1Α.Α.Δ. 19 Μαοτίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ.Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στές] ΒΑΣΟΣΚΟΝΝΑΡΗ, Εφεσείων, ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8551) Μαρτυρία — Πραγματικήμαρτυρία — Σημασίαπραγματικήςμαρτυρίας στηδιαμόρφωση τωνευρημάτωντον Δικαστηρίου— Ουδέτερηπραγ ματική μαρτυρία, δενμπορεί ναβοηθήσει ουσιωδώς στηναξιολόγηση τηςμαρτυρίαςγιαταγεγονόταπουπεριστοιχίζουνατχ'ιχημα. 5 1ο Τοποίοτοδικο Δικαστήριο, δέχτηκε τημαρτυρίατου εφεσίβλητου ενάγοντακαιαπέρρι\|ιεεκείνητουεφεσειοντα -εναγόμενου ωςπροςτις περιστάσεις αυτοκινητικού ατυχήματοςκαιτου επεδίκασε ΛΚ148, ο)ς αποζημιιόσεις. ΉτανεύρηματουΔικαστηρίου, ότι ενώο εφεσίβλητοςενάγωνείχεακινητοποιήσει τοαυτοκίνητοτου,χωρίςναδίδεισήμα(ος προςτηνπρόθεσητουναστράφι,πίσωαπόάλλαδύοαυτοκίνηταπου έστριψανδεξιά,οεφεσείων-εναγόμενος τονπροσπέρασε μετοδικότου αυτοκίνητο από αριστερά, μεαποτέλεσμα νασυγκρουστεί στομπρο στινόαριστερό μέρος τουαυτοκινήτουτου. 15 Ο δικηγόρος τουεφεσειοντα - εναγομένου εισηγήθηκε ότιταευρή ματατου Δικαστηρίου ήταν αντινομικά προς την πραγματικήμαρτυ ρίακαικάλεσετο Εφετείο ναταανατρέψει. 20 Αποφασίστηκεότι: 25
(1)Ηπραγματική μαρτυρία ήταν ουδέτερη ωςπρος τις συνθήκες του ατυχήματος,αφούκατέδειχνε τηντελικήθέσητων αυτοκι νήτωνχωρίςναπαρέχειστοιχεία αναφορικάμετηνκίνησητοις καιτη σύγκρουση.
(2)Δεν υπήρχεμαρτυρίαότιτοαυτοκίνητο τουεφεσίβλητου - ενά267 Είονναρήν. Κυριάκου
(1996)γονταμετακινήθηκεώστεναπροκληθείησύγκρουση,αλλάαπλή εικασία από μέρους του εφεσείοντα-εναγόμενουκαι τούτο, σε συνδυασμό με την πραγματική μαρτυρία δε δικαιολογούσε επέμβαση σταευρήματατουπρωτόδικουΔικαστηρίου. 5 Ηέφεσηαπορρίφθηκεχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 loannides v.Kyriacou
(1988)1 C.L.R. 639, Haloumias v.Police
(1970)2 C.L.R. 154, Messiou v.Eleftheriou
(1982)1 C.L.R. 486, 15 AdamisandAnotherv. Eracleous
(1982)IC.LR. 746, Chardlambous andAnotherv. Kaifas
(1986)I C.L.R. 278, 20 Teklima Ltdv. A. P.Lanitis
(1987)1 C.LR.614, Knellv. Αστυνομίας
(1994)2AAA. 51, Ευαγγέλου v.Γιαννακού
(1992)1 AAA.
