1 ΑΛΛ 27Δεκεμβοίου,1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΝΤΙΝΟΣΛΥΡΑΣ, Εφεσείων, ν. ΠΕΤΡΟΛΙΝΑ ΛΤΔ, Εφεσίβλητο*/. (ΠολιτικέςΕφέσειςΑρ. 9483, 9556) ΠολιτικήΔικονομία—Αναστολή αγωγής—Διαστανροϋμενεςαγωγές— Κριτήριααναστολήςμίαςεκτωνδνο, είναικυρίωςτοβάρος απόδει ξης και οι επιπτώσεις στα συγκεκριμέναπλεονεκτήματα τωνδιαδί κων. 5 10 15 20 25 Προέκυψεδιαφοράωςπροςτοείδοςτηςσυμβατικήςσχέσης μετα ξύ τίον διαδίκων αναφορικά με ένα πρατήριο πετρελαιοειδών στη Λάρνακα. Οι ιδιοκτήτες, εφεσίβλητοι - εναγόμενοι διατείνοντανότι επρόκειτο για παραχώρησηάδειαςχρήσης στον εφεσείοντα - ενάγοντα,καθορισμένης διάρκειας,μετάτηλήξητης οποίαςακολούθησαν ετήσιες ανανεώσεις,ενώοεφεσείων - ενάγωντηνεμφάνιζεσανπαρα χώρηση εκμετάλλευσης τουπρατηρίου απεριόριστης διάρκειαςμεδι καίωμαόχι μόνοπώλησηςτουσετρίτουςτηςέγκρισηςτωνεφεσίβλη των -εναγομένων αλλάκαι εκχώρησης ήκληροδότησής του στην οικογένειάτου. "_ Οιεφεσίβλητοι -εναγόμενοιτερμάτισαντησύμβασηκαικατέλαβαν το πρατήριο αντίθεταπρος τη βούληση του εφεσείοντα -ενάγοντα. Καταχώρισαν επίσης αγωγή στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας στο πλαίσιο τηςοποίαςεκδόθηκεπροςόφελος τους,σε μονομερήαί τηση, προσωρινό διάταγμαμε το οποίο προστατευόταν η νέα τάξη πραγμάτων,μετάτηνκατάληψητουπρατηρίου. Ο εφεσείων -ενάγων,καταχώρισεεμφάνισηστην αγωγή, ένσταση στησυνέχισητηςισχύοςτουπροσωρινούδιατάγματοςκαιαγωγήστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας,μαζίμεμονομερήαίτησηγιαπρο σωρινόδιάταγμαμεαίτηματηνεπαναφοράτωνπραγμάτωνστηνπρο1401 Λύραςν.ΠέτρολίναΛτδ
(1996)τέρατουςκατάσταση. Στην αίτηση για το προσωρινό διάταγμα δεν εκδόθηκεαπόφαση επειδήστο μεταξύτοΔικαστήριο αποφάσισεεπίπροηγούμενης αίτη σηςτωνεφεσίβλητων - εναγομένων ότιηαγωγήτουεφεσείοντα - ενά- 5 γονταθαέπρεπεναανασταλεί,επειδή(α)ήτανκατάμερικέςημέρεςμε ταγενέστερη της αγωγήςτων εφεσίβλητων -εναγομένων (β)καιστις δύοαγωγές"εγείρονταν βασικάταίδιαουσιώδηγεγονότα"(γ)οιεφε σίβλητοι -εναγόμενοι, ενάγοντες στην πρώτηαγωγήείχαν τοβάρος απόδειξης"των ουσιωδών γεγονότων" και(δ)δενπροβλήθηκε"οποί- 10 οσδήποτεουσιαστικόςλόγοςγιατίημεταγενέστερηαγωγήναμηνανα σταλεί". ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοκατέληξεστηναπόφασητουμεδεδομέ νοότι οιαπαιτήσειςτωνδιαδίκωνθαμπορούσαννασυνυπάρξουνσε 15 μιααγωγήυπότημορφήαπαίτησηςκαιανταπαΐτησηςκαιότιοιαντί στοιχεςδιεκδικήσειςβασίζοντανστηνίδιασυμφωνίατηνοποίαχαρα κτήρισε"ενοικίαση". Επίσης,δεν έλαβευπόψηότι ο εφεσείων - ενά γων,εναγόμενος στην πρώτηαγωγήδεθαείχετηδυνατότηταπροώ θησηςαίτησηςγιαπροσωρινόδιάταγμα. 20 Ο εφεσείων-ενάγων,εφεσίβαλετηναπόφασηαναστολής. Αποφασίστηκε ότι: 25
(1)ΕσφαλμένατοπρωτόδικοΔικαστήριοθεώρησεότιυπήρχεσύμ βασηενοικίασης του πρατηρίου σαν "κοινός παρονομαστής" των δύο αγωγών,διότι κανένας απότους διαδίκουςεπικαλέ στηκετέτοιασύμβαση. 30
(2)Σεδιασταυρούμενεςαγωγές,ποιαθαανασταλείεξαρτάταιαπό τις περιστάσεις. Παραμένειηαγωγήστην οποίαο ενάγωνφέ ρει το βάροςτης απόδειξης,μεδεύτερο σημαντικό παράγοντα το κατά πόσο προκύπτειστον ενάγοντασυγκεκριμένοωφέλη ματοοποίοδεθαήτανορθόναστερηθεί. Αν συντρέχειμόνοο 35 ένας παράγωντότε υπερισχύει έναντι οιωνδήποτε άλλων,αν συνυπάρχουντότετοΔικαστήριοεπιλέγειαφούτουςσταθμίσει και στην απουσίακαιτωνδύοαποκτάσημασίαηχρονολογική σειράκαταχώρισηςτωναγωγών,χωρίςνααποκλείεταιμικρό τερηςσημασίαςπαράγοντεςναεκτοπίσουντηχρονολογικήσει- 40 ρά.
