1 ΑΛ.Δ. 27ΝοεμβϋΙου,1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΧ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΜΙΧΑΛΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, Εφεσείων-Τριτοδιάδικος αρ. 2 ν. ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΝΗΤΑΗ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ(ΑΡ. 1), Εφεσφλήτων-Εναγομένων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8978) Πολιτική Δικονομία — Αντέφεση — Αποτελεί ξεχωριστή αυτοτελή και ανεξάρτητη έφεσηπον υποβάλλεταιμετάτηνκαταχώρισηπροηγουμέ νως έφεσηςαπό αντίδικοκαιαφοράσεθέμαπον αντόςενδιαφέρεται, υποκείμενη στιςπροθεσμίες τηςέφεσης. 5 Πολιτική Δικονομία — Ειδοποίηση εφεσίβλητουδυνάμει της Δ.35 Θ.10 των Θεσμών της ΠολιτικήςΔικονομίας — Καταχωρείται εντός τεσ σάρωνεβδομάδωναπό τηνειδοποίησηέφεσης. 10 15 20 25 Έφεση—Εναντίον απόφασηςγιαέξοδα—Καταχωρείταιμόνομετάαπό άδεια τονΔικαστηρίου. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αποφάσισεότιοεφεσείων - τριτοδιάδικος 2 δεν έφερε οποιανδήποτε ευθύνη για το αυτοκινητικό ατύχημα πουαποτέλεσε τοαντικείμενοτηςαγωγήςκαιαπέρριψετηναπαίτηση εναντίον του "άνευ εξόδων υπό τις περιστάσεις". Κατόπιν αίτησης τουγιαπαράτασηχρόνουκαιάδειαναεφεσιβαλει τηδιαταγήωςπρος ταέξοδα,καταχώρισε ειδοποίηση έφεσης. Μετάτηνπάροδοτηςπροθεσμίας έφεσης,οι εφεσίβλητοι - εναγό μενοι καταχώρισανέγγραφονμετοντίτλο "Ειδοποίηση Αντεφέσεως" με την οποία προσέβαλλαν την απόφασηαπαλλαγήςτουτριτοδιαδίκου 2 από οποιαδήποτε ευθύνη χωρίς να ζητήσουν προηγουμένως άδεια. Κατάτην ακρόασητης έφεσης τέθηκε τοθέμακατά πόσον το έγγραφο αυτό συνιστούσε ειδοποίηση εφεσίβλητου δυνάμει της Δ.35 θ.10 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, ή έγκυρη ειδοποίηση αντέφεσης. 1229 Φιλίππουν.Παννήταη κ.ά.(Αρ. 1)
(1996)Αποφασίστηκε ότι:
(1)Εάν επρόκειτο πράγματι περί αντέφεσης, ήταν εκπρόθεσμη, διότι η αντέφεση είναι αυτοτελής και ανεξάρτητη έφεσηπου υποβάλλεται μετάτηνκαταχίόρισηπροηγουμένως έφεσης από αντίδικοκαι αφοράσεθέμαγιατο οποίο αυτόςενδιαφέρεται, εντός έξι εβδομάδωναπότηςτελικήςαπόφασης. 5
(2)Ειδοποίησηεφεσίβλητου δυνάμειτηςΔ.35 θ.10τωνΘεσμ(ί)ντης Πολιτικής Δικονομίας,καταχωρείταιεντός τεσσάρων εβδομά- 10 δων απότην ειδοποίηση της έφεσης δυνάμει του Κ. 9τουπερί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορι σμόςτου Χρόνουτων ΠροφορικώνΑγορεύσεωνκαιΣυνοπτι κήΔιαδικασίαγιατηνΑπόρριψηΠροδήλωςΑβασίμων Εφέσε ων)Διαδικαστικού Κανονισμού του 1996 και στηνπροκειμένη 15 περίπτωση απότης 1ηςΟκτωβρίου 1996 και συνεπώς ηκαταχα)ρηθείσαειδοποίηση ήτανεκπρόθεσμη.
(3)Έφεση απόδιαταγήγια έξοδα δυνάμει της Δ.35 Θ.20 των Θε σμώντης Πολιτικής Δικονομίας καταχωρείταιμετάαπόάδεια 20 τηνοποίαοι εφεσείοντες- εναγόμενοι δεν είχαν εξασφαλίσει. Ελλείψειέγκυρουδιαβήματοςοιεφεσί βλητοι καταδικάστηκαν στα έξοδατης μέχριεκείνης τηςστιγμήςδιαδικασίας. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Re Cavender's Trusts[1881J 16Ch. D. 270, KezibanRaif(asadministratrix)v. Dervish
(1971)1C.LR.158, 30 Christodoulou andAnother v.Attorney- General and Others
(1972)1 C.LR.
