(1996)24Οκτωβρίου,1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΣΕΜΗ, Εφεσείων- Εναγόμενος, ν. ΚΩΣΤΑ ΡΟΥΣΟΥ, ΕφεσίβλητονΈνάγοντα. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 8849) Ευρήματα Δικαστηρίου — Αξιολόγηση μαρτυρίας — Εσφαλμένηαξιο λόγηση μαρτυρίας απολήγουσα σε ακροσφαλή ευρήματα σεβαθμό που ναδικαιολογεί επέμβασητον Εφετείου. Ο εφεσίβλητος -ενάγονταςκτυπήθηκεαπόαυτοκίνητοπουοδηγοΰσε ο εφεσείων -εναγόμενος, ενώ περπατούσε στην οδό Ομήρου στην περιοχή ΡΙΚ στη Λευκωσία με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του. 5 Ηεκδοχήτου εφεσείοντα -εναγόμενου, ήτανότι το ατύχημασυ- 10 νέβηενώ ο εφεσίβλητος -ενάγονταςδιασταύρωνετο δρόμοκατά τη διάρκεια της νΐικτας τη στιγμή που τα φώτααυτοκινήτου απότην αντίθετηκατεύθυνσημείίοναντηνορατότητατου. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοβρήκετονεφεσείοντα - εναγόμενοένο- 15 χο αμέλειας καιτον εφεσίβλητο -ενάγονταυπεύθυνοσυντρέχουσας αμέλειας. Ο Εφεσείων - εναγόμενος εφεσίβαλετηναπόφασηγιαεσφαλμένη αξιολόγηση μαρτυρίαςκαιλανθασμέναευρήματα. 20 Αποφασίστηκε ότι: (Ι) Εσφαλμένααντινομικά και ανεπίτρεπτατο πρωτόδικο Δικα στήριοαλληλοσυνάρτησε μαρτυρίαπουθεώρησεκατάτοπλεί- 25 στο ανειλικρινή με τη μαρτυρίατου εφεσίβλητου - ενάγοντα γιανατηθεωρήσει τελικάσαναληθή. 1098 1ΑΛΛ. 5 Γιασεμήν. Ρούσου
(2)Η αποδοχήτης εκδοχήςτουεφεσίβλητου -ενάγοντααπό το πρωτόδικοΔικαστήριο,παρόλεςτιςαντιφάσειςπουεπεσήμα νεκαιπαρόλονότιαπόρριψεπολλούςαπότουςισχυρισμούς τουιδίουκαιτων μαρτύρωντουήτανεσφαλμένη ωςπροϊόν λανθασμένηςαξιολόγησηςτουσυνόλουτηςενώπιοντου μαρ τυρίαςαπολήγουσαςσελανθασμένασυμπεράσματα. Ηέφεσηέγινεδεκτήμεέξοδαπληντον θέματος τον ύψους των αποζημιώσεων. Διατάχθηκεεπανεκδίκαση ως προςτηνευθύνη. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 Roussou v. Aristodemou
(1989)1 C.L.R. 12, Μαυρίδηςv. Dharaghjiκ.ά.
