1 ΑΛΛ. 26Σεπΐεμβοίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΚΑΛΛΗΣ,Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΤΖΕΝΝΑΡΟΠΕΡΕΛΛΑ {ΑΡ. 2)ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΝΑΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙΑΙΤΗΣΗ ΠΑ ΕΚΔΟΣΗ Δ Ι Α Τ Ά Γ Μ Α Τ Ο ς C E R T I O R A R I , Αιτητής, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗ/ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣΤΟΥ ΤΖΕΝΝΑΡΟΠΕΡΕΛΑΑ ΤΟΟΠΟΙΟ ΕΞΕΔΩΣΕΣΤΙΣ 18ΙΟΥΛΙΟΥ 1995 ΟΕΝΤΙΜΟΣΔΙΚΑΣΤΗΣΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ Κ.Μ.ΦΩΤΙΟΥ, (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9608) 5 Καταχρηστική διαδικασία—Διαδικασία έκδοσηςφυγοδίκου—Ακύρω ση εντάλματος σύλληψης από τοΑνώτατο Δικαστήριομε ένταλμα certiorari—Έναρξη νέαςδιαδικασίαςέκδοσηςενώπιονάλλου Δικα στηρίου καιέκδοσηνέονεντάλματος σύλληψης—Δεν συνιστά καταχρηστικήδιαδικασία, ηπρώτηδιαδικασίαέκδοσηςείχετερματιστείμε τηνακύρωση τουεντάλματος σύλληψης—Ακύρωση τουεκδοθέντος εντάλματος συλλήψεως από το Ανάκατο Δικαστήριο με ένταλμα certiorari. 10 Φυγόδικοι — Διαδικασίαέκδοσηςφυγοδίκου —Δεύτερηδιαδικασία έκ δοσηςενώπιονάλλον Δικαστηρίου —Δεν συνιστά κατάχρησηδιαδι κασιώντουΔικαστηρίου εφόσον ηδιαδικασία στο πρώτο τερματίζε ταιμετην ακύρωσητονεντάλματος σύλληψης. 15 ΤοΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού, εξέδωσε ένταλμαφυλάκισης του εφεσείοντα στοπλαίσιο διαδικασίαςέκδοσης του στις Ιταλικές Αρχές. Ο εφεσείων, καταχώρισε αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari προς ακύρίοσητουεντάλματος, αλλάαπορρίφθηκεαπόΔι καστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εναντίον της απόφασηςαιπής καταχώρισεέφεση. 20 Εντω μεταξύ είχε προηγηθείδιαδικασία έκδοσης τουστο Επαρ χιακόΔικαστήριο Λευκωσίας. Στοπλαίσιο εκείνης τηςδιαδικασίας, 1009 Περέλλα (AQ. 2)
(1996)είχε εκδοθεί ένταλμα συλλήψεως το οποίο εν συνεχεία ακυρώθηκε απότο Ανώτατο Δικαστήριο μεένταλμα certiorari. Ηεισήγηση του εφεσείοντα,ήτανότι ηπροηγούμενη διαδικασία έκδοσης του ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας ήταν 5 ζωντανήκαιμετάτηνακύροκτητουεντάλματοςσύλληψης τουαπότο Ανώτατο Δικαστήριο και συνεπώς η έναρξη νέας διαδικασίαςενώ πιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσούήτανκαταχρηστική και κατ* ακολουθίαν το εκδοθέν ένταλμα στο πλαίσιο της θαέπρεπενα ακυρωθεί. 10 Οι εφεσίβλητοι, εισηγήθηκαν ότι μετηνακύρωσητουεντάλματος σύλληψης πουεκδόθηκεαπότο ΕπαρχιακόΔικαστήριοΛευκωσίας, η διαδικασίασ*αυτόέπαυσενα ισχύει. 15 Αποφασίστηκε ότι: (Ι) Αφού κρίθηκε κατ' έφεση ότι το διάταγμα σύλληψης πουεξέ δωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δυνάμει του Αρθρου 8του περί Εκδόσεως ΦυγοδίκωνΝόμουτου 1970 (Ν. 20 97/70)ήτανάκυρο,ηδιαδικασίαενώπιοντουείχε τερματιστεί.
