1 Α.ΑΛ. 27Δεκεμβοίου,1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΚΩΣΤΑΣ ΚΙΡΛΑΠΠΟΥ, Εφεσείων, ν. ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗΜΙΧΑΗΛΙΔΗ (ΤΓΟΡΟΣ), Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 9065) Μαρτυρία — Βάροςαπόδειξης — Αγωγή για ενυπόθηκο γραμμάτιο με υπεράσπιση την εξόφληση — Βάροςαπόδειξης, μετατοπίζεται στον οφειλέτη. 5 1ο 15 20 25 Πολιτική δικονομία— Βάροςαπόδειξης— Αγωγή για ενυπόθηκογραμ μάτιο μευπεράσπιση τηνεξόφληση— Έναρξητηςακρόασηςμεπρώ το τον ενυπόθηκοδανειστή αντί τον οφειλέτη αντίθεταπρος τηΔ.33 θ. 9των ΘεσμώντηςΠολιτικήςΔικονομίας— Εύρηματουπρωτόδι κουΔικαστηρίου ότι καιοδανειστήςείγβκάποιοβάροςαπόδειξης— Ανατράπηκε κατ' έφεση, ηαλλαγήστησειράπροσέδιδεστονοφειλέτη πλεονέκτηματοοποίοόταν εκδηλ(όθηκε ήτανπλέον αργά για τονδα νειστή να τοανατρέψει. Σεαγωγήπουκίνησεοεφεσείων - ενάγων εναντίοντουεφεσίβλητου- εναγόμενουδυνάμειενυπόθηκουγραμματίου,ηυπεράσπισηπου ήγειρε ήταν εκείνη της εξόφλησης. Επιπλέον,αξίωσε ανταπαιτητική θεραπείασεσχέσημεισχυριζόμενηπαράλειψηάρσηςτης υποθήκης. Τοβάροςαπόδειξηςήτανστονεφεσίβλητο -εναγόμενο,αλλάαντίθετάπροςτιςπρόνοιες τηςΔ.33 Θ.9τωνΘεσμών τηςΠολιτικήςΔικο νομίας,πρώτοςάρχισετηνυπόθεσητουκατάτηνακρόασηο εφεσείων -ενάγωναντίοεφεσίβλητος - εναγόμενος. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,ηύρε ότι καιο εφεσείίαν -ενάγων είχε κάποιοβάροςνααποσείσει,ότιδηλαδήενώτονομικόβάροςτοέφερε ο εφεσίβλητος -εναγόμενος εντούτοις με την προσκόμιση σχετικής μαρτυρίας επέρχεται μετατόπιση του βάρους,όχι του νομικού που 1397 Κίρλαππου ν.Μ»χαΐ|λίδη (Ττόρος)
(1996)οπωσδήποτεπαρέμενεσταθερό, αλλάτου αποδεικτικού. Ο εφεσείων - ενάγων, εφεσίβαλε τηναπόφαση. 5 Αποφασίστηκεότι:
(1)Η αρχικήαυτοκαθοδήγησητουΔικαστηρίου,ότιτοβάροςαπό δειξης το έφερεοεφεσίβλητος - εναγόμενος ήτανορθή,αλλάη έναρξητηςακρόασηςμεπρώτοντονεφεσείοντα-ενάγοντα,άλ λαζε τις δυνατότητες και εκείνο που ανέμενε το Δικαστήριο 10 απόπλευράςεφεσείοντα-ενάγοντασεσχέσημετηνπροσκόμιση μαρτυρίας,δενμπορούσεναεπέλθει.
