clr/1996/1996_1_1057.pdf

(1996)Ηεφεσείουσα - αιτήτρια,εφεσίβαλε τηναπόφασηως έκδηλαλαν­ θασμένη λόγω λανθασμένης εκτίμησης τηςμαρτυρίας. Αποφασίστηκε ότι: 5 (Ι)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο Λευκωσίας ουσιαστικά δεν αξιολό­ γησε τη μαρτυρία ενώπιον του και ειδικότερα εκείνη των εμπειρογνωμόνων πουήτανσυγκρουόμενη καιδενπαρείχεπε­ δίο συνεκτίμησης. 10

(2)Τοπρωτόδικο Δικαστήριο δεσυσχέτισεμεορθότρόποτημαρ­ τυρία με ταπραγματικάεπίδικαθέματακαιτακριτήριαπου ρυθμίζουν την άσκηση της δικαιοδοσίας του, με αποτέλεσμα να μηνκαταλήξει σεπραγματικήεπιλογή σωστής λύσης, αλλά ναοδηγηθεί σεαντιφατικήκατάληξημετημορφήσυμβιβασμού 15 θέσεων.

(3)Το ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου θέμαήτανκατάπό­ σοη γονική μέριμναέπρεπεναανατεθείστημητέραμεδεδομέ­ νητηνπρόθεσητηςναεγκατασταθείμετονανήλικο στις ΗΠΑ, 20 αλλάαπέφυγενααποφασίσεισχετικά,έχονταςαναθέσειτη φύ­ λαξηκαιφροντίδαστην μητέραεφόσον θαπαρέμενε στην Κύ­ προ.

(4)Το πρωτόδικο Δικαστήριο, προέβη σε απαράδεκτο συγκερα- 25 σμό αντιφατικών μαρτυρίων εμπειρογνωμόνων αναθέτοντας τη φύλαξηκαι φροντίδατου ανήλικου στη μητέρα εφόσον θα παρέμεινε στην Κύπρο, ενώ πρώτιστο καθήκον του ήταν να αποφασίσειπαίρνονταςσανδεδομένο ότιοέναςαπότουςδύο γονείς Θαβρίσκετο στοεξωτερικό καιωςεκτούτουημαρτυρία 30 των ειδικών στοκρίσιμο αυτόζήτημαέπρεπενατύχειτηςσω­ στής αξιολόγησης, πράγμαπουδεν έγινε. Ηέφεσηέγινεδεκτή.Εκδόθηκε διατα­ γήγια επανεκδίκαση. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: R LMinors[1974] 1W.L.R. 250, 40 G. v.G.[1985]2All E.R. 225, Stylianou v.Styiianou

(1988)1C.L.R. 520, 1058 1 Α.Α.Δ. [ακωβίδου ν.Ιακωβίδη Nash v. Nash[1973]2All E.R. 704, Tylerv. Tyler[1990]F.C.R.22, 5 K. v. K. [1992]F.C.R. 161. 'Εφεση. Έφεση απότην αιτήτριακατά της απόφασηςτου Οικογενεια10 κούΔικαστηρίου Λευκωσίας(Νικολάου, Πρ.Οικ.Δικ.)που δόθη­ κε στις 3.10.1995στην Αιτ. Αρ.37/93μετην οποίατηςανατέθηκε ηφύλαξηκαιφροντίδατουανήλικου γιου τηςπουαπέκτησεαπό τογάμοτης μετονκαθ' ουη αίτηση,γιαόσοχρόνο αυτή θαπαρέ­ μενεστην Κύπρο. 15 Δ. Παπαδόπουλος,γιατηνΕφεσείουσα -Αιτήτρια. Μ.Μοντάνιοςκαι Π. Ιακοφίδης,γιατον Εφεσίβλητο -Καθ' ου η αίτηση. 