4ΧΛΛ. 10Μαΐου, 1995 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ BOU KARAM HANNA FAYEZ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ (ΑΡ. 1), Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 255/94) Διεθνές Δίκαιο — Αλλοδαποί — Κάθε κράτος έχειδικαίωμα, ωςκυ ρίαρχο, ναμη δέχεταιαλλοδαπούς στο έδαφος τον. 5 10 15 Αλλοδαποί — Ανεπιθύμητα πρόσωπα — Κατάλογος ανεπιθύμητων προσώπων(stoplist)— Ηέκδοσητουδενπροβλέπεται απόκανένα νόμο ήκανονισμό — Η σχετική εξουσία ασκήθηκεχωρίςαρμοδιό τητα — Ηπροσβληθείσα πράξη ανυπόστατη. Προσφυγή βάσει τον Αρθρου 146 του Συντάγματος — Αντικείμενο — Ανυπόστατες πράξεις — Η προσφυγή εναντίον τους απαράδεκτη εκτός εάν εφαρμόστηκαν— Η θέση ονόματος αλλοδαπού στο stop listκρίθηκεανυπόστατη και ανεφάρμοστη στην κριθείσα περίπτω ση — Ηπροσφνγή απορρίφθηκεωςαπαράδεκτη. Μετηνπροσφυγήοαιτητής προσέβαλετηναναγραφήτου ονό ματος τουστονκατάλογο προσώπων τονγνωστόως "stoplist". Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισεότι: 20 1. Ηεπικρατούσα στο διεθνέςδίκαιον άποψη είναι ότι ένα κράτος έχει δικαίωμα,τοοποίοεκπηγάζει απότηναρχήτηςκυριαρχίας, να μη δέχεταιαλλοδαπούς στο έδαφοςτου. 933 Fayez v. Δημοκρατίας(Αρ. 1)
(1995)2. ΟύτεοπερίΑλλοδαπώνΝόμος, Κεφ.105,ούτεοιΚανονισμοίπου θεσπίστηκανκατ'εξουσιοδότησητουδενπροβλέπουναρμοδιότητα καιδιαδικασίαγιακατάρτιση καταλόγουτύπουstoplistκαι έκδο ση διοικητικής πράξηςόπως ηπροσβαλλόμενη. Ηεξουσία αυτή ασκήθηκεχωρίςαρμοδιότητα, πουναέχεινομοθετικήβάση. Ορθώνονται επομένωςκάποιαερωτήματααναφορικάμετηφύση τηςεπίδικηςπράξης.Εφόσονδενπροβλέπεταιαπότονόμοη τή ρησηκαιχρήσηκαταλόγουstoplistησχετικήαπόφασηδενπαρή γαγεέννομεςσυνέπειες, στερούμενηεκτελεστότητας. Στηνπραγματικότητα η πράξη δεν υφίσταται. Ο Ε. Σπηλιωτόπουλος "Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου"2η έκδοση
(1981)παράγρα φος 422, σελ. 382 σημειώνει ότι "απαράδεκτοςείναι ηαίτησις ακυρώσεως ασκούμενη κατά πράξεων ανυπόστατων(απόφαση Σ.Τ.Ε. 1533/72), εκτός εάνέχουν εφαρμοσθεί". ΣτηνπροκείμενηπερίπτωσητοΔικαστήριοδενέχειμαρτυρίαήάλ ληένδειξη πουναδείχνει πωςη πράξηέχειεφαρμοσθεί.Έτσιδεν μπορεί να καταστεί αντικείμενο ακυρωτικού ελέγχου. Γι' αυτόη προσφυγή,που στρέφεται κατάανυπόστατηςαπόφασης,απορρίπτεταιως απαράδεκτη. 5 10 15 20 Ηπροσφνγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Προσφυγή. 25 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων η αίτηση με την οποία έθεσαν το όνομα τουαιτητήστο stoplist. Μ. Κυπριανού, γιατον Αιτητή. 30 Μ. Τσαγγαρίδης,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ών ηαίτηση. Cur. adv. wit. 35 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Αρχίζω με τοαίτηματηςπροσφυγής όπως εί ναι διατυπωμένοσε αυτήν: "Δήλωση του δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθώνηαίτησηπουκοινοποιήθηκε στον αιτητήτην5/3/94με 40 τηνοποίαοι καθώνηαίτησηέθεσαν τοόνομα τουαιτητήστο stop list είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος." 934 4AAA 5 10 15 20 25 30 35 40 Fayez v. Δημοκρατίας(Ag. 1) Νικήτας,A. Οαιτητήςείναι Λιβάνιος. Ήλθεγιαπρώτηφοράστην Κύπρο το 1981,ενώμαινότανακόμαστηχώρατουοεμφύλιος πόλεμος. Οι αρμόδιες αρχές του επέτρεψαν να ιδρύσει την υπεράκτια εταιρεία Karamco Trading Ltd., και να παραμείνει στην Κύπρο ως διευθυντής της, αφού εξασφάλισε άδεια παραμονήςκαι ερ γασίας. Αργότερα σύστησεκαι φρόντισε να εγγράψει καιδεύτε ρηυπεράκτιαεταιρεία μετην επωνυμία Socomor Trading Ltd.