(1996)12 Ιανουαρίου,1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗTOY DAVID LEECARTER (ΑΡ. 1) ΓΙΑΤΗΝΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ HABEAS CORPUS, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΝΑΡΧΗΓΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ. (Αίτηση Αρ. 223/95) Προνομιακά εντάλματα— Habeascorpus— Παράλειψη τουΔικαστηρί ου νακοινοποιήσειαπόφαση κράτησηςφυγόδικου στοπλαίσιοδιαδι κασίας έκδοσης— Καταχώρισηπαρόμοιων αιτήσεων για ένταλμα hapeascorpus, δεδικασμένο — Νομιμότητα κράτησης — Δυνατότητα πολλαπλών αιτήσεωνγια προνομιακάεντάλματα. 5 Έκδοση φυγόδικων — Κύρος τηςΣυνθήκηςΕκδόσεως Φυγόδικωνμετα ξύ Ηνωμένου Βασιλείου και ΗνωμένωνΠολιτειών Αμερικής που υπογράφτηκε στοΛονδίνο στις 22.12.1931 — Μετατροπή τηςσε ημε δαπό δίκαιο. 10 Δεδικασμένο — Καταχώριση πολλών παρόμοιωναιτήσεωνγια έκδοση προνομιακών ενταλμάτων — Δημιουργία δεδικασμένου για θέματα που αποφασίστηκαν και θέματαπου θαμπορούσαννα εγερθούν στις προηγούμενεςαιτήσειςαλλά δενεγέρθηκαν. \5 Εναντίοντουαιτητήκινήθηκεστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνα κας,διαδικασίαέκδοσης στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής γιαοικο νομικά εγκλήματα που διέπραξε εκεί Στο πλαίσιο τηςδιαδικασίας αυτήςτοΔικαστήριο διέταξενααφεθείελεύθερος υπότονόροότι θα 20 εξασφάλιζεαξιόχρεοεγγυητήγιαΛΚ7.000. Ο αιτητής δεν εξασφάλισε αξιόχρεο εγγυητή και παρέμεινε υπό κράτηση. Εναντίοντουδιατάγματοςκαταχώρισεαίτησημετηνοποία ζητούσε έκδοση εντάλματος hapeas corpus πουναδιατάσσειτην άμε- 25 σηαπόλυσητου. Ο δικηγόροςτου αιτητήήγειρε πολλά νομικάθέματαμεταξύτων ' οποίωνκαιτοκύροςτηςσυνθήκηςβάσειτηςοποίαςκινήθηκεηδιαδι κασίαέκδοσης,τοαδικαιολόγητοτηςτροποποίησηςτωνόρωντηςεγ- 30 12 1Α.Α.Λ. Carter (Αρ.1) γύησης, το ύψος της εγγύησης που ζητήθηκε,η παράλειψη αμελλητί κοινοποίησηςτηςαπόφασηςαπότοΔικαστήριοστονΥπουργό Δικαι οσύνηςκαιΔημόσιαςΤάξεωςκαιon τοαδίκημαγιατοοποίοείχεζη τηθείη έκδοσηδενεκαλΰπτετοαπότηΣυνθήκη. 5 Αποφασίστηκεότι: 10 15
(1)Η Συνθήκη ΕκδόσεωςΦυγόδικωνμεταξύΗνωμένου Βασιλείου και Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής που υπογράφτηκε στο Λονδίνο στις 22.12.1931 όταν η Κύπρος ήταν αποικία του Ηνωμένου Βασιλείου,αποτελείημεδαπόδίκαιο.
(2)Έστωκαιαντοπροσβαλλόμενο διάταγμακράτησης τουαιτη τήήτανπαράνομοηκράτησητουέγινεμεβάσημεταγενέστερο διάταγμαπουδενείχεπροσβληθεί.
(3)Ο Αιτητής είχεκαταχωρίσεικαιπροηγουμένως παρόμοιεςαι τήσεις καισυνεπώς ηυπόκρίσησυνιστούσεκατάχρηση διαδι κασίας. 20
(4)Στην Κύπρο δεν υπάρχειηδυνατότηταπολλαπλών αιτήσεων γιαπρονομιακάεντάλματαόπωςστηνΑγγλία,λόγωτουδικαι ώματοςέφεσης εναντίον απόφασης ενός Δικαστήτου Ανωτά τουΔικαστηρίου. 25
(5)Υφίστατο δεδικασμένο λόγω των προηγούμενων παρόμοιων αιτήσεων του αιτητή καιέγερσης θεμάτων πουθαμπορούσαν να εγερθούνσ'αυτές. 30 35 40
(6)Τααδικήματαπουαναφέρονταιστο ένταλμασύλληψηςδενείVOL αναγκαίονα συμπίπτουν με αυτά που προσδιορίζονται στην εξουσιοδότηση.
