(1996)9Οκτωβρίου,1996 [ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 155
(4)ΚΑΙ 30ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΑΡΘΡΟ3 ΤΟΥ ΠΕΡΙΑΠΟΝΟΜΗΣΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΞΑΝΘΟΣ ΛΥΣΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΛΤΔ. (ΑΡ.3),ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΠΑ ΕΝΤΑΛΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ CERTIORARI, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (Τ.ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ)ΠΟΥ ΕΞΕΔΟΘΗΤΗΝ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1996 ΣΤΗΝΑΓΩΓΗ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ 5109/96 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (Α. ΙΝΤΙΑΝΟΣ, ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ)ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΣΤΗΝΑΓΩΓΗ ΑΡ.5109/96 ΣΤΙΣ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 1996. (Αίτηση Αρ. 174/96) Προνομιακά εντάλματα — Certiorari — Απόρριψη αιτήματος προσφο ράς μαρτυρίας προς απόδειξηγεγονότων ενόρκου δηλώσειος συνο δεύουσας αίτηση για έκδοσηπροσωρινούδιατάγματος—Αίτηση για άδειακαταχώρισης αίτησης μεσκοπό τηνακύρωσητης απορριπτικής απόφασης, δεν έγινε δεκτήαπό το Ανώτατο Δικαστήριο, η απόφαση εκδόθηκε από τοΔικαστήριο κατά άσκησηδιακριτικής ευχέρειαςκαι επιπλέον τοθέμααποκλεισμού μαρτυρίας δενεπιδρά επί τηςνομιμό τητας τηςαπόφασης. Κατά την εκδίκαση αίτησηςγια έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτι κού διατάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι η ένορκη δήλωση πουσυνόδευε την ένστασηδεν είχε έγκυροπεριεχόμενοκαι συνεπώς,αφούδεν υπήρχεάρνησηδεν εδημιουργείτο στουςαιτητές βάρος απόδειξηςούτως ώστε να χρειάζεταιηπροσαγωγή μαρτυρίας σύμφωναμετηΔ.48 θ.4 τωνΘεσμώντης ΠολιτικήςΔικονομίας. 1066 1 ΑΛΛ. 5 ΞάνθοςΛυσιώτηςκαιΥιόςΛτδ (Αρ. 3) Οι αιτητέςζήτησανάδειααπότοΑνώτατο Δικαστήριο νακατα χωρίσουν αίτησηγιαέκδοση εντάλματος τηςφύσεως certiorariστη βάση,ότιηαπόφασηπεριείχε εμφανέςνομικό ελάττωμα,επειδή το πρίατόδικοΔικαστήριοδενακολούθησετηΔ. 48Θ.4τωνΘεσμώντης ΠολιτικήςΔικονομίαςκαιτησχετική νομολογία,εσφαλμένα διέγρα ψετην ένορκη δήλωση πουσυνόδευετην ένσταση καιγιατί,παράτη διαγραφήσυνέχισεναδέχεταιότιυφίστατο ένστασηστασημείαπου δενπήγαζαναπότασημείαπουεγείροντανστηνένορκηδήλωση. 10 Αποφασίστηκεότι: 15
(1)ΤοΔικαστήριοκατέληξεστοσυμπέρασμαναμηεπιτρέψειτην προσαγωγήπροφορικής μαρτυρίας,αφούαναφέρθηκεκαι ερ μήνευσετηνομολογία επί τουθέματοςκαισυνεπώς δενμπορεί ναθεωρηθείότιενήργησεκατάκατάχρηση εξουσίας. 20
(2)ΑκόμακαιαντοΔικαστήριοεφάρμοσελανθασμένατηΔ.48θ.4 των Θεσμώντης Πολιτικής Δικονομίαςκαιδεν επέτρεψετην προσφοράμαρτυρίαςπροςαπόδειξητωνγεγονότωντηςένορκηςδήλωσης πουσυνόδευετηναίτησητων αιτητών,αυτό δεν επιδρά επίτηςνομιμότητας τηςαπόφασης και συνεπώςδεν μπορείναακυρωθείμεένταλμαcertiorari. Ηαίτησηαπορρίφθηκεχωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Louis Vuitton ν.ΔέρμοσακκαιΆλλης
(1992)1 Α.Α.Δ.1453, Μερκήςv. Yiannoukas HolidayInnsLtd.