(3)Ο πυρήναςτηςδιαφοράςήτανηφύσηκαιτο περιεχόμενο της σύμβασης μεταξύτων μερών καιτοβάροςτης απόδειξηςβρι- 1402 1Α.Α.Δ. σκότανστονεφεσείοντα-ενάγοντα,ενάγονταστηδεύτερηαγω γή ο οποίος θα έπρεπε να πείσει το Δικαστήριο ποια ήταν η αληθινήσυμφωνίατωνμερώνκαιότιείχετηνεμβέλειαπουτης προσέδιδε. Συνεπώςαυτόςείχετοβάροςαπόδειξηςκαιηαγωγή στην οποία αυτός ήταν ενάγων, δηλαδή η δεύτερη μεταξύ τωνδιαδίκωνθαέπρεπεναεκδικαστείκαιηπρώτηνααναστα λεί. 5 10 15 Λύραςν.Πετρολίνα Λτ6
(4)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο παρέλειψεναεξετάσεικατάπόσο ο εφεσείων -ενάγων είχεδικαίωμαως εναγόμενος - ανταπαιτητηςστηνπρώτηαγωγήναζητήσειέκδοση προσωρινούδιατάγ ματοςώστενασταθμίσειτυχόναπώλειαδικαιωμάτωντουκαι ναμετρήσειακριβέστερατις επιπτώσεις.
(5)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έσφαλεστηνάσκησητηςδιακριτικής τουεξουσίας,ηοποίαορθάασκούμενηδεν μπορούσεπαράνα οδηγήσειστηναπόρριψητηςαίτησηςτωνεφεσίβλητων-εναγο μένων,για αναστολή της δεύτερης αγωγής μεταξύ των διαδί κων. 20 Η έφεση 9483 έγινε δεκτή με έξοδα πρωτοδίκως και κατ' έφεση.Η συνεκδικασθείσαέφεσηυπ' αρ. 9556απορρί φθηκεχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Thomson v.SERy Co., SERy Co. v.Thomson[1882]9 Q.B.D. 320, 30 Reesv.Luxmoore, Luxmoore v.Rees[1888]4 T.LR. 355, Rechnitzerv. Samuel[1906]95LT.75, 35 Thnitchiey andCo. Ltd v.Sharman, Sharman v. Thnitchiey andCo. Ltd [1917] 143LT J. 236, Thames Launches Ltd v. Trinity House Corporation (Deptford Stnjnd) [1961] 1 Ch.D. 197. 40 Εφέσεις. Εφέσεις από τον ενάγοντα - αιτητή κατά δυο αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Νικολατος, Α.ΕΛ. και Μαδέλλα, Ε Α ) που δόθηκαν στις 29 Ιουνίου, 1995 και 2 Νοεμβρίου, 1403 Λύρας ν.Πετρολίνα Λτδ
(1996)1995, (Αρ. Αγωγής 969/94και880/94). Στηνπρώτηκατά χρονολο γική σειρά απόφαση, εκδόθηκε διάταγμααναστολής τηςδιαδικα σίας μέχρι την εκδίκασητης αγωγής880/94.Στην 880/94ηαίτηση τουαιτητή- εναγόμενου (οοποίοςήγειρεανταπαίτηση)γιασυντη ρητικόδιάταγμα,απορρίφθηκε. 5 Κ.Ταλαρίδης,^«χτθΝiLcptotvcma.. Α. Ζαχαρίον,γιατον Εφεσίβλητο. 10 Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώ σει ο Νικολάου,Δ. 15 ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Οεφεσείων κατείχεκαιλειτουργούσεπρατή ριο πετρελαιοειδών στη λεωφόρο Αρτέμιδος στη Λάρνακα, ιδιο κτήτεςκαιπρομηθευτέςτουοποίουήτανοιεφεσίβλητοι.Αυτόήταν αποτέλεσμα συμβατικήςδιευθέτησης του
