clr/1996/1996_1_1385.pdf

(1996)δικαιώματοςτης να τοπροσβάλειμεαίτησηcertiorari. Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, εξέδωσε διά­ ταγμα παραλαβής εναντίον της αιτήτριας για απαίτηση£7.929,92σ. πλέον τόκουςκαιέξοδα. 5 Με αίτηση που καταχώρισε στο Ανώτατο Δικαστήριο, κατόπιν άδειας,ηαιτήτριαζήτησεακύρωσητουδιατάγματοςγιαυπέρβασηδι­ καιοδοσίαςαπότονπρωτόδικοΔικαστήεπειδήτοποσότηςαπόφασης υπερέβαινετις £5,000,00σ. 10 Ο συνήγορος των καθ' ώνηαίτησηδενυποστήριξε αντίθετηθέση, αλλάυπέβαλεότιηαίτησηκαταχωρίθηκεπολύαργάκαιμετάαπόκα­ ταχώρισηαίτησηςγιαακύρωσητουδιατάγματος,ηοποίααπορρίφθη­ κε. 15 Αποφασίστηκε ότι:

(1)Οεπαρχιακόςδικαστήςπουεκδίκασετηνυπόθεσηκαι εξέδωσε τοδιάταγμαπαραλαβήςσχετικάμεαπαίτηση£7.929,92σ.δενει- 20 χε δικαιοδοσία, αφού αυτή περιορίζεται κατά το Αρθρο 22

(3)(Β) του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 Ν. 14/60,το οποίο έχει εφαρμογήσύμφωνα μετοΑρθρο 87τουπερίΠτω­ χεύσεως Νόμου Κεφ.5,στη δικαιοδοσία επαρχιακούδικαστή σε πολιτικές αγωγές στις οποίες το αμφισβητούμενο θέμαδεν 25 υπερβαίνει τις £5,000.

(2)Δεν υπήρξε αδικαιολόγητηκαθυστέρηση στην καταχώρισητης αίτησης για ένταλμα certiorari, ούτε μπορεί ναθεωρηθεί ότι η αιτήτρια μεταδιαβήματατης γιαπαραμερισμότουδιάταγμα- 30 τος παραλαβής,εγκατέλειψε ταδικαιώματατηςγιακαταχώρι­ σητηςυπόκρίση αίτησης. Ηαίτησηέγινεδεκτή. 35 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Re AeroporosandOthers

(1988)1 C.L.R. 302, 40 InRe Smith

(1989)1 C.L.R.416, Τζεννάρο Περέλλα (Αρ.2),

(1995)1 ΑΛΑ. 692, Attorney -General v.Christou

(1962)C.L.R.

1. 1386 1 Α.Α.Δ. Μαλτέζου (AQ. 2) Αίτηση. 5 Αίτησηαπότην ΕλένηΧατζημαλτέζου για την έκδοσηδιατάγ­ ματος certiorari αναφορικάμε το διάταγμαπαραλαβής πουεκδόθηκεεναντίοντηςαπότοΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Μαλαχτός,Ε.Δ.) στην αίτησηαρ. 148/96 την 15Δεκεμβρίου,
2. Π. Σαροής,γιατην Αιτήτρια. 10 Κλ.Χ'Ήίττας, γιατους Καθ*ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Στις 19.7.1996 δόθηκεστην αιτήτριαάδειαγιακαταχώρισηαίτησηςγια έκδοση εντάλματος Certiorari. Μετηνπαρούσααίτησηαξιώνεται μεταφοράενώπιον τουΑνωτάτου Δικαστηρίουγιαακύρωσηκαι/ή παραμερισμότουΔιατάγματος ΠαραλαβήςτουΕπαρχιακούΔικα­ στηρίουΛευκωσίαςημερομηνίας 15.12.1956 πουεκδόθηκεστηναί20 τηση 346/
3. ' 15 Ταγεγονότατηςυπόθεσηςόπωςείχανεκτεθείενώπιονμουστην αίτησηγιαάδειαγιακαταχώρισηαίτησης Certiorari έχουν ωςακο­ λούθως: 25 Την25.5.1995 εκδόθηκε δικαστικήαπόφαση εναντίον τηςαιτήτριαςγιατοποσότων£7.929,92πλέοντόκουςκαιέξοδαπροςόφε­ λος των Ανδρέα και Ελευθερίας Σιακαλλή. Την28.7.1995επεδόθηκεστηναιτήτριαειδοποίησηπτώχευσηςκαιτην 17.11.1995 αίτη30 σηπτώχευσης. Την 15.12.1995, στην απουσίατηςαιτήτριας, εκδό­ θηκετοεπίδικοδιάταγμαπαραλαβήςαπόΕπαρχιακόΔικαστήτου Δικαστηρίου Λευκωσίας. Είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι ο εκδώσας τοδιάταγμα παραλαβήςΕπαρχιακόςΔικαστής εστερείτοδικαιοδοσίαςγιατίτο ποσό της απόφασης καικατάσυνέπεια του χρέους τηςαιτήτριας, υπερέβαινετις£5.CO0,00.Υπεστήριξεοευπαίδευτοςσυνήγορος της αιτήτριαςότι το Αρθρο87 τουΝόμουΚεφ.5 σε συνδυασμό μετο Αρθρο22

