(1996} 6Φεβρουαρίου, 1996 ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΤΑΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΓΓΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στές] ΜΑΡΙΑ ΚΚΟΥΦΟΥ, Εφεσείονσα - Καθ'ης ηαίτηση, ν. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΚΟΥΦΟΥ, Εφεσίβλητου-Αιτητή. (ΕφεσηΑρ.55) Δικαιοδοσία Οικογενειακού Δικαστηρίου — Αίτηση φύλαξης ανηλίκου από τοναιτητή ήλήψηάλλουπρόσφορου μέτρου— ΟικογενειακόΔικαστήριο, έχειεξουσία να αναθέσει τηφύλαξητου σετρίτοπρόσωπο κατ' Αρθρο 18
(1)του περί ΣχέσεωνΓανέίον και ΤέκνωνΝόμου τον 1990Ν. 216/90. 5 Γονικήμέριμνα — Διάταγμα καθορισμούτηςδιαμονήςτονανηλίκου, δεν συνεπάγεται αφαίρεση της γονικι)ςμέριμνας. Απόδειξη — Απόδειξη γεγονότωνενόρκου δηλώσε(ος νποστηρίζουσας 10 αίτηση, γίνεται μεαποδεκτήμαρτυρίαεφόσον αμφισβητούνται μετην ένσταση. Το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας, κατόπιν αίτησης exparte του εφεσίβλητου -αιτητή,εξέδωσε προσωρινό διάταγμαμε το 15 οποίοκαθόρισε σαντόποδιαμονήςτηςανήλικηςθυγατέραςτωνδια δίκων,το σπίτι του αδελφούτουκαιτο όρισε για αναθεώρηση στις 8.11.1994,ημερομηνίακατάτηνοποίαη εφεσείουσα -καθ'ηςη αίτηση δενεμφανίστηκε μεαποτέλεσμανακαταστείαπόλυτο. 20 Η εφεσείουσα - καθ'ηςηαίτησηκαταχώρισεαίτησηακύρΐασηςτου διατάγματος,πουαπορρίφθηκεαπότοΔικαστήριο,τοοποίοαποφά σισε ότι είχε δικαιοδοσία να επιληφθεί της αίτησης και ακυρώσει ή τροποποιήσειτοδιάταγμαμόνομεβάση τηΔ.48 θ.8
(4)των Θεσμών τηςΠολιτικήςΔικονομίας παρ'όλον ότιη αίτησηδενείχε βασιστεί σ' 25 αιπήν. Επίσης,αποφάσισεότιηεφεσείουσα - καθ' ηςηαίτηση,αιτή104 1 Α.Α.Δ. Κκούφου ν. Κκούφου τρίαστηναίτησηακύρωσηςτουδιατάγματος,παρέλειψενααποδείξει ταγεγονότα της ένορκης δήλωσης της προς υποστήριξη τηςαίτησης, ταοποίαείχαναμφισβητηθείμετηνένσταση. 5 Μεέφεσητης,ηεφεσείουσα -καθ'ηςηαίτηση,αμφισβήτησετηδι καιοδοσίατουΔικαστηρίου ναεκδώσει τοδιάταγμακαιπρότεινε ότι λανθασμένα το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η εφεσείουσα όφειλε να αποδείξει τους ισχυρισμούς της,όπως τους διατύπωσεστην ένορκη δήλωσητης,γιαυποστήριξητηςαίτησηςπαραμερισμού. 10 Αποφασίστηκεότι: 15
(1)Το Δικαστήριο είχεεξουσία βάσει του Αρθρου 18
(1)τουπερί Σχέσεων Γονέων καιΤέκνων Νόμουτου 1990 Ν. 216/90ναεκδώσει διάταγμα καθορισμούπροσωρινής διαμονήςτης ανήλι κης,έστωκαιαντομέτροδενεζητείτοειδικά.