- Η φύσητης αποτε λεί αντικείμενο αντιδικίας. Οιεφεσίβλητοι διατείνονταιότι επρό- 20 κειτογιατηνπαραχώρηση άδειαςχρήσης,καθορισμένηςδιάρκειας μετάτηλήξη τηςοποίαςακολούθησανετήσιεςανανεώσεις. Ενώο εφεσείων την εμφανίζει ως παραχώρησηεκμετάλλευσης του πρα τηρίου μεαπεριόριστηχρονικήεμβέλεια,παρέχονταςτουμάλιστα δικαίωμα όχι μόνο πώλησης τουπρατηρίουσε τρίτους τους οποί- 25 ους θα ενέκριναν οι εφεσίβλητοι αλλά και εκχώρησης ήκληροδότησης τουπρατηρίουστην οικογένεια του. Επικαλείταιδηλαδή η μια πλευρά διαφορετική συμφωνία από ό,τι η άλλη. Αυτήη διά στασηκορυφώθηκεκατάτον Μάρτιοτου 1994 όταν,ένεκαδιαφο ρών,οι εφεσίβλητοι προέβησανσετερματισμό τηςσύμβασης όπως 30 εκείνοιτην αντίκρυζανκαικατέλαβαντο πρατήριο κατ' αντίθεση προςτηβούλησητουεφεσείοντος. Έσπευσανδεαμέσωςκαικατα χώρησαν στις 10 Μαρτίου 1994 αγωγή- τηνυπ' αρ.880/94Επαρ χιακούΔικαστηρίου Λάρνακας- στοπλαίσιοτηςοποίαςεκδόθηκε προςόφελος τους,σεμονομερήαίτηση,προσωρινόδιάταγμαμετο 35 οποίο προστατευόταν η νέα τάξη πραγμάτων την οποία εκείνοι επέφεραν. Στις 18 Μαρτίου 1994, ο εφεσείων καταχώρησεεμφάνισηστην αγωγή και ένσταση στη συνέχιση του προσωρινού διατάγματος. 40 Συνάμα, καταχώρησε κατά την ίδια ημερομηνία και αγωγήενα ντίον των εφεσίβλητων - τηνυπ' αρ.969/94ΕπαρχιακούΔικαστη ρίου Λάρνακας -όπως και μονομερή αίτησηγια την έκδοσηπρο σωρινού διατάγματοςπροοριζομένουναεπαναφέρειταπράγματα 1404 1 Α.Α.Δ. Λύρας ν.Πετρολίνα Λχδ Νικολάου, Δ. στην προτέραν τους κατάσταση. Και αυτήη αγωγή αναφερόταν στις σχέσειςτων μερών αλλάκαισταδιατρέξαντα. Κατόπιν οδη γιών τουδικαστηρίου,ηαίτησηεπιδόθηκε στην άλλη πλευράστην οποία εν συνεχεία επιτράπηκε να καταχωρίσει ένσταση. Έπειτα 5 απόαριθμό αναβολών η αίτηση ορίστηκε για τις 10 Μαΐου 1995 οπότεάρχισεηακρόασητηςκαισυνεχίστηκεσεάλλεςημερομηνίες. Ας σημειωθεί ότι στο μεταξύ,ήτοι,στις 17 Μαρτίου 1995 τοπρο σωρινό διάταγμαπουείχεεκδοθεί προς όφελος των εφεσίβλητων διαλύθηκε με δικήτους πρωτοβουλία. Κατάτην ακρόασηλοιπόν 10 τηςενλόγωαίτησης,κατέθεσε οεφεσείων. Η κύριαεξέταση διάρ κεσε πέντεημέρες. Κατάτηντελευταίαημερομηνία,πουήτανη 1 Ιουνίου 1995,ηακρόασηαναβλήθηκεγιασυνέχισηστις29 Ιουνίου 1995 κατόπιναιτήματοςτουσυνηγόρου των εφεσίβλητων ώστενα ετοιμαστεί γιατηναντεξέταοηηοποία,κατάτονυπολογισμό του, 15 δεν θαδιαρκούσε παρά μόνο περίπου μισήώρα. Ηακρόασηδεν συνεχίστηκε. Και τούτο διότι κατάτην ορισθείσα ημερομηνία εκ δόθηκεαπότον ίδιοδικαστή,σε εκκρεμούσααίτησητων εφεσίβλη των,διάταγμααναστολής της αγωγής. Μετη μιαέφεσηπουβρί σκεται ενώπιον μαςπροσβάλλεται αυτότοδιάταγμα. 20 Ηαίτησηγια αναστολή -στην αγωγήυπ' αρ.969/94- είχεκαι αυτήκαταχωρηθείπέραντουέτους ενωρίτερα,ήτοι,στις 27Απρι λίου
- Τοδικαστήριο εκαλείτοναδιατάξει"τηναναστολήτης διαδικασίας .... μέχρις εκδικάσεως της αγωγής υπ' αρ. 880/94 25 ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛάρνακας."Γινότανπροςτούτοεπίκλη σησυμφυούς εξουσίας. Ηαίτησησυνοδευόταν απόσύντομη ένορ κηδήλωση ενόςδιευθυντήτωνεφεσίβλητων, μετεκμήριοτογενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμακαι τηναίτησηγια προσωρι νόδιάταγμα. Σεαυτήγινόταναναφοράστηνπροηγουμένωςκατά30 χωρισθεισα αγωγή των εφεσίβλητων η οποία είχε επιδοθεί στον εφεσείοντα.