(7)Ηειδοποίηση απότο Δικαστήριο προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης καιΔημόσιας Τάξεως,ηοποίαπροβλέπεταιαπό το αρ. 10τουΠερί ΕκδόσεωςΦυγόδικωνΝόμουτου 1970Ν. 97/70δί δεται όταντο Δικαστήριο αποφασίσειτην έκδοση καιόχι στο στάδιοτηςεκάστοτεκράτησηςτου.
(8)ΑσκησηδιακριτικήςευχέρειαςαπότονπρωτόδικοΔικαστήδεν υπόκειταισεέλεγχομεπρονομιακά εντάλματα. Ηαίτησηαπορρίφθηκεχωρίςέξοδα 13 Carter(Αρ.1)
(1996)Αναφερόμενεςυποθέσεις: ΔιευθυντήςτωνΦυλακώνν. ΤζεννάροΠερέλλα
(1995)1Α.Α.Δ.217, 5 LevelTachexcavsLed(Αρ.2)
(1995)1 Α.ΑΛ. 1105, HousseinJamilHachem
(1991)1AAA. 723, HousseinJamilHachem
(1992)1AAA.
- 10 Αίτηση. Αίτηση για έκδοση του προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus, αναφορικά μετοδιάταγμακράτησηςτουαιτητήτοοποίο εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας (Λιάτσος, Ε.Δ.) 15 ημερ. 14.12.95, στην ΥπόθεσηΑρ. 10/
- Σ.Δράκος,,γιατον Αιτητή. Γ. Στυλιανίόης,γιατον Καθ'συη αίτηση. 20 Cur.adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθη απόφαση.Ενα ντίον του αιτητή David Lee Carter από τις Ηνωμένες Πολιτείες 25 Αμερικής, μεβάσητονπερί Εκδόσεως ΦυγόδικωνΝόμο 1970 (Ν. 97/70)καιτηςΣυνθήκης Εκδόσεως Φυγόδικων μεταξύ Ηνωμένου ΒασιλείουκαιΗνωμένωνΠολιτειώνΑμερικής(Συνθήκη),πουυπο γράφτηκεστο Λονδίνοστις 22.12.31καιπουαπότις 19.7.35 κάλυ ψεκαιτην τότε αποικίατης Κύπρου (βλ. Επίσημη Εφημερίδατης 30 Κυβέρνησης αρ. 2455,ημερ. 19.7.35(αρ.787),κινήθηκε στοΕπαρ χιακόΔικαστήριο Λάρνακας,διαδικασία έκδοσης του στις Η.Π.Α. γιαναδικαστείγιααριθμόαδικημάτωνπλαστογραφίαςεγγράφων, κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων,εξασφάλιση,απόκτηση αγαθών, απόσπασηχρημάτων,πιστώσεων, δανείωνκαιεξασφάλιση εκτελέ- 35 σεωςαξιόγραφωνδιαψευδώνπαραστάσεων,διαδολίουτεχνάσμα τοςήεπινοήματοςκαιγιασυνομωσίαγιακαταδολίευσηπροσώπου. Τα αδικήματααυτά αφορούν χιλιάδες δολλάρια HJ1.A. καιδια πράχθηκανκατ*ισχυρισμό μεταξύτουΜαρτίου1984 καιΦεβρουα ρίου 1989στις Η.Π.Α. OLπιοπάνωκατηγορίεςαποτελούναδική- 40 ματα όπως φαίνεταιαπότουλικό που τέθηκε ενώπιον μου, τόσο σύμφωνα μετονΚώδικατων Η.Π.Α. (UnitedStatesCode) όσοκαι αδικήματασύμφωναμετον ΚυπριακόΠοινικόΚώδικα 14 1 Α.Α.Δ. Carter (Aff. 1) Χρυσοστομής,Δ. Ο αιτητής συνελήφθη μεπροσωρινό ένταλμα σύλληψης καιη διαδικασία έκδοσης του προχώρησε αφούκαταχωρίθηκε ηεξου σιοδότηση τουΥπουργού Δικαιοσύνης,σύμφωναμετοΑρθρο7
(1)του Ν. 97/
- 5 Η ακρόαση τηςαίτησης αναβλήθηκε σε κάποιες δικάσιμους, όπωςαναφέρειτοπρωτόδικοΔικαστήριοκαιστομεταξύοαιτητής μεδιάταγματουΔικαστηρίου ημερ. 13.10.95είχεαφεθείελεύθερος υπόόρους. Έναςαπότουςόρουςαυτούςήτανη υπογραφή εγγύη10 σηςαπότοναιτητήκαιαπότησύζυγοτουγιατοποσότων£25.