(2)Ο καθορισμός προσωρινής διαμονήςανηλίκου,δενσυνεπάγε ταιαφαίρεσητηςγονικήςμέριμνας. 20
(3)Ηεφεσείουσα-καθ* ης η αίτηση είχε υποχρέωση να αποδείξει τους ισχυρισμούς της, εφόσον είχαν αμφισβητηθεί με την έν σταση. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 25 Αναφερόμενηυπόθεση: Louis Vuitton ν. ΔέρμοσακΑτό καιΆλλης
(1992)1 Α.ΑΛ. 1453. 30 35 40 Έφεση. Έφεση απότην καθ' ής ηαίτηση κατά της διαταγήςτου Οικο γενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (?. Κ. ΚαρατσήΔ. Οικ. Δικα στηρίου) που δόθηκε στις 13.4.1995 (Αίτηση Διαζυγίου Αρ. ΓΜΠ3/93), με την οποία απορρίφθηκεη αίτηση της εφεσείουσας για την ακύρωσητου προσωρινού διατάγματοςμετο οποίο καθο ρίστηκε σαν τόπος διαμονήςτης ανήλικης κόρης των διαδίκων το σπίτι του αδελφούτου εφεσίβλητου. Ε. Βραχίμη, για την Εφεσείουσα. Κ. Καλλής, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv. wit. 105 Κκούφουν. Κκούφου
(1996)ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΤΑΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ηπαρούσαέφεσηστρέφεται κατά της απόφασηςΔικαστή τουΟι κογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 13.4.95,με τηνοποία απέρριψε αίτησητης εφεσείουσας ημερ.9.12.1994μετηνοποίαζη τούσεακύρωσηδιατάγματοςτουιδίουΔικαστηρίου. 5 Το διάταγμααυτόεκδόθηκεex pane μετάαπόαίτησητουεφε σίβλητου στις27.10.1994. Μετηναίτησηεκείνηο εφεσίβλητος σύ ζυγος της εφεσείουσας ζητούσε προσωρινό διάταγμαμε το οποίο νααναθέτειστον ίδιοτηφύλαξητηςανήλικηςκόρηςτωνδιαδίκων μέχρι την αποπεράτωσητης κυρίως αίτησης ή οποιοδήποτε άλλο πρόσφορομέτρο. ΤοΔικαστήριο μεβάσητηναίτησηεξέδωσεπρο σωρινόδιάταγμαμετοοποίοκαθόρισεσαντόποδιαμονήςτηςανη λίκου το σπίτι τουαδελφούτου εφεσίβλητου καιόρισετο διάταγ μα για αναθεώρησηστις 8.11.1994γιανα επιδοθεί στην εφεσείου σα. Την 8.11.1994 μετάτηνπροσωπική επίδοση του διατάγματος και της αίτησης στην εφεσείουσα και αφούηεφεσείουσα κλήθηκε και δεν εμφανίσθηκε και ούτε καταχώρισε οποιαδήποτε ένσταση, τοΔικαστήριοαποφάσισεόπωςτοδιάταγμαγίνειαπόλυτο. 10 15 20 Το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας μετά από ακρόαση απόρριψετηναίτησητης εφεσείουσας ημερ.9.12.90γιαπαραμερι σμό τουδιατάγματος. ΣτηναπόφασητουοΔικαστής ασχολήθηκε με τα θέματατα οποία είχαν εγερθείενώπιον τουκαιβάσισε την απόφασητουστους ακόλουθους λόγους: 25 (α)ΤοΔικαστήριο είχεδικαιοδοσίαναεκδώσει το διάταγματο οποίοκαθόριζεαπλώςτηνπροσωρινήδιαμονήτηςανήλικης και δεν αφαιρούσε την γονική μέριμνα ούτε αφορούσε τον διορισμό επιτρόπου. 30 (β)Το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να ακυρώσει ή να τροπο ποιήσει το διάταγματου μόνο μεβάσητην Δ.48 θ.8
(4)στην οποίαόμως δεν είχεβασιστεί ηαίτησητης εφεσείουσας. 35 (γ)Ταγεγονόταταοποίαηεφεσείουσα επικαλέσθηκεστηνένορ κηδήλωσητης για υποστήριξη της αίτησης τηςαμφισβητή θηκαν από τον εφεσίβλητο στην ένορκο δήλωση του και η εφεσείουσα παρέλειψε νατααποδείξειμεμαρτυρίαόπωςεί χευποχρέωση. Οι λόγοι τηςπαρούσαςέφεσης προσβάλλουν βασικάτο υπόβα θροτηςπιοπάνωαπόφασηςκαιείναισυνεπτυγμένα οιακόλουθοι: 106 40 1 Α.Α.Α. Κκούφου v. Κκούφου Χοτζητσογγάρης, Δ.
