(1996)25Νοεμβρίου,1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/οτές] ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ, Εφεσείίον- Ενάγοντας, ν. ΣΩΤΗΡΗ ΧΡΙΣΤΟΥ, Εφεσίβλητου - Εναγόμενου. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 9626) Έφεση— Προθεσμία καταχώρισης έφεσης— Εκπρόθεσμη καταχώριση — Έφεσηεκπρόθεσμηκαι απαράδεκτη. Πολιτική Δικονομία — Δικονομικέςπροθεσμίες — Παράβασηπροθε σμίαςκαταχώρισηςέφεσης. Ο εφεσείων-ενάγων,καταχώρισετηνέφεσητην44ηημέρααπότης έκδοσηςτηςεκκαλούμενης απόφασης. Οεφεσίβλητος -εναγόμενος,με αίτησητου στο Εφετείοζήτησενα κηρυχθείη έφεση απαράδεκτη,ως εκπρόθεσμηλόγωμητήρησηςτηςπροθεσμίαςτων6εβδομάδωντηςΔ. 10 35θ.2των Θεσμών τηςΠολιτικήςΔικονομίας. Αποφασίστηκε ότι: (α)Οιτασσόμενεςδικονομικέςπροθεσμίεςαποτελούνβασικόυπο- 15 στήριγματουνομικούμαςσυστήματοςγιατηναποτελεσματική απονομήτηςδικαιοσύνης. (β) Ηεκπρόθεσμη καταχώριση της έφεσης συνιστά παρατυπία, η διόρθωσητης ανήκειστηδιακριτική ευχέρειατουΔικαστηρίου 20 ηοποίαδεν υπήρχεοποιοσδήποτε λόγος ναασκηθείυπέρτης διάσωσηςτης. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 1190 5 1 Α.Α.Δ. Μιχαηλίδης ν. Χβίστου Αναφερόμενηυπόθεση: Αθανασιάδην. Αλ£ξάνδρου
(1991)1 ΑΛΑ.
- 5 Έφεση. Έφεσηαπότον ενάγοντακατάτης απόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Χατζηχαμπής, Π.ΕΛ.) που δόθηκε στις 4 Οκτωβρίου, 1995 (Αρ. Αγωγής 1674#1)μετην οποία απορρίφθηκε 10 ηαγωγήτουγιααποζημιώσειςσεσχέσημετραυματισμότουσεοδι κόδυστύχημα. Μ.Μιχαηλίδης, γιατον Εφεσείοντα 15 Ε.Κορακίδης,γιατον Εφεσίβλητο. Cur.adv. wit. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η απόφαση θαδοθεί απότοδικαστήΣ. Νικήτα. 20 25 30 35 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Η κρινόμενη αίτησηαφοράσύντομο, δικονομι κήςυφής,θέμαπουέχει εντούτοις κάποιες ευρύτερες προεκτάσεις στηναπονομήτηςδικαιοσύνης. Τοπραγματικότηςυπόβαθρο μπο ρεί να εξαντληθεί σε μία μόνο πρόταση. Η έφεσηκαταχωρήθηκε στις 17/11/95, δηλαδή, την44ηημέρααπότηνέκδοσητηςεκκαλού μενης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στις 4/10/
- Ο δικηγόρος του αιτητή είπε ουσιαστικά ότι η μητήρηση της προθεσμίας της Δ.35 θ.2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικα στικού Κανονισμού έχεικαταλυτικές συνέπειες για την έφεση. Ο αντίδικοςτουόμωςζήτησεαπόρριψητηςαίτησηςοχυρούμενος πί σω απότηΔ.64, ΘΘ.1 και2,πουαντιμετωπίζουν τααποτελέσματα απότημησυμμόρφωση μετουςυπόλοιπους κανονισμούς. Περαιτέρω,υιοθέτησε την ένορκηδήλωσητουπελάτητουπουκατατέθη κεγιαυποστήριξη της ένστασης. Σ* αυτήνοκαθούη αίτηση, αφού εξηγεί τους λόγους τηςκαθυστέρησης καιπροβάλλει κάποιαιδεο λογήματατουγιατηδικαιοσύνη,εισηγείται πωςη αίτησηδενπρέ πειναπετύχει. Τοκαλύτερο παράδειγμα είναι στηνπαράγραφο5: 40 "....ηΔικαιοσύνη είναι έννοια διαρκής,διηνεκής καιάφθορος. Ηδιαφοράτων2 ημερών γιατις οποίες δεν φταίωδεν πρέπει ναεπενεργήσουν ωςοδοστρωτήρας καινα με συνθλίψουν." 1191 Νικήτας, Δ. Μιχαηλίδης ν.Χρίσΐου
(1996)Η ένσταση δεν ευσταθεί. ΗΔ.64 δεν υποστηρίζει τηνεισήγηση τουκαθού. Είναιάσχετη. Ενώπιον μαςέχουμε αίτησηγιααπόρ ριψη της έφεσης πουκαταχωρήθηκεμετά τηλήξητηςεπιτακτικής προθεσμίας των 42 ημερών πουθεσπίζει ηΔ.35 θ.2. Έχει εδώτη θέση της η παρατήρηση του Κωνσταντινίδη Δ., που εξέδωσε την 5 απόφασητου Εφετείου στην Αθανασιάδην.Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 945, σε ανάλογη περίπτωση (αφορούσε αίτηση για έκδοση οδηγιών που σύμφωνα με τη Δ.30 θ.
(1)(β) υποβάλλεται σε τακτή προθεσμία): 10 "ΗΔ. 64αφήνειστηδιακριτικήεξουσίατουΔικαστηρίουτοκα τάπόσοθαακυρώσει μιαπαράτυπηδιαδικασίαήτοκατάπόσο θαεπιτρέψει κάποιατροποποίησηή θαεπιλέξειάλλο χειρισμό. Η άσκησηδιακριτικήςεξουσίας προϋποθέτει στάθμισηδεδομέ νων. Στηνπερίπτωσηαυτήδενυπάρχειο,τιδήποτεπέρααπότο 15 ότι ηαιτήτριαεπέμενε στην προώθησημιαςεκπρόθεσμης αίτη σης. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγοςπουθαμπορούσε ναδι καιολογήσει τηδιάσωσητηςαίτησηςαυτής. Ηαίτησηθαέπρεπεναείχεαπορριφθείωςεκπρόθεσμη." 20 Αυτά θαμπορούσανναλεχθούν - και ισχύουν - γιατηνκρινό μενηπερίπτωση.Δενπρέπειναλησμονείται ότιοιτασσόμενεςπρο θεσμίεςαποτελούνβασικόυποστήριγματουνομικούμαςσυστήμα τοςγιατηνπιοαποτελεσματικήαπονομήτηςδικαιοσύνης. 25 Η έφεση,ως εκπρόθεσμη, είναι απαράδεκτη. Κατάσυνέπεια η αίτησηπετυχαίνει. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμε έξοδα σε βάροςτου εφεσείοντα/καθούη αίτηση. 30 Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1192