a 4ΑΛΛ. 5 Μαΐου, 1995 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ.62/93) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Αρχαιότητα κατά το μακρινό παρελθόν είναιπεριορισμένηςσημασίας. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Σύσταση τον Προϊσταμένου τον Τμήματος — Αιτιολογία — Φύσηκαι έκταση της από τη νομο λογία — Πρωτόδικες αποφάσεις και αποφάσεις της Ολομέλειας τον Ανωτάτου Δικαστηρίου — Οι περιστάσεις της σύστασης στην κριθείσα περίπτωση — Η αιτιολογία κρίθηκε πάσχουσα. Ο αιτητής προσέβαλε την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέ ρους σε Ανώτερο Λειτουργό Στατιστικής. Αμφισβητούμενο στοι χείο σε σχέση με τηνομιμότητα της επίδικηςπράξηςήτανη αιτιο λογία της υπέρ του ενδιαφερομένου σύστασης του Διευθυντή η οποίακαθόρισεκαιτηνπροαγωγήτου. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 20 1. Η αρχαιότητακατάτομακρινόπαρελθόν,όπωςέχει πάγιανομολογηθεί,είναιπεριορισμένης μόνοσημασίας.Δενείναιεπομένωςορθό να μιλάμεγιααντίθεσητηςπρότασηςτουΔιευθυντήπροςταστοι χείατουφακέλουμεέρεισμααυτούτουτύπουτηναρχαιότητα. 2. Ηφύσηκαιέκτασητης αιτιολογίαςτων συστάσεων απότοΔιευ903 Αγοθογγελουν.Δημοκρατίας
(1995)θυντή ήΠροϊστάμενο τμήματος εξετάστηκε σε σειράαποφάσεων μετά τηθέσπιση του Αρθρου 35
(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν. 1/90).Βασική απόφασηστην οποίαδιαγράφεται ηνέα προσέγγιση είναι ηαπόφασηΓεώργιοςΛοϊζίδηςκαιΆλλος ν. Δη μοκρατίας. 5 Η διχογνωμία που παρατηρήθηκε στις πρωτόδικες αποφάσεις πάνωστο θέμαέχειεπιλυθεί από αποφάσειςτηςΟλομέλειας:Κυ πριακήΔημοκρατία ν. ΧατζηγεωργίονκαιΚυπριακήΔημοκρα τία ν.ΙωάνναςΑναστασιάδον-Vantieghem. Φυσικάσεαυτέςτο 10 θέμα είναι ηαιτιολογία της έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτρο πής από την ίδια [(Αρθρο 34
(6)] καθώς καιτο αποτέλεσματης προφορικής εξέτασης τόσο απότηΣυμβουλευτική Επιτροπήόσο και απότηνΕ.Δ.Υ. [Αρθρο 33
(14)]. Ωστόσο ηαναλογίακαισυ νάφεια μετηναιτιολόγηση των συστάσεων στις οποίεςπροβαίνει 15 ο Διευθυντής είναιπροφανείς.
- Ηαιτιολογίαπουδόθηκεενπροκειμένω δενπροχωρεί μεουσιαστι κό τρόπο πέρααπότιςγενικότητες. Ασφαλώς ο Διευθυντής,όπως έχειεπανειλημμέναλεχθεί, είναισεπλεονεκτικότερηθέση να εκφέρει άποψηκαιναδώσει απτάστοιχείατηςδιαφοροποίησηςμεταξύτων υποψήφιων.Ιδιαίτεραεδώπου έχειο ίδιοςτηνάμεση εποπτεία. 20 Από το κείμενο της σύστασης δενδιακρίνεικανείς μετηνκαθαρό τητα και πειστικότητα που θα μπορούσε νααναμένεται τοναπο25 χρώντα λόγοτης σύστασης. Ελλείπει απότην αιτιολογία το γιατί. Και ταπεριστατικάή στοιχεία εκείνα (πέραντουφακέλου)που θα δικαιολογούσαν τηνπροτίμηση. Η αναφορά στις Υπηρεσιακές Εκ θέσειςδεναναπληρώνειτοκενό.Αλλωστεωςπροςτιςοργανωτικές και διοικητικές ικανότητες τακύριακαθήκοντατου αιτητή, όπως 30 είναι παραδεκτό,απότο 1987 και μετέπειτα ήταν"ο συντονισμός, οργάνωσηκαι επίβλεψη τουκλάδουεργατικώνστατιστικών".