Η άδεια του παρατάθηκεμέχρι 17/1/90. Το Φεβρουάριο του 1991 ο Αρχηγός της Αστυνομίας, με αφορμήδημοσιεύματατουτύπου,πληροφόρησε τουςκαθώνγια τις υποψίες της αστυνομίαςότι άλλος Λιβάνιος, ιδιοκτήτης επί σης υπεράκτιας εταιρείας και διευθυντής πωλήσεων της Karamco, ενεχόταν σευποθέσεις ναρκωτικών. Καιότι δύοφορτηγάσκάφη,ιδιοκτησίαςτουαιτητήχρησιμοποιούνταν,κατάτις ίδιες πληροφορίες, για διακίνηση ναρκωτικών. Έτσι όταν τον Απρίλιοτου 1993 οαιτητήςζήτησετηνπαράτασητηςάδειαςτου λήφθηκανκαιοι απόψεις του ΚλάδουΔίωξης Ναρκωτικών. Ουπεύθυνοςτου Κλάδουεπιβεβαίωσε τις παραπάνωπληρο φορίες. Και πρόσθεσε ότι ο αιτητής είναι γνωστός στην υπηρε σία του από το 1978 που παρακολουθούσε τις δραστηριότητες του,όπως καιάλλων υπόπτων.Σαναποτέλεσμα έγινεδυνατήη ανακάλυψημεγάλων ποσοτήτων ινδικήςκάνναβηςτο 1979 στην Αμερικήκαι το 1982 στην Ελλάδα,απότις αρμόδιες υπηρεσίες των χωρών αυτώνμε τις οποίες και συνεργάστηκαν. Δεν επιχειρήθηκε η σύλληψητουαιτητήδιότι,όπωςαναφέρει στην παραπάνω επιστολή του ημερ. 22/11/93ο επικεφαλής του ΤμήματοςΝαρκωτικώνπρος τοΛειτουργό Μετανάστευσης, δεν υπήρχαν απτά στοιχεία που θα δικαιολογούσαν την ποινική δίωξη του. Και καταλήγει με την εισήγηση "όπως για χάρητου δημοσίου συμφέροντος καιγενικά για αποφυγήδιεξαγωγής λα θρεμπορίουναρκωτικών μέσωΚύπρου,μηεγκριθεί ηαιτουμένη άδειακαι επιπρόσθετα ναθεωρηθεί ως ανεπιθύμητοπρόσωπο". Ύστερα απόαυτήτηνενημέρωση,τοαίτημαγιαανανέωσητης άδειαςαπορρίφθηκεκαιστις2/12/93ζητήθηκεαπότοναιτητήνα εγκαταλείψει τηνήσο. Είναι παραδεκτό(παράγραφος 8τηςγραπτής ένστασης) πως μετά την αναχώρηση το όνομα του περιλή φθηκε στον κατάλογο προσώπων γνωστό σαν "stop list" "γιανα του απαγορευθεί ηεπανείσοδος στην Κύπρο",(βλέπε επίσης στο διοικητικό φάκελο ερ. 64 μήνυμα αστυνομίας ημερ. 14/12/93,ερ. 66 επιστολή23/12/93 και ερ.72 επιστολή ημερ.7/3/94). 935 Νικήτας, Δ. Fayez ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1995)Το Φεβρουάριοτου 1994 άλλος δικηγόρος,που ενεργούσε τό τεγιατον αιτητή,ζήτησε απότις αρχέςναεπιτρέψουν στον αιτη τήναεπιστρέψει γιαλίγες μέρες γιανατακτοποιήσει τατης διά λυσης της εταιρείας του (τεκ. Ζ), παράκλησηπου έγινε δεκτή.Ο αιτητήςπραγματοποίησετηνεπίσκεψη τουστις5/4/94καιανεχώρήσεστις 12του ίδιουμήνα, αφούέδωσε στους νέους δικηγόρους του εντολή νακαταθέσουνκαιτηνκρινόμενηπροσφυγή. 5 Ο αιτητής συζήτησε την περίπτωση του μέσα από το συμβα τικό πλαίσιο των λόγων ακύρωσης μιας διοικητικής απόφασης γιά,λ.χ., έλλειψηέρευνας καιαιτιολογίας. Περαιτέρω αναφέρο νται παραβιάσεις συλλήβδην διαφόρων συνταγματικών διατά ξεων και διατάξεων της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Χωρίς πρέπει ναπωτην παραμικρή συγκεκριμε νοποίηση.