1Α.Α.Δ. 18Δεκεμβοίου, 1996 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΑΑΪΔΗΣ, ΚΑΛΛΗΣ,Δ/στές] ΕΔΑΞΥΛ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΛΤΔ.ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες- Ενάγοντες. ν. ΑΝΔΡΕΑ ΑΓΑΘΟΚΛΈΟΥς, Εφεσίβλητου- Εναγόμενου. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 9138) Απόδειξη — Εταιρείες— Απόδειξηύπαρξηςεταιρείας— Μαρτυρία ότι ηπροβαλλόμενη ωςεταιρεία διεξήγαγε εργασίες ως τέτοια, είναιαρ κετήπρος απόδειξη τηςύπαρξηςτης. 5 10 15 20 Εταιρείες— Απόδειξηύπαρξηςεταιρείας— Μαρτυρία ότι ηπροβαλλό μενηωςεταιρείαδιεξήγαγεεργασίεςωςτέτοια,είναιαρκετήπροςαπό δειξητηςύπαρξηςτης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε ότι ηεφεσείουσα_1 - ενάγουσα εταιρείααπέδειξετηναπαίτησητηςαλλάαπόρριψετηναγωγή, επειδήκατάτοεύρηματου,απέτυχενααποδείξειτηνομικήτηςύπαρ ξηκαι ικανότητανα συμβάλλεται. Οι εφεσείοντες -ενάγοντες, εφεσίβαλαν τηναπόφαση. ΟδικηγόΟΟζτους,εισηγήθηκεότιτοεύρηματουπρωτόδικουΔικαστηρίουήταν εσφαλμένο,διότι ενώπιον τουυπήρχεμαρτυρίααπότονίδιοτονενα γόμενο σύμφωνα με τηνοποία εδέχετο τηνΰπαρξήτηςκαιότι λει τουργούσεσανεταιρείαστη Ρόδο. Αποφασίστηκεότι:
(1)Μαρτυρίασύμφωναμετηνοποίαηπροβαλλόμενηωςεταιρεία διεξήγαγε εργασίεςωςτέτοια είναι αρκετήπρος απόδειξη της ύπαρξηςτης. 25 Η έφεσητηςεφεσείονσας-ενάγονσας 1έγινε δε κτή, μεέξοδα. Ηέφεσητονεφεσείοντα-ενάγοντα 2 απορρίπτεταιχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 1337 ΕΑΑΞΥΛ ΛΤΔ κ.ά. ν.Αγαθοκλέους
(1996)Αναφερόμενεςυποθέσεις: Queen v. Langton[1876]2Q.B.D.296, 5 K.N.G. Autopartsν. Ιωάννου
(1996)1 Α.ΑΛ. 689, LioufisandCo. Ltdv. ΑνδρόνικουκαιΑλλου
(1996)1 AAA. 773. Έφεση. 10 Έφεση από χους ενάγοντες κατά της απόφασης του Πλήρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λεμεσού(Ηλιάδης, Π.ΕΛ. και Παμπαλλής, Ε.Δ.) που δόθηκε την Ιην Φεβρουραρίου, 1994 (Αρ. Αγωγής 5285/90)μετηνοποίααπορρίφθηκεηαξίωσητουςγιατοποσότων Λ.Κ. 7.070τοοποίο έδωσανστονεναγόμενο γιατηνπληρωμή εξό- 15 δωντουεργοστασίου καιεπιχειρήσεως των. Γ.Πελαγίας, γιατον Εφεσείοντα Αυτοπροσώπως ο Εφεσίβλητος. 20 Cur. adv. vult. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσειοΔικαστής Π.Καλλής. 25 ΚΑΛΛΗΣ,Δ.: ΜεαγωγήτουςπουκαταχώρησανστοΕπαρχια κό Δικαστήριο Λεμεσούοι ενάγοντες-εφεσείοντες αξίωναν τοπο σό των Λ.Κ.7,070, τοοποίο"οι ενάγοντεςκαι/ή οενάγων2διαλο γαριασμότων εναγόντων 1 έδωσανειςτονεναγόμενο ίναχρήσιμο- 30 ποιηθούνυπότουεναγομένου προςπληρωμήν των εξόδων τουερ γοστασίου καιεπιχειρήσεως τωνεναγόντων 1 υπότηνιδιότητατου αντιπροσώπου". Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αγωγή επειδή η ενά- 35 γουσαεταιρείααπέτυχενααποδείξειτηνομικήτηςύπαρξηκαιτην ικανότητα της να συμβληθεί με τον εναγόμενο. Σύμφωνα με το πρωτόδικοδικαστήριοησύστασηκαινομικήύπαρξη μιαςεταιρεί αςαποδεικνύεταιμετηνέκδοση σχετικών πιστοποιητικών απότον Έφορο Εταιρειών (Βλ. Αρθρο 15
