clr/1996/1996_1_1005.pdf

(1)Μετηναιτηθείσατροποποίησηζητήθηκεηεισαγωγήνέουεπί­ δικουθέματοςκαινέωνδιαστάσεωνπουεπεξέτειναν τηνυφή των όσων (ος πραγματικάθέματα απασχόλησανπρωτόδικα, χωρίςναπροσδιορίζεταισυγκεκριμένο σφάλμαστηνπρωτόδι­ κηαπόφαση.

(2)Μετουςπροτεινόμενουςλόγουςέφεσηςεμφανίστηκεωςμεμπτή αφεαυτήςηέκδοσητηςαπόφασηςχωρίςναυπάρχειαιτιολογία.

(3)Η εισαγωγή νέου λόγου έφεσης αναφορικά με καθυστέρηση στην εκδίκασητης υπόθεσης,δεν αποκτούσε νόημα μέσα στο πλαίσιοτης έφεσης,αφούδενμπορούσεναοδηγήσει στην πα1005 Κωνσταντίνουν.Δημοκρατίας

(1996)ροχήπρόσφορης θεραπείας. Ηαίτησηαπορρίφθηκεχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: PanayiotisGeorgiou(Catering)Ltdv.Δημοκρατίας

(1996)3A.AA. 323, Ευσταθίουν. Αστυνομίας

(1990)2AAA.