(1994)1 ΑΛΛ. 736, Attorney-General v. Christou
(1962)C.LR.129, 35 InRe Mobil OilCyprus Ltd
(1985)1 C.L.R. 781, in ReKakos
(1985)IC.L.R. 250, 40 R. v.Northumberland Compensation AppealTribunal, Exparte Shaw [1952] 1 AllE.R. 122, R. v.Healy[1923]571.L.T. 21, 1067 ΞάνθοςΛυσιώτηςκαιΥιόςΛτδ (Αρ. 3)
(1996)Χρίστου
(1996)1 ΑΛΛ. 398, ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 2),
(1995)1ΑΛΛ, 126, Γρηγορίου(Αρ. 2),
(1995)1ΑΛΛ. 396, 5 Ανδρέου
(1996)1 ΑΛΛ.472, Τζεννάρο Περέλλα (Αρ. 2),
(1995)1 ΑΛΛ.692, 10 AgroktimatikiEpihirisisRousiasCo. Ltd
(1981)1 C.L.R. 703, Δημοκρατία v. Ηρακλέους(Αρ.2),
(1994)2ΑΛΛ. 225, ΧαραλάμπουςκαιΑλλοι(Αρ. 2),
(1994)1 ΑΛΛ. 828, 15 ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 3),
(1993)1 ΑΛΛ.442, MarewareShippingandTradingCompany
(1992)1ΑΛΛ, 116, InReConstantinou
(1983)1 C.L.R.410, 20 InReAeroporosandOthers
(1988)1 C.L.R. 302, ΑφρικάναΔισκοθήκηΑτδ
(1991)1ΑΛΛ. 901, 25 ΧάσικοςκαιΆλλοιν.Χαραλαμπίδη
(1990)1ΑΛΛ.389, Apak Agro Industries Ltd και Αλλοι v. Union Des Cooperatives AgricolesDeCerealesdeSemences(Αρ.1),
(1992)1 ΑΛΛ. 1166. 30 Αίτηση. Αίτησημετην οποία ο αιτηχής ζητάάδεια για καταχώρισηαί τησης για ένταλμα certiorari μεσκοπό την ακύρωσητης ενδιάμε- 35 σηςαπόφασηςτουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευκοκτίας(Οικονό μου, Ε.Δ.)που εκδόθηκε στις 27.9.1996στην ΑγωγήΑρ.5109/96, μετηνοποίααπορρίφθηκεαίτημαγιαπροσαγωγήμαρτυρίαςπρος απόδειξηγεγονότων ενόρκουδηλώσεως. 40 Π. ΠολυβίουκαιΓ. Τριανταφυλλίδης, γιατουςΑιτητές. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Στις 14.6.1996 καταχωρήθηκεστην αγωγήτουΕπαρχιακούΔικαστηρί1068 1 ΑΛΛ. ΞάνθοςΛυσιώτηςκαι ΥιόςΛτδ (Αρ. 3) Νικολαΐδης,Δ. ουΛευκωσίαςαρ.5109/96μονομερής αίτησηγιαέκδοσησυντηρη τικού διατάγματος. Ύστερα απόδιάφοραδιαβήματα μεταξύτων οποίων και αίτηση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari,η αίτησηγιασυντηρητικό διάταγμαορίστηκε γιαακρό5 αση.Κατάτηνακρόασητηςαίτησης οι αιτητέςζήτησανόπωςεπι τραπεί στο Ρένο Λυσιώτη, το πρόσωπο που είχε υπογράψει την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση, να δώσει προφορική μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου για απόδειξητων γεγονότων για ταοποία έφερε το βάροςαπόδειξης.Το ΕπαρχιακόΔικαστή10 ριοΛευκωσίαςαφούάκουσεσχετικήεπιχειρηματολογίααπέρριψε τοαίτημαεκδίδονταςσχετικήενδιάμεσηαπόφαση.