(1996)15Ιανουαρίου,1996 [ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΜΙΧΑΗΛ ΑΛΕΞΑΝΤΡΟΥ,ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗΑΔΕΙΑΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΠΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΚΑΙ/ΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣΦΥΣΗΣ CERTIORARI ΚΑΙPROHIBITION, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ Μ Ε Τ Ο ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΚΑΙ/Η Α Π Ο Φ Α Σ ΗΤ Ο Υ Ε Π Α Ρ Χ Ι Α Κ Ο Υ Δ Ι Κ Α Σ Τ Η Ρ Ι Ο ΥΛ Ε Υ Κ Ω Σ Ι Α Σ Π Ο Υ Ε Κ Δ Ο Θ Η Κ Ε Τ Η Ν 31.8.1995 Σ Τ Η Ν Υ Π Ο Θ Ε Σ Η 1609/95 ΜΕΤΑΞΥ Δ Ι Ε Υ Θ Υ Ν Τ Η Τ Μ Η Μ Α Τ Ο Σ Ε Σ Ω Τ Ε Ρ Ι Κ Ω Ν ΠΡΟΣΟΔΩΝ, ΑΓΓΗΤΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΑΚΗ Μ Ι Χ Α Η Λ ΑΛΕΞΑΝΤΡΟΥ, ΚΑΘ* Ο Υ Η Α Ι Τ Η Σ Η ΚΑΙ Τ Ο Υ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ Μ Ε ΑΡ. 4732/95 (SHERIFF N O4732/95) Π Ο Υ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΠΑΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗΤΟΥ ΠΙΟΠΑΝΩ ΔΙΑΤΆΓΜΑΤΟς ΚΑΙ/Η ΑΠΌΦΑΣΗς, (ΑίτησηΑρ. 197/95) Προνομιακάεντάλματα — Certiorari και Prohibition — Διαταγή τον Δικαοτηρίονστην απουσία τουφορολογουμένου, να καταβάλει τον ζη τούμενο φόρο — Γνώσητηςημερομηνίαςδικασίμουαπό τον φορολο γούμενο•—Προϋποθέσειςπαράβασηςτωναρχώντηςφυσικήςδικαιο σύνης. Φόροι— Εξουσία του Δικαστηρίου να διατάσσει τη φυλάκιση οφειλέτη — Εξελικτικήδιαδικασίαείσπραξηςοφειλόμενωνφόρων. Αρχές της φυσικής δικαιοσύνης— Διαταγή είσπραξης οφειλομένωνφό ρων από τοΔικαστήριοστηναπουσία τονφορολογούμενου. Ο αιτητής δεν παραδέχτηκε ότι όφειλε καθυστερημένουςφόρους και το Δικαστήριο όρισε τηνυπόθεσητουγια εξέτασησε μελλοντική ημερομηνίακατάτηνοποίαδενπαρουσιάστηκεκαιεξέδωσεδιάταγμα γιατηνπληρωμήτους. Ο συνήγορος του αιτητή στη διαδικασία έκδοσης ενταλμάτων certiorari και prohibition επιχειρηματολόγησε σε δύο κυρίως σημεία. ποώτον ότι το Δικαστήριο δενεδικαιούτο ναδιατάξειπληρωμή των φόρωνχωρίςναακούσειτονφορολογούμενοαλλάαντίθεταναεκδώ- 22 1 ΑΛΛ. Μιχαήλ σειδιάταγμασύλληψηςτουγιαναπαρουσιαστείενώπιοντουκαιδεύ τερο,ότι ποσό προσωρινής φορολογίαςπουείχεδιαγραφείυπολογί στηκεως οφειλόμενο. 5 ]0 15 20 Αποφασίστηκεότι:
(1)Ηεξουσία τουΔικαστηρίουναδιατάξειτηφυλάκισηοφειλέτη αποτελεί το τελικόστάδιοεξελικτικήςπορείας καταναγκαστι κής είσπραξης οφειλόμενου φόρουμε δικαστικάμέτρα,τοθεμέλιοτηςοποίαςβρίσκεταιστοΑρθρο9
(1)τουπερίΕισπράξε ωςΦόρωνΝόμουτου 1962 Ν. 31/62.
(2)Εφόσον ο φορολογούμενος γνώριζε ότι η υπόθεση τουήταν ορισμένηστη συγκεκριμένηημερομηνία,μετην έκδοση διαταγης είσπραξηςδενπαραβιάστηκανοιαρχέςτηςφυσικής δικαι οσύνης.
(3)ΤοΑνώτατο Δικαστήριο επιλαμβανόμενοαιτήσεωςγιαέκδοση προνομιακού εντάλματος δεν μπορεί να εξετάσει ούτε το δίκαιοτης φορολογίας,ούτε την ακρίβειατουοφειλομένου πο σού. Η αίτηση απορρίφθηκε χ<ορίς διαταγήγιαέξοδα. 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Παναγίδη
(1991)1 Α.ΑΑ. 591, 30 In reRousias Co.