Έχει ακόμηλεχθεί ότι ηεγγραφήτου αιτητήστο stop list είναι αδικαιολόγητη,και παράνομηκαι αποτέλεσμα παρα πληροφόρησης αναφορικάμε τις δραστηριότητες του στην Κύ προ. Ηάλλη πλευρά περιορίστηκε σε αντίκρουση, μέσα απότο φάσμα της νομολογίας, των αιτιάσεωναυτών. 10 15 20 Ηεπικρατούσαστο διεθνές δίκαιονάποψηείναι ότι ένακρά τος έχει δικαίωμα, το οποίο εκπηγάζει από την αρχή της κυ ριαρχίας, να μη δέχεται αλλοδαπούς στο έδαφος του. Ο J.G. Starke "Introduction to Internationa] Law", 10ηέκδοση 1989 ανα φέρει στη σελ. 348: 25 "Most states claim in legal theory to exclude all aliens at will, affirming that such unqualified right is an essential attribute of sovereign government Unless bound by an international treaty to the contrary, states are not subject to a duty under 30 international law to admit aliens or any duty thereunder not to expel them." Για το ίδιο θέμα ο Σπ.Βρέλλης "Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιον" στη σελ. 267 γράφει: "Ως γενικός κανόναςέχει επικρατήσει,ότι ανήκει στηναρμο διότητακάθε Κράτους νακαθορίζει ελεύθερα τατης εισόδου των αλλοδαπών στο έδαφοςτου. Ηάσκηση όμως αυτής της αρμοδιότητας δεν πρέπει να προσκρούει στο jus communicationis, που συνίσταται κυρίως στην ελεύθερη επι κοινωνία των Κρατών αλλά περιλαμβάνει κατ'επέκτασηκαι το δικαίωμα της ελευθέρας διακινήσεως των π προσώπων. Βέβαια,το Κράτος έχει τοδικαίωμανααπαγορεύειτην είσο936 35 40 4ΑΛΛ Fayez ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1) Νικήτας, Δ. δοσε ένα αλλοδαπό για λόγους ασφαλείας και τάξεως." 5 10 15 20 25 Δε θα προχωρήσω σε περαιτέρω ανάλυση γιατί με έχει προ βληματίσει έναθέμαπουομολογουμένως δεν έχεισυζητήσει ούτε καν θίξει οποιαδήποτε πλευρά. Μπορώ όμως να το εξετάσω αυτεπάγγελτα γιατί είναι θέμα δημόσιας τάξης. Ούτε ο περί Αλλοδαπών Νόμος Κεφ. 105 ούτε οι Κανονισμοί που θεσπίστη καν κατ' εξουσιοδότηση του δεν προβλέπουν αρμοδιότητα και διαδικασίαγιακατάρτισηκαταλόγουτύπουstop listκαι έκδοση διοικητικής πράξης όπως η προσβαλλόμενη. Η εξουσία αυτή ασκήθηκε χωρίς αρμοδιότητα,πουνα έχεινομοθετική βάση. Ορθώνονται επομένως κάποια ερωτήματα αναφορικά με τη φύσητης επίδικης πράξης.Έχωτην άποψηότι εφόσον δενπροβλέπεται απότο νόμο ητήρηση και χρήση καταλόγου stop list η σχετική απόφασηδεν παρήγαγε έννομες συνέπειες, στερούμενη εκτελεστότητας. Στηνπραγματικότηταβρισκόμαστε μπροστά σε κενό γιατί η πράξη δεν υφίσταται. Ο Ε. Σπηλιωτόπουλος Έγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου" 2η έκδοση
(1981)παράγραφος 422, σελ. 382 σημειώνει ότι "απαράδεκτος είναι η αίτησις ακυρώσεως ασκούμενη κατά πράξεων ανυπόστατων (απόφαση Σ.τ.Ε. 1533/72),εκτός εάν έχουν εφαρμοσθεί". Στην προκείμενη περίπτωση δεν έχω μαρτυρία ήάλλη ένδειξη που να δείχνει πως ηπράξηέχει εφαρμοσθεί. Έτσι δεν μπο ρεί νακαταστεί αντικείμενο ακυρωτικού ελέγχου. Γιαυτόηπρο σφυγή, που στρέφεται κατά ανυπόστατης απόφασης, απορρί πτεται ως απαράδεκτη.Δεν επιδικάζω έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 937