Οι ευπαίοευτοι συνήγοροι των εναγόντων-αιτητών θεωρώντας ότι το Δικαστήριο είχευποπέσει σε εμφανέςνομικό σφάλμααντέδρασανμε την πα ρούσααίτησηγιαπαροχή άδειαςγιακαταχώρησηαίτησης γιαέκ15 δόση εντάλματος Certiorari. Αξιώνουν επίσης αναστολή της ισχύος της ενδιάμεσης απόφασηςτου Δικαστηρίου μέχριαποπε ράτωσης τηςπαρούσας διαδικασίας. 20 25 30 35 Στην ενδιάμεση του απόφασητο πρωτόδικο δικαστήριο αφού αναλύει μεταξύ άλλων τις υποθέσεις Louis Vuitton ν. Λέρμοσακ και Άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και Μερχης v. Yiannoukas Holidayinns Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ.736,καταλήγειότι ηένορκη δή λωσηεκμέρουςτωνκαθ'ωνηαίτησηουσιαστικάείναιανύπαρκτη, χοχής όμως να υπάρχει ανάγκηδιαγραφήςτης με βάση τη Δ.39, θ.
- ΤοΔικαστήριο κατέληξε ότι ησυγκεκριμένη ένορκη δήλωση δενείχεέγκυροπεριεχόμενοκαισυνεπώςαφούδενυπήρχεάρνηση, δεν εδημιουργείτο στους αιτητές βάροςαπόδειξης ούτως ώστενα χρειάζεταιη προσαγωγήμαρτυρίας,όπωςορίζεταιστηΔ.48,Θ.
- Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι ηπιο πάνωαπόφαση περιέχει εμ φανέςνομικό ελάττωμα,γιατί τοπρωτόδικοδικαστήριοδενακο λούθησετηΔ.48, Θ.4καιτησχετική νομολογία του Ανωτάτου Δι καστηρίου,εσφαλμέναδιέγραψετηνένορκοδήλωσηπουσυνόδευε την ένστασηγιατίτηνέκρινεκατ' ουσίαναβάσιμηκαιτέλοςγιατί, άνκαιδιέγραψε την ένορκο δήλωση των καθ'ων ηαίτηση, συνεχί ζειναδέχεταιότιυφίσταταιένστασηστασημείαπουδενπηγάζουν απότασημείαπουεγείρονται στην ένορκηδήλωση. Όπως είναιγνωστό τοένταλματηςφύσης Certiorari διατάσσει 40 τη μεταφοράτουφακέλουστο Ανώτατο Δικαστήριο,το οποίοαν διαπιστώσει ότι εμφιλοχώρησε ελάττωμα στη διαδικασίαδιατάσ σει τηνακύρωσητης.Έναςαπότουςλόγους γιατουςοποίουςδια δικασία ακυρώνεται είναικαιτοπροφανέςνομικό ελάττωμα (βλ. The Attorney-General v. Christou
(1962)C.L.R. 129). ToΔικα1069 Νικολαΐδης, Δ. ΞάνθοςΛνσιώτηςκαι ΥιόςΛτδ(Αρ. 3)
(1996)στήριο εξετάζοντας αίτηση για την έκδοση εντάλματος Certiorari θα πρέπει να απαντήσειτο ερώτημα κατάπόσο απότην ενώπιον του μαρτυρίαπροκύπτει εκπρώτηςόψεωςυπόθεσηπουναδικαι ολογείτηνπαραχώρησηάδειαςγιακαταχώρησηαίτησηςγιαέκδο ση εντάλματος Certiorari (inre MobilOilCyprus Ltd