- Σεκατοπινόστάδιοηαρμόδιααρχή ζήτησε τηναλλαγήτων όρων τηςεγγύησης καιτοπρωτόδικοΔικαστήριο στις 14.12.95 τουςτρο ποποίησε καιδιάταξε τηνυπογραφή εγγύησης για τοποσότων £7.000 απόαξιόχρεο εγγυητή,άλλοαπότηγυναίκατουαιτητή. 15 Ο αιτητής δενεξασφάλισε αξιόχρεο εγγυητή καιέκτοτε, σαν αποτέλεσμα,βρίσκεται υπόκράτησηστις Κεντρικές Φυλακές. Εί ναιγι*αυτότοδιάταγμαημερ. 14.12.95πουοαιτητήςκαταχώρισε την υπόκρίση αίτηση καιζητά την έκδοση εντάλματος habeas 20 corpusπουναδιατάσσειτηνάμεσηαπόλυσητου,παρόλοπουηαί τησηγιαέκδοσητουαιτητήστοπρωτόδικοΔικαστήριο προχώρησε με την ακροαματική διαδικασίαστις 21.12.95,αναβλήθηκεγια τις 28.12.95 καιγιατις4.1.96γιασυνέχισητηςακρόασης. Σεκάθεπε ρίπτωση συνέχισης της ακρόασηςκαι αναβολής της υπόθεσης, το 25 πρωτόδικοΔικαστήριο διάτασσενααφεθείοαιτητήςελεύθερος με τους ίδιους όρους που έθεσε στις 14.12.95,πλην όμως λόγωμη εξεύρεσηςαξιόχρεουεγγυητή,οαιτητήςπαρέμενευπόκράτηση. Σ' αυτότοστάδιοκρίνω σκόπιμονααναφέρωότι σύμφωναμε 30 τοΑρθρο9
(3)τουΝ.97/70τοΕπαρχιακόΔικαστήριο είχεεξουσία νααναβάλλει την αίτησηέκδοσης καιναδιατάσσει τηνκράτηση ή απόλυσητουαιτητήμεεγγύηση. Ηυπόκρίση αίτησηγιαέκδοσηεντάλματοςhabeascorpus προ35 σβάλλεικατ' ισχυρισμό,τηννομιμότητακαιαδικαιολόγητηκράτη σητουαιτητή,σαναποτέλεσματωνόρωνπουέθεσετο Δικαστήριο στις 14.12.95και είναι ητρίτη αίτησηπουγίνεται από τον αιτητή γιατονίδιοσκοπό.Ηπρώτηαίτησηέγινετην 14.12.95καιφέρειαρ. 214/95.Ηδεύτερηφέρει αρ.222/95 καικαταχωρίθηκετην19.12.95. 40 Καιστις δύοπεριπτώσεις οι αιτήσεις τουαιτητή απορρίφθηκαν. Ο δικηγόρος του αιτητήμε την υπό κρίση αίτησηήγειρε πέντε βασικάλόγους πάνωστους οποίους στήριξετηνεισήγησητουγια να πετύχει τηναπόλυσητουπελάτητου.Οι λόγοιαυτοίσε συντο15 Χρυσοστομής,Δ. Carter (Αρ. 1)
(1996)μίαείναιοι ακόλουθοι:
- Ότι τοπρωτόδικοΔικαστήριο δεν δικαιολογείτο να τροπο ποιήσει τους όρους της εγγύησης, δεν αιτιολόγησε τονλόγο κράτησης του αιτητήκαι ότι το διάταγμαδεν ήταν έγκυρο, 5 γιατί το ΕπαρχιακόΔικαστήριο δεν είχε εξουσία σύμφωνα μετο Σύνταγμαναδιατάξειτηνκράτησητου.