- Ηεπίδικηαπόφαση στηρίχθηκε προέχοντος στη σύσταση τουΔι ευθυντή. Έτσι η επαρκής αιτιολόγηση είναι πιο επιτακτική. Η προϋπόθεση αυτήδενέχειεκπληρωθεί μεαποτέλεσμα ηαπόφαση να χάνει το κύριο έρεισμα της. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με Λ.Κ.ίΟΟ έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Καϊτάνης κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1294, 904 35 40 4ΑΛΛ. Αγαθαγγέλου ν. Δημοκρατίας Οικονόμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 3716, Δημοκρατία ν.Χρίστου
(1991)3ΑΛΛ. 56, 5 Γρηγοροπούλου ν.Ε.Ε.Υ.
(1992)4ΑΛΛ. 3322, Θεοκλήτου ν.Δημοκρατίας
(1993)4 ΑΛΛ. 2531, Παντελάκη ν.Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 1686, 10 Αλετράρης ν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 1100, Αο'ιξίδηςκ.ά., ν. Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ. 4742, 15 Πολυκάρπουκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)4 ΑΛΛ. 72, Ηρακλέους ν.ΕΛ.Υ.
(1994)4ΑΛΛ. 226, Κελεπενιώτης ν. Α.Η.Κ. (Αρ. 1)
(1994)4ΑΛΛ. 1795, 20 Χατζηγιάννη ν.Δημοκρατίας
(1994)4ΑΛΛ. 1815, Δημοκρατία ν.Χατζηγεωργίου
(1994)3ΑΛΛ. 574, 25 30 Δημοκρατία κ.ά. ν.Αναστασιάδου-Vantieghem
(1995)3ΑΛΛ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Καθ' ης η αίτηση με την οποία προηχθηκετο ενδιαφερόμενομέρος σε θέση Ανώτε ρου Λειτουργού Στατιστικής αντίτου αιτητή. Στ. Χαραλάμπους, για τονΑιτητή. 35 40 Α. Βασιλειάδης, Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημοκρατίας, για την Καθ'ηςη αίτηση. Cur. adv. wit. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Στις20/11/92δημοσιεύθηκεστηνεπίσημη εφημερίδαη προαγωγή του ενδιαφερομένου κ. Γεώργιου Γεωργίου σε θέση Ανώτερου Λειτουργού Στατιστικής. Και τέθηκεσε ισχύ από 1/11/
- Ο αιτητής, που υπηρετεί στο ίδιο τμήμακαι ήταν ένας απότους δύο ανθυποψηφίους του προαχθέντος,προσβάλ λει τώρα με την προσφυγή τουτηνομιμότητα της πράξης. 905 Νικήτας, Δ. Αγαθαγγέλου ν.Δημοκρατίας
(1995)Ένας από τους λόγους που πρόβαλε ο δικηγόρος του αιτητή για ακύρωση της προαγωγής αφορά τη σύσταση του Διευθυντή τουΤμήματος Στατιστικήςκαι Ερευνών, ο οποίος είχε προτείνει τον ενδιαφερόμενο.Τοθέμααποκτά ιδιαίτερησπουδαιότηταενό ψει τουότι,κατάταλοιπάκριτήρια,οιυπάλληλοι αυτοίφαίνεται 5 να είναι ισάξιοι. Γι' αυτό θεωρώ σκόπιμο να το εξετάσω κατά προτεραιότητα. Η ισοδυναμία τους συνάγεται από τις εκθέσεις. Είναι δεκτόκαι απότο δικηγόρο τηςκαθής- και θαχρησιμοποι ήσω τα λόγια του ότι "αξιολογούνται για όλα τα χρόνια με την ίδια γενική βαθμολογία". Ημόνη εξαίρεση αφοράτο
- Ο εν- 10 διαφερόμενοςπήρεκαιένα"εξαίρετος",γεγονός πουδεδιαφορο ποιεί την υπόλοιπη εικόνα αξιολόγησης. Θαπρόσθετα ότι και OL δύουπάλληλοι διέθετανταπροσόνταγιακατάληψητηςθέσηςκαι επίσης το πλεονέκτημα, πουαπαιτείτοσχέδιο υπηρεσίας. 15 Γιαναμηνυπάρχειπαρανόησηπρέπειναδιευκρινίσωότιοαιτητής βάλλει και κατά του κύρους των εμπιστευτικών εκθέσεων των ετών 1987 έως
- Μεδυό λόγια ότι OLεκθέσεις 1987 έως 1989 καταρτίστηκαν από τον ίδιο το Διευθυντή του Τμήματος υπό τη διπλή ιδιότητα του αξιολογητή και του προσυπογράφοντος, κατά παράβασητων κανονιστικών διατάξεων πουδιείπαν τη σύνταξη τέτοιων εκθέσεων. Και ότι εκείνες του 1990-1991συ ντάχθηκανπάλιναπότοΔιευθυντή αντίαπότριμελή ομάδααξιο λόγησης, κατά παράβασητου Καν.7