(1985)1 5 CUR. 781,787,Inre Kakos(\9S5) 1 C.L.R.250). Όταν απότην εκπρώτης όψεως εξέταση της διαδικασίας εμ φαίνεται ότι ηαπόφασητουκατώτερουδικαστηρίουείναινομικά εσφαλμένη μπορεί να δικαιολογείται η έκδοση εντάλματος 10 Certiorari πουναακυρώνει την απόφαση(R. v. Northumberland CompensationAppealTribunal,ExparteShaw[1952]1 All E.R. 122). Όταν όμως, πάντοτε εκ πρώτης όψεως, ηδιαδικασίαείναι κανονικήκαι το κατώτεροδικαστήριο κέκτειται δικαιοδοσίας, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν θαεκδώσει προνομιακό διάταγμαεπει- 15 δήτο κατώτερο δικαστήριο αντιλήφθηκε λανθασμένα ένα νομικό σημείο(Λ. v.Healy[1923], 571.L.T.21,ΑναφορικάμετονΜάριο Χρίστου,Αίτηση25/96,ημερ.9.4.1996). Όταντοσυγκεκριμένο δι καστήριο κέκτειται δικαιοδοσίας νααποφασίσει έναθέμα, δεν μπορεί ναθεωρηθεί ότι υπερέβηήέκανεκατάχρησητηςδικαιοδο- 20 σίαςτου,απλάκαι μόνογιατίπαρεμπιπτόντωςερμήνευσε λανθα σμένανομοθέτημα,αποδέκτηκεπαράνομημαρτυρία,απέρριψενό μιμημαρτυρία,προέβησελανθασμένηεκτίμησητηςβαρύτηταςτης μαρτυρίας ή ακόμα κι' αν καταδίκασε χωρίς μαρτυρία (βλ. Halsbury'sLawsofEngland,3ηΈκδοση,Τόμος II,παραγρ. 119και 25 ΑναφορικάμετοΜάριοΧρίστου,ανωτέρω). Στην παρούσαυπόθεση δεν έχω πειστεί ότι το ΕπαρχιακόΔι καστήριο Λευκωσίας υπέπεσε σενομικό ελάττωμα. Εξήσκησε τη δικαιοδοσίαπουτουπαρέχειονόμοςκαικατέληξε στασυγκεκρι- 30 μένασυμπεράσματα.Είναιορθόότι ένταλματηςφύσης Certiorari μπορεί να εκδοθεί ότανέχει εμφιλοχωρήσει νομικό ελάττωμα εμ φανέςαπό τηδικογραφία,η ευχέρεια όμωςαυτή δενκαλύπτεικαι τιςνομικάεσφαλμένες αποφάσεις. Καλύπτειτιςπεριπτώσεις στις οποίες υπάρχει φανερά εσφαλμένη ερμηνεία νόμου ή εσφαλμένη 35 εφαρμογήτουσεδεδομένηπερίπτωση. Δεν είναιαρκετόναυπάρ χει σοβαρήπλάνηή ακόμακαιπλάνησεσχέση μεκαθιερωμένηνο μικήαρχή. Πρέπει να υπάρχει πλάνηπου μπορεί ναδιακριβωθεί από το δικαστήριο αμέσως καιόχι ύστερα απόέρευνα των στοι χείων ήτηςμαρτυρίας (βλσχετικά Γενικός Εισαγγελέας(Αρ.2) 40
(1995)1 Α.Α.Δ. 126 καιΓρηγορίουΑνδρέας(Αρ2)
(1995)1 Α.Α.Δ 396 καιΑναφορικάμε τηνΑίτησητουΚοσμάΑνδρέου,Αρ.66/96, ημερ.30.4.1996). 1070 1 Α.Α.Δ. Ξάνθος Λυσιώτης χαι Υιός Λτδ (Αρ. 3) Νιχολαΐδης, Α. Το ένταλμα Certiorari παρέχει τηδυνατότηταάσκησης ελέγχου κατώτερου δικαστηρίου,δεν επιτρέπει όμως αναθεώρηση τηςορ θότητας της απόφασηςτου με σκοπό την επέμβαση, είτεόπου το κατώτερο δικαστήριο ενήργησε εκτός της δικαιοδοσίας του, είτε 5 αν την υπερέβη,είτεόπουπροκύπτει απότο πρακτικόπροφανές νομικό ελάττωμα, έστω κι' αναυτόδεν άπτεταιτης δικαιοδοσίας (βλ. Περέλλα Τζεννάρο (Αρ.2)
(1995)1 Α.Α.Δ.692. Εξάλλου, μό νο ουσιώδης παράβαση δικονομικού κανόνασυνιστά νομικήπλά νη (Agroktimatiki Epihirisis Rousias Co Ltd