- Ότιτοποσότης εγγύησηςτων£7.000δεν είναι αιτιολογημέ νοκαιείναιυπερβολικό. 10
- Ότι η απόφασηημερ. 14.12.95δεν κοινοποιήθηκε αμελλητί από τοΔικαστήριο στον ΥπουργόσύμφωναμετοΑρθρο 10 τουΝ. 97/
- 15
- Ότι το αδίκηματης συνομωσίας γιατο οποίο επιζητείταιη έκδοση τουαιτητήδενκαλύπτεταιαπότη Συνθήκη.
- ΌτιηΣυνθήκηδεδεσμεύειτην ΚυπριακήΔημοκρατία,γιατί το Αρθρο 8 της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης είναι αντισυνταγ- 20 ματικό,ενόψειτων προνοιών τουΆρθρου 169 τουΣυντάγ ματος. Μετην εισήγησητου ο δικηγόρος τουαιτητήήγειρε πολλάνο μικά θέματα,τα οποία ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση αντέ- 25 κρούσε. Δεθαασχοληθώμετηνεπιχειρηματολογίατωνδικηγόρων πάνωσεαυτάταθέματα,γιατίέχωτηγνώμηπωςηπαρούσααίτη ση στερείται αντικειμένου καιπαράλληλα κωλύεται ο αιτητήςνα τα εγείρει λόγωδεδικασμένουκαικατάχρησηςδιαδικασίας,γιατί τα θέματαπου εγέρθηκαν απότο δικηγόρο του αιτητή εγέρθηκαν 30 καιαποφασίστηκανστις προηγούμενες παρόμοιεςαιτήσειςτουαι τητήστις οποίες έχωαναφερθεί,ήθαμπορούσανναεγερθούνκαι δενεγέρθηκαν. ΠαράλληλΛ οαιτητήςμετηντρίτηαυτήαίτησηδη μιούργησε πολλαπλότηταστηδιαδικασίαστηνοποίαθαπρέπεινα περιληφθείκαιηέφεσηστηναίτησηαρ.214/95,τηςοποίαςοιλόγοι 35 είναι οι ίδιοι ήπαρόμοιοι μεαυτούςπουπροσβάλλονται καιστην παρούσααίτηση. Προτούπροχωρήσωστηναιτιολογίατωνπιοπάνωλόγων,κρί νω σκόπιμο σε συντομία να αναφέρωότι ηΣυνθήκητου 1931 δε- 40 σμεύειτην ΚυπριακήΔημοκρατία ΗΣυνθήκηαυτήτο 1935κάλυ ψεκαιτηνεπικράτειατης τότεαποικίαςτης Κύπρουκαιαποτέλε σεημεδαπόδίκαιοαυτήςμεσχετικόΔιάταγμαΑνακτοβουλίου που όπως έχω αναφέρει, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της 16 1Α.Α.Δ. Carter (Αρ. 1) Χρυοοστομής, Δ. τότε αποικίαςτης Κύπρου μαζίμετηΣυνθήκηκαι ίσχυεμέχρι την ημέρατηςανεξαρτησίαςτηςΚύπρου. Όμωςμετηνανεξαρτησία,η Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα μετο Αρθρο 8 τηςΣυνθήκης Εγκαθίδρυσης,ανάλαβετιςακόλουθες διεθνείς υποχρεώσεις: 5 "
(1)Όλεςοιδιεθνείς υποχρεώσεις καιευθύνες της Κυβέρνησης τουΗνωμένου Βασιλείουθααναληφθούναμέσως,στοβαθ μόπου μπορεί ναθεωρηθούν ότι εφαρμόζονταιστηΔημο κρατίατης Κύπρου,απότην Κυβέρνηση της. 10 15
(2)Ταδιεθνήδικαιώματακαιοφελήματαπουαπολάμβανεμέ χριτώραηΚυβέρνηση τουΗνωμένου Βασιλείου, λόγωτης εφαρμογήςτουςστην επικράτειατης ΚυπριακήςΔημοκρα τίας,θααπολαμβάνονταιμεάμεση ισχύ απότην Κυβέρνησητης ΚυπριακήςΔημοκρατίας." Τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης είχαν δικαίωμα βάσει του Αρθρου 195 να την υπογράψουν και την υπέγραψαν,οπρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο πρώτος Αντιπρόεδρος τηςΔημοκρατίας, 20 παρά ταοριζόμενα στο Σύνταγμα,κατάτοχρόνο και τον τρόπο πουαναφέρεται στο Αρθροαυτόκαι τέθηκε σεισχύ απότηςυπο γραφήςτηςκαιοιπρόνοιες της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης μετατρά πηκαν σεεσωτερικό συνταγματικό δίκαιομετις ΜεταβατικέςΔια τάξειςτουΣυντάγματοςτου 1960, Αρθρα 187κ.