20 Cur.adv. vult. 25 30 ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση. Ηπαρούσαέφεσηστρέφεται κατάτηςαπόφασηςτου ΟικογενειακούΔικαστηρίουΛευκωσίας, ημερ.3.10.1995, μετηνοποίαανατέ­ θηκεστην εφεσείουσα-αιτήτριαη φύλαξηκαιφροντίδατουανήλι­ κου γιου τηςπου απέκτησε απότογάμο τηςμετον εφεσίβλητοκαθ' ουη αίτηση,γιαόσο χρόνο αυτήθαπαρέμενε στην Κύπρο. Μετηνίδια απόφασητουτοΔικαστήριο διέταξε ότισεπερί­ πτωσηπουη μητέρα ήθελεεγκαταλείψει την Κύπροηφύλαξηκαι φροντίδατουπαιδιούθαπεριέρχεταιστον πατέρα. Συγχρόνωςτο Δικαστήριο μεδιάταγματουαπαγόρευσετην έξοδο τουανήλικου από τηνΚύπρο, 35 Μετην αίτηση της,όπωςτροποποιήθηκε μεοδηγίες τουΔικα­ στηρίου,και έπειτααπόσχετικό αίτημα,ημητέραζητούσε νατης ανατεθείηγονική μέριμνακαινατης επιτραπεί ναεγκατασταθεί μετογιότηςστις ΗνωμένεςΠολιτείες Αμερικής,χώρακαταγωγής 40 της. Οπατέραςμεανταξίωσήτου ζητούσεναανατεθείηγονικήμέ­ ριμνακαιστους δυογονείς καινααπαγορευθείη έξοδος τουανή­ λικου απότηνΚύπρο. 1059 Χατζητσαγγάρης,Δ. Ιακωβίδου ν. Ιακωβίδη

(1996)Στην απόφασητου το Οικογενειακό Δικαστήριο θεώρησε κατ' αρχήνότι τόσο ημητέραόσοκαιοπατέραςήσανπρόσωπαικανά να αναλάβουντηγονική μέριμνα του ανήλικου. Και προχώρησε να εξετάσειτοθέμαμεβάσητηναρχήότι ηγονική μέριμναανατί­ θεται με υπέρτατο γνώμονα το συμφέρον και την ευημερία του 5 ανήλικου στην ευρύτερη τουέννοια. Γιατο σκοπό αυτότοΔικα­ στήριο έκαμε ιδιαίτερηαναφοράστη μαρτυρίατουπαιδοψυχολό­ γου Δ. Μιχαηλίδη,πουκλήθηκε απότημητέρακαιτου-ψυχιατρι­ κού κοινωνικού λειτουργού Τρισελιώτη, που έδωσε μαρτυρίαεκ μέρους του πατέρα. Το Δικαστήριο ανέφερε ότι ο μεν μάρτυρας 10 της μητέραςέδωσεκαθοριστικήσημασίαστηνπαρουσίατηςμητέ­ ρας στηζωήτου παιδιού,ταυτίζονταςτοσυμφέρον του με εκείνο της μητέρας,καιΘεωρώνταςαλληλένδετη τηνευημερίατους.Οδε μάρτυραςτουπατέραέδωσεέμφασηστοευρύτεροπεριβάλλον του παιδιούσανσημαντικό στηδιαμόρφωσητηςπροσωπικότηταςτου 15 και επισήμανε τους κινδύνους για το παιδί από ένα "ξεριζωμό" απότοπεριβάλλοντου. Τιςπροσεγγίσεις αυτέςτοΔικαστήριοχα­ ρακτήρισε σαν"πολύ ενδιαφέρουσες"καιέκρινεότι όφειλενατις συνεκτιμήσει. 20 Με βάσητα πιο πάνω το Δικαστήριο, δίνοντας βαρύτητα στη μαρτυρίατουπαιδοψυχολόγουπουκάλεσεημητέρα,έκρινεότι η φύλαξηκαιφροντίδατουπαιδιούέπρεπεναανατεθεί,στημητέρα πουτην ασκούσε ήδη κατάτρόπο ικανοποιητικόκαιδιέθετε τόσο την προσωπικότητα όσο και τις οικονομικές δυνατότητες για το 25 σκοπό αυτό. Συγχρόνως όμως το Δικαστήριο θεώρησε ότι δεν υπήρχανεπαρκήκαισυγκεκριμένα στοιχείαγιατιςσυνθήκεςζωής του παιδιούστην Αμερική, πέραντης μαρτυρίαςτης μητέραςγια την οικογένεια της και τις οικονομικές, οικογενειακές καικοινω­ νικές προοπτικές πουθαπροσφέρονταν στον ανήλικο. Και έκρι- 30 νε ότι ταδεδομένααυτάδενήσαναρκετάγιανα εξισορροπήσουν τα ευεργετήματα που απολαμβάνει σήμερα στην Κύπρο ο ανήλι­ κος έχοντας μια διαμορφωμένη και ισοζυγισμένη ζωή ανάμεσα