- 25 Έφεση. Έφεσηαπότον εναγόμενοκατά της απόφασηςτουΕπαρχιακού ΔικαστηρίουΛεμεσού(Μ.Νικολάτος,Ε.Δ.) πουδόθηκεστις24 Ιου νίου 1991 (Αρ. Αγατγής 1770/89)με την οποία αποφασίστηκε ότι ο 30 εφεσείων ήταν αποκλειστικά υπεύθυνος για τη σύγκρουση τουαυ τοκινήτου του με αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσεο εφεσίβλητος. Χρ. Ιίοάννου,για τον Εφεσειοντα. 35 Καμμιά εμφάνιση, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv.vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει ο Γ.Μ. 40 Πικής,Π. ΠΙΚΗΣ,Π.: Ο εφεσείαϊνκρίθηκεαποκλειστικάυπεύθυνοςγιατη σύγκρουσητου αυτοκινήτου του με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο 268 Ι Α.Α.Δ. Κονναρή ν. Κυριάκου Πιχής, Π. εφεσίβλητοςκαι,επομένως, υπόλογος γιατηνκαταβολήτηςζημιάς πουυπέστηοτελευταίος,£148,00,γιατηνοποίαεκδόθηκεαπόφαση εναντίον του. Τοδυστύχημα επεσυνέβη στην περιοχή τουΠοταμού Γερμασόγειας, στονπαραλιακόδρόμο τηςΛεμεσού. 5 Η έφεσηστρέφεται κατά τον ευρημάτων του Δικαστηρίου και, τελικά,της ετυμηγορίας τουως προς τηνευθύνηγιατο δυστύχημα. Οι διάδικοι πρόβαλανδιισταμένες εκδοχές ως προς τις συνθή10 κες κάτο)απότις οποίες έγινεησύγκρουση. Το πρωτόδικο Δικα στήριο έκρινετονεφεσίβλητοωςαξιόπιστο μάρτυρακαιαποδέχτη κε 'τη μαρτυρίατου σαν αληθινή". Αντίθετηήτανηεντύποχτη του Δικαστηρίου γιατηναξιοπιστίατουεφεσειοντα. Απέρριψετη μαρ τυρία του ως απαράδεκτη σε κάθεσημείοπου ήταναντίθετη με τη 15 μαρτυρίατου εφεσίβλητου. 20 Εκτόςαπότημαρτυρίατωνδύοοδηγών,ενώπιον τουΔικαστη ρίουκατέθεσε καιοαστυνομικός οοποίοςδιερεύνησετις συνθήκες του δυστυχήματος. Ησκηνήσκιαγραφείται σε σχεδιάγραμμα που κατέθεσε, στο οποίο απεικονίζονται τα στοιχεία της πραγματικής μαρτυρίας. Τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα προσδιορίζονται στοακόλουθοαπόσπασμααπότηναπόφαση του:- 25 30 35 40 "Στις30/4/88 κατάτις5-6 τοαπόγευμαοΕνάγονταςοδηγού σε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής MJ 308 στονπαραλιακό δρόμο της Λεμεσού,μεδυτικήκατεύθυνση. Ο Ενάγοντας ακο λουθούσεδύο άλλα αυτοκίνητα που σταμάτησαν μπροστά του, έδειξανότιθαέστριβανδεξιάκαιέστριψανδεξιά. Πίσωαπότον Ενάγοντα, ακολουθούσε ο Εναγόμενος με το αυτοκίνητο UW
- Ενα) τοαυτοκίνητοτουΕνάγονταβρισκόταν σταματημένο αριστερότερα τουκέντρου τουδρόμου,χωρίς ναδείχνει οποια δήποτεπρόθεση ναστρίψειοπουδήποτε, ο Εναγόμενος πουείχε δει το αυτοκίνητο του Ενάγοντα ότι ήταν σταματημένο σχεδόν στο κέντρο τουδρόμου, απόαπόστασηπερίπου30ποδών, προ σπάθησε να προσπεράσει το αυτοκίνητο του Ενάγοντα απότα αριστερά πέφτονταςστοχωμάτινο 'παγκέτο'τουδρόμου. Στην προσπάθειατουΕναγόμενου νακινηθεί δεξιότερα καιναανεβεί ξανά στην άσφαλτο,ο Εναγόμενος χτύπησε με το πισινό δεξιό μέροςτουαυτοκινήτουτου,στο μπροστινό αριστερό μέροςτου αυτοκινήτου του Ενάγοντα. Ησύγκρουσηέγινεσε σημείο που απέχει 6 πόδιααπό το νότιο άκρο της ασφάλτου και 19πόδια απότο βόρειο. Περιπλέον στο νότιο άκροτουδρόμου υπάρχει 269 Πικής,Π. Κοννορή ν.Κυριάκου