(3)(β)τουπερίΔικαστηρίων Νόμουαρ. 14/60 (όπωςέχει 40 τροποποιηθεί)δεν παρέχειδικαιοδοσίασε ΕπαρχιακόΔικαστήνα εκδίδει διατάγματα παραλαβήςγιαχρέος πουυπερβαίνει τοποσό • των£5.000,00. ΠαρέπεμψεακόματοΔικαστήριο στους περίΠτωχεΰσεως Κανονισμούς και ειδικά στους Κ.189 και 190, οι οποίοι έχουν ως εξής: 35 1387 Κρονίδης, Α. Μαλτέζον (Αρ. 2)

(1996)"Κ.189 Any order inbankruptcy not disposingof the bankruptcy on its merits may be madeby onejudgeof theCourt. "K.190 Any Judge of the Court sitting alone shall have all the powers of the Court to hear and determine any proceeding in 5 bankruptcy involving or relating to an amourt or property not exceedingonehundred pounds invalue." Κατέληξε δε ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας ότι ο ΕπαρχιακόςΔικαστήςπουεξέδωσε τοδιάταγμαπαραλαβήςδενει- 10 χεδικαιοδοσίαμεβάσητουςπιοπάνωΚανονισμούς,οιοποίοιδεν έχουν έκτοτετροποποιηθεί. Αλλάούτεακόμακαιεάνυποτεθείότι εφαρμόζεταιτο Αρθρο 22

(3)(β) τουΝόμου 14/60, πράγμα πουδεν εισηγείται ο Επαρχιακός Δικαστήςδενέχει δικαιοδοσίαναεκδίδει διατάγματα παραλαβής που το επίδικοχρέος υπερβαίνει το ποσό 15 των£5.000,00. Ο ευπαίδευτος συνήγορος τωνκαθώνηαίτησηδεν υποστήριξε με επιχειρηματολογία αντίθετηθέσηκαιανέφερεαπλώςότιαφήνει το θέμαστηνκρίσητουΔικαστηρίου. Δεν υπέβαλεκαμιάεισήγηση 20 για την ορθότηταήτο εσφαλμένο τηςθέσης τουδικηγόρουτηςαιτήτριας.Έθιξεμόνο ένακαιμοναδικόθέμα. Ότιπολύκαθυστερη­ μένα ηαιτήτριακαταχώρησεαίτησηγιαέκδοσηάδειαςπουνατης επιτρέπεικαταχώρισηαίτησηςCertiorari. Ανάφερε ότιπριντηνκα­ ταχώριση απότην αιτήτριααίτησηςγιατηνπιοπάνωάδειακατε- 25 χώρισε αίτηση για ακύρωση του διατάγματος παραλαβής στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο ηοποίαόμωςαπορρίφθηκε. Σύμφωνα με τους Αγγλικούς Θεσμούς, οι οποίοι ίσχυαν στην Αγγλία το 1960 (R.S.C. Order59,rule4

(2)),ηαίτησηγιατηνέκδοση 30 προνομιακών ενταλμάτων έπρεπενακαταχωρηθείτοαργότεροσε έξι μήνες απότηνημερομηνία έκδοσης τηςαπόφασης,τουδιατάγ­ ματος, τηςκαταδίκης ήτηςδιαδικασίας πουεπιζητείταιη ακύρω­ σητης. Μέσασ' αυτότοχρονικόπλαίσιοοαιτητήςβαρύνεταιακό­ μανααποδείξειότιδενυπήρξεαδικαιολόγητηκαθυστέρηση. Στην 35 Κύπρο δεν έχει εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός πουναρυθμί­ ζει τηδιαδικασίαέκδοσης προνομιακώνενταλμάτων,όμωςδιαπι­ στώνεται απότηνομολογία μαςότι το Ανώτατο Δικαστήριοακο­ λουθεί τους Αγγλικούς Θεσμούς υιοθετώντας ανάλογη πρακτική. Οι Αγγλικοί Θεσμοί δεν είναιδεσμευτικοί γιαμας,ακολουθούνται 40 όμωςγιατίείναισυνυφασμένοι μετοόλοφάσμαπουδιέπειταπρο­ νομιακάεντάλματακαιτην έκδοσητους. Οιπροσεγγίσεις στιςδι­ κές μαςαποφάσειςδενείναιαπόλυταταυτισμένες μετις Αγγλικές, (βλ. Re Aeroporos and Others