επ. Ενόψει τούτου 25 δεν ευσταθεί οισχυρισμός τουδικηγόρου του αιτητήότι η Συνθή κη Εγκαθίδρυσης για να θεωρηθεί έγκυρη θαέπρεπε να τύχει κύ ρωσης, σύμφωνα μετοΆρθρο 169του Συντάγματος, δεδομένων των ειδικών στο Σύνταγμαπρονοιών του Αρθρου 195που εξου σιοδοτούσε τηνυπογραφήτηςχωρίς τηνανάγκηκύρωσης της. 30 Κατάσυνέπεια,η Συνθήκητου 1931 μεβάση τιςπιοπάνωπρό νοιες και σύμφωνα μετις πρόνοιες του Αϋρθρου 188 τουΣυντάγ ματος, συνεχίζει ναισχύει και ναδεσμεύει την Κυπριακή Δημο κρατία. Ταοποιαδήποτε επιχειρήματα του δικηγόρου του αιτητή 35 επίτουπροκειμένου, είναι ανεδαφικάκαιαπορρίπτονται. Ως προςτοότι ηαίτηση στερείται αντικειμένου, αναφέρωσυ νοπτικά ότι η κράτησητουαιτητήστις Κεντρικές Φυλακέςέπαυσε νααφοράτοδιάταγματης 14.12.95 καιπαρόλοπουησυνέχιση της 40 κράτησης τουβασίζεταιστους ίδιους όρουςπουέθεσετοΔικαστή ριο στις 14.12.95,εντούτοις οαιτητής εκρατείτο και κρατείταιμε βάσηνέεςδικαστικές πράξειςημερ.21.12.95και28.12.95. Επομέ νως, έστωκαι ανεξεταστεί και βρεθεί παράνομοτο διάταγματης 14.12.95, οαιτητήςδεν μπορεί νααφεθείελεύθεροςενόψειτου ότι 17 Χρυσοστομής,Δ. Carter (Αρ. 1)
(1996)τοδιάταγματης28.12.95μεβάσητοοποίοτώρακρατείταιστιςΚε ντρικέςΦυλακές,δενπροσβάλλεται μετηνυπόκρίσηαίτηση, παρά τογεγονός ότι ηνομιμότητατουδιατάγματοςαυτού θαπρέπεινα κριθεί μεβάσητουςόρουςπουτέθηκανστις 14.12.95. 5 Τοάλλο θέμαπου εγείρεται είναι εκείνο τουδεδικασμένουκαι τηςπολλαπλότηταςτωνδιαδικασιώνπουπεριλαμβάνεικαιτηνκα τάχρησητηςδιαδικασίας. Είναιγεγονός πωςοαιτητήςμετηναίτησητουαρ.214/95ήγει- 10 ρετουςπρώτουςτρεις λόγους όπωςαπαρριθμούνταιπιοπάνω,οι οποίοι αποτέλεσαν επίδικα θέματα στην πιο πάνω αίτηση και απορρίφθηκαν. Οιλόγοι4και5πουοδικηγόροςτουαιτητήήγει ρε στην παρούσαδιαδικασία,θαμπορούσανναεγερθούν στηναί τηση214/95,αλλάδεν εγέρθηκαν. Οδικηγόροςτουαιτητή αγορεύ- 15 οντάςγιαταθέματααυτάαναφέρθηκεστους Αγγλικούς Θεσμούς, Δ.59 θ.14καιείπε ότι σύμφωνα μεαυτούςμπορεί ναπαρουσιάσει όμοιααίτησηενώπιον ενός εκάστουτωνΔικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου και για τους ίδιους λόγους να ζητήσει την έκδοση εντάλματος habeas corpus. Αναφερόμενος δεστην έφεσηστην αί- 20 τηση 214/95, ανάφερε πως εφεσίβαλε ορισμένα θέματακαι άλλα πουδενεφεσίβαλεταπαρουσίασεσανλόγουςπροςυποστήριξητης υπόκρίσηαίτησης. Επίσηςθαπρέπειναλεχθείπωςηνομιμότητα τηςκράτησηςτουαιτητήκρίθηκεεπίσηςκαιστηναίτησηαρ.222/95, ηδεέφεσηστηναίτηση214/95 στηνπραγματικότητακαλύπτειτους 25 ίδιουςήπαρόμοιουςλόγουςωςηυπόκρίσηαίτηση. Μετηνέφεση αυτήεπαναφέρεταιγιακρίσηη αίτησηαρ.214/95,ενώπαράλληλα ο αιτητής προχώρησε με την αίτηση222/95καιακολούθως μετην παρούσααίτηση. 