(1996)4Οκτω^ίου, 1996 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙΑΠΟΝΟΜΗΣΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΓΓΗΣΗTOY SAMIRTANIOSΥΑΖΒΕΚ Ο ΟΠΟΙΟΣΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗΜΕ ΑΡ. 11670/96 ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, ΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗΑΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΝΑΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑ CERTIORARI ΚΑΙ MANDAMUS, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΔΟΘΗΚΕΤΗΝ 30ΙΟΥΛΙΟΥ 1996 ΣΤΗΝΠΟΙΝΙΚΗΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 11670/96ΚΑΙ ΜΕΤΗΝΟΠΟΙΑΤΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΠΟΦΑΝΘΗΚΕ ΟΤΙΣΤΕΡΕΙΤΑΙΕΞΟΥΣΙΑΣ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΤΙΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣΠΟΥ ΗΓΕΡΘΗΚΑΝ ΑΠΟΤΗΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΣΑΝ (Α) ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 30.2 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ (Β)ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ. (Αίτηση Αρ. 146/96) Προνομιακά εντάλματα — Certiorari— ΕξουσίεςτονΔικαστηρίου κατά το στάδιο τηςπροανάκρισης— Περιορίζονταιμόνο στηδιερεύνηση τωνπροϋποθέσεων παραπομπής σεδίκη ενώπιοντονΚακουργιοδικείου—Άρνηση τον Δικαστηρίου ναεπιληφθείθεμάτωνκατάχρησης τηςδιαδικασίαςκαικαταπιεστικήςμεταχείρισης,στο στάδιο τηςπρο ανάκρισης, κρίθηκεορθή,απορρίφθηκεαίτηση για άδεια καταχώρι σης αίτησης για έκδοση ενταλμάτων της φύσης certiorari και mandamus. Ο Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίας,καταχώρισεστο Επαρ χιακόΔικαστήριοΛάρνακαςτησνγκατάθεσήτουγιααπ*ευθείας,χω1052 1 Α Α.Λ. 5 10 15 Samir Tanios Yazbek ρίς προανάκριση,παραπομπήτουκατηγορούμενου - αιτητή στο Κακουργιοδικείο. Οκατηγορούμενος -αιτητής,υπέβαλεένστασηκαιει σηγήθηκε ότι η εκ νέου δίωξη του συνιστούσεκατάχρησητηςδιαδι κασίας και καταπιεστικήμεταχείριση, αφούο Γενικός Εισαγγελέας είχεκαταχωρίσειαναστολήποινικήςδίωξηςστηνπορείαπροηγούμε νηςδιαδικασίαςενώπιοντουΚακουργιοδικείουγιαταίδιααδικήμα τα. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο, έκρινε ότι δεν είχε εξουσία εξέτασης τέτοιουθέματος. Ο κατηγορούμενος - αιτητήςζήτησεάδεια απότο ΑνώτατοΔικα στήριο,νακαταχωρίσειαίτησηγιαέκδοση προνομιακούεντάλματος certiorari πουναακυρώνειτην απόφασηκαιmandamus πουνα διατάσσει το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας να επιληφθεί τ<ονεν στάσεωντου. Αποφασίστηκεότι: 20
(1)Το Επαρχιακό Δικαστήριο,δενέχειδικαιοδοσία,στο πλαίσιο προανάκρισηςήδιαδικασίαςπαραπομπήςχωρίςτηδιεξαγωγή προανάκρισης, να επιληφθεί ενστάσεων και εισηγήσεων του κατηγορουμένου για καταχρηστική διαδικασία καικαταπιε στική μεταχείριση. 25
(2)ΟΝόμοςδεν αναγνωρίζειδυνατότηταανακοπήςτηςποινικής δίωξης καιπολύλιγότεροαθώωσηςτου κατηγορουμένου στο στάδιο τηςπροανάκρισηςήτης διαδικασίας παραπομπήςχω ρίς τηδιεξαγωγήπροανάκρισης. 30 Ηαίτηση απορρίφθηκε. Αναφερόμενες υποθέσεις: 35 In Re Eilinas
(1988)ICLR. 57, Δημοκρατία v.FordκαιΆλλων
