1 Α.Α.Δ. 29Οκτωβρίου,1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΑΡΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, Εφεσείων-Εναγόμενος. ν. PHILIPPIDESSPRING CO. LTD, Εφεσφλήτων-Εναγόντων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8921) Συμβάσεις—Αντιπροσωπεία—Παράλειψη από συμβαλλόμενονααπο καλύψειότι ενεργείσαναντιπρόσωποςόταν από τηφύσητης εντολής δεν προκύπτει κάπ τέτοιο, δημιουργεί συμβατίκή σχέσηκαι προσω πική ευθύνηστονσυμβαλλόμενο. 5 1ο 15 Συμβάσεις—Α ντιπροσωπεία—Παράλειψηαπό συμβαλλόμενονααπο καλύψειότι ενεργείσαν αντιπρόσωποςόταν από τηφύσητης εντολής δενπροκύπτει κάτι τέτοιο, ηεκτων υστέρων αποκάλυψη ήαπόδειξη της δεν απαλλάττει τον συμβαλλόμενο της προσωπικήςευθύνης, ο αντισυμβαλλόμενος έχειδικαίωμαεπιλογήςνα στραφείεναντίοντου ήεναντίοντουαντιπροσωπευόμενον. Κατόπιν εντολής του εφεσείοντα -εναγόμενου, OLεφεσίβλητοι ενάγοντες,πουδιατηρούσανγραφείοκηδειών,πρόσφεραν υπηρεσίες μεταφοράςαλλοδαπήςνεκρής στοεξωτερικό. Οεφεσεύον - εναγόμε νος, αρνήθηκε να πληρώσει, ισχυριζόμενος ότι ενεργούσε ως αντι πρόσωποςτρίτου,απότονοποίοόμωςοιεφεσίβλητοι -ενάγοντες δεν μπόρεσαννα εισπράξουν. 20 Οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες καταχίόρισαν αγωγή στην οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι ημαρτυρίαστοιχειοθετούσε προ σωπική ευθύνη του εφεσείοντα -εναγομένου και εξέδωσε απόφαση εναντίοντου. 25 Οεφεσείων -εναγόμενος εφεσίβαλε τηναπόφαση. Εισηγήθηκε ότι τοΔικαστήριο εσφαλμένα κατέληξε ότι υπήρξε συμβατικήευθύνημε ταξύ του και τ(ον εφεσίβλητων -εναγόντων απότην οποία απέρρεε 1107 Ευθυμίουv.PhilippidesSpringCo.Ltd
(1996)προσωπικήτουευθύνη. Αποφασίστηκε ότι:
(1)Ο εφεσείων - εναγόμενος, δεν απεκάλυψε ότι ενεργούσε ως 5 αντιπρόσωπος τρίτου,ούτε απότηφύσητης εντολής μπορού σενασυναχθεί ότιενεργούσεωςαντιπρόσωποςκαισυνεπώς η κατάληξητουπρωτόδικουΔικαστηρίου ότι υπήρξε συμβατική σχέση με τους εφεσίβλητους - ενάγοντες η οποία τον καθι στούσεπροσωπικάυπεύθυνο,ήτανορθή. 10
(2)Ηεκ των υστέρων αποκάλυψητου εφεσείοντα - εναγομένου ότι θεωρούσε πως αντιπροσώπευε τρίτο,δεν μπορούσε ναμε ταβάλει έναντι των εφεσίβλητων -εναγόντων την ήδη δημιουργηθείσα κατάσταση,όπως δεν θατη μετέβαλλε ακόμακαι 15 αν αποδεικνυόταναντιπροσώπευση,διότι και σ' αυτή τηνπε ρίπτωση οι εφεσίβλητοι -ενάγοντες θαείχαν δικαίωμα επιλο γήςναστραφούν εναντίον του ενόςήτου άλλου. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Saxonv. Blake[1861]54 ER 597, 25 Collins v.AssociatedGreyhoundRacecourses Ltd[1930] JCh. I(CA), EarnestScragg andSons Ltd v.Perseverance BankingandTrust Co Ltd [1973]2 Lloyd'sRep.101. 30 Έφεση. Έφεση από τον εναγόμενο κατά της απόφασης του Επαρχια κού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Παρπαρίνος,Ε.Δ.) που δόθηκε στις 22.3.93 (Αρ. Αγ. 4678/90) με την οποία προσβάλλεται το εύρημα 35 του Δικαστηρίου ότι έφερε ο ίδιος προσωπική συμβατική ευθύνη έναντι των εναγόντατν και όχι τρίτος τον οποίο ισχυρίστηκε ότι αντιπροσώπευε. Α. Παπαφιλίππον, για τον Εφεσείοντα -Εναγόμενο. 40 Α. Ιοχχννίδης για Ρ. Σχίζα, για τους Εφεσίβλητους - Ενάγοντες. Cur. adv. wit. 1108 1 Α.