(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, 40 Κεφ. 113). Ηνομική ικανότητα μιας εταιρείας να συναλλάττεται βασίζεται στην επίσημη εγγραφήτης καιτησυνέχισητηςύπαρξης της. Στηνπαρούσαπερίπτωση -συνεχίζειτο πρωτόδικοδικαστή ριο-έχειδοθείπροφορικήμαρτυρίααπότονενάγοντα2γιατηνεγ1338 1 Α.Α.Δ. ΕΔΑΞΥΛ ΑΤΔκ.ά. ν.Αγαθοκλέους Καλλής, Δ. γραφήκαισύνθεσητης ενάγουσας εταιρείαςχωρίς να έχουνπρο σκομισθείτααπαραίτηταεπίσημαέγγραφα. Η μαρτυρίααυτήςτης φύσης είναι δευτερεύουσα μαρτυρίακαι δεν έχει προβληθεί οποι οσδήποτε λόγοςγιατημηδυνατότηταπαρουσίασηςτηςπρωτότυ5 πης μαρτυρίας. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του τοπρωτόδικο δικαστήριο προχώρησε στην αξιολόγηση τηςμαρτυρίας που είχεπαρουσια σθεί. Μεβάσητην αξιολόγηση τουέκρινεότιανοι ενάγοντες επι10 τύγχανανστην αγωγήτους θαεκδιδόταν απόφασηυπέρτους για "
(1)£2.851.395μας,
(2)$900,
(3)5.476.10δραχμές". Μεβάσητις διαπιστώσεις τουπρωτόδικουδικαστηρίουταπιο πάνωποσάείχανδοθείαπότονενάγοντα2στονεναγόμενοκυρίως 15 γιαταέξοδατουεργοστασίου τηςενάγουσας 1 στηΡόδο. 20 Ηπαρούσαέφεση στρέφεται εναντίοντουμέρους τηςπρωτόδι κηςαπόφασηςμετηνοποίαείχεαπορριφθείηαγωγήεπειδήοιενά γοντες απέτυχαννααποδείξουντηννομικήύπαρξητηςενάγουσας 1. Στρέφεται,επίσης,εναντίοντουμέρους τηςαπόφασηςπουσχε τίζεται μετο κονδύλι
(3),πιοπάνω. Υποστηρίχθηκε ότι αντίτου ποσούτων5.476.10δραχμών,τοοποίοέχειεπιδικασθεί,έπρεπενα είχε επιδικασθεί ποσό 5.476.981δραχμών το οποίοο εναγόμενος είχεπαραδεχθείότι είσπραξε. 25 30 Ο ευπαίδευτοςσυνήγορος τωνεναγόντων-εφεσειόντων υποστή ριξε ότιενώπιον του πρωτοδίκου δικαστηρίου υπήρχε μαρτυρία από τον ίδιο τον εναγόμενο, σύμφωνα με την οποίαοτελευταίος εδέχετο την ύπαρξη της ενάγουσας 1εταιρείας. Υπήρχε, επίσης, μαρτυρία,καιπάλιναπότονεναγόμενο,ότιηενάγουσα 1 εταιρεία λειτουργούσεστηΡόδοωςεταιρεία Αναφορικά μετοπιοπάνωκονδύλι
(3)τηςαπόφασηςο ευπαί δευτοςσυνήγορος τωνεφεσειόντων υπόδειξε ότιοεναγόμενος δέ35 χθηκε στη μαρτυρίατου (βλ. σελ. 32των πρακτικών)ότιείχεει σπράξει ποσό 5.356.981 δραχμών και τοπρωτόδικο δικαστήριο έκαμεανάλογηδιαπίστωσημεβάσητηνπαραδοχήτου εναγόμενου (βλ.σελ. 15τηςαπόφασης). Επίσηςτοπρωτόδικοδικαστήριοδια πίστωσε ότι έναάλλοποσό 120,000δραχμώνδόθηκεαπότονενά40 γοντα2 στον εναγόμενο στη Ρόδογια τα έξοδα του εργοστασίου της ενάγουσας 1 εταιρείας. Η επιδίκασηποσού5.476.10δραχμών αντίποσού5.476.981 δραχμώνήταν,σύμφωνα μετονευπαίδευτο r συνήγορο,εσφαλμένη. ' 1339 Καλλής, Δ. ΕΔΑΞΥΛ ΛΤΔ κ.ά. ν. Αγαθοκλέους
