← Κύπρος

clr/1996/1996_1_1048.pdf

(1996)30Σεπτεμβρίου,1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΤΑΣΗ, Εφεσείων, ν. ΑΝΔΡΕΑ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΠΑΠΑΣΑΒΒΑ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΕφεσηΑρ. 9478) Έφεση— Λόγοι έφεσης— Έφεσηεναντίοναπόφασης για έξωση θέσμιον ενοικιαστή—Λόγος έξωσης,πρέπει νααναφέρεταιστιςέγγραφες προτάσεις τον αιτητή σαν ανεξάρτητος και αυτοτελήςλόγοςανάκτη­ σης της κατοχής τουμισθίου. 5 Αποφάσεις και διατάγματα — Σύνταξη διχαστικών αποφάσεων — Αντενδείκνυται αχρείαστη αναφορά στη νομολογίαμε παραπομπές σεόλες τις αποφάσεις επί τονιδίου θέματοςκαιδιαδοχικήπαράθεση αποσπασμάτωντους, δενβοηθάστηνκαθαρότητα τον δικαστικού λό­ γου και κατ' επέκταση τηςίδιαςτηςαπόφασης. ]ο Ηέφεσητουεφεσείοντα-καθ'ουηαίτηση,περιορίστηκε τελικά σ' έναμόνολόγο. Κατάπόσοηαίτησηεναντίοντουγιαέξωσηαπόυπο­ στατικόθεσμίας ενοικίασης στην Πάφοστηριζότανκαιστο λόγο της ιδιοχρησίας. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,είχε δεχθεί ότι οι εφεσίβλη- 15 τοι -αιτητές,απαιτούσανλογικά το υποστατικό γιανα το μετατρέψοτινκαιχρησιμοποιήσουν οι ίδιοι σανκαφετηρία. ΗαπόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίουήτανμακροσκελήςκαι μεπαράθεσηπληθ(όραςαυθεντιών. 20 Ο εφεσείων - καθ' ουηαίτησηεφεσίβαλε τηναπόφαση: Αποφασίστηκε ότι: 25
(1)Ηιδιοχρησία είχε τεθεί με καθαρότηταως λόγος έξωσης στην αίτησητων εφεσίβλητων - αιτητώνκαισυνεπώς ορθάτο πρω1048 1Α.Α.Δ. Στασή ν.Παπασάββακ.ά. τόδικοΔικαστήριο έκαμεευρήματακαιαποφάσισεσχετικά με αυτήσανλόγο έξωσης. 5 10
(2)Αντενδείκνυται ηυπέρμετρη και αχρείαστη αναφοράστηνομολογία με παραπομπές σε όλες τις αποφάσειςεπί του ιδίου θέματος, με διαδοχική παράθεση αποσπασμάτων τους που ακολουθείται από κρίσεις μερικών γραμμών διότι δε βοηθά στην καθαρότητακαιακρίβειατουδικαστικούλόγουκαικατ* επέκταση της ίδιας της απόφασης,αρετές που πρέπει νατην χαρακτηρίζουν. Η έφεση και η αντέφεση απορρίπτο­ νταιχωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 15 Αναφερόμενη υπόθεση: Regina v.SheffieldStipendiaryMagistrate, ExparteStephens, The Times LawReport 16.3.1992. 20 Έφεση. 25 Έφεση από τον καθ' ου η αίτηση κατά της απόφασηςτου Δι­ καστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού -Πάφου(Αγρότης,Πρ. Δικ. Ελ. Εν.)που δόθηκεστις 25.5.95(AQ.Αιτ. 53/91)μετηνοποία εκδόθηκε διάταγμαέξωσης του. Κ. Δημητριάδης, για τον Εφεσείοντα -Καθ' ου ηαίτηση. 30 Αψ. Θεοδούλου και Π. Αθηνοδώρου (κα), για τους Εφεσίβλητους - Αιτητές. Cur. adv. vuit. 35 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την ομόφωνη απόφασητου Δικαστηρίου έδωσε ο Δικαστής Σ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Δεν θακαλέσουμε τονκ.Θεοδούλου νααγορεύ­ σει. 40 Ο εφεσείων ήτανγια χρόνια θέσμιος ενοικιαστής υποστατικού στην Πάφο,το οποίο χρησιμοποιούσε ως επαγγελματικήστέγηγια τις κτηματομεσιτικές του δραστηριότητες. Οι εφεσίβλητοι με αίτη­ ση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων ζήτησαν την έξωση του ενοικιαστή τους. Τοδικαστήριοαυτόδενδέχθηκε,ύστερααπόμα1049 Νικήτας, Δ. Στασήν.Παπασάββα χ.ά.
(1996)κρά ανάλυση της μαρτυρίας,ότι τοκατάστημααπαιτείταιλογικά από τους ιδιοκτήτες του για ουσιαστικές και ριζικές αλλαγές, όπως προβλέπει το Αρθρο 11
(1)(η)(ιι0 των περί Ενοικιοστασίου Νόμων. Ας σημειωθεί ότιγιατοσκοπόαυτόοι ιδιοκτήτεςέδωσαν γραπτήπροειδοποίηση,τεσσάρων τουλάχιστον μηνών,ναεκκενώ- 5 σει το μίσθιο (τεκμ. 9),όπωςορίζουν οι διατάξειςπουμόλιςανα­ φέραμε. Το πρωτόδικο δικαστήριο προχώρησε, ωστόσο, στην έκδοση διατάγματοςέξωσηςγιαάλλολόγο,γιατονοποίοκάμνειπρόβλε- 10 ψητοΑρθρο 11