Συνοψιζόταντοπεριεχόμενο τηςως εξής: 35 40 "Μετηνενλόγωαγωγήζητείταιμεταξύάλλωνναεκδικαστή η εγκυρότητα του τερματισμού της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίαςημερ. 17.2.1986ωςκαιοκαθορισμόςτωνδικαιωμάτων και της μεταξύ τους σχέσεως αναφορικά με την κατοχήν του πρατηρίουΠΕΤΡΟΛΙΝΑ στηνΛεωφ.ΑρτέμιδοςστηΛάρνακα" Στησυνέχεια εκφραζότανηάποψηότι τοαντικείμενο τηςαγωγής του εφεσείοντος ήταντο ίδιο μεεκείνο τηςδικήςτους. Καιη κα τάληξηήτανότι: "δενείναιορθόνναεκδίκασητηνίδιανδιαφοράνσεδύοαγωγές καιηνεότερηαγωγήπουείναιηπαρούσαπρέπειναανασταλεί." 1405 Νικολάου,Δ. Λύραςν.ΠετρολίναΛιδ
(1996)Ο εφεσείων ενέστη. Και,σεδικήτουεξ ίσου σύντομη ένορκηδή λωση,εξέθεσετηνκατάστασηαπότηδικήτουσκοπιά. Παραθέτου μετομέροςπουενδιαφέρει: "
- Οι δύοαγωγέςδενείναιοι ίδιεςοιδεθεραπείεςπου ζητού- 5 νταιείναιαπόδιαφορετικέςαντιλήψειςκαιπεριέχουνδιαφορε τικές αξιώσεις.
- Δεν έχουν εκτεθεί ακόματαακριβήή/καιόλαταγεγονότα ώστενακαθοριστούνταεπίδικα θέματα Καιστιςδύοαγωγές 10 δενέχουνακόμηκλείσειταδικόγραφα.
- Είμαιτηςγνώμηςότιτοθέμαπουεγείρουνοιεναγόμενοιτο εγείρουνπρόωραπρινκανναέχουνεκτεθείόλαή&αιτατελικά γεγονότακαιθέσειςσταδικόγραφα. Ηαναστολήτηςπαρούσας 15 αγωγής κανένα σκοπόν εξυπηρετεί στο παρόν στάδιο και θα εδημιουργούσε ανισότητα επί του παρόντος μεταξύ των ενδί κωνμέσωνπουέχουνλάβειοιδιάδικοι." Ηακρόασηπεριορίστηκε στηνκαταχώριση γραπτών αγορεύσεων. 20 Στις 13Ιουνίου 1995 πουήτανορισμένηηυπόθεσηγιαδιευκρινί σειςεπιφυλάχθηκεηαπόφαση. Η απόφαση,όπωςήδηαναφέραμε, εκδόθηκεστις29 Ιουνίου
- Σεό,τιαπασχόλησε,στονλόγοκαι στο διατακτικότηςθααναφερθούμετώρααμέσως. 25 Ας σημειωθεί κατ*αρχάς ότιστηνεξέτασητηςαίτησηςτοδικα στήριομεδικήτουπρωτοβουλίαπεριέλαβεστουλικότοοποίοέλα βευπόψηκαιολόκληρο τοπεριεχόμενοτηςαγωγήςυπ*αρ. 880/94 οι γραπτέςπροτάσειςστηνοποίαείχανήδησυμπληρωθεί. Θεώρη σε ότι, εφόσον επρόκειτο γιαδιαδικασία ενώπιον του ιδίουδικά- 30 στηρίου, μπορούσε να λάβει δικαστικήγνώσητων όσων περιέχο ντανστοφάκελοτηςαγωγής.Ηαναφοράσεδικαστικήγνώσηήταν, πρέπει ναπούμε με εκτίμηση,άτοπη. Ωστόσοηπρόσβαση φαίνε ταικατ'ουσίανατοποθετήθηκεστονγενικόέλεγχοπουδιατηρείτο δικαστήριογιατοσύνολοτωνυποθέσεωντου. Αναφέρουμε αυτή 35 την εξέλιξη έτσι ώστε να καταστεί γνωστό το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε το πρωτόδικο δικαστήριο χωρίς να εκφέρουμε άποψη. Πάντωςηεμπλοκήτηςενλόγωαγωγήςμεαυτότοντρόπο έδωσεαφορμήγια εισήγησητουσυνηγόρουτου εφεσείοντος προς το πρωτόδικοδικαστήριοπωςσύγκρισημεταξύτων δύοαγωγών 40 και ιεραρχισητωναναγκώντουςκατέδειχνεότιθαέπρεπεναανα σταλεί ηπρώτηαγωγήκαιόχι η μεταγενέστερη τουεφεσείοντος ή υπαλλακτικάότι θαέπρεπενασυνενωθούν. Τοδικαστήριο,αφού εξέτασεταενδεχόμενα σταοποίααναφερόταν ηεισήγηση,όχι μο1406 1 Α.