(1996)28Νοεμβρίου.1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΡΕΝΟΣ ΚΑΣΟΥΛΙΔΗΣ, Εφεσεύον- Ενάγων, ν. ΙΩΑΝΝΗΑΡΤΕΜΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων- Εναγομένων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9155) Αυτοκινητικό ατύχημα — Εκτροπήπορείαςαπό κύριο δρόμοσεπλαγιόδρομο — Πλαγιόδρομος, καθίσταται προέκταση τον κυρίου δρόμου — Δ ε ν ισχύουντακριτήρια ευθύνηςεισερχόμενουσεκύριοδρόμοαπό πλαγιόδρομο. 5 Αυτοκινητικό ατύχημα — Σύγκρουση αυτοκινήτων σε σημείοεκτροπής κυρίου δρόμου σεπλαγιόδρομο— Παράλειψηοδηγούσε κύριο υπε ραστικό δρόμο να προσέξειπροειδοποιητικέςπινακίδεςεκτροπής σε πλαγιόδρομοπρος τα αριστερά τουκαικώνουςαπόφραξης τονκυρί ου δρόμουμετά την εκτροπή— Προσπέρασμαπροπορευόμενουοχή- \ο ματοςμε ταχύτητα 80χ.λ.μ. ανάώρακαι σύγκρουσημεαυτοκίνητοεξ αντιθέτου κατευθύνσεωςπου εισήλθεαπό τον πλαγιόδρομοστονκύ ριο δρόμο — Εφετείο,επικύρωσε την απόφασητου πρωτόδικου Δι καστηρίου ότι το ατύχημα οφείλετο εξ ολοκλήρου στην αμέλεια του οδηγούεπί του κυρίου δρόμου. 15 Ο εφεσείων -ενάγων παρέλειψε ναπροσέξει τασήματασε σημείο τουπαλιούδρόμουΛευκωσίας -Λάρνακας,πουέδειχανότιοδρόμος ήτανκλειστός μεκώνους καιηκυκλοφορίακατευθυνότανσεπλαγιό δρομοαριστεράτουκαιπροσπάθησεναπροσπεράσει προπορευόμενο 20 του αυτοκίνητο. Ενώοδηγούσε το αυτοκίνητοτου στη δεξιά πλευρά προσπερνώντας,συγκρούστηκε μετοαυτοκίνητοπουοδηγούσε οεφε σίβλητος - εναγόμενος 1 εξ αντιθέτου κατευθύνσεως και εισήρχετο στον κύριο δρόμο απότονπλαγιόδρομο. 25 Τοπρωτόδικο Δικαστήριο,απέδωσετηνευθύνηγιατοατύχημαεξ ολοκλήρου στον εφεσείοντα - ενάγοντα. 1234 1 ΑΛΛ. Κασονλίδης ν. Αρτεμίου χ.ά. Ο εφεσείων -ενάγων, εφεσίβαλε την απόφαση. Εισηγήθηκε ότι ίσχυανοι αρχέςπουδιέπουντηνευθύνηοδηγούπουεισέρχεται σεκύ ριοδρόμο απόπάροδο. 5 10 15 Αποφασίστηκεότι: (α)Με την υποχρεωτική αλλαγή πορείας, ο πλαγιόδρομος έγινε προέκτασητουκυρίουδρόμουπαύονταςναείναιπάροδοςκαι ωςεκτούτουδενεπρόκειτογιαείσοδοαυτοκινήτουαπόπάρο6ο ώστεναισχύουν τακριτήριαευθύνης οδηγούεισερχομένου σεκύριοδρόμοαπόπάροδο. (β) Ηαπόδοσηαπότο πρωτόδικο Δικαστήριο της ευθύνης για το ατύχημαεξολοκλήρουστον εφεσείοντα - ενάγοντα,ήτανορθή, αφούτοατύχημαοφείλετο αποκλειστικάστηναποτυχίατουνα δει ταπροειδοποιητικάσήματααλλαγήςπορείας,στηψηλήτα χύτητατουαυτοκινήτουτουκαιστην προσπάθειατουναπρο σπεράσει πάνωστηλευκήδιαχωριστικήγραμμή. 20 Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Mentesh andAnotherv. Hadjidemetriou
(1983)1 C.L.R. 1, '25 Αγησιλάου v.Χρίστου
(1989)1(E)Α.Α.Δ.713, Hairettinis v.Aristidou
(1969)1 C.L.R.