(1)(ζ),ότιήτανλογικήηαπαίτησητου εφεσίβλητου να ζητήσει το κατάστημαγιαιδιοχρησία. Συγκεκριμένα είχανεκ­ πονήσει σχέδιαγιατημετατροπήτουμισθίου,μεάλλαπαρακείμε­ να καταστήματαστην ίδια οικοδομή,των οποίων ανέκτησαν την κατοχή,σε καφετερία. Συγχρόνως το πρωτόδικοδικαστήριο επι- 15 δίκασεπροςόφελος τουενοικιαστήποσό£2.880πουείναιτοανώ­ τατο όριο της αποζημίωσης του Αρθρου 12 του Νόμου σε περί­ πτωση έξωσηςαπόκατάστημαγια ιδιοχρησιμοποίηση. Οδικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλεότι,παρόλοπουο φάκε- 20 λος τηςυπόθεσης είναισχετικάογκώδης,η απόφαση μακροσκελής (51σελίδες),όπωςκαιη ειδοποίησηέφεσης,τοπραγματικόκαιμο­ ναδικόσημείοπάνωστο οποίο μπορεί ναευσταθήσει ήόχι η έφε­ ση,είναικατάπόσοολόγοςγιατονοποίοδιατάχθηκεη έξωσηπε­ ριλήφθηκε στις έγγραφες προτάσεις των εφεσίβλητων ως ανεξάρ- 25 τητος και αυτοτελής λόγος ανάκτησης κατοχής του μισθίου από αυτούς. Θα συμφωνήσουμε πως ανπράγματιτέτοιος λόγος δεν υπήρχεστο δικογράφηματωναιτητών,ηέφεσηπρέπειναπετύχει. Χωρίςαυτότουπόστρωμαηθεραπείαπουδόθηκεκαταντάχιμαι­ ρική. Οκ.ΔημητριάδηςυπέβαλεότιαπότηνπαράγραφοΒτηςαί- 30 τησης σεσυνδυασμό μετοτεκμ.9δενπροκύπτειηπροβολή λόγου έξωσηςγιαιδιοχρησιμοποίηση σύμφωναμετοΑρθρο 11
(1)(ζ)που - αποτελεί, επαναλαμβάνουμε, χωριστή αιτίαέξωσης από ενοικιοστασιακόακίνητο. 35 Εξετάσαμε με προσοχή το επιχείρημα,αλλάδεν συμμεριζόμα­ στε την άποψηπου εκφράστηκε. Από προσεκτική ανάγνωσητης παραγράφου Β της αίτησης είναι φανερό -και υπογραμμίζουμε παρακάτωτηνκρίσιμη φράση-πωςηιδιοχρησίαέχει,μεκαθαρό­ τητα,τεθεί ως λόγος έξωσης: "Β. Οι Αιτητές ζητούν την ανάκτησητης κατοχήςτουγρα­ φείουτοοποίοσήμερακατέχειοΚαθ'ουηαίτησηκαιτοοποίο αποτελεί μέρος του πιο πάνω ακινήτου με αρ. εγγραφής 1050 40 1Α.Α.Λ. 5 Στασήν. Παπασάββα κ.ά. Νικήτας, Δ. 3889/18.2.88γιατίαυτόαπαιτείταιλογικάαπότουςΑιτητές/Ιδιοκτήτεςγιαναπροβούνσεουσιαστικές καιριζικέςαλλαγές που συνεπάγονταιτηνριζικήκαιολικήμετατροπήαυτούμαζίμετα δύο καταστήματα,για σκοπούς αξιοποίησης ολόκληρου του ακινήτου, με βάσει τις πρόνοιες του Αρθρου 11
(1)(η)(ιιι) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83 μέχρι 138/91 και για δική τουςχρήσηβάσει τουΆρθρου 11
(1)(ζ)." Τονίζουμε πως είναι παραδεκτό ότι σε περίπτωση που αυτό το 10 επιχείρηματουεφεσείοντα δενγίνει αποδεκτό,υπάρχειικανοποι­ ητική μαρτυρία στην υπόθεση που μπορούσε να θεμελιώσει την ιδιοχρησία. Προτού τελειώσουμε αισθανόμαστε την ανάγκηνα προβούμε 15 σε ένασύντομο σχόλιο πουαφοράτομέγεθος τηςαπόφασης. Δεν πρέπει όμως μεκανένατρόπονα εκληφθεί πως θέτουμε κανόνες για τη συγγραφή των αποφάσεων. Όμως εδώ παρατηρείται μια υπέρμετρηκαιεν πολλοίς αχρείαστηαναφοράστηνομολογία. Η παραπομπήσεόλεςτιςαποφάσειςεπίτουίδιουθέματοςκαιη δια20 δοχική παράθεσηαποσπασμάτωναποφάσεων, που ακολουθείται απόκρίσεις μερικώνγραμμών,δενβοηθάτηνκαθαρότητακαιτην ακρίβεια του δικαστικού λόγου και κατ' επέκταση της ίδιας της απόφασης,αρετέςπουπρέπεινατηνχαρακτηρίζουν. 25 30 Γιατις παρατηρήσειςμαςαυτέςέχουμε υπόψηκαιτηναπόφα­ ση Regina v. Sheffield Stipendiary Magistrate, Ex parte Stephens,TheTimes Law Report 16/3/92: "... the excessiveciting of caseswhich were merely examples of the manner in which the principles had been exercised on the facts of particular casesdidnothingtofurther thecourse ofjustice andshould bediscouraged." Η έφεσηκαι ηαντέφεση (πουαποσύρθηκε)απορρίπτονται. Ο 35 κ.Θεοδούλου,που ερωτάταισχετικά,δεν απαιτεί έξοδα. Δικαστήριο: Δεν εκδίδεταιδιάταγμαγιαέξοδα. 40 Η έφεση και η αντέφεση αποορίπτονται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. 1051

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.