(1)των περί Δημοσίας Υπη ρεσίας (ΑξιολόγησηΥπαλλήλων) Κανονισμών του
- 20 25 Ησύσταση του Διευθυντή έχεικαταγραφείστο πρακτικότης επίδικηςαπόφασης: "Οι τρειςΛειτουργοίΣτατιστικήςΑ' πουυπηρετούν στοΤμήμα πληρούν το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης Ανώτερου Λει τουργού Στατιστικής. Όλοι οι υποψήφιοι κατέχουν το πλεονέκτημα του Σχεδίου Υπηρεσίας (παράγ. 6)της θέσης Ανώτερου Λειτουργού Στατιστικής, δηλαδή "ερευνητική εργασία και συγγραφή επιστη μονικής μελέτης σε θέματα στατιστικής ή/και κοινωνικοοι κονομικών μελετών", γιατί στην εργασία τους είναι υπεύθυ νοι γιατην ετοιμασία μελετών καιδημοσιευμάτων σεθέματα στατιστικής. Επίσης, όλοι οι υποψήφιοι έχουν πολύ καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας. Όλοι έτυχαν εκπαίδευσης σε αγγλόφωνα εκπαιδευτικά ιδρύματατου εξωτερικού καιχρη σιμοποιούν την αγγλική γλώσσα στις εργασίες τους στοΤμή μα (π.χ.σεδημοσιεύματα,αλληλογραφία,ειδικές μελέτες, σε906 30 35 40 4 ΑΛΛ. Αγαθαγγέλου ν. Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. μινάρια κτλ.). 5 ί0 15 20 25 30 35 Λαμβάνοντας υπόψητακαθήκοντα,το ύψος των ευθυνών της θέσης Ανώτερου Λειτουργού Στατιστικήςκαιόλατακαθιερωμένα μέτρα κρίσης, δηλαδήτην αξία(όπως προκύπτει απότο σύνολο των Εμπιστευτικών και Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων στηδημόσια υπηρεσία),ταπροσόντα,την αρχαιό τητα,τηγενικήαπόδοσηκαιπροσφοράτουςστοΤμήμα,καιει δικότεραστη θέση πουκατέχουν τώρα,καθώςκαι τιςδυνατο τητεςκαιπροοπτικέςτουςγιαανάληψηπερισσοτέρων καιπιο υπεύθυνων εργασιών, θεωρώ ως επικρατέστερο των υποψη φίωνκαισυστήνω γιαπροαγωγήτονκ.Γεωργίου Γεώργιο. Ο Γεωργίου απέδειξε οργανωτικές και διοικητικές ικανότητες,πουείναι βασικές προϋποθέσεις γιατην επιτυχή εκτέλε ση των καθηκόντων και ευθυνών της θέσης Ανώτερου Λει τουργού Στατιστικής." Είναι ηεισήγηση τουκ.Χαραλάμπους ότι ησύσταση στερείταιαιτιολογίας ήδεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη, όπωςρητά επιτάσσει το εδ. 4 του αρθρ.35 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουαρ. 1/
- Το επιχείρημα είναι διττό.Ημίαόψηείναι ότι ησύσταση δε συνάδει με τα στοιχεία. Παρόλο που διαπιστώνε ται ισοδυναμία στον τομέα της αξίαςκαι των προσόντων - αυτός είναι ο ισχυρισμός του συνηγόρου -ο αιτητής είναι αρχαι ότερος του ενδιαφερομένου κατά7χρόνια,γεγονός πουο Διευ θυντής αγνόησε ολότελα. Υπάρχει, ομολογουμένως, αυτήη αρ χαιότητα προς όφελος του αιτητή, αλλά εμφανίζεται στην αρχή της σταδιοδρομίας των διαδίκων. Κατείχαν όμως τις θέσεις Λειτουργού Στατιστικής και Λειτουργού Στατιστικής Α' από την ίδιαημερομηνία. Η αρχαιότητακατάτο μακρυνόπαρελθόν, όπως έχει πάγια νομολογηθεί, είναι περιορισμένης μόνο σημα σίας: Βλέπε Καϊτάνης χ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 1294, Οικονόμουκαι Αλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ. 3716, Δημοκρατίαν.Χρίστου
(1991)3Α.Α.Δ.56 και Γρηγοροπούλου ν.Ε.Ε.Υ.
