(1995)12Μαΐου, 1995 [ΠΙΚΗΣ,Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΘΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 235/94) Προσφυγή βάσει του Άρθρον 146 του Συντάγματος — Ακυρωτική απόφαση — Ενεργεί έναντι πάντων — Η μετά την ακύρωση νέα απόφαση κατ'επανεξέταση συνιστά εκτελεστήαπόφαση που παρά γειαφ'εαυτής έννομα αποτελέσματα και προσβάλλεται με προσφυ γήόπωςκαι ηπρώτη—Διαφορετική ηπερίπτωση τηςαποδοχήςδιοικητικήςπράξης που δημιουργεί κώλυμα προσβολής της. Η αιτήτριαπροσέβαλε την προαγωγήτων ενδιαφερομένων με ρών σε ΓραμματειακόΛειτουργό, ηοποίααποτελούσεεπανάληψη προηγούμενης πράξης που ακυρώθηκε συνεπεία προσφυγής, την οποία όμως δεν είχε ασκήσει η αιτήτρια. 5 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο φάσισε ότι: 15
- Η ακυρωτική απόφασηΑναθεωρητικού Δικαστηρίου επενεργεί έναντι πάντων (erga omnes) και καταργεί την πράξη,ηοποία ακυρώνεται. Νέααπόφαση, ηοποίαλαμβάνεταιγια τηνπλήρω ση του κενού, μετάαπόεπανεξέταση,συνιστά εκτελεστή απόφα ση,αφ' εαυτήςπαράγωγο εννόμων αποτελεσμάτων.Επομένως,η νέα απόφασηυπόκειταισεαναθεώρησημετάαπόαίτηση οποιου δήποτε δυσμενώς επηρεασθέντααπόαυτή. Ημηεπιλογή τηςαιτήτριας επηρέασε δυσμενώς τασυμφέροντα της,γεγονός πουτη νομιμοποιεί ναπροσβάλειτην απόφαση. 984 20 4ΑΑΛ. 5 10 Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας Η έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής συνιστά προκαταρκτική πράξη, ηοποίαδενπαράγειέννομα αποτελέσματα. Αποκτά ση μασία,εφόσον υιοθετείται απότοδιορίζον σώμα καιπροσμετρά ως στοιχείο κρίσεως, εφόσον επενεργεί στην απόφασηηοποία λαμβάνεται από την ΕΔΥ. Μετηνακύρωση τηςαπόφαση, δια νοίγεται τοπεδίογιατην επανεξέταση του θέματος καιτην προ σβολήαπόεπηρεαζόμενο πρόσωπο τηςνέας εκτελεστής πράξης, ηοποίαεκδίδεται. Μόνο η αποδοχή εκτελεστής πράξης δημιουργεί κώλυμα στην προσβολή της σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδίΛ. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση μηπροσβολής εκτελεστής πράξης μέ σα στην προθεσμία των 75 ημερών, πουπροβλέπει το Αρθρο 146.3 τουΣυντάγματος. 15 20
- Υπότοφωςτωνυπηρεσιακώνστοιχείων των υποψήφιων, ηΤμη ματικήΕπιτροπήεύλογα μπορούσε νακαταλήξει,μεβάσητακρι τήριαπουθέτειοΝόμος,ότιταενδιαφερόμεναμέρηυπερτερούσαν τηςαιτήτριας. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Paschali v.Republic
(1966)3 C.L.R. 593, 25 Tomboliv. CYTA
(1980)3C.L.R. 266, Alexandrou andOthers v.Republic
(1984)3C.L.R. 15, 30 Papaleontiou andAnother v.Republic
(1984)3C.L.R. 1929, Ζαβρός v.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 106. Προσφυγή. 35 40 Προσφυγή εναντίον της απόφασης τωνκαθ' ων η αίτηση με την οποία προήχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση του Γραμματειακού Λειτουργού. Λ. Κωνσταντίνου, γιατην Αιτήτρια. Γ. Φράγκου, Ανώτερη Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,για τους Καθ' ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. 985 Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας
(1995)ΠΙΚΗΣ, Π.: Η αιτήτρια ήταν η 351η σε σειρά αρχαιότητας από 353 υποψήφιους που η Τμηματική Επιτροπή έκρινε ότι εί χαν τα προσόντα για προαγωγή στη θέση του Γραμματειακού Λειτουργού. 5 Μετά από αξιολόγηση των υπηρεσιακών τους στοιχείων, η Τμηματική Επιτροπήκατάρτισεκατάλογο από 100 υποψήφιους (κρίθηκεότι υπερτερούσαν των υπολοίπων),οι οποίοι συστήθη καν ως οι καταλληλότεροι γιατην πλήρωση των 25 κενών θέσε ων ΓραμματειακούΛειτουργού. ΗΕ.Δ.Υ. επέλεξε25 απότους συστηθέντες, μεταξύτωνοποί ων και τα ενδιαφερόμενα μέρη, τα οποία κατείχαν αντίστοιχα τις θέσεις 5, 7 και 31 σε σειρά αρχαιότητας. Ασκήθηκαν τρεις προσφυγές εναντίον της απόφασηςαπότους ακόλουθους τρεις επιλαχόντεςυποψήφιους - τηνΑντωνία Χ"Λαζάρου(Υποθ. Αρ. 893/90 στρεφόμενη κατά 10 από τους προαχθέντες), την Ανδρούλλα Μουγιάρη (Υποθ. Αρ. 917/90στρεφόμενη εναντίον 24 από τους προαχθέντες) και τέλος από την Ελένη Κυριάκου (Υποθ. Αρ. 922/90 στρεφόμενη εναντίον των ενδιαφερομένων μερών). Οι προσφυγές συνεκδικάστηκαν. 10 15 20 Το δικαστήριο απέρριψε τις δύο πρώτες και αποδέχτηκε την τρίτηπροσφυγή.Ομοναδικόςλόγος γιατον οποίο ακυρώθηκεη προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών αφορούσε τις εμπιστευ- 25 τι,χές εκθέσεις που είχαν υποβληθεί για την αιτήτριαγια τα έτη 1987,1988και 1989. Τοδικαστήριο έκρινε ότι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας για προκατάληψη των αξιολογούντων λειτουργών εναντίον της δε διερευνήθηκαν όπως έπρεπε,γεγονός που απο στέρησε τις εμπιστευτικές εκθέσεις του κύρους τους. Η διαπί- 30 στωσηαυτήανέτρεψε τηβάσηστην οποία στηρίχτηκε ηαξιολό γηση της αιτήτριας,τόσο απότηνΤμηματικήΕπιτροπή,όσοκαι από την Ε.Δ.Υ. Ως αποτέλεσμα, ηαπόφαση ακυρώθηκε. ΗΕ.Δ.Υ. επανεξέτασε τηνπλήρωσητων τριώνθέσεων υπότο 35 φως της ακυρωτικής απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου και με βάσητο νομικό καιπραγματικόκαθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνοπουλήφθηκεηακυρωθείσααπόφαση.Αφού επελήφθητου θέματος των εμπιστευτικών εκθέσεων της επιτυχούσας αιτήτριας,ηΕ.Δ.Υ.υιοθέτησε, όπωςκαιστην πρώτηπερίπτωση,την 40 αξιολόγηση και τις συστάσεις της Τμηματικής Επιτροπής και, αφού άκουσε τις συστάσεις της Προϊσταμένης Αρχής, που τά χθηκε όπως και στην πρώτη περίπτωση υπέρ της υποψηφιότη ταςτων ενδιαφερομένων μερών,επέλεξεταενδιαφερόμενα μέρη 986 4ΑΛΛ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας Πικής, Π. ωςτουςκαταλληλότερους υποψήφιουςγιαδιορισμό καιπροέβη στην προαγωγήτους. 