(1996)27Μαοτίου, 1996 (ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΧΡΙΓΓΟΔΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Εφεσείων-Εναγόμενος, ν. ΧΡΗΣΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ, Εφεσίβλητου- Ενάγοντα. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ. 8797) Δικαστική απόφαση — Αιτιολογία — Παράλειψη του Δικαστηρίου να προβεί σεαξιολόγηση τηςμαρτυρίαςκαιπροσδιορίσειποιο μέροςτης ήτανπρόσφορο καιποιο όχιγια τηστήριξη τωνσυμπερασμάτωντου, σχετικά μεαπώλειαμελλοντικώναπολαβών, ηαπόφασηκρίθηκεκατ' έφεσηαναιτιολόγητη. Γενικέςαποζημιώσεις—Απώλεια μελλοντικώναπολαβών—Προσδιορι σμόςαπώλειαςχωρίςαξιολόγησητηςμαρτυρίαςκαικαθορισμόεπιπέ δου απολαβώνπριν καιμετάτοντραυματισμόωςυπόβαθροδιατύπω σηςευρήματοςκαιενσυνεχεία συμπεράσματοςωςπρος τηναπώλεια, \0 η απόφασηκρίθηκεαναιτιολόγητη. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριοΠάφουεπεδίκασεστονεφεσίβλητο-ενά γοντα, γενικές αποζημιώσεις, συμπεριλαμβανομένου και ποσού για απώλειαμελλοντικώναπολαβώνπουπροέκυψαναπόαδυναμίατουνα 15 εργάζεταιστον ίδιοβαθμόόπωςκαιπροηγουμένως. Ο εφεσείων -εναγόμενος, εφεσίβαλε τηναπόφαση για διάφορους λόγουςμεταξύτωνοποίωνκαιοαυθαίρετοςπροσδιορισμός τουύψους τωνγενικών αποζημιώσεων σ' ό,τιαφορούσετηνπτυχήτηςαπώλειας 20 μελλοντικώναπολαβών. Αποφασίστηκεότι;
(1)Τοπρωτόδικο Δικαστήριο δενπροέβησεαξιολόγησητηςπρο- 25 φορικής μαρτυρίαςμετρόποπουναδιευκρινίζεται ποιο μέρος της αποδέχτηκεωςπρόσφοροπροκειμένου νααποτελέσει έρει- 376 5 Ιωάννου ν.Θεοφίλου 1 ΑΑ.Λ. σμαγιατηνδιατύπωσηευρήματοςκαιποιοόχι. 5
(2)ΤοΔικαστήριο, θαέπρεπεκατόπιναξιολόγησης τηςμαρτυρίας ναείχεπροσδιορίσει επίπεδοαπολαβώνπρινκαιμετάτοντραυματισμό,ως το υπόβαθροδιατύπωσης ευρήματος και εν συνε χείανακαταλήξει σεσυμπέρασμαωςπροςτηναπώλειαμελλο ντικών απολαβών. Αφούδενέγινεαυτήη νοητικήδιεργασία,η απόφασηήταναναιτιολόγητη. 10 15 Ηέφεση επιτυγχάνει. Η πρωτόδικη απόφασηπαραμερίστηκε. Ταέξοδανα ακολουθήσουντοαποτέλεσματηςεπανεκδίκασης. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Damsalla v.Barr[1968]3ΑΙ!E.R. 487, PioneerCandyLtdv. TryfonandSons
(1981)1 C.LR.540. 20 Έφεση. 25 30 Έφεσηαπότον εναγόμενο κατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Αναστασίου, Π.Ε.Δ.) πουδόθηκεστις 8 Ιουλίου 1992 (Αρ. Αγωγής812/89) μετηνοποίααποφασίσθηκεότι ο εφε σίβλητος εδικαιοΰτο το ποσό των £2.675 συν £5.000 σαν γενικές αποζημιώσεις συν £3.000για απώλεια μελλοντικών απολαβώνμει ωμένο στις £5.337,50σ.λόγω συντρέχουσας αμέλειας 50%. Α. Μυριάνθης, για τον Εφεσείοντα. Χρ. Γεωργιάδης,γιατον Εφεσίβλητο. Cur. adv.vult. 35 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώ σει ο Νικολάου,Δ. 40 ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Το μόνο θέμαπουαπασχόλησε πρωτόδικακατάτην εκδίκαση της αγωγής ήτανηαποτίμηση των γενικών αποζη μιώσεων στις οποίες θαεδικαιοΰτο ο εφεσίβλητος-εναγων. Παρουσιάστηκανστοδικαστήριο ιατρικάπιστοποιητικάαναφο ρικά με τις σωματικές βλάβες του εφεσίβλητου, όπως αυτέςδιαπι- 377 Νικολάου, Δ. Ιωάννου ν.Θεοφίλου