1. 10 Έφεση. Αίτηση για τροποποίηση της ειδοποίησης έφεσης στην Πολ. Έφ. Αρ. 9175 μετηνπροσθήκητεσσάρων νέων λόγων στουςτριά­ ντα έναήδη διατυπωθέντες. 15 Αχ. Δημητριάδης και Β.Λοϊζίδου,γιατονΕφεσείοντα-αιτητή. Στ. Θεοδούλου, Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατην Εφεσίβλητη - καθ' ηςηαίτηση. 20 Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: ΤηνομόφωνηαπόφασητουΔικαστη­ ρίουθα δώσει ο Δικαστής Νικολάου. 25 ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Ο εφεσείων εξαιτείται την τροποποίησητης ειδοποίησης έφεσης μετηνπροσθήκητεσσάρωννέων λόγων στους τριάντα ένα ήδηδιατυπωθέντες. Οι προτεινόμενοι νέοι λόγοι εί­ ναι οι ακόλουθοι: "1.Η απόφασηέχει εκδοθεί κατά παράβασητου Αρθρου 3της Ευρωπαϊκής Σύμβασηςγια την Προάσπιση των Ανθρωπί­ νων Δικαιωμάτων(Σύμβαση)διότι μεταξύάλλίον ημεταχεί­ ριση που υπέστη ο Εφεσείοντας κατάτις πρώτες μέρες της 35 ζωής του,που προκάλεσαν ήκατέληξαν στις ανεπανόρθα>τεςαναπηρίεςτου,συνιστούν απάνθρωπηκαι εξευτελεστική μεταχείριση.
2. Ηαπόφασηέχει εκδοθεί κατά παράβασητου Άρθρου 6της 40 Σύμβασης, διότι πέραν των όσων αναφέρεταιστουςπροη­ γούμενους λόγους Εφέσεως,ηαγωγήχρειάστηκε χρόνοπέ­ ραν απόαυτόνπουήτανλογικός υπότις περιστάσεις. 1006 30 1 Α.Α.Δ. 5 10 Κωνσταντίνου ν.Δημοκρατίας Νικολάου, Δ.
3. Ηαπόφασηέχει εκδοθεί κατά παράβασητου Αρθρου 8της Σύμβασης καθ* ότι, μεταξύ άλλων, είχε παραβιαστείτο δι­ καίωμα της ιδιωτικής ζωήςτου Εφεσείοντα καιοι πιθανό­ τητες για την δικήτου οικογενειακή ζωήέχουν μειωθεί σημαντικά.
4. Ηαπόφαση έχει εκδοθεί κατά παράβασητου Αρθρου 2της Σύμβασης καθ' ότι, μεταξύ άλλων, τοδικαίωμα ζωής που προστατεύεται απότο Αρθρον 2 της Σύμβασηςείναιδικαίωμαγιαμιαφυσιολογικήζωήκαιη μεταχείρισηπουυπέστη ο Εφεσείονταςέθεσεσεκίνδυνοτηνζωήτουκαιτουέχει δη­ μιουργήσει μόνιμεςαναπηρίες." Η ευρεία εξουσία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου να επιτρέπει 15 τροποποίηση όπου καθίσταται αναγκαίαγια τηνορθή απονομή της δικαιοσύνης εξηγήθηκε πρόσφατααπότην πλήρη Ολομέλεια στις υποθέσεις PanayiotisGeorgiou (Catering) Ltd v. Δημοκρα­ τίας, A.E. 1516 κ.α.ημερ. 19Ιουλίου 1996 στις οποίεςκαθορίστη­ κε ησυνισταμένη προηγούμενης νομολογίας. Προϋπόθεση όμως 20 σεκάθεπερίπτωσηγιατηνάσκησητηςδιακριτικήςεξουσίας είναι οιπροτεινόμενοι λόγοι ναδύνανταιναενταχθούνστοπλαίσιοτης έφεσης. Εξετάσαμετηναίτησηυπότοφωςτουυλικού πουτησυνοδεύεικαι τα όσα ανέπτυξαν ενώπιον μαςοιευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών. Επισημαίνουμε κατ' αρχήνότι μετο ένδικο μέσοτης έφεσης ελέγχεται η ορθότητατηςεκκαλούμενης απόφασης με προ­ οπτική, όπου διαπιστώνεται σφάλμα,ναπαράσχεται πρόσφορη θεραπεία. Δεν είναιδυνατόστοστάδιοτηςέφεσης,μετους λόγους 30 που προσβάλλουν την απόφαση ναεισάγονται νέαπραγματικά επίδικαθέματα. 25 35 40 Στην προκείμενη περίπτωση εκείνο πουο εφεσείων είχεθέσει προς εξέταση πρωτόδικα ήταντο κατάπόσο τοιατρικό καιπαραϊατρικόπροσωπικό του κρατικού Γενικού Νοσοκομείου Λευ­ κωσίας, τοοποίο είχε αναλάβει τη φροντίδα και περίθοώΛ|>η του εφεσείοντα, επέδειξε τηδέουσα επιμέλεια, εκπληρώνοντας ικανο­ ποιητικά τηναποστολήτου. Τοπρωτόδικοδικαστήριοπροέβη σε καταφατικό εύρημα. Μετην έφεση ουσιαστικά σκοπείται η ανατροπήαυτούτου αποτελέσματος. Μετονέο προτεινόμενο λόγο 1 μαςφαίνεταιναεπιχειρείταιη απ' ευθείας εισαγωγή νέου επίδικου θέματος που είναι το κατά πόσο υπήρξε απάνθρωπηκαι εξευτελιστική μεταχείριση γιατίαυ1007 Νικολάου,Δ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1996)τόδεν μπορεί να είναιθέμανομικό,όπως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα,ενώ μετους λόγους 3και4 επιχει­ ρείται ηεισαγωγή νέων διαστάσεων πουεπεκτείνουν τηνυφήτων όσωνωςπραγματικάθέματααπασχόλησανπρωτόδικα. Πέραόμως από αυτό επισημαίνουμε καιότιαπόάποψηςδιατύπωσηςοιπρο- 5 τεινόμενοι λόγοι 1,3 και4δενπροσδιορίζουν συγκεκριμένο σφάλ­ μα στην πρωτόδικη απόφασηκαι ούτε αιτιολογούν όπως ορίζειη Δ.35 κ.4,αλλάεμφανίζουνωςμεμπτήαφεαυτήςτηνέκδοσητηςαπό­ φασης. Πουεξορισμού αντιστρατεύεταιτηδικαστικήδιαδικασίαη απόληξητηςοποίαςείναιηέκδοσηαπόφασης. Γιατουςλόγους που 10' εκθέσαμε δεν μπορεί ναεπιτραπείηπροσθήκητων προτεινόμενων λόγαιν 1,3και4. Ωςπροςτονπροτεινόμενο λόγο 2, πουαφοράτην ισχυριζόμενη καθυστέρηση, αυτός θαμπορούσε νααποκτήσει νόημα μέσα στο 15 πλαίσιοέφεσης μόνοεφόσονεπιτυχίασεαυτόθαμπορούσεναοδη­ γήσει στην παροχήπρόσφορης θεραπείας. Στηνπροκείμενη περί­ πτωση δεν θαμπορούσε, δεδομένουότισεό,τι αφοράτην έφεσηη επιδίωξη του εφεσείοντα, καθώς είναι αυτονόητο,είναι ηεν τέλει έκδοσηκάποιαςαπόφασηςακόμακαιμεταγενέστεραεκδοθείσαςεί- 20 τε απότο Εφετείο είτε πρωτόδικα εάν ήθελε εκδοθεί διαταγή για επανεκδίκαση,ηοποίαόμως να τον δικαιώνει στις θέσεις του επί τηςουσίας. Δεν πρόκειταιγιαπερίπτωσηόπουητυχόνκατ' έφεση απόφασηπερί αδικαιολόγητηςκαθυστέρησης θαμπορούσε να οδη­ γήσεισεευμενές γιατον εφεσείοντααποτέλεσμα σεό,τι αφοράτις 25 εγγενείς ανάγκεςτηςυπόθεσηςδηλαδή επίτηςουσίαςτης,όπωςγια παράδειγμα στην υπόθεση Ευσταθίου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ.294, όπου ηαδικαιολόγητηκαθυστέρηση στην εκδίκασητης ποινικήςυπόθεσηςτουεφεσείοντααποτέλεσε λόγογιααθώωσητου. Τοκατάπόσοτοθέμαπουθίγεταιμετονπροτεινόμενο λόγο έφεσης 30 2 θαμπορούσενααπασχολήσειάλλοαρμόδιοδικαστήριοπρωτογε­ νούςδεν είναι ανάγκηνατοαγγίξουμε. Καταλήγουμεότι δενμπο­ ρεί ναεπιτραπείη προσθήκηούτετουπροτεινόμενου λόγου2. Ηαίτησηαποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Δεδομένου ότιδενζη- 35 τούνται έξοδααπότην καθ'ης, δεν εκδίδεταιοποιαδήποτε διατα­ γή. Η αίτησηαπορρίπτεταιχωρίς έξοδα. 1008