(1)Το Δικαστήριο λανθασμένααποφάσισεότι είχε δικαιοδοσία να εκδώσει διάταγμαγια θεραπείαπου δεν περιλαμβάνετο στην αίτησητουεφεσίβλητου ημερ.27.10.94. 5
(2)ΤοΔικαστήριο λανθασμένααποφάσισεότιηαίτησητηςεφε σείουσας ημερ. 9.12.1994 έπρεπε να είχε βασιστεί στη Δ.48 θ.8
(4). Ενπάσηπεριπτώσειηπαράλειψηαναφοράςστηνπιο πάνωπάνωδιαταγήκακώςεκρίθηότι οδηγούσε την αίτηση σε αποτυχία. 10 15
(3)Το Δικαστήριο λανθασμένα αποφάσισε ότι η εφεσείουσα όφειλε να αποδείξει τους ισχυρισμούς της στην ένορκηδή λωσητηςαφούόπως ισχυρίζεται δενυπήρχε έγκυρη ένστα σηεκ μέρους τουεφεσίβλητου μετηνοποίανααμφιοβητούντον οι ισχυρισμοί τηςγιατον λόγο ότι ηένσταση που κα ταχωρήθηκε αναφέρετο σε αίτηση ημερ. 19.12.1994 αντί 9.12.1994ωςήτοηημερομηνίατηςαίτησηςτης εφεσείουσας. Τους λόγους αυτούςανέπτυξε εκτεταμένα στην αγόρευση ενώ20 πιό μαςηδικηγόροςτης εφεσείουσας. Σαν πρώτοθέμαθεωρούμε ορθόναεξετάσουμε τοθέματηςδι καιοδοσίας. 25 Είναι φανερόότι στην αίτησητουημερ.27.10.1994ο εφεσίβλη τος ζητούσε απότοΔικαστήριο εκτός απότην ανάθεσητηςφύλαξης της ανηλίκου στον ίδιο και οποιοδήποτε άλλο πρόσφορο μέ τρο. ΟΝόμος216/90 οοποίοςδιέπειτοθέμαπρονοεί ταακόλου θαστο Αρθρο18
(1). 30 35 40 "18.-
(1)Αν ο πατέραςήη μητέρα παραβαίνουν τα καθήκοντα πουτους επιβάλλει τολειτούργημα τους γιατην επιμέλεια του προσώπου του τέκνου ήτηδιοίκηση της περιουσίας του,ήαν ασκούν το λειτούργημα αυτόκαταχρηστικάή δεν είναι σεθέση ναανταποκριθοΰνσ' αυτό,το Δικαστήριο, εφοσο τοζητήσει ο άλλος γονέαςήο Διευθυντής, μπορεί ναδιατάξειοποιοδήποτε *πρόσφορο μέτρο." ΤοΔικαστήριοαποφάσισεμεβάσηταενώπιοντουδεδομέναότι το πιο πρόσφορο μέτρο πουενδείκνυτο υπότις περιστάσειςήταν μόνο οκαθορισμόςτηςπροσωρινής διαμονήςτηςανήλικης. ΤοΔικαστήριο είχεεξουσίαβάσειτουνόμουναεκδώσει τοπιο πάνωδιάταγμα. ΑναφοράγίνεταικαιστημελέτητουΒασίληΑντ. 107 Χατζητσαγγάρης, Δ. Κκούφου ν. Κκούφου
(1996)Βαθρακοκοίλη, Εφέτη,ΤΟ ΝΕΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, έκ δοση 1990, σελίς 640: Πρόσφοραμέτρα: Τοδικαστήριοπριναπότηναφαίρεσητης άσκησης τηςγονικής μέριμνας μπορείναδιατάξειοποιοδήποτε 5 πρόσφορο μέτρο,όπωςτηνυποχρέωσητουγονέαήτων γονέων να ζητούν τη συμβουλήκάποιουτρίτου πριν προβούν σε ορι σμένεςενέργειεςήναανακοινώνουνσεκάποιοτρίτοτιςμελλο ντικές ενέργειεςτουςήναζητούντηνάδειατουδικαστηρίου. Η παράβασητων υποχρείίκτεωναυτώνδενσυνεπάγεταιακυρότη- 10 τα των πράξεων που ενεργούνται, μπορεί όμως να αποτελέσει λόγοαφαίρεσηςτηςγονικήςμέριμναςγιατονπαραβάτηγονέα." Το γεγονός ότι δενζητήθηκεειδικάαυτότο μέτρο δενπεριορί ζει το Δικαστήριο στην δικαιοδοσία του αυτή ιδιαίτερα αφού με 15 τηναίτηση εζητείτο οποιοδήποτεπρόσφορο μέτρο. Στοσημείοαυτόαναφερόμαστεκαιστην απόφασητου Ανωτά του Δικαστηρίου στην αίτησηΑρ. 