30 Είναι νομολογημένο πως ηέγερσηήπροώθηση περισσότερων τηςμιαςδιαδικασίαςγιατηνεπίτευξηστόχωνπουμπορείκαιέπρε πε να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία,συνιστά κατάχρηση διαδι κασίας(βλ.Διευθυντής των Φυλακώνν.ΤζεννάροΠερέλλα
(1995)1Α.Α.Δ.217). Όσον αφορά τις αρχέςπουδιέπουντοδεδικασμένο σανκώλυ μα αναφορικάμε επίδικο θέμα (issue estoppel), αναφέρομαιστην πολύπρόσφατηαπόφασητουαδελφούδικαστήΓ. Κωνσταντινίδη στην αίτηση Level TachexcavsLtd (AQJ)
(1995)1A.AA 1105, 40 όπουστις σελ. 1111 και 1112 αναφέρονταιταακόλουθα: *Ώς προς ταπρονομιακά εντάλματα είναι χαρακτηριστικές οι σελίδες246,247και541 στοσύγγραμματουWadeόπωςκαιοι 18 35 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Carter (Αρ.1) Χρυσοστομής,Δ. υποθέσεις Re Hastings(No. 2)[1959] 1Q.B.358και Reg. v. GovernorPentonvilleEx.P.Tarling[\979] 1 W.L.R.1417,στις οποίεςπαραπέμπουν.Αναφέρονται στηνεξουσίαγιαάρνησηεκ νέου εξέτασης θεμάτωνπουεκδικάστηκανή πουθαμπορούσαν ναείχαν εκδικαστεί σεπρογενέστερη διαδικασίαεφόσον η επανέγερσή τους θασυνιστούσε κατάχρηση τηςδιαδικασίαςκαι, ακόμα,στην ανατροπή τηςαντίληψης πως στηνπερίπτωση των προνομιακών ενταλμάτων δεν εκδίδονται 'αποφάσεις'ώστενα τίθεταιζήτημαδεδικασμένου.(Βλ. επίσης Spencer-Bowerand Turner, TheDoctrine of ResJudicata, 2η έκδοση,σελ. 54 και 215). Ηαναφορά στις ιδιαίτερες δομές τουαγγλικού δικαστικού συ στήματος σεσυσχετισμόπροςτηδυνατότητα,αντίάσκησηςέφεσης,υποβολήςνέαςαίτησηςγιαάδειαπροςκαταχώρισηαίτησης για προνομιακό ένταλμα, δεννομίζω ότι μπορεί ναβοηθήσει τους αιτητές. Στην Κύπρο,ηδικαιοδοτική πτυχή του θέματος ρυθμίζεται απότοΆρθρο 155του Συντάγματοςτοοποίο και αναγνωρίζει δικαίωμα έφεσης κατάτων αποφάσεων που εκδίδονται απόδικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατάτηνενά σκηση πρωτοβάθμιαςδικαιοδοσίας. Πέρααπόαυτά,οιαιτητές επιδιώκουνάδειαγιατηνέκδοσηπρονομιακών ενταλμάτωνάλ λων απόεκείνα πουζήτησαν αρχικάκαιδεν απευθύνονται, βέ βαια, σε Δικαστήριο ανώτερο από εκείνο πουαπέρριψετην πρώτητουςαίτηση. Το θέμα του κωλύματος σεσχέσημεεπίδικο θέμα αναλύεται στον Spencer-Bowerand Turner(ανωτέρω)σελ. 149κ.επ.(βλ. επίσης ΠαναγιώτηςΠαμπορίάης ν.Κτηματικής Τραπέζης Κνπρον Λτδ