(1988)1CLR. 302, In Re Smith 1388 1 Α.Α.Δ. Μαλτέζου (Αρ. 2) Κοονί&ης,Δ.

(1989)1 C.L.R. 416) πλην όμως το θέματης εξάμηνηςπροθεσμίας υπό την έννοια τουαυστηρούχρονικού περιορισμού δενεφαρμό­ στηκε απότοΑνώτατο Δικαστήριο. 5 Το θέματης προθεσμίας αντιμετωπίζεται μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της μακράςκαι αδικαιολόγητης καθυστέρησης χωρίς να καθορίζονται χρονικάπλαίσια. Σετέτοιαπερίπτωση ηκάθε υπό­ θεσηεξετάζεταιμέσασταπλαίσιατωνδικώντηςπεριστατικώνκαι τοΔικαστήριο ασκώνταςτηδιακριτικήτουευχέρεια μπορείνααρ10 νηθεί την έκδοση προνομιακού εντάλματος, αν διαπιστώσει την ύπαρξη μακράς και αδικαιολόγητης καθυστέρησης (βλ. In Re Smith(ανωτέρω)καιΣτανρής ΘεοδούλουΑίτησηαρ. 87/90, ημε­ ρομηνίας8.6.1990). 15 20 Στηνυπόκρίσηυπόθεσητοδιάταγμαπαραλαβήςεκδόθηκεαπό μονομελές Δικαστήριο στις 15.12.1995ερήμηντηςαιτήτριας. Φαί­ νεται ότισεκάποιομεταγενέστερο χρόνοτηςεπεδόθηκετοδιάταγ­ μακαι ηαιτήτριακατεχώρησε στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο αίτηση για παραμερισμό τουηοποίαόμως απορρίφθηκε. Αμέσωςμετά, αρχέςτουΙουλίουτου 1996,κατεχώρησε τηναίτησηγιανατηςπα­ ραχωρηθείη άδειαγιατηνκαταχώρησητηςπαρούσαςαίτησης. Κατά τη γνώμη μου δεν υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στηνυποβολήτηςαίτησηςγιαένταλμαCertiorari. Τογεγονός ότιη 25 αιτήτριαπριντηνυποβολήτηςπαρούσαςαίτησηςεπεδίωξετονπα­ ραμερισμό τηςεπίδικηςαπόφασηςστο ΕπαρχιακόΔικαστήριοδεν της στερεί το δικαίωμανα ζητήσει τη θεραπείαπουπροβλέπεται στοπρονομιακόένταλμαCertiorari. Δεν μπορείναθεωρηθεί ότιη αιτήτρια με τα διαβήματα της για παραμερισμό του διατάγματος 30 παραλαβήςεγκατέλειψε ταδικαιώματατηςγιακαταχώρισητηςπα­ ρούσαςαίτησης. ΤαΑρθρα4και87τουπερίΠτωχεύσεως Νόμου,Κεφ.5,δίδουν δικαιοδοσία στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο να εκδίδουν διατάγματα 35 παραλαβήςγιατηνπροστασίατηςπεριουσίαςτουχρεώστου. Τοδε Αρθρο 108του ιδίουΝόμουπρονοεί τιςπροϋποθέσεις γιατηνέκ­ δοσηκανονισμών. ΤοΑρθρο 108 έχει ωςακολούθως: 40 'The Governor,withtheadviceandassistanceof theChief Justice, may from time totime by writingunderthehandandofficial sea! of the Governor and thehand of the Chief Justice make, revoke, and alter general rules to be gazetted for carrying into effect the objects of this Law and prescribing the fees, charges and percentages tobechargesortaken for orinrespect of proceedings 1389 Κρονίόης,Δ. Μαλτέζου (Αρ. 2)