(1995)2Α.Α.Δ. 232, Conelly v.DPP[1964]2All ER. 401, 40 DPP v.Humphreys[1976]2All E.R. 497, R. v.Rieboid[1965] 1 All E.R. 653, 1053 Samir Tanios Yazbek (I99i) R.v. London QuarterSess. [1953]2AllE.R. 750, Constantinidesv. VimaLtd
(1983)1 C.L.R. 348, 5 ΔιευθυντήςτωνΦυλακώνv. ΤζεννάροΠερέλλα
(1995)1ΑΛΛ. 217, Μαυρογένης ν. ΒουλήςτωνΑντιπροσώπωνκαιΆλλων(Αρ.1),
(1996)1ΑΛΛ. 49, InReKakos
(1985)1 C.L.R. 250. 10 Αίτηση. Αίτησημετην οποίαοαιτητήςζητάάδειαγιατηνκαταχώριση αίτησης τηςφύσης certiorari καιmandamus,σεσχέσημετην από- _ΐ5 φάσηημερ. 30.7.96στην Ποινικήυπόθεση Αρ. 11670/96του Ε.Δ. Λ/κας (Μαδέλλα,ΕΑ). Μ.Κυπριανού,γιατον Αιτητή. 20 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθη απόφαση. Η κατηγορούσααρχήκατέθεσεενώπιοντουΕπαρχιακούΔικαστηρί ου Λάρνακας συγκατάθεση τουΓενικού Εισαγγελέα περί της μη αναγκαιότηταςδιεξαγωγήςπροανάκρισηςκαιζήτησετηνπαραπο μπήτου κατηγορουμένου στο Κακουργιοδικείο δυνάμει των δια- 25 τάξεων του περί Ποινικής Δικονομίας (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμουτου 1974 (Ν.42/74όπωςτροποποιήθηκεαπότοΝ. 44/83). Ο κατηγορούμενος ενέστηστηνπαραπομπήκαιεισηγήθηκετην απαλλαγήκαι αθώωση του. Μεάξονατογεγονός ότιο Γενικός 30 Εισαγγελέας καταχώρησεαναστολήποινικής δίωξης στηνπορεία προηγούμενης διαδικασίας ενώπιον του Κακουργιοδικείου γιατα ίδια αδικήματα,υποστήριξε ότιπαραβιάστηκετοΑρθρο30.2 του Συντάγματος πουδιασφαλίζειτη διεξαγωγήδίκαιηςδίκηςκαιότι η εκνέου δίωξη τουσυνιστά κατάχρησητης διαδικασίαςκαι κα- 35 ταπιεστική μεταχείριση. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο δέκτηκετηνεισήγησητηςΚατηγορούσας Αρχής πωςδεν είχε εξουσία εξέτασης τέτοιου θέματος. Έκρινε πως ενόψειτωνδιατάξεωντου Νόμουκαιτηςαπόφασης 40 στην υπόθεση In Re Eilinas
(1988)1C.L.R.57,ενέπιπτε στη δι καιοδοσίατουμόνοτοκατάπόσοη μαρτυρίαπουαποκαλύπτεται στις καταθέσεις είναι αρκετή ώστεναδικαιολογείται ηπαραπο μπή. Προχώρησε ένα ακόμαβήμακαι μεαναφορά στην υπόθεση 1054 1Α.Α.Δ. SamirTaniosYazbek Κωνσταντίνος,Δ. Δημοκρατία v.AlanFordκαι Αλλων
(1995)2 Α.Α.Δ.232,διατύ πωσεάποψηως προςτοπλαίσιο μέσαστο οποίοθαμπορούσενα εξεταστούν οιεισηγήσειςτουκατηγορουμένουότανθαδιεξαχθείη δίκηενώπιον του Κακουργιοδικείου. 5 10 15 20 25 30 Ο κατηγορούμενος επιδιώκει άδεια για καταχώρηση αίτησης γιαδιάταγματηςφύσηςcertiorari προςακύρωσητηςεπακόλουθης παραπομπής του στο Κακουργιοδικείο και για διάταγμα mandamus μετοοποίο"ναυποχρεώνεται τοΕπαρχιακόΔικαστήριοναεπιληφθείτωνενστάσεων τηςυπεράσπισης". Πρότεινεπως ηυπόθεση In Re Eilinas(ανωτέρω),ενώ αφορούσε στοδιαφορε τικόζήτηματηςύπαρξηςήμηδιακριτικήςεξουσίας τουΕπαρχια κούΔικαστηρίου ναδιατάξειτηδιεξαγωγήπροανάκρισηςότανο Γενικός Εισαγγελέας,σύμφωνα μετοΝόμο,καταθέτειγραπτή συγκατάθεσηπερίτηςμηαναγκαιότηταςδιεξαγωγήςτης,στηνπραγ ματικότηταενισχύειτηθέσητου. Επειδήεξηγήθηκεσ' αυτήπωςη ανυπαρξία τέτοιαςδιακριτικήςεξουσίας δεν σημαίνει καικατάρ γησητουκαθήκοντοςτουΔικαστηρίουναεξετάσει ανσυντρέχουν οι προϋποθέσεις για παραπομπή. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως κατέληξε ηεισήγησητου,το ΕπαρχιακόΔικαστήριο όφειλε ναασκήσειτησυμφυήεξουσίαπουέχεικάθεΔικαστήριο προςκα ταστολήτηςκατάχρησηςτηςδιαδικασίαςπουεκδηλώθηκε μετην εκνέουδίωξητουκαιπουαπέληγε σεκαταπιεστικήσυμπεριφορά αλλά και σε παραβίασητου συνταγματικού του δικαιώματοςγια δίκαιηδίκη.