(1981)1 C.LR. 703, Theodoulou (No.1)
(1990)1 AAA. 438, In reEfstathiou
(1987)1 C.LR. 494, 35 InrePanaietou
(1972)ICLR. 165, In reMouskos
(1977)1CLR. 100, 40 In rePhilippou
(1986)1CL.R. 568, Inre Georghiou
(1986)1 CLR. 413, Inre LP. Loucaides Ltd
(1986)1 CLR. 154, 23 Μιχαήλ
(1996)R.v. LeicesterRecorder[1947] 1 AllER. 928, R.v. Gillyard[l828] 12Q.B.527E.R. 116, Q.B. 965, 5 In reCharaiambous
(1985)1 C.LR. 746, R.v. Crown CourtatKnightsbridge[1985]2AllER.
- Αίτηση. 10 Αίτηση για άδειακαταχώρισης αίτησης για έκδοση προνομια κώνδιαταγμάτωνcertiorari καιprohibition σεσχέσημετηναπόφα σητου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίαςημερ.31.8.95 γιατην πληρωμή οφειλόμενων φόρων £1.843,00πλέον τόκους και έξοδα στην ΥπόθεσηΑρ. 1609/
- 15 Α. Χρ. Ευτυχίου, γιατον Αιτητή. Cur.adv. vult. 20 ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,Δ.: Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Μετην παρούσα αίτηση αξιώνεται η έκδοση διαταγμάτων Certiorari και Prohibition μεταοποίανααπαγορεύεταιήνααναστέλλεται ηεκτέ λεσητου διατάγματοςκαι/ή απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστη ρίουΛευκωσίας, πουεκδόθηκετην31.8.1995 ήτουεντάλματοςαρ. 25 4732/95,που εκδόθηκε για την εκτέλεσητης πιο πάνω απόφασης στην αίτηση 1609/95μεταξύτουΔιευθυντήΤμήματος Εσωτερικών Προσόδωνκαιτουαιτητήστηνπαρούσααίτηση. Στην υπόθεση 1609/95, διαδικασία βάσει τουπερί Εισπράξεως 30 ΦόρωνΝόμουτου 1962, Ν.31/62, οαιτητήςστην παρούσααίτηση παρουσιάστηκε στις 14.6.1995 καιδενπαραδέκτηκεότι όφειλεκα θυστερημένους φόρους.ΤοΔικαστήριο όρισετηνυπόθεσηγιαεξέ τασηστις 31.8.1995,αλλά τησυγκεκριμένη ημέραο αιτητής παρέ λειψενα παρουσιαστεί και έτσι το Δικαστήριο εξέδωσεδιάταγμα 35 για την πληρωμή των οφειλομένων φόρων,ήτοι συνολικά ποσού £1.843,00πλέοντόκουςκαιέξοδα Στοένταλμαπουεκδόθηκεανα φέρεταιότι ανο φορολογούμενος παραλείψειναπληρώσει τοπιο πάνωποσό,τότε μπορεί να εκδοθεί εναντίον τουένταλμαγιατην κατάσχεσηκαιπώληση τέτοιουμέρους τηςπεριουσίαςτουπουνα 40 ικανοποιεί την εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Για την ανα στολήτουδιατάγματοςαυτούκαταχωρίθηκεηπαρούσααίτησηγια την έκδοσηδιατάγματος Certiorari καιProhibition. 24 1 Α.Α.Δ. Μιχαήλ Νικολαΐδης, Δ. Η αγόρευση του ευπαίδευτουσυνηγόρου τουαιτητήβασίστηκε σεδύοκυρίως σημεία. Ισχυρίστηκε,βασιζόμενος στο Αρθρο 9του περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου του 1962, Ν.31/62,ότι το Δικα στήριο δενεδικαιούτοναεκδώσειδιάταγμαγιαπληρωμήχωρίςνα 5 ακούσει τον φορολογούμενο, ενώ αντίθεταθαέπρεπε να εκδώσει διάταγμασύλληψης τουγιαναπαρουσιαστείενώπιοντου. Τοδεύ τεροσημείο είναιότι,ενώσεεπιστολή τουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδωνημερ.24.5.1991,αναφέρεταιότιτοποσότων£1.413που αντιπροσώπευεπροσωρινή φορολογίαγιατο 1989 έχειδιαγραφεί, 10 περιελήφθη στο ποσό των £1.843,64,που αναφέρθηκετόσον από τον λειτουργό είσπραξης φόρων ως οφειλόμενο, όσο και στο ένταλμαημερ.5.5.1995πουεξεδόθηγιαεμφάνισητουενώπιοντου Δικαστηρίου. 15 Τέθηκε ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν εδικαιούτο να εκ δώσει ένταλμαπληρωμής,χωρίς οαιτητήςναέχειτηνευκαιρίανα παρουσιαστεί ενώπιον του και να εκθέσει την εκδοχή του. Το Αρθρο 9