(1996)thereunder." Δυνάμειτουάρθρουαυτούεξεδόθησανοισχετικοί Κανονισμοί. Ο Κανονισμός 190,όπωςαναφέρθηκεστηναρχήτηςαπόφασης,δί­ δει δικαιοδοσίασε οποιοδήποτεΔικαστήνα εκδικάζεικαιαποφα- 5 σίζει σε οποιαδήποτεδιαδικασία πτωχεύσεως στην οποίατοποσό ή ηπεριουσία δεν υπερβαίνει σε αξίατις £100,00. Καμιά τροπο­ ποίησητου Κανονισμού 190δενέγινε απότότεμέχρισήμερα. Εξε­ τάζοντας όμως το περιεχόμενο του Κανονισμού αυτούκατέληξα ότι αυτός εκδόθηκε καθ' υπέρβαση του εξουσιοδοτούντος Νόμου 10 (ultra vires). Μετο Αρθρο 180τουΝόμουΚεφ.5δενδίδεταιεξου­ σιοδότησηναδημοσιευθούν Κανονισμοί σχετικάμετηδικαιοδοσία τουΔικαστηρίου. ΤοΑρθρο 87τουπερίΠτωχεύσεωςΝόμουΚεφ.5σεσυνδυασμό 15 μετοΑρθρο 22

(3)(β)τουπερίΔικαστηρίων Νόμουαρ. 14/60, είμαι τηςγνώμης ότικαθορίζειτηδικαιοδοσίατουΔικαστηρίου μεπολ­ λή σαφήνεια. Το Αρθρο 87τουΚεφ. 5έχει ωςακολούθως: "The Courts havingjurisdiction inbankruptcy shallbe theDistrict 20 Courts and in theexerciseof such jurisdiction shallsubject tothe provisions of this Law haveall the powers conferred on District Courts as inthetrial of acivilaction." Κατάσυνέπεια το ΕπαρχιακόΔικαστήριο έχει την ίδιαδίκαιο- 25 δοσία μεβάσητονπερίΠτωχεύσεως Νόμο,όπωςκαικατάτηνεκ­ δίκαση πολιτικής αγωγής. Σύμφωνα με το Αρθρο 22

(3)(β) Επαρ­ χιακός Δικαστής έχει δικαιοδοσία να εκδικάζει πολιτικές αγωγές στις οποίεςτο αμφισβητούμενοποσόδενυπερβαίνειτις£5.000,

1. 30 Στο επίδικο διάταγμα παραλαβής το απαιτούμενο ποσό του χρέουςτηςαιτήτριας ήτανσύμφωναμετηνενώπιον μουμαρτυρία, ηοποίαδεν αμφισβητήθηκε,πέραντων£5.000,
2. ΟΕπαρχιακός Δικαστήςπουεκδίκασεκαιεξέδωσε τοδιάταγμαπαραλαβήςδενεί­ χε δικαιοδοσία από το Νόμο και κατά συνέπεια ενήργησε καθ' 35 υπέρβασητηςδικαιοδοσίαςτου. Το προνομιακό διάταγμα Certiorari παρέχει τη δυνατότητα άσκησης ελέγχου κατώτερουΔικαστηρίου με σκοπό την επέμβαση είτε όπου το κατώτερο Δικαστήριο ενήργησε εκτός της δικαιοδο- 40 σίας του,είτε αντην υπερέβηκε,είτε όπουπροκύπτειαπότοπρα­ κτικό εκπρώτηςόψεως προφανέςνομικό σφάλμα,έστωκαιαν αυ­ τό δεν άπτεται της δικαιοδοσίας. (Βλέπε: Αναφορικά με τον Gennaro Perella (Αρ.2)

(1995)1 Α.Α.Δ. 692, The Attorney1390 1 Α.Α.Δ. Μαλτέζου (Αρ. 2) Κρονίδης, Α. General v.Christou

(1962)C.L.R. 129). 5 Στηνπαρούσαυπόθεση είναι προφανέςότι τοκατώτεροΔικα­ στήριο υπερέβη την εξουσία πουτουπαρέχειο Νόμοςκαι τοδιάτάγμα παραλαβήςπουεξέδωσεπρέπειναακυρωθεί. Η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμαμε το οποίοακυ­ ρώνεταιτοεκδοθένδιάταγμαπαραλαβής(receivingorder)εναντίον τηςαιτήτριας. 10 Δεν εκδίδεταικαμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η αίτησηγίνεται δεκτή, χωρίςδια­ ταγήγιαέξοδα. 1391