(1990)1 ΑΛΛ. 1013. Έφεση. 20 25 Έφεση απότονεναγόμενο κατά της απόφασηςτου Επαρχια κούΔικαστηρίουΛευκωσίας (Παρπαρίνος,Ε.Δ.) πουδόθηκεστις 30 Νοεμβρίου 1992 (ΑρΑγωγής 8279/89) μετηνοποία κρίθηκε ένοχος αμέλειας για τον τραυματισμότου ενάγοντακαιεπιδικάστηκανεναντίοντουγενικές αποζημιώσεις. Κ.Παπαδόπουλος,γιατονΕφεσείοντα. Στ. Πολυβίου,γιατονΕφεσίβλητο. 30 Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.:Τηνομόφωνη απόφασητουΔικαστηρίουθαδώ σει οΠ.Αρτεμης, Δ. 35 ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.:Στις27.3.89οεφεσίβλητος-ενάγοντας ενώπερ πατούσε στην οδόΟμήρου στην περιοχή ΡΙΚ μετησύζυγο του, κτυπήθηκεαπόαυτοκίνητοπουοδηγούσεοεφεσείοντας.-εναγόμε νος,μεαποτέλεσματον τραυματισμό του. 40 Το πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε τον εφεσείοντα-εναγόμενό ένοχο αμέλειας καιτον εφεσίβλητο-ενάγοντα υπεύθυνο συντρέ χουσας αμέλειας. Ο εφεσείοντας προσβάλλει την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίουοιδελόγοι της έφεσης αφορούνταευ1099 Αρτεμης,Δ. Γιασεμήν.Ρούσου
(1996)ρήματακαιτην αξιολόγηση της μαρτυρίαςτουπρωτόδικουΔικα στηρίου. Κατάτηνπιοπάνωημερομηνία,ενώοεφεσίβλητοςπερπατού σε με τη σύζυγο του στην αριστερή πλευρά της ασφάλτου,σε κά- 5 ποιοσημείοδιασταύρωσε μαζίτης στην απέναντιπλευρά μεσκο πό να συνομιλήσουν με την οδηγό αυτοκινήτουπου ερχόταναπό τηναντίθετηκατεύθυνσηκαιη οποίασταμάτησεγιατοσκοπόαυ τό. Ήτανηεκδοχήτουότιαφούτελείωσετησυνομιλία,διάσχισαν και πάλιν στην απέναντιπλευράκαι συνέχισαν το βάδισματους. 10 Μετάαπόμερικάβήματακτυπήθηκετόσο ο ίδιος όσοκαιη σύζυ γος τουαπό πίσω απότοόχηματου εφεσείοντα. Αντίθετα, ηεκδοχήτου εφεσείοντα είναι ότι αυτόςείδε τα φώ τατουαυτοκινήτουπουερχόταναπότηναντίθετηκατεύθυνσηκαι 15 ενώ ήταν πάρα πολύ κοντά διέκρινε δύο σκιές να διασχίζουν το δρόμο, αλλά η απόσταση ήταντόσο μικρή που δεν μπορούσε να αντιδράσει,με αποτέλεσμα νακτυπήσει τουςδύοπεζούς. Ανέφε ρε επίσης ότι εν όψει τουγεγονότος ότι ήταννύκτακαι ταφώτα του οχήματος που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση ήταν 20 αναμμένα,περιόριζαντην ορατότητατου όσον αφοράαντικείμε να ήπρόσωπαπουβρίσκοντανκοντάστο αυτοκίνητο αυτό. Βασικάοι λόγοι γιατους οποίους οεφεσείων προσβάλλει την απόφαση είναι ότι, παρόλες τις αντιφάσεις τις οποίες επεσήμανε 25 το προπόδικο Δικαστήριο στη μαρτυρία για τον εφεσίβλητο και παρόλον ότι απέρριψε πολλούς απότους ισχυρισμούς πουπρο βλήθηκαν από τον ίδιο και τους μάρτυρες του, εντούτοιςαποδέ χθηκε την εκδοχή του αξιολογώντας λανθασμένα το σύνολο της μαρτυρίας πουείχε ενώπιον τουκαικαταλήγονταςσυνεπακόλου- 30 θα σε λανθασμένασυμπεράσματα. Αφούεξετάσαμε μεπροσοχήτη μαρτυρίακαιταευρήματατου Δικαστηρίου καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως ηαξιολόγηση της μαρτυρίας πάσχει σε πολλά σημείακαιως εκτούτουταευρήματα 35 είναιακροσφαλή. ΤοεύρηματουΔικαστηρίου ήτανότιημαρτυρίατουεφε^ίβλητου-ενάγονταείναιαληθήςγιατί,μεταξύάλλων,συνάδει μεεκείνη άλλων μαρτύρωνκαισυγκεκριμένα τηςσυζύγουτου,Μ.