(1995)1Α.Α.Δ.670). Αποτελεί κλασσική περίπτωση ύπαρξης τέτοιου κωλύματος όταν ήδηεκδόθηκε απόφαση η οποία εμπεριέχει ως στοιχείο τηςαιτιολογικής τηςβάσηςδικα στική κρίση αναφορικά μεόσαεπιχειρείται να επανασυζητηθούνσενέαδιαδικασίαμεταξύτων ίδιωνδιαδίκων." 35 Καιστις σελ. 1112,1113: 40 "...Οιαιτητές επιζητούν άδεια για καταχώριση αίτησηςγιαδια φορετικάπρονομιακάεντάλματαόχι επειδήπροτείνουν κάποια νομική βάσηδιαφορετική στην περίπτωση τους ήγιατί συντρέ χουν οποιοιδήποτε άλλοι λόγοι αλλά γιατί εξακολουθούν να διατηρούντην άποψηότι οκ.Π.Καλλής ήδη κατέστη δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Επιδιώκουν την επανεκδίκαση ακριβώςτων ίδιων θεμάτων προς έκδοση αντίθετηςαπόφασης. 19 Χρυσοσιομής,Δ. Carter(Αρ. 1)
(1996)Δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα. Όλα όσα συνιστούν τους λό γους γιατουςοποίουςζητούνταιοιτωρινές θεραπείεςκαλύπτο νται απόδεσμευτική δικαστική απόφαση καιοι αιτητές κωλύο νται να τα επαναφέρουν. Στην πραγματικότητα,μάλιστα, στην• έκτασηπουτααιτήματατουςείναιδυνατόνασυναρτηθούνπρος 5 την αγωγή τους, επιδιώκουν απόφασηόμοιας επενέργειας υπό το μανδύαδιαφορετικήςπεριγραφής.Η αίτηση απορρίπτεται." Κατάσυνέπεια καιενόψειτων πιοπάνωαναφερθέντων,η υπό κρίση αίτησηπρέπει ναπαρεμποδισθεί μετην απόρριψητης γιατί 10 επιδιώκεταιοίδιοςσκοπός μεπαράλληλεςδικαστικέςδιαδικασίες. Στην Κύπρο ακολουθείται για τα προνομιακά εντάλματα ηπρα κτική του Αγγλικού Δικαστηρίου ελλείψει δικού μας Διαδικαστι κού Κανονισμού όμως,δεδομένου ότι στην Κύπροαναγνωρίζεται το δικαίωμα έφεσης απόαποφάσεις Δικαστών του Ανωτάτου Δι- 15 καστηρίου σε αιτήσεις προνομιακών ενταλμάτων, δεν μπορεί να ακολουθηθεί ηίδιαδιαδικασίαπουακολουθείται στην Αγγλίαπου δίδει τηδυνατότητατων πολλαπλών αιτήσεων, όπως εισηγείται ο δικηγόρος τουαιτητή. 20 Τέλοςκαιανεξάρτηταμεταπιοπάνωλεχθέντα,κρίνω σκόπιμο σε συντομία νααναφέρωπωςοισχυρισμός ότι τοαδίκημα τηςσυ νομωσίας πουαναφέρεταιστο ένταλμασυλλήψεωςτουαιτητή που εκδόθηκε στις Η.Π.Α. δεν καλύπτεται απότη Συνθήκη,είναιανυ πόστατος,υπότην έννοια ότι στο ένταλμα αυτόεκτός απότοαδί- 25 κημα της συνομωσίας, αναφέρονται όλα τα Αρθρα του Κώδικα των Η.Π.Α. πουστοιχειοθετούν όλαταπροαναφερθέντα αδικήμα ταπουαναφέρονταιστηνεξουσιοδότηση τουΥπουργού. Είναινομολογημένο εξάλλου, ότι δεν είναι αναγκαίοαδικήματαπουανα φέρονταιστο ένταλμασύλληψηςνασυμπίπτουνμεαυτάπουπροσ- 30 διορίζονται στην εξουσιοδότηση. Στην υπόθεση HousseinJamil Hachem
(1991)1 Α.Α.Δ.723 πουεπικυρώθηκε απότηνΟλομέλεια (Βλ. HousseinJamil Hachem