Α.Δ. Λύρας ν.Πετρολίνα Λτδ Νικολάου, Δ. νο δεν τα πρόκρινε αλλά και επεσήμανε πως ακόμακαι ανπρο σφέρονταν ωςλύση δενθαμπορούσανενπροκειμένω ναπροωθη θούνστην απουσίασχετικής αίτησης. 5 Υπόβαθρο για την πρωτόδικηαντίκρυοη του υπό κρίσηζητή ματοςαποτέλεσε ηδιαπίστωσηότι παράτην επιμονήτουσυνηγό ρουτου εφεσείοντος ότι υπήρχε διαφοράμεταξύτης μιαςαγωγής καιτηςάλλης,εντούτοις,όπωςτοέθεσετοδικαστήριο,"οι απαιτήΌίχζ,-ι\ϊΓίbiu£fc*ur*σ/ΐτί^^ντ,υχΆΧΧΧ%U·μπορσϋοιχν-νασΰνσπίλρςυσν 10 σε μιααγωγήυπότημορφήαπαίτησηςκαιανταπαίτησης". Σημει ώνουμε ότικαιοσυνήγορος τουεφεσείοντος δενείχεαντιστρατευθεί αυτήτηδυνατότητα. Μόνο πουπρόβαλεπως η συμπερίληψη όλων των επιδίκων θεμάτων σε μιααγωγήθαέπρεπεναγίνει στο πλαίσιο της αγωγής του εφεσείοντος και όχι τηςάλλης. Μεαυτή 15 λοιπόντηδυνατότηταωςκατευθυντήριαγραμμή,τοπρωτόδικοδι καστήριο κατέληξε ότι επιβαλλόταν ηαναστολή της μιας απότις δύοαγωγέςγιανααποφευχθείηπολλαπλότητα. 20 25 Έπειτααπόαυτήτηνκατάληξητοδικαστήριοθεώρησε,καιτούτο αντίθετα με ό,τι συνέβαινε, πως ταδύομέρηεπικαλούνταν ως βάσηγιατις αντίστοιχες διεκδικήσεις τους την ίδιαακριβώςσυμ φωνία. Είπεταεξής: "Είναι,κατάτηνκρίσημου,αναμφίβολοαπόταενώπιονμου στοιχείαότιτοκύριοεπίδικοθέμακαιστιςδύοαγωγέςείναικα τά πόσον ο ισχυριζόμενος τερματισμός της μεταξύ τωνδιαδί κων συμφωνίας καιηανάκτησηκατοχής,του Σταθμού Πετρε λαιοειδών που οι ιδιοκτήτες ενοικίασαν στον ενοικιαστή,από τουςιδιοκτήτες,έγινανέγκυρακαινόμιμαήόχι." 30 Καιπιοκάτωανέφερε: 35 40 "οι δύοαγωγές έχουν σανκοινόν παρονομαστήτοκύριοεπίδι κοθέμακαιτωνδύοαγωγώνπουείναι ησυμφωνία ενοικιάσεωςτουΣταθμούΠετρελαιοειδώνκαιτοκατάπόσον οιιδιοκτή τες τερμάτισαν έγκυρα και νόμιμα την προαναφερόμενησυμ φωνίαήόχι." Σεαυτότοδεύτεροαπόσπασμαείναιαξιοσημείωτηκαιηαναφορά σεενοικίαση. Επρόκειτοπερίανεδαφικήςαντίληψηςτουδικαστη ρίου. Ούτε ημιαπλευράούτεηάλληδεν τοποθετούσαντιςαξιώ σειςτουςστηβάσησύμβασηςενοικίασης.Δενυπήρχελοιπόν τέτοι ος"κοινόςπαρονομαστής". 1407 Νικολάου, Δ. Λύραςν.ΠετρολίναΛτδ
(1996)Στησυνέχεια τοδικαστήριοαναφέρθηκεστουςπαράγοντεςπου προσμετρούν όπου εγείρεται θέμα αναστολής της μιας από δύο αγωγές μετο ίδιο αντικείμενο ήταίδιαγεγονότα. Καιαναφέρθη κε στις υποθέσεις Thomson v.SERy Co., SERy Co v. Thomson [188219Q.B.D.320,Rees v.Luxmoore,Luxmoorev.Rees[1888] 5 4T.L.R.355,Rechnitzer v.Samuel [1906]95LT. 75, Thrutchley and Co Ltd v. Sharman,Sharmanv. Thrutchley and Co Ltd [1917] 143 L.T.J.236, Thames Launches Ltd v. TrinityHouse Corporation (DeptfordStrond)[1961]1 Ch.D.197. Η αυτοκαθοδήγησητου πρωτόδικουδικαστηρίου ήταναπόάποψηςαρχήςορ- 10 θήόσοκαιανήταν αποσπασματική. Θα επιχειρήσουμε ναεκθέσουμεμεσυντομία τοπώς πρέπεινα αντικρύζεταιτοζήτημα.