στο περιβάλλον και των δύογονιών. Παραθέτουμεαυτολεξεί το απόσπασμα απότην απόφασητουπρωτόδικουδικαστηρίου στις 35 σελίδες24 και25: "Ουσιαστικά ζητείταιαπότοδικαστήριο ναανταλλάξει τοση­ μερινό, συγκεκριμένο, γνωστό, ευτυχισμένο για τον ανήλικο καθεστώς τηςκαθημερινήςτουζωήςμετιςζωντανές ανθρώπι- 40 νες σχέσεις με το περιβάλλο (για τις θετικές επιπτώσεις στο ανήλικο και την προσωπικότητα του συμφωνούν και οι δυο εμπειρογνώμονες) με κάτι που στην καλύτερη περίπτωση δεν υπερβαίνει ταόριατων σοβαρώνπροοπτικών." 1060 1 Α.Α.Δ. Ιακωβίόου ν. Ιακωβίδη Χαιξητσαγγάρης, Δ. ΓιατουςλόγουςαυτούςτοΔικαστήριοαποφάσισεόπωςη ανά­ θεσητηςφύλαξηςκαιφροντίδαςστημητέραθαέχειισχύ μόνοεφ' όσον ημητέραθαβρίσκεταιστην Κύπρο,ανδε εγκαταλείψειτην Κύπροθαπεριέρχεταιστονπατέρα. 5 Η έφεσηπροσβάλλει την επίδικηαπόφασημε σειρά λόγων οι οποίοι επικεντρώνονταιστα ακόλουθα: 10 15 20 1. Λανθασμένη εκτίμηση ότι,το συμφέρον του ανήλικουκαιτης μητέραςδενεξυπηρετείταιμετηνμεταφοράτουαπότη μητέρα του στην Αμερική και λανθασμένη εκτίμηση των στοιχείων αναφορικά με τις προοπτικές ευημερίας του ανήλικου στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Τοπρωτόδικοδικαστήριο παρερμήνευσε τις αρχέςπου διέπουν το θέμα,πουεκτίθενται στην υπόθεσηR L Minors [1974] 1WLR 250, απότηνοποία άντλησεκαθοδήγηση. 2. Λανθασμένη εκτίμησηότι το συμφέρον τουανήλικουεξυπηρε­ τείται με τη συνδυασμένη ανάθεσητης γονικής μέριμνας και στουςδυογονείς αντίστην εφεσείουσα. 3. Λανθασμένη ερμηνεία και ή εφαρμογή στα επίδικαγεγονότα τηςκυπριακήςκαιαγγλικήςνομολογίας,ηοποίαπαρατίθεται στους λόγους έφεσης 8(α) και (β). 25 4. Λανθασμένη καιατεκμηρίωτηαπόφασηαπαγόρευσηςτης εξό­ δουτουανήλικουαπότηνΚύπρο. 30 35 40 5. Τελικά προσβάλλεται η μαρτυρίατου μάρτυρατου εφεσίβλητου Γ.Τρισελιώτηως εξής: "Λανθασμένα τοπρωτόδικο δικα­ στήριο βασίστηκε και/ήέλαβε υπ' όψη ολικά και/ή μερικά τη μαρτυρία και/ήτα συμπεράσματατου Ψυχιατρικού Λειτουρ­ γού Γιάννη Τρισελιώτη, η οποία ήτο αλληλοσυγκρουόμενη, αναξιόπιστος,προκατειλημμένη,αντιεπιστημονικήκαιαβάσιμος σεσυνάρτηση μεταπραγματικάγεγονότα". Οι λόγοι αυτοί αναπτύχθηκαν εμπεριστατωμένα από τον ευπαίδευτοδικηγόροτης μητέραςστην αγόρευσητου με εκτεταμένη αναφορά στη μαρτυρίακαι στη νομολογία. Όπωςεπεσήμανε,το ουσιαστικόπαράπονοτηςμητέρας,μετοοποίοσυνδέεταικαικρί­ νεται η όλη υπόθεση, αφοράτο διάταγματου Δικαστηρίου που απαγορεύειτην έξοδο απότην Κύπρο,στερώντας έτσιτημητέρα τουδικαιώματοςναπάρειτονανήλικομαζίτηςστις ΗΠΑεπίποι­ νήαπώλειαςτηςγονικής μέριμνας. Η απόφαση αυτή,υποστήριξε, 1061 Χατζητσαγγάρης,Δ. Ιοκωβίδουν.Ιακωβίδη