(1992)4 Α.Α.Δ. 3322.Δεν είναι επομένως ορ θόναμιλάμε γιααντίθεση της πρότασηςτουΔιευθυντή προςτα στοιχεία του φακέλου με έρεισμα αυτούτου τύπου τηναρχαιό τητα. 40 Η άλλη πτυχή του επιχειρήματος. Επικαλούμενος την από φαση στην υπόθεση Δημήτριος θεοκλήτου ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 2531, ο αιτητής υπέβαλε ότι στην ουσία εδώ έχουμε απαρίθμηση των τριών κριτηρίων που προβλέπει ο νό907 Νικήτας, Δ. Αγαθαγγέλου ν.Δημοκρατίας
(1995)μος χωρίς να προστίθεται οποιοδήποτε καινούργιο στοιχείο σε αυτά. Στην καλύτερη περίπτωση υπάρχει επανάληψη στοιχείων των υπηρεσιακών εκθέσεων. Μεπαρέπεμψε επίσης στην υπόθε σηΑίγλη Παντελάκην. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ. 1686. 5 Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας διαφοροποίησε την υπόθεση θεοκλήτου,με βάσητηδιατύπωσητης πρότασης του Διευθυντή στην υπόθεση εκείνη. Υποστήριξε πως ηκρινόμενη εισήγηση δε βασίστηκε στην απλή απαρίθμηση των καθιερωμένων νομίμων κριτηρίων, αλλά και στην προσωπική γνώση που ήταν καρπός 10 της πολύχρονης επίβλεψης των υπαλλήλων απότον ίδιο το Δι ευθυντή.Γιατησημασία τηςπροσωπικής γνώσης του έργου των υπαλλήλων αναφέρθηκε στην υπόθεση Αλετράρηςν. Δημοκρα τίας
(1994)4 Α.Α.Δ. 1100. Και ο συνήγορος συμπλήρωσε λέγο ντας ότι ηδήλωση ότι το ενδιαφερόμενο μέρος "απέδειξε οργά- 15 νοτηκές και διοικητικές ικανότητες" υποστηρίζεται απότις εκ θέσεις του στις οποίες εγκωμιάζεται η ιδιότητα αυτήτου ενδια φερομένου. Η φύση και έκταση της αιτιολογίας των συστάσεων από το 20 Διευθυντή ή Προϊστάμενο Τμήματος εξετάστηκε σε σειρά απο φάσεωνμετάτηθέσπισητουαρθρ. 35
(4).Βασικήαπόφασηστην οποία διαγράφεταιηνέαπροσέγγιση είναιη απόφαση Γεώργιος Αοϊζίδης και Αλλος ν. Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 4742: 25 "Ο νέος νόμος απέβλεψε στη δημιουργία πιό άξιαςκαι απο τελεσματικής διοίκησης.Τοαρθρ. 35
(4)ήλθεναενισχύσειτην αξιοκρατική επιλογή των δημοσίων υπαλλήλων με το να προνοήσει ρητά πως η σύσταση του διευθυντή πρέπει να εί ναι αιτιολογημένη. Το άρθρο μνημονεύει τα στοιχεία των 30 υπηρεσιακών εκθέσεων και των προσωπικών φακέλων ανά μεσα στους παράγοντες που επενεργούν στην απόφασηγια προαγωγή. Άρα πρόθεση του νομοθέτη ήταν να απεγκλωβι στούν οι συστάσεις του διευθυντή,που συνιστούν πρόσθετο κριτήριο ανέλιξης, από τα προαναφερθέντα στοιχεία. Αυτό 35 αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε οριακές περιπτώσεις, όπως η παρούσα,πουηυπηρεσιακήεικόνατωνυποψηφίωνείναιπά νω κάτωη ίδια. Και ασφαλώς ο προϊστάμενος τμήματος εί ναι σε ιδανικήθέση ναδιαγράψειτους λόγους γιατουςοποί ους συστήνει ένα υπάλληλο. Η σύσταση δεν μπορεί να έχει 40 διακοσμητικόχαρακτήρα. Για να καταλήξω, τόσο η γραμματική όσο και η τελολογική ερμηνεία συμπίπτουν στην προκείμενη περίπτωση και συνη908 4ΑΛΛ. Αγαθαγγέλου ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. γορούν υπέρτηςάποψηςότι το αληθινό νόημα τηςδιάταξης είναι πως οι συστάσεις δεν είναι δυνατόνα βασίζονται μόνο στατρίακριτήρια. Γιατίδιακριβώνονταιαπότις εκθέσεις και τους φακέλους στους οποίους ηδιάταξη κάμνει ρητή μνεία." 5 10 15 20 25 30 35 40 Βλέπε επίσης Νίκη Πολυκάρπου και Αλλοι ν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ.72, Ελένη Ηρακλέους ν. ΕΛ.Υ.