Τοποιααπόδύοδιασταυρούμενεςαγωγές πρέπει ναανασταλεί,εξαρτάταιαπότιςπεριστάσεις. Γενικός και 15 άκαμπτοςκανόναςδενυπάρχει. Έναςσημαντικόςπαράγοντας εί ναιτοποιοςαπότουςδύοδιαδίκουςφέρειτοβάροςαπόδειξηςεκεί όπου αυτό βρίσκεται στημιαπλευρά ήκυρίως στημια πλευρά. Εκείνος πουτοφέρει πρέπει νααρχίζειπρώτοςκαιγι1 αυτόορθό είναι να παραμένει η αγωγή στην οποία εκείνος είναι ενάγων. 20 Αλλοςσημαντικός παράγονταςείναιτοκατάπόσοπροκύπτειαπό μια αγωγή συγκεκριμένο ωφέλημα γιατον ενάγοντατοοποίο δεν θα ήτανορθόνατουστερηθεί. Ανσυντρέχει μόνοοένας από αυ τούς τους παράγοντες,τότε υπερισχύει έναντι οποιωνδήποτε άλ λων. Ανσυνυπάρχουν,τότε τοδικαστήριο τουςσταθμίζει γιανα 25 επιλέξει μεταξύτους. Στηναπουσίακαιτων δύοαποκτάσημασία ηχρονολογική σειράστηνκαταχώρισητωναγωγών.Αυτοίοιτρεις παράγοντεςδεν εξαντλούν τις δυνατότητες.Δεν αποκλείονταικαι άλλοι -ήσσονοςόμωςσημασίαςσυγκριτικάμετουςπρώτουςδύοοι οποίοιθαμπορούσανίσως ναεκτοπίσουν τηνχρονολογική σει- 30 ρά. Στηνπροκείμενηπερίπτωσητοδικαστήριοκατέληξεότιτοσυμ φέροντηςορθής απονομήςτηςδικαιοσύνης επέβαλλε την αναστο λήτηςαγωγήςτουεφεσείοντος πουήτανη μεταγενέστερη. Καιαυ- 35 τό διότι: α) αυτή ήτανκατάμερικές ημέρες μεταγενέστερη. β) καιστις δύοαγωγές "εγείρονταν βασικάταίδιαουσιώδηγε- 40 γονότα". γ) οιενάγοντες στην πρώτηαγωγή - πουθαπαρέμενε- είχαντο βάροςαπόδειξης**τωνουσιωδώνγεγονότων",και 1408 1 Λ.Α.Δ. Λύρας ν.Πετρολίνα Λτδ Νικολάου, Δ. δ) δεν προβλήθηκε "οποιοσδήποτε ουσιαστικός λόγος γιατί η μεταγενέστερη αγωγήναμηνανασταλεί". Ο πρώτοςλόγοςδενχρειάζεται σχόλιο. 5 Ως προς τον δεύτερο, παρατηρούμε μόνο ότι στο βαθμό που προορίζεταιναεκφράσειμιαενότηταεξελίξεωνπουδημιούργησαν ορισμένη κατάσταση ανεξάρτητα από το πώς τοποθετούνταν σε σχέση μεαυτήταμέρη, ολόγοςαυτόςείναιορθός. Καιαποτελού10 σε το υπόβαθροτης εξέτασης τηςαναστολής της μιαςαπότιςδύο αγο>γές. Δεν είναι όμο>ςορθός στο βαθμόπουαντανακλούσε την πρωτόδικηεντύπωσηότιη διαφοράτωνμερώνξεκινούσεαπόκοι νώς αποδεκτή συμφωνία. Έχουμεήδησχολιάσειαυτήτηνπτυχή. 15 20 25 Οτρίτοςλόγοςδενσυνοδεύεται απόοποιαδήποτεεξήγηση. Δεν αναφέρεταιτογιατί το δικαστήριοθεώρησε ότι οι ενάγοντες στην πρώτηαγωγήέφεραντοβάροςαπόδειξης"των ουσιωδών γεγονό των". Συνάγεταιμάλλονότιηενλόγωκατάληξηβάσηείχεαπότην εντύπωση - την εσφαλμένη καθώς είπαμε- ότι υπήρχεως σταθερό σημείοαναφοράςμιακοινώς αποδεκτήσυμφωνία. Οπότε οιενά γοντες στην πρώτηαγωγή,όντας εκείνοι που ενήργησαν προς με ταβολήτηςπροηγούμενηςκατάστασης,όφειλαννααποδείξουντην ορθότητατηςενέργειας τους. Όμωςοπυρήναςτηςδιαφοράςήταν άλλος. Ήταν η φύση και το περιεχόμενο της μεταξύ των μερών σύμβασης. Όλαταάλλαέποντο. Σεαυτήτηδιαφοράτομείζοντο ισχυριζότανο ενάγων στηδεύτερηαγωγή. Εκείνος λοιπόν ήτανο διάδικοςπουθαέπρεπεναπείσει τοδικαστήριοότιησυμφωνίαμε την εμβέλεια την οποία της προσέδιδε ήτανη αληθινή συμφωνία των μερών. Συνεπώς, εκείνος ήτανπουείχετοβάροςαπόδειξης. 