήρε την προσβαλλόμενη απόφαση. Σημειώνεται στα 5 πρακτικά πως η Επιτροπήδιαμόρφωσε την κρίση της ως προς τους καταλληλότερους υποψήφιους έχοντας υπόψη και τη σύ σταση της Γενικής Διευθύντριας. Εισηγείται ο αιτητής πωςκαι παράνομηνα μήν ήτανηυποβολήσύστασης απότην Γενική Δι ευθύντρια, οι προαγωγές θα ήταν εν πάση περιπτώσει άκυρες 10 επειδή αντίκειται στους κανόνες της χρηστής διοίκησης το ίδιο πρόσωποναενεργεί υπότηδιπλή ιδιότητακαιτου συστήνοντος και του τελικού κριτή. Παραπέμπει συναφώς σε απόσπασμα από τις Σύχρονες Τάσεις της Αρχής της Νομιμότητας στο Διοι κητικό Δίκαιο σελ. 137 του καθηγητή Τάχου, σύμφωνα με το 15 οποίο "βασίμως τεκμαίρεται ότι το διοικητικόν όργανον το εκ δώσαν διοικητικήν τινά πράξιν θα μεροληπτήση υπέρ της εαυ τού γνώμης -διατυπωθείσης ήδη-εάν τυχόν αύτητεθή εκ νέου υπό την κρίσιν του." 20 Θα απέκλινα υπέρ της άποψηςτου αιτητήαλλά δενχρειάζε ται ναεπεκταθώαφούέχωήδηκαταλήξει πωςη σύσταση της Γε νικής Διευθύντριας,που συνιστά τουπόβαθροτηςδιαζευκτικής εισήγησης του αιτητή,υποβλήθηκε κατά παράβασητων Κανονι σμών και,ούτωςήάλλως, δεν μπορούσε νααποτελέσει στοιχείο 25 κρίσης ως προς την αξίατωνυποψηφίων. Οι συστάσεις των προϊσταμένων Είναι ο ισχυρισμός του αιτητήπως: 30 (α)Οι προϊστάμενοι διατύπωσαν προσωπική γνώμη η οποία ενόψει του Κανονισμού 15
(2), είναι εξωγενές στοιχείο. (β)Οι προϊστάμενοι αναφέρθηκαν σε προσωπική τους γνώση αντίθετα προς τις υποθέσεις Angelidou and Others v. Republic
(1982)3 C.L.R. 520 καιΝίκοςΣιαφχάλλης v. ΘΟΚ
(1989)3Α.Α.Δ.3242. 35 (γ)Οι προϊστάμενοι διατύπωσανπροσωπικήγνώμηχωρίς νατη 40 συγκεκριμενοποιήσουν και επικαλέστηκαν απόψεις καιπλη ροφορίες άλλων αγνώστων πουδεν κατεγράφησαν, αντίθετα προς τααποφασισθένταστις υποθέσεις Ά. Κλεάνθους ν. Δη μοκρατίας
(1992)4 Α.Α.Δ. 3077, ΕνάνθηΣτανρή Χ'Τιάννη 836 4ΑΛΛ. Οικονομίδης ν. Κ.Ο.Τ. Κωνσταντινίδης,Δ. ν.Δημοκρατίας
(1994)4 Α.Α.Δ. 1815καιΘέκλα Αδάμονν. Δημοκρατίας
(1994)4Α.Α.Δ.2171. 5 10 15 20 25 30 35 40 (δ)Οι συστάσεις ήταν αντίθετες προς τα στοιχεία του φακέλου που δείχνουν ότιο αιτητής "εκτέλεσε επιτυχώς, ικανώς και επιμελώς" τακαθήκοντατου επί σειρά ετών όπωςαποκαλύ πτουν καιταπιστοποιητικά ετήσιας προσαύξησης. (ε)Οι προϊστάμενοι,αντίνααναφερθούνστους υποψηφίουςπου σύστηναν,διατύπωσανγνώμη γιαόλους τουςυποψηφίους. Αφού μελέτησα τα στοιχεία στο σύνολο τους, κρίνω ορθή τηνεισήγησητων καθ' ωνη αίτησηπωςαυτοίοι ισχυρισμοί του αιτητή δεν ευσταθούν. Οι συστάσεις τωνπροϊσταμένων είναι πολυσέλιδες καιδεννομίζω πωςθαήταναπαραίτητονατις πα ραθέσω εδώ. Στο εισαγωγικό μέρος της κάθεσύστασης γίνεται αναφοράκαισε απόψειςκαισεπληροφορίες πουλήφθηκαναλ λά,καισ' αυτότομέρος και στη συνέχεια στο κείμενο των συ στάσεων που ακολουθούν για τονκαθένα,αναφέρεται ηπηγή των απόψεων και των πληροφοριών και, ακόμα,προσδιορίζε ται πότε ηκρίση τωνπροϊσταμένων στηρίζεται στηδική τους υπηρεσιακή γνώσηκαι πότε και σεποιο βαθμόσεαπόψεις και πληροφορίες που πήραν.Οιπροϊστάμενοι, όποτε και στο βαθ μό που δενείχαν ιδία γνώση, γιαλόγους που εξηγούν, απευθύνθηκαν προς τοναμέσως προϊστάμενο του καθενός υποψη φίου και προκύπτει απότησύσταση τους τοπεριεχόμενοτων απόψεων καιτωνπληροφοριών που εξασφάλισαν μετον πιο πάνωτρόπο. Οισυστάσεις δεν βρίσκονται σεσύγκρουση προς τη νομολο γία που επικαλέστηκε ο αιτητής. Οι υποθέσεις Angelidou and Others v.Republic και JV.Σιαφκάλλης ν. ΘΟΚ (ανωτέρω)ανα φέρονται στο εντελώς διαφορετικό ζήτημα της σημασίας της γνώσης τηνοποία μπορεί ναέχει γιατους υποψήφιους όχιο προϊστάμενος που συστήνει αλλά μέλος ήτα μέλητουσυλλογι κούοργάνουπουείναι αρμόδιογιατηλήψη τηςτελικής απόφα σης. Εδώ,εξορισμού οιπροϊστάμενοι αναμένεταινα διατυπώ σουντηδικήτουςγνώμη,ωςξεχωριστό στοιχείο κρίσης,καιδεν βρίσκω οτιδήποτε τομεμπτό στον τρόπο μετον οποίο επιτέλεσαν αυτό τοκαθήκον τους. Είναι νομολογημενο πως δενείναι αναγκαία ηαναφοράτου συστήνοντος σεόλους τους υποψηφί ους αλλά αυτόκάθεάλλο παρά σημαίνει πωςτο αντίθετο συνι στά σφάλμα.Δεν βρίσκω οποιανδήποτεασυμφωνία μεταξύ των απόψεων αναφορικάμε τον αιτητήήγενικά μεταξύ των συστά837 Κωνσταντινίδης, Δ. Οικονομίδης ν. Κ.Ο.Τ.
(1995)σεων και των στοιχείων του φακέλου και καταλήγωεπαναλαμ βάνοντας πως οι ισχυρισμοί του αιτητή αναφορικά με τις συ στάσεις των προϊσταμένων είναι αβάσιμοι. Τελικά, για το λόγο που εξήγησα, η προσφυγή επιτυγχάνει και ηπροσβαλλόμενη απόφασηακυρώνεται.Δεν εκδίδεται δια ταγήγια έξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνειχα)ρίςέξοδα. 838 5