(1996)είναι έκδηλαλανθασμένη, αφούτοπρωτόδικοΔικαστήριοεκτίμη­ σε λανθασμένα τη μαρτυρίακαι δεν έλαβε υπόψη σημαντικάκρι­ τήρια που σύμφωνα με τηνομολογία πρέπει να επηρεάζουνκαι διαμορφώνουντηνκρίσητου. 5 Τις θέσεις αυτές ο ευπαίδευτος δικηγόρος του πατέρααντέ­ κρουσε επίσης διάμακρώνστην αγόρευσητου, θέτονταςδιαφορε­ τικό στίγμα καιαποδίδοντας διαφορετικήβαρύτηταστα στοιχεία που είχε ενώπιον του το πρωτόδικο Δικαστήριο, του οποίου την απόφασηυποστήριξε ως ορθή. Οι αρχέςπουδιέπουντηνεπέμβασητουΑνωτάτου Δικαστηρί­ ουσευποθέσεις ανηλίκων είναι σταθεράκαθιερωμένες. Στηναπόφαση G. v. G.[1985] 2 All E.R.225,πουαποφασιστη- 15 κε απότηΔικαστικήΕπιτροπήτηςΒουλής τωνΛόρδων, τονίσθη­ κε ότι οι αρχέςείναι οι ίδιεςπουδιέπουντοθέμαεφέσεων γενικό­ τερα. Ηεπέμβασηείναιενδεδειγμένη μόνοόταντοπρωτόδικο Δι­ καστήριο είναι σαφώς λανθασμένο και όχι απλώςκαι μόνο διότι υιοθέτησε μιαλύσηάλληαπόεκείνηπουτο Ανώτατο Δικαστήριο 20 ίσωςναυιοθετούσε το C6LOανδίκαζεπρωτόδικατηνυπόθεση. Στη σελίδα 228 ο Lord FRAZER OFTYLLYBELTON, αναφέρει τα ακόλουθα: "All these various expressions were used in order to emphasise 25 the point that the appellate court should only interfere when it considers that thejudgeof first instance has not merely preferred an imperfect solution winch is different from an alternative imperfect solution which the Court of Appeal might or would haveadopted,but has exceededthegenerous ambit within which 30 areasonable disagreement ispossible. Theprinciple was statedin this House by Lord Scarman inΒ v. W(wardship: appeal)[1979] 3 All E.R. 83 at 96, [1979] 1WLR 1041 at 1055, where, after mentioning the course open to the Court of Appeal if it was minded to reverseor vary acustody order,hesaid: 35 "But at the end of the day the court may not intervene unlessitissatisfiedeitherthatthejudgeexercisedhis discretion on a wrong principle or that, the judge's decision being so plainlywrong,hemusthaveexercisedhisdiscretion wrongly." 40 Παραπέμπουμεεπίσης στηναπόφασητουΑνωτάτου Δικαστη­ ρίου στην υπόθεση Eleni Chr. Stylianou v. Christakis TV. Stylianou