- 35 Έφεση. Έφεση από τον τριτοδιάδικο 2 κατά της απόφασης του Επαρ χιακού Δικαστηρίου Λ/σού (Κορφιώτης, Α.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 6.5.93 (Αρ. Αγ. 292/87)με την οποίαδεν επιδικάστηκαν έξοδαυπέρ 40 του. Στ. Παύλου, για τον Εφεσείοντα - Τριτοδιάδικο
- 1230 1 Α.Α.Δ. Φιλίππου ν. Γιαννήταη κ.ά. (Αρ. 1) Μ.Ιωάννου,γιατους Εφεσίβλητους - Εναγόμενους. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώ σει οΝικολάου,Δ. 5 ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: ΤοΕπαρχιακόΔικαστήριο επιλήφθηκεθέμα τοςευθύνηςμεταξύεναγομένων καιτριτοδιαδίκων. Αφορούσετην πρόκληση ατυχήματοςσεσχέση μετοοποίο,σεπρογενέστερο στά διο,είχεεκδοθείεκσυμφώνου απόφασηυπέρτουενάγοντος. Επί 10 του εναπομείναντος θέματος, το δικαστήριο κατέληξε, κατόπιν ακρόασης,ότιγιατοατύχημαευθυνότανμερικώς καιο 1οςτριτοδιάδικοςκαιεξέδωσεαπόφασηεναντίον. Παράλληλακατέληξεότι ο 2ος τριτοδιάδικοςδεν έφερε οποιαδήποτεευθύνηκαιέτσιαπέρ ριψε την απαίτησηεναντίον του "άνευ εξόδων υπό τις περιστά15 σεις". 20 25 Παρήλθεη προβλεπόμενη προθεσμίακαιοι εναγόμενοι δενκα ταχώρησαν ειδοποίηση έφεσης. Όμως ο 2ος τριτοδιάδικος, στις 15Ιουνίου 1993,ήτοι,τηντεσσαρακοστήημέραμετάτηναπόφαση, αποτάθηκεμονομερώς στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο γιαπαράταση χρόνου.Τουδόθηκε ηεπιπλέον περίοδος των οκτώημερών. Και στις 22 Ιουνίου 1993,σε μονομερή αίτησητου,το Ανώτατο Δικα στήριο τουπαρέσχε άδειαδυνάμειτηςΔ.35 Κ.20 να εφεσιβάλει τη διαταγήως προς τα έξοδα. Πουήταντο μόνο που μπορούσε να εφεσιβάλει. Και αυθημερόν καταχώρισε ειδοποίηση έφεσης. Η οποία επιδόθηκεστις 23Νοεμβρίου
- Η ακρόαση της έφεσης ορίστηκε για τις 11 Νοεμβρίου
- Στις 5 Νοεμβρίου 1996 οι εναγόμενοι - εφεσίβλητοι καταχώρησαν 30 έγγραφο επιγραφόμενο ως "Ειδοποίηση Αντεφέσεως". Σε αυτό εκτίθενται λόγοι για προσβολή της απόφασηςμε την οποίαο 2ος τριτοδιάδικος απαλλάνηκε οποιασδήποτε ευθύνης. Ωστόσο, στο κείμενο της, αναφέρεταιπως πρόκειται για ειδοποίηση στη βάση τηςοποίας,κατάτηνακρόαση"τηςωςάνωεφέσεως",οι εφεσίβλη35 τοιθαισχυρίζοντανότιηαπόφασηπερίμηευθύνηςτου2ουτριτοδιάδικουείναιεσφαλμένη. Ηαντέφεση(crossappeal)αναφέρεταιαλλάδεν ορίζεται στους Θεσμούς. ΤοίδιοάλλωστεσυμβαίνεικαιστηνΑγγλία. Ολόγοςεί40 ναιπροφανής. Η έννοιατηςαντέφεσηςείναιαπόλυταταυτισμένη με εκείνητης έφεσης. Ηαντέφεση είναι έφεσηαυτοτελής καιανε ξάρτητη που υποβάλλεται μετά την καταχώριση προηγουμένως έφεσηςαπόαντίδικοκαιαφοράσεθέμαγιατοοποίοενδιαφέρεται και ο εν λόγωαντίδικος:βλ. Re Cavender'sTrusts [1881] 16 Ch. 1231 Νικολάου, Α. Φιλίππου ν. Γιαννήταη κ.ά. (Α©. 1)
(1996)D.
- Και υπόκειται βέβαιαστον ίδιο χρονικό περιορισμό που αναφέρεται στη Δ.35 Κ.2: δηλαδή, όπου είναι εναντίον τελικής απόφασης,όπως εδώ,καταχωρείταιεντός έξι εβδομάδωναπό την έκδοση της απόφασης. Συνεπώς διακρίνεταιαπότην ειδοποίηση εφεσίβλητουδυνάμειτηςΔ.35 Κ.