(2)Εφόσονηδιαδικασίαέκδοσηςενώπιοντου ΕπαρχιακούΔικα στηρίου Λευκωσίας είχε τερματιστεί με την ακύρωση του εντάλματοςσυλλήψεως τουεφεσείονταηέναρξηνέαςδιαδικα- 25 σίας έκδοσης εναντίον του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμε σούδενήτανκαταχρηστική. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμε έξοδα. 30 Αναφερόμενες νποθέσεις: Τζεννάρο Περέλλα(Αρ.2),
(1995)ί ΑΛΛ. 692, Διευθυντής των Φυλακών ν.ΤζεννάροΠερέλλα
(1995)ΙΑΛΛ. 217. 35 Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικα στηρίου Κύπρου (Κοΰρρης, Δ.) που δόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 40 1995 (Αίτηση Αρ. 137/95) με την οποία απορρίφθηκε αίτηση για έκδοση διατάγματοςτης φύσης certiorari για ακύρωσητου εντάλ ματος σύλληψης που εκδόθηκε στις 18 Ιουλίου, 1995 εναντίον του Αιτητή. 1010 1 Α.Α.Δ. Περέλλα (Αρ. 2) Χρ. Πουργονρίδης,γιατον Εφεσείοντα. Ε. ΛοϊΖίδου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Εφεσίβλητους. 5 Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Π:Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο Δικα στής Γ. Κωνσταντινίδης. 10 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Εφεσιβάλλεται ηαπόφασησυναδέλ φου μας με την οποίααπορρίφθηκεαίτηση προς έκδοσηδιατάγ ματος της φύσης certiorari για ακύρωση εντάλματος σύλληψης πουεκδόθηκεστις 18Ιουλίου 1995 απόΔικαστήτου Επαρχιακού 15 Δικαστηρίου ΛεμεσούδυνάμειτουΑρθρου 8
(1)(α)τουπερίΕκδό σεως ΦυγόδικωνΝόμουτου 1970 (Ν. 97/70). Προηγήθηκαν και άλλες διαδικασίες αλλά το εναρκτήριο ση μείο γιατους σκοπούς τηςπαρούσαςυπόθεσης μπορεί ναείναι η 20 έκδοση εντάλματος σύλληψης του εφεσείοντα, στις 10 Μαΐου 1994, απόΔικαστήτουΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας. Εί χεσυναφώςληφθεί εξουσιοδότηση απότονΥπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης προς έναρξη διαδικασίαςέκδοσης του στην Ιταλίαγιαέκτισηυπολοίπουποινήςφυλάκισηςκαιτοένταλμαεκ25 δόθηκε και τότε κατ' επίκληση του Αρθρου 8
(1)(α) του Νόμου. Στις 18Ιουλίου 1995,μεδιάταγματηςφύσηςcertiorari πουεξέδω σε ηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. In Re Τζεννάρο Περέλλα (Αρ.2)
(1995)1Α.ΑΑ. 692) το ένταλμα σύλληψης ακυ ρώθηκε γιατί προέκυπτεαπότο ίδιο το περιεχόμενο του πο)ςεκ30 δόθηκεχωρίς τηνπροσκόμιση αποδεικτικώνστοιχείων και,συνε πώς,χωρίς έρεισμα,απότηνάποψημαρτυρίας,πουναδικαιολο γούσε την έκδοσητου. 