(1996)16Οκτωβρίου,1996 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΚΑΛΛΗΣ,Δ/στές] ΚΩΣΤΑΣΦΡΑΝΤΖΗΣ, Εφεσείων- Εναγόμενος3, ν. ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ, Εφεσίβλητων- Εναγόντων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8972) Πολιτική Δικονομία — Παραμερισμός απόφασης — Απόφαση που εκ δόθηκεεναντίον τουεναγομένουγιαμηκαταχώρισησημειώματοςεμ φάνισης— Παραμερισμόςτηςμε τον όρο παραχώρησης εγγυήσεων για ταποσά της απόφασηςκαι ταέξοδα — Επφολή τωνεγγυήσεων, θεωρήθηκεότι έγινε κατά ορθήάσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας του 5 Δικαστηρίου, Δεκαοκτώ μήνες μετάτηνερήμηνέκδοσηαπόφασηςεναντίοντου, ο εφεσείων - εναγόμενος 3 καταχώρισε αίτηση παραμερισμού, την οποία στήριξε στον ισχυρισμό ότι ηυπογραφήτου σαν εγγυητή στο 10 έγγραφο ενοικιαγοράς που κατατέθηκε σαν μαρτυρία ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου, ήταν πλαστή. ΤοΔικαστήριο,αποδεχόμενοτηναίτηση,επέβαλεόρο στον εφεσείοντα- εναγόμενο 3όπως μέσασεδεκατέσσερις μέρες απότηςέκδοσης 15 τουδιατάγματοςθαέπρεπενακαταχωρίσειτηνυπεράσπισητουκαινα παραχωρήσειτραπεζικήεγγύησηγιακάθεποσότηςεναντίοντουαπό φασης και εξόδων, ήνα καταθέσει το ισάξιο σε μετρητά στο γραφείο τουΠρωτοκολλητή του ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμεσού. 20 Εναντίον της επιβολής τουόρου γιαπαροχήεγγυήσεων ο εφεσεί ων - εναγόμενος 3καταχώρισε έφεση. Αποφασίστηκε ότι; 25
(1)Η επιβολήστον εφεσείοντα -εναγόμενο 3εγγυήσεων γιαταπο σά της απόφασηςκαι ταέξοδα κατάτην έκδοσηδιατάγματος 1094 1 Α.Α.Δ. Φραντζής ν. ΛαϊκήςΚυπρ.Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ παραμερισμού της ερήμην εναντίον τουαπόφασης,συνιστά ορθή εξάσκησητης διακριτικήςτου ευχέρειας, δεδομένηςτης καθυστέρησης των δεκαοκτώμηνών στην καταχώρισητηςαί τησηςπαραμερισμού. 5
(2)Ο παραμερισμός απόφασηςπουεκδίδεται ερήμην, ασκείται κατάδιακριτικήνευχέρεια τουΔικαστηρίου αλλάγιαναακυ ρωθεί απόφασηοεναγόμενος πρέπειναπείσειότι διαθέτειεκ πρώτηςόψεωςυπεράσπιση. 10 Η έφεσηαπορρίφθηκεχωρίς διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 MineandQuarryServices Ltd v. Γεωργίου(Μαύρου)
(1993)Ι Α.ΑΛ. 26, 20 LandSecuritiesP.L.C. v.Receiverfor the Metropolitan Police Director (1983] 1W.L.R. 439, Sidnell v. Wilson[1966]2 Q.B. 67. 'Εφεση. 25 30 Έφεση από τον εναγόμενο 3 κατά της απόφασης ημερομ. 16.6.1993, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λ/σού (Νικολάου, Α.Ε.Δ.) στην Αγ. Αρ.2650/91, μετηνοποία επιβλήθηκε στον ενα γόμενο όρος όπως παραχωρήσει τραπεζικήεγγύησηγια κάθεποσόγιατο οποίο εκδόθηκε απόφασηεναντίον του,προκειμένου να ακυρωθεί ηεναντίον του απόφασηγια μηκαταχώριση σημειώμα τος εμφανίσεως. Εφεσείων, παρώνπροσωπικά. 