- Δενπαραγνωρίζουμεότιστις 5 υποθέσεις Keziban Raif (asadministratrix) v.Dervish
(1971)1 C.L.R. 158 και Christodoulou and another v. Attorney-General and Others
(1972)1 C.LR.205,τοΕφετείοαναφέρθηκεστηνειδο ποίηση εφεσίβλητου ως αντέφεση. Επρόκειτο, ίσως, για λεκτική χαλαρότητα. Αποτελεί ενπάσηπεριπτώσει σφάλμα. Επίσης ση- 10 μειώνουμε ότι στον πρόσφατοπερί Εφέσεων (Προδικασία, Περι γράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορι κών Αγορεύσεων, και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1996, ηαντέφεση ορίζεται να"περιλαμβάνει και ειδοποίηση βάσει 15 τηςΔ.35 Κ.10τωνΘεσμών". Αυτόςοορισμός αποβλέπειστηδιευ κόλυνση τηςαναφοράςσεκοινούς μηχανισμούς. Σημαντικόνομί ζουμε είναι το ότι η συμπερίληψη της ειδοποίησης εφεσίβλητου στονορισμό,υπογραμμίζειτηνξεχωριστή τηςοντότητα. 20 Στην παρούσαπερίπτωση, εάν επρόκειτο πράγματιπερί αντέ φεσης,αυτήθαήτανεκπρόθεσμη. Φαίνεταιόμωςπωςπροοριζόταν μάλλον ως ειδοποίηση εφεσίβλητου δυνάμει της Δ.35 Κ.10 στην οποία προβλεπόταν αρχικάότι ηκαταχώρισητηςγινόταντουλά χιστοέξι ημέρεςπριναπότηνακρόαση. ΈχονταςυπόψητοΑρθρο 25 31 του περί Ερμηνείας Νόμου,Κεφ. 1,θαεπληρούτο εδώ αυτήη προϋπόθεσηεφόσον ηδικονομικήκατάστασηπαρέμενεαμετάβλη τη. Όμως,μετονΚαν.9τουήδηαναφερθέντοςπρόσφατουΔιαδι καστικούΚανονισμού,ειδοποίηση δυνάμει τηςΔ.35 Κ.10τωνΘε σμών καταχωρείται εντός τεσσάρων εβδομάδωναπότην επίδοση 30 της έφεσης. Στην προκείμενη περίπτωση εντός τεσσάρων εβδομά δων απότην ημερομηνία ισχύος τουεν λόγω ΔιαδικαστικούΚα νονισμού,ήτοι,την 1 Οκτωβρίου 1996. Κιαυτόδενσυνέβηκε. Δεν υπάρχειλοιπόν ούτε ειδοποίηση εφεσίβλητων δυνάμει τηςΔ.35 Κ. 10εμπρόθεσμα καταχωρισθείσαγιανατηνεξετάσουμε. 35 Προσθέτουμε, ωστόσο, καιτην παρατήρησηότι εν πάσηπερι πτώσει η πρωτόδικη απόφασηως προς το θέμα ευθύνης δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης με ειδοποίησηεφε σίβλητου σεέφεση εναντίον τουσεσχέσημόνο μετησυνακόλουθη 40 διαταγήγιαέξοδα.Τέτοιουείδουςειδοποίησηαπευθύνεταιμόνοσε ό,τι διαλαμβάνει η απόφαση η οποία έχει εφεσιβληθεί και στην οποία ο εφεσείων ως εκ της έφεσης τουέχει συμφέρον. Αλλιώς ο εφεσίβλητος οφείλει να προχωρήσει με αντέφεση. Ηδιαταγή για 1232 1 Α.Α.Δ. 5 Φιλίππου ν. Γϊαννήταη κ.ά. (Αρ. 1) Νικολάου, Α. έξοδαέχειτηδική τηςαυτοτέλεια,μεδικάτηςκριτήριασεό,τιαφο ράτηδιαμόρφωσηκρίσης στην έκδοση,όσοκαιεάναυτάπροέρχο νται από τα όσα προηγήθηκαν: που είναι η έκβαση, το είδος της υπόθεσης,η πορείατηςκαιηυφήτης. Επιπλέον,η έφεση από διαταγή για έξοδαδυνάμει τηςΔ.35 Κ.20 αποτελεί μια ιδιαίτερηπερί πτωση για την οποίααπαιτείταιάδεια. Αυτήηαπαίτηση προδια γράφειπεριοριστικά καιτοόριο της ενασχόλησης. Ελλείπει λοιπόν οποιοδήποτε έγκυρο διάβημααπότους εφεσί10 βλητους το οποίο να εγείρει ζήτημαπρος εξέταση επί της ουσίας. Οι εφεσίβλητοι νακαταβάλουνταέξοδα της μέχρι τώρα διαδικα σίας ενώπιον του Εφετείου. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. 15 Ελλείψει εγκύρου διαβήματος, οι εφεσίβλητοι καταδικάζονται στα μέχριστιγμήςέξοδα. 1233