(2)Το βάροςπροσκόμισης μαρτυρίαςπροϋποθέτει μαρτυρία από το άλλο μέρος πουφέρει το νομικό βάρος,πράγμαπου ήταν 15 ανέφικτο αφούπρώτος άρχισε την υπόθεσητου ο εφεσείων ενάγων, με αποτέλεσμα να προκύπτει δυσμενής επηρεασμός τουκαινακαθίσταταιακροσφαλήςηετυμηγορία. Ηέφεσηέγινεδεκτή.Ηαπόφασηπάρα- 20 μερίστηκε και διατάχθηκε επανεκδίκαση. Έφεση. 25 Έφεση από τον ενάγοντακατά της απόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Ερωτοκρίτου, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 14 Οκτωβρίου, 1993 (Αρ. Αγωγής4309/90)μετηνοποίααπόρριψετην αξίωση του για το ποσό των £1.800δυνάμει γραμματίουκαι απο δέχθηκε την ανταπαίτηση του εναγόμενου για την επιστροφή του 30 γραμματίου. Α. Λεμής, για τον Εφεσείοντα. Γ. Τσίκκος, γι' αυτόν Μ. Κνπριανίδον, για τον Εφεσίβλητο. 35 Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: ΤηναπότρασητουΔικαστηρίου θαδώ σει ο Νικολάου, Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Ο εφεσείων κίνησε εναντίον του εφεσίβλητου αγωγή αξιώνοντας την εξόφληση γραμματίουημερομηνίας 27 Ιου λίου 1986 γιατο ποσό£1.800πλέον τόκο προς 9% ετησίως,πληρω1398 40 1 Α.Α.Δ. 5 Κίολαππου ν. Μιχαηλίδη(Ττόρος) Νικολάου, Δ. τέο την 25 Ιουλίου
- Το γραμμάτιο επιμαρτυρούσε δάνειο το οποίοήτανεξασφαλισμένο μευποθήκη.Οεφεσίβλητος στηνυπερά σπιση τουπαραδεχότανότιυπήρξεη οφειλήαλλάπρόσθετε ότι εί χεεξοφληθείκαιπαραπονείτοότιοεφεσείων παρέλειψενατουεπιστρέψει το γραμμάτιοόπωςκαινααποσύρει την υποθήκη. Ανταπαιτούσεδεθεραπείασεσχέση μετηνισχυριζόμενηπαράλειψη. ΗΔ.33τωνΘεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας ρυθμίζει τοντρόπο διεξαγωγής τηςδίκης. Στηνπροκείμενη περίπτωση τονομικόβά10 ρος απόδειξηςτο είχεοεφεσίβλητος-εναγόμενος τόσο σεσχέσημε τηναπαίτησηόσοκαισεσχέση μετηνανταπαίτηση.Καιτούτοδιό τι το μόνο επίδικοθέμαήταντο κατά πόσο είχε εξοφληθεί το δά νειοκαι,ωςπρος αυτό,τοβάροςτο έφερεοεφεσίβλητος ο οποίος ισχυριζόταντηνεξόφληση. Ωςεκτούτουαυτόςήταντο"πρώτομέ15 ρος"πουορίζεταιστον Καν.9ωςτομέροςπουέχειτοβάροςαπό δειξηςεπίτηςαπαίτησης,ενώ είχεβέβαιατοίδιονομικόβάροςκαι στην ανταπαίτησηπουαφορούσετοναυτόισχυρισμό. Έπειτακαι οιδύοπλευρές επρόκειτοναπροσάξουνμαρτυρία. Μεαυτάταδε δομέναεφαρμογήείχελοιπόν ο Καν.9(c)(i)τηςΔ.