(1996)στώθηκαν αρχικά,όπως εξελίχθηκαν και όπως αποκρυσταλλώθη κανκατάτονχρόνοτηςδίκης. Ωσαύτως έδωσεκαιο ίδιοςπροφο ρικήμαρτυρία. Ηδικήτουήτανη μόνη. Τοδικαστήριο επιδίκασεπρος όφελος τουέναποσόχαρακτηρί- 5 ζονταςτοως γενικές αποζημιώσειςόπωςκαιέναπρόσθετοποσότο οποίοχαρακτήρισεως απώλεια,εννοώντας τηναπώλειαμελλοντι κών απολαβώνπουπροέκυψανως εκτηςαδυναμίαςτου εφεσίβλη τουνααπασχολείταιστον ίδιοβαθμόόπωςκαιπροηγουμένως. Εί ναιπροφανέςότιτοδεύτεροαυτόποσόπροοριζότανως μέροςτων 10 γενικών αποζημιώσεων γιατί,καθώς είναι νομολογημένο, η απώ λεια μελλοντικών απολαβών ανάγεται στον τομέα των γενικών αποζημιώσεων. Ως παράδειγμα θεωρούμε χρήσιμη την αναφορά στηνυπόθεση Damsatta v.Barr[1968] 3All E.R.487. 15 Δεν είναι ανάγκηναασχοληθούμε μετοσύνολοτων λόγων που προβάλλονται από τον εφεσείοντα. Περιοριζόμαστε σε μόνο ένα πουενέχει εν προκειμένω κρίσιμη σημασία στην έκβαση. Είναι ότι το δικαστήριο αυθαίρεταήταν που καθόρισε το ύψος των αποζη μιώσεων σεότι αφοράτουλάχιστο τηνπτυχήεκείνη πουαφορούσε 20 τηναπώλειαγιαμελλοντικέςαπολαβές.Μετονλόγοαυτόαντιλαμ βανόμαστε ναπροβάλλεται ότιη απόφαση δενήτανδεόντωςαιτιο λογημένη. Πάντως,αυτότοπαράπονοέχει,καθώςμαςφαίνεται,και αντανακλάσεις ευρύτερες που αγγίζουν το σύνολο της απόφασης αναφορικά μετούψος τουσυνόλουτωναποζημιώσεων. 25 Το δικαστήριο συνόψισε τη μαρτυρία. Δεν προέβη ωστόσο σε αξιολόγηση τηςπροφορικής μαρτυρίαςκατάτρόπο ώστενακαθί σταταιγνωστό ποιο μέρος τηςαποδέχθηκεωςπρόσφορο προκειμέ νου να αποτελέσει έρεισμα για τηδιατύπωση ευρήματος και ποιο 30 όχι. Προχώρησε,χωρίς.την εξωτερίκευσηοποιασδήποτεάλληςνοη τικής διεργασίας, στην κατάληξηότι ο εφεσίβλητος υπέστη μελλο ντική απώλεια απολαβών χωρίς να προσδιορίσει το ύψος της ή έστωναπαράσχεικάποιαένδειξηπερί βαθμού. Δόθηκε ενπροκει μένω προφορική μαρτυρίαπουόχι μόνο δενήτανσε όλεςτις ανα- 35 φορές της επί του θέματος ταυτόσημη αλλά και αλληλοσυγκρουό μενηωςπροςορισμένες. Υπήρχεως εκτούτουόχι μόνοδυνατότη τααλλάκαιαναγκαιότηταεπιλογήςαπότοδικαστήριο. Θαέπρεπε δηλαδή, κατόπιν αξιολόγησης να είχε προσδιορισθεί ένα επίπεδο πριν από το ατύχημακαι ένα επίπεδοκατάτον τότε χρόνο,ως το 40 υπόβαθρο διατύπωσης ευρήματος καικατ' ακολουθίαν να εξαχθεί συμπέρασμα. Η πρωτόδικη απόφασηείναι έκδηλα αναιτιολόγητη: βλ.Pioneer CandyLtd v.Tryfon &Sons
(1981)1 C.L.R. 540. Με αυτόως δεδομένο θαήτανβέβαιαάτοπογιατο Εφετείο να εικάσει 378 1 Α.Α.Δ. Ιωάννου ν.Θεοφίλου Νικολάου, Δ. αναφορικά με θέματαπου άπτονταιαξιοπιστίας.Αυτό είναι έργο τουπρωτόδικουδικαστηρίου. 5 Η πρωτόδικηαπόφασηπαραμερίζεται. Διατάσσεται ηεπανεκδίκασητηςαγωγήςεπίτηςδιαφοράςσεσχέσημετηνοποίαδιεξήχθη δίκη. Η επανεκδίκασηθαγίνειβέβαιααπόάλλοδικαστή. Ωςπροςταέξοδα,έχονταςυπόψη μαςότιτοπρόβλημαπουδια πιστώθηκεδενείναιπρόβλημαγιατοοποίοευθύνεταιηπλευράτου 10 εφεσίβλητου,θεωρούμε ότι ταέξοδα, τόσο πρωτόδικαόσο καιτης έφεσης, πρέπει να παραμείνουνγια να ακολουθήσουν τηδιαταγή που θα προκύψει ενόψει του αποτελέσματος της επανεκδίκασης. Καιδιατάσσουμεανάλογα. 15 20 Ενόψει του μακρού χρόνου της εκκρεμότητας της παρούσας υπόθεσης αναμένεται ότι το ΕπαρχιακόΔικαστήριο θατης δώσει προτεραιότητα. Η έφεση επιτυγχάνει. Διαταγή ως ανωτέρω. 379