30 Απομένειοτελευταίος λόγοςπουείναιότιδενπροβλήθηκεοτι δήποτεγιατη μηαναστολήτηςμεταγενέστερης αγωγής.Στηνπραγ ματικότητα προβλήθηκε. Και εξετάστηκε από το δικαστήριο στη συνέχεια. Όχιόμωςστοσωστόπλαίσιο.Αφορούσετηνύπαρξητης 35 αίτησηςγιαπροσωρινό διάταγμα. Η οποίαμάλισταβρισκόταν σε προχωρημένο στάδιοακρόασης. Τοδικαστήριοδιερωτήθηκεανα φορικά με το κατά πόσο δεν θα έπρεπε να εξαιρέσει την αίτηση εκείνη απότην αναστολή της αγωγής.Έλαβε, καθώς είπε,υπόψη "τοθεμιτόδικαίωματουενάγονταστημεταγενέστερη αγωγήναζη40 τήσει παρεμπιπτον διάταγμα".Θεώρησε ωστόσο ότι αυτό αντι σταθμιζόταν απότην πιθανήέλευσηδυσχερειών που θαπροέκυ πταν. Προέβηστους εξής συλλογισμούς. Πρώτο,ανδεναναστελ λότανηαίτησηκαιεκδίδετοτελικά προσωρινό διάταγμα,αυτό θα παρέμενε σε ισχύ μέχρι τηνεκδίκασητηςμεταγενέστερης αγωγήςη 1409 Νιχολάου, Δ. Λύραςν. ΠετρολίναΛτδ
(1996)οποίαστο μεταξύθατελούσευπόαναστολή. Οσυλλογισμόςείναι εσφαλμένος. Αλλούστηναπόφασητου, τοδικαστήριοδενπροόρι ζε τηναναστολή ως προσωρινό μέτρο. Και μετοδιάταγμαπουεν τέλειεξέδωσεδενήταν. Ηαναστολήσήμαινε τηνεκδίκασητουσυ νόλου των επίδικων θεμάτων στην άλληαγωγήστην οποία ο εφε- 5 σείων θα προωθούσε πλέον την απαίτηση του ως ανταπαίτηση. Μάλισταωςαποτέλεσμα τηςαναστολήςτοδικαστήριοέδωσε προς τούτοσχετικές οδηγίες.Δεύτερο,ότιη έκδοσηπροσωρινού διατάγ ματος δυνατόν να ερχόταν σε αντίθεση με τελικό διάταγμα που ίσωςναεκδίδετο στη μηανασταλείσααγωγή. 10 Είναι προφανές ότι το δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει το (οφέλημαπροσωρινού διατάγματοςπουεπιζητούσε οεφεσείων ως παράγονταγιατη μηαναστολή της δικής τουαγωγής. Τοεξέτασε μόνο μετά πουαποφάσισε τηναναστολήκαιτο εξέτασεσεαπομό- 15 νωση. Οδηγήθηκε έτσισε αδιέξοδο. Μπροστά στο οποίο ανέφερε σανκατακλείδαότι: "ηαναστολήτουδικαιώματοςπροώθησης τηςαίτησηςτουενοι κιαστήγιαπαρεμπιπτονδιάταγμαθαπροκαλέσει γενικά μικρό- 20 τερη ταλαιπωρία απ' ότι ηπροώθηση της αίτησης, παρά την αναστολήτης προώθησης τηςμεταγενέστερης αγωγής." Το κατάπόσο υφίσταται ήόχι δικαίωμα σε ανταπαιτητήνα απο ταθείγια προσωρινό διάταγματο δικαστήριο δεν το εξέτασεέτσι 25 ώστεναμετρήσειακριβέστερατις επιπτώσεις. Δενσυντρέχειόμως τώραλόγοςνατοδιερευνήσουμε αυτόεφόσονδενκαθίσταταιαπα ραίτητογιατηνέκβαση. Είναι νομίζουμε προφανέςαπόταόσα αναφέραμε,πρώτο ότι 30 τοπρωτόδικοδικαστήριο έσφαλεστηνάσκησητηςδιακριτικήςτου εξουσίας και,δεύτερο,ότι ορθάασκούμενη η διακριτικήτου εξου σίαδενμπορούσε παράναοδηγήσει σε μόνομιακατεύθυνση,ήτοι, στην απόρριψη της αίτησης των εφεσίβλητων για αναστολή της αγωγήςυπ' αρ.969/94. Ηέφεσηαναφορικάμεαυτότοζήτημαπου 35 είναιηυπ' αρ.9483επιτυγχάνει.