35 40 Ο εφεσείων, ο οποίος ήταν στο στάδιο εκείνο ελεύθερος υπό όρουςδυνάμειδιαταγήςτουΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας στο πλαίσιο των εξουσιών τουδυνάμει τουΑρθρου 9τουΝόμου, μεεπιστολή τουδικηγόρουτουπροςτο Γενικό Εισαγγελέα ζήτησε την επιστροφή του διαβατηρίουτουγιατί ήτανηπρόθεση τουνα αναχωρήσειτηνίδιαμέραγιατηΒιέννη. Όπωςανέφερε, θεωρούσε ότι μετά την ακύρωση του εντάλματος σύλληψης ήταν πλέον ελεύθερος. Είχε την ίδιαάποψηκαιο Γενικός Εισαγγελέας καιμε υφιστάμενητηναίτησηέκδοσηςπουείχευποβάλειη Ιταλίακαιτην εξουσιοδότηση που είχε εκδώσει ο Υπουργός, ζήτησε την έκδοση νέου εντάλματος συλλήψεως. Αυτήτη φορά,όμως,από Δικαστή 1011 Κωνσταντινίδης,Δ. Περέλλα (Αρ. 2)
(1996)του Επαρχιακού ΔικαστηρίουΛεμεσού. Παράλληλα,με επιστολή ημερομηνίας 19 Ιουλίου 1995, ο δικηγόρος του αιτητήπληροφο ρήθηκεπως ενώηδιαδικασίαστο ΕπαρχιακόΔικαστήριοΛευκω σίας "έπαυσε υφισταμένη" αυτή θα αποσυρόταν "εκ περισσού". Πράγματο οποίοκαι έγινεμεταγενέστερα παρά,πρέπεινασημει- 5 ώσουμε,τηνένστασητουεφεσείοντα. Ωςπροςαυτότοζήτημα,εκ κρεμεί ηΠολιτικήΈφεση
- Προσάχθηκεενώπιον Δικαστή στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λε μεσούηεξουσιοδότηση και μαρτυρία,κρίθηκε ότι συνέτρεχαν οι 10 προϋποθέσεις, εκδόθηκε ένταλμασύλληψηςκαιτην ίδιαμέρα, δη λαδή στις 18 Ιουλίου 1995, ο εφεσείων συνελήφθη στη Λεμεσό όπουβρισκόταν. Την έναρξητηςδιαδικασίας στο Επαρχιακό Δι καστήριο Λεμεσού,στις 19 Ιουλίου 1995, ακολούθησε αίτησηγια παροχή άδειας προς έκδοση διατάγματος της φύσης certiorari. 15 Αντικείμενοτηςήταντοένταλμασυλλήψεωςπουείχεεκδοθείστις 18 Ιουλίου
- Οεφεσείων είχεστο μεταξύαφεθείεκνέουελεύ θερος υπό όρους με διαταγή του ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμε σούκαιπρωτοδίκωςαναπτύχθηκανεπιχειρήματαωςπροςτιςεπι πτώσεις απόαυτήτην εξέλιξη,αλλάηέφεσηδεναναφέρεταισ'αυ- 20 τά. Χορηγήθηκε άδεια όμως τελικά η αίτηση που υποβλήθηκε απερρίφθηαφούθεωρήθηκεπωςομόνοςλόγοςγιατονοποίοεπι ζητήθηκε παρέμβασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου με προνομιακό διάταγμα,δεν ευσταθούσε. 25 Συνοψίζουμε τηνεισήγησητουεφεσείοντα,όπωςτηνεπανέλα βεκαιενώπιον μας.Έχειστηβάσητηςτηνάποψηπωςμετηνέναρ ξη τηςδιαδικασίαςέκδοσης στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού, βρέθηκεεμπλεγμένος σεδυοπαράλληλεςδιαδικασίεςπουστόχευ αν στο ίδιο αποτέλεσμα. Πρότεινε πως ηεξουσιοδότηση για την 30 έναρξητηςδιαδικασίαςέκδοσης συνιστά τρόποέναρξης"αγωγής" και πως είναι ανεπίτρεπτηησυνύπαρξηδυο εξουσιοδοτήσεων σε δυο διαφορετικά Δικαστήρια. Η διαδικασία ενώπιον του Επαρ χιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ήτανζωντανήκαι μετά την ακύ ρωσητου εντάλματος σύλληψηςαπότο Ανώτατο Δικαστήριο και 35 η έναρξη νέας διαδικασίαςστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού, πάνω στη βήση των αρχώνπουυιοθέτησε η Ολομέλειαστηνυπό θεσηΔιενθννγή%ων Φυλακώνv.In Re ΤζεννάροΠερέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ.217, ήτανκαταχρηστική. Το δε ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε στο πλαίσιο τηςπρέπει,γι' αυτότολόγο,ναακυρωθεί. 40 ΗζήτησηεντάλματοςσύλληψηςαπότοΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού απεδόθηκαι σε "αλλότριο σκοπό", ο οποίος, κατάτον ισχυρισμό του εφεσείοντα, συνίστατο στην υλοποίηση τηςπρόθε1012 1Α.Α.Δ. Περέλλα (Αρ. 2) Κωνστανηνίδηζ,Δ. σης να παρεμποδιστεί η αναχώρηση του στο εξωτερικό. Ορθά, όμως αναγνώρισε τελικά και ο εφεσείων πως,ενόψει των λόγων για τους οποίους ακυρώθηκετοένταλμασύλληψηςτης 10Μαΐου 1995, δεν υπήρχε ουσιαστικό κώλυμα για δεύτερο διάβημαπρος 5 έκδοσηνέουεντάλματοςσύλληψης,ακριβώςπροςδιασφάλισητης παρουσίαςτουγιατους σκοπούς τουΝόμου. Τογεγονός ότι,συ νεχίζει ηεισήγηση, ηδιαδικασίαστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευ κωσίας στησυνέχεια "απεσύρθη",δενδιαφοροποιεί την κατάστα ση. Η έναρξη διαδικασίαςστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού 10 ήτανκαταχρηστική από τη γένεσητης,ανεξάρτητα απότο πόσο γνήσιαήταντακίνητραστέρησετονεφεσείοντααπότοφυσικότου δικαστήκαιδεν μπορούσε νααποτελέσει νόμιμο έρεισμα γιαοτι δήποτε,ειδικάγιατην έκδοση εντάλματοςσύλληψης. 15 Η άποψητων εφεσίβλητων, τηνοποίακαιδέχθηκετοπρωτόδι κοΔικαστήριο,συνοψίζεται σταεξής: Μετηνακύρωσητουεντάλ ματος σύλληψης που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ηδιαδικασίασ'αυτό έπαυσενα ισχύει. Ηαπόσυρση τηςσε μεταγενέστερο στάδιοέγινε,όπωςάλλωστεδηλώθηκεέκτο20 τε, εκ περισσού για να είναι σαφές πως μόνο η διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού θα προωθείτο και καθηκόντως απευθύνθηκανσεΔικαστήτουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμεσού αφού ήτανστη δικαιοδοσίατου που βρισκόταν τότε ο εφεσείων. Επικαλέστηκαν ως προςαυτότο σκέλοςτις πρόνοιες τουΝόμου 25 και,επικουρικά,σειράυποθέσεων οι οποίες όμως,πρέπειναση μειώσουμε, δεν άπτονται ακριβώς του ζητήματος που εγείρεται. Εισηγήθηκαν εναλλακτικά πως και αν ίσχυε η διαδικασία στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας, δενήτανκαταχρηστικήηδεύ τερηστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσούαφούείχανκαταστήσει 30 σαφές απότην αρχήπως μόνο εκείνηθαπροωθούσαν. Πράγμα πουέτυχεκαιδικονομικήςκάλυψης μετηναπόσυρσητηςποώτης. Ούτως ήάλλως, σύμφωνα με την τελικήτους θέση, δεν είναι το προνομιακό ένταλμα της φύσης certiorari το μέσογια την κατα στολήκατάχρησης διαδικασίας. 35 Δεν μπορούμε νασυμφωνήσουμε μετην εισήγησητου εφεσείο νταπωςη εξουσιοδότηση γιατην έναρξηδιαδικασίαςέκδοσηςσυ νιστά τρόπο έγερσης"αγωγής".ΤοΑρθρο7