(1)τουΝόμου31/62 προβλέπειότιτοΔικαστήριοδύναται, τηαιτήσει του φοροεισπρακτορακαι μεπροσαγωγή πιστοποιητι20 κού υπογεγραμμένου απότον Πρώτο Λειτουργό Προσόδων,που να βεβαιώνει ότι κάποιοποσόν οφείλεται καιπαραμένειαπλήρω το,νακαλέσει το πρόσωπο πουοφείλει οποιονδήποτε φόροενώ πιον τουΔικαστηρίου και ναπροβεί στη διενέργεια έρευνας περί τηςκατάστασηςτουκαιτωνμέσων διαβίωσηςτου. ΤοΔικαστήριο 25 μπορείκαιναδιατάξειτηνκαταβολήτουοφειλόμενου ποσού,είτε αμέσως είτεμεδόσεις. Στησυνέχειαπρονοείταιη διαδικασία(άρ θρο 9
(3))γιατην έκδοσηεντάλματοςκατάσχεσηςκαιπώλησης της περιουσίαςτουοφειλέτη,γιαναφτάσουμε,σεπερίπτωσηπουόλα τα μέτραπαραμείνουναναποτελεσματικά,στην εξουσία τουΔικά30 στηρίου ναδιατάξειτηφυλάκισητουενυπερημερίαπροσώπου. 35 40 Όπως σωστάέχειτονιστεί στηνυπόθεσηΑναφορικάμε την αί τηση τηςΠολυξένηςΠαναγίδη(\99\)1 Α.Α.Δ. 591,ηεξουσία του Δικαστηρίουναδιατάξειτηφυλάκισηοφειλέτη αποτελεί το τελικό στάδιομιαςεξελικτικής πορείαςκαταναγκαστικήςείσπραξηςοφει λόμενου φόρουμεδικαστικάμέτρα,τοθεμέλιο τηςοποίαςβρίσκε ται στο Αρθρο 9
(1). (Βλ. επίσης Inre Rousias Co
(1981)1CL.R. 703καιIn re Stavris Thcodoulou (No.l)
(1990)1 C.L.R. 438). Δεβρίσκωότιμετηναπουσίατουοφειλέτηκατάτηνέκδοσητης διαταγήςγιχχτηνείσπραξητουοφειλόμενουποσούπαραβιάστηκαν οι αρχέςτηςφυσικήςδικαιοσύνης. Οοφειλέτης γνώριζε ότιτη συ γκεκριμένηημερομηνίαηυπόθεσητουήτανορισμένηκαιόφειλενα παρουσιασθεί και να εκθέσει την εκδοχή του. Σύμφωνα με τρ 25 Νικολαΐδης, Δ. Μιχαήλ
(1996)Αρθρο9
(1)τοΔικαστήριο έχειτηνεξουσίανακαλέσειενώπιοντου τον εν υπερημερία οφειλέτη,ενώ απότηδιατύπωσηπουχρησιμο ποίησε ονομοθέτης ("το Δικαστήριον δύναταινακαλέση ")φαί νεται ότι ηπαρουσίατουοφειλέτη,τουλάχιστον στο στάδιο αυτό, δεν είναι απαραίτητη. Αν ηπροσπάθειαείσπραξηςτου οφειλόμε- 5 νουποσούείναιαναποτελεσματική,τότεπρονοούνταιάλλαμέτρα, όπωςη έκδοση διατάγματοςφυλάκισηςτουοφειλέτη. Αν τοΔικα στήριο προέβαινε στην έκδοση διατάγματοςφυλάκισης χωρίς να ακολουθηθεί η διαδικασία τουΑρθρου 9
(1),όπως έγινεστηνυπό θεσηΠαναγίδη ανωτέρω, τότε πιθανόννα προέκυπτε παραβίαση 10 τωναρχο'ινφυσικήςδικαιοσύνης,πουναδικαιολογούσε τηνέκδο σητουδιατάγματοςCertiorari (βλ.Inre Efstathiou
(1987)1CX.R. 494). Ημηπαροχή στον επηρεαζόμενοτης ευκαιρίαςναακουστεί, όταν απότηφύσητηςδιαδικασίας τούαναγνωρίζεταιαυτότοδι καίωμα,αποτελεί κλασσική περίπτωσηπαράβασηςτωναρχώνφυ- 15 σικής δικαιοσύνης (βλ. μεταξύ άλλων In re Panaretou
(1972)1 C.LR. 165, In re Antonis Mouskos