Τοδιάταγμααναστολήςστηναγω γήυπ' αρ.969/94παραμερίζεται. Ηαίτησητων εφεσίβλητων ημε ρομηνίας27 Απριλίου 1994 στην ενλόγωαγωγήαπορρίπτεται. Τα έξοδα,τόσο πρωτόδικαόσοκαιτηςέφεσης,ναβαρύνουντουςεφε σίβλητους. Καιναυπολογιστούν από τονΠρωτοκολλητή. 40 Ηάλληέφεση,η υπ*αρ. 9556,η οποίασυνεκδικάστηκε ωςαπο τέλεσμαδιαταγής,τηνοποίαεξέδωσετο Εφετείο μεάλλη σύνθεση κατόπιν αιτήσεως του εφεσείοντος, αφοράσε δικονομικές πτυχές 1410 1ΑΛΛ. 5 10 Λύραςν. Πετρολίνα Λτδ Νικολάου,Δ. που προέκυψαναπό ταδιαβήματασταοποίαπροέβηο εφεσείων εντόςτου πλαισίουτης μηανασταλείσαςαγωγής. Οπαραμερισμός τουδιατάγματοςαναστολήςτηςαγωγήςυπ'αρ.969/94τουεφεσεί οντος,καθιστάχωρίςνόηματηναπόφανσησεαυτή τηδεύτερηέφεση. Ηοποίαωςαποτέλεσμααπορρίπτεταιχωρίς διαταγήγιαέξο δα. Ηέφεση9483επιτυγχάνει μεέξοδα πρωτοδίκίοςκαι κατ'έφεση. Ησυνεχδικασθείσαέφεση υπ'αρ. 9556 απορρύττεταιχωρίςέξοδα. 1411 ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΚΑΘ' ΥΛΗ ΜΕΡΟΣ 1 Α.Α.Δ. ΑΓΩΓΗ — Αποζημιώσεις για αστικό αδίκημα που συνιστά καικακούρ γημα— Καταχώριση αγωγής,προϋποθέτει έγγραφηγνωστοποί ηση προς το Γενικό Εισαγγελέα σύμφωνα με το Αρθρο 67 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 — Παράλειψη, καθιστά άκυρη ολόκληρη τη μετέπειτα δικαστική διαδικασία. (Γεωργίου ν.Αργυρού) 1295 ΑΓΩΓΗ IN REM — Αγωγή για προμήθειες και υπηρεσίες σε πλοίο — Ευθύνη ναυλωτή. (Outbound Travel Co. Ltd v. Hydrofoil Πλοίου Kolhida III) 310 ΑΠΉΣΗΑΝΑΣΤΟΛΗΣΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ—ΒΛ.ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΝΑΥΤΟΔΙΚΕΙΟΥ. ΑΙΤΗΣΗ ΕΠΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ — ΒΛ. ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ ΝΑΥΤΟΔΙΚΕΙΟΥ — Αίτησηεπαναθεώρησης. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ— ΒΛ. ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑ ΣΗ— Αιτιολογία. ΑΚΙΝΗΤΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ — Δικαίωμαδιόδου— Αγο)γή εναντίον τουιδιο κτήτηακινήτουγιαεγγραφήδικαιώματοςδιόδου— Αλλαγήιδιο κτήτη— Ηαγωγήαπορρίφθηκεδιότι ονέος ιδιοκτήτης δενπρο στέθηκε ως εναγόμενος. (Χ"Θεοδοσίουν. Ιωάννουκ.ά.) 764 — Δικαίωμα διόδου — Ανεπαρκής δίοδος προς δημόσιο δρόμο γιακατάλ ληληχρήση του ακινήτου,δεν αποκλείει παραχώρησηδιόδουδιά μέσου γειτονικών ακινήτων.(Κορακίδηςκ.ά. v.Brodie) 955 — Δικαίωμα διόδου — Κατασκευήέργων κατ' ακολουθίαν ηπαραχώρηση δικαιώματος διόδου διά μέσω του δουλεύοντος ακινήτου προς όφελος του δεσπόζοντος, δεν συνιστά παράνομη επέμβαση. (Κορακίδηςκ.ά. v. Brodie) 955 —Δικαιώματανερού—Αποξήρανση πηγής—Δεν υπάρχεινομοθετικήπρό νοια για μεταβίβαση δουλείας από μια πηγή άντλησης νερού σε άλληότανηπρώτηαποξηραίνεται,ούτευπάρχειτέτοιαδυνατότη ταβάσει τουνόμου. (Παναγήκ.ά. ν.Λαζάρουχ.ά.) 1317 — Οίκηση— Δικαίωμαοίκησης επιφυλαχθένσυμφώνως τωνπρονοιών του Αρθρου 11
(1)(ζ) του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή 1412