(1)που επικαλέστηκε, δενυποστηρίζειτέτοιαεξομοίωσηή αναλογία. Καθορίζειπως, τη40 ρουμένων των διατάξεωνπουαφορούνσταπροσωρινά εντάλμα τα σύλληψης,οι διατάξειςτου Νόμου"δεν θατυγχάνωσινεφαρ μογής αναφορικώς προς οιονδήποτε πρόσωπον ειμή δυνάμει εντολής του Υπουργού" που περιγράφεται ως "εξουσιοδότησις προς έναρξιν της διαδικασίαςτης εκδόσεως". Η εξουσιοδότηση 1013 Κωνσταντινίδης, Δ. Περέλλα (Αρ. 2)
(1996)συνιστά ουσιαστική προϋπόθεση για την ανάληψη δικαιοδοσίας είτε προς έκδοση εντάλματος σύλληψηςαπό ΕπαρχιακόΔικαστή δυνάμει του Αρθρου 8
(1)(α)είτε, για την προώθηση της διαδικα σίας εκδόσεως όταν εκδόθηκε προσωρινό ένταλμα σύλληψηςδυ νάμει του Αρθρου8
(1)(β) [βλ.άρθρο 9
(4)] αλλάδεν είναι είδος δι- 5 κονομικού μέσου έναρξης διαδικασίας, με την έννοια που της προσδίδειοεφεσείων. Όπωςκαταδεικνύεικαιηίδιαηπεριγραφή της,εξουσιοδοτεί την έναρξητηςδιαδικασίας εκδόσεως. Ταπερί τηδιαδικασία εκδόσεως καθορίζονταιστο Αρθρο9το 10 οποίο και έχει ακριβώς τον παράπτλο "Διαδικασία Εκδόσεως". ΣύμφωναμετοΑρθρο9
(1),"πανπρόσωπον,όπερήθελεσυλληφθή κατόπινεντάλματοςεκδοθέντος δυνάμειτουΑρθρου8,θέλειπροσαχθή το ταχύτερον δυνατόν (εκτός εάν προηγουμένως αφεθή ελεύθερον δυνάμει του εδαφίου
(3)του εν λόγω άρθρουενώπιον 15 δικαστού του εν τω εντάλματι οριζομένου Επαρχιακού Δικαστη ρίου (εν τω παρόντι Νόμωαναφερομένου ως "το επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον"). Δεν αναφέρεται οΝόμοςσεάλληενέργεια (π.χ.επίδοσηκάποι- 20 ου εναρκτήριου μέσουή κλήσης) πουθαδιάνοιγε τη δυνατότητα ανάληψης δικαιοδοσίας απότο Δικαστήριο. Ο Νόμοςκαθορίζει διαδικασίαsuigenerisκαιηπροσαγωγήσυλληφθέντος μεένταλμα σύλληψηςπουεκδίδεταιδυνάμειτου Αρθρου8,συνιστά όροsine qua non για την ανάληψηδικαιοδοσίας απότο Δικαστήριο. Χω- 25 ρίς συλληφθέντα κατόπιν τέτοιου εντάλματος, δεν υπάρχειπρό σωπο σεσχέσηπρος τοοποίοθαμπορούσε ναδιεξαχθείδιαδικα σίαέκδοσης. ΑλλάούτεκαιΔικαστήριο τοοποίοθαμπορούσενα θεωρηθεί ότι είναι το "επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριο" θα "υπήρχεχωρίς ένταλμα σύλληψηςδυνάμει τουΑρθρου8αφούτέ- 30 τοιοΔικαστήριο,δικαστήςτουοποίουέχειαρμοδιότηταπάνωστο θέμα,σύμφωνακαιπάλιν μετοΑρθρο9
(1),είναιτο"εντω εντάλ ματι"οριζόμενο. Από τηνάλλη,οΝόμοςαναγνωρίζειΔικαστήριο "επιληφθέν της εκδόσεως" χωρίς την ύπαρξη εξουσιοδότησης, στην περίπτωση συλληφθέντος κατόπιν προσωρινού εντάλματος 35 που εκδίδεται δυνάμει του Αρθρου8