- 20 Δυστυχώς ηδίκηδιεξήχθηκατ' αντίθεσηπροςό,τι προβλέπεται στους Θεσμούς. Αντί να αρχίσει πρώτος ο εφεσίβλητος άρχισε πρώτοςοεφεσείων. Αυτήηεξέλιξηδενπροσβάλλεταιάμεσαμετην έφεση. Ωστόσο,όπωςθαεξηγήσουμε, εγείρεται έμμεσα. Έναςαπό 25 τους λόγους έφεσης στρέφεται εναντίον της πρωτόδικης άποψης ότιοεφεσείων είχεκαιοίδιοςκάποιοβάροςνααποσείσει. Σεσχέ ση με αυτότον λόγοτο μέρος της απόφασηςτο οποίο ενδιαφέρει είναιτοακόλουθο: 30 35 40 "Είναι γεγονός ότι οΕναγόμενος έφερε τοβάροςαπόδειξης για την εξόφλησητης επίδικης υποθήκης. Όμως ο Ενάγοντας πουγνώριζε την εκδοχήτουΕναγομένου,τόσο απότοπεριεχό μενοτης Έκθεσης Υπεράσπισης όσο και απότις περισσότερες καικαλύτερες λεπτομέρειες, όφειλεναπροσκομίσει ικανοποιητική μαρτυρίαπουνααντικρούσει τους ισχυρισμούς του(ενα γομένου). Ο Ενάγοντας όμως επέλεξενα στηριχθεί μόνο στην δικήτου μαρτυρία,πράγμαπουαπεδείχθηότι δενήταναρκετό γιανααντικρούσει την εκδοχήτου Εναγόμενου." Ηαρχικήαυτοκαθοδήγηση,ότι δηλαδήτο βάροςαπόδειξης το έφερε οεφεσίβλητος, ήτανορθή. Προκύπτειόμως πρόβλημαμετα επόμενα. Εκείνοπουφαίνεταιναεννοούσετοδικαστήριοείναιότι ενώτονομικόβάροςτοέφερεοεφεσίβλητος εντούτοις,μετηνπρο σκόμιση σχετικής μαρτυρίας, επέρχεται μετατόπιση του βάρους, 1399 Νικολάου, Δ. Κίρλαππου ν. Μιχαηλίδη (Ττόρος)
(1996)όχι του νομικού που οπωσδήποτε παρέμενε σταθερό, αλλά του αποδεικτικού βάρους ή, με άλλα λόγια, του βάρους προσκόμισης μαρτυρίας,προςτον σκοπό μετατόπισηςκαιπάλιτουαποδεικτι κούβάρουςστην άλληπλευρά. Πώςθα μπορούσε όμως πρακτικά ναγίνει αυτό,δεδομένουότι ο εφεσείων άρχισεπρώτος; Ηάλλα- 5 γήστησειράάλλαζεκαιτιςδυνατότητες. Μεαποτέλεσμανααπο κτήσει ο εφεσίβλητος πλεονέκτημα το οποίο, όταν εκδηλώθηκε, ήταν αργάπλέον για τον εφεσείοντα να το εξουδετερώσει. Έτσι εκείνο που εμφανίζεται να ανέμενε το δικαστήριο από πλευράς εφεσείοντος σεσχέσημετηνπροσκόμιση μαρτυρίαςδεν μπορούσε 10 ναεπέλθει. Τοβάροςπροσκόμισης μαρτυρίαςπροϋποθέτειτηνκά λυψη ήδη κάποιαςαπόστασηςαπότοάλλο μέροςπουφέρειτονο μικό βάρος. Στηνπροκείμενη περίπτωση αντιστράφηκαν οι όροι. Και μετην πρωτόδικηαντίκρυσητηςκατάστασηςείναι νομίζουμε προφανής ο δυσμενής επηρεασμός της πλευράς του εφεσείοντος. 15 Ενόψει τούτουη πρωτόδικηετυμηγορίακαθίσταταιακροσφαλής. Η έφεση επιτυγχάνει. Ηπρωτόδικη απόφαση παραμερίζεται. Διατάσσεται ηεπανεκδίκασηαπόάλλο δικαστή. Όσον αφορά τα έξοδα,έχοντας υπόψητις περιστάσεις κάτωαπότις οποίες προέ- 20 κυψετο σφάλμα,δεν εκδίδουμεοποιαδήποτε διαταγή. Η έφεσηεπιτυγχάνει. Η απόφασηπα ραμερίζεται και διατάσσεται επανεκ δίκαση. 1400