- 30 35 Έφεση. Έφεση απότον ενάγοντα κατάτης απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γιασεμής, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 28 Φε βρουαρίου, 1994 (Αρ. Αγωγής 7735/90)με την οποία απορρίφθηκε ηαπαίτησητου και εκδόθηκε απόφασηυπέρτα)νεναγομένων 2 για το ποσό των £
- Θ.Ιαχχννίδης, για τον Εφεσείοντα. 40 Ν.IoxScwov, για τους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Τηνομόφωνη απόφασητουΔικαστηρίου Θαδώ1235 Κασουλίδης ν.Αρτεμίουχ.ά.
(1996)σει οΔικαστής Π.Αρτεμης. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Η πρωτόδικη απόφαση, την οποία ο ενάγων εφεσιβάλλει, αφορούσε τροχαίο ατύχημαπουεπεσυνέβη στονπα λιό δρόμοΛευκωσίας-Λάρνακας σεσημείοόπουυπήρχευποχρεω- 5 τικήαλλαγήπορείαςπρος πλαγιόδρομο στααριστεράτουεφεσεί οντα.Οτελευταίος,πουοδηγούσετοαυτοκίνητοτουμεκατεύθυν σητηΛάρνακα,συγκρούστηκε μεόχημαπουοδηγούσεοεφεσίβλητος-εναγόμενος 1 σεαντίθετηπορεία. Πριντοσημείοαλλαγήςπο ρείαςυπήρχανπροειδοποιητικές πινακίδεςκαιοδρόμος μετάτον 10 πλαγιόδρομο ήτανκλειστόςμεκώνους. Τοπρωτόδικοδικαστήριοβρήκεότιοεφεσείων-ενάγων απέτυχε να δει την προειδοποιητική πινακίδα γιατί προφανώς τη στιγμή εκείνηπροσπερνούσε όχημα που προπορευόταν του δικού του. Ο 15 εφεσίβλητος 1,αφούείχε πρώτασταματήσει στο στόμιο τουπλαγιόδρομου, σύμφωνα με το εύρηματου Δικαστηρίου,ξεκίνησεγια νασυνεχίσεισεαντίθετηπορείαμετονεφεσείοντα.Ενώείχεσπάσει περίπου στο κέντρο τουδρόμου είδε τον εφεσείοντα καικατάλαβε ότι δεν θαμπορούσε ούτε νασταματήσει αλλ'ούτε καιναακολου- 20 θήσει πορείαπροςτονπλαγιόδρομο.Επειδήδεοεφεσείων βρισκό ταν στηδεξιάπλευράτουδρόμουλόγωτουπροσπεράσματος, στα μάτησεγιαναμησυγκρουστεί μαζίτου.Οεφεσείων όμως,λόγωτων ελιγμώνπουέκαμε,κτύπησε στοαυτοκίνητοτουεφεσίβλητου. 25 Όσον αφορά τους ελιγμούςτου ενάγοντα-εφεσείοντα, οευπαίδευτος συνήγορος του μας κάλεσε να ανατρέψουμε τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, γιατί, όπως είπε, η μαρτυρία του ανεξάρτητου μάρτυρα,του οδηγού τον οποίο προσπέρασε ο εφε σείων,συμφωνούσε μετηνπεριγραφήτωνελιγμώντουεφεσείοντα 30 και όχι με εκείνητου εφεσίβλητου. Κατάτηγνώμη μας,ήταν φυ σικό να μηυπάρχει ταυτότητα στην περιγραφήόλων των μαρτύροτν,ενόψει της ταχύτηταςτης εξέλιξηςτων γεγονότων κρίνουμε πα)ςκάτωαπότις συνθήκες, οι "αντικρουόμενες" περιγραφέςτων ελιγμών στην ουσία ήταν διαφορετικοί τρόποι περιγραφής των 35 ιδίων γεγονότων και εν πάσηπεριπτώσει δεν επηρεάζουν ουσιω δώς τασυμπεράσματα στα οποίαήχθητοΔικαστήριο, ότιδηλαδή αιτία του ατυχήματος ήτανοι ενέργειεςτου εφεσείοντα, δηλαδή η αποτυχίατουναδει εγκαίρως τις προειδοποιητικές πινακίδες και τουςκοινούς,καιηψηλήτουταχύτητα(80χλμ. α.