184/94για έκδοση διατάγματος Prohibition που αφοράτην παρούσαυπόθεση και με την οποίαη 20 εφεσείουσα σαναιτήτριαήγειρε το ίδιοθέμαδικαιοδοσίαςτουΟι κογενειακού Δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιοπάνωαίτησηαποφάσισεότι το Οικογενειακό Δικαστήριο δεν είχευπερβεί την εξουσία του με 25 την έκδοση τουυπό εξέτασηδιατάγματος. Ηδικηγόροςτης εφεσείουσας επίμοναεισηγήθηκε ότιοκαθορι σμός τηςπροσωρινής διαμονήςτης ανηλίκου συνεπάγετοαφαίρε σητηςγονικής μέριμνας,εξουσία πουδενπαρείχετοστοπρωτόδι- 30 κο δικαστήριο μεβάσητηνενώπιον τουαίτηση. Δε θεωρούμε ορθήτηνομικήθέση τηςδικηγόρουτης εφεσείου σας. Αντίθετα θεωρούμε ότι τοδιάταγμαπουεκδόθηκεδεναφαί ρεσετηγονική μέριμνα καιδεν την επηρεάζει. Απλά το Δικαστή- 35 ριοκαθόρισεπροσωρινάποόσφοραμέτρα. Τώρα θα επιληφθούμε του άλλου λόγου έφεσης ότι δηλαδή η εφεσείουσα δεν είχε υποχρέωση να αποδείξει τους ισχυρισμούς που είχεπροβάλει στην ένορκηδήλωση της. Τοεπιχείρηματηςδι- 40 κηγόρου της εφεσείουσας ότι δενυπήρχεέγκυρη ένσταση που αμ φισβητούσε τους ισχυρισμούς τηςείναι ανεδαφικό. Είναιφανερό ότι ηλανθασμένηαναφορά στηνημερομηνία τηςαίτησης οφείλετο σε αβλεψία,η οποία όπως φαίνεταιαπότην εξέλιξητηςδιαδικα108 1Α.Α.Δ. 5 10 15 Κκούφουν.Κκούφου Χοτξητσογγόρης,Α σίας δεν προκάλεσεζημιά στην άλληπλευρά. Ηακρόασηέγινεχω ρίς να αναφερθεί τέτοιο θέμα και ο δικηγόρος του εφεσίβλητου ακούστηκεεπίτης ένστασης του. Στηνένορκηδήλωση τηςπουσυ νοδεύει τηναίτησηυπάρχουνισχυρισμοί πουαμφισβητούνται από την πλευρά του εφεσίβλητου. Η εφεσείουσα είχε υποχρέωση να τους αποδείξει. Καιαυτόςολόγος τηςέφεσης απορρίπτεται. Σχε τική είναι η υπόθεση Louis Vuitton ν. Λέρμοσακ Λτδ και Αλλης
(1992)1Α.Α.Δ. 1453. Αναφορικά με το διαδικαστικό θέμαπου εγείρεται με τον άλλο λόγο έφεσης δηλαδήτηνπαράλειψηαναφοράς απότην εφεσείουσα στη Δ.48 θ.8
(4)στην αίτηση της, ενόψει της κατάληξης μας στους πιο πάνωδύολόγουςπουάπτονταιτηςουσίαςτηςέφεσηςκαιλαμ βάνοντας υπόψη την ελαστικότητα που έχει διαμορφωθεί με την τροποποίησητης Δ. 64 δεθεωρούμε αναγκαίο να επεκταθούμεκαι στο θέμα αυτό. Η έφεση απορρίπτεται μεέξοδα. 20 Η έφεση απορρίπτεται έξοδα. 109 με