(1988)1 C.L.R.520. 1062 10 1 Α.Α.Δ. Ιακώβίδου ν. Ιακωβίδη Χατξητσαγγάρης, Δ. Θεωρούμεότι στην παρούσαυπόθεσηηεπέμβασητουΑνωτά­ του Δικαστηρίου είναι επιβεβλημένη διότι το ΟικογενειακόΔικα­ στήριο ουσιαστικά δεν αξιολόγησετη μαρτυρία ενώπιον τουκαι ειδικότερατημαρτυρίατων δύο εμπειρογνωμόνων που ήτανσυ5 γκρουόμενηκαιδεν παρείχεπεδίον συνεκτίμησης. Επίσης το Δι­ καστήριο δεσυσχέτισεμε ορθό τρόποτημαρτυρίαμετα πραγμα­ τικά επίδικα θέματακαι τα κριτήρια που ρυθμίζουν την άσκηση της δικαιοδοσίας του με αποτέλεσμα να μην καταλήξει σεπραγ­ ματικήεπιλογήσωστήςλύσηςαλλάναοδηγηθείσεαντιφατικήκα10 τάληξημετημορφήσυμβιβασμούθέσεων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έχοντας αναθέσει τη φύλαξη και φροντίδα στημητέραμόνοεφόσον αυτήθαπαρέμενεστην Κύπρο ουσιαστικάαπέφυγενααποφασίσειτοθέμαενώπιοντουπουήταν 15 κατάπόσο ηγονικήμέριμναέπρεπεναανατεθείστημητέραμεδε­ δομένη την πρόθεση της να εγκατασταθεί με τον ανήλικο στις ΗΠΑ. Τοπρώτο εύρηματου Δικαστηρίου ότι και οι δύογονείςήταν ικανάπρόσωπαγιανααναλάβουντηγονικήμέριμναασφαλώςδεν προώθησε το θέμα Αλλά ούτε και στη συνέχεια διαπιστώνεται επαρκής συσχετισμός και αξιολόγηση μαρτυρίας και κριτηρίων επιλογής αφού το πρωτόδικο Δικαστήριο αντιμετωπίζοντας τις αντιθετικές μαρτυρίεςτουεμπειρογνώμονα τωνδύοπλευρών Μι25 χαηλίδηκαιΤρισελιώτηπεριορίστηκε νατιςπαραθέσεικαιτιςχα­ ρακτήρισε"πολύενδιαφέρουσεςκαιάξιεςσυνεκτίμησης"χωρίςνα τις αξιολογήσεικαιναεπιλέξειμεταξύτους.Στηνπραγματικότη­ ταχρησιμοποίησεκαιτιςδύοδημιουργώνταςένααπαράδεκτοσυ­ γκερασμό. Καταγράφουμε πιο κάτω χαρακτηριστικάπαραδείγ30 ματαπου δείχνουν πόσο διαμετρικάαντίθετες ήτανοι μαρτυρίες αυτέςπουαπέκλειανκάθεεγχείρημα σύνθεσηςτους σε μιαομοιο­ γενήκαιθετικήκατάληξη. 20 Εμπειρογνώμονας εφεσείουσας Δ. Μιχαηλίδης,στη σελίδα 88 35 τωνπρακτικών: 40 "Α -Ημητέραδεν μπορείνααντικατασταθείμετίποτε. Είναι θετικό σεάλλη περίπτωση. Σ' αυτήντηνπερίπτωσηη πα­ ρουσία της μητέρας είναι αναγκαίαγιατί έχει αποδείξει ότι αυτή η μητέρα έχει την ικανότητα να προσφέρει στο παιδίαυτόπουχρειάζεται. Ε - Αν τώραφύγει ημητέρακαιπάειστις ΗΠΑκαι παραμεί­ νει στη Κύπροτοπαιδίτι προβλήματαθαδημιουργηθούν 1063 Χατζητσαγγάρης,Δ· Ιαχωβίδουν.Ιακωβίδη

(1996)στο παιδί; Α - Πρώτο το συναίσθημα του παιδιού ότι η μητέρα του το έχει εγκαταλείψει διότι το παιδί δεν ξέρει τί μπορεί να οδηγήσει την Κάρενναεπιζητάτηνασφάλειαήοποιονδή- 5 ποτέάλλο άνθρωποστηκαθημερινήζωή. Κανέναςδενθέ­ λει ναζήσει σε εχθρικόπεριβάλλον. Αρα θανοιώθει ανα­ σφάλεια και απόρριψη όσο και να προσπαθήσει να τον πείσει ότι "εγώσεαγαπώ".