(1981)1 C.L.R. 10 703). Από τηνάλλη,η ρύθμιση τηςδιαδικασίαςανάγεταιστην αρ μοδιότητα του εκδικάζοντος τηνυπόθεση δικαστηρίου (βλ. Δημο κρατίαν.Ηρακλέους(Αρ.2)
(1994)2Α.Α.Δ.225 καιΧαραλάμπους Χαράλαμπος καιΆλλοι (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ.828. 15 Ηδικαιοδοσία έκδοσης προνομιακών ενταλμάτων δεν αποτε λεί υποκατάστατοτης δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του Ανωτά τουΔικαστηρίου. Τοένταλμα Certiorari δεναποτελεί μέσογιατην εποπτείατηςδιαδικασίαςτουπρωτόδικουδικαστηρίουήτηςπρα κτικής που ακολουθείται (Halsbury* s Laws of England, 3ηΈκδο20 ση, Τόμος 11,παραγρ.213 καιΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ.3)
(1993)1Α.Α.Δ.442. Αντικείμενο τηςδιαδικασίαςγιατην έκδοση εντάλ ματος Certiorari δεν είναι ο έλεγχος της ορθότητας μιας απόφα σης, αλλά της νομιμότητας της (Αναφορικά με την αίτηση της MarewaveShipping& TradingCompanyLtd
(1992)1Α.Α.Δ. 25 116). Οπως έχειλεχθεί το ένταλμα Certiorari δενμπορεί ναχρησι μοποιείται ούτε σαν έφεση υπό μεταμφίεση, ούτε ως μέσο επανακρόασης τουζητήματοςπουεγείρεται (βλ. (JR.v. Northumberland CompensationAppealTribunal, Ex parteShaw, ανωτέρω). Επί σης δενείναι επιτρεπτόναεκδίδεται ένταλμαCertiorari προκειμέ30 νου ναυπαγορευτεί σεδικαστήριο οτρόπος μετον οποίο θαπρέ πει να αποφασίσει ζήτημα που εμπίπτει στην δικαιοδοσία του ή ακόμαοτρόπος μετον οποίο θαασκήσει τηδιακριτικήτου εξου σία (βλ. in re Andreas Constantinou
(1983)1 C.L.R. 410, in re Aeroporosand Others
(1988)1 C.L.R. 302,ΑφρικάναΔισκοθήκη 35 Λτδ
(1991)1 Α.Α.Δ.901). 40 Αναμφίβολα στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το Δικαστήριο ενήργησε μεκατάχρηση εξουσίας. Το Δικαστή ριο αφούαναφέρθηκε και ερμήνευσε τηνομολογία επί του θέματος που εξέταζε,κατέληξε στο συμπέρασμα να μην επιτρέψει την προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Κατ' αρχήνηαπόφασηαυτή δεναποτελεί απόφαση καθοριστικήγιατην επίλυση των επίδικων θεμάτων και συνεπώς δεν μπορεί καν να αποτελέσει αντικείμενο έφεσης. ΣτηνυπόθεσηΧάσικοςΜιχαήλ καιΆλλοιν.Ανδρέα Χα· 1071 Νιχολαΐδης, Δ. ΞάνθοςΛνσιώτης και Υιός Λτδ (Αρ. 3)
(1996)ραλαμπίδη
(1990)1Α.Α.Δ. 389 αναφέρεται ότι όταν έφεσηδεν στρέφεται εναντίον απόφασης ή διαταγής του δικαστηρίου δεν έχειαντικείμενοκαισυνεπώςδενσυνιστά έφεση. Όπωςαποφασί στηκε στην υπόθεση Apak Agro Industries Ltd και Άλλοι v. Union Des CooperativesAgricoles De Cerealesde Semences 5 (Αρ. 1)