Α.Δ. Ευθυμίουv.Phillppides Spring Co. Ltd ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.:Τηναπόφαση τουΔικαστηρίουθα δώσει οΝικολάου,Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Οι εφεσίβλητοι οιοποίοι διατηρούσαν γραφείοκηδειώνπρόσφεραντιςυπηρεσίες τουςκαιυπέστησαν δαπά νηστην εκτέλεσηεντολής ηοποίατους δόθηκεγια την ετοιμασία και μεταφοράστο εξωτερικό αλλοδαπήςνεκρής. Τηνεντολήτους την έδωσε ο εφεσείων. Όταν μετά του ζητήθηκε πληρωμή αυτός προέβαλε ότιενεργούσεως αντιπρόσωπος τρίτου και ότι οιεφε10 σίβλητοι θαέπρεπεναανατρέξουνστοντρίτο,τοόνοματουοποί ουτους έδωσε,γιαναεξασφαλίσουν τηνπληρωμήτους. Παράτα σχετικά προςτούτο διαβήματατους,οι εφεσίβλητοι δενκατόρθω σαν να λάβουν οτιδήποτε. Κίνησαν λοιπόν αγωγή εναντίον του εναγομένου ωςτουπροσώπουπουτους είχεδώσει τηνεντολήκαι 15 ωςτου μόνου προσώπου μετά του οποίου θεωρούσαν πως είχαν συμβληθεί. 5 20 Στη δίκη, μαρτυρία προσήγαγαν μόνο οι εφεσίβλητοι, ενώ ο εφεσείων περιορίστηκε στηνεισήγησηότιηπροσαχθείσαμαρτυρία όχι μόνο δεν υποστήριζε την εκδοχήτων εφεσίβλητων αλλάκατέδειχνε πωςενεργούσεως αντιπρόσωποςτρίτου μεαποτέλεσμανα μηνευθύνεταιοίδιοςπροσωπικά.Τοπρωτόδικοδικαστήριοέκρι νεότιη μαρτυρίαστοιχειοθετούσε δικήτουπροσωπικήευθύνηκαι εξέδωσεαπόφασηεναντίοντου. 25 Με την παρούσα έφεσηπροσβάλλεται η πρωτόδικηαπόφαση ωςεσφαλμένη σεό,τι αφοράταευρήματαστηβάσητωνοποίωντο δικαστήριο κατέληξε ότιυπήρξε συμβατική σχέση μεταξύ εφεσί βλητων και εφεσείοντος απότην οποίααπέρρεε δικήτουπροσω30 πικήευθύνη. Αφούακούσαμετονσυνήγορο τουεφεσείοντος, θε ωρήσαμε πωςδενπαρίστατοανάγκηναακούσουμε καιτονσυνή γορο τηςάλλης πλευράς. Ήτανχωρίς καμιάδυσκολία που κατα λήξαμε. 35 40 Ημαρτυρίαεναργέστατακαταδείχνειότι οεφεσείων, κατάτον χρόνοπουέδωσετηνεντολήστους εφεσίβλητους, δενανέφερεοτι δήποτε απότο οποίονα συνάγεται ότι ενεργούσεωςαντιπρόσω πος άλλου έτσιώστεοιεφεσίβλητοι να γνωρίζουν ότι συναλλάττονταν με άλλο καιότι θαέπρεπεναπροσβλέπουν στον άλλο ως τοναντιπροσωπευόμενο γιατηνπληρωμήτους. Ούτεκαισυνάγε ται απότη φύση της εντολής ότιο εφεσείων ενεργούσεως αντι πρόσωπος. Τοότιεντέλειτοοφέλημαπουθαπροέκυπτεαπόόσα πρόσφερανοιεφεσίβλητοι θαδιοχετευόταν σε τρίτο πρόσωπο, δε σημαίνει και ότιδεν υπήρξε αντιπαροχήαπό τους εφεσίβλητους 1109 Νικολάου, Δ. Ευθυμίουv. PhillppidesSpring Co. Ltd
(1996)προς τον εφεσείοντα, που έδωσε την εντολή. Ηεκ των υστέρων αποκάλυψη του εφεσείοντα ότι Θεωρούσε πως αντιπροσώπευε τρίτο,δενμπορούσεναμεταβάλειέναντιτωνεφεσίβλητων τηνήδη δημιουργηθείσα κατάσταση. Όπως δεν θα την μετέβαλλε ακόμα και αναποδεικνυόταναντιπροσώπευση. Και τούτο διότι οι εφε- 5 σίβλητοι θα είχαν δικαίωμα επιλογής να στραφούν εναντίον του ενός ήτουάλλου:βλ.Saxon v.Blake[1861] 54 ER597; Collinsv. Associated Greyhound Racecourses Ltd [1930] 1 Ch. 1 (CA); Ernest Scragg &Sons Ltd v.PerseveranceBanking and Trust Co Ltd [1973] 2 Lloyd'sRep 101. 10 Θεωρούμε πως τα ευρήματα του πρωτόδικου δικαστηρίου ήταν,ενόψει τηςπροσαχθείσας μαρτυρίας,πλήρως δικαιολογημέ να. Μάλιστα,ηκατάληξηστηνοποίαήχθηήτανημόνηδυνατή. 15 Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 1110