ω.). Αν δενυπήρ- 40 χαν ταπιοπάνω,ο εφεσείων θαμπορούσε ναακολουθήσει τηναλ λαγμένη πορείαχωρίς τονκίνδυνο σύγκρουσης. ΗεπέμβασημαςσταευρήματακαισυμπεράσματατουΔικαστη1236 1 ΑΛΛ. Κασουλίδηςν.Αρτεμίουκ.ά. Αρτεμης, Δ. ρίου, σύμφωνα μετηνομολογία (δέστε, μεταξύ άλλων,Mentesh andAnother v.Hadjidemetriou
(1983)1C.L.R. 1,Αγησιλάου v. Χρίστου
(1989)1 Α.Α.Δ.713,δενδικαιολογείταικάτωαπότιςπε ριστάσεις. 5 Υπέβαλε, περαιτέρω,ο συνήγορος του εφεσείοντα ότιο εφεσί βλητος,παρά τη φύσητης διαμορφωμένης πορείας στο σημείοσύ γκρουσης, ώφειλε,ως εξερχόμενος από πάροδο,νασταματήσεικαι ότι οινομολογιακές αρχέςπουαναφέρονταιστην είσοδοοχημάτων 10 από παρόδουςσεκύριοδρόμο ίσχυανκαιεδώ.Διαφωνούμε μετην πιο πάνωθέση επικυρώνονταςτηνπρωτόδικη απόφασηστοσημείο αυτό. Μετηνυποχρεωτικήαλλαγήπορείας,προέκτασητουκύριου δρόμουκατέστηοπλαγιόδρομοςπουέτσιέπαυσεναείναιπάροδος. Εξάλλου,όμως,σύμφωναμεταευρήματατουπρωτόδικουΔικαστη15 ρίου,οεφεσίβλητος είχεαρχικάσταματήσεικαιμετάπροχώρησε. Ο συνήγορος του εφεσείοντα μαςπαρέπεμψε στην υπόθεση Hairettinis v.Aristidou
(1969)1C.L.R. 283,όπου οι συνθήκες ήτανπανομοιότυπεςκαιοοδηγόςπουεξερχόταν θεωρήθηκευπεύ20 θυνος συντρέχουσας αμέλειαςκατά20%. Επισημαίνουμε ότι στην περίπτωση εκείνητοΔικαστήριο δέχθηκε ότιδενεπρόκειτο στην ουσίαγιασυμβολήδρόμων('Τ' junction)κάτωαπόσυνθήκεςόπως και στην περίπτωση μας.Θεώρησεόμως ότιυπήρξε συντρέχουσα αμέλεια, γιατί οοδηγός εξερχόταν χωρίς να σταματήσει απόεπι25 κίνδυνηστροφήχωρίς ορατότητα.Έτσι,ταγεγονότα στηνπαρού σα έφεσηπαρέχουν καθαρά λόγους διαφοροποίησης γιατί η ορα τότηταήταναπεριόριστηγια 100μ.καιυπήρχευπεραρκετόςχώρος γιαναπροχωρήσει οεφεσείων προςτονπλαγιόδρομο αναντιλαμ βανόταν εγκαίρως τηναλλαγήπορείαςκαιενεργούσεως σώφρων 30 οδηγός.Οεφεσείων,αντίθετα,προσπέρασεσεσημείοόπουυπήρχε συνεχής διαχωριστικήγραμμή(όπωςπροέκυψε απότη μαρτυρία), απέτυχεναδει ταπροειδοποιητικάσήματακαιστέρησε,έτσι, από τον εαυτό του τηδυνατότητανα ακολουθήσει χωρίς κίνδυνο την ενδεδειγμένηπορεία. 35 Συμφωνούμε,ενκατακλείδι,μετοσυμπέρασματουπρωτόδικου Δικαστηρίου ότιησύγκρουση ήταντοαποτέλεσματηςαποκλειστι κήςαμέλειαςτουεφεσείοντα-ενάγοντακαιότιοιενέργειεςτουεφε σίβλητου ι ουδόλως συνέτειναν στο ατύχημα. 40 Κατά συνέπεια, ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα σεβάρος του εφεσείοντα. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1237