Επικαλέστηκεσυναφώςτιςυποθέσεις Conellyν,DPP [1964] 2 All E.R.401 at409, DPP v.Humphreys [1976] 2All E.R. 497, R. v.Riebold [1965] 1All E.R. 653, R. v.London Quarter Sess.[1953] 2 All E.R. 750,Alecos Constantinindes v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R.34%και Διευθυντής τωνΦυλακώνv.Αναφορικά με την αίτηση τον ΤζεννάροΠερέλλαγια τηνέκδοσηεντάλματοςτης φύσεωςHabeasCorpus
(1995)1 Α.ΑΑ 217. Αντικείμενοτηςπροανάκρισηςήτηςδιαδικασίαςπαραπομπής χωρίς τηδιεξαγωγήπροανάκρισηςδυνάμειτων Νόμων42/74και 35 44/83,είναι πράγματιηεξακρίβωση ανσυντρέχουν οιπροϋποθέ σειςγιαπαραπομπή. Δεν μπορώνασυμμεριστώ όμωςτηνάποψη τουαιτητήως προςτο ποιες μπορεί ναείναιαυτέςοιπροϋποθέ σεις. Όπωςορθάσημείωσετο πρωτόδικο Δικαστήριο μεαναφο ράστοΝόμοαλλάκαιστηνυπόθεσηInRe Eilinas(ανωτέρω), ού40 τε η μια ούτε η άλληδιαδικασίασυνιστούν τη δίκη τουκατηγο ρουμένου. Εφόσον διεξάγεταιπροανάκριση,έργοτου Δικαστηρί ου είναινακρίνει αναπότημαρτυρίαπουπροσάγεται,τηρουμέ νου του Αρθρου 94 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155,υπάρχουνεπαρκείςλόγοι γιαπαραπομπή. Το ίδιοκαι κατά 1055 Κωνσταντινίδης,Δ. SamlrTaniosYazbek
(1996)την διαδικασίατης παραπομπής χωρίς προανάκριση,αλλά στην περίπτωση εκείνη,πάνωστηβάσητουπεριεχομένου των καταθέ σεωντων μαρτύρωνκατηγορίαςτους οποίουςπροτίθεταινα κα λέσειηκατηγορούσααρχή. Υπό τηνπροϋπόθεσητηςπροηγούμε νης επίδοσης τουςστον κατηγορούμενο ήτοδικηγόροτουκαι,βέ- 5 βαια,τηςπαροχήςαπότο ΓενικόΕισαγγελέα τηςγραπτήςσυγκα τάθεσης τουΑρθρου 3(α)τουΝ. 42/74. Αυτός ο εκ του Νόμου προσδιορισμός της δικαιοδοσίας του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου δεναφήνεικανέναπεριθώριο για απο- 10 δοχήτης εισήγησης τουαιτητή. Δεν ανήκει στο ΕπαρχιακόΔικα στήριοη εξέτασητωνθεμάτωνπουεγέρθηκανστοπλαίσιοτωνπιο πάνω διαδικασιών και δεν νοείται συμφυής εξουσία ασύνδετη προς τοαντικείμενο τηςδιαδικασίαςκαιτοσκοπόπουαυτήείναι ταγμένη να εξυπηρετήσει. (Βλ. συναφώς την υπόθεση Γεώργιος 15 Μαυρογένηςν. ΒουλήςτωνΑντιπροσώπωνκαι Αλλοι ΑίτησηΑρ, 1/95 ημερομηνίας26 Ιανουαρίου 1996). Δεν αναγνωρίζειοΝόμος δυνατότητα ανακοπής της ποινικής δίωξης και πολύ λιγότερο αθώωσηςτουκατηγορούμενουσεεκείνο τοστάδιοκαιαναπόφευ κτα το Επαρχιακό Δικαστήριο αρνήθηκεναεξετάσει ισχυρισμούς 20 πουστόχευανσ' αυτότοαποτέλεσμα. Θαυπενθύμιζαεδώκαιτην πρόνοια του Αρθρου 93(η) σύμφωνα με το οποίο ακόμα και η απαλλαγήτουκατηγορούμενου όποτε κρίνει το ΕπαρχιακόΔικα στήριο πωςδενυπάρχειεπαρκήςλόγοςγια παραπομπή,δεναπο κλείει μεταγενέστερη όμοιακατηγορία. 25 Ορθάεισηγήθηκε οκ.Κυπριανούότι αρκείγιατηνπαροχήτης αιτούμενης άδειαςηύπαρξηεκπρώτηςόψεωςήσυζητήσιμης υπό θεσης. Αυτόόμωςδενσημαίνει ότιτοΔικαστήριο μπορείναμορ φώσει μόνο εκ πρώτης όψεως γνώμη. Όπωςεξηγήθηκε απότην 30 Ολομέλεια στην υπόθεση In Re Kakos
(1985)1C.L.R.250, δεν μπορεί ναθεμελιωθεί εκ πρώτηςόψεως υπόθεσηπάνωσε νομική βάση η οποία, με δοσμένα τα στοιχεία που τη συνθέτουν,διαπι στώνεται ότι είναι λανθασμένη. 35 Ηαίτησηαπορρίπτεται. Η αίτησηαπορρίπτεται. 1056