(1)(β)που είναι καιπάλιντο "εν τω εντάλματι" οριζόμενο. Αφού, όπως κρίθηκε στην ΠολιτικήΈφεση9169, ουδέποτεεκ δόθηκε έγκυρο ένταλμα δυνάμει του Αρθρου 8 του Νόμου,αφαι- 40 ρέθηκε το υπόβαθρογια την ανάληψηδικαιοδοσίαςαπόδικαστή του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας. Διαφορετικά, θαανα γνωριζότανέννομο αποτέλεσμα απότην έκδοση τουχωρίς νασυ νυπάρχουνοιπροϋποθέσειςτουΝόμου,αφούθακτιζότανστηβά1014 1 Α.Λ.Δ. Περέλλα (Αρ. 2) Κωνσταντινίδης, Δ. σητουηπεραιτέρωπορεία. 5 10 15 20 25 Συμφωνούμε,λοιπόν,μετηνκατάληξηστηνοποίαάχθηκεοσυ νάδελφος μαςπου εκδίκασε την υπόθεση σε πρώτο βαθμόπωςη διαδικασίαστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας τερματίστηκε με την έκδοσητης απόφασηςστην Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9169- Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίαςβρισκότανπλέον στην ίδιαθέ ση με κάθε άλλο ΕπαρχιακόΔικαστήριο στη Δημοκρατία. Και εφόσον ηακύρωση του εντάλματος σύλληψης, ως εκ του λόγου πουοδήγησε σ'αυτή,δεναποτελούσε κώλυμαγιατην έκδοσηνέου, αυτό δεν θα μπορούσε να εκδοθεί παρά δυνάμει των διατάξεων του Νόμου,ειδικά του Αρθρου 8
(1)(α) το οποίο διέπει την περί πτωση. ΑπόΔικαστήδηλαδήτουΕπαρχιακούΔικαστηρίου"εντη δικαιοδοσίατουοποίουευρίσκεται ήπιστεύεται ότι ευρίσκεται το ως άνωπρόσωπον", εννοείται κατάτο χρόνο εκείνο. Ο εφεσείων βρισκόταν τότε στη Λεμεσόκαι το αίτημαγια την έκδοση εντάλ ματοςσυλλήψεωςορθάαπευθύνθηκεπροςΔικαστή τουΕπαρχια κούΔικαστηρίου Λεμεσού,στο οποίοκαιπροσάχθηκεη εξουσιο δότησητουΥπουργού γιαέναρξηδιαδικασίαςεκδόσεως. Τογεγονός ότι προηγουμένως παρουσιάστηκε εξουσιοδότηση στο Επαρ χιακόΔικαστήριο Λευκωσίας, δενμπορούσε παράναήτανηαπλή συνέπεια τουότι ο εφεσείων βρισκόταν ήπιστευόταν ότι βρισκό ταν τότεστηδικαιοδοσίατου. Η σημασίατουοποίουκαιχάθηκε μετηνακύρωσητουεντάλματοςκαιτημετακίνησητου εφεσείοντα στηδικαιοδοσίατου ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμεσού. Αυτάείναιεναρμονισμένα καιπροςτον ίδιοτοσκοπότηςδια δικασίαςεκδόσεως.Δενείναιτοαντικείμενοτηςηέγκρισηήαπόρ ριψηκάποιουιδιαίτερουήειδικού εναρκτήριου μέσου. Ούτεκαν 30 αυτήκαθ'εαυτήνηέκδοση ήηάρνησηέκδοσης διατάγματος εκδό σεως. Αυτήτην αρμοδιότητατηνέχειο Υπουργός, όπωςδιαλαμ βάνειτοΑρθρο 11τουΝόμου. Αντικείμενοτηςείναι,ακριβώς,το κατάπόσο τοπρόσωπο στο οποίο αφοράθαπροφυλακιστεί "μέ χρις ουχωρήση ηέκδοσις" ήθα"αφεθήελεύθερον", όπως αναφέ35 ρεται στο Αρθρο9
(5). 40 Ηδιαπίστωσηπωςκατάτοχρόνοτηςέκδοσης τουεντάλματος σύλληψης απ£ Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δεν υπήρχε παράλληλη διαδικασία εκκρεμούσα ή ζωντανή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εξαφανίζει την προϋπόθεση πάνωστην οποίαστηρίχτηκε ηεπιχειρηματολογία γιακατάχρηση τηςδικαστικήςδιαδικασίας. Η έφεση,επομένως,πρέπεινααπορ ριφθεί. Ηενασχόληση με οποιοδήποτεάλλο θέμα θασυνιστούσε εντελώς ακαδημαϊκόεγχείρημα το οποίο και δεν είναι ορθό να 1015 Κωνσταντινίδης, Δ. Περέλλα (Αρ. 2)
(1996)αναλάβουμε. Ηέφεση απορρίπτεται με έξοδα. Ηέφεση απορρίπτεταιμε έξοδα. 1016