(1994)3Α.Α.Δ. 226, ΑντώνηςΚελεπενιώτης ν. Αρχής ΗλεκτρισμούΚύπρου
(1994)3Α.Α.Δ. 1795 και Ευάνθη ΣταυρήΧ'Τιάννη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1994)3 ΑΛΛ. 1815. Πιστεύω ότι ηδιχογνωμία που παρατηρήθηκεστις πρωτόδι κες αποφάσειςπάνωστο θέμα έχει επιλυθεί απόαποφάσειςτης Ολομέλειας: ΚυπριακήΔημοκρατία ν.Χατζηγεωργίου
(1994)3 Α.Α.Δ.574 και ΚυπριακήΔημοκρατία κ.ά.ν.ίωάνναςΑναστασιάδον-Vantieghem
(1995)3Α.Α.Δ. 119. Φυσικάσε αυτέςτοθέ μα είναι ηαιτιολογία της έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτρο πής από την ίδια [(αρθρ. 34
(6)] καθώς και το αποτέλεσμα της προφορικής εξέτασης τόσο από τη Συμβουλευτική Επιτροπή όσο και απότην Ε.Δ.Υ. [αρθρ.33
(14)]. Ωστόσο ηαναλογίακαι συνάφεια με την αιτιολόγηση των συστάσεων στις οποίες προ βαίνει ο Διευθυντής είναι προφανείς. Γυρνώντας στην υπόθεση που μας απασχολεί και εξετάζοντας την υπό αυτό το πρίσμα έχω την άποψη ότι η αιτιολογία πουδόθηκεδενπροχωρεί μεουσιαστικό τρόποπέρααπότις γε νικότητες. Ασφαλώς οΔιευθυντής, όπως έχειεπανειλημμένα λε χθεί, είναι σε πλεονεκτικότερη θέση να εκφέρει άποψη και να δώσει απτά στοιχεία της διαφοροποίησης μεταξύ των υποψηφίων. Ιδιαίτεραεδώπουέχει ο ίδιος την άμεσηεποπτεία. Από τοκείμενο πουπαρέθεσαδε διακρίνει κανείς με τηνκα θαρότητακαιπειστικότητα πουθαμπορούσε νααναμένεταιτον αποχρώντα λόγο της σύστασης. Ελλείπει απότην αιτιολογία το γιατί. Και τα περιστατικά ή στοιχεία εκείνα (πέραν του φακέ λου) που θα δικαιολογούσαν την προτίμηση. Η αναφορά στις υπηρεσιακές εκθέσεις δεν αναπληρώνει το κενό. Αλλωστε ως προς τις οργανωτικές και διοικητικές ικανότητες τα κύριακα θήκοντατουαιτητή,όπως είναι παραδεκτό,απότο 1987 και μετέπειτα ήταν "ο συντονισμός, οργάνωση και επίβλεψη τουκλά δου εργατικών στατιστικών". Ηεπίδικηαπόφασηστηρίχθηκε προέχοντος στησύσταση του Διευθυντή. Έτσι ηεπαρκήςαιτιολόγηση είναι πιο επιτακτική. Η 909 Νικήτας, Δ. Αγαθαγγέλοιι ν.Δημοκρατίας
(1995)προϋπόθεση αυτήδεν έχειεκπληρωθεί μεαποτέλεσμα ηαπόφα σηναχάνει το κύριο έρεισμα της. Γιαυτόκαιακυρώνεται χωρίς να παρίσταται ανάγκη να εξεταστεί οποιοσδήποτε άλλος από τους προβληθέντες λόγους. 5 Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με βάση τις διατάξεις του αρθρ. 146.4(β). Με£100 έξοδα σε βάροςτου δημοσίου. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει με£100,~ έξοδα υπέρ τον αιτητή. 910