35 Κ.Χατζηπιέρας, για τους Εφεσίβλητους -Ενάγοντες. Cur. adv.vult. 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.:Την απόφασητου Δικαστηρίου θααπαγγεί λει ο Φρ. Νικολαΐδης,Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Στις 16.9.1991 οι ενάγοντες εξασφάλισαν εναντίον του εναγόμενου, εφεσείοντος στην παρούσαδιαδικασία, 1095 Νιχολαΐδης, Δ. Φραντζής ν.Λαϊκής Κυπρ.Τράπεζας(Χρημ.) Λΐδ
(1996)απόφασηλόγωμηκαταχώρησηςσημειώματος εμφάνισης. Οεναγό μενος δεκαοκτώ μήνες αργότερακαι συγκεκριμένα στις21.1.1993, καταχώρισε αίτηση με την οποίααξίωνε ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης. Το Δικαστήριο στις 16.6.1993δέκτηκε την αίτηση του εναγόμενου καιακύρωσε τηνεκδοθείσα απόφαση. Μετο ίδιοδιά- 5 τάγμαεπιβλήθηκε στον εναγόμενο όροςόπωςμέσασε δεκατέσσερις μέρες από της έκδοσης του διατάγματος (προθεσμία μέσα στην οποίαθαέπρεπενακαταχωρήσεικαιτηνυπεράσπισητου)θαέπρε πεναπαραχωρήσειτραπεζικήεγγύησηγιακάθεποσόγιατοοποίο εκδόθηκε απόφασηεναντίον του και τα έξοδα,ήνα καταθέσει το 10 ισάξιοποσόσε μετρητάστογραφείοτουΠρωτοκολλητή τουΕπαρ χιακούΔικαστηρίου Λεμεσού. Εναντίον της επιβολής τουπιο πά νωόρουοεφεσείων καταχώρισετηνπαρούσαέφεση. Ηαγωγή αναφέρεταισε σύμβαση ενοικιαγοράς την οποία, κα τά τον ισχυρισμό των εναγόντων, ο εναγόμενος υπέγραψε ως εγ γυητής. Είναι ο ισχυρισμός του εφεσείοντος ότι δεν υπέγραψετη συγκεκριμένη σύμβαση και ότι ηυπογραφήτου είναιπλαστογρα φημένη. Τοπρωτόδικοδικαστήριοκατέληξεότιοισχυρισμός αυ τόςαποτελούσε ικανοποιητικόλόγουπεράσπισηςκαιπαράτησημειωθείσα καθυστέρηση αποφάσισε να δώσει την ευκαιρία στον εφεσείοντα ναπροβάλει τις θέσεις του. Τοδικαστήριο,λαμβάνο ντας ακριβώςυπ' όψητημεγάληκαθυστέρησηπουπαρατηρήθηκε στην καταχώριση της αίτησης γΐΛ ακύρωση της απόφασης, κατέ ληξεκαιστην επιβολή τουόρου,όπωςπω πάνω. 15 20 25 Μετηνειδοποίησηέφεσηςοεφεσείων προβάλλει τηθέσηότι το πρωτόδικοδικαστήριο δεν έλαβεκαθόλουυπ' όψητογεγονός ότι ο εφεσείων δεν υπέγραψε την έγγραφη συμφωνία ενοικιαγορας, αλλά ότι τρίτο πρόσωπο πλαστογράφησετηνυπογραφήτου. Πε- 30 ραιτέρωπαραπονείταιότιτοδικαστήριοδεναιτιολόγησε τηναπό φασητουγια επιβολή τουόρου. Τέλοςγίνεται ισχυρισμός ότι το πρωτόδικοδικαστήριολανθασμένααποφάσισεναμηεξασκήσει τη διακριτικήτουευχέρειαυπέρτου. 