(1992)1Α.Α.Δ. 1166, αντικείμενο έφεσης μπορεί να απο τελέσει μόνο ενδιάμεση ήτελικήαπόφαση ήδιαταγήτου δικαστη ρίου. Μεάλλαλόγια,αντικείμενο έφεσης μπορείνααποτελείμό νο απόφαση καθοριστικήγιατην επίλυση τωνεπίδικωνθεμάτων. Στην πιο πάνωυπόθεση,αντικείμενο της έφεσης ήταν"απόφαση 10 τουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΠάφουμετηνοποίαέγινεαποδεκτή κατά την ακρόασηως μαρτυρίαένορκη δήλωση που υποβλήθηκε σε άλλη διαδικασία από πρόσωπο που δεν κατέθεσε ως μάρτυ ρας". Το Εφετείο κατέληξε ότι απόφασηγια την αποδοχή ήτην απόρριψημαρτυρίαςδενσυνεπάγεται την επίλυση οποιουδήποτε 15 επίδικουθέματος,αλλάσυνιστάπτυχήτηςδικαστικής λειτουργίας γιατονπροσδιορισμό τουβάθρουγιατηδιάγνωσητωνδικαιωμά των των διαδίκων.Έτσι η έφεση κρίθηκε ότι εστερείτοαντικειμέ νουκαιαπορρίφθηκε. Ούτεηυπόεξέτασηαπόφασημπορείναθε ωρηθεί ωςκαθοριστικήγιατηνεπίλυσητωνεπίδικωνθεμάτωνκαι 20 συνεπώς δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο έφεσης. Αν έτσι έχουν ταπράγματαδιερωτώμαι ανμπορεί μιατέτοιαδιαδικασία ναπροσβληθεί με αίτησηγιαέκδοσηπρονομιακούεντάλματος. Πιστεύωότι ηορθότηταήμητηςσυγκεκριμένης απόφασηςδεν 25 μπορεί νααποτελέσει αντικείμενο έρευναςτηςπαρούσαςδιαδικα σίας αλλά ίσως, δευτεροβάθμιου δικαστηρίου,σε κάποιοκαταλ ληλότεροστάδιο. Τέλοςδενμουδιέφυγεκαιη αναφοράτουΔικα στηρίου στο ότι προσπάθησεπροηγουμένως ναεξηγήσειγιατίθεΟίρούσε τη συγκεκριμένη ένορκη δήλωση κατ' ουσία ανύπαρκτη. 30 Η πρόταση αυτή από μόνη της δείχνει ότι το Δικαστήριο γιανα καταλήξει στην απόφασητουέλαβευπ' όψηκαιάλλαστοιχεία,τα οποία δεν εμφαίνονται στηδιαδικασία. Αυτόσημαίνει ότι τονο μικόελάττωμα,ανυπάρχει,δενείναιεμφανέςγιατίδενμπορείνα όιακριβωθεί από τοπαρόνΔικαστήριοαμέσως,αλλάίσωςύστερα 35 απόέρευναάλλων στοιχείων τηςδικογραφίας. Καταλήγοντας βρίσκω ότι το κατώτερο δικαστήριο εξήσκησε τη διακριτική του ευχέρεια, ορθά ή λανθασμένα δεν το εξετάζω, καικατέληξε σεκάποιοσυμπέρασμα.Ακόμα καιαντοΔικαστήριο 40 εφάρμοσε λανθασμένα το δικονομικό κανόνατηςΔ.48, Θ.4,αυτό δεν επιδρά επί της νομιμότητας της απόφασης. Ηαπόφασητου αυτήδεννομίζωότι μπορείναακυρωθείμεένταλμαCertiorari και συνεπώς ηαίτηση θαπρέπεινααπορριφθεί. 1072 1 Α.Α.Δ. Ξάνθος Λυσιώτηςκαι Υιός Ατδ (Αρ.3) Νικολαΐδης, Δ. Ηαίτησηαπορρίπτεταιχωρίςκαμιάδιαταγήωςπροςταέξοδα. Ηαίτησηαπορρίπτεται χωρίς δια ταγή γιαέξοδα. 1073