(1977)1 C.L.R. 100, In re Philippou(\9S6)1 CLR.568,Inre Georghiou(\9S6) 1 CLR.413, In re L\P. LoucaidesLid
(1986)1 CLR. 154,158).Έτσιδεφαίνε ταιότι στοσημείοαυτόοαιτητήςέχειικανοποιήσει τοΔικαστήριο 20 ότι αποκαλύπτεταιεκπρώτηςόψεως υπόθεσηγιατηνέκδοσηάδει αςγιατηνκαταχώρησηαίτησηςγιαCertiorari και Prohibition. Ο αιτητήςπαραπονείται επίσης ότι αφούταστοιχεία τα οποία παρουσιάστηκαν ενώπιον τουΔικαστηρίου είναιανακριβή,η από- 25 φάσητουΔικαστηρίουβασίστηκε σεδόλοκαι"ψευδορκίακαισυνε πώς δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος Certiorari. Διάταγμα Certiorari μπορείνα εκδοθεί προςακύρωσηδιατάγματος τοοποίο έχει εξασφαλιστεί με δόλο (R. v.LeicesterRecorder [1947] 1All E.R. 928), ή όταν αναληθής κατηγορία προσάγεται εν γνώσει της 30 κατηγορούσαςαρχής,ήότανηαπόφασηεκδόθηκεεπίτηβάσειψευ δορκίας(βλ.Halsbury's LawsofEngland,3ηΈκδοση,Τόμος 11,πα ραγρ. 125). Όταν απόφασηαποσπάστηκε με απάτη ήψευδορκία, τότε ενεργοποιείται ηεξουσία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου γιατην έκδοση διατάγματοςCertiorari (βλ. R. v. Gillyard [1828] 12 Q.B. 35 527, E.R. 116,Q.B. 965, In re Charaiambous
(1985)1C.LR. 746, ΥπόθεσηΠολυξένηςΠαναγίδη,ανωτέρω). Η αποκάλυψη απάτης ή ψευδορκίας δεν επηρεάζει πάντατη διαδικασία, ούτε και οδηγεί άνευ άλλου τινός στην ακύρωση της 40 απόφασης. Θαπρέπεινααποδειχθείότιη απόφασηήτανοπωσδή ποτετοαποτέλεσματηςαπάτηςήτηςψευδορκίας(βλ.R. v. Crown Court at Knightsbridge [1985]2 All E.R. 497). Δικαιολογείται η ακύρωση της απόφασης όταν προβάλλεται ισχυρισμός γιααπό26 1 Α.Α.Δ. Μιχαήλ Νικολαΐδης, Δ. σπασήτηςμεαπάτηήψευδορκία,μόνοότανη απάτηείναικαθαρή καιέκδηλη(βλ.Inre Charalambous
(1985)1 C.L.R.746). Στηνπαρούσαυπόθεσηδεν υπάρχει μαρτυρία, ούτε καν ένδειξη, ότι ησυγκεκριμένη απόφασηαποσπάστηκεμετηχρήσηδόλου, απάτηςήψευδορκίας. Εκείνο πουφαίνεταιαπόταενώπιον μου τεθένταστοιχεία, είναιότι πιθανόντοποσό πουαναφέρθηκε από τονλειτουργό είσπραξηςφόρων,δηλαδήτοποσότων£1.843,64να μηνήταντοακριβέςποσόπουόφειλεοφορολογούμενος, ανσ'αυ10 τό περιείχετο και τοποσό των £1.413, προσωρινή φορολογία του 1989 πουείχεδιαγραφεί. ΤοΑρθρο9
(6)τουνόμου31/62αναφέρει ότιτοΔικαστήριο δενδύναταικατάτηδιενέργειαέρευναςδυνάμει του Αρθρου 9
(1)να εξετάσει ούτε το δίκαιοτης επιβληθείσαςφο ρολογίας,ούτετηνακρίβειατουοφειλόμενου ποσού. ΤοΔικαστή15 ριοοφείλει, σύμφωναπάνταμετοεδάφιο6,ναπροχωρεί στηνέκ δοσηδιατάγματος,εκτόςανουπερήμεροςοφειλέτης αποδείξει ότι έχειήδηκαταβάλειτο οφειλόμενο ποσό,ήότι δενείναι τοπρόσω πο που αναφέρεται στο πιστοποιητικό του πρώτου λειτουργού προσόδων. 20 Εν όψει των πω πάνω βρίσκω ότι ο αιτητής δεν απέδειξε εκ πρώτης όψεως υπόθεση σε σχέσημεκανένααπότους δύο λόγους που επικαλείται και συνεπώς ηαίτησητου θαπρέπει νααπορρι φθεί. Ηαίτησηαπορρίπτεταιχωρίςκαμιάδιαταγήωςπροςταέξο25 δα. 5 Η αίτηση απορρίπτεται χω ρίςδιαταγή γιαέξοδα. 27