5 10 15 20 Η αιτήτριαπροσβάλλει την απόφασηκαι διώκει τηνακύρωσήτης,μετον ισχυρισμό ότιαυτήαποτελεί το προϊόνπεπλανη μένης εκτίμησης τωνυπηρεσιακών στοιχείων τηςαιτήτριαςσε σχέσημε τα ενδιαφερόμενα μέρη,τόσο απότηνΤμηματικήΕπι τροπή, όσο καιαπότην Ε.Δ.Υ. μεταγενέστερα. Υπερτερούσε, όπως ισχυρίστηκε, των ενδιαφερομένων μερών σεαξίακαιπροσόντα, γεγονός που παραγνωρίστηκε καιαπό ταδύο σώματα. Κυρίαρχο στοιχείο γιατην επιλογή των ενδιαφερομένων μερών αποτέλεσε η αρχαιότητα τους, παράγοντας στον οποίο, όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια, αποδόθηκε υπέρμετρη σημασία. Κατά συνέπεια, ηπροαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών είναι τρωτή, λόγωπλάνηςκαικατάχρησης εξουσίας. Κατ' αρχήν,οικαθ'ων ηαίτηση αμφισβητούν το παραδεκτό της προσφυγής, μετο αιτιολογικό ότιη αιτήτριααπεμπόλησετο συμφέρον τηςνα προσβάλει την επιλογή των ενδιαφερομένων μερών, ως αποτέλεσμα τηςπαράλειψης τηςνα προσβάλει την πρώτηαπόφασητηςΕ.Δ.Υ.Θέσητους είναι ότιηπαράλειψηαυ τήυποδηλώνει αποδοχήτηςέκθεσης τηςΤμηματικήςΕπιτροπής, η οποία δημιουργεί κώλυμα στην προσβολή μεταγενέστερης απόφασης που θεμελιώνεται σ'αυτή. 25 30 Διαφωνούμε. Η ακυρωτικήαπόφασηαναθεωρητικούδικαστη ρίουεπενεργεί έναντιπάντων(ergaomnes)καικαταργείτηνπρά ξη, ηοποία ακυρώνεται. Νέααπόφαση, ηοποία λαμβάνεται για τηνπλήρωσητουκενού,μετάαπόεπανεξέταση,συνιστάεκτελεστή απόφαση, αφ' εαυτήςπαράγωγοεννόμων αποτελεσμάτων.Επομέ νως, ηνέα απόφασηυπόκειται σε αναθεώρηση μετά από αίτηση οποιουδήποτε δυσμενώς επηρεασθέντα από αυτή. Ημη επιλογή της αιτήτριας επηρέασε δυσμενώς τασυμφέροντα της, γεγονός πουτηνομιμοποιεί ναπροσβάλει τηναπόφαση. 35 40 ΗέκθεσητηςΤμηματικήςΕπιτροπήςσυνιστάπροκαταρκτική πράξη,ηοποίαδενπαράγειέννομα αποτελέσματα. Αποκτά ση μασία,εφόσον υιοθετείται απότοδιορίζον σώμακαιπροσμετρά ως στοιχείο κρίσεως, εφόσον επενεργεί στην απόφασηηοποία λαμβάνεταιαπότηνΕ.Δ.Υ.Μετηνακύρωσητηςαπόφασης,δια νοίγεται τοπεδίογιατην επανεξέταση τουθέματοςκαιτηνπρο σβολή από επηρεαζόμενο πρόσωπο της νέαςεκτελεστήςπράξης, ηοποίαεκδίδεται. 987 Πικής, Π. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1995)Μόνο ηαποδοχήεκτελεστής πράξηςδημιουργεί κώλυμα στην προσβολή της σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση μηπροσβολής εκτελεστής πράξηςμέ σα στην προθεσμία των 75 ημερών, που προβλέπει το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος.Αποδοχή εκτελεστής πράξης συνεπάγε5 ταιτηναπεμπόληση τουδικαιώματοςγιατηνπροσβολή της,που παρέχει το Αρθρο 146.2 -(βλ. μεταξύ άλλων, Iro Paschali and The Republic of Cyprus, through 1, The Public Service Commission 2. The Minister of Finance
(1966)3 C.L.R. 593 Tomboli v. CYTA
(1980)3 C.L.R. 266· και Alexandrou and 10 Others v.Republic