35 Θα πρέπει να πούμε από την αρχή ότι η παρούσα έφεσηθα πρέπεινααπορριφθεί. Κατ"αρχήντοπρωτόδικοδικαστήριοέλα βευπ' όψητον ισχυρισμό τουεναγόμενουότιηυπογραφήτουστο συγκεκριμένο έγγραφο ενοικιαγοράς ήταν πλαστογραφημένη, ισχυρισμό τον οποίο εθεώρησε σαν λόγοπου έδιδε το δικαίωμα 40 στον εναγόμενο ναισχυριστείότιδιέθετευπεράσπιση. Στοστάδιο της αίτησηςγιαακύρωσητης απόφασης,τοδικαστήριοορθάεξέ τασε κατά πόσο ο εναγόμενος διέθετε κάποιαυπεράσπιση χωρίς ναυπεισέλθει βέβαιαστηνουσίατηςυπόθεσηςκαιτηνεξέτασητων 1096 1 Α.Α.Δ. Φραντζής ν. Λαϊκής Κυπρ.Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ Νιχολαΐοης, Δ. επί μέρους ισχυρισμών. Ηαπόφαση τουναεπιβάλει όρους είναι καθ'όλα αιτιολογημένη και λογική, αφούστηρίζεται στηνκαθυ στέρηση πουσημειώθηκεγιατηνκαταχώρισητηςαίτησης. Η αγω γή επιδόθηκε στην πεθερά του εναγόμενου στις 17.6.1991 και το 5 πρωτόδικο δικαστήριο δέκτηκε ότι η επίδοση ήταννομότυπηκαι κανονική. Απόφαση εναντίον του εναγόμενου εκδόθηκε λόγω μη καταχώρησηςεμφάνισης στις 16.9.1991καιη αίτησηγιαακύρωση τηςεκδοθείσαςαπόφασηςκαταχωρήθηκεμόλιςτην21.1.1993. Σαν δικαιολόγηση τηςκαθυστέρησης πουπαρατηρήθηκε ο εναγόμενος 10 προέβαλε τον,όπως χαρακτηρίστηκε καιαπό τοπρωτόδικο δικα στήριο, "αδύναμο"ισχυρισμό ότι του είχε λεχθεί εκ μέρους των εναγόντων και του πρωτοφειλέτη, εναγόμενου 1,ότι το θέμαθα διευθετείτο. Όπως έχει ορθά τονιστεί στην υπόθεση Mine & Quarry ServicesLtd v.Ανδρέα Γεωργίου(Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26,η εξουσία του δικαστηρίου σε παρόμοιαζητήματαέχει διακριτικό χαρακτήρα. Γιαναακυρωθείεκδοθείσααπόφασηοαιτητήςοφεί λειναπείσει πωςδιαθέτειεκπρώτηςόψεωςυπεράσπισηστηνπρο20 βαλλόμενη εναντίον του απαίτηση. Θα πρέπει να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση,χωρίς το δικαστήριοναπροχωρεί σε αξιολόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκο πούς κατάρριψηςτου ισχυρισμού αυτού(Land SecuritiesP.L.C. ν.Receiver for the MetropolitanPoliceDistrict[1983] 1 W.L.R. 25 439 καιSidnell v. Wilson [1966] 2 Q.B. 67). 15 30 35 40 Ηαπλήεξήγηση τηςκαθυστέρησης δενσυνιστά και ικανοποιη τικήδικαιολόγησητης. Πολύπερισσότερο όταντοδικαστήριοχα ρακτηρίζει τις δοθείσες δικαιολογίες αδύναμους ισχυρισμούς. Ο εφεσείων είχετοβάροςαπόδειξηςτου ισχυρισμού τουότιδικαιο λογημένα καθυστέρησε νααποταθείόπωςαπαιτείταιαπότη Δ.48 θ.4. Ενόψει όλων τωνπιοπάνωθεωρούμε ότι τοπρωτόδικο δικαστήριο ορθά εξήσκησε τη διακριτική του ευχέρεια με τον τρόπο που το έπραξε και ουδόλως δικαιολογείται το συμπέρασμα ή ο ισχυρισμός ότι εφάρμοσετιςσχετικές αρχέςλανθασμέναήδενερ μήνευσε σωστά την προσέγγιση των δικαστηρίων σε παρόμοιας φύσηςθέματα. Κάτωαπότιςπεριστάσειςκαιενόψει όσων έχουν λεχθεί ανωτέρωη έφεσηθαπρέπεινααπορριφθείκαι απορρίπτε ταιχωρίς καμιά διαταγήωςπροςταέξοδα. Η έφεση απορρίπτεται χωρίςδια ταγή για έξοδα. 1097