Ποιοςθααναλάβειτορόλοτης μητέρας. Αποστέρηση κοινωνικών θεσμών και κοινωνι- 10 κών ερεθισμάτων το οποίο μεταφέρει στο παιδίημητέρα μέσα από την καθημερινή της συμπεριφορά. Μπορεί να αρχίσει να έχει προβλήματα προσαρμογής, προβλήματα στην ικανότηταομιλίας, μάθησης,νααρχίσει να έχει τις νύχτες ενούρηση και να απορρίπτει κάθε άνθρωπο που 15 αγαπά απόφόβομήπωςτον εγκαταλείψει." Εμπειρογνώμονας εφεσίβλητου Γ. Τρισελιώτης, στις σελίδες 115 και 116 τωνπρακτικών: 20 "Ε: Ποιεςοισυνέπειες σεπερίπτωσημετανάστευσης τουΝικό­ λαστην Αμερική; Α: Οι συνέπειες θαείναι κατάτηνγνώμη μουπολύ μεγάλες. Όταν δε τις έρευνες καιτις προβάλωστην περίπτωσητου 25 Νικόλαθαείναι πολύ καταστρεπτικές. Ηπιθανή μετανά­ στευσητουΝικόλαθασημαίνειότιθαχάσειπρώτατονπα­ τέραγιανασαςπωότι οι μελέτες, οι μεγάλες μελέτες, του Walestin Kelly,στην Αμερική έχειβρει ότι 131παιδιά στην μελέτητουόλαζητούσαντοναπόνταπατέρα. ΟΝικόλας 30 θαχάσει.... θαέχειμιασειράαπωλειώνκαιοιαπώλειες εί­ ναιπολύκαταστροφικέςστην ζωήτόσο των ενηλίκων αλ­ λάακόμηπερισσότερο στηνζωήτων ανηλίκωνπαιδιών." Μετά περιγράφει λεπτομερώς τις συναισθηματικές και άλλες 35 απώλειες τουπαιδιούκαιστησελίδα 116 αναφέρειταακόλουθα: "Θαθέσειτον ΝικόλακαιτηνπροσωπικότητατουΝικόλα σετεράστιοκίνδυνοπουελπίζωτοΔικαστήριονατολάβει πολύ υπόψητί κινδύνους θαέχειγιατην προσωπικότητα 40 καιταυτότητατουπαιδιούηπιθανήτουαπορίζωσημετην ελπίδαότιθαριζωθείκάπουαλλού. Δενείναιεύκοληηξαναρίζωση. Αν δώσωπαράδειγμαενός δέντρουόπως είναι ο Νικόλαςπουέχειμίασειράριζών,αναποκόψουμεαρκε­ ί064 1 Α.Α.Δ. Ιαχωβίδου ν. Ιακωβίδη Χατζητσαγγάρης,Δ. τές απόαυτέςτις ρίζες και είναι μόνο σεμίατότε εκθέτε­ ταισεπολύσοβαρόκίνδυνοδιότιαυτήη μίαρίζακατάπό­ σοθαπετύχει ή όχι είναι μικρήη πιθανότητα." 5 Είναι πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου να αποφασίσει παίρνοντας σανδεδομένο ότι οέναςαπότους δύογονείς θαβρί­ σκεταιστο εξωτερικό.Nashv.Nash[1973]2AllE.R.704, Tylerv. Tyler[1990] FCR22,K. v.K.[\992] FCR161. Η μαρτυρίατωνει­ δικώνστο κρίσιμο αυτόζήτημαέπρεπενατύχει της σωστής αξιο10 λόγησηςπουόπωςαναφέραμεπιοπάνωδεν έγινε. Δεν θα επεκταθούμε σεάλλα σημεία διότι έχουμε καταλήξει στοσυμπέρασμαότι οιπαραλείψειςτουπρωτόδικουδικαστηρίου πουέχουμε ήδη επισημάνει είναι τόσο σοβαρές που δκαιολογούν 15 τηνεπέμβασημας. Ημόνη διέξοδος που έχουμε στα πλαίσιατηςδευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας είναι να διατάξουμε την επανεκδίκαση της υπόθε­ σης. 20 Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 25 30 Ηπρωτόδικηαπόφαση παραμερίζεται. Διατάσσεταιη επανεκ­ δίκαση τηςυπόθεσης από τοΟικογενειακό Δικαστήριο με άλλη σύνθεσηπουθαορίσεικαιεκδικάσειτηνυπόθεσητοταχύτεροδυ­ νατό. Ταέξοδατηςπρωτόδικηςδιαδικασίαςθαακολουθήσουντο αποτέλεσμα τηςδεύτερης διαδικασίας. Ηέφεσηεπιτρέπεται μεέξοδα.Διατάσσεταιεπανεκδίκαση. 1065