(1996)χωμάτινο 'παγκέτο'πλάτους6ποδών. ΟΕνάγονταςδενείχεδει τον Εναγόμενο πριντησύγκρουση. Είναιθεμελιωμένοότιη κάθευπόθεσηκρίνεται μεκοινήλογική και μεβάση ταδικάτηςγεγονότα. Στηνπαρούσαυπόθεση,τομόνο 5 που μπορεί να καταλογιστεί στον Ενάγοντα είναι ότι δεν αντελήφθηκε τον Εναγόμενο πριν τη σύγκρουση. Όμωςαυτότο γεγονός δεν φαίνεται να έχει οποιαδήποτε αιτιώδη συνάφεια με την πρό κληση του επίδικουδυστυχήματος ή τωνζημιώνπουπροέκυψαν." 10 ELVOLηθέση του εφεσειοντα,όπωςδιατυπώθηκεαπότοδικηγό ροτου,ότιταευρήματατουΔικαστηρίουείναιαντινομικάπροςτην πραγματική μαρτυρία,έτσιώστενα παρέχεται βάσιμος λόγοςγια τηνανατροπήτους. 15 Όπως έχει επανειλημμένα διαπιστωθεί, ηπραγματικήμαρτυρία μπορεί να αποτελέσει οδηγόγια.τηνκρίση τηςαξιοπιστίας καιτης ακρίβειαςτης μαρτυρίαςπουδιαφωτίζει ως προςτις συνθήκες του δυστυχήματος. Ησημασία τηςπραγματικήςμαρτυρίαςγια τηδια πίστωσητωνσυνθηκο'ϊν τουοδικούδυστυχήματοςεξηγείται σεμεγά- 20 λο αριθμόαποφάσεων- (βλ.,μεταξύάλλων,ioannidesν,Kyriacou
(1988)1 C.LR. 639 GeorghiosProkopiouHaloumiasv. ThePolice
(1970)2 C.LR. 154- Meshiou v. Eleftheriou
(1982)1 CL.R. 486· Adamis and Another v. Eracleous
(1982)1 C.LR. 746 CharalambousandAnother v.Kaifas(\%6) 1 CLR. 278' Teklitna 25 Ltd. v. AJ>.Lanitis
(1987)1C.L.R.614· και Derek Knell v. Της Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ 51. Είναι αυτονόητο ότι ησημασία της ποιχίλλει ανάλογα μετοβαθμόστον οποίοδιαφωτίζει ως προςτα ουσιώδη γεγονότα Αν ηπραγματική μαρτυρία είναι ουδέτερη ως προςτιςσυνθήκεςτουδυστυχήματος,δενμπορεί,όπωςεπεσήμανα- 30 μεστην Ευαγγέλου ν.Γιανναχού
(1992)1 Α.ΑΑ 1243,ναβοηθήσει ουσιωδώς στην αξιολόγηση τηςμαρτυρίαςγιαταγεγονότα πουπε ριστοιχίζουν τοδυστύχημα. Είναι η θέσητου εφεσειοντα ότι ηπραγματική μαρτυρία στην 35 προκείμενη περίπτωσητείνειναυποστηρίξει τονισχυρισμό τουότι, ενώ προσπερνούσε το όχηματουεφεσίβλητου απότααριστερά,το αυτοκίνητο τουτελευταίου μετακινήθηκε προςτηνκατεύθυνση του και ότι αυτό το γεγονός αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία της σύ γκρουσης. Τέτοια ένδειξη, πρέπει να σημειώσουμε, δεν παρέχεται 40 από τηνπραγματικήμαρτυρία Αλλωστε, ούτε ο ίδιοςο εφεσείων δεναντελήφθηκε πώςέγινεη σύγκρουση. Απλώςεικάζει,όπωςκα τέθεσεστοπρωτόδικοΔικαστήριο,ότιπρέπειναείχεμετακινηθείτο αυτοκίνητο τουεφεσίβλητου, αναλογιζόμενος ότιη πορείατουιδί270 L Α.Α.Δ. Κονναρή v. Κυριάκου Πικής. Π. ουήτανσταθερήκαιότι υπήρχεχώρος γιατηδιέλευσητουαπό τα αριστεράτουαυτοκινήτουτου εφεσίβλητου. 5 Εκείνο το οποίο απεκάλυψε η πραγματικήμαρτυρίαείναι ότιη απόσταση μεταξύ τουαυτοκινήτου του εφεσίβλητου καιτηςάκρης της ασφάλτου, στο σημείο που ο εφεσείων επεχείρησε να προσπε ράσειτοακινητοποιημένο όχηματουεφεσίβλητου,ήτανμικρή,ώστε ναχρειάζεται μεγάληπροσοχήγιατηδιεύλευση χωρίς συνέπειες. 10 Η πραγματικήμαρτυρίαπεριορίζεταιστην αποκάλυψητηςτελι κής θέσης των δύο οχημάτο>νκαι του σημείου της σύγκρουσης, το οποίοτοποθετείταιδίπλακαιπαράλληλαπροςτηντελικήθέση του οχήματοςτου εφεσίβλητου. 15 Δε διαπιστώνεται κανένας λόγος πουναδικαιολογεί επέμβαση μεταευρήματατουΔικαστηρίου ήτασυμπεράσματασταοποίακα τέληξε. Ηέφεση απορρίπτεται. 20 Εφόσον ο εφεσίβλητος δεν εμφανίστηκε, δεν εκδίδεταιδιαταγή γιαέξοδα. 25 Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςδιαταγη γιαέξοδα. 271