(1984)3C.L.R. 15). Οκανόναςδεν επεκτεί νεται σε προκαταρκτικές πράξεις, εφόσον αυτές δεν υπόκεινται στην αποδοχήτων προσώπων που επηρεάζονται απόαυτές,ού τε παρέχεταιδικαίωμαπροσβολής τους. 15 Οι αποφάσειςτις οποίες επικαλέστηκε οδικηγόρος τωνκαθ' ων ηαίτηση για την υποστήριξη των θέσεων του Papaleontiou and Another v.Republic
(1984)3C.L.R. 1929 καιΖαβρός v. Δη μοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ. 106, δεν εισάγουν οποιοδήποτε κα νόνα συνεπαγόμενο την έμμεση απεμπόληση συμφέροντος για την προσβολή μεταγενέστερης εκτελεστής πράξης,ως εκ του λό γου της μη αμφισβήτησης προηγούμενης εκτελεστής απόφασης, έστω ακυρωθείσας τη αιτήσει τρίτου προσώπου, η οποία βασί ζεται στην ίδιαπροκαταρκτικήπράξη. 20 25 Η ουσία της διαφοράς επικεντρώνεται στα υπηρεσιακά στοι χεία των τεσσάρων υποψηφίων και, συγκεκριμένα, κατά πόσο αποκαλύπτουν πλάνη της Τμηματικής Επιτροπής στην εκτίμηση τους. Αξιολόγησητων εμπιστευτικών εκθέσεων θέτει τουςτέσσε ρις υποψήφιους, ουσιαστικά, στην ίδια μοίρα ως προς τον παρά- 30 γοντα "αξία". Η επίδοση του καθενός από αυτούς για τα πέντε χρόνια πουπροηγουντο τουκρίσιμου χρόνου γιατην αξιολόγηση τουςυπήρξε "εξαίρετη".Ωςπροςταπροηγούμενα χρόνιαυπήρχαν διακυμάνσεις στην απόδοσητους,αλλάκαισ' εκείνη την περίοδο ηαπόδοσητους ήταν,σε γενικές γραμμές, στο ίδιο επίπεδο. 35 Ταπροσόντα που επικαλείται ηαιτήτρια,ταοποία,κατά τον ισχυρισμό της, της παρέχουν προβάδισμα στον τομέα των προ σόντων (προσόντα στη δακτυλογραφία και στενογραφία), δεν προβλέπονται απότο σχέδιο υπηρεσίας καιδεν επαυξάνουνου- 40 σιωδώς ταπροσόντα της αιτήτριαςγιαεκπλήρωση τωνκαθηκό ντων της θέσης του Γραμματειακού Λειτουργού. Ως προς το τρίτο κριτήριο κρίσεως, "αρχαιότητα",ταενδια988 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας Πικής, Π. φερόμενα μέρη πλεονεκτούσαν έναντι της αιτήτριας.Είχαναρ χαιότητα έναντι της επεκτεινόμενη σε τέσσερα έτηκαι οκτώμή νες. Υπό το φως των υπηρεσιακών στοιχείων των υποψηφίων, ηΤμηματική Επιτροπήεύλογα μπορούσε νακαταλήξει, μεβάση τακριτήριαπουθέτει ονόμος,ότι ταενδιαφερόμενα μέρηυπερ τερούσαν τηςαιτήτριας. Ο άλλος ισχυρισμός της αιτήτριας ότι ηΤμηματικήΕπιτρο πή και στη συνέχεια η Ε.Δ.Υ.περιόρισαν την επιλογή τους μεταξύτων 135αρχαιοτέρωνυποψηφίωνδενέχειτεκμηριωθεί. Εί ναι γεγονός ότι οι συστηθέντες ήταν μεταξύ των 135αρχαιοτέ ρων υποψηφίων.Το γεγονός αυτό δεν αποδεικνύει ότι η επιλο γή περιορίστηκε μεταξύ μόνον εκείνων των υποψηφίων. Στην έκθεσητηςηΤμηματικήΕπιτροπήαναφέρειότι εξέτασε τα στοιχεία του συνόλου των προσοντούχων υποψηφίωνπριν καταλή ξει σε συμπεράσματακαιυποβάλει την έκθεση της. Καταλήγωότι δεν έχεικαταδειχθείλόγος πουνα δικαιολογεί την ακύρωση της επίδικης απόφασης.Ηπροσφυγήαπορρίπτεται. Η επίδικη απόφαση, σε ότι αφοράτα ενδιαφερόμενα μέρη, επικυρώνεται,βάσει τουΑρθρου 146.4(a)του Συντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται^χωρίς έξοδα. 989