(1992)1 A.AA 191), στις σελ. 734 και 735 αναφέρονταιταακόλουθα: 35 "Η μαρτυρίαγιατην έκδοσηφυγόδικουεξετάζεται μεαναφορά στα εγκλήματα ταοποίαπροσδιορίζονται στην εξουσιοδότηση, τα οποία,αντίθετα με την εισήγησητου δικηγόρου τουαιτητή, δεν είναι απαραίτητονασυμπίπτουν στατυπικάτους στοιχεία με εκείνα τα οποία αναγράφονταιστο ένταλμα σύλληψης (βλ. 40 μεταξύάλλων, !η re Arton [1986]1 Q.B.D. 108βλ.επίσης R. ν. Governor of Pentonville Prison, [1980] 1 All E.R. 701, Government of Denmark v.Nielsen [1984]2 All E.R. 81 και US Government v.Bowe[1989] 3All E.R. 315 στις οποίεςέκα20 1 Α.Α.Δ. 5 Carter (Αρ. 1) Χρυσοστομής, Δ. μεαναφοράηδικηγόρος τηςΔημοκρατίας).Όπωςεπισημαίνε ται στην απόφασηJennings v.United States [1982]3All E.R. 104(HL)καθοριστικόγιατηνέκδοσηφυγόδικουείναιτοδίκαιο τηςχώραςαπότηνοποίαεπιζητείταιηέκδοσητου,σεσυσχετισμό μεταεγκλήματαπουστοιχειοθετεί ημαρτυρία. Στον ίδιο το νόμο, άλλωστε, διευκρινίζεται μετις διατάξειςτου Αρθρου 9
(5), ότι η έρευνα επικεντρώνεται στην αποτίμησητηςμαρτυ ρίαςμεστόχο τηδιαπίστωσηανστοιχειοθετούνται τα αδικήμα ταπουπεριέχει η εξουσιοδότηση." 10 Γιατοθέματηςκοινοποίησης προςτονΥπουργόαπότοΕπαρ χιακόΔικαστήριοαμελητίόπωςπρονοείτοΑρθρο10,θαπρέπεινα ειπωθείσυνοπτικάπωςαυτήηειδοποίησηόπωςκαιηαναφοράπε ρί τουδικαιώματοςτουαιτητήνακαταχωρίσει αίτησηγια έκδοση 15 εντάλματος habeas corpus, όπως αποφάνθηκεκαι το Δικαστήριο στηναίτηση214/95,θαπρέπειναδίδεταιόταντοπρωτόδικοΔικα στήριο αποφασίσειτην έκδοση τουαιτητήκαι όχι στο στάδιοτης εκάστοτε κράτησης του, εκκρεμούσης της διαδικασίας έκδοσης, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση. Ανεξάρτητα όμως 20 απόαυτήτηνυποχρέωση τουΔικαστηρίου,θαπρέπει ναδιευκρι νισθεί ότι το επηρεαζόμενο πρόσωπο έχειτο δικαίωμαμε αίτηση για habeas corpus να ελέγξει τη νομιμότητα της κράτησης του σε οποιοδήποτεστάδιο, ανεξάρτητααπότιςπρόνοιεςτουΑρθρου 10. Ενπάσηπεριπτώσει,στηνπαρούσαπερίπτωσηταδικαιώματατου 25 αιτητήδεν επηρεάστηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο,γιατί έχει ήδη προβεί στην καταχώριση τριών αιτήσεων και μιας έφεσης για να ελέγξειτηνομιμότητατηςκράτησηςτου. Πέραναυτών,ταάλλαθέματαπουέχουν εγερθείαπότοδικη30 γόρο τουαιτητή,δεναφορούντηνομιμότητατηςκράτησηςτουαι τητή, αλλά είναι αποτέλεσμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστή. Όπως επανειλημμένα έχειαναφερθεί, δεν μπορεί ηκρίση αυτήνααποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης σεδιαδικασίαγιαέκδοσηπρονομιακώνενταλμάτων. 35 Ενόψει τηςκατάληξηςαυτής,δενκρίνωσκόπιμοναεξετάσωτις άλλεςεισηγήσειςπουυποβλήθηκαντόσο απότο δικηγόροτουαι τητήόσοκαιαπότοδικηγόροτωνκαθ'ωνηαίτηση. 40 Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους, ηαίτησηαπορρίπτεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η αίτησηαπορρίπτεται χω ρίςέξοδα, 21