(1996)Σε σχέση με το πρώτο σκέλοςτης έφεσης έχεινομολογηθεί ότι μαρτυρίασύμφωνα μετηνοποίαη προβαλλόμενη ως εταιρείαδιε ξήγαγε εργασίες ως τέτοια, ήταν αρκετή προς απόδειξη ύπαρξης της εταιρείας (Βλ. Queen v.Langton[1876]2 Q.B.D. 296, KJV.G. Autoparts ν.Ιωάννου
(1996)1 Α.Α.Δ. 689 καιLioufisand Co. Ltd 5 v.Ανδρόνικουκαι Αλλον
(1996)1 Α.Α.Δ.773). Εξέταση των πρακτικώντηςδιαδικασίαςμαςέχειοδηγήσει στη διαπίστωση ότι πράγματι υπήρχε μαρτυρίααπότον ίδιο τον ενα γόμενο ηοποία καταδείχνει ότι ο τελευταίος εδέχετο την ύπαρξη 10 της ενάγουσας 1 εταιρείας και ότι η τελευταία λειτουργούσε στη Ρόδο ως εταιρεία,όπως ήτανκαιη θέση του ευπαίδευτου συνηγό ρουτων εφεσειόντων. Υπό τοφωςτηςπιοπάνωδιαπίστωσης μαςκρίνουμε πωςηκα- 15 τάληξη του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι ηύπαρξη της εταιρείας δενείχεαποδειχθεί,ήταν εσφαλμένη. Σε σχέση με το δεύτερο σκέλοςτης έφεσης κρίνουμε πως,λαμ βανομένων υπόψητωνπιοπάνωδιαπιστώσεων του,τοπρωτόδικο 20 δικαστήριο εσφαλμένα επεδίκασε ποσό5.476.10δραχμώναντίτου πιο πάνωποσού των5.476.981δραχμών. Σύμφωνα με την έκθεσηαπαιτήσεως (βλ. παράγραφο5) οι αι τούμενες θεραπείες είχαν επιδιωχθεί προς όφελος της ενάγουσας 25 εταιρείαςκαι/ή προσωπικάπροςόφελος τουενάγοντα2. Τοπρω τόδικο δικαστήριο μετάπου είχεδιαπιστώσει ότι οι επίδικες πλη ρωμές έγιναναπότον ενάγοντα2εκμέρους τηςενάγουσας 1, έκρι νε ότι ο ενάγων 2 "δεν νομιμοποιείται στη διαδικασίατων απαι τούμενων ποσών τα οποία μπορούσαν να απαιτηθούν μόνο από 30 την ενάγουσα 1 εταιρεία". Μεβάσηλοιπόν τηνπιοπάνωδιαπίστωσητουπρωτόδικουδι καστηρίουταπιοπάνωποσάθαεπιδικασθούνυπέρτης ενάγουσας 1 εταιρείας. Γιατους πιο πάνωλόγους ηέφεσηεπιτυγχάνει. Ηπρωτόδικη απόφασηπαραμερίζεται. Εκδίδεται απόφασηυπέρ της εφεσείουσας-ενάγουσας 1 καιεναντίοντουεφεσίβλητου-εναγόμενου μεέξο δατόσο πρωτόδικαόσοκαιέφεσηςγιαταπιοκάτωποσά: 40
(1)£2,851.395μιλς. α)$900.
(3)5.476.981δραχμές. 1340 35 1 Λ.Α.Δ. ΕΔΑΞΥΔ ΛΤΔ κ.ά.ν.Αγαθοκλέους Καλλής,Δ. Ταέξοδα ναυπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Ηέφεσητουενάγοντα 2απορρίπτεται. Καμιά διαταγήγια τα έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας και έφεσης. 5 Η έφεση τηςεφεσείουσας-ενάγουσας 1 επι τυγχάνει μεέξοδα. Ηέφεσητονεφεσείονταενάγοντα2απορρίπτεταιχωρίςδιαταγή για έξοδα. 1341