Ε.6. Ταυ- 40 τόχρονα τοΔικαστήριο,ενώθεώρησε ως ανυπόστατουςκαιανει λικρινείς πλείστους ισχυρισμούς τηςΜ.Ε.6,εντούτοις δέχθηκεάλ λους, γιατί όπως παρατήρησεσυμφωνούν με εκείνους τουεφεσί βλητου. Είναι προφανέςότι οκύκλος αυτόςτης αλληλοσυνάρτη1100 1 ΑΛΛ. 5 Γιοσεμή ν. Ρούσου Αρτεμης, Δ. σης τωνδύομαρτυριώνείναιαντινομικόςκαιανεπίτρεπτος. Πε ραιτέρω,έχονταςδεχθεί μεαυτότοσκεπτικόωςαξιόπιστουςτους ισχυρισμούςτουεφεσίβλητουδικαιολογείτηναποδοχήμέρουςτης μαρτυρίας της Μ.Ε.6,με τογεγονός ότι αυτήσυμφωνά μεεκείνη του εφεσίβλητου, ως εαν οι ισχυρισμοί του εφεσίβλητου αποτε λούσαναναφοράκαιμέτρομετοοποίομπορούσενακριθείη μαρ τυρία άλλωνμαρτύρων. Όσοναφοράτημαρτυρίατης Μ.Ε.3, ενώγενικάτοπρωτόδικο 10 Δικαστήριο τηναπέρριψεως αναξιόπιστη,δέχθηκε μόνο ένα από τουςβασικούςτης ισχυρισμούς, δηλαδήτογεγονός ότι είχε χαμη λωμένα ταφώτατης με τηνανεπαρκήαιτιολογία ότι επί τουση μείου αυτούεπέμενε κατάτην αντεξέταση. Το εύρηματούτοσυ ναρτάται και με την απόρριψητης εκδοχήςτου εφεσείοντα ότι ο 15 ισχυρισμός τουότι τυφλώθηκε απόταφώτατης Μ.Ε.3ήταν ανα ληθήςκαιμεταγενέστερη σκέψη,με τοαιτιολογικό ότι δενπεριείχετοστηνέκθεσηυπεράσπισης. ΊΕχουμεναπαρατηρήσουμεεπίτου σημείου τούτου ότι αν μπορούσε να δώσει αυτήτη μαρτυρίαεν όψειτηςμηεγέρσεωςτουσημείου σταδικόγραφαείναιάλλοθέμα 20 καιτογεγονός τούτο δενμπορούσενααποτελέσει αιτιολογίαγια τηναπόρριψητουισχυρισμού τουως αναληθούς. 25 30 Εν όψει των πιοπάνω,κρίνουμε ότι ηαξιολόγηση τηςμαρτυ ρίας απότο ΠρωτόδικοΔικαστήριο πάσχει,καιως εκτούτουτα ευρήματατουείναιπροφανώςακροσφαλήσεβαθμόπουναδικαι ολογούν την επέμβαση μας. (Δέστε Roussou v. Aristodemou
(1989)1C.L.R. 12, Μανρίδης v. Dharaghjiκ.α.
(1990)1Α.Α.Δ.
- Μετην έφεση προσβάλλεται επίσηςτούψος τωνγενικών απο ζημιώσεων ως υπερβολικό. Κατά τηδιάρκεια των αγορεύσεων ο εφεσίβλητος απλώςυπέβαλετον ισχυρισμό αυτόκάμνοντας ανα φοράκαισε μίαπαλαιάυπόθεσητου
- Δεν έχουμεικανοποι ηθείυπότις συνθήκες ότιχωρείηεπέμβασημαςστοθέμα αυτό. 35 Ως συνέπειατωνπιοπάνω διατάσσουμετην επανεκδίκαση της υπόθεσης απόάλλοΔικαστήόσον αφοράτοθέματης ευθύνηςμό νοκαιαπορρίπτουμετηνέφεση αναφορικάμετούψοςτωναποζη μιώσεων. Επιδικάζουμε έξοδαυπέρτουεφεσείοντα-εναγομένου. 40 Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα πλην του θέματος του ύφους των αποζημιώσεων